Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 32 : Chapter 20: “ย่อมได้ หากเจ้าต้องการ”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62

Chapter 20
“ย่อมได้ หากเจ้าต้องการ”

ทันทีที่ม่านหมอกของเทพฮาเดสจางลง เสียงหวีดร้องก็พุ่งเข้ามาในโสตรับรู้ของฉันก่อนที่ฉันจะทันลืมตาเสียอีก เบื้องหน้าของฉันคือบ่อน้ำขนาดใหญ่ที่กำลังส่องประกายใต้แสงสลัว กวางสีทองท้องโตกำลังนอนบิดไปมาข้างบ่อน้ำและแผดเสียงอย่างทรมาน นางไม้กว่าสิบตัวบินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย บางตัวพยายามรุดไปดูเจ้ากวางสีทองที่กำลังนอนโอดครวญ ขณะที่บางตัวหนีกระเจิงเพราะตกใจเสียงเห่าของเซอร์เบรัสที่ยืนคุมอยู่ไม่ห่าง
ทั้งเสียงเห่าของเจ้าสุนัขสามหัว เสียงหวีดร้องของเหล่านางไม้ และเสียงครวญครางทรมานใจของกวางสีทอง ดังสนั่นหวั่นไหวจนน่าปวดหัว มิน่าถึงต้องตามเทพฮาเดสมา
“กวางตัวนั้นจะคลอดลูกของเซอร์เบรัสหรือเจ้าคะ” ฉันถาม
“ใช่” เทพฮาเดสตอบฉัน
เซอร์เบรัสดูงุ่นง่านน่ากลัว มันอ้าปากกัดนางไม้ทุกตัวที่บินเข้าใกล้กวางสีทอง แล้วแบบนี้ใครจะไปช่วยทำคลอดให้เจ้ากวางได้ละนี่
“กรี๊ดดด!” นางไม้ตนหนึ่งถูกกัดปีกจนขาดไปข้างหนึ่ง แต่ก็กระเสือกกระสนบินหนีมาทางนี้ ก่อนจะร่วงลงแทบเจ้านาย
“ทะ...เทพฮาเดส พวกข้าไม่ไหวแล้ว ขืนเซอร์เบรัสยังไล่กัดพวกข้าเช่นนี้ ข้าเกรงว่าคงทำคลอดให้กวางซีร่าไม่ได้”
“เทพีอาร์เทมีสไปไหน” เทพฮาเดสถามเสียงนิ่ง
นางไม้ตอบไม่ได้ ภูติโนมอสตอบแทนด้วยเสียงหวั่น ๆ “เอ่อ... วันนี้มีเจ้าหญิงเฮเลน่าแห่งเมืองธอร์นกำลังคลอดบุตรแห่งซูส เทพีอาร์เทมีสจึงไม่ว่างมาช่วยทางนี้ขอรับ”
ฉันเหลือบมองเทพฮาเดส เขายืนนิ่งอย่างน่ากลัว ดวงตาจ้องมองกวางสีทองด้วยความเย็นชา “เช่นนั้นก็ปล่อยให้มันตาย เสร็จแล้วนำซากไปโยนทิ้งที่วิหารอาร์เทมีส”
“หา!” ภูติโนมอสอุทาน ส่วนพวกนางไม้พร้อมใจกันบินหนีไป
“เซอร์เบรัส กลับ” เทพฮาเดสสั่งสุนัขคู่ใจ แรกทีมันไม่ยอมขยับตัว มันนั่งเบียดกวางซีร่าอย่างรักใคร่และห่วงหา ทว่ามันก็ไม่อาจต้านรัศมีอันเยือกเย็นของเจ้านายได้ สุดท้ายจึงต้องลุกขึ้นแล้วเดินหูตกจากมาอย่างอาลัย
“หงิง~”
“ทำไมต้องให้เทพีอาร์เทมีสช่วยด้วยล่ะเจ้าค่ะ” ฉันฉงนใจ ปกติเวลาทำคลอดให้สัตว์ในวัง ก็ไม่เห็นต้องทำพิธีอันเชิญเทพีอาร์เทมีสเลยนี่นา นางเป็นเทพีแห่งการตั้งครรภ์และการทำคลอดก็จริง ทว่ากับสัตว์... คงไม่ถึงกับต้องอัญเชิญนางมาหรอกมั้ง
โนมอสอธิบายให้ฉันฟัง “คือแบบนี้ขอรับราชินี กวางซีร่าเป็นกวางสืบสายเลือดวิเศษจากกวางซีไรเนีย...ซึ่งเป็นกวางของเทพีอาร์เทมีส ฉะนั้นนางควรจะมาช่วยทำคลอดเหมือนที่ทำให้กับสัตว์วิเศษของเทพองค์อื่น”
ฉันพยักหน้าอย่างรับรู้ ถึงกระนั้นก็ยังอดสงสารมันไม่ได้อยู่ดี เจ้ากวางสีทองที่น่าสงสารถูกทิ้งให้อยู่ริมบ่อเพียงลำพัง
“เราจะปล่อยมันไว้แบบนี้จริงหรือ”
“จะไม่มีใครอยู่ช่วยมันทั้งสิ้น” เทพฮาเดสพูดอย่างเด็ดขาด ยืดแขนขวาออก เป็นนัยว่าให้ฉันเดินไปหาเขาเพื่อเตรียมหายตัวกลับ
แต่ฉันยังไม่ขยับ เสียงร้องทรมานของกวางซีร่าทำให้ฉันอยู่เฉยไม่ได้ ฉันมีจุดอ่อนไหวเรื่องสัตว์เสมอ
“นี่เป็นความโกรธแค้นระหว่างท่านกับเทพีอาร์เทมีส ไม่เกี่ยวกับกวางซีร่า มันไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ท่านไม่มีสิทธิ์ลงโทษมัน”
“ข้ามีสิทธิ์ทุกอย่างในที่แห่งนี้ รวมถึงตัวเจ้าด้วย หากเจ้าขัดต่อข้า คงรู้ว่าจะลงเอ่ยเช่นไร” เทพฮาเดสพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัว
“ท่านนี่ช่าง....!”
