Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 6 : Chapter 5: “บราวนี่ เจ้าช่างงดงามเหมือนกับแม่ของเจ้า”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 251 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

Chapter 5
“บราวนี่ เจ้าช่างงดงามเหมือนกับแม่ของเจ้า”


งานฉลองวันเกิดครอบรอบ 15 ปีของฉันเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อตะวันลับฟ้า ฉันกับท่านแม่มายืนต้อนรับแขกที่หน้าประตูทางเข้าวัง
ราชรถเทียมสัตว์ทยอยเข้ามาจอดหน้าซุ้ม แต่ละคันตกแต่งต่างกันไปตามเอกลักษณ์ประจำเมือง
อย่างคันที่เพิ่งมาถึงเมื่อกี้ เป็นราชรถของกษัตริย์ไมนอสแห่งเกาะครีต ใช้วัวสีขาวราวหิมะเทียมราชรถและสลักตัวรถเป็นริ้วคลื่นทะเล มองไกล ๆ แล้วดูเหมือนกับว่าวัวสองตัวข้างหน้ากำลังลากราชรถขึ้นมาจากท้องทะเล
“วัวเป็นสัตว์ที่เทพโพไซดอนประทานให้กษัตริย์ไมนอสจ้ะ” ท่านแม่ที่ยืนด้านขวาของฉัน เอนตัวมากระซิบบอกฉัน
“เอ่... กษัตริย์ไมนอสแห่งเกาะครีต ใช่ภารกิจที่ 7 ของท่านพ่อหรือเปล่าเจ้าคะ” ฉันรู้สึกคุ้น ๆ ท่านแม่พยักหน้า
ถัดจากษัตริย์ไมนอสแห่งเกาะครีตก็เป็นราชรถเทียมด้วยม้าสีดำสี่ตัว ดวงตาของม้าแดงฉานอย่างกับเพลิง ตัวรถสลักด้วยริ้วเส้นสีทองตัดกับสีดำทมิฬ
ครั้นพวกทาสเปิดประตูราชรถออก ชายผู้หนึ่งก็ก้าวลงมาอย่างสง่าผ่าเผย คิ้วกับดวงตาสีดำ โครงหน้าดุดันเหมือนกับสัตว์ร้ายที่แสนน่ากลัว ผมสีดำยาวสลวยพลิ้วไปด้านหลัง
“สวัสดีเจ้าค่ะ กษัตริย์ไดโอมีดีส” ท่านแม่ยกมือไหว้ ฉันรีบไหว้ตาม ฉันเคยเห็นท่านมาบ้างแล้วตามงานสำคัญ
“บราวนี่ เจ้าช่างงดงามเหมือนกับแม่ของเจ้า” กษัตริย์ไดโอมีดีสยิ้มให้ฉัน
ท่านแม่เอ่ยอย่างถ่อมตัว “กล่าวชมเกินไปแล้ว กษัตริย์ไดโอมีดีส”
“ข้าเคยบอกแล้วไงว่าเจ้าเรียกข้าว่าท่านพี่ก็ได้ เราสองคนก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล อะไรหลายอย่างในตัวเจ้า ข้าก็เคยเห็นและสัมผัสมาแล้ว”
น้ำเสียงของกษัตริย์ไดโอมีดีสแหบพร่า นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ
ฉันไม่ค่อยเข้าใจที่เขาพูด เอ่... ระหว่างท่านแม่กับกษัตริย์ผู้นี้มีอะไรกันนะ ฉันรู้แค่ว่าเขาคือภารกิจที่ 8 ของท่านพ่อ
กษัตริย์ไดโอมีดีสหันมาคุยกับฉัน “เสียดายนักที่ตอนนั้นข้าปล่อยแม่ของเจ้าไป ไม่เช่นนั้นป่านนี้เจ้าคงยืนอยู่ที่เมืองเทรซ ในฐานะเจ้าหญิงแห่งเมืองเทรซ โดยเรียกข้าว่าท่านพ่อ”
“ถือเป็นโชคดีของบราวนี่ที่ไม่ต้องไปอยู่ในเมืองน่าเบื่อเช่นนั้น” เสียงของท่านพ่อเฮอร์คิวลีสลอยมาแต่ไกล ฉันหันไปมอง เห็นท่านเดินปึงปังมาทางนี้ เดินแรงเสียจนพื้นยุบลงไปเชียว
