มังกรติดไซเรน #ป๋อจ้าน (วั่งเซี่ยน)

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

The Beginning : The Voice of Love


#มังกรติดไซเรน





"เจ้านี่ช่างแปลกเสียจริง ทำไมถึงยังเชื่อเรื่องเล่าแบบนั้นเป็นจริงเป็นจังไปได้"


(ไม่จริงซะหน่อย ข้าน่ะ!...)


ปลาตัวเล็กตัวน้อยฝูงหนึ่งว่ายวนไปวนมารอบร่างของชายหนุ่มรูปงาม ชายหนุ่มผู้นี้มีดวงตาแดงก่ำดุจดั่งโลหิต ใบหูทั้งสองข้างมีลักษณะคล้ายกับครีบของปลา เส้นผมสีดำสนิทยาวสยายไปทั่วแผ่นหลังที่ขาวเนียนนุ่มราวอัญมณีแห่งท้องทะเล ทว่าบนแผ่นหลังนั้นกลับมีปีกสีเลือดหมูขนาดใหญ่งอกออกมาแทนที่


ชายหนุ่มผู้นี้มีชื่อว่าเว่ยอู๋เซี่ยน และแน่นอนว่าเขาเป็นไซเรน


ริมฝีปากบางที่มีสีแดงตามธรรมชาตินั้นยู่ลงอย่าไม่สบอารมณ์พร้อมกับคิ้วโก่งงามขมวดลงมา ฝ่ามือเรียวยกขึ้นมาพยายามสื่อสารทางกายให้อีกฝ่ายเข้าใจสิ่งที่ต้องการจะสื่อ


เจ้าปลาน้อยใหญ่ที่เห็นท่าทางของเว่ยอู๋เซี่ยนที่แสดงออกมาก็ยิ้มออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะเอ่ยลากับเจ้าตัวแล้วว่ายหายไปในท้องทะเลลึก


เว่ยอู๋เซี่ยนหรือเว่ยอิงผู้นี้คือไซเรนที่โตเติบมากับฝูงเงือกกลุ่มใหญ่ จึงทำให้ปกติไซเรนที่มีนิสัยดุร้ายกลับกลายเป็นไซเรนที่น่ารักและซุกซนแทนที่


ในข้อดีก็ย่อมมีข้อเสียที่ใหญ่หลวงยิ่ง เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่รวมกลุ่มกับเผ่าพันธุ์ของตนมาตั้งแต่แรก จึงทำให้ไม่สามารถเรียนรู้วิธีการพูดของไซเรนที่ถูกต้องได้ นอกจากเสียงของไซเรนที่มีความไพเราะมากที่สุดจนสามารถล่อลวงผู้คนให้ลุ่มหลงมัวเมาได้แล้ว หากใช้ไม่เป็นมันก็ไม่มีประโยชน์อันใด


อ้อ! เขาเกือบลืมไป ไซเรนนอกจากจะมีเสียงที่ไพเราะแล้วก็ยังมีหน้าตาที่งดงามหาที่ใดเปรียบอีกด้วย


เขาไม่ได้จะชมว่าตัวเองนั้นหล่อเหลาหรอกนะ!


"อือ อืออืออออื้ออ อืออ"


ร่างบางใช้หางเรียวยาวของตนตวัดไปมาทำให้เคลื่อนที่ไปยังข้างหน้ามุ่งขึ้นสู่พื้นผิวน้ำด้านบน เสียงพึมพำจากการร้องเพลงของเว่ยอิงดังออกมาให้ได้ยินอย่างแผ่วเบา


แม้จะไม่สามารถพูดออกมาได้ เขาก็ยังไม่ลดละความพยายามที่จะหัดพูดออกมา ถึงโอกาสจะเกือบเท่ากับศูนย์ก็ตามที


'ทำไมถึงยังเชื่อเรื่องเล่าพวกนั้นอยู่อีก'


เมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำด้านบนได้แล้ว แสงแดดอันอบอุ่นแสนอ่อนโยนก็กระทบลงบนกายที่เปลือยเปล่าของเขาในทันที หยดน้ำบางส่วนเกาะอยู่บนใบหน้า และบางส่วนก็เกาะอยู่ที่แผ่นอกบาง


เส้นผมนุ่มสลวยแผ่สยายลงมาบนอกเนียน ดวงตาจับจ้องไปยังทะเลอันกว้างไกลไพศาล ภายในใจต่างคิดเรื่องราวต่างๆ รวมถึงเรื่องบางอย่างที่เขายังยึดมั่นเชื่อถือมาโดยตลอด


เรื่องของรักแท้


มีคำกล่าวมาตั้งแต่สมัยโบราณกาลแล้วว่าหากผู้ใดเป็นรักแท้ซึ่งกันและกัน จะสามารถส่งต่อความรู้สึกของกันและกันได้ จะใช้ชีวิตร่วมกัน อยู่กินด้วยกันจนแก่ตาย ใครเจ็บ อีกคนก็เจ็บ หากมีความทุกข์ก็ย่อมทุกข์ร่วมกัน หากโศกเศร้า ก็ย่อมมิโศกเศร้าแต่เพียงผู้เดียว


และเหนือสิ่งอื่นใด รักแท้จะสามารถฟังเสียงกันและกันโดยการสื่อสารผ่านทางจิตใจได้


หากคนที่เขารักสามารถฟังสิ่งที่เขาพูดได้ ก็คงจะดีไม่น้อย


แววตาของร่างบางวูบไหวไปมา ริมฝีปากแดงระรื่อเม้มเข้าหากันอย่างไม่รู้สึกตัว ทว่าระหว่างนั้นเอง แสงแดดที่สาดส่องกระทบร่างของเว่ยอิงพลันหายไป แสงสว่างของแดดยามบ่ายถูกแทนที่ด้วยเงามืดของร่างของใครบางคนที่ร่วงหล่นมาจากท้องฟ้า


"...!!"


เว่ยอู๋เซี่ยนตะลึงงันกลางห้วงมหาสมุทรมองไปที่ด้านบนหัวของเขา ท้องฟ้าเหนือศีรษะปรากฎร่างของมังกรสีขาวขนาดใหญ่กำลังตกลงมาด้วยความเร็วสูง ตามร่างกายเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยแผลปะปนกันไป


(แย่แล้ว!)


เมื่อได้สติไซเรนน้อยก็รีบเคลื่อนย้ายร่างโดยการว่ายไปด้านข้างในทันที


ตู้มมมม


เสียงน้ำกระเซ็นกระซ่านแผ่เป็นวงกว้างก่อให้เกิดเกลียวคลื่นขนาดมหึมาออกไป เว่ยอิงที่ถูกกระแสน้ำโจมตีเข้าใสโดยไม่ทันตั้งตัวก็ใช้หางของตนและกระพือปีกสะบัดไปมา โยกซ้ายขวาหาทิศทางของสายน้ำอย่างชำนาญ จนกระทั่งคลื่นทะเลเริ่มสงบลงเขาจึงค่อยๆว่ายวนเข้าไปหาร่างของมังกรหยกที่ตอนนี้แปรเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


เว่ยอิงจับจ้องไปที่คนผู้นั้นก่อนจะรีบถอยออกมาทันมีเมื่อรู้สึกผิดปกติกับร่างกาย


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


เสียงหัวใจที่เต้นระรัวผิดแปลกไปจากยามปกติทำให้เขารู้สึกร้อนรนมากยิ่งขึ้น พอเขาหันกลับไปมองอีกฝ่ายอีกครั้ง เจ้าหัวใจก็พลันเต้นผิดจังหวะรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ


นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?!?


.


.