ยิ่งเขาสั่งฉัน ฉันยิ่งอยากจะต่อต้าน อยากจะเอาชนะเขา อยากจะต่อว่าและทำให้เขาหยุดนิสัยชั่วร้ายแบบนี้เสียที
ฉันจ้องเขาอย่างไม่พอใจ ภูติโนมอสมองฉันกับเทพฮาเดสอย่างขยาด ๆ มันส่ายหน้าช้า ๆ ราวกับจะเตือนฉันว่าอย่าทำตัวเช่นนี้ ทำให้ฉันได้สติขึ้นว่ายิ่งฉันแข็งข้อใส่เขา ฉันก็ยิ่งพ่ายแพ้และเจ็บตัว อีกอย่าง ตอนนี้ฉันอยากจะช่วยกวางมากกว่าจะหาเรื่องทะเลาะกับเขา
ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อกดอาการโมโหลงไป ก้มหน้าลงแล้วปรับความรู้สึก จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยสายตาเศร้า ๆ และใช้น้ำเสียงที่นุ่มลง
“หนูสงสารมัน ให้หนูช่วยมันเถอะนะเจ้าคะ อีกอย่าง มันมีลูกของเซอร์เบรัสนะเจ้าคะ ท่านไม่รักเซอร์เบรัสเลยหรือ”
“หงิง~” เซอร์เบรัสมองฉันด้วยแววตาประทับใจ
“ข้าจะไม่ยอมก้มหัวให้เทพีอาร์เทมีส”
“ท่านแค่ช่วยลูกของเซอร์เบรัสและกวางที่น่าสงสาร ไม่ได้หมายความว่าท่านยอมให้เทพีอาร์เทมีสนะเจ้าคะ” ฉันอธิบายอย่างใจเย็น หันไปขอให้โนมอสช่วยพูด “จริงไหม โนมอส”
“เอ่อ... ข้าว่า...ก็จริงนะขอรับ หากเซอร์เบรัสเสียลูกไป มันคงโวยวายจนใต้พิภพแห่งนี้ล่มแน่นอน”
ฉันเดินไปกอดแขนล่ำสันของเทพฮาเดส เอียงซบแล้วขอร้องเขา “ลูกของเซอร์เบรัสนะเจ้าคะ สงสารมันเถอะเจ้าค่ะ”
ฉันรู้สึกได้ว่าอาการเกร็งแขนของเทพฮาเดสอ่อนลงไปทันที เซอร์เบรัสเองก็เอาหน้าถู ๆ ไถ ๆ ต้นขาของเจ้านายอย่างออดอ้อน โนมอสทำท่าจะบินเข้ามาซบด้วยแต่ก็ต้องชะงักเอี๊ยดเพราะเจอสายตาพิฆาตของเทพฮาเดสเข้าไป
“ได้โปรด~” ฉันขอร้องเสียงหวาน
“หงิง~”
เทพฮาเดสยืนนิ่งอยู่ไม่กี่อืดใจ ก่อนจะพูดเสียงอ่อนลง “ตามใจพวกเจ้า”
สิ้นคำอนุญาต ฉันกับเซอร์เบรัสก็ยิ้มร่า วิ่งไปดูกวางซีร่า เหล่านางไม้พากันบินออกจากพุ่มไม้มาช่วยเจ้ากวางท้องโตอย่างเต็มที่ เจ้ากวางเป็นสัตว์วิเศษ แถมยังต้องคลอดลูกต่างพันธ์อีกด้วย การคลอดจึงเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ด้วยความร่วมมือร่วมใจของเราทุกคน สุดท้ายเราก็สามารถช่วยให้เจ้าสัตว์ตัวน้อยออกมาดูโลกได้สำเร็จ
“แอ๊ง!!!!~”
เจ้าสัตว์ตัวน้อยที่คลอดออกมามีลักษณะเหมือนลูกสุนัข ขนสีดำเหมือนเซอร์เบรัส มีศีรษะเดียวแต่มีสามหาง มีหูและเขากวางสีทองเหมือนกับกวางซีร่า เป็นการผสมผสานที่ลงตัวและน่ารักเชียว
เซอร์เบรัสและกวางซีร่าเลียลูกของมันอย่างรักใคร่ พวกมันเลียหน้าฉันราวกับจะขอบคุณ โดยเฉพาะเซอร์เบรัส ทำเอาฉันลืมไปสนิทว่าก่อนหน้านี้มันยังพยายามจะขย้ำฉันอยู่เลย
ฉันลูบหัวเซอร์เบรัส รู้สึกดีใจที่มันเป็นมิตรกับฉันในที่สุด เช่นนี้แล้ว คงจะง่ายต่อแผนสงครามของเจ้าชายอาคาเดียส