ฉันมองท่านพ่อกับกษัตริย์ไดโอมีดีสยืนประจันหน้ากัน พวกเขาตัวสูงพอกัน พละกำลังก็คงไม่ต่างกันนัก
ท่านแม่บอกว่ากษัตริย์ไดโอมีดีสเป็นครึ่งเทพเช่นเดียวกับท่านพ่อ เพราะเกิดจากเทพอาเรส...เทพแห่งสงคราม
กษัตริย์ไดโอมีดีสยิ้มหยัน “ใครว่าเมืองของข้าน่าเบื่อ อย่างน้อย ๆ ครั้งหนึ่ง เมืองของข้าก็เคยดุเดือดเลือดพล่านไปด้วยการต่อสู้ระหว่างครึ่งเทพสององค์”
“เชิญด้านในเถอะเจ้าค่ะ กษัตริย์ไดโอมีดีส” ท่านแม่เอ่ยแทรกก่อนที่บรรยากาศจะตึงเครียดไปมากกว่านี้
กษัตริย์ไดโอมีดีสยิ้ม หันมามองฉัน “ไว้ว่าง ๆ เจ้าไปเที่ยวเมืองของข้าบ้างสิ บราวนี่ ข้าจะพาเจ้าไปชมลานต่อสู้ที่พ่อของเจ้าเคยดวลกับข้า เจ้าจะได้เห็นว่าพ่อของเจ้าแข็งแกร่งเพียงใด พื้นบริเวณที่พ่อของเจ้าโดนข้าจับทุ่มลงไปจนสลบเหมือด ยังยุบเป็นวงกว้างอยู่เช่นเดิม”
กษัตริย์ไดโอมีดีสหัวเราะลั่นพลางเดินเข้าไปด้านใน ท่านพ่อดูโมโหเอามาก ๆ กำหมัดแน่นทำท่าจะเข้าไปต่อย ท่านแม่ต้องรีบเอามือแตะหน้าอกไว้ เพียงสัมผัสแผ่วเบาของท่านแม่ก็ทำให้ท่านพ่อยอมหยุดอยู่กับที่
ท่านพ่อพ่นลมหายใจดังอย่างงุ่นง่าน “นี่มันคิดจะล้อข้าไปจนตายเลยใช่ไหม เหอะ! รู้งี้ข้าไม่น่าไปช่วยมันจัดการไทฟอน”
ไทฟอนคืออสูรกายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบิดาของอสูรกายทุกตัว เมื่อสามปีก่อนมันหลุดออกจากทาร์ทารัสได้ ป่วนไปทั่วเมือง แต่ที่เมืองเทรซน่ะโดนหนักสุด ท่านแม่กล่อมท่านพ่ออยู่นาน จนท่านพ่อยอมไปช่วยกษัตริย์ไดโอมีดีส
ราชรถคันต่อมาแตกต่างจากคันก่อนหน้าลิบลับ เพราะตกแต่งด้วยสีทองอร่ามตาอย่างกับขนทองทั่วนครกรีกมาแปะไว้ ผู้ที่ก้าวลงจากราชรถคือกษัตริย์ยูริสเทียสแห่งเมืองไมซีนี ท่านคือคนที่ให้ภารกิจ 12 ประการแก่ท่านพ่อ ฉันพบท่านมาหลายครั้งแล้วเพราะท่านมางานวันเกิดของฉันทุกปี บางทีฉันก็ไปเยี่ยมเยือนเมืองของท่านเพื่อร่วมฉลองเทศกาลสำคัญอย่างเช่นงานกีฬาโอลิมปิก
“สวัสดีเจ้าค่ะ กษัตริย์ยูริสเทียส”
กษัตริย์ยูริสเทียสยิ้มให้ฉัน ให้ท่านแม่ ก่อนจะหันไปถากถางท่านพ่อ “โอ้เฮอร์คิวลีส ไหงเจ้าถึงดูแก่และอ้วนลงพุงเช่นนี้ ยอดฮีโร่ผู้พิชิต 12 ภารกิจไปไหนเสียแล้ว”
กษัตริย์ยูริสเทียสชอบค่อนแขวะท่านพ่อเสมอ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ท่านแม่บอกว่าเป็นเช่นนี้ตั้งแต่หนุ่มยันแก่
“ให้ข้าพิสูจน์ดีหรือไม่ว่าข้าแก่ขึ้นหรือเปล่า จัดมาให้ข้าอีก 12 ภารกิจย่อมได้” เฮอร์คิวลีสเชิดหน้าพูด
“ขืนเจ้ากลับไปทำภารกิจอีกรอบ เห็นทีปีหน้าเจ้าหญิงบราวนี่คงต้องฉลองงานวันเกิดเพียงลำพัง”