INTRO : ฝากดวงหทัย


#เพียงหนึ่งหทัยปจ






ยุคล่านางเงือก


สำหรับคนที่เคยได้รับการฟังเรื่องราวผ่านการเดินทางไปทั่วยุทธภพอาจทราบข่าวกันดีว่าราคาของชิ้นส่วนอวัยวะนั้นมีราคามากมายมหาศาล


แขนและขานั้นมีราคามากถึงขั้นซื้อที่ดินได้1ไร่ อวัยวะภายในยิ่งมีค่าหาที่เปรียบมิได้เนื่องด้วยเพราะจำเป็นในการนำมารักษา


เผ่าพันธ์ุต่างชาติเชื้ออยู่ร่วมกันเยี่ยงสหายรักมานับพันปี หากจะมีผู้ใดมาทำลายนั่นก็คงเป็นเผ่าพันธ์อ่อนแอไร้ค่าดังเช่นมนุษย์


นอกจากจะไม่มีประโยชน์ต่อเผ่าพันธ์อื่นแล้วยังสมองน้อยด้อยปัญญาขาดสติยั้งคิด


เพียงแค่เพราะเงินทองทำให้เกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงสิ่งที่ราคาดีมากที่สุดในช่วงศตวรรษนั้น


หัวใจนางเงือก


ว่ากันว่าผู้ใดที่มีมันในครอบครองสามารถใช้พลังมากมายในการต่อสู้ พละกำลังไร้เทียมทาน เหมาะสำหรับการศึกยิ่งนัก


แต่ใครจะรู้เล่าว่าหากหัวใจเงือกไม่อยู่ใต้น้ำมันก็เสียเปล่า ความแห้งกรังของอวัยวะที่เคยปริ่มน้ำมาตลอดไม่ห่างหายนั้นดึงพลังมากมายออกไปด้วย


แหละเพราะแบบนั้น ยุคล่านางเงือกจึงมาถึง


เซียวจ้านในวัย3ขวบถูกไล่ต้อนจากอาวุธเหล็กมากมายที่พุ่งมาทางเขาอย่างไม่ลดละ ครีบหางสีทมิฬพาตนว่ายหนีให้เร็วที่สุด


แววตาสร้อยเคล้าไปด้วยสายวารีจดจ่อไปด้านหน้าหว้งเพียงให้ถึงทางออกจากหินถล่มนี้โดยเร็วที่สุด


ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขามีความสุขกับครอบครัว และกำลังจะได้ไปเที่ยวด้วยกันแท้ๆ


ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้


พลันสมองนึกหวนไปยังบิดามารดาของตนที่ยอมเสียสละเพื่อให้ลูกชายเพียงคนเดียวเช่นเขานั้นรอดออกมา หลังจากนั้นเขาก็คิดเพียงแค่ว่าต้องมีชีวิตอยู่ เพื่อที่ความพยายามของผู้ที่รักที่สุดจะได้ไม่เสียเปล่า


ทว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว


ร่างของมนุษย์ที่มาดึงฉุดกระชากแขนบางให้ขึ้นจากฝั่งน้ำแล้วกดลงบนพื้นดินแห้ง ปลายกริชกรีดลงบนผิวเนื้อนิ่มเฉียงไปทางอกซ้าย


"อ๊ากกกกกก"


เสียงกรีดร้องของเด็กน้อยดังลั่นขึ้นไปถึงปราสาทของเอลฟ์ด้านข้าง สีหน้าของผู้ปกครองดูแล้วไม่ดีนัก เขารู้สึกหนักใจกับการฟังเสียงกรีดร้องของเหล่าเงือกซึ่งเคยเป็นพันธมิตรกันมาก่อน


เสียงเรียกร้องให้ไปช่วยของเหล่าหญิงชราภายในปราสาทเข้าหูอยู่ตลอดเวลา หากพูดตามตรงเขาเองก็อยากทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองที่ดีเช่นกัน ทว่าหากเข้าไปก้าวก่ายในการล่าครั้งนี้สมดุลระหว่างโลกจำต้องพังลง


สมดุลที่ไม่มีการรู้จักผู้วิเศษ ตัดขาดจากการยุ่งเกี่ยวกับมนุษย์ ให้พวกนั้นคิดว่ามันเป็นเพียงตำนานเล่าขานเท่านั้น


