Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 22 : Chapter 15: “ท่านจงใจให้ข้าเข้ามา...เพื่ออะไรกัน” [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

Chapter 15
“ท่านจงใจให้ข้าเข้ามา...เพื่ออะไรกัน”

“การจะเดินทางกลับไปยังโลกเหนือพิภพ เจ้าจะต้องข้ามภูเขาไฟทั้งห้าด่าน แต่ละด่านเต็มไปด้วยอสูรกายคอยพิทักษ์ วิญญาณของเจ้าจะถูกฉีกทิ้งก่อนที่เจ้าจะทันได้ย่างเท้าเข้าไป ราชินีข้า”
เสียงที่ตอบกลับไม่ได้ดังมาจากลูกแก้วสารพัดนึก แต่ดังมาจากด้านหลัง อีกทั้งยังเป็นเสียงที่คุ้นเคย...
ฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว รีบหันขวับไป “เทพฮาเดส... ท่าน... ท่านยังไม่ตาย”
“เจ้าช่างไร้เดียงสานัก ถึงได้คิดว่าข้าจะตายด้วยมีดเล่มนั้น”
ฉันกำหมัดแน่นอย่างอับอายแกมโมโห “ข้าไม่สนว่าท่านจะตายหรือไม่ แต่เมื่อมีโอกาส ข้าย่อมต้องหนี”
เทพฮาเดสยิ้มเยาะ “ตราบใดที่ข้ายังอยู่ เจ้าจะไม่มีวันหนีไปได้ ราชินีข้า หรือเจ้าอาจลองสวมหมวกล่องหนใบนั้นเพื่อหนีจากสายตาข้า”
เขาปลายตามองขึ้นไป ฉันมองตาม เห็นหมวกรบสัมฤทธิ์ที่วางเหนือบัลลังก์
“หมวกล่องหน...” ฉันพึมพำ
ฉันเริ่มคุ้น ๆ ว่าเทพแต่ละองค์มีอาวุธประจำกาย อย่างเทพซูสก็มีสายฟ้า เทพโพไซดอนมีตรีศูลที่คุมน้ำได้ ส่วนเทพฮาเดส นอกจากจะมีคฑาสองง่ามแล้ว ยังมีหมวกล่องหนอีกด้วย
โธ่! ทำไมฉันถึงไม่คิดให้ออกเร็วกว่านี้นะ!
ฉันตัดสินใจหันกลับไปที่บัลลังก์แล้วรีบปีนขึ้นไปเพื่อจะหยิบหมวกนั่น แต่ก็โดนหมอกสีดำดึงลงจนล้มแหมะ
เทพฮาเดสก้าวมาหาฉันอย่างช้า ๆ ฉันคลานถอย มือคว้าคฑาที่ตั้งอยู่ข้างบัลลังก์ แต่มันร้อนจนฉันต้องดึงมือกลับ
“มีเพียงข้าหรือสายเลือดของข้าเท่านั้น จึงจะสัมผัสคฑาของข้าได้”
ฉันลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีเทพฮาเดส ดึงคบเพลิงออกจากฝักติดผนังแล้วจ่อไปทางเขา “อย่าเข้ามาใกล้ข้า”
“เจ้าคิดหรือว่าจะต่อต้านข้าได้”
“ได้หรือไม่ ข้าก็จะต่อต้านท่าน จะหนีไปจากที่นี่ ข้าจะไม่มีวันอยู่กับท่าน”
“ใยจึงอยากไปจากที่นี่นัก รู้หรือไม่ว่าเจ้าเป็นคนแรกที่ข้ายอมให้เข้ามาในห้องลับแห่งนี้ แม้แต่เพอร์เซโฟนีก็ยังไม่เคย”
“ท่านจงใจให้ข้าเข้ามา...เพื่ออะไรกัน” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ
“สัตว์เลี้ยงที่ถูกล่ามไว้อย่างเดียวคงจะเหี่ยวเฉาแย่ สู้ปล่อยให้มันวิ่งเล่นบ้างย่อมดีกว่า ข้ารู้สึกสนุกที่เห็นเจ้ามีความหวัง วิ่งพล่านไปทั่ว มันช่างกระตุ้นอารมณ์ข้ายิ่งนัก”
“ท่านมัน... เลวร้ายที่สุด”
ฉันปาคบเพลิงใส่เขา เขาโยกหลบอย่างง่ายดาย ฉันวิ่งหนี แต่ก็โดนหมอกสีดำดึงร่างให้ลอยกลับไปติดกำแพง
อั่ก!
ฉันรู้สึกจุก เจ็บไปทั้งแผ่นหลัง แขนขาของฉันถูกจับกางออกแล้วตรึงด้วยหมอกที่มีรูปร่างเหมือนโซ่ ฉันดิ้นสุดชีวิตแต่ก็ไม่อาจหนีไปได้
เทพฮาเดสเดินมาหาฉันอย่างช้า ๆ สีหน้าดุจเดียวกับเวลาที่เขาจะครอบครองร่างกายฉัน ฉันใจเต้นรัวด้วยความกลัว ตัวสั่นไปหมด น้ำตาจวนจะไหลแต่ก็พยายามฮึบเอาไว้ ฉันจะไม่ยอมร้องไห้อีกเด็ดขาด
เทพฮาเดสหัวเราะในลำคอ จ้องฉันอย่างสนุก “เรามาดูกันว่าข้าจะรีดน้ำตาของเจ้าได้หรือไม่ เจ้าหญิงบราวนี่”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #176 แกลลอรี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 14:49

    รังแกน้องอีกแล้วนะ อิฮาเดส

    #176
    0
  2. #175 baby-m2 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:27
    ตอนที่ประมาณ80เค้าอาจจะรักกันก็ได้นะ..... ความหวังแม่งงงริบหรี่เหลือเกิน!!! เกลียดฮาเดสจริงๆๆ
    #175
    0
  3. #174 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:56
    รังแกน้องอีกแล้ววววววว
    #174
    0
  4. #173 EyeSotsiao (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:41
    เอาอีกเเย้วอย่าทำน้อง
    บราวนี่หนู๋+555
    #173
    0