วีรบุรุษจำเป็น

ตอนที่ 105 : (ลืมเปลี่ยน%ค่ะแหะๆ) สัญญาณอันตราย2(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    20 ก.พ. 56

 สวัสดีค่ะ แฟนคลับและนักอ่านที่รักทุกท่าน   ก่อนอื่นก็ต้องขออภัยในความล่าช้า(ขอกันทุกครั้งที่มาแหละนะ)
หลังงานศพคุณแมูู่่ผู้เขีัยนยังคงต้องยุ่งวุ่นวายจัดการเรื่องต่างๆอีกมากมาย เลยหายไปนานขนาดนี้คิดถึงฟกันบ้างมั้ยเอ่ย
งั้นอัพเลยก็แล้วกัน  ถึงจะมาน้อยไปนิด แต่ก็จะค่อยๆทะยอยมาลงเรื่อยๆละค่ะ อย่างว่าแหละนะ ภาระเพิ่มขึ้นเวลาก็ลดน้อยลง
อยากกลับไปเป็นนักเรียน อยากให้คุณพ่อคุณแม่ยังอยู่  ชีวิตช่วงนั้นเป็นอะไรที่ดีมากๆค่ะ
เพราะงั้นน้องๆเพื่อนๆที่ยังมีคุณพ่อคุณแม่  รักท่านให้มากๆนะคะ สร้างความทรงจำดีๆด้วยกันไว้เยอะๆ
เวลามันผ่านไปเร็วกว่าที่พวกเราคิดค่ะ  จะได้ไม่เสียใจภายหลังที่ยังมีเรื่องไม่ได้ทำให้ท่านอีกหลายๆอย่างแบบผู้เขียน

*++*++*++*

คามิวรู้สึกอึดอัดเหมือนลมหายใจขาดห้วง   ภาพทะเลทรายเวิ้งว้างที่เห็นอยู่ตรงหน้านั้นกลับไปสะกิดความหวาดกลัวในฝันร้าย  อีกทั้งประสบการณ์เทียมจากอดีตของไกเซอร์ที่ได้พบเจอเมื่อไม่นานมานี้  ประกอบกับรสชาติของความเจ็บปวดทรมานก่อนจบชีวิตของอูรัคไฮลอร์เดรียนผู้น่าสงสารในยามนั้นมันยังฝังแน่นอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ  ร่างกายจึงเกิดปฏิกิริยาต่อต้านโดยอัตโนมัติ
.
 
แต่ก่อนที่จะได้บอกใครถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับตนเอง  อยู่ๆไฟทุกดวงก็ดับวูบลง ความมืดมิดและความเงียบสงัดราวกับไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตเข้าครอบคลุมบรรยากาศรอบบริเวณ   ฉับพลันจมูกก็สัมผัสกลิ่นหอมเอียนแปลกๆทว่าเหมือนจะเคยได้กลิ่นมาก่อน   พอลองลำดับความทรงจำก็ทำให้หนุ่มผมดำต้องรีบกลั้นหายใจและปลุกประสาทสัมผัสทั้งห้าให้ตื่นตัวพร้อมรับสถานการณ์ไม่ชอบมาพากล   
.
 
“นี่มัน…กลิ่นยากล่อมประสาท?”  หนุ่มผมดำพึมพำกับตัวเอง  เนื่องจากเคยชินกับการปรุงยาของมารดามาแต่เล็กแต่น้อยเลยจำกลิ่นเครื่องยาได้หลายอย่าง   แถมคามิลล่าก็มักจะติวเข้มเกี่ยวกับสมุนไพรกลุ่มยาสลบหรือยาพิษอยู่บ่อยครั้งเพื่อให้ลูกชายของเธอได้รู้จักระวังตัว   ประกอบกับคามิวมีความจำอันยอดเยี่ยม ดังนั้นถ้าไม่ใช่พวกไร้สีไร้กลิ่นก็ยากที่จะทำให้หนุ่มผมดำเสียท่า
.
 
ถึงจะนึกเจ็บใจที่ประมาทพลาดโดนวางยาทั้งที่น่าจะรู้ตัวได้ทันทีแท้ๆ เพราะการที่เขาได้เห็นภาพมายาซึ่งสร้างขึ้นมาด้วยมนตราเหล่านั้น  มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับคนที่มีร่างกายพิเศษอย่างคามิว  ปกติแล้วร่างกายของเขาจะไม่มีปฏิกิริยากับของพวกนี้ต่อให้เป็นอาคมที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม  แต่ตอนนี้คงเรียกได้ว่าติดกับเข้าเต็มเปาจนยากจะแก้ไขได้แต่เตรียมพร้อมรับมือ หากสถานการณ์มันเลวร้ายลง
.
 
“ไม่นึกเลยว่าจะติดกับดักของพวกเราอย่างง่ายดายแบบนี้  แต่ก็เก่งนะที่ไม่หมดสติไปเหมือนกับคนอื่นๆ”  
.
 
เสียงหนักๆเหมือนของตกกระทบพื้นดังขึ้นต่อเนื่องกันรอบๆตัวหนุ่มผมดำ  ไม่ต้องใช้ตามองก็พอจะเดาได้ว่าผู้คนในบริเวณนั้นและอาจจะรวมทั้งกองทหารที่มารักษาความปลอดภัยคงได้รับพิษกันทั่วหน้าแล้ว  แต่เมื่อได้ยินเสียงขยับของชุดเกราะพร้อมอาวุธของเหล่าองครักษ์ รวมทั้งเสียงร่ายเวทสลายความมืดของรุ่นพี่แว่นหนาและคาถาเรียกลมของผู้ติดตามพิเศษก็พอจะใจชื้นขึ้นบ้าง
.
 
