[EXO] ฟิคเหนียวไก่ [Chan x Kai]

ตอนที่ 3 : เหนียวไก่น่องที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 พ.ย. 57







เหนียวไก่น่องที่ 2

 





 

 

ครืน..

 

ผมดึงประตูร้านเหล็กขึ้น แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดเข้ามาเต็มใบหน้า ร้านของผมทำเสร็จแล้วเมื่อวานและวันนี้คือวันเปิดร้านวันแรก

 

“สวัสดี...”

 

“อ่าวสวัสดีครับ” ผมที่กำลังก้มๆเงยๆใส่ของใส่ตู้รีบหันกลับมาต้นรับลูกค้าคนแรกของวันแต่สงสัยผมคงคิดผิด...

 

“นายเอาบ้าอะไรมาให้ฉันเนี่ย!?” พูดจบก็โยนกล่องของขวัญที่ผมให้ไปลงกับพื้นอย่างไม่ไยดี ผมกระวีกระวาดวิ่งออกมาเก็บแทบไม่ทัน นี่เขาเป็นอะไรอีกเนี่ย

 

“เอ่อ ก็สำลีไงครับ”

 

“เออ!!!

 

ใช่ครับ...

 

นี่จงอินพูดนะครับ..

 

ไอ้หูกางนี่มันให้สำลีผมมา

 

สำลีเช็ดแผลอ่ะครับ!!!

 

ผมก็อุตส่าห์ดีใจที่ได้ของขวัญเล็กๆน้อยจากเพื่อนบ้านใหม่แต่ดันเปิดมาเป็นสำลีขยุมๆในกล่อง แล้วมันยังมีหน้ามาแนะนำให้ผมใช้อุดหูอีก

 

“คุณไม่ชอบเหรอ?”

 

“ก็ไม่รู้ดิ” เอาจริงๆมันก็มีประโยชน์นะครับแต่พอเห็นหน้าคนให้แล้วผมโคตรหงุดหงิดเลยอ่ะ!

 

“งั้นผมมีของใหม่จะให้”

 

“อะไร?” มันจะให้อะไรผมอีกวะ? ยาแดงไหม?

 

....

 

มองไอ้หูกางเดินดุ่มๆกลับเข้าไปหลังร้านแล้วรู้สึกใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้ครับ

 

“นี่ครับหม้อของคุณ”

 

“ห้ะ!!!

 

“รับไปสิครับ”

 

“..” ผมรับหม้อมาถือใบนึงแต่อีกไปกี่วินาทีต่อมาเขาก็เอาหม้ออีกเป็นกองมาซ้อนๆกันจนปิดหน้าปิดตาผมไปหมดแล้ว

 

อะไรกันวะเนี่ย!!!!

 

“ถึงมันจะไม่ใช่ตราหัวม้าลายดำน้ำทะเลดูปะการังแต่ก็หวังว่าคุณจะชอบนะครับ อ่ะนี่ ใบสุดท้ายครบสิบใบพอดีครับจงอินนี่”

 

จงอินนี่ จงอินนั่น จงอินบ้าบออะไรของมัน นี่ถ้าไม่ติดว่าหม้อมันต่อกันสูงจนเทลาดลงมาแนบแบบเม้าท์ทูเม้าท์กับพูดแล้วนี่มันโดนผมด่าไฟแล่บไปแล้วครับ เพื่อนเล่นเหรอ!?

 

"ซึ้งจนพูดไม่ออกเลยเหรอ ไม่เป็นไรหรอกไม่ต้องขอบคุณก็ได้”

 

เดินกลับบ้านเหอะจงอิน ขืนอยู่ต่อได้ปาหม้อใส่หัวไอ้บ้านี่อีกแน่ๆ แต่ว่านะ..การจะยกหม้อสิบใบกลับบ้านคนเดียวนี่มันลำบากมากนะ ตอนนี้ดวงตาของผมมันมืดมิด มองไปเห็นแต่หม้ออ่ะครับ!!

