FIC NARUTO LAST TALE AND WAR

ตอนที่ 5 : LAST TALE AND WAR 5 :: ปาฏิหาริย์แห่งทะเลทราย (RE-WRITE) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    18 ม.ค. 59

  


4

 

อือ!! ซาสึเกะ ซาสึเกะ!! ซาสึเกะ!!”

เสียงหวีดร้องนั่นไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มที่ทาบทับบนเรือนร่างบอบบางของผู้หญิงที่จัดว่ารูปร่างหน้าตาต้องตาชายหนุ่มมากคนหนึ่งนั้นหยุดการกระทำลงเลย เขายังคงบรรเลงท่วงท่าและท่วงทำนองเพลงรักที่รุนแรงและรวดเร็วจนยากที่หญิงสาวนั่นจะไม่กรีดร้องออกมาสุดเสียงได้

อา!!!”

เสียงครวญครางดังระงมไปทั่วทั้งสถานที่ลับซึ่งเป็นที่พักและกบดาลของซาสึเกะ ชายหนุ่มหยุดการบรรเลงเพลงรักจังหวะร้อนแรงนั่นลงทั้งๆที่ยังไม่ถึงสวรรค์ดี หญิงสาวจิกผ้าห่มก่อนจะหันขวับกลับมามองคนตัวสูงที่ตอนนี้ลุกขึ้นไปใส่เสื้อผ้าของตนเองแล้ว

ทำไมถึงหยุดล่ะซาสึเกะหญิงสาวผู้นั้นถามเสียงอ่อน เธอต้องการเขา ต้องการเรือนร่างสุดเร้าใจนั่น ต้องการใบหน้าหล่อเหลา ต้องการทุกสิ่งทุกอย่างของอุจิวะ ซาสึเกะ

นัยน์ตาชวนฝันที่เชิญชวนนั้นไม่ได้ทำให้ซาสึเกะกลับขึ้นบรรเลงเพลงรักบนเตียงอีก เขาแค่เดินออกไปจากห้องก่อนจะปิดประตูเสียงดัง เขาไม่สนด้วยซ้ำว่ายัยผู้หญิงคนนั้นจะเป็นสาวงามมากความสามารถมาจากแคว้นไหนหรือมีขีดจำกัดสายเลือดที่น่าสนใจเพียงใด เขาเกลียดพวกผู้หญิงน่ารำคาญ

เหตุผลที่คนอย่างซาสึเกะยอมลดตัวเอาตัวเองไปพัวพันกับผู้หญิงพันธุ์นั้นได้ ก็แค่หวังที่จะฟื้นฟูตระกูลอุจิวะ เท่านั้น ยิ่งถ้าเขามีทายาทมากเท่าไหร่ ตระกูลอุจิวะก็จะกลับมารุ่งเรืองได้เร็วเท่านั้น การรวบรวมหญิงสาวที่มีขีดจำกัดสายเลือดที่น่าสนใจจึงเป็นอีกหนทางในการพัฒนาตระกูลอุจิวะให้ก้าวล้ำยิ่งกว่าเดิม

หึ

คัมภีร์เล่มใหญ่ที่ถูกเก็บไว้อย่างดีภายในห้องนอนของซาสึเกะถูกโยนลงกับโต๊ะขนาดใหญ่ของเขา แผ่นกระดาษที่จารึกเกี่ยวกับเนตรพิเศษต่างๆถูกเปิดเผยต่อหน้านัยน์ตาสีรัตติกาลที่แน่นิ่งไม่ไหวติง ซาสึเกะไล้สายตาไปทั่วทั้งกระดาษแผ่นนั้น เนตรพิเศษที่ได้มาจากหญิงสาวผู้มีขีดจำกัดสายเลือดถูกรวบรวมครบแล้ว พวกเธออยู่ที่นี่ในฐานะภรรยาผู้จงรักภักดีและรักเขาสุดหัวใจ

แต่คิดเรอะ? ว่าเขาจะมีหัวใจพอที่จะรักผู้หญิงสักคนหนึ่ง ชีวิตของเขาผูกพันอยู่กับความเกลียดชัง ความแค้น และการชำระแค้น หนี้บาปที่ถูกตราไว้ตั้งแต่เยาว์วัย ต่อให้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เป้าหมายในการถล่มโคโนฮะและฟื้นฟูตระกูลอุจิวะก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป

ฮารุโนะ ซากุระ เธอเป็นของสะสมเพียงชิ้นเดียวที่เหลืออยู่

และเขาจะต้องได้เธอมาครอบครองให้ได้ เนตรที่แสนพิเศษนั่น ไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ อีกทั้งเธอยังเป็นเพื่อนร่วมทีมที่รักเขามาก มันไม่ใช่การยากอะไรถ้าเขาจะนำเธอมาเป็นภรรยาเพื่อผลิตทายาทของเขาสืบไป นี่คิดว่าเขาจะสนใจเธอเพราะรักงั้นรึ? นี่คิดว่าเธอจะพิเศษเกินกว่าผู้หญิงที่มีขีดจำกัดสายเลือดน่าสนใจเหรอไง

นั่นไม่ใช่อุจิวะ ซาสึเกะเลยสักนิด! เขาไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก!!!

 

เช้าวันนี้ซากุระตื่นเช้าเป็นพิเศษ มันเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะเห็นซากุระลงมือเข้าครัวในเวลาแบบนี้ เวลาที่เธอหดหู่ที่สุดในชีวิต เวลาที่เธออยากจะนอนตายไปสักสิบชาติแล้วค่อยฟื้นขึ้นมาชดใช้บาปกรรมอะไรก็แล้วแต่ที่เธอทำไว้ แต่เธอก็ตื่นขึ้นมาอยู่ดีนั่นล่ะ แถมยังลงมือหุงข้าวหม้อใหญ่ซะด้วย

ข้าวปั้น!”

ซากุระพูดเสียงดังก่อนจะรวบผมสีชมพูนุ่มๆของเธอขึ้นไป มือเรียวสวยของซากุระรีบลงมือปั้นข้าวปั้นอย่างชำนาญ ถึงเธอจะทำยาเสบียงศึกไม่ได้เรื่อง แต่สำหรับเรื่องอาหารเธอก็มั่นใจอยู่ไม่น้อยนะ!

ดูเธอเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีจริงๆนะ

ซากุระต้องเอามือทาบอกเมื่อจู่ๆเนจิก็ปรากฏตัวตรงหน้าต่างห้องครัว มันกว้างมากพอที่เนจิจะขึ้นไปนั่งตรงขอบหน้าต่างพร้อมกับนั่งดูเธอโดยไม่พูดอะไรอยู่นานสองนาน

ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ล่ะซากุระยืนยัน เธอบรรจงจัดข้าวปั้นใส่กล่องแยกไว้ทั้งหมดสามใบ

เมื่อคืนฉันเห็นท่านคาเสะคาเงะแบกเธอกลับมาที่ห้อง เกิดอะไรขึ้น

น้ำเสียงนิ่งๆกับท่าทีขี้เก๊กแบบนี้ เฮ้อ! ยิ่งเห็นเนจิก็ยิ่งทำให้ซากุระคิดถึงซาสึเกะ เพียงแต่เนจิอาจจะดีกว่ากันเยอะ

อ่ะ! ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก ฉันแบ่งข้าวปั้นให้นาย

ข้าวปั้น?

อื้อ ขอบคุณที่นายช่วยฉันไว้เมื่อคืนวานซืนไง

จากซาสึเกะน่ะนะ?

นายนี่มีคำถามมากเหลือเกินนะ!”