“ทำไมหรือเจ้าคะ” ฉันถามอย่างซื่อ ๆ
“ก็เพราะพ่อของเจ้าคงจะตายตั้งแต่ภารกิจแรกน่ะสิ แก่ขนาดนี้นี่นา ฮ่าฮ่า... จะ...จ๊ากกก!!!” กษัตริย์ยูริสเทียสร้องเสียงหลงเมื่อโดนท่านพ่อเอาแขนหนัก ๆ พาดคอจนเข่าทรุด
“ดูท่าว่าเจ้าคงจะอยากพิสูจน์เรื่องความแก่ของข้าเสียเหลือเกิน เชิญที่หลังวังดีหรือไม่ กษัตริย์ยูริสเทียส”
“ดะ...เดี๋ยว....”
กษัตริย์ยูริสเทียสไม่ทันได้ปฏิเสธ ก็โดนท่านพ่อลากเข้าไปในงาน
ขณะที่เราสองแม่ลูกกำลังหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก็แว่วเสียงไม่เป็นมิตรมาจากด้านหลัง “เห็นทีข้าคงต้องสั่งภารกิจชุดใหม่ให้เฮอร์คิวลีสเสียแล้ว เพราะดูท่าว่าเขาจะยังเป็นคนไม่ดี”
พวกเราหันไปมอง พบหญิงสาวรูปร่างสูงระหงในชุดกระโปรงเลื่อมลายสวยสีขาวอย่างงดงาม เรือนผมหยักศกสีน้ำตาลทอง ประดับด้วยรัดเกล้าสีทอง ใบหน้างดงามไร้ที่ติ แต่เป็นความงามที่ดูร้ายกาจชอบกล โดยเฉพาะดวงตาสีทองคู่นั้น ฉันรู้สึกไม่ชอบเลยแฮะ
“เทพีเฮร่า” เราสองแม่ลูกพึมพำออกมา
“เจ้าหญิงบราวนี่ ดูเจ้าสิ เจ้าโตเป็นสาวแล้ว” เทพีเฮร่าพูดกับฉันเสร็จก็ย้ายสายตาไปที่ท่านแม่ “เจ้าคงสบายดีนะเอแคลร์ ลูกสาวของเจ้าช่างงดงามนัก รู้หรือไม่ว่ามีเทพหลายองค์ต้องการตัวนาง แม้แต่เทพซูสเองยังปรารถนาในตัวนาง ข้าช่วยแนะนำให้เจ้าได้นะ เอแคลร์”
เทพีเฮร่ายิ้มแปลก ๆ ฉันขยับไปชิดท่านแม่อย่างหวาดหวั่น ท่านแม่ยกแขนมาโอบฉันแล้วพูด “ขอบใจเจ้าค่ะ แต่ข้าอยากให้นางเป็นคนเลือกคู่ชีวิตของนางเอง มากกว่าจะโดนบังคับขืนใจ อีกอย่าง นางยังเด็กนัก”
“ตอนที่เจ้าเป็นเมียเฮอร์คิวลีส อายุของเจ้าก็ไม่แตกต่างกับนางนัก และเจ้าเองก็ไม่ได้เต็มใจเหมือนกัน ไม่ใช่หรือ”
“ถึงข้าจะถูกดึงมาที่นี่เพราะจุดประสงค์มุ่งร้ายของท่าน แต่การที่ข้าได้รักกับเฮอร์คิวลีสก็เป็นสิ่งที่ข้าเต็มใจ และสิ่งที่ข้าดีใจที่สุดก็คือการได้มีลูกสาวที่น่ารักอย่างบราวนี่” ท่านแม่ตอบอย่างฉะฉาน “แต่ข้าก็เสียใจมาตลอดที่ตอนนั้น ข้าทำให้แผนของท่านล้มเหลว”
ท่านแม่ยิ้มเยาะเล็กน้อย เทพีเฮร่ากัดฟันกรอด เชิดหน้าอย่างโอหัง “ข้าเองก็ไม่ได้ล้มเหลวเสียทีเดียว ข้าอาจทำลายเฮอร์คิวลีสกับเจ้าไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าคนอื่นจะทำไม่ได้ อย่างที่ข้าบอก มีเทพหลายองค์ที่สนใจบราวนี่ แต่ข้าคิดว่าคงมีเพียงคนเดียวที่จะได้ครอบครองนาง ไม่ว่านางจะยินยอมหรือไม่”
นางจ้องฉันอย่างมีเลศนัย “ข้าเชื่อว่าวันเกิดปีที่สิบห้าของเจ้าจะเป็นที่น่าจดจำไปอีกนานแสนนาน ฮ่าฮ่าฮ่า!”
จากนั้นนางก็เดินเข้าไปในวังพร้อมกับเสียงหัวเราะแปลก ๆ

