Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 27 : Chapter 18: “เราต้องฆ่าเทพฮาเดส” [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    19 มิ.ย. 62

Chapter 18
“เราต้องฆ่าเทพฮาเดส”

ฉันไม่แน่ใจว่าหมดสติไปตั้งแต่เมื่อไหร่ พอตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนอนของเทพฮาเดส ฉันปรือตามองผนังที่มีหมอกสีดำลอยไปมา เหมือนกับความรู้สึกฉันในยามนี้ มันล่องลอย หม่นหมอง มองไม่เห็นแสงสว่างใด ๆ อีกแล้ว
ฉันไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัว รู้สึกเจ็บระบมไปหมด กลั้นใจลุกนั่งแต่ก็ล้มนอนลงไปอีก ฉันหลับตาแน่น สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อฮึบน้ำตาเอาไว้ ฉันปฏิญาณกับตัวเองแล้วว่าจะไม่ร้องไห้อีกต่อไป
ไม่ช้าเสียงเคาะห้องก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงของนางไม้แลมพี
“ได้เวลาสรงน้ำเพคะ ราชินี”

นางไม้คบเพลิงแห่งโลกใต้พิภพ รูปร่างเหมือนกับท่อนไม้สวมชุดกระโปรงสีขี้เถ้า ผมสีน้ำตาลเข้มกระพือไปด้านข้างตลอดเวลา ที่ปลายผมแต่ละช่อมีดวงไฟเล็ก ๆ สว่างไสว ได้มองแล้วก็ค่อยรู้สึกอบอุ่นขึ้นมานิดหนึ่ง
“แลมพี” ฉันลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะเดินไปหานาง แต่ก็เซล้ม นางลอยมาพยุงร่างฉัน ฉันกอดนางอย่างหาที่พึ่ง
ทีแรกนางไม้แลมพีทำเสียงแข็งใส่ฉัน กระทั่งต่อมาก็อ่อนลงแล้วยกแขนกิ่งไม้โอบกอดฉัน “ข้าเตือนท่านแล้วว่าอย่าต่อต้านเทพฮาเดส”
จากนั้นนางไม้แลมพีก็พาฉันไปยังห้องสรงน้ำ พอร่างกายเปลือยเปล่า ฉันถึงได้เห็นว่าเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยแผลยาว คงเป็นผลพวงจากเมื่อคืน...
“เจ็บหรือไม่เพคะ” แลมพีถามฉันขณะใช้ฟองนุ่ม ๆ ลูบแขนฉัน
“ข้าเจ็บใจมากกว่า แลมพี”
“อย่าได้ต่อต้านเทพฮาเดสอีกเลย ไม่อย่างนั้นท่านจะโดนหนักกว่านี้”
“แล้วเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร ในเมื่อข้าไม่เต็มใจจะอยู่ที่นี่”
“ท่านทำได้เพียงแค่รอเวลา จนกว่าเทพฮาเดสจะปล่อยท่านไป”
“ไม่มีทางอื่นอีกเลยหรือ” ฉันถามเสียงเครือ นางไม้แลมพีส่ายหน้าช้า ๆ
ฉันพูดอย่างมีหวัง “เจ้าชายอาคาเดียสได้หมวกล่องหนไปแล้ว เขาจะต้องหาทางมาช่วยข้าแน่”
“แล้วยังไงต่อเพคะ” นางไม้แลมพีถาม ฉันเลิกคิ้วไม่เข้าใจ นางพูดต่อเสียงเรียบ “ต่อให้เขาช่วยท่านออกไปได้ เทพฮาเดสก็จะไปตามท่านกลับมา อาจทำร้ายคนที่ท่านรัก สุดท้ายท่านก็ต้องยอมกลับมาอยู่ที่นี่ดังเดิม”
คำพูดของนางทำให้ฉันเงียบไป พอคิดตามแล้ว ก็เหมือนว่านางจะพูดถูกทุกประการ....
หลังจากอาบน้ำและลงยาแล้ว นางไม้แลมพีก็พาฉันมาที่ห้องอาหาร ฉันโล่งอกที่ไม่เจอเทพฮาเดสเหมือนกับคราวก่อน
นางไม้พูดราวกับอ่านสีหน้าฉันออก “เทพฮาเดสกลับขึ้นโลกด้านบนเพคะ โนมอสบอกว่าเทพฮาเดสจะไปตามหาเจ้าชายอาคาเดียส”