“ธรรมดาพวกลัทธิเก่าอย่างพวกเจ้าไม่ค่อยจะออกจากเขตของตัวเองนี่นา  ถ่อสังขารกันมาถึงที่นี่คงจะมีเหตุผลสำคัญละสิ พอจะบอกให้รู้หน่อยได้มั้ย?”  
.
 
นาร์อิมก้าวออกมายืนข้างหน้าพร้อมกระชับอาวุธในมือ เตรียมพร้อมปกป้องคนในความรับผิดชอบต็มที่  ด้วยนึกรู้ว่าเป้าหมายของคนพวกนี้หาใช่ใครอื่นไม่  แต่เป็นหนุ่มผมดำที่กำลังเป็นปัญหาระดับชาติ  อาจจะเพราะเข้าใจผิดว่าเขาคือคนร้ายในคดีฆ่าล้างหมู่บ้านแถบชายแดนอานาโตเลีย หรือไม่ก็อาจจะร้ายแรงยิ่งกว่านั้น
.
 
“เจ้าเป็นใครข้าไม่สนหรอกนะ แต่อย่าได้คิดขัดขวางการทำภารกิจของพวกเราจะฉลาดกว่า  ข้าขอเตือน” 
.
 
นางรำเอ่ยปากถามพร้อมกับหยัดร่างย่างก้าวเข้าหาโดยไม่หวั่นเกรงดาบในมือคนที่ยืนประจันหน้า   เสียงที่เปล่งออกมาจากเจ้าของร่างงามนั้นช่างแหบห้าวตรงข้ามกับที่มันควรจะเป็น   ผ้าคลุมหน้าผืนบางถูกปลดออกเผยให้เห็นใบหน้างามแปลกตาแม้จะนวลเนียนไร้ริ้วรอยกร้านแดด  แต่ก็ยังดูออกว่าคนผู้นั้นมิได้เป็นสตรีเพศ
.
 
“ท่านอารัส คูบิเนีย  ขืนรอช้าคงไม่ดีแน่  รีบทำงานให้เสร็จก่อนที่ทัพหนุนของโรแลนเซียจะยกมาดีกว่าครับ”  
.
 
นักดนตรีที่ตอนนี้ลอกคราบกลายร่างเป็นนักรบกำยำร้องเตือนเมื่อเห็นอัศวินที่รายล้อมหนุ่มผมดำไม่มีทีท่าจะหมดสติเหมือนชาวเมืองคนอื่นๆ  เนื่องจากชุดเกราะส่วนหัวที่สวมใส่มีส่วนป้องกันสามารถสะกัดกั้นควันและไอพิษได้  ทางด้านนาร์อิมก็สวมชุดที่ปกปิดเกือบทั้งตัวรวมทั้งส่วนใบหน้าดังนั้นคนที่โดนควันกล่อมประสาทจึงมีแต่คามิวและชาวบ้านที่มาชุมนุมกัน
.
 
“คูบิเนีย?  น่าแปลกใจจริงๆที่สนมหลวงของเจ้าตำหนักพยากรณ์มาไกลถึงชายแดนแบบนี้”  
.
 
อาเบลร่ายเวทลมไล่ควันพิษอยู่ด้านข้างจับกระแสเสียงเจือแววเครียดจัดของนาร์อิมได้ก็ให้สงสัยจึงเหลือบตามองก็พบว่า  ขณะนี้ผู้ดูแลพิเศษจากต่างแดนอยู่ในท่าพร้อมรบเต็มที่  เพียงแค่นั้นก็เพียงพอให้หนุ่มแว่นหนารู้ว่าสถานการณ์เริ่มเข้าสู่ภาวะวิกฤติ
.
 
“รู้จักด้วยรึว่าข้าคือใคร”  คนที่ฝ่ายศัตรูเรียกว่าอารัส คูบิเนียเลิกคิ้ว นึกสงสัยคนตรงหน้าจึงเอ่ยถาม  “เจ้าเป็นใครกัน ดูท่าว่าจะไม่ใช่ชาวโรแลนเซียใช่หรือไม่?  แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
.
 
“ข้าเป็นชาวอานาโตเลียเหมือนพวกท่านนั่นแหละ  ท่านอารัส  สนมหลวงลำดับที่หก”  นาร์อิมเฉลยพลางปลดผ้าที่ปิดหน้าออกเผยให้เห็นผิวเข้มและใบหน้าคมสันของหนุ่มฉกรรจ์  “พวกท่านมาทำอะไรกันที่นี่?  เหตุใดถึงได้ใช้พิษทำร้ายผู้บริสุทธิ์ต่างแดนแบบนี้?”
.
 
“เจ้ารู้จักข้าก็แสดงว่าต้องเป็นคนของวังหลวงสินะ  งั้นเรื่องก็ง่ายขึ้นอีก”  อารัส คูบิเนียแย้มยิ้มให้ทว่าแววตากลับเจือแววโหดเหี้ยมอย่างเด่นชัด  “ท่านเจ้าตำหนักต้องการตัวเด็กคนนั้น   เด็กผมดำแห่งโรแลนเซียที่ชื่อ คามิว ทีเอเนีย  จงส่งตัวมาให้พวกเราแต่โดยดี”
.
 
“ขออภัยข้าคงทำตามคำสั่งท่านไม่ได้  เพราะเขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามชายแดนของอาณาจักรอานาโตเลีย”  
.
 