ครั้นแขกมากันครบแล้ว ฉันกับท่านแม่ก็เข้ามาในห้องโถงของวัง ห้องโถงที่ว่าใหญ่ดูเล็กไปเลยเมื่อเต็มไปด้วยคนมากมายหลายร้อยคน ทั้งเหล่าเชื้อพระวงศ์ต่างแดน ทั้งเทพเจ้า ครึ่งเทพครึ่งมนุษย์ และพวกทาสที่เดินเสิร์ฟอาหาร
เมื่อถึงเวลาที่ดวงจันทร์ขึ้นตรงเหนือหัวและเปล่งแสงอย่างงดงามที่สุด คบเพลิงในห้องโถงก็ถูกดับสนิท เหลือเพียงไฟที่อยู่บนเค้กก้อนโต ท่านแม่บอกว่าการฉลองวันเกิดด้วยเค้กเป็นธรรมเนียมจากโลกของท่านแม่ ซึ่งฉันว่ามันเป็นดูพิเศษดีนะ
ท่านแม่กับท่านพ่อช่วยกันเข็นรถที่มีเค้กก้อนโตวางอยู่ มีเทียนเล็ก ๆ 15 เล่มบนหน้าเค้กพร้อมกับตัวอักษรภาษาไทย เป็นภาษาที่ไม่มีใครรู้จักนอกจากท่านแม่ ท่านแม่สอนภาษาไทยให้ฉัน ฉันก็เลยอ่านออก มันเขียนว่า
...สุขสันต์วันเกิด บราวนี่ลูกรัก...
จากนั้นทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเสียงเพลง...แฮปปี้เบิร์ดเดย์... เป็นเพลงที่แนะนำโดยท่านแม่อีกนั่นแหละ บางเมืองเอาธรรมเนียมนี้ไปทำตามด้วยนะ
สิ้นเสียงร้อง ฉันก็พนมมือ หลับตาแล้วอธิษฐานเหมือนกับทุกปีที่ผ่านมา
ขอให้ทุกคนที่ฉันรักมีความสุข อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนาน ๆ โอมเพี้ยง!
จากนั้นฉันก็ลืมตาขึ้น ยื่นหน้าไปใกล้เทียน กำลังจะเป่า แต่จู่ ๆ ลมหนาวเยือกก็พัดมาจากทั่วสารทิศ เสียงฮือฮาดังไปทั่วห้อง
เทียนเกือบทุกเล่มดับสนิท เหลือแต่เพียงเทียนเล่มเดียวที่อยู่ตรงกลางเค้ก เปลวเพลิงขยายใหญ่ขึ้นราวกับมีคนมาต่อมัน ในเปลวเพลิงปรากฏเค้าร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่ง มือซ้ายถือคฑารูปหัวกะโหลกสองง่าม สวมชุดคลุมสีดำแหวกอก ใบหน้าดุจเดียวกับชายที่ติดอยู่ในฝันร้ายของฉันมาตลอดห้าปี!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 251 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #124 ฮาฮ่าๆๆ!! เดส!! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 13:02

