Hades Slave...พันธะฮาเดส (ตอนพิเศษ)

ตอนที่ 18 : Chapter 12: “ยิ่งเจ้าต่อต้านข้า มันยิ่งทำให้ข้าสนุกกับการแกล้งเจ้านัก”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

Chapter 12
“ยิ่งเจ้าต่อต้านข้า มันยิ่งทำให้ข้าสนุกกับการแกล้งเจ้านัก”


เจ็บ....
นั่นคือความรู้สึกแรกที่แวบเข้ามาเมื่อฉันรู้สึกตัว โดยเฉพาะส่วนล่างอันแสนอ่อนไหว
ฉันมองเพดานที่เป็นหมอกสีดำทะมึน ๆ ในห้องไม่มีหน้าต่าง คบไฟตามผนังส่องสว่างอย่างสลัว ๆ ฉันมองเงาไฟบนผนัง มันขยับไปมาอย่างเชื่องช้า เหมือนกับจังหวะหัวใจของฉันในตอนนี้ที่กำลังเต้นแผ่ว ๆ ราวกับจะหยุดทุกเมื่อ
ภาพอันเลวร้ายเมื่อคืนผุดขึ้นมา ฉันอยากจะคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่อาการเจ็บยิ่งตอกย้ำว่าเรื่องเมื่อคืนเป็นความจริง
ฉันพลิกตัวตะแคงข้างอย่างทรมาน ร้องไห้อย่างหมดหนทาง ยิ่งร้อง ยิ่งสะอึกสะอื้น ร่างก็ยิ่งเจ็บระบม
ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ เพกาซัส ... ทุกคนอยู่ที่ไหน ช่วยหนูด้วย ฮือ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เฮือก!
ฉันสะดุ้ง รีบลุกนั่งแล้วจ้องบานประตูที่ปลายเตียงอย่างหวาดผวา หวังว่าจะไม่ใช่เทพฮาเดสนะ
“องค์ราชินี ได้เวลาสรงน้ำแล้วเจ้าค่ะ”
เป็นเสียงเล็ก ๆ ของผู้หญิง บานประตูเปิดเข้ามา ร่างที่ปรากฏเบื้องหน้าคือนางไม้ตนหนึ่ง สูงพอ ๆ กับฉัน แต่ร่างกายเป็นต้นไม้ นางสวมชุดกระโปรงสีขี้เถ้า ผมสีน้ำตาลเข้มกระพือไปด้านข้างตลอดเวลา ที่ปลายผมแต่ละช่อมีดวงไฟเล็ก ๆ สว่างไสว นางดูเหมือนคบเพลิงสาวลอยได้
“ข้าชื่อแลมพี เป็นนางไม้คบเพลิงแห่งโลกใต้พิภพ เทพฮาเดสมอบหมายให้ข้ามาคอยปรนนิบัติองค์ราชินี”
ฉันมองนางอย่างไม่รู้จะทำตัวอย่างไร นางไม้ยิ้มให้ฉันอย่างใจดี ยามนางยิ้ม ไฟที่ปลายผมของนางก็ยิ่งสว่างขึ้น “เชิญองค์ราชินีไปสรงน้ำได้แล้วเจ้าค่ะ”
“หนู... หนูไม่อยากไปไหนทั้งนั้น”
“อีกเดี๋ยวเทพฮาเดสจะกลับมา เทพฮาเดสสั่งให้ข้าพาท่านไปสรงน้ำ”
“เขาจะมาอีกหรือ” ฉันทวนเสียงสั่นอย่างผวา แล้วขอร้องนางไม้ “หนูไม่อยากเจอเทพฮาเดสอีกแล้ว พาหนูหนีไปที ได้โปรดเถอะ”
“ข้าช่วยท่านไม่ได้หรอก” นางไม้บอกอย่างเห็นใจ “ข้ามีหน้าที่รับใช้เทพฮาเดส ท่านไปสรงน้ำกับข้าเถอะ อย่าทำให้เทพฮาเดสโกรธเลย”
“หนูถูกลักพาตัวมาอย่างไม่เต็มใจ”
“สตรีก่อนหน้าท่านก็ขอร้องข้าเช่นนี้ แต่เปล่าประโยชน์ ข้าไม่อาจช่วยท่านได้ ข้าขอแนะนำให้ท่านเลิกคิดหนี เลิกร้องไห้ ท่านควรทำใจยอมรับโชคชะตาและมีความสุขกับมันจนกว่าวาระของท่านจะหมดลง”
นางไม้แลมพีพูดยาวเหยียด แล้วถอนหายใจ “ไปกับข้าเถอะ องค์ราชินี ขืนท่านช้ากว่านี้ อาจเป็นเทพฮาเดสเองที่จะพาท่านไปสรงน้ำแทน”
เมื่อไม่มีทางเลือก ฉันจึงต้องยอมทำตาม
ห้องสรงน้ำเป็นห้องที่มีบ่อน้ำร้อนทรงกลมขนาดใหญ่ มีควันพวยพุ่งขึ้นตลอด เพดานห้องเป็นเมฆสีดำทะมึน ๆ รอบห้องแต่งด้วยเถาไม้สีดำน่าขนลุก
ฉันหย่อนขาลงบ่อ ไออุ่นพวยพุ่งขึ้นมาจนสลายความเจ็บปวดไปจนหมดสิ้น ฉันจุ่มลงทั้งตัว ชุดคลุมสีดำสลายไปจนเหลือเพียงร่างเปลือย
นางไม้ลอยมาใกล้ร่างฉัน มือเล็ก ๆ ทรงกิ่งไม้นวดไหล่นวดแขนให้ฉัน เอาอะไรต่อมิอะไรมาชโลมผิวฉันจนรู้สึกผ่อนคลาย