หนุ่มผิวเข้มเข้าใจว่าคนกลุ่มนี้คงได้รับคำสั่งให้มาจับตัวคนร้ายเหมือนกับนักล่ารายอื่นๆ แม้ปากจะเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพ ทว่าไม่ได้ลดท่าทางระวังภัยแม้แต่น้อย ยังผลให้สีหน้าของหนุ่มรูปงามนามอารัสคูบิเนียเริ่มเกรี้ยวกราด  เหล่านักดนตรีที่กลายร่างเป็นทหารเริ่มขยับอาวุธในมือตีวงบีบเข้าหากลุ่มของคามิว  ด้านทหารอัศวินโรแลนเซียที่ระวังอยู่แล้วจึงกระจายกันออกล้อมรอบหนุ่มผมดำคนสำคัญเอาไว้จนมองแทบไม่เห็น
.
 
“พวกเรารู้ดีว่าเขามิได้เกี่ยวข้อง  ทว่าเราก็มีเหตุผลสำคัญที่จะต้องนำตัวเขากลับไปมอบให้ท่านเจ้าตำหนักให้ได้ เหตุผลข้อหนึ่งก็คือต้องการปกป้องให้เขาปลอดภัยจากความเข้าใจผิดไงล่ะ”  หนุ่มรูปงามพยักหน้าให้สัญญาณกับคนของตนให้กระจายวงออกล้อมรอบเป้าหมาย  ซึ่งตอนนี้ถูกเหล่าอัศวินโรแลนเซียบดบังจนมิด  “เราไม่ต้องการใช้กำลังกับใครจึงใช้แค่ผงนิทรากับยาชาเท่านั้น  ขอแค่ได้ตัวเด็กคนนั้นคืนมาก็พอ”
.
 
“ที่ว่าขอแค่ได้คืนก็พอน่ะหมายความว่ายังไง?  พูดยังกับว่าพวกเจ้าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมาก่อนงั้นแหละ”  
.
 
อาเบลฟังอยู่นานก็เริ่มสะกิดใจสงสัยในท่าทีของศัตรูอีกทั้งคำพูดชวนงงจึงโพล่งถามออกไป  ทว่ากลับได้รับคำตอบเป็นสายตาดูหมิ่นเหยียดหยามและเกลียดชังจากเหล่านักรบทะเลทรายรวมทั้งกระแสกดดันจนแทบผงะ  
.
 
“เรื่องนี้น่ะไปถามเอาความจริงจากราชาขี้ขโมยของพวกเจ้าเอาเองเถอะ  เพราะสารที่ท่านเจ้าตำหนักส่งไปตลอดสิบเจ็ดปีกลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี”  อารัส คูบิเนีย ตวาดกลับด้วยเสียงอันดัง  ดวงตาคมกริบนั้นเคลือบด้วยความโกรธแค้นอย่างเด่นชัด   “บัดนี้ถึงเวลาที่จะนำตัวทายาทคนสำคัญกลับคืนสู่ฐานะและถิ่นกำเนิดอันแท้จริงเสียที”
.
 
“อะไรนะ  ทายาทคนสำคัญ?  ท่านคามิวน่ะเหรอ?”  เสียงซุบซิบในกลุ่มทหารองครักษ์ดังขึ้นเบาๆ    “เป็นไปไม่ได้หรอก ก็ท่านคามิวเป็นบุตรชายของท่านแม่ทัพอัศวินนี่นา”
.
 
“คำพูดของคนที่มาอย่างลับๆล่อๆไม่หวังดีอย่างพวกเจ้า ใครเชื่อก็โง่แล้ว ท่านคามิวเป็นคนสำคัญของโรแลนเซียซึ่งพวกเราสาบานตนจะปกป้องเท่าชีวิต”   หัวหน้ากลุ่มอัศวินประกาศก้องเรียกขวัญกำลังใจและความเชื่อมั่นกลับคืนสู่พรรคพวก เพื่อให้พร้อมรับสถานการณ์ที่อาจจะต้องปะทะกัน  “ถ้าไม่อยากจะก่อสงครามกับอาณาจักรเราก็จงรีบถอยกลับไปแต่โดยดี”
.
 
“หึ  ช่างโง่เขลานัก  คิดว่าพวกเราจะยอมถอยง่ายๆงั้นหรือ  เราอุตส่าห์เสนอทางเลือกที่ดีที่สุดให้แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมรับ  ที่จริงข้าไม่อยากใช้วิธีนี้สักเท่าไหร่แต่คงไม่มีทางเลือกซะแล้ว”
.
 
ร่างเพรียวอ้อนแอ้นของบุคคลที่นาร์อิมเรียกว่าสนมหลวงก้าวออกมายืนเด่นเป็นสง่า  มือสองข้างที่สวมกระพรวนยกขึ้นในท่าร่ายรำทำให้เกิดเสียงกรุ๋งกริ๋งกังวาน  ริมฝีปากสีเรื่อเริ่มเอื้อนเอ่ยมนตราคล้ายลำนำอันไพเราะ  หากเป็นช่วงเวลารื่นรมณ์ก็คงฟังเพลินหู  แต่การที่อยู่ๆเหล่ากองทหารรักษาเมืองและชาวบ้านที่น่าจะสลบไสลเพราะผงยาพากันขยับลุกขึ้นยืนโงนเงนเหมือนคนละเมอเดินเข้าหาเหล่าอัศวิน  ทำให้บรรยากาศน่ากลัวได้อย่างไม่น่าเชื่อ
.
 
“พวกเจ้าคงกำลังย่ามใจว่าข้าพาคนมาด้วยเพียงแค่หยิบมือเดียวสินะ  นั่นเป็นเพราะข้าสามารถหากำลังคนมาช่วยงานได้ทุกที่ทุกเวลาที่ต้องการไงล่ะ”   เพียงแค่เสียงกระพรวนจากวาดฝ่ามือเล็กน้อย ก็สามารถบงการชาวบ้านที่ยืนโงนเงนอยู่ให้เริ่มขยับอาวุธที่พอจะหยิบคว้ามาได้   “ว่าแต่อัศวินผู้ทรงเกียรติอย่างพวกเจ้า  จะใจดำทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้พวกนี้ได้ลงคอหรือเปล่า”
.
 
