[Knb] Flashing no Love

ตอนที่ 1 : Intro with Kuroko

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    29 ม.ค. 59


Intro with Kuroko

อา~ ปวดหัวจังเลย  


 หิวข้าววววววววว!  


    ไม่ตลกเลยนะเว้ย!    'สายฟ้า'ผู้นี้ไม่เคยต้องอดอยากท้องว่างมาก่อนเลยนะ!!(เบะปากแรง)    ว่าแต่ที่นี่มันคือที่ไหนเนี่ย  มือปิ๊ดปี๋  มองมือตัวเองยังไม่เห็นเลย>0<  แต่ว่าอุ่นจังแฮะ  น่านอนใช้ได้เลย  จะว่าไปก็เริ่มง่วงๆแล้ว...




   รู้สึกตัวอีกทีก็ตื่นแบบปุปปัปๆ   ตกลงมันที่ไหนวะเนี่ย?   อ๊ะ! นั่นแสงสว่างนี่!!

 'ที่ใดมีแสงสว่าง  ที่นั่นย่อมมีทางออก'- พี่น้องตระกูลถูกไม่ได้กล่าวไว้  ถุ้ย! ใช่ซะที่ไหนกัน  ฉันนี่ท่าจะบ้า  แต่คนสวยซะอย่าง  บ้าก็คงสวยอยู่หรอก ฮี่ๆ


แสงสว่างจ้าดึงฉันเข้าไปหา  รู้ตัวอีกทีก็ถูกชายชุดเขียวจับกลับหัวซะอย่างนั้น  ปล่อยนะ!   

ป้าบ!   ชายชุดเขียวตีก้นฉัน  เจ็บนะเว้ย!

" อุแว้!  "  นี่มันไม่ใช่เสียงฉัน!   เกิดอะไรขึ้น! ไม่ว่าจะพยายามเปล่งเสียงขนาดไหนก็ตาม  เสียงที่เปล่งออกมาก็คือ อุแว้แอ้ๆ อุแว้อ้าๆ    ฉันไม่สามารถมองทุกอย่างได้ชัดเท่าไหร่นัก   



    แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ ฉันไม่ใช่ 'สายฟ้า-ปรีชญา รัตนปราชญ์' อีกต่อไปแล้ว...




เก้าปีต่อมา

    ฉันชื่อ ' โอกาเนะ  คามินาริ'  หรือชื่อเดิมของโลกเก่าคือ 'ปรีชญา รัตนปราชญ์' ชื่อเล่นคือสายฟ้า   เอาเป็นว่าฉันขอเล่าเรื่องโลกเก่าของตัวเองก่อนดีกว่านะ   ฉันเป็นลูกสาวคนโตของบ้านรัตนปราชญ์ มีน้องชายคนหนึ่ง  ไปอยู่กับพ่อที่ญี่ปุ่น  ฉันเป็นคนไทยแท้ๆ  ไม่มีเสี้ยวต่างชาติใดๆเลย  หน้าตาออกจะคมๆเพราะแม่เป็นสาวชุมพรแท้ๆ   พ่อแม่รักกันดี    
ได้ความสูงมาจากพ่อ  พอฉันอายุ14ปี สูง165 ซม. ก็ติดทีมชาติ ไปแข่งกีฬาบาสเกตบอลระดับเยาวชนจนเป็นนักกีฬาอาชีพ           ได้แชมป์เหรียญทองบ้าง เหรียญเงินบ้าง  จนอายุ26ก็ผันตัวมาเป็นโค้ชที่สร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติมากมาย    ในวันเกิดอายุ27ปี  ฉันโดนยิง...  ใครก็ไม่รู้ยิง...


รู้ตัวอีกที  ก็มาอยู่ในร่างของทารกเพศชายที่ชื่อ โอกาเนะ คามินาริ


อ่านไม่ผิดหรอกนะ

ฉันมาเกิดในร่างของเด็กผู้ชาย!!!!


ฉันมองตัวเองในกระจกแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่   ร่างนี้มีความสูงที่ไม่น่าพิศมัยเอาซะเลย  ผอมแห้งแรงเยอะ  ผิวขาวราวกินกลูต้าตั้งแต่อยู่ในท้องแม่  ต่างจากร่างเก่าที่เป็นผิวสีแทนน้ำผึ้งสุดเซ็กซี่ลิบลับ  แล้วยังตาโตแป๋วๆนี่อีก ถึงหางตาจะชี้ขึ้นเล็กน้อยแต่มันก็ยังกลมสีฟ้าโตสดใส ต่างจากร่างเก่าที่ตาคมดุแลดูปราดเปรียว  คิ้วโก่งเรียวสวย แต่ร่างเก่าคิ้วเข้มเป็นปื้ดๆ   ปากเป็นกระจับสีชมพูดูเหมือนยิ้มตลอดเวลานี่อีก ร่างเก่าของฉันปากบางเฉียบพร้อมบดขยี้ทุกคน(ที่หล่อ)   จมูกโด่งๆนี่คงบ่งบอกถึงความเป็นชายได้บ้างหรอกนะ  เพราะร่างนี้น่ะมีคุณแม่เป็นลูกครึ่งอิตาลี่  พ่อเป็นญี่ปุ่นแท้  คงได้เสี้ยวฝรั่งผสมญี่ปุ่นมาหน่อย    ฉันขึ้นไปที่เส้นผม  เด็กคนนี้มีเส้นผมสีเงิน จะแฟนตาซีไปไหนวะ  พ่อกับแม่ของโลกนี้แทบจะกราบ-ีนฉันอยู่แล้วว่าไม่อยากให้ตัดผมเป็นการแก้เคล็ดจนกว่าขะอายุ14ปี   เพราะตอนฉันอยู่ในท้องแม่ มีเปอร์เซ็นไม่รอดชีวิตสูงแม่ก็เลยโทรปรึกษาเพื่อนเก่าสมัยเรียนผู้คลั่งเรื่องโชค รู้สึกจะชื่อมิโดริมะ ยูริอะไรซักอย่าง เห็นว่ามีลูกชายด้วย 

สรุปผมสีเงินของฉันที่ไม่ได้ตัดมาเก้าปีก็ยาวถึงเอว  บวกกับรูปร่างเล็กๆหน้าหวานๆ ทำให้ความเป็นชายหดหายไปในพริบตา   เฮ้อ!   

   ฉันเลี้ยงลูกบาสไปทั่วสนาม  ลูกบาสนี่เป็นของขวัญที่พ่อให้ตอนแปดขวบ  ตอนนี้ฉันสามารถชู้ตได้แล้ว แต่เหนื่อยกว่าร่างเก่าเป็นสองเท่า   การใช้ท่าไม้ตายLightning lostของตัวเองจากโลกเก่าก็ยังทำได้อยู่  เส้นผมที่ยาวเกินไปก็ได้ฮานะ แม่คนใหม่ถักให้  รู้สึกแปลกๆเพราะดันอายุมากกว่าพ่อแม่ของตัวเองนี่แหละ เฮ้อ~     

   ฉันอยากกลับบ้านของตัวเองเพราะว่านี่มันเย็นมากแล้ว  สนามบาสนี่อีกซักพักก็จะมีพวกเด็กวัยรุ่นมาเล่นกันต่อ  แต่วันนี้เหมือนมีอะไรบางอย่างจูงใจฉันเอาไว้  ให้ฉันเล่นต่อไป...   เล่นบาสคนเดียวมันไม่สนุกเอาซะเลย  แต่ก็ไม่มีใครมาเล่นด้วยเหมือนกัน   ไม่ค่อยมีเด็กคนไหนอยากเล่นกับฉันซักเท่าไหร่นัก  อาจเพราะฉันไม่อยากเสวนากับเด็กด้วยก็ได้ล่ะมั้ง   
   ฉันเดินมาทางม้านั่งเพื่อพัก หลังจากเสียเหงื่อไปมาก   ข้างฉันมีเด็กผู้ชายผมสีฟ้าและท่าทางจืดจางอยู่

" นายอีกแล้ว "  ฉันมองไปที่เด็กผู้ชายท่าทางสุภาพคนนั้น

" ผมเหรอครับ? "  เจ้าตัวดูงุนงง  หมอนี่ชอบมาดูฉันเล่นบาสบ่อยๆแล้วก็หายไป  จืดจางอย่างน่าสงสารเลยแฮะ  วันนี้เป็นวันแรกที่เราได้พูดคุยกัน

" มาดูทุกวันเลยนะ  ชอบบาสเหรอ" ฉันยิ้มบางๆถามคนข้างๆ

" ผม  รักบาสครับ"  เขายิ้มแล้วมองลูกบาสในมือของฉัน

" วันหลังมาเล่นด้วยกันนะ  ฉันชื่อโอกาเนะ คามินาริ"  ฉันยิ้มกว้างอย่างจริงใจสุดชีวิต 

" ครับ!  ผมคุโรโกะ เท็ตสึยะครับ!! "  เขาตอบอย่างกระตือรือร้น น่ารัก!  ให้ตายสิ! Heart attackเลยจริงๆ   ฉันแพ้เด็กผู้ชายน่ารักๆโชตะๆแบบนี้คั้งแต่เมื่อไหร่   

" ยินดีที่ได้รู้จักนะครับโอกาเนะจัง"

"คุโรโกะ  คือจริงๆแล้ว..." ฉันชั่งใจว่าจะบอกเขาดีหรือเปล่าว่าฉันเป็นผู้ชาย  (ข้างในเป็นผู้หญิงนะ!)
แต่ว่าช่างมันเถอะ

" ยินดีที่ได้รู้จักนะ คุโรโกะ..."