 

“ผมว่าผมช่วยถือดีกว่านะ”

 

“อื้อ” วิ่งดิจงอินวิ่ง ซังนัมจามาดแมนขนาดนี้หม้อสิบใบแบกไหวน่าชิลๆ มองไม่เห็นทางหลับตาเดินก็ได้โถ่อยู่แถวนี้มากี่ปีละ

 

“เดี๋ยวก็ล้มหรอกคุณ”

 

โครม!!!

 

“ยังไม่ทันขาดคำเล้ย เป็นอะไรไหมเนี่ยคุณ”

 

“ไม่เว้ย” จงอินเก็บหม้อing คนแบบจงอินดูแลตัวเองได้เว้ย

 

“เดี๋ยวผมเก็บเอง คุณกลับบ้านเหอะเดี๋ยวผมทำแผลให้”

 

“แผลไหน?” ผมก้มมองตัวเอง แผลไหนของมันวะ?

 

“...”

 

“โอ๊ยยยยย” ไอ้บ้านี่!! มันจะมาจับเข่าผมทำไมเนี่ยยยย เจ็บโว้ยยย แผลมาจากไหนวะ!

 

“อืม นั่นแหละคุณไปนั่งไปๆ”

 

“อ่า....” ผมรีบเดินจ้ำอ้าวกลับเข้าบ้านแบบขาตรงเข่าชิดตามระเบียบแถวแบบรด.เป๊ะๆ ตอนแรกก็ไม่เจ็บหรอกครับพอเจ็บเท่านั้นแหละครับเจ็บเลย

 

“บ้านคุณมีกล่องปฐมพยาบาลไหม?”

 

“มีมั้ง จำไม่ได้อ่ะ ไปค้นๆเอาดิ”

 

“ผมว่าผมกลับไปหาที่บ้านผมดีกว่า ถ้าหาที่บ้านคุณคงใช้เวลาถึงชาติหน้า”

 

“ประชดแบบนี้เอาหม้อฟาดหน้าฉันเลยดีกว่า”

 

“เอาเป็นว่าคุณไปล้างแผลก่อนนะเดี๋ยวผมรีบมา”

 

พูดเสร็จมันก็รีบวิ่งลุกลี้ลุกลนออกจากร้านผมไป แค่เขาถลอกมันจะเว่อร์ไปไหนวะนั่น?

 

“มาแล้วๆๆๆ”

 

รีบมาป้ะ..

 

“ถอดกางเกงซิ”

 

“เห้ย! อะไรวะ!! โรคจิตไง!?

 

“จะทำแผลให้เฉยๆ คุณคิดอะไรเนี่ยลามกที่สุด”

 

“ก็คนดีๆที่ไหนเค้ามาบอกให้คนอื่นถอดกางเกงล่ะ”

 

“ยกขาขึ้นสิ”

 

“ไม่เว้ย!

 

“มันทำแผลไม่ถนัดคุณอย่าดื้อสิ”

 

“ไม่ได้ดื้อเว้ย ไม่ต้องเลยฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาด”

 

“งั้นก็เอาขามา”

 

“เอาไปทำไม? นายจะตัดขายเหรอ?”

 

“....”

 

“โอ๊ยยยยยยยยยยย แสบโว้ยยยยยย” ราดยาแดงing

 

“ไม่แสบก็แปลกล่ะ” หมุนๆปิดฝาสองสามรอบกับหน้านิ่งๆ

 

“นายมันป่าเถื่อน ป่าเถื่อนสุดใจ!

 

“คุณก็บ้า พูดจาไม่รู้เรื่องเหมือนกันแหละ”

 

“ตายไหม?”

 

“...” ราดแอลกอฮอล์ing

 

“โว้ยยยย”

 

“เจ็บนิดเดียวเหมือนโดนมดกัด”

 

“มดทั้งรังอ่ะดิไอ้บ้า ไอ้เภสัชไร้จรรยาบรรณ!

 

“เสร็จละ”

 

“หา?”

 

“ตอนอาบน้ำคุณก็ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำนะ”

 

“งั้นก็ไม่ต้องอาบไงง่ายดี”

 

“อยากเน่าก็เชิญเลยครับเอาที่คุณสบายใจ”

 

“ออกไปได้ละ”

 

“พรุ่งนี้ผมจะมาทำแผลให้นะ”

 

“ไม่ต้องก็ได้มั้ง”

 

“ทำเองได้เหรอ?”