ซากุระลงมือยัดกล่องใส่ข้าวปั้นส่วนของเนจิให้ลวกๆก่อนจะวิ่งออกไปยังหน้าประตูโดยที่เนจิไม่ได้พูดหรือถามอะไรเธออีก ร่างบางของซากุระกำลังวิ่งฝ่าทรายที่พัดปลิวตามกระแสลม วันนี้เธอตั้งใจจะเอาข้าวปั้นพวกนี้ไปให้นินจาแพทย์ของสึนะงาคุเระได้กินกัน เพราะหลายวันที่ผ่านมาพวกเขาทุ่มเทและเหนื่อยกับการรักษาคนป่วยที่เข้ามาไม่เว้นแต่ล่ะวัน ส่วนอีกกล่องเธอตั้งใจจะเอาไปให้กาอาระ

ขอบคุณที่เหนื่อยกันมาหลายวันนะคะ

ซากุระร้องบอกตอนที่เดินเข้ามาในโรงพยาบาลสึนะงาคุเระแล้ว นินจาแพทย์คนอื่นๆต่างพากันตกใจที่จู่ๆซากุระก็เอาข้าวกล่องมาให้กับตัว

คุณซากุระทำทั้งหมดนั่นด้วยตัวเองเหรอครับ?

ว้าว สุดยอดไปเลยนะ

ค่ะ มาพักกันก่อนนะคะ เหนื่อยกันมาหลายวันแล้ว

รอยยิ้มกว้างๆของซากุระไม่ใช่สีหน้าที่พวกหน่วยแพทย์จะได้เห็นกันบ่อยนัก ตั้งแต่เธอมาทำงานที่นี่เธอก็จะเอาแต่ตีหน้าเคร่งขรึมและจริงจังกับงานตลอดเวลา ไม่นึกเลยจริงๆว่ารอยยิ้มของเธอมันจะดูดีมากขนาดนี้ หน่วยแพทย์พากันมารวมตัวกินข้าวปั้นของซากุระอย่างเอร็ดอร่อย ซากุระยิ้มกว้างจนไปถึงตาของเธอที่ยิ้มตาม

ถ้างั้นฉันจะออกไปทำธุระก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวจะกลับมาเช็คคนไข้ช่วงเย็นอีกที

โอเคครับ ที่นี่ก็ไม่ค่อยมีงานอะไรแล้ว

งั้นขอตัวก่อนนะคะ

ซากุระยิ้มให้กับหน่วยแพทย์คนหนึ่งของสึนะก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากโรงพยาบาล ร่างเล็กๆของเธอเดินลัดเลาะไปตามถนนที่แสงแดดจัดในเวลาเที่ยง ศูนย์กลางของหมู่บ้านสึนะงาคุเระคือสถานที่ทำงานของกาอาระที่ตอนนี้นินจาพากันเข้าออกเป็นว่าเล่น ไม่รู้ว่าเธอจะเข้าพบกาอาระได้รึเปล่านะ

อ้าว ซากุระ เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ

ระหว่างทางที่ซากุระกำลังจะไปหากาอาระก็พบกับเทมาริเข้าซะก่อน เทมาริกำลังหอบข้าวของอะไรบางอย่างจนล้นมือ ร้อนถึงซากุระต้องรีบเข้าไปพยุงและช่วยเธอขนของ พอดีกับที่เทมาริกำลังจะไปหากาอาระพอดี

พอดีฉันทำข้าวปั้นตอบแทนหน่วยแพทย์ของสึนะที่ทำงานอย่างเต็มที่ เลยแวะเอาข้าวปั้นมาให้ท่านคาเสะคาเงะ แล้วก็คุณเทมาริกับคุณคันคุโร่น่ะค่ะ

เธอใจดีจังเลยนะเทมาริยิ้ม

พวกคุณให้ความกรุณาดูแลฉันอย่างดีนี่คะ ฉันเลยอยากตอบแทนบ้าง

เธอเองก็ทำงานช่วยเหลือหมู่บ้านเราอย่างเต็มที่ จริงจังกับงานจริงๆเลยนะ แล้วนี่เคยคิดวางแผนเรื่องความรักหรืออะไรพวกนั้นบ้างรึเปล่าล่ะ

คะ? ความรัก?? ฉันไม่คิดว่าคุณเทมาริจะถามเรื่องแบบนี้เลยนะคะ

ซากุระเกาแก้มแก้เขิน

เราก็เป็นลูกผู้หญิงเหมือนกันล่ะนะ และเธอก็อายุสิบแปดแล้วด้วย เรื่องพวกนี้ธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