ฉันหวั่นใจขึ้นมา ได้แต่หวังว่าเจ้าชายอาคาเดียสจะไม่เป็นอะไร
อาหารมากมายถูกยกมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะ แม้ฉันจะไม่อยากกิน แต่ร่างกายก็ส่งเสียงโอดครวญจนทรมาน อีกทั้งฉันยังอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อหนีจากเทพฮาเดส ฉะนั้นแล้วฉันจึงยอมกิน พอจบมื้อเนื้อสัตว์แล้ว นางไม้แลมพีก็ยกถาดผลไม้มา
“นี่ผลทับทิมเพคะ เพิ่งสุกงอมเมื่อครู่นี้”
“ที่นี่มีสวนด้วยหรือ”
“เพคะ อยู่ที่สวนด้านหลังปราสาท เป็นสวนของอดีตราชินีเพอร์เซโฟนี”
“ข้าขอไปดูสวนได้หรือไม่”
สวนทับทิมหลังปราสาทใหญ่โตกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ ใหญ่พอ ๆ กับสวนที่วังแห่งเมืองไทรินที่ฉันกับท่านแม่เป็นผู้ดูแล ฉันเดินไปตามแปลงทับทิมที่เรียงรายสองฟากฝั่ง มันดูไม่น่าจะสุกงอมในสวนใต้พิภพได้เลย
แม้ที่นี่จะไม่มีแสงอาทิตย์ แต่ก็มีแสงเรืองรองจากนางไม้ตนอื่น บันดาลให้สวนแห่งนี้สว่างไสวอย่างงดงาม ครู่หนึ่งที่ฉันรู้สึกหลงใหลไปกับบรรยากาศอันแสนผ่อนคลาย
“เพอร์เซโฟนีปลูกเองหมดเลยหรือ” ฉันถามอย่างตะลึง
“เพคะ แต่ก็มีลูกสมุนของเทพฮาเดสช่วยด้วย”
ฉันมองนางไม้ตนอื่น ๆ ที่กำลังโบยบินเหนือสวนดอกไม้ มีละอองน้ำออกมาจากปีกที่กำลังกระพรือขึ้นลง
“เทพฮาเดสอนุญาตให้เพอร์เซโฟนีปลูกด้วยหรือ” ฉันถาม ก่อนจะประชดอย่างขมขื่น “เทพฮาเดสคงจะรักนางมาก อย่างน้อยนางก็ได้อยู่อย่างมีความสุข ไม่เหมือนกับข้า”
“เทพฮาเดสไม่ใช่คนใจร้ายนักหรอกเพคะ ขอเพียงองค์ราชินีไม่ต่อต้าน ไม่คิดหนี และคอยเอาอกเอาใจเทพฮาเดส ท่านก็จะได้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ”
นางไม้แลมพีเล่าต่อ “แต่เดิมเพอร์เซโฟนีก็ต่อต้านเทพฮาเดส จนถูกทรมานหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดนางก็ยอมแพ้ให้เทพฮาเดส ครั้นนางยอมแพ้ เทพฮาเดสก็ไม่หักหาญนางอีกเพคะ”
“แต่ข้าไม่อยากยอมแพ้ ข้าไม่ต้องการให้เทพฮาเดสมาอ่อนโยนกับข้า ข้าอยากอยู่ให้ไกลจากเทพฮาเดสต่างหาก”
“ยิ่งท่านดื้อเท่าไหร่ เทพฮาเดสก็ยิ่งอยากเอาชนะท่าน องค์ราชินีก็รู้ดีนี่เพคะว่าเทพฮาเดสเอาชนะท่านได้อย่างง่ายดาย เหมือนที่ผ่านมา” นางไม้แลมพีมองแขนฉันที่เต็มไปด้วยรอยแผล
ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกสิ้นหวัง ฉันรู้ว่าควรจะยอมรับความจริงได้แล้ว แต่มันก็ยากเหลือเกิน
“ข้า... ข้าขออยู่ตามลำพังได้หรือไม่” ฉันขอร้อง นางไม้มองฉันอย่างเห็นใจ ก่อนจะลอยจากไป โดยพานางไม้ตนอื่น ๆ ออกไปด้วย
เฮ้อ!
ฉันถอนหายใจเฮือกยาว รู้สึกหนักอึ้งและหัวตื้อไปหมด นี่ฉันต้องยอมทำใจสยบให้กับเทพฮาเดสจริง ๆ หรือ
ฉัน... ฉันทำไม่ลงเลย
ขณะที่กำลังจมอยู่กับความสิ้นหวัง ก็แว่วเสียงเสียงหนึ่งขึ้นมา
