Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 4 : Chapter 3: “แล้วเทพอะพอลโล่ล่ะคะ” [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวและกินข้าวเสร็จแล้ว ฉันก็รีบวิ่งออกไปที่หน้าวัง วิ่งเร็วจนเหล่าสาวใช้ที่ตามหลังร้องเสียงหลง
"อย่าวิ่งสิเจ้าคะ!"
ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ฉันวิ่งเร็วปร๋อพร้อมกับหัวเราะคิกคัก หันไปมองเหล่าสาวใช้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งอย่างต้วมเตี้ยม
ครั้นเอี้ยวหันกลับมาอีกทีก็จ๊ะเอ๋กับกษัตริย์ไอโอลอสที่เดินออกมาจากฝั่งขวา ฉันเกือบจะชนเขาเข้าแล้ว ดีที่กษัตริย์ไอโอลอสจับไหล่ฉันไว้ได้ทัน
"อุ๊ย! ขอโทษด้วยค่ะท่านพี่"
ฉันส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้กับผู้ชายตรงหน้า เขาเป็นชายที่มีผิวสีแทน ชุดคลุมสีทองพาดไหล่ที่ไม่อาจปกปิดมัดกล้าม ผมหยักศกสีน้ำตาลอ่อนประบ่ามีมงกุฏทองคำประดับ ดวงตาสีเหลืองอำพันทอประกายเอ็นดู
ฉันควรจะเรียกเขาว่าฝ่าบาทมากกว่า เพราะเขาเป็นกษัตริย์แห่งเมืองไทริน แต่เขาบอกว่าให้เรียกว่าท่านพี่ก็ได้ เพราะเขาเป็นลูกชายของท่านลุง เท่ากับเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน แม้ว่าอายุของเราจะห่างกันตั้งเกือบยี่สิบปีก็เถอะ
"จะรีบไปไหนหืม เจ้าหญิงบราวนี่ วิ่งเสียจนวังของข้าแทบพัง"
"หนูจะไปหาท่านพ่อกับท่านแม่เจ้าค่ะ"
"อ้อ… เช่นนั้นรีบไปเถอะ ก่อนที่พ่อของเจ้าจะทำให้คนงานของข้าหัวหดไปมากกว่านี้"
ครั้นออกมาถึงหน้าวังก็พบกับความโกลาหลขนานใหญ่ ลานหินกว้างเต็มไปด้วยเหล่าทาสชายมากมายเดินกันอย่างลนลานตามคำสั่งของบุรุษตัวโตที่กำลังยืนชี้มือไปทางนั้นทีทางนี้ที
“เอาเสาต้นนั้นไปวางใกล้ประตู... ไม่ใช่ต้นนั้น... อีกต้น... นั่นล่ะ ยกไปวางฝั่งตรงข้าม…เฮ้ย! ระวังหน่อย!”
บุรุษตัวโตโวยลั่นแล้วก้าวยาว ๆ ไปหาทาสชายร่วมห้าสิบคนที่กำลังยืนล้อมเสาหินสีขาวที่วางพาดอยู่บนพื้น พวกทาสพากันแตกฮือออกไป หลีกทางให้บุรุษตัวโตเข้ามา
บุรุษผู้นั้นยกเสาหินแล้ววางไว้บนบ่าอย่างง่ายดาย ยกด้วยมือเพียงข้างเดียวเท่านั้น!
ฉันยิ้มอย่างซุกซน ย่องไปด้านหลังของบุรุษตัวโต ยื่นแขนไปข้างหน้าเตรียมจะใช้นิ้วชี้จั๊กจี้เอว
ทว่ายังไม่ทันได้แตะ ชายตรงหน้าก็หันกลับมา พอเขาหมุนตัว เสาท่อนใหญ่บนบ่าก็หมุนตามไปด้วย
“ว๊ากกกก!!!”
พวกทาสพากันก้มหลบเป็นพัลวัน ส่วนฉันตัวเตี้ยกว่าบ่าของคนตรงหน้ามากนัก จึงไม่โดนเสาฟาดหัว
ยังไม่ทันที่ฉันจะขยับ ชายตรงหน้าก็รวบฉันไปกอดแน่นด้วยมืออีกข้าง
“คิดจะทำอะไรฮึ หนูน้อย” เขาพ่นลมแรง ๆ ออกจากปลายจมูกจนผมหน้าม้าของฉันปลิวขึ้น
ฉันยิ้มอย่างอาย ๆ ที่โดนจับได้ “ท่านพ่อรู้ได้ยังไงว่าหนูเดินมา”
“เสียงเท้าของเจ้าดังจะตายไป บราวนี่” เขาโน้มมาจุ๊บแก้มฉัน หนวดเคราเสียดสีกับผิวจนฉันจั๊กจี้ ฉันหัวเราะคิกคักพลางถดหน้าหนี
ท่านพ่ออุ้มฉันลงพื้น พอยืนใกล้กันแล้ว ฉันยิ่งดูเหมือนมดตัวน้อย ๆ ส่วนท่านพ่อตัวใหญ่เบ้อเริ่ม ใหญ่ทั้งความสูง ทั้งลำตัว ชุดชิตอนที่ท่านพ่อกำลังสวมใส่ไม่อาจปกปิดมัดกล้ามทรงพลังได้เลย ไม่ว่าจะกล้ามแขน กล้ามอก กล้ามท้อง เอาเป็นว่าทุกส่วนของท่านพ่อดูแข็งแกร่ง
ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยเห็นใครกล้ามโตเท่าท่านพ่อมาก่อน ฉันเคยถามท่านแม่ว่ามีใครตัวใหญ่เท่าท่านพ่ออีกหรือไม่ ท่านแม่สั่นหัวแล้วบอกว่า ถ้าจะมีใครสูงใหญ่กว่าท่านพ่อ ก็คงเป็นรูปปั้นเทพซูสที่วิหารโอลิมเปีย