สิบแปดอืม จริงด้วย แล้วคุณเทมาริวางแผนเรื่องความรักกับชิกามารุว่ายังไงคะ

ชิชิกามารุ ไอ้คนขี้รำคาญพันธ์นั้นน่ะนะ

ดูท่าว่าชิกามารุจะเป็นชื่อที่มีอิทธิพลกับคุณเทมาริมากเลยนะ ซากุระได้แต่เก็บความคิดขบขันนั่นไว้ในหัว เพราะถ้าเธอพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ คุณเทมาริอาจจะโวยวายเสียงลั่นทางเดินแน่ๆ เธออาจจะกำลังสับสนอยู่ แต่เชื่อซากุระเถอะน่าคุณเทมาริกับชิกามารุจะเป็นคู่ที่ดีแน่ๆ

เทมาริเลือกที่จะเงียบไม่ตอบคำถามอะไรซากุระระหว่างทางเดิน และในที่สุดประตูห้องของคาเสะคาเงะก็ถูกเปิดออกพร้องกับเทมาริที่ก้าวเข้าไปในนั้นก่อน

ไง กาอาระ งานยุ่งเลยนะเทมาริพูดในขณะที่ไล่สายตาไปยังนินจาที่กำลังเดินออกมาจากห้อง และหน่วยลับที่เพิ่งจะหายตัวไป

กลายเป็นชีวิตประจำวันไปแล้วล่ะ

ว่าแล้วกาอาระก็ไล่สายตาไปยังเอกสารที่เพิ่งได้รับมา ซากุระที่เดินตามเทมาริมาด้านหลังชะโงกมองกาอาระข้ามไหล่ของเทมาริ ดูเหมือนเขาจะไม่เห็นว่าเธอมา และเขาดูท่าจะยุ่งมากเลยนะ

ฉันว่าวันนี้ฉันพกยาชูกำลังมาให้นายด้วยนะ เนอะ ท่านคาเสะคาเงะ

หา?ซากุระร้องเสียงหลงเมื่อเทมาริใช้แขนลากตัวเธอออกมาจากด้านหลัง กาอาระเงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะเบิกตาขึ้นเล็กน้อยที่เห็นซากุระยืนอยู่ตรงนั้น เธอโบกมือให้เขาและยิ้มแห้งๆเหมือนตัวเองกำลังปรากฏตัวไม่ถูกเวลา

เธอหายดีแล้วเหรอนั่นเป็นคำถามแรกที่กาอาระถามซากุระ เทมาริรีบเดินหลบฉากไปยังตู้หนังสือภายในห้อง สายตาของคนเป็นพี่สาวน่ะไม่พลาดหรอกนะ ยาชูกำลังของเทมาริดูได้ผลทีเดียว

ฉันเป็นพวกบ้าพลัง นารูโตะพูดแบบนั้นบ่อยๆ

ซากุระยิ้มทั้งๆที่ในใจเธออยากจะตบหัวตัวเองจริงๆ ว่าตัวเองทำไมเนี่ย! บ้าแน่ๆเลยเรา

อ้อกาอาระครางในลำคอก่อนจะหลบตาลงดูเอกสารพวกนั้น

ทำมาเป็นเก๊ก! เทมาริอยากเข้าไปดึงแก้มน้องชายตัวดีของเธอจริงๆ! ให้ตายสิ ทำไมพวกผู้ชายถึงชอบเก๊กเวลาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ชอบด้วยนะ เรื่องมันจะง่ายขึ้นเยอะถ้าเพศผู้ไม่ใช่ประเภทที่ชอบสร้างภาพ!!

ฉันเอาข้าวปั้นมาฝาก นายคงกำลังยุ่งๆ ฉันวางมันไว้ตรงนี้แล้วกันนะ

ซากุระว่าและรีบจัดแจงวางกล่องข้าวปั้นที่ถือมาด้วยตรงโต๊ะอีกตัวหนึ่งของกาอาระ คนผมแดงที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้เงยหน้ามองซากุระก่อนจะจ้องกลับมาที่โต๊ะตัวเอง พยายามบอกให้ซากุระวางกล่องพวกนั้นตรงโต๊ะที่ตัวเองนั่งอยู่