 

“ก็แค่ล้างๆไม่ใช่หรือไง?”

 

“เอาเป็นว่าผมทำให้ดีกว่า”

 

“ขอบคุณ”

 

“ไม่เป็นไรครับ” ชานยอลส่งยิ้มน่ารักๆมาให้ก่อนจะเดินกลับออกไป เดี๋ยวสิ...

 

“นายซื้อไก่ป่าว!???

 

“ไม่ครับ ขอบคุณไว้ผมอยากจะมาซื้อเองนะ”

 

“ไปตายไป๊!

 

 

 

 

 

 

 

ตั้งแต่ที่กลับมาจากทำแผลให้คนข้างบ้านเสร็จผมก็กลับมานั่งที่ร้านเหมือนเดิม วันแรกเปิดมาก็มีลูกค้าเข้าร้านมาเรื่อยๆ ถือว่าที่นี่ทำเลดีนะครับคนผ่านไปผ่านมาค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว

 

“สวัสดีครับ” ผมยิ้มทักทายกับลูกค้าที่เพิ่งเข้ามาใหม่ เอ่อ...นั่นเค้าอุ้มตัวอะไรมาด้วยน่ะ

 

“สวัสดีครับ” เขาเลื่อนแว่นจาดำสุดจ๊าบของเขาขึ้นคาดผมพร้อมกับวางสิ่งมีชีวิตตัวกลมๆขนฟูๆบนเค้าท์เตอร์

 

เอิ่ม..

 

นั่นแพนด้า

 

ขนฟูอ้วนมากด้วยแหละ

 

“โอ๊ะ น่ารักจังครับ” ผมโบกมือให้แพนด้าน้อยที่กำลังนอนหงายท้องกลิ้งไปมา

 

“เทาเทาน่ะครับ”

 

“ครับ?”

 

“ชื่อเจ้านี่น่ะครับ ชื่อเทาเทา” คุณลูกค้าพูดพร้อมเกาพุงตึงๆของแพนด้า เจ้าแพนด้าเองก็เอามือสองข้างตะปบมือเจ้าของเบาๆไว้เหมือนกัน

 

น่ารักอ่ะ..

 

ชยอลอยากได้

 

“ไงครับครับเทาเทา พี่ชื่อชานยอลนะครับ เทาเทาน่ารักจังเลย” ผมถือวิสาสะขยุ้มพุงเข้าแพนด้าอ้วนอย่างเอ็นดู แต่ไม่กี่วิต่อมามันก็กลิ้งตัวกลับมาเอาอุ้งมือป้อมๆของมันตะปบหัวผมอย่างแรงแล้วกระโดดเข้าหาอ้อมกอดของเจ้านาย

 

“เค้าไม่ค่อยคุ้นคนน่ะครับ ขอโทษแทนเทาเทาด้วยนะครับ”

 

“ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณป่วยหรือมีอาการอะไรครับผมจะได้จัดยาให้ถูก?”

 

“อ่อ ผมสบายดีครับพอดีแวะมาทักทายเพื่อนบ้านใหม่เฉยๆ ผมชื่อู่อี้ฟานครับย้ายมาอยู่ที่นี่ได้อาทิตย์กว่าๆแล้วครับ อ้อใช่ชื่อฒอาจจะเรียกยากหน่อยนะครับพอดีว่าผมเป็นคนจีนถ้าไม่สะดวกจะเรียกว่าคริสก็ได้ผมไม่ถือครับ ส่วนเจ้าเทาเทาเนี่ยชื่อจริงมันชื่อจื่อเทาครับ ที่บ้านเอามันให้ผมมาเมื่อเกือบปีนึงแล้วมันติดผมมากพอผมย้ายมาเกาหลีเลยต้องพามาด้วยแหละครับ

 

“โอ้...” ผมได้แต่อ้าปากค้างกับการรัวภาษาเกาหลีที่แสนจะเป๊ะของเขา ว่าแต่คนประเภทไหนเค้าให้แพนด้ากับลูกชายมาเลี้ยงอ่ะครับ ประเทศจีนเค้าเลี้ยงแพนด้าไว้เฝ้าบ้านเหรอ?