จากความได้เปรียบกลับเป็นเสียเปรียบไปในทันที  กองทหารอัศวินโรแลนเซียที่ต้องรับมือกับฝูงชนนับร้อย  ต้องสู้ไปพลางหาทางจัดการกองทหารรักษาเมืองและชาวบ้านที่มีทั้งลูกเด็กเล็กแดงผู้เฒ่าผู้แก่และผู้หญิงที่ร่วมผสมโรงอย่างไม่แบ่งแยกชนชั้น  อีกทั้งต้องคอยป้องกันไม่ให้ศัตรูบุกเข้าถึงตัวหนุ่มผมดำที่อยู่กลางวง   พวกเขาทั้งหมดคิดตรงกันว่าการต่อสู้โดยไม่ฆ่าฟันมันช่างลำบากยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก  
.
 
ด้านนาร์อิมก็เข้าปะทะกับผู้ติดตามของอารัส คูบิเนียอยู่ด้านหนึ่ง  แม้หนุ่มอานาโตเลียผู้มีดีกรีเป็นนักรบจะมีฝีมือดีแค่ไหน  หากต้องสู้พลางปกป้องไปพลางก็ต่อกรกับกองกำลังพิทักษ์สนมหลวงของอารัส คูบิเนียได้ยาก   ใจหนึ่งก็ไม่อยากจะสู้กับพวกเดียวกันแต่เพราะภาระหน้าที่ซึ่งตนรับปากไว้กับราชาคาร์ลอส  ว่าจะปกป้องหนุ่มผมดำด้วยชีวิต  จึงต้องกัดฟันทุ่มเทกำลังอย่างเต็มที่แม้จะถูกมองว่าเป็นคนทรยศต่อบ้านเมืองก็ตาม
.
 
“ไม่ไหวแล้ว ขืนโดนล้อมแบบนี้พวกเราทำอะไรไม่ถนัดหรอก”  จอมเวทแว่นหนาเองก็พยายามร่ายเวทออกต้านทานด้วยเวทลมที่เบาที่สุดแล้ว แต่ก็ไม่วายสร้างบาดแผลให้กับชาวบ้านที่โดนควบคุมอยู่  “รีบหาทางหนีออกจากวงล้อมนี่ก่อนเถอะ”
.
 
“ข้าขอเตือนด้วยความหวังดีว่าอย่าได้คิดจะทำอย่างนั้นจะดีกว่านะ  เพราะถ้าพวกเจ้าหนีละก็  ข้าจะสั่งให้ทุกคนที่ตกอยู่ในมนตราฆ่าตัวตายให้หมด”   
.
 
เสียงแหบห้าวดุจสัตว์ป่าคำรามหลุดออกมาจากริบฝีปากสวยซึ่งกำลังบิดเบี้ยวด้วยความขัดใจถึงขีดสุด   ใบหน้าหวานหยดย้อยแปรเปลี่ยนดูน่าสยดสยองคล้ายฆาตกรโรคจิตที่กำลังจะลงมือเชือดเนื้อเหยื่อให้ตายไปทีละน้อย   มัดกล้ามเนื้ออันงดงามผุดขึ้นทั่วร่างส่งผลให้คนที่เคยอ้อนแอ้นดุจสตรีเพศกลับกลายเป็นชายหนุ่มล่ำสันสูงใหญ่พอๆกับนาร์อิม  …อารัส คูบิเนีย ได้คืนสู่ร่างกายอันแท้จริงของตนเองท่ามกลางสายตาตกตะลึงของอัศวินโรแลนเซีย…
.
.

ทว่าก่อนที่สนมลำดับหกจะลงมือออกคำสั่งตายต่อบรรดาชาวเมือง  ลิ่มน้ำแข็งขนาดใหญ่หลายแท่งก็ถูกส่งมายังตำแหน่งที่สนมร่างล่ำยืนอยู่จนต้องกระโดดหนีลนลาน  และไม่หยุดเพียงเท่านั้นเพราะลิ่มน้ำแข็งน้อยใหญ่ยังคงพุ่งเข้าใส่ดุจห่าฝน  ทำให้เหล่าผู้บุกรุกจำใจต้องหลบหลีกพลางถอยร่นออกห่างอย่างช่วยไม่ได้
 
“ตอนนี้แหละ  รีบพาคามิวหนีไปก่อนเถอะ  ข้าจะต้านพวกนี้ไว้ให้เอง”  
 
หลังจากเสกลิ่มน้ำแข็งประเคนไปอีกชุดใหญ่ อาเบลจึงร้องสั่งหัวหน้าอัศวินให้รีบเปิดช่องทางพาคามิวหนีไปตั้งหลักในจวนผู้ว่า  ทว่าก่อนที่หัวหน้าอัศวินจะได้ขยับทำตามที่สั่ง  ก็มีเสียงระเบิดพร้อมกลุ่มควันพวยพุ่งจากด้านหลังของกลุ่มอัศวินองครักษ์แห่งโรแลนเซียพร้อมกับเสียงเอะอะและความวุ่นวาย  ความเงียบบังเกิดขึ้นทันทีเมื่อสายตาทุกคู่เห็นร่างในชุดคลุมจอมเวทสีขาวของคนที่กำลังเป็นประเด็นแย่งชิงกันถูกศัตรูกลุ่มใหม่ฉกชิงตัวไปเสียแล้ว
 
“พวกเจ้ากำลังต่อสู้ติดพันกันอยู่สินะ  งั้นก็เชิญสู้กันตามสบายเถอะ  พวกข้าจะขอรับตัวเด็กคนนี้ไปเองก็แล้วกัน”  
 