อ้อ ตรงนี้ซากุระร้องเก้อๆและจัดการวางมันลงที่ที่ถูกต้อง เธอทำตัวไม่ถูกเมื่อกาอาระทำตัวยุ่งๆ

งั้นฉันขอตัวกลับเลยแล้วกันนะ ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะคุณเทมาริ

อ้าว จะรีบไปไหนน่ะ! ไม่อยู่กินข้าวปั้นด้วยกันหน่อยเหรอ

ฉันลืมไปเลยว่าจะต้องไปตรวจคนไข้ที่โรงพยาบาลซากุระบอกเสียงเบา เธอรีบแทรกตัวเข้าไปในประตูที่นินจาสวนทางเข้ามาพอดี

กาอาระ!! ฉันรู้นะว่านายคิดยังไงน่ะ! ไม่เห็นต้องแกล้งทำตัวเป็นยุ่งขนาดนั้นเลย!”

ทันทีที่ซากุระออกไป เทมาริก็ระเบิดเสียงดังลั่นจนนินจาที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงกับผงะถอยหลังด้วยความกลัว เอกสารที่เคยอยู่ในมือกาอาระถูกปัดออกด้วยมือของคนเป็นพี่สาว กาอาระเงยหน้ามองเทมาริอึ้งๆ

ทำอะไรน่ะ

โอ้ย ฉันล่ะเบื่อกับท่าทีขี้เก๊กของพวกเพศผู้จริงๆเลย! ไปชวนเธอเที่ยวซะ

“…”

ชัดเจนนะกาอาระ! ไปชวนเธอเที่ยวซะ

นั่นเป็นแววตาที่จริงจังมากนะ กาอาระรีบคว้าเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจัดระเบียบทั้งๆที่เทมาริยังจ้องเขาตาถลน

ทำแบบนั้นไม่ได้กาอาระบอกเสียงเรียบเฉยราวกับคนไร้ความรู้สึกอย่างนั้นแหละ

ทำไม! ฉันได้ยินว่าเมื่อวานนายรีบออกจากที่ประชุมเพราะมีนัดกับซากุระไม่ใช่เหรอไง

ตามสืบเรื่องของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่

ว่าแล้วกาอาระก็หมุนเก้าอี้ไปอีกฝั่ง ใบหน้าของเขากระทบเข้ากับแสงแดดแรงจัดที่ส่องผ่านมาทางหน้าต่างทรงสูง

ยังไงก็ช่าง ไหนลองบอกเหตุผลดีๆสักสองสามเหตุผลสิ ทำไมนายไม่ไปเที่ยวกับเธอล่ะ

ทุกอย่างดูมีอุปสรรค

อุปสรรค??

มันไม่ถูกต้อง นารูโตะรักซากุระ การไปเที่ยวกับเธอมันเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง

ทั้งๆที่เมื่อวานนายออกจะดีใจน่ะนะ

กาอาระถึงกับสะอึกเมื่อโดนจับไต๋ได้ คนตัวสูงเอนหลังพิงเข้ากับเก้าอี้นั่งก่อนจะทำท่ากระแอมไอ มันดูเป็นท่าทีที่น่ารักกว่าปกติ และเทมาริไม่ค่อยได้เห็นมันบ่อยนักนอกจากว่าพวกเขากำลังคุยเรื่องของฮารุโนะ ซากุระ ผู้หญิงที่เตะจังๆเข้าที่กลางหัวใจของคาเสะคาเงะ!

เพราะอุปสรรค มันทำให้ฉันคิดได้

เพราะนายท้อแท้ ทำให้นายขี้แพ้!”

