ข้ามเวลามาเป็น...กลาดิเอเตอร์

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 “...ข้าพอจะเดาได้แล้วว่าภารกิจคืออะไร...”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    30 ต.ค. 63

ตอนที่ 6 “...ข้าพอจะเดาได้แล้วว่าภารกิจคืออะไร...”

 

 

“อ้าว นี่เจ้าเอายาพิษให้ท่านหญิงกินเหรอ”

 

“กะ...ก็ท่านหญิงเรเนียบอกว่าหากกินน้อย จะช่วยให้นอนหลับสบาย”

 

“นางคงจงใจฆ่าตัวตาย พอตาย วิญญาณข้าก็มาเข้าร่างนาง เหลือเชื่อชะมัด”

 

“นี่ข้าเป็นคนฆ่าท่านหญิงเรเนียหรือนี่” เพลโตเสียงสั่น แล้วเริ่มสะอื้นไห้

 

“เจ้าไม่ผิดหรอกน่า เจ้าไม่ได้กรอกยาใส่ปากนางเสียหน่อย นางเลือกเอง”

 

แต่เพลโตก็ยังสะอื้นไม่หยุด ไอ้ฉันก็ไม่ถนัดงานปลอบคนด้วยสิ “ขี้แยเป็นเด็กไปได้ อายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย”

 

“สิบหกขอรับ ฮือ...” 

 

 ห่างกับฉันแค่สองปี แต่ทำไมฉันกลับรู้สึกว่าหมอนี่ยิ่งกว่าเด็กทารก

 

ฉันยื่นมือไปในความมืดอย่างสะเปะสะปะ จับไหล่ของเขา แล้วตบเบา ๆ 

 

“เลิกร้องได้แล้ว มันไม่ใช่ความผิดของเจ้าสักหน่อย แล้วนี่เจ้ามารับใช้ท่านหญิงได้ยังไง นานแค่ไหนแล้ว” 

 

“ตั้งแต่จำความได้ขอรับ พ่อแม่ข้าเป็นทาส ข้าก็เช่นกัน” เพลโตพูดไปร้องไห้ไป “เพราะข้าแท้ ๆ ข้าเอายาพิษให้ท่านหญิงกิน ข้ามันเลวที่สุด ฮือ”

 

“ต่อให้เจ้าไม่นำยาพิษไป นางก็คงวานให้คนอื่นไปหามา เจ้าควรจะดีใจนะที่ได้รับใช้ท่านหญิงจนถึงวินาทีสุดท้าย เจ้าเป็นคนที่นางไว้วางใจที่สุด แม้เจ้าจะไม่น่าพึ่งพาก็เถอะ เอ้ย! คือเจ้าก็ต้องมีดีบ้างแหละ ไม่งั้นนางคงไม่เลือกเจ้า”

 

“ฮือ”

 

“มาช่วยกันตามหาเถอะว่าภารกิจของท่านหญิงคืออะไร”

 

“ขะ...ขอรับ! ข้าจะทำเพื่อท่านหญิงเรเนีย!” เพลโตรับคำอย่างแข็งขึง สูดน้ำมูกฟึดฟัดลงไป

 

“ท่านหญิงของเจ้าพูดว่าภารกิจนี้ยากเกินตัวข้านัก ข้าจะทำหน้าที่แทนโรมิลุสได้อย่างไร ใช่ไหม”

 

“ขอรับ”

 

ฉันนึกถึงผู้หญิงผมทองที่เจอในวัดตอนนั้น เธอพูดจาประมาณว่ากำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อไปทำภารกิจในอดีต 

 

ให้ตายสิ...เธอไม่ได้เพ้อเพราะสาเก [เหล้าญี่ปุ่น] จริงด้วย มิน่าถึงบอกให้ฉันกลับไปอ่านประวัติศาสตร์โรมันและเรื่องของโรมิลุส

 

“เจ้าพูดถึงโรมิลุส... ตอนนี้ค.ศ. อะไร”

 

“คืออะไรขอรับ”

 

“ใครปกครองโรม จักรพรรดิชื่ออะไร”

 

“ขอคิดก่อนนะ อืม...ดูเหมือนจะเป็นจักรพรรดิคลอเดียส”

 

“จักรพรรดิคลอเดียส... แล้วมีแม่ทัพวัลแคนหรือเปล่า”

 

“หมอนี่ล่ะขอรับคือแม่ทัพชั่วช้าซาดิสที่บุกโจมตีเมืองเรา”

 

ฉันเริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้แล้ว “เจ้าบอกว่าที่นี่คือเมืองอิมเมจีเนียใช่ไหม เจ้าเป็นชาวเธรซหรือเปล่า” 

 

เธรซ...คือพื้นที่ในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ในพื้นที่เธรซประกอบไปด้วยหลายเมือง หนึ่งในนั้นคือเมืองอิมเมจีเนีย ถ้าเปรียบง่าย ๆ ก็เหมือนกับภูมิภาคเอเชียที่มีหลายประเทศ อย่างฉันอยู่ประเทศญี่ปุ่น แต่ก็เป็นชาวเอเชีย

 

“ขอรับ”

 

“งั้นเจ้าก็ต้องรู้จักโรมิลุสสิ เพราะเขาเป็นลูกชายของเจ้าเมืองธีโอไททัส” 

 

ก็ตามตำนานว่าไว้แบบนั้น หลังจากที่โรมเข้ายึดเมืองนี้ โรมิลุสก็ถูกจับตัวกลับโรมในฐานะเชลยของแม่ทัพวัลแคน กลายเป็นกลาดิเอเตอร์ของเขา ก่อนที่จะก่อกบฎหนีออกจากโรงเรียน

 

“เอ่อ ท่านเจ้าเมืองมีธิดาเพียงองค์เดียว คือท่านหญิงเรเนียขอรับ”

 

“เจ้าแน่ใจนะ”

 

“ขอรับ ข้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด”

 

“หรือเรื่องจริงจะไม่ตรงกับตำนานที่เล่ามา”  ฉันพึมพำ “เอาเถอะ ข้าพอจะเดาได้แล้วว่าภารกิจคืออะไร ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมยัยท่านหญิงนี่จึงชิงฆ่าตัวตาย”

 

“ภารกิจคืออะไรขอรับ” เพลโตถามอย่างใคร่รู้

 

ฉันเงียบ กำลังเรียบเรียงเรื่องราวในหัวเพื่ออธิบายรวดเดียว แต่พอกำลังอ้าปากจะพูด ก็มีเสียงเสียงหนึ่งแทรกขึ้น

 

ไม่ใช่เสียงของเพลโต แต่เป็นของชายหนุ่ม ฟังดูเจ้าเล่ห์น่าขนลุก

 

“นั่นสิ ภารกิจคืออะไรหรือ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

431 ความคิดเห็น

  1. #73 aajung403 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:07

    น้องเรนะคือดีย์ คาเเรคเตอร์พึ่งพาได้ฝุดๆ
    #73
    0
  2. #9 -Mini_minmin- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 13:01
    ป่วง! ป่วงมากเลยเว้ยย 5555
    #9
    1
    • #9-1 blondegirl(จากตอนที่ 6)
      26 มีนาคม 2563 / 20:51
      ยังป่วงได้อีกเพียบ 5555
      #9-1
  3. #5 linrasa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 15:46

    555+ตลกมาก!!!
    #5
    1
    • #5-1 blondegirl(จากตอนที่ 6)
      25 มีนาคม 2563 / 15:51
      ^____^
      #5-1