หนึ่งในกลุ่มผู้มาใหม่ร้องบอกให้เจ็บใจเล่นก่อนจะปาระเบิดลงพื้นสร้างกลุ่มควันหนาทึบปกคลุมทั่วบริเวณเพื่อพรางตัวยามหลบหนี  ราตรีที่มืดมิดอยู่แล้วยิ่งมืดมนจนมองไม่เห็นแม้แต่แสงดาว  ทุกคนในที่นั้นตกอยู่ในอาการร้อนรนแต่หมดปัญญาเคลื่อนไหวไม่ต่างกันนัก  จนกระทั่งอาเบลร่ายเวทเสกสายลมมาปัดเป่าควันหนาให้จางลงเพื่อจะได้รีบช่วยเหลือรุ่นน้องคนสำคัญ  
 
แต่พอควันจางทัศนวิสัยเริ่มมองเห็นหน้ากันได้บ้างก็เหมือนมันจะสายเกินไปเสียแล้ว  เนื่องจากทั้งกลุ่มศัตรูเก่าและศัตรูใหม่หายจ้อยไปแบบไม่ทิ้งแม้แต่ฝุ่นหรือรอยเท้าให้เห็นแม้สักน้อย   ทหารอัศวินอันทรงเกียรติพากันหน้าซีดใจหายวาบมองหน้ากันไปมาอย่างแตกตื่น  เพราะตั้งตัวไม่ทันกับเรื่องร้ายแรงระดับคอขาดบาดตายที่เกิดขึ้นและจบลงแทบจะในพริบตาเดียว
 
“คามิวล่ะ  พวกมันพาคามิวไปทางไหน  บอกข้ามานะ  เจ้าคงรู้ดีแน่ๆเพราะเป็นพวกเดียวกันนี่นา”   
 
เสียงตะโกนโกรธเกรี้ยวของจอมเวทแว่นหนาปลุกสติของทหารให้กลับคืนมา   ภาพที่ทุกคนเห็นคืออาเบลกำลังขย้ำคอของผู้ดูแลพิเศษพลางเค้นถามเสียงเหี้ยมผิดวิสัย  ดูท่าว่าจอมเวทจากราเชลคงโมโหถึงขีดสุดจึงไม่สนใจว่าคนที่ตนกำลังข่มขู่อยู่นั้นจะเก่งกาจกว่าหรือไม่  
 
“ข้าไม่ใช่พวกเดียวกับมัน”  นาร์อิมปฏิเสธเสียงดังเกือบตะโกน เพราะตนเองก็ร้อนใจไม่แพ้กัน  ผ้าสีหม่นที่เคยใช้อำพรางถูกกระชากออกเผยให้เห็นใบหน้าเข้มที่เครียดขึง  “แต่ข้าก็พอจะรู้ว่าอีกพวกหนึ่งที่ลักพาตัวเขาไปคือใคร  ถ้าเด็กคนนั้นไม่โดนกลุ่มของอารัส คูบิเนียแย่งตัวไปได้เสียก่อนละก็  เรายังพอมีโอกาสได้ตัวเขาคืนมา”
 
“หมายความว่าไง  เจ้าจะบอกว่าพวกมันมีสองกลุ่มงั้นรึ?”  หัวหน้าอัศวินองค์รักษ์เป็นฝ่ายถามขึ้นบ้าง  “แล้วพวกมันเป็นใครกันแน่”
 
“ข้าคิดว่าคงจะเป็นกลุ่มโจรสลัดอาราร็อต  ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นโจรสลัดทะเลทรายแต่พวกเขาก็เข้าถึงได้ง่ายกว่าตำหนักพยากรณ์  เดี๋ยวข้าจะติดต่อไปหาแม่ทัพของข้าให้ปิดล้อมชายแดนทางเข้าสู่อานาโตเลียไว้ก่อน  ส่วนพวกท่าน…”  นาร์อิมหันหน้าไปหาหัวหน้าอัศวินองครักษ์พลางร้องสั่งโดยไม่สนใจลำดับตำแหน่ง  “ท่านรีบส่งคนนำหนังสือที่ข้าจะเขียนขึ้นนี้ไปมอบให้พระราชาของท่าน  และฝากทูลด้วยว่าข้าจะขอแลกด้วยชีวิตเพื่อรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพระองค์”
 
“คิดจะหาเรื่องหลบหนีไปสมทบกับพวกมันสินะ  ข้าไม่หลงกลเจ้าหรอก”  อาเบลตะคอกเสียงเครียดใส่อย่างไม่เกรงใจ หน้าตาท่าทางที่เคยสุภาพเฉยชาเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน  “บอกความจริงมาให้หมดอย่าได้คิดปิดบังไม่งั้นข้าจะฆ่าเจ้าทันที”
 
“ถ้าไม่อยากได้ตัวเขาคืนก็ฆ่าข้าเดี๋ยวนี้เลยสิ  แต่ถ้าอยากได้ตัวเขาคืนมาก็ร่วมมือกับข้าก่อน  จบเรื่องแล้วอยากจะทำยังไงกับข้าก็เชิญตามสบายเลย”  
 
นาร์อิมตะคอกกลับด้วยเสียงที่ดังไม่แพ้กัน  เพราะเหตุการณ์นี้ร้ายแรงเกี่ยวพันถึงชะตากรรมของบ้านเกิดตนเอง  และเดิมพันที่ทำไว้กับราชาคาร์ลอสแห่งโรแลนเซียที่ว่า  หากเกิดอะไรขึ้นกับคามิวซึ่งนาร์อิมรู้ความจริงแล้วว่าเขาคือผู้บริสุทธิ์ไม่ได้เกี่ยวข้องกับโศกนาฐกรรมที่เกิดขึ้นตามชายแดน   โรแลนเซียจะถือว่าอานาโตเลียคือศัตรูและจะยกทัพไปถล่มให้ราบคาบ  และเท่าที่คงไม่ได้มีแต่โรแลนเซียเท่านั้นหากยังมีพรีมิวเลียอีกอาณาจักรที่ยินดีและเต็มใจจะร่วมกองทัพบุกไปเหยียบย่ำดินแดนทะเลทรายให้ล่มสลาย
 
