ชีวิตนี่เพื่อน้องสาว

ตอนที่ 1 : การจากลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ธ.ค. 63

    ในวันธรรมดาๆวันหนึ่งสองพี่น้องฮิโระและโซระ

ฮิโระนั่นมีผมสีดำและนัยตาสีดำหน้าตานั่นถือว่าค่อนข้างดีมีผมการเรียนระดับกลางๆไม่ต่ำและไม่สูงมองดูแล้วเป็นผู้ชายที่ไม่แย่เลยทีเดียวแต่กลับเป็นซิสค่อนสะงั้น!!


    ส่วนของน้องสาวนามโซระเรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงสุดเพอร์เฟคเลยทีเดียวไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็สามารถทำได้ทุกเรื่องหน้าตาเองก็ถือได้ว่าเป็นคนที่สวยอย่างมากเลยทีเดียว


    ทั้งคู่กำลังเดินกลับจากโรงเรียนพร้อมกับคุยเล่นกันไปตลอดทางฝ่ายของฮิโระนั้นแค่ได้เดินกลับบ้านกับน้องสาวเป็นเรื่องปกติก็ทำหน้าตามีความสุขราวกลับถูกรางวัลที่หนึ่งอย่างไงอย่างงั้น


    "นี่พี่ชายเย็นนี่เราจะกินอะไรกันดี"


    "ถ้าเป็นของที่โซระทำให้ละก็ไม่ว่าอะไรพี่ก็กินหมดแหละ"


    "โธ่!พี่นี่ละก็"โซระได้ทำหน้าไม่พอใจนิดๆแต่ก็คิดไปว่าวันนี่จะทำอะไรกินกันดี


    "เนื่องจากพ่อแม่ของพวกเราป่วยและเสียไปตั้งแต่ยังเด็กถึงแม้เมื่อก่อนจะได้ญาติผู้ใหญ่ช่วยดูแลให้ก็เถอะแต่ตอนนี่ก็ต้องพึ่งพากันเองละนะ"


    ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินทางไปซื่อวัตถุดิบมาทำอาหารก็ได้เดินผ่านร้านนาฬิกาเก่าๆร้านนึ่งตอนนั้นเองนาฬิกาทั้งร้านได้ชี้เข็มเป็นเวลาหกโมงตรงคนรอบๆข้างทั้งสองได้หยุดชะงักลง


    ทันใดนั่นเองได้เกิดรูปวงเวทย์ใต้เท้าทั้งสองจากนั้นก็เกิดแสงสว่างมากจนตาพร่ามัวไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้เลย ก็ได้ยินเสียงเหมือนกับคนพูดขึ้นมา


    "ยินดีต้อนรับคะท่านผู้กล้า"เสียงที่ดังขึ้นมาฟังแล้วเป็นของหญิงสาวเป็นเสียงที่ไพเราะฟังแล้วรู้สึกสบาย


    ฮิโระและโซระนั้นยังไม่ค่อยเข้าใจสถานะการมากหนักได้แต่หันไปดูรอบๆห้องที่เต็มไปด้วยคนแปลกๆที่ถือคทามีท้าทางเหนื่อยล้าแต่ก็แสดงความดีใจออกมาอย่างชัดเจน


    "พวกคุณคงจะยังไม่ค่อยเข้าใจสถานะการเท่าไรเรามีนามว่าอนาสตาเซียเป็นเจ้าหญิงของอาณาจักรแห่งนี่"


    "เราจะพาท่านทั้งสองไปพบองค์ราชาเพื่ออธิบายเรื่องทุกอย่างคะ"


    ถึงทั้งสองจะยังคงไม่ไวใจเจ้าหญิงแต่จะนั่งอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาจึงต้องตามไปอย่างไม่มีทางเลือก


    เจ้าหญิงได้พามาหาพระราชาทั้งสองได้แนะนำตัวต่อพระราชาเสร็จเจ้าหญิงเองก็ได้เริ่มอธิบายเหตุผลที่อัญเชิญมายังโลกแห่งนี่


    เมื่อนานมาแล้วอาณาจักรของพวกเราเผ่ามนุษย์และอาณาจักรของเผ่าปีศาจได้มีศึกสงครามกันมาอย่างยาวนานแต่พวกเรานั้นไม่สามรถสู้กับเผ่าปีศาจได้จึงโดนทำลายจนเกือบจะล้มสลาย


    แต่เมื่อ200ปีก่อนพวกเราได้อัญเชิญผู้กล้ามาเพื่อช่วยเหลือจากเผ่าปีศาจสุดท้ายก็สามรถกำจัดราชาปีศาจและได้เขียนสนธิสัญญาสงบศึก


   "เออ..ถ้างั้นพวกคุณจะอัญเชิญพวกเรามาทำไมกันคะ"โซระได้แซกถามไปด้วยความสงสัย


    "เรื่องนั้นก็เพราะว่าเมื่อ5ปีก่อนราชาปีศาจได้คืนชีพขึ้นมาอีกครั้งพวกมันกำลังทำลายดินแดนของมนุษย์มาเลื่อยๆได้โปรดมีเพียงท่านผู้กล้าเพียงหนึ่งเท่านั้นที่จะช่วยพวกเราได้"เจ้าหญิงพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา


    ฮิโระเองก็ตกใจเป็นอันมากไม่ใช่เรื่องน้ำตาของเจ้าหญิงแต่เป็นเรื่องผู้กล้าที่มีเพียงหนึ่งเท่านั้นฮิโระจึงต้องถ้ามออกไป


    "ที่องค์หญิงพูดเมื่อกี่แปลว่าผู้กล้ามีเพียงคนเดียวแต่เรามีกันสองคนนะ"


    ทันทีที่พูดออกไปไมว่าจะเป็นเจ้าหญิง ราชา โซระ หรือแม้แต่ทหารและนักเวทในห้องนั้นก็แสดงหน้าตาที่มองออกว่ากำลังตกใจออกมาอย่างชัดเจน


    เมื่อตั้งสติได้องค์ราชาได้ให้จอมเวทย์ไปเอาลูกแก้วมาทดสอบผมปรากฎว่าฮิโระนั้นไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแต่ทันทีที่โซระแตะลูกแก้วได้มีแสงสีเหลือจากลูกแก้วส่องสว่างไปทั้งตัวของโซระ


    หลังจากที่แสงหายไปร่างที่ปรากฎออกมาของ

โซระสีของผมจากสีดำกลายเป็นสีเหลืองทองและนัยตาเปลี่ยนเป็นสีส้มผิมเปล่งประกายอยู่แล้วกลับเปล่งประกายมากกว่าเก่า


    "นี่มันเกิดอะไรขึ้น"โซระที่งงกับการเปลี่ยนไปของร่างกายตัวเอง


    แต่ทันใดนั้นฮิโระที่จะพุ่งเข้าไปกระชากคอสื้อ

ราชาด้วยความโกรธเพื่อถามสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ยังไม่ทันถึงตัวก็ถูกทหารหยุดไวก่อน


    "ใจเย็นก่อนคะท่านฮิโระสิ่งนี่ไม่เป็นอันตรายหรอกนะคะ"เจ้าหญิงพูดห้ามพร้อมกับจะเริ่มอธิบาย


    "เหตุการณ์เมื่อสักครู่คงจะเกิดจากพลังของแสงสว่างที่เข้าไปในร่างของท่านโซระถึงจะหาได้ยากกับเหตุการณ์เช่นนี่แต่ก็แสดงให้เห็นว่าท่านโซระมีพลังที่มาก"


    ฮิโระก็ปล่อยตัวเองออกจากทหารพร้อมกับใจเย็นและเริ่มพูดขึ้นมา

    

    "ถึงโซระจะน่ารักขึ้นแต่ถ้าพวกแกคิดจะทำอะไรกับเธอละก็ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ"


    หลังจากนั่นทั้งห้องก็ได้กลับสู่ความสงบอีกครั้งเจ้าหญิงได้เชิญทั้งสองไปพักผ่อน


    ต่อให้ฮิโระจะไม่มีความสามารถอะไรแต่พวกเขาก็ให้การดูแลอย่างดี


    ในวันต่อมาองค์หญิงได้พาทั้งสองไปเลือกอุปกรณ์ในท้องพระคลังแม้ฮิโระจะไม่มีพลังแต่ยืนกานที่จะไปด้วย


    ทั้งสองได้อาวุธและเครื่องสวมใส่อย่างดีโซระได้เลือกที่เข้ากับตัวเธอมาหนึ่งเล่มฮิโระก็เช่นกันแต่หารู้ไม่ตอนกำลังเดินออกฮิโระได้แอบหยิบมีดติดตัวไปด้วยถึงสามเล่ม


    พวกเขาทั้งสองได้ฝึกดาบกับหัวหน้าอัศวินเป็นเวลาสองวันก่อนจะได้ออกไปหามอนสเตอร์ในวันที่สาม


    และเหมือนกันทุกคืนหลังจากที่ฮิโระได้ส่งโซระเข้านอนเขาก็จะแอบสำรวจปราสาทแบบลับๆ


    จนวันนี่เป็นวันที่สามเขาได้แอบตามองค์หญิงและราชาไปห้องๆหนึ่งฮิโระได้แอบฝังเรื่องที่ทั้งสองคุยกันอยู่เพราะความไม่ไววางใจ


    ทั้งสองได้คุยกันเรื่องที่จะกำจัดฮิโระและนำโซระมาเป็นหุ่นเชิดเพื่อกำจัดเหล่าปีศาจ แผนการจะเริ่มในคืนนี่และองค์หญิงได้ส่งทหารไปฆ่าฮิโระเป็นที่เรียบร้อย


    ฮิโระเมื่อได้ยินเข้าจึงจะหันกลับไปเพื่อไปหาโซระและพาหนีแต่เมื่อเขากำลังจะหันกลับ กลับถูกเจอตัวสะก่อนและถูกจับตัว


    องค์หญิงได้ยินเสียงดังที่หน้าประตูจึงได้ออกไปดูก็พบฮิโระที่ถูกจับตัวอยู่ทหารได้ทำการอธิบายเรื่องที่ฮิโระทำตัวหน้าสงสัยอยู่จึงจับตัวไหว