“…”

นายอยากเป็นเหมือนนารูโตะ เป็นคนที่รู้จักความเดียวดาย เข้าใจความรู้สึกคนอื่น มองโลกในแง่ดี และสามารถเปลี่ยนแปลงคนอื่นได้ แต่ถ้านายไม่รู้จักเปลี่ยนแปลงตัวเองและมองโลกในแง่ดีในส่วนของนาย นายก็ทำไม่ได้หรอกนะ เป็นคาเสะคาเงะที่ดีไม่ได้

“…”

ฉันจะเตือนให้นายฟังในฐานะน้องชายนะ ไม่มีใครดีใครเลวในเรื่องของความรัก ทุกอย่างมันอยู่ที่ความรู้สึก ถ้านายอยากครอบครองความรักทั้งหมดที่ซากุระมีต่ออุจิวะ ซาสึเกะ นายต้องแย่งชิง ก็เหมือนกับนารูโตะที่รู้ดีว่าซากุระรักซาสึเกะมากแค่ไหน ตลอดหลายปีเขาก็ไม่เคยตัดใจ มันเป็นสิ่งที่น่ายกย่องของอุซึมากิ นารูโตะ แล้วซาบาคุโนะ กาอาระล่ะทำอะไรได้บ้าง?

นั่นสิ คนอย่างซาบาคุโนะ กาอาระ ทำอะไรได้บ้าง

ซากุระเดินออกมาสู้แดดแรงกล้ายามบ่ายอีกครั้ง นอกจากแดดจะเป็นอุปสรรคที่ทำให้เธอต้องยกมือขึ้นมาป้องตาตัวเองแล้ว ทรายที่พัดไปมาก็ทำให้ตัวเธอเหนียวไปหมด ที่สึนะงาคุเระยังมีอะไรที่เธอจะต้องปรับตัวอีกเยอะ เพราะเธอยังเหลือเวลาอยู่ที่นี่อีกหลายอาทิตย์ทีเดียว

ครืด ซ่า!!

เสียงการเคลื่อนไหวของทรายเริ่มคุ้นหูซากุระมากขึ้น เธอหันนัยน์ตาสีเขียวมรกตที่เปล่งประกายมากขึ้นไปอีกเมื่อตกกระทบแสงแดดแรง ร่างสูงซึ่งสวมชุดลำลองสบายๆสีดำทั้งตัวเดินฝ่าแสงแดดมาโดยไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น ทรายมากมายถูกควบคุมให้เป็นที่กำบังแดดของเขาและเธอ

อากาศร้อนกาอาระบอกเสียงนิ่ง ใบหน้าเขานิ่งในขณะที่เงยหน้ามองทรายที่มีลักษณะเป็นเกลียวคลื่นม้วนตัวขึ้นเหนือหัวของเขากับซากุระ

ท่านควรปรับสึนะงาคุเระเป็นทะเลที่มีน้ำแทนที่จะเป็นทะเลทรายล่ะมั้ง

ท่านอีกแล้วงั้นรึ?

มันติดปากไปแล้วล่ะซากุระย่นจามูกนิดหน่อย นั่นคงเป็นท่าประจำของเธอไปแล้วล่ะมั้ง

ทะเลที่มีน้ำ…”

กาอาระครางออกมาอย่างเลื่อนลอย แต่ซากุระกลับได้ยินชัดแจ๋ว เธอโบกมือไปมาตรงหน้าของกาอาระที่ตอนนี้สายตาของเขาเหม่อลอยออกไปไกล นี่คงไม่ได้คิดเรื่องเปลี่ยนทะเลทรายเป็นทะเลที่มีน้ำใสจริงๆหรอกนะ

ท่านคาเสะคาเงะ!”

ฮะ หือ?

ท่านเหม่อนะซากุระเตือน

พอมีเวลาพักกลางวันอยู่บ้าง ไปกินข้าวปั้นกันมั้ย?

กาอาระเว้นช่วงคำถามนั้นจนซากุระหลุดหัวเราะออกมา กาอาระเป็นคนที่ทำให้เธอหัวเราะกับท่าทีแบบนั้นจริงๆนะ ท่าทีที่ตรงกันข้ามกับนิสัยของเขานะ

ถ้าฉันปฏิเสธบ้างจะเป็นยังไงเนี่ย

เธอจะปฏิเสธเหรอ?

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากาอาระกำลังขมวดคิ้วและทำท่าเหมือนคนกำลังเหวอ ซากุระสนุกนักล่ะเวลาแกล้งให้กาอาระออกอาการแบบนี้ได้ เธอหัวเราะคิกคักและถือวิสาสะลากแขนของกาอาระไปยังใต้ร่มไม้ที่มีไม