“ชอบมันรึ” เทพฮาเดสถามเสียงเรียบ ทำเอาฉันสะดุ้ง รีบสลัดเรื่องแผนการออกจากหัว หันไปพยักหน้ายิ้มหวานให้เขา
“ชอบเจ้าค่ะ เราให้พวกมันไปอยู่ที่ปราสาทได้หรือไม่เจ้าคะ”
“กวางซีร่าต้องกลับไปรวมกลุ่มกับกวางของเทพีอาร์เทมีส และเซอร์เบรัสเองก็มีหน้าที่ต้องเฝ้าประตูพิภพ”
“แล้วลูกของมันล่ะเจ้าคะ หนูขอเลี้ยงไว้ได้ไหม”
“ราชินีไม่ได้มีหน้าที่เลี้ยงสัตว์”
“ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย” ฉันพึมพำ “ขอหนูเลี้ยงนะเจ้าคะ หนูอยากมีอะไรทำบ้างระหว่างอยู่ในปราสาท”
“เจ้าก็มีหน้าที่ของเจ้าอยู่แล้ว หน้าที่บำเรอข้าให้สมกับเป็นราชินี” เทพฮาเดสยิ้มกรุ้มกริ่ม เป็นยิ้มที่ทำให้ฉันเกลียดเหลือเกิน แต่ก็จำใจต้องสะกดความโมโหเอาไว้ แล้วเล่นบทหวานกับเขาแทน
“แต่หนูอยากทำอย่างอื่นบ้าง ทีเพอร์เซโฟนียังปลูกทับทิมได้เลย ให้หนูเลี้ยงมันเถอะนะเจ้าคะ”
เทพฮาเดสยังยืนนิ่ง ฉันกลั้นใจเข้าไปกอดเขาและเอียงซบเหมือนเคย ฉันเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของเขาอีกครั้ง
“ย่อมได้ หากเจ้าต้องการ”



.............
ทำไมท่านเทพใจดีขนาดนี้ โดนอ้อนเข้าหน่อยถึงกับเป๋เลยยย หุหุ
ต่อไปนี้ จะเริ่มเห็นฉากหวานแปลก ๆ มากขึ้น รวมถึงพัฒนาการและความร้ายของบราวนี่ ??? เรื่องจะจบยังไง รอติดตามต่อปายยยย
ปล. ตั้งแต่เขียนนิยายแนวย้อนเวลาในนามปากกาแรมกาลมา เรื่องนี้ชวนให้ปวดหัวที่สุดแล้ว เพราะธีมของเรื่องค่อนข้างดาร์ก อึมครึม แต่อย่างที่แจ้งไปตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วว่าอยากจะลองเขียนแนวดราม่าไมเกรนขึ้น ไม่มุ้งมิ้งกรุ๊งกริ๊งเหมือนเรื่องก่อนหน้า เค้าแจ้งแล้วน้า ^_^
เห็นถามกันมาเยอะว่าพระเอกนางเอกจะรักกันยังไง คือก่อนอื่นเลย ไม่อยากให้คิดว่าเทพฮาเดสเป็นพระเอกหรือบราวนี่เป็นนางเอก เรียกว่านักแสดงนำดีกว่า 5555 เรื่องนี้อาจไม่มีพระเอก นางเอก ตัวร้าย เพราะทุกตัวจะเทา ๆ กันหมด
ในส่วนของตอนจบนั้น... ติดตามกันต่อไป (สปอยตอนนี้ก็ไม่สนุกสิ)
ว่าแต่ยังมีคนรออ่านมั้ยน้าาา ขอกำลังใจหน่อยน้าาาาา _/\_
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #202 Namfon2019 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 21:53
    ขอจบแบบแฮปปี้นะไรท์ plsss
    #202
    0
  2. #201 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 00:23
    แงง ขอจบแบบแฮปปี้เถอะะ ฮืออ เทาได้แต่อย่าจบแบบซึมไปสามวันงี้ไม่เอานะ แงงง รอติดตามค่าา
    #201
    0
  3. #199 ttiyarat (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 11:09
    รออ่านตอนต่อไปนะคะะ
    #199
    0