    แล้วเพอร์เซฟละครับ

    #124
    1
    • #124-1 แรมกาล(จากตอนที่ 6)
      18 เมษายน 2562 / 11:43
      เพอร์เซฟเป็นอิสระตั้งแต่ภาคแรก (เรื่องข้ามภพมาป่วนเฮอร์คิวลีส) แล้วค่า
      #124-1
  2. #58 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:10

    อยากอ่านต่อแล้ววววววว โง้ยตื่นเต้นนน ลุ้นมากว่าเทพฮาเดสมาแล้วจะเป็นไง5555

    #58
    0
  3. #56 Pang Evill (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:06

    สนุกมากๆ ชอบเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ปกรฌัมกรีก เป็นอะไรที่สนุกอยู่แล้ว พอๆกับไซอิ๋ว สามก๊กของจีนอ่ะ เราว่านะ ยิ่งเอามาแต่งเป็นนิยายยิ่งน่าสนุก รออ่านนนนน
    #56
    0
  4. #55 14 องศา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:36
    ซูสเป็นปู่นะ ยัยเทพีคิดได้ไง
    #55
    2
    • #55-1 Pang Evill(จากตอนที่ 6)
      5 มีนาคม 2562 / 01:00
      อธิบายยังไงดีอ่ะ ซุสกับเฮร่าจริงๆก็เป็นพี่น้องท้องเดียวกัน ก็มาแต่งงานกัน มีเทพหลายองค์ในโอลิมปัส ที่มีอะไรกับเชื้อสายตัวเอง
      (เหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดาของเทพไปและ)

      อีกอย่าง เฮเดสก็เป็นพี่ของซุสด้วยนะจริงๆแล้วอ่ะ

      ............(อึ้งป่ะล่ะ)
      ...
      .
      อันนี้อิงตามหลักปกรฌัมกรีกเลย เพราะเทพโพไซดอน เฮเดส เฮร่า เป็นพี่ของซุส แต่ถูกโคนัสที่เป็นพ่อของเทพพวกนี้ กลัวลูกจะฆ่าตัวเองเพราะคำสาป เลยจับลูกทุกคนกลืนลงท้องหมดเลย แต่ซุสน้องสุดท้อง ถูกสับเปลี่ยนกับก้อนหินเลยรอดไปได้ สุดท้ายก็เกิดสงครามเเย่งชิงความเป็นใหญ่ขึ้น
      โคนัสเเพ้ ซุสเลยปล่อยพี่ๆที่อยู่ในตัวเทพโคนัสออกมาก่อนจะจองจำพ่อของตัวเองไว้ใต้ผืนพิภพ

      แถมอดีตก่อนโน้นน ก่อนจะเกิดเทพซุสก็มีเทพอีกหลายองค์ที่มีอะไรกับพี่น้องตัวเอง แม้แต่เเม่กับลูกยังมีอะไรกันได้(ถึงกับกุมขยับเลยตอนได้ยินได้อ่านตอนนั้นของเรื่องนี้) ลองไปหาอ่านเอา ปกรฌัมกรีกยังมีด้านมืดอีกเยอะ บอกเลยว่าประวัติมันก็สนุกไม่แพ้นิยายที่อ่านกันนะ
      #55-1
    • #55-2 แรมกาล(จากตอนที่ 6)
      5 มีนาคม 2562 / 09:03
      อิอิ ใช่เลยค่าาา ประวัติเป๊ะเลยค่ะ ^__^
      #55-2
  5. #54 Maelona-Noel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:49
    มาแล้วค่ะ เขามาแล้ววววว
    #54
    0
  6. #53 CatBlueEye (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:36
    คิดแล้วว่าต้องปรากฎตัวแบบคล้ายๆเรื่องเจ้าหญิงนิทรา
    #53
    0
  7. #52 Woruwalan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:25
    เฮียมาแล้วจ้า
    #52
    0
  8. #51 intira0625058322 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:04

    ขออีกนะะะะ
    #51
    0