ห่วยแตก!

คุโรโกะ เท็ตสึยะช่างโคตรห่วยแตกเรื่องบาสเกตบอล

   แต่มีความพยายาม+ความรักในกีฬานี้  เขาเป็นคนที่น่าเคารพคนหนึ่งเลยทีเดียว   คุโรโกะเป็นหนอนหนังสือตัวยง ฉันก็ชอบอ่านหนังสือนะ  นิสัยเราคล้ายๆกันในหลายเรื่อง แต่เรื่องรักเด็กนี่ไม่ใช่   
มิตรภาพที่แน่นแฟ้นก่อตัวขึ้นในเวลาไม่นาน...
   

เมื่อมีพบก็ต้องมีจากลา...

  " โอกาเนะจัง ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ?" คุโรโกะถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

" แบบไหนเล่า?"

" หน้าแบบซึมๆ  แบบนั้นน่ะครับ "   

" ฉันจะย้ายบ้าน"  

ตุบ!  ลูกบาสตกลงจากมือคุโรโกะทันที  

" ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนที่นี่มากนัก  การจากไปเลยไม่ยุ่งยากอะไร..." ฉันนั่งลงที่ม้านั่ง เหม่อมองไปข้างหน้า

" ผม... ผมเพิ่งจะเล่นบาสกับ โอกาเนะจังแค่สองเดือนเองนะครับ..."  คุโรโกะทำหน้าเศร้า    ทำเอาฉันใจหายไม่หยอก  

" ฉันอาจจะไม่ได้มาที่นี่อีกแล้วนะคุโรโกะ...   ฉันอยากบอกว่าฉันดีใจที่ได้รู้จักกับนาย   การที่ได้เล่นบาสกับนายมันเป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ ล..!"
     คุโรโกะกอดฉันแน่น  น่าประหลาดใจเบาๆนะเนี่ย  ปกติคุโรโกะดูท่าทางถือตัว  แต่เขากลับกอดฉันก่อนซะงั้นนี่

.....ภายใต้ความจืดจางนั่น     มีความอ่อนโยนและเข้มแข็งสุดๆอยู่นี่นะ

 ฉันกอดคุโรโกะตอบ  กอดแบบเพื่อนสนิท  แบบคู่หู  ตบหลังหมอนั่นเบาๆ

" ผมดีใจที่เป็นเพื่อนกับโอกาเนะจังนะครับ"

" ฉันก็ดีใจนะคุโรโกะ..."

" เรียกชื่อของผมได้มั้ย? "  ฮ๊ะ!  อะไรมันวะ  

" เท็ตสึยะ...  เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปใช่มั้ย?" ฉันสังเกตว่าหูของคุโรโกะแดงเถือกไปทั้งใบหู และผละออกจากฉันอย่างรวดเร็วพร้อมหันหน้าไปทางอื่น  เด็กผู้ชายนี่เขินแรงนะ  นายเพิ่งจะเก้าขวบเองนะว้อยยย ส่วนฉันไม่นับนะ เพราะอายุรวมกับโลกเก่าก็สาม(ติ๊ด)ต้นๆแล้ว   จะให้มาเต๊าะเด็กอย่างงี้อ่ะเหรอ  ยากส์(อยากอ่ะ)

ฉันนั่งมองคุโรโกะที่ตอนนี้เขินตัวบิดตัวงออยู่ข้างๆ   นี่ฉันจะจากไปโดยทิ้งความหวังลมๆแล้งๆให้เด็กน้อยผู้ใสซื่อนี่น่ะเหรอ  รู้สึกชั่วอย่างเซ็กซี่ 5555555

" เท็ตสึยะ!  ฉันมีของจะให้นายนะ" ฉันหยิบปลอกข้อมือสีดำสองอันออกจากกระเป๋ากางเกง   เอาอันนึงวางใส่มือของคุโรโกะ

" ของแทนใจน่ะ  เวลาเราเจอกันก็จะได้จำกันได้นะ"

" ขอบคุณครับ... โอกาเนะจัง" คุโรโกะน้ำตาปริ่ม  แต่ฉันกลับเป่าปี่โชว์เด็กซะอย่างงั้น


แล้วพวกเราก็ร้องไห้ด้วยกันไปจนเย็น....


    จุดเริ่มต้นของเรื่องราวได้เกิดขึ้นและดำเนินต่อไปอย่างช้าๆ......