ท่านพ่อไม่ใช่แค่ตัวใหญ่เท่านั้น แต่พละกำลังของท่านพ่อยังน่าเหลือเชื่ออีกด้วย ดูอย่างตอนนี้สิ ท่านพ่อยกเสาหินท่อนใหญ่ด้วยมือข้างเดียว เอาไปวางไว้อีกฝั่ง จากนั้นก็เดินกลับมาหาฉัน
“ท่านพ่อทำอะไรอยู่เจ้าคะ” ฉันแหงนคอถาม
“จัดงานวันเกิดให้หนูน้อยไงคะ” ท่านพ่อจับคางฉันแล้วเขย่าเบา ๆ ก่อนจะหันมองรอบลานกว้าง “เจ้าอยากให้พ่อย้ายเสาต้นไหนไปอีกหรือไม่ พ่อว่าเสามันเยอะไปหน่อย ดูแล้วรกหูรกตาชอบกล”
“ไม่ต้องจัดให้ยุ่งยากหรอกเจ้าค่ะ แค่มีท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ แล้วก็เพกาซัสอยู่ด้วยก็พอแล้ว”
“งานวันเกิดของเจ้าทั้งที จะให้พ่อจัดธรรมดาได้อย่างไร”
“เช่นนั้นก็เอาที่ท่านพ่อสบายใจ ว่าแต่ปีนี้มีใครมาบ้างเจ้าคะ”
“มีเทพซูส เทพีเฮร่า เทพีดีมีเทอร์”
“แล้วเทพอะพอลโล่ล่ะเจ้าคะ”
ท่านพ่อเอนตัวลงมาจนใบหน้าใกล้กับฉัน ถามด้วยเสียงไม่พอใจ “เจ้าถามถึงมันทำไม ฮึ!”
“ก็หนูชอบ...”
“ว่าไงนะ! เจ้าเป็นหญิง เป็นถึงเจ้าหญิงแห่งเมืองไทริน เป็นบุตรสาวของครึ่งเทพเฮอร์คิวลีสที่ทุกคนต่างยกย่อง และเป็นบุตรสาวของสตรีที่แสนเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างเอแคลร์ เจ้ากล้าพูดออกมาได้ยังไงว่าเจ้าชอบบุรุษ! เจ้าห้ามพูดว่าชอบหรือรักใครนอกจากพ่อกับแม่ของเจ้า! เอ้า! พ่อยกเว้นเจ้าม้าเพกาซัสให้อีกตัว เจ้าจะพูดว่าชอบมันก็ได้ แต่กับคนอื่น เจ้าห้ามพูดถึง!”
“ใจเย็นก่อนเจ้าค่ะท่านพ่อ” ฉันรีบยกมือแตะปากคนโมโห “หนูหมายถึงหนูชอบฟังเสียงพิณของเทพอะพอลโล่เจ้าค่ะ”
ฉันตอบอย่างซื่อ ๆ นึกไปถึงงานวันเกิดปีที่แล้ว เทพอะพอลโล่มาร่วมแสดงความยินดีด้วย
ท่านเป็นเทพที่... อ่า... ฉันเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี ท่านน่ามองมาก มีแสงเรืองรองรอบกายสมกับฉายาเทพแห่งแสงอาทิตย์ รูปร่างสัดส่วนลงตัวอย่างดี เส้นผมสีทองมักจะพลิ้วไหวยามนิ้วเรียวยาวกรีดไปตามเส้นสายสีทองบนเครื่องดนตรีที่เรียกว่าไลร์
ท่านพ่อดีดหน้าผากฉันเบา ๆ ไล่ภาพของเทพอะพอลโล่ออกไปจากหัว
“แต่พ่อไม่ชอบมัน ไม่เชิญและไม่ให้มันมาด้วย มาทีไรชอบเล่นหูเล่นตาใส่เจ้า น่าต่อยให้ตาแตก”
“ทำไมท่านพ่อไม่ชอบเทพอะพอลโล่ล่ะเจ้าคะ”
“เรื่องมันยาวน่ะ ช่างเถอะ ว่าแต่พ่อพูดถึงไหนแล้วนะ อ้อ นอกจากเหล่าเทพเจ้าแล้ว ยังมีกษัตริย์ยูริสเทียสแห่งเมืองไมซีนี กษัตริย์ไมนอสแห่งเกาะครีตกษัตริย์ไดโอมีดีสแห่งเมืองเทรซ แล้วก็มี…”
ท่านพ่อกำลังจะเอ่ยต่อ แต่แล้วก็มีเสียงเล็ก ๆ แว่วดังมาจากด้านหลัง
“รู้หรือไม่ว่าพ่อของเจ้าเคยต่อสู้กับกษัตริย์ไดโอมีดีสจนแพ้ด้วยล่ะ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #39 Maelona-Noel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:11
    กำลังสนุกเลยค่ะ มาต่อไวๆ น้าาาา
    #39
    0
  2. #38 ButsakonSotsiao (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:31

    ขออีกๆกำลังสนุกอยู่เเล้วเชียว
    #38
    0
  3. #37 CatBlueEye (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:20
    งานวันเกิดปีนี้มีเฮแน่นอน
    #37
    0
  4. #36 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42
    คิดถึงทุกตัวละครเลยยย ❤️ สงสารบราวนี่ คือควรดีใจที่ตัวเตี้ยถูกมั้ย เลยหลบเสาพ้นเลย55555
    #36
    0