“อาเบล  เจ้าไปกับข้าก็แล้วกัน  เพราะเจ้าคงมีวิธีหรือเวทที่จะใช้ติดต่อกลับไปทางโรแลนเซียได้ไวกว่าการส่งม้าเร็ว    เราจะไล่ติดตามพวกมันไปจนถึงที่กบดานของกลุ่มโจรสลัด  พอช่วยเขาได้ก็เปิดวงเวทเดินทางหนีกลับมาก่อน ส่วนข้าจะอยู่ที่นั่นเพื่อเคลียร์เรื่องทั้งหมดให้เอง”
 
“ไปกันแค่สองคนคงไม่ดีละมั้ง  ข้าขอเสนอตัวร่วมทางด้วยอีกคนก็แล้วกันนะ”  ต้นเสียงเดินออกมาจากความมืด  แสงสลัวส่องให้เห็นร่างสันทัดของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ท่าทางปราดเปรียวในชุดสีดำกลมกลืนกับยามราตรี  “คุ้มจริงๆที่ข้าแอบติดตามมาอย่างลับๆ  อันที่จริงข้าก็ไม่นึกหรอกนะว่าจะเป็นเรื่องขึ้นมาอย่างที่ฝ่าบาททรงกังวล”
 
“ท่านเควินอส!” หัวหน้ากองทัพอัศวินองครักษ์ส่งเสียงอุทานเมื่อเห็นชัดกับตาว่าผู้ที่ปรากฏตัวออกมาคือใคร  “ท่านหัวหน้ากองสอดแนมฯ ไหนว่าท่านย้ายไปประจำที่ต้นสังกัดในโรแลนเซียแล้วนี่นา  ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่ได้ละครับ”
 
“แหม ข่าวย้ายตำแหน่งนี่ไปไวดีจริงแฮะ”  เควินอสยักไหล่เผยรอยยิ้มเยาะ  “ทำไงได้ล่ะในเมื่อข้าไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นสายสืบอีกต่อไปแล้วนี่นา  ยังดีที่ไม่ถูกถอดยศปลดตำแหน่งถีบส่งไปเป็นพลทหาร”
 
ข่าวลือที่ว่าเควินอสอดีตสายลับมือดีได้เลื่อนตำแหน่งย้ายกลับเข้าประจำการในกองบัญชาการหน่วยสอดแนมนั้นแพร่สะพัดไปทั่ว  ทั้งๆที่บาเร็ตผู้เป็นตาถูกถอดยศเพราะข้อหาร่วมมือในคดีมาร์ควิสลัสเตอร์ก่อกบฎ  ยังความกังขาคาใจให้กับข้าราชการที่ไม่รู้ตื่นลึกหนาบางในเหตุการณ์เป็นอย่างยิ่ง  เพราะความผิดร้ายแรงนั้นน่าจะส่งผลถึงเหล่าญาติและคนในครอบครัวด้วย   แต่เควินอสดูจะเป็นกรณียกเว้นอย่างมีเงื่อนงำ
 
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสงสัยเรื่องไร้สาระของข้า  เพราะมีสิ่งสำคัญกว่าต้องทำก่อนจะสายเกินไป  ใช่ไหมท่านนาร์อิม?”
 
คิ้วเข้มของผู้ติดตามพิเศษขมวดเป็นปม ดวงตาคมจ้องมองผู้มาใหม่อย่างไม่ไว้วางใจนัก ถึงจะคับคล้ายคับคลาเหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหนมาก่อนแต่นึกไม่ออก  และดูเหมือนว่าเควินอสเองก็คงจะรู้ตัวอยู่แล้วจึงส่งสายตาท้าทายกลับไปพร้อมกับคำพูดที่สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น
 
“อะไรกันนี่ท่านจำข้าไม่ได้จริงๆรึนี่  วันแต่งงานของข้าท่านก็มาร่วมงานด้วยแท้ๆนะ  ท่านพี่เขย”  
 
“เอ๊ะ…?”  นาร์อิมตกใจถึงกับอุทานออกมาอย่างลืมตัว  “ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่…หรือว่า…!?  นี่เจ้าแต่งงานกับน้องสาวข้าเพราะต้องการเข้านอกออกในอานาโตเลียได้ตามต้องการสินะ  เคนัส!!”
 
“ก็ไม่เชิงหรอกท่านพี่เขย  เอาไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังเถอะ  ตอนนี่เรามีงานด่วนที่สำคัญระดับประเทศต้องรีบจัดการใช่ไหม?”  เควินอสตัดบทโดยยกงานสำคัญขึ้นมาเตือนสติคนที่กำลังทั้งโกรธทั้งงงกับเรื่องราวหลากหลายที่ทยอยกันเข้าใส่แบบไม่ให้ตั้งตัว  “ขอถามหน่อยเถอะ  พวกท่านคิดว่าจะผ่านด่านเข้าสู่อานาโตเลียได้ยังไงรึ”
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,169 ความคิดเห็น

  1. #6018 Silver (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 08:03
    ผมขอบอกว่าซื้อแล้วทั้ง 2 เล่มของไรเตอร์ ส่วนเรื่องนี้ก็เพิ่งอ่านเมื่อวาน(จบเล่ม 1)