Talk กะไรต์


ว่าแล้วก็เริ่มกันที่Introสั้นๆ แนะนำถึงนางเอกพอสมควร   ที่ไรต์เริ่มให้น้องครกทำคะแนนไปก่อน ก็เพราะชื่อเรื่องอนิเมะก็บอกอยู่ทนโท่ว่าชื่อใคร-.,-

   เรื่องนี้นางเอกน่าจะทำคะแนนซะส่วนใหญ่ค่ะ หนุ่มๆผู้อ่อนกว่า(ทั้งทางโลกและทางธรรม)คงไม่สามารถตามมารยาของสาววัยใกล้สามสิบอย่างสายฟ้าได้หรอกค่ะT..T   แต่พอยัยสายฟ้ามาอยู่ในร่างเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักอย่าง'คามินาริคุง' ความแรงของนางอาจจะดรอปลงมาบ้างแล้ว(จริงๆเร้อออออ)   ตอนนี้เหล่านักอ่านที่หลงเข้ามาในดินแดนของยัยสายฟ้าโปรดเอาใจช่วยหนุ่มๆเมนของท่านให้รอดพ้นจากเงื้อมมือนางมารด้วยค่ะ>*<~

(เดี๋ยวสิอีไรต์!  เป็นคนเขียนก็อยู่ข้างตัวละครแกหน่อยสิวะ!!!! // สายฟ้าสุดสวย คานคอยไม่ยอมขึ้น)


ปล. คอมเม้นต์อย่างสุภาพ  ตรวจหาคำผิดตามสบาย บอกไรต์มาจิแก้ให้นะจ๊ะ  แนะนำอะไรก็เชิญเลยจ้ะ จะนำไปปรับปรุง ไรต์ไม่ถือ ไม่กัดจ้าาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

356 ความคิดเห็น

  1. #346 อาซาริ มิกะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 22:47
    ไม่มีรูปหรอค่ะไรท์
    #346
    0
  2. #341 น้ำจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 16:14
    รู้สึกคุโรโกะคิดว่าโอกาเนะเป็นผู้หญิงนะ
    #341
    0
  3. #330 ChottoMattene (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 18:23
    รักเลย<3
    #330
    0
  4. #208 bigbowka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 21:34
    มุขของไรท์นี่ตลกดี ชอบ~
    ตัวเอกนิสัยโดนสุดๆ แอบหื่นนิดนะเรา 

    #208
    0
  5. #193 -Cintear- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 21:24
    เราเป็นสาวกเบอร์สอง//โบกธง หากเจ้าลืมเบอร์สองผู้น่ารักน่าฟัดของเราล่ะก็...//หยิบปืนมาขู่ คงเข้าใจแล้วนะ หึๆๆ...//หัวเราะเยี่ยงตัวร้าย
    ปล.ไม่ต้องสนใจ อีนี่มันบ้าค่ะ
    #193
    0
  6. #157 gummy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:41
    นัลล้ากกกกกกกกกกก

    อัพพพพพพพพพพ

    ไรท์สู้สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #157
    0
  7. #126 F-R-E-E_Demo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 07:12
    >[]< คุโรโกะน่าร๊ากกกกกก
    #126
    0
  8. #75 Marius Yo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:18
    เท็ตจัง นั่นๆชายใจหญิงนะคะ!!
    #75
    0
  9. #46 Pitchayapak Uppakarat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 20:23
    วายแล้ว
    #46
    1
    • #46-1 bamp.s.(จากตอนที่ 1)
      20 ตุลาคม 2558 / 20:28
      ขอต้อนรับเข้าสู่ชื่อนิยายหลอกคนอ่านค่ะ //หัวเราะแบบดิจิตอล
      #46-1
  10. #34 VpupinaV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 01:30
    น่าอ่านดีค่ะ จะลองอ่านดูน้าาาา
    #34
    0
  11. #12 Dark Girls (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 22:09
    ข้าน้อยมีคำถาม.. วายหรือเจ้าคะ?
    #12
    1
    • #12-1 bamp.s.(จากตอนที่ 1)
      29 กันยายน 2558 / 22:15
      ขนาดนี้แล้ว ไม่วายก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วค่ะ55555555 แหม่-///- แต่งวายแล้วมันส์มือ
      #12-1
  12. #1 Narusasu_SasuUke (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 11:11
    คำผิดมีบ้างประปรายนะคะ แต่เนื้อหาสนุกมากเลยค่ะ! คุโรโกะน่ารักมากกกก คือขุ่นแม่มิโดรินเป็นตัวการความสาวใช่มั้ย 555 สนับสนุนให้นางเอก(?) เลี้ยงต้อยค่ะ ><
    #1
    1
    • #1-1 bamp.s.(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2558 / 13:09
      อร้ายยยยยยยยยยยยย! เม้นแรกแห่งความปลื้มปิติ ขอบคุณมากๆๆๆค่ะ ฝากติดตามนิยายด้วยนะคะ
      #1-1