“แลมพี ช่วยพาหนูหนีไปได้ไหม หนูยินดีทำทุกอย่าง”
“องค์ราชินี ท่านเลิกคิดเรื่องหนีเสียเถอะ ไม่ว่ายังไงท่านก็ไม่อาจหนีไปจากเทพฮาเดสได้ และข้าเองก็ไม่รู้หรอกว่าต้องทำยังไง ข้าเกิดจากเปลือกภูเขาไฟของเทพฮาเดส ตลอดชีวิตข้ารับใช้เพียงเทพฮาเดส หวังว่าท่านคงเข้าใจที่ข้าพูด”
ฉันรู้สึกหมดหวังทันที แลมพีปลอบฉัน “ทำใจให้สบายเถอะ องค์ราชินี อีกไม่นานท่านจะคุ้นเคยไปเอง”
“ไม่มีวัน หนูเกลียดเทพฮาเดส หนูจะไปจากที่นี่ให้ได้”
“ท่านเลิกคิดเถอะ แม้แต่อดีตราชินีเพอร์เซโฟนีที่อยู่ที่นี่หลายสิบปี นางก็ไม่อาจหนีไปได้เอง”
ฉันเอนต้นคอพิงขอบบ่ออย่างหมดแรง แหงนมองเพดานขมุกขมัวแล้วก็ยิ่งน้ำตาไหล ฉันจะไม่มีวันหนีไปจากที่นี่ได้จริงหรือ ?
ฉันหลับตาลง นึกถึงทุกคนบนโลกแล้วก็ยิ่งร้องไห้ น้ำตากลิ้งไหลไปรวมลงบ่อครั้งแล้วครั้งเล่า ร้องจนเหนื่อย ครั้นเหนื่อยจนสุด ก็กลับมาตั้งสติอีกครั้ง
ท่านพ่อเคยสอนไว้ว่าอย่ายอมแพ้อะไรง่าย ๆ ขนาดสิบสองภารกิจที่ว่ายากสุดขีด ท่านพ่อยังเอาชนะมาหมดแล้ว ฉันเองก็ต้องทำได้เหมือนกัน!
ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ จะไม่เอาแต่ฟูมฟายอีกต่อไป ฉันลืมตามองนางไม้แลมพีที่กำลังขัดผิวให้ฉัน “แล้วหนูต้องทำอะไรบ้าง ในฐานะ... ราชินี”
“ปรนนิบัติเทพฮาเดส”
“เหมือนสาวใช้น่ะหรือ”
“มีหน้าที่บางอย่างที่สาวใช้ไม่อาจทำได้หรอกเจ้าค่ะ” นางยิ้มกรุ้มกริ่ม “อย่าขัดคำสั่งเทพฮาเดส อย่าทำให้ท่านโกรธ เทพฮาเดสปรารถนาในตัวสตรีหนึ่งคนไม่นานนักหรอกเจ้าค่ะ”
“หมายความว่าเขาจะมีวันเบื่อหนูใช่ไหม”
แลมพีพยักหน้า
ฉันถามอย่างมีหวัง “ถ้าเทพฮาเดสเบื่อหนูแล้ว จะเป็นยังไงต่อไป”
“สตรีทุกคนที่เทพฮาเดสเบื่อ ร่างจะถูกย่อยสลายเหลือเพียงกระดูก ส่วนวิญญาณจะถูกจองจำในนรกแห่งนี้ไปตลอดกาล สตรีทุกคนที่เคยเป็นของท่าน ถือเป็นสมบัติของท่าน ท่านไม่ยอมยกให้ชายใด”
“หา!” ฉันนึกถึงกองกระดูกที่เห็นเมื่อวาน “แย่ที่สุด”
นางไม้แลมพีส่งเสียงจุ๊เพื่อปรามฉัน “แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะต้องถูกจองจำที่นี่ไปตลอดกาล อย่างอดีตราชินีเพอร์เซโฟนีก็กลับขึ้นไปได้หากมีคนมาปลดปล่อย”
“เห็นทีเจ้าคงต้องกลับไปเป็นเปลือกภูเขาไฟเสียแล้ว แลมพี”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #156 CatBlueEye (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 17:55
    ก่อนนะจะช่วย ช่วยเราโดยการส่งกนังสือมาเถอะ~~~~
    #156
    1
  2. #154 EyeSotsiao (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 05:12

    โอ๊ยยยฮาเดสจะ
    กลายเป็นผีดูดเลือดเเล้ว+5555หยอกๆ
    #154
    0
  3. #153 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:02
    รอเป็นเล่มไม่ไหวแล้ววว
    #153
    0
  4. #152 EyeSotsiao (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 19:12

    โอ๊ยยยฮาเดสจะ
    กลายเป็นผีดูดเลือดเเล้ว+5555หยอกๆ
    #152
    0
  5. #151 しด็∩น้ටย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:38
    อ่อนโยนกับน้องงง
    #151
    0
  6. #150 baibua2244 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:26
    รอนะ รีบมาต่ออออออ
    #150
    0