 

“ดีจังเลยนะครับ หน้าหนาวได้กอดเจ้าเทาเทาคงจะอุ่นน่าดู”

 

“ก็ประมาณนั้นแหละครับ แต่เอาเข้าจริงๆไม่ว่าจะหน้าหนาวหรือหน้าร้อนเจ้านี่มันก็ต้องมานอนซุกผมทุกคืน คืนไหนผมไม่อยู่เค้าจะนอนไม่หลับครับ”

 

“อ้อใช่ๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมปาร์คชานยอลเพิ่งย้ายมาเมื่อวาน เป็นเภสัชด้วยครับ ว่าแต่คุณได้ไปทักจงอินยังครับ?”

 

“จงอิน??”

 

“คนขายไก่ข้างบ้านผมฝั่งนี้อ่ะครับ”

 

“ยังเลยครับผมว่าจะไปทักทายเค้าหลายรอบแล้วแต่เพิ่งว่างวันนี้เลยแวะมาทักคุณก่อนด้วย”

 

“อ่อ ถ้าคุณไปทักทายเขาก็ระวังไว้ด้วยนะครับ อย่าเผลอไปทำให้เขาไม่พอใจล่ะ เดี๋ยวจะโดนหม้อปาใส่”

 

“โอ้..ผมจะระวังนะครับ งั้นผมเอาเทาเทาไปเก็บที่บ้านก่อนดีกว่าครับเดี๋ยวจะได้รับบาดเจ็บเอา”

 

“ครับ เจอกันครับอี้ฟาน”

 

 

 

 

 

 

 

“จะซื้อไก่เหรอเอากี่น่องดีล่ะ?” ผมหันไปพูดกับผู้ชายตัวโตๆคนนึงที่เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ

 

“ครับ? เอ่อ เอาสิบน่องเลยครับ”

 

สิบ!!

 

สิบน่อง!!!

 

มีคนซื่อไก่ผมสิบน่องเลย!!!

 

“ได้ๆรอเป๊ปนะ เดี๋ยวใส่ถุงให้ เอ่อ ทั้งหมดสิบน่องผมลดให้แถมข้าวเหนียวคิดไปร้อยห้าสิบ”

 

“ขอบคุณครับคุณจงอิน”

 

“รู้จักฉันด้วยเหรอ?” เอ้ะ เดี๋ยวนี้ผมนี่ดังไปถึงไหนล่ะครับเนี่ย คนรู้จักเยอะแยะเต็มไปหมด

 

“อ้อ พอดีว่าคุณชานยอลที่อยู่ร้านข้างๆบอกมาอ่ะครับ”

 

“อ้อ..หมอนั่นน่ะเหรอ”

 

“ครับ ว่าแต่คุณเคยปาหม้อใส่คุณชานยอลเหรอครับ?”

 

“หื้อ?”

 

“คุณชานยอลบอกมาน่ะครับ”

 

“...”

 

ไอ้บ้านั่น!!!

 

มันไปเล่าอะไรให้คนนี้ฟังวะ!

 

“หมอนั่นมันก็พูดไปเรื่อยอ่ะ มันเอ๋อไม่รู้เหรอ?”

 

“เอ้า เดี๋ยวนี้เค้าให้คนเอ๋อมาเป็นเภสัชได้ด้วยเหรอครับ?”

 

“.....” อืม..ถามจริงเหอะ แถวนี้มีคนปกติอยู่สักคนบ้างไหมครับ

 

“อ้อผมชื่ออู่อี้ฟานนะครับจริงๆเรียกว่าคริสก็ได้ ผมอยู่บ้านข้างๆคุณชานยอลมาอยู่ได้เกือบๆอาทิตย์แล้วครับ แล้วก็ไว้ว่างๆถ้าคุณอารมณ์ดีผมจะพาเทาเทามาให้เจอนะครับ”

 

“ใครวะ? น้องนายเหรอ?”