    "เข้ามาข้างในนี่สิ"องค์หญิงได้เรียกให้ทหารพาฮิโระเข้าไปข้างใน


    "ฉันไม่คิดเลยนะคะเนี่ยว่าคุณมาที่นี่ได้ห้องนี่อยู่ในส่วนห้ามเข้าของปราสาทนะคะ"


    "ฉันนะได้ยินเรื่องทุกอย่างแล้วนะคุณองค์หญิงคุณบอกจะฆ่าฉันและควบคุมน้องสาวฉันสินะเหมือนฉันจะเคยบอกไปแล้วนะว่าถ้าคิดจะทำอะไรกับน้องสาวฉันจะเกิดอะไรขึ้น"


    องค์หญิงได้ให้ราชากลับไปก่อนและตนจะเป็นคนจัดการเอง


    "นี่คุณคิดจริงๆเหรอว่าจะทำอะไรฉันได้ทั้งที่โดนทหารจับตัวไวอยู่ขยะ!อย่างแกนะไม่ควรจะได้พูดกับฉันด้วยซ้ำ!!!ส่วนน้องของแกฉันมีวิธีควบคุมได้ตั้งมากมาย"


    "แต่ฉันก็ไม่อยากถึงขั้นที่ต้องใช้ปลอกคอนี่เลยจริงๆ"


    ปลอกคอที่อยู่ในมือขององค์หญิงสามารถทำให้มอนสเตอร์ที่ดุร้ายกลายเป็นสัตว์แสนซื่อได้เลย


   "ไม่ต้องห่วงหรอกใช้เจ้านี่ก็มีข้อเสียอยู่เพราะฉะนั่นหากไม่จำเป็นฉันก็ไม่ใช้หรอก"


    ในตอนนี่ฮิโระมีความโกรธอย่างมากที่มีคนจะทำร้ายน้องสาวเคาแต่ในหัวกลับสงบนิ่งและกำลังหาทางเพื่อไปช่วยโซระ

    

    ในระหว่างที่องค์หญิงมัวแต่ยั่วโมโหของฮิโระ

ฮิโระก็ได้มองจุดบอดของทหารออกตอนที่เผลอเขาได้นำหัวกระแทกใส่อย่างแรกและนำมีดที่ซ่อนไวแทงใส่จุดตายของทหารผ่านช่องของชุดเกราะ


    องค์หญิงที่ตกใจกับการกระทำของฮิโระได้รีบเรียกทหารเข้ามาเพิ่ม


    "ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะกล้าฆ่าคนแบบนี่สงสัยฉันจะดูถูกแกเกินไปหน่อยยังไงแกต้องตายอยู่ที่นี่ละ"


   ทันทีที่พูดจบทหารหลายสิบคนได้เข้ามาเพื่อฆ่าฮิโระเนื่องจากในห้องนี่เป็นห้องทดลองที่มีอุปกรณ์เวทย์มากมายทำให้สู้ได้ยากลำบาก 


    ฮิโระได้หยิบกล่องที่มีปุ่มอะไรสักอย่างมาเพื่อว่าจะเป็นอะไรที่พอจะสู้ได้เนื่องจากในห้องนี่มีแต่ของชิ้นใหญ่เต็มไปหมด


    ถึงแม้ฮิโระจะพยายมหลบหลีกอย่างเต็มที่แต่ตอนนี่ก็โดนแผลจากการฟันของดาบและลอยแท่งจากหอกเป็นจำนวนมากตอนนี่ฮิโระไม่มีทางหนีแล้วถูกล้อมรอบโดยทหารด้านหลังก็เป็นกำแพง


    "ฆ่ามันเลย!!"องค์หญิงได้ออกคำสักกับเหล่าทหารตอนนั้นเองฮิโระก็ได้บ่นพึมพำขึ้นมา


    "บางทีพี่อาดจะตายที่นี่ก็ได้นะโซระหวังว่าเราจะได้เจอกันอีกลาก่อน"ฮิโระได้แต่หวังว่า้างในน้ันจะเป็นพวกระเยิดจะได้ฆ่าพวกนี่พร้อมกับทำลายห้องนี่ไปด้วยได้


    ฮิโระได้กดปุ่มลงไปหลังจากกดปุ่มก็เกิดฝุ่นฟุง

กระจายขึ้นมาหลังจากฝุ่นเริ่มหายไปร่างของฮิโระก็ได้หายไป


    "เจ้านี่มันปุ่มเคลื่อนย้ายแต่มันก็เคลื่อนย้ายแบบสุ่มสภาพแบบนั้นไม่นานเดียวมันก็ตายแล้ว"


    "ทุกคนฝังทางนี่คืนนี่ในห้องนี่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นผู้มาจากต่างโลกฮิโระได้ขอออกเดินทางคนเดียวเพื่อไปปราบราชาปีศาจเข้าใจนะ"


    ทหารได้ขานรับกลับไป


    "ที่นี่มันที่ไหนกันนี่เรากำลังจะตายงั่นเหรอ...."

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น