    ก็ไม่ได้หวังอะไรมากแต่เรื่องนี้มันสนุกมาก ก็อยากอ่านจนจบ ทีแรกเห็นว่าหายไปเป็นก็ตกใจว่าจะได้อ่าน



    จนจบไหม แต่ตอนนี้ผมเชื่อว่าไรเตอร์แต่งจบแน่นอน สู้ๆน่ะครับ
    #6,018
    0
  2. #6016 ผงฝุ่น (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 09:40
    อยากได้หนังสืออ่ะ

    จะมาถึงภูเก็ตวันไหนเนี่ย เฮ้อ !!!!!!!
    #6,016
    0
  3. #6006 Y_Oร้าย (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 18:21
    จะรออ่านตอนต่อไปนะครับ
    #6,006
    0
  4. #6001 green sea (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 20:17
    เขียนได้สนุกมากๆค่ะ บอกตามตรงว่าเป็นแฟนคลับคามิวมานาน ติดตามโดยตลอดถึงจะไม่ค่อยได้คอมเมนต์เท่าไหร่ แต่พอเห็นว่าเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ ขอบอกว่าอุดหนุนแน่นอนค่ะ
    #6,001
    0
  5. #5990 piwut (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 19:07
    อย่าเสียอารมณ์ เสียกำลังใจ กับคอมเม้นต์ในแง่ลบ

    เพราะถึงอย่างไร นิยายเรื่องนี้ ก็มีแฟนคลับที่คอยติดตามมาอยู่ตลอดเวลาหลายปี ไม่ใช่น้อย

    ซึ่งแสดงถึง ความผูกพันและการยอมรับในนิยายเรื่องนี้

    เพราะมิฉะนั้นแล้ว คงไม่เฝ้าติดตามกันเป็นเวลานาน

    ยิ่งตอนนี้ นิยายเรื่องนี้ ได้ถูกตีพิมพ์ ซึ่งแสดงถึงวิจารณญาณในระดับหนึ่ง

    ที่แม้กระทั่งในทางด้านการค้าก็เล็งเห็นคุณค่าของนิยายเรื่องนี้ ว่า

    น่าจะมีการนำเสนอต่อสาธารณะชนในวงกว้างเพื่อให้ได้อ่านอย่างทั่วถึง

    อีกทั้งสามารถเก็บรักษาในนรูปแบบของหนังสือไว้เป็นการส่วนตัวได้ด้วย



    การที่บางคน เป็นพวกชอบแอบตัว ละทิ้งชื่อเดิม มาสมัครไอดี ใหม่ๆ

    เพื่อใช้ในการเขียนนิยายหรือไปคอมเม้นท์อะไรในนิยายคนอื่นนั้น

    เดี๋ยวนี้ มีมากเหลือเกิน มีมาก.........จนเกินกว่าจะมีค่าไปให้ความสนใจนะ


    #5,990
    0
  6. #5987 black-kitty (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 16:35
    ขอบคุณ คุณ yiw_za สำหรับการติดตามอ่านมาจนถึงตอนล่าสุด แม้จะไม่ใช่แนวเรื่องที่คุณชื่นชอบ  น่าปลื้มใจจริงๆค่ะ

    เมื่อกี้กะ่่ว่าจะเข้าไปขอบคุณในmyid ของคุณแล้ว  แต่พบว่าเป็นไอดีว่างๆที่เพิ่งสร้างขึ้นมาสดๆร้อนๆ 
    แถมคุณเองก็เป็นนักเขียนด้วยไม่ใช่เหรอคะ  ถึงจะสร้างไอดีใหม่ขึ้นมาแต่แถบการติดเด็กดีมันก็ยังฟ้องอยู่ค่ะ
    ก็เลยไม่เข้าใจเจตนาของคุณว่ามาคอมเม้นท์แบบนี้เพื่ออะไร (เลขไอพีของคุณมันบอกอะไรได้หลายอย่างนะคะ)

    ยังไงก็ต้องขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ติติง และการติดตามนิยายเรื่องนี้ค่ะ
    ถ้าหากจะจากกันก็ควรจากกันด้วยดีจริงมั้ยคะ^^
    #5,987
    0
  7. #5985 yiw_zA (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 14:33
    เห็นแล้วหมดอารมณ์อ่านหมดเลยอะพระเอกกากไปไหนเนี่ยหมดอารามและบายเลยละกันทนมานานและ
    #5,985
    0
  8. #5967 w1-wee (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 12:43
    วางแผงเมื่อไหร่แจ้งด้วยนะ



    #5,967
    0
  9. #5959 Rainhawk (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 23:02
    พระเอกไม่กากลงหรอก
    แต่ไรเตอร์ซาดิสชอบเห็นพระเอกเสียท่าก่อน
    พระเอกพลังล้นฟ้า แต่โดนอะไรง่ายๆทุกครั้งที่มีเหตุการณ์
    คือเปิดมาไม่ต้องคิดมาก พระเอกโดน Debuff ก่อนเลยตามด้วยเสียเปรียบสักพัก แล้วค่อยกลับมาได้เปรียบแก้เกมส์ได้

    อีกนิด ผู้ร้ายเล่นงานไม่เคยป้องกันได้ก่อน จัดหลักป้องกันตามตำราหรือป่าวผู้ร้ายถึงเล่นงานทะลุการป้องกันทุกทีแบบไม่น่าเชื่อแบบนี้
    พระเอกไม่เคยมีโชว์เหนือตบผู้ร้ายก่อนได้ก่อนเสียท่าสักที โดนมองว่ากากก็ไม่แปลก พลังเยอะ เก่ง ครอบครองพลังมหาศาล
    แต่โดนบลาๆๆๆง่ายเสียก่อนท่าประจำ ถ้าผมเป็นราชาสั่งประหารคนคุ้มกันรัวๆไปแล้ว คุ้มกันไม่เคยได้โดนชิ่งตัวไปตลอด