 

“ใช่ครับ เขาน่ารักมากเลยนะผมว่าคุณต้องชอบเขาแน่ๆ”

 

“กี่ขวบแล้วอ่ะ? โตยัง?”

 

“อีกสามวันก็จะขวบนึงแล้วครับ”

 

“เฮ้ย นั่นลูกหรือน้อง ทำไมมันห่างกันจัง”

 

“น้องครับ..พอดีที่บ้านให้มา”

 

“อ่อ..” ทำไมมันฟังดูแปลกๆวะ คงแบบที่บ้านให้มาดูแลมั้ง หน้ามันก็ดูเจ็ดๆอยู่คงจะไม่ใช่คนเกาหลีแน่ๆ

 

“แล้วคุณจงอินจะมางานวันเกิดเทาเทาไหมครับ?”

 

“จัดที่ไหนอ่ะ? บ้านนายเหรอ?”

 

“ใช่ครับ คุณจะมาไหม ผมจะได้เตรียมไว้ถูก”

 

“อ่า..ถ้าไม่ถือว่าเป็นการรบกวนก็ไปก็ได้นะ”

 

“ม่กวนหรอกครับ ผมอยากให้คุณเจอเทาเทา ต้องมานะครับ อีกสามวันๆ”

 

“โอเคๆๆ อีกสามวันครับคุณคริส”

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
TBC. เหนียวไก่

 

TALK: น้องเทาเทาน่ารักป้ะแกรร ฟิคนี้ไม่มีใครปกติหรอกเชื่อเรา น้องเทาเทาน่ารักสุดล้าววว >_<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #108 mukkimkpcy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 23:26
    เทาเทา5555555555 นึกภาพก็น่ารักแล้ววววววว พี่ชานก็ซื้อหม้อให้สิบใบจริงๆ ไม่รู้จะฮายังไงแล้ว555555
    #108
    0
  2. #102 babyhf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 03:14
    พี่คริสนึ่พ่นอย่างเดียว 5555555555555555555555
    #102
    0
  3. #96 darlingKaDee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 20:24
    -เดี๋ยววๆ ไอหม้อหัวม้าลายดำน้ำทะเลดูปะการังสิบใบ มันเป็นตอนที่แล้วที่ นีนี่พูดประชดป่ะวะ 5555555 -เนอะ เหมือนมดทั้งรังมากกว่า -การขายไก่มันอยู่ในชีวิตจิตใจของนีนี่แล้วละค่ะ^^ -พี่ปาร์คไปแนะนำนีนี่แบบนั้นได้ไง ทีนี้ไม่มีใครกล้าไปยุ่งเลย5555 -เอาจริงๆ มันไม่ปกติทุกคน ย้ำ! ทุกคน -โอเค ไม่ใช่ว่าเอาหม้อไปด้วยนะ ไม่งั้นงานจะอยู่ในเขตอันตรายเลยล่ะ 5555
    #96
    0
  4. #31 วีฟองฟอด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 18:24
    555 สมอง เอ๋ออออ 555
    #31
    0
  5. #27 kaing29 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:47
    ยิ่งอ่านยิ่งฮาา
    #27
    0
  6. #17 bellewithyou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 17:14
    เมื่อไหร่จะอัพอะคะ นี่รอจนรากงอกผ่านเก้าอี้ละทุผ่านเลื้อยไปจนถึงชั้นล่างแล้วนร้ะ บล็อบบบบบบบบบบบบบบบ ปล.บล็อบ ชั้นเมื่อยขาจัง
    #17
    0
  7. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 21:05
    ยิ่งอ่านยิ่งหิว อยากกินข้าวเหนียวไก่ ฮือออออออออออออออออ

    แต่เทาเทา ถ้าจงอินเจอเชื่อเลย มุ๊งมิ๊งแน่ๆ ฮ่าๆ
    #14
    0
  8. #11 I love 도경수 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 22:00
    เรื่องนี้ไม่มีคนสติดีจริงๆ ขนาดเค้ายังสติไม่ค่อยดี = =
    #11
    0
  9. #10 bellewithyou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 17:22
    คนแต่งน่ารักสุด
    #10
    0