คล้อยหลังไปยังหญิงชราผู้ที่สนิทกับองค์ชายภายในปราสาทนี้ที่สุด เครื่องแต่งกายเก่าขาดบ่งบอกถึงการถูกกดขี่ข่มเหงโดยไม่ได้รับการดูแลแต่อย่างใด


มือเหี่ยวย่นเลื่อนไปจับเข้ากับองค์ชายพลางพาเดินไปเรื่อยตามชายหาดหวังให้ดูโศกนาฏกรรมระหว่างเงือกกับมนุษย์ ในยามที่องค์ชายโตขึ้นเขาจำเป็นต้องปกครองอาณาจักรเอลฟ์รวมถึงอดทนกับภาพพวกนี้ให้ได้


เดินไปได้ไม่นานสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างบางของเงือกน้อยผู้หนึ่งกำลังนอนอยู่ตรงโขดหิน หัวใจตรงอกซ้ายนั้นถูกควักออกอย่างไม่ใยดีจนลมหายใจคนตรงหน้านี้รวยรินแทบจะสิ้นใจ


"ข้าอยากช่วยเขา"


เสียงองค์ชายวัย5ขวบเรียกร้องความต้องการกับผู้ที่ท่านพ่อส่งมาดูแล สำหรับเขาแล้วหญิงผู้นี้เปี่ยมล้นไปด้วยพลังเวทย์ หากให้คืนชีพคนย่อมทำได้อย่างไม่ต้องสงสัย


ความคิดของเด็กน้อยที่จ้องมองใบหน้าคนไร้สติทั้งยังจับมือของหญิงชราให้ช่วยคนผู้นี้


"หากท่านอยากช่วยเขา ท่านจำต้องเสียสละ"คำพูดเชิงจริงจังของหญิงแก่คนนี้ทำให้คิ้วสีขาวขมวดอย่างไม่เข้าใจ "ท่านต้องให้หัวใจกับเขา"


เผ่าพันธ์ุเอลฟ์รู้ตัวกันดีทุกคนว่าหากไม่มีหัวใจ อย่างไรเสียเขาก็ไม่ตาย ผู้ครองเมืองทุกคนจำเป็นจะต้องถอดหัวใจตนเองฝากไว้ในกล่องสมบัติสำหรับซ่อนไว้ไม่ให้ใครพบเจอ 


และครานี้องค์ชายน้อยประสงค์จะซ่อนหัวใจตนเอง


ซ่อนหัวใจไว้ในร่างของอีกคน


.


.


.





-------


Talk


ในส่วนของ 'เซียวจ้าน' #เพียงหนึ่งหทัยปจ สามารถติดตามต่อได้ที่งานเขียนของ เบาหน่อยป๋อ


❤️ [เรื่อง : เพียงหนึ่งหทัย #ป๋อจ้าน ] ❤️


ในเว็บ readAwrite นะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #43 nanthaporn1469 (@nanthaporn1469) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 00:30
    ฝากหัวใจไว้ที่คู่ชีวิต
    #43
    0
  2. #22 bamkunlayanee9 (@bamkunlayanee9) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 09:17
    ดีมากๆอ่ะ ชอบมาก
    #22
    0
  3. #15 mmismy (@pk-yimcheng) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:03
    ภาษาดีมากเลยยย ติดตามค่าาา
    #15
    0
  4. #13 BitterSweet.P (@phantom-mile) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 14:43
    ภาษาดีมากๆเลยค่ะ เนื้อเรื่องก็น่าติดตาม สู้ๆนะคะ
    #13
    0
  5. #8 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:22
    น่าติดตามมากกก
    #8
    0
  6. #6 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:08
    เง้ย พระเจ้า ;-;
    #6
    0
  7. #5 pinyu93 (@pinyu93) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:27
    ชอบอ่ะ ตื่นเต้นทุกประโยคเลย55555
    #5
    0
  8. #4 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 17:50
    อมกกกกกก ดีทากก
    #4
    0
  9. #2 โซระมุระสะคิ (@tsunayoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 23:40
    โหหหห มังกรขาวหรอสุดยอดดดดด
    #2
    0