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มีนาคม 2556 / 23:04
    #5,959
    0
  10. #5956 จตุรัสมายา (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:13
    ทำไมพระเอกตอนแรกก็เทพใหนตอนหลังกากอย่างนี้หว่า
    #5,956
    0
  11. #5955 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:34
    คิดถึงจ้า ทั้งไรท์เตอร์ ทั้งคามิวเลย
    นี่เรากลับไปอ่านอีกรอบเลยนะเนี่ย
    ปักหลักรอตอนต่อไปเลยล่ะ
    รู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นแนวโรงเรียนชิมิ(ก็แทคยังบอกว่าเป็นแนวโรงเรียนนิ)
    แต่รู้สึกว่าฉากในโรงเรียนเนี่ยน้อยสุดๆอ่ะ อย่างตอนนี้อุตส่าห์มาถึงเมืองหน้าด่านแล้วแท้ๆ
    อีกนิดเดียวก็เข้ากรุนเบอเรียแล้ว ยังอุตซ้าอุตส่าห์มีเหตุให้ไม่ได้เข้าโรงเรียนอีก
    (แอบภาวนาให้วาย แต่คงหมดหวังสินะ) แต่ไม่เป็นไรถ้าไรท์ยังคงแต่งในสไตล์นี้ต่อไปเรื่อยๆ
    (แบบว่ามีให้จิ้นให้ฟินอยู่เรื่อยๆ) ตอนนี้แอบตกใจอารัส ห๊ะ สนม...สนมเรอะ ผู้ชายนะเฮ้ย(แต่ในใจน่ะฟินไปแล้ว หุหุ)
    #5,955
    0
  12. #5949 piwut (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:15
    อาจจะต้องปรับโครงเรื่องให้กระชับสักนิดดีไหมครับ
    อีกอย่างหนึ่ง พอเว้นการแต่งเรื่องมานาน มันจะทำให้อารมณ์ร่วมของนิยาย
    มันลดลงไป จนเนื้อหาจะจืดไปสักนิด
    ในขณะนี้ ประเด็นหลักของเรื่อง มีทั้งเรื่องความสัมพันธ์ของหลายอาณาจักร
    ประเด็นใหญ่เรื่องที่วิทยาลัย การศึกษาที่ยังไม่ขยับ กับความสัมพันธ์บุคคล
    ประเด็นความเป็นตัวตนของคามิวกับความสัมพันธ์หลากอาณาจักร
    แล้วก็มาที่เรื่องชาติกำเนิด กับเหตุการณ์ในปัจจุบัน
    แล้วก็กลับไปสู่จุดเริ่มต้น ของโรแลนเซีย กับอนาคตของคามิวฯ
    มองแล้วก็คงต้องใช้เวลาอีกไม่น้อยกว่า 1 ปีเลยทีเดียว

    ก็ตั้งใจรอคอยอ่านอยู่ตลอดนะครับ


    #5,949
    0
  13. #5948 gentleshiine gin (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:49
    สนุกสุดๆเบย
    #5,948
    0
  14. #5946 Ventilateur ` (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:31
    สนุกมากจ้าา าา
    #5,946
    0
  15. #5943 NaTzew (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:00
    อ่า  ไรเตอร์ อย่าท้อน่ะครับ เปนกำลังใจให้ ครับ

    ตอนใหม่สนุกมากครับ  เเต่ ฟอนต์ - -ไม่สวยอ่ะคับเอา ฟอรต์เดิมได้ไหมครับ

    ขอบคุนคับ
    #5,943
    0
  16. #5942 -:-[llสJจัunร์lสื่oมสลาย]-:- (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:59
    ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ

    แต่ว่าชีวิตเราไม่สิ้นก็ต้องดิ้นรนกันต่อไปนะครับ

    ถือเสียว่าท่านไปสบายแล้วไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป 

    อย่าท้อนะครับเป็นกำลังใจให้

    เพลงนี้มอบให้ไรเตอร์ครับผม

    สายลมที่หวังดี


    http://youtu.be/bFHiB1rDh58

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:02
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:04
    #5,942
    0
  17. #5941 Chiara Bonaducci (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:03
    เย้ๆๆ กลับมาแล้ว 
    #5,941
    0
  18. #5940 ฝนลมกรด (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:17
    สนุกมากมายเลยครับท่านไรเตอร์
    #5,940
    0
  19. #5939 LoKi VampirE (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:52
    กลับมาแล้วววววว ดีใจสุดๆ
    #5,939
    0
  20. #5938 เอกเองครับ (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:36
    โห ถึงขนาดยอมแต่งงานเพื่อสืบเลยหรือเนี่ย เควินอสออกโรงอีกแล้ว ว่าแต่ไม่มีวิชาแล้วไม่ใช่หรือ แล้วจะช่วยคามิวได้ไงล่ะ
    #5,938
    0
  21. #5936 •ปีกสีเทา• (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:39
    สนุกมากค่ะ ^^
    #5,936
    0
  22. #5922 NaTzew (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 14:01
    อยากอ่านต่อมากเลยครับ
    #5,922
    0
  23. #5917 hguk (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 18:43
    มาอัพต่อเถอะนะค่ะ ^__^ จะรอค่ะม
    #5,917
    0
  24. #5911 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 11:33
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกก มาต่อไวไวนะคะ รอไรท์เตอร์กลับมาอย่างใจจดใจจ่อค่า
    #5,911
    0
  25. #5903 gentleshiine gin (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 17:10
    ว้าวๆ คามิวมาแร้ววววXD
    #5,903
    0