Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 25 : Chapter 16 “ข้าจะกลับมาช่วยท่าน ข้าสัญญา” [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    19 มิ.ย. 62

หากยังไม่ทันได้สัมผัสพื้นโลก เสียงเยือกเย็นอันเคยคุ้นก็ดังมาจากด้านหลัง....
“เจ้าคิดว่าจะหนีได้จริงหรือ ราชินีข้า”
ไม่นะ!
ฉันหันขวับไปด้านหลัง เห็นเทพฮาเดสยืนไพล่หลังพร้อมแสยะยิ้มเหี้ยมอันเป็นเอกลักษณ์ ยิ้มของเขาทำให้ฉันหนาวสั่นขึ้นมาทั้งที่รอบด้านเต็มไปด้วยเปลวร้อน
“หนีไป เจ้าหญิงบราวนี่” เจ้าชายอาคาเดียสสั่งลั่น ฉันรีบวิ่งสุดแรง
“อ๊ากกกก!”
เสียงร้องลั่นของเจ้าชายทำให้ฉันหันกลับไปมอง เบิกตากว้างตกใจสุดขีด เห็นมือของเทพฮาเดสทะลวงผ่านหน้าอกของเจ้าชายจนทะลุออกมา ในมือเทพฮาเดสมีก้อนหัวใจสีแดงฉานกำลังเต้นตุบ ๆ
“หากเจ้าก้าวไปแม้อีกก้าว ข้าจะบีบหัวใจของเจ้าชายให้แหลกคามือ”
“หนีไป... หนีไป....” เจ้าชายพูดเสียงพร่า ร้องลั่นอีกครั้งเมื่อเทพแห่งความตายรัดกรงนิ้วรอบหัวใจ
“เจ้าจะทนดูเจ้าชายยอดรักของเจ้าตายได้จริงหรือ” เทพฮาเดสลอยขึ้นสูงเหนือเจ้าชาย แล้วมองมาทางนี้ราวกับเห็นร่างโปร่งแสงของฉัน
“อย่างที่แมนดัสบอกเจ้า เจ้าชายอาคาเดียสยังไม่หมดอายุขัย แต่หากข้าดึงหัวใจของเจ้าชายออกมาแล้วนำไปซ่อนไว้เสีย เขาก็จะติดอยู่ในนรกของข้าไปชั่วกัปชั่วกัลป์ เพราะต่อให้เจ้าชายหนีกลับขึ้นไปบนโลกได้ แต่เมื่อกลับไปในสภาพที่ไร้หัวใจ ร่างของเขาก็ไม่อาจคงอยู่ได้”
“บราวนี่... หนี... หนีไป... อึก...”
“จะทำอย่างไรดีเล่า เจ้าหญิงบราวนี่” เทพฮาเดสพูดอย่างสนุก ฉันมองเจ้าชายทั้งน้ำตา หันมองด้านหลัง อีกเพียงนิดก็จะได้กลับสู่โลกด้านบนแล้วแท้ ๆ
“ถอดหมวกออกซะ”
“...” ฉันลังเล หากฉันไม่ล่องหน ฉันก็คงไม่มีโอกาสหนีอีก...
ความเงียบของฉันทำให้เทพฮาเดสโมโห “ข้าบอกให้...ถอด!”