“นางไม้ตนนั้นพูดถูก”
“เอ๊ะ...” ฉันกวาดตามองไปทั่วแต่ไม่เห็นใคร หรือฉันจะหูแว่วกันนะ แต่เสียงเมื่อกี้มันช่างเหมือน...
“ข้าเอง... เจ้าชายอาคาเดียส ข้าสวมหมวกล่องหนอยู่”
“จะ...เจ้าชาย...!”
“ชู่ว” เสียงเอ็ดเบา ๆ ทำให้ฉันต้องเม้มปากแน่น
ฉันรู้สึกดีใจมากที่รู้ว่าเจ้าชายอาคาเดียสยังปลอดภัย แต่ขณะเดียวกันก็อยากจะตำหนิเขาเหลือเกินที่ยังวนเวียนอยู่ในสถานที่อันตรายแห่งนี้ โชคดีที่ตอนนี้เทพฮาเดสขึ้นไปบนโลกเพื่อตามหาเจ้าชายอาคาเดียส
“เจ้าจงเดินไปเรื่อย ๆ แสร้งหยิบผลไม้ขึ้นมากินบ้าง จะได้ดูไม่เป็นที่สงสัย ข้าจะเดินตามเจ้าไป”
ฉันทำตามที่เจ้าชายอาคาเดียสกระซิบบอก หยิบผลทับทิมลูกโตขึ้นมากัดช้า ๆ เจ้าชายพูดกับฉันด้วยเสียงสั่นพร่า “เจ้าหญิงบราวนี่ ข้าขอโทษที่ช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าเห็นสิ่งที่เทพฮาเดสทำกับเจ้า... ข้าเสียใจ ข้าสาบานว่าข้าต้องการช่วยเจ้า ข้ายินดีจะสละหมวกล่องหนให้เจ้า แต่ข้าตระหนักแล้วว่ามันไม่ใช่ทางออก”
“ข้าไม่เข้าใจ” ฉันถามโดยขยับปากให้น้อยที่สุด
“ต่อให้เจ้าสวมหมวกแล้วกลับขึ้นไปบนโลกได้ เทพฮาเดสก็จะไปตามเจ้ากลับมา เทพฮาเดสอาจใช้ชีวิตข้า ชีวิตพ่อกับแม่เจ้า หรือชีวิตของใครต่อใครมาต่อรองเพื่อให้เจ้ายอมกลับไป” เจ้าชายพูด เหมือนกับที่นางไม้แลมพีบอกฉันเลย
“เพราะฉะนั้น เราเหลือวิธีเดียวที่จะทำให้เจ้าเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์โดยที่ทุกคนที่เจ้ารักยังปลอดภัย”
“บอกข้ามา ข้ายินดีทำทุกอย่าง”
“เราต้องฆ่าเทพฮาเดส” เจ้าชายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉียบอย่างที่ฉันไม่เคยได้ยิน “และพวกเรามีแผนแล้ว”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #189 _victory_88 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:05
    ประมาณว่าแบบ. การกลับมาครั้งนี้ของเจ้าชายไม่ได้มาเล่นๆ แต่ตายง่ายๆใช่ป่ะอ่ะ. ครุ่นคริสสสสส
    #189
    0
  2. #188 Violetta (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:51

    เชียร์เจ้าชายอาคาเดียสจ้าา เอาเลยย เกลียดนิสัยฮาเดสสส 5555555

    #188
    0
  3. #187 ชาลาด่า (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 15:09
    รู้สึกว่า เพราะนางเอกยังเด็กปะ อายุเท่าไหร่เอง ไม่แปลกถ้าความคิดจะไม่เวิร์คแบบนี้ รีบโตซะทียัยหนูเอ้ย
    #187
    0
  4. #186 EyeSotsiao (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 12:59
    หาเรื่องไส่ตัวอีกเเล้วบราวนี่เอ้ยยย +555
    #186
    0
  5. #185 baibua2244 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 08:46
    อยากรู้จังว่า2คนนี้จะรักกันยังไง
    #185
    0