สิ้นเสียงเข้ม เขาก็ยิ่งบีบหัวใจของเจ้าชายอาคาเดียสหนักขึ้นจนเลือดพุ่งทะลัก เจ้าชายส่งเสียงครวญครางอย่างทรมาน เสียงที่ทำให้ฉันเจ็บปวดไปด้วย
“เจ้าช่างโหดร้าย สมกับเป็นราชินีข้า กล้ายืนมองคนที่รักเจ้าตายต่อหน้าต่อตา” เทพฮาเดสยังคงบีบหัวใจอย่างต่อเนื่อง เสียงของเจ้าชายแผ่วลงจนเงียบสนิท คอพับเอียงราวกับไร้วิญญาณ
“พอแล้ว! ข้ายอมแล้ว!” ฉันไม่อาจทนเห็นเจ้าชายตายเพราะฉันอีก ฉันยอมถอดหมวกออกทั้งน้ำตาในที่สุด
เทพฮาเดสสบตาฉันพร้อมรอยยิ้มสะใจ “เด็กดี เดินกลับมาหาราชาของเจ้าได้แล้ว”
แม้จะถอดหมวกออกแล้ว แต่ฉันยังคงถือหมวกไว้บนศีรษะ เตรียมพร้อมใส่ลงทุกเมื่อ “ทำให้เขาฟื้นก่อน แล้วข้าจะยอมเดินกลับไป”
“กล้าต่อรองกับข้ารึ”
“ข้าจะยอมกลับไปก็เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตาย” ฉันพูดอย่างเด็ดขาด
เทพฮาเดสกระตุกยิ้ม ดึงหัวใจกลับเข้าร่างเจ้าชายอาคาเดียส
เฮือก!!!
ฉันได้ยินเจ้าชายสูดลมหายใจดัง เทพฮาเดสเหวี่ยงร่างเขาไปที่ผนังถ้ำอย่างแรง
“ปล่อยเจ้าชายกลับไปได้หรือไม่ แล้วข้าจะยอมอยู่ที่นี่” ฉันเสนอ
“เจ้าเคยสัญญาเช่นนั้นกับข้าแล้ว แต่ก็ยังคิดหนี”
“ท่านเองก็เคยผิดสัญญากับข้า ท่านบอกว่าหากข้าขอร้องท่าน ท่านจะยอมปล่อยข้าไป”
เทพฮาเดสหัวเราะเสียงดังราวกับตลกเสียเต็มประดา เจ้าชายอาคาเดียสอาศัยจังหวะนั้น ลุกขึ้นยืนแล้วกระโจนใส่เทพฮาเดสจนพากันเซ
“บราวนี่ ใส่หมวก!” เจ้าชายสั่งฉัน ก่อนจะโดนเทพฮาเดสซัดไปกระแทกกับผนังถ้ำจนตัวงอ
ยังไม่ทันที่ฉันจะขยับตัว ก็มีหมอกดำปรากฏที่ข้างฝ่ามือของฉัน จับมือฉันไว้ พยายามจะดึงหมวกล่องหน ฉันกระชากมือออกจากหมอกพวกนั้นจนมันขาดกระเด็น แต่ตัวฉันเองก็กระเด็นถอยหลังไปด้วย
เคร้ง!
หมวกกระเด็นตกพื้น ฉันจะวิ่งไปคว้ามัน แต่เทพฮาเดสส่งหมอกมาดึงร่างฉันจนไปประชิดหน้าอกเขา ฉันดิ้นขลุกขลักอย่างรังเกียจ
เทพฮาเดสยิ้มเยาะ บีบแก้มฉันจนเจ็บ “เจ้าไม่มีวันหนีไปจากข้าได้”
เขาจูบฉันอย่างรุนแรง จูบที่ฉันเกลียดแสนเกลียด น้ำตาฉันไหลพรากด้วยความสิ้นหวังอีกครั้ง แต่แล้วฉันก็เห็นว่าเจ้าชายกำลังคลานไปที่หมวกล่องหน เทพฮาเดสหันหลังให้เขาอยู่ทำให้ไม่เห็นเขา ฉันลุ้นให้เจ้าชายทำสำเร็จ ฉันเลิกดิ้นหนีเพื่อดึงให้เทพฮาเดสจูบฉันต่อไป เป็นครั้งแรกที่ฉัน...จูบเขากลับ
เทพฮาเดสส่งเสียงครางในลำพออย่างพึงพอใจ ก่อนจะชะงักกึก เขาถอนใบหน้าออกห่าง หันขวับไปด้านหลัง เขาสลัดร่างฉันทิ้งแล้วพุ่งไปที่เจ้าชายอาคาเดียส ฉันจับขาเทพฮาเดสไว้แล้วดึงเขาอย่างแรงจนทำให้เทพฮาเดสเสียหลัก เขากระตุกมือขึ้นเพื่อส่งเกลียวหมอกแหลมไปทางเจ้าชายอาคาเดียส แต่สายเกินไป
หมวกสวมลงบนศีรษะของเจ้าชายอาคาเดียส จากนั้นร่างของเขาก็หายไปในพริบตา เกลียวหมอกทิ่มลงบนพื้นและสลายไป
เทพฮาเดสกราดเกรี้ยวถึงขีดสุด เขากวาดตามองหาเจ้าชายอาคาเดียส แต่ฉันเองก็ไม่เห็นเขาเช่นกัน
“จงเผยตัว หาไม่ ข้าจะฆ่าเจ้าหญิงบราวนี่!” เทพฮาเดสชูมือมาทางฉัน ร่างฉันลอยไปหาเขา ลำคออยู่ในกรงนิ้วของเขา ถูกบีบแน่นจนหายใจไม่ออก ฉันภาวนาขอให้เจ้าชายอาคาเดียสอย่าเผยตัว
“หนีไป...แคก!... หนีไปเจ้าชาย!”
เทพฮาเดสใช้มืออีกข้างเสกเกลียวหมอกนับร้อยแล้วสาดลงไปทั่วถ้ำ ขณะเดียวกันก็บีบคอฉันแน่นขึ้นจนฉันรู้สึกเหมือนจะตายแล้วจริง ๆ แต่จนแล้วจนเล่าเจ้าชายก็ไม่ปรากฏตัว
เทพฮาเดสปล่อยร่างฉันลงพื้นในที่สุด “เจ้าชายอาคาเดียสหนีไปแล้ว ดูท่าเขาจะไม่ได้รักเจ้าจริงอย่างที่เจ้ารักเขา”
“แคก... แคก...” ฉันเจ็บคอจนพูดไม่ออก
เทพฮาเดสกระตุกร่างฉันเข้าไปหา บีบแก้มฉันแน่นพร้อมกับจ้องด้วยสายตาอันน่ากลัว
“เจ้าบังอาจก่อเรื่องวุ่นวาย เจ้าต้องชดใช้อย่างสาสม เจ้าหญิงบราวนี่!”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #190 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 09:01
    อยากอ่านเล่มเต็มแล้ววว ค้างงง
    #190
    0
  2. #184 ReLAR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 19:48
    เดี๋ยวนางเอกมันก็พยายามหนีอยู่ดีแหละ วนเวียนอยู่แค่นี้ บอกว่าจะยอมตั้งแต่ก่อนลงมานรกและ ก็ไม่เห็นทำได้อย่างที่พูดสักที
    #184
    0
  3. #183 ReLAR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 19:46
    โอย นางเอกเอ๊ยย

    ใช้หัวคิดสักนิดดิโว้ยยย
    #183
    0
  4. #182 Lucky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 18:29
    เชื่อค่ะว่าเรื่องนี้คงจะหลายตอนจริงๆ เพราะหนทางรักกันมันดูริบหรี่เหลือเกิน
    #182
    1
    • #182-1 แตงกวาสีชมพูวว (จากตอนที่ 25)
      3 มิถุนายน 2562 / 08:51
      555555555 นี่คือสิ่งที่เราคิดมาตั้งแต่ต้นเรื่อง
      #182-1
  5. #181 ชาลาด่า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 17:28
    ไม่เห็นหนทางที่จะรักกันได้เลย แง้ ;_;
    #181
    0
  6. #180 bubbleb3 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 16:33
    ยังไม่รู้ตัวอีกว่าทำให้หลายคนต้องลำบากเพราะตัวเองอ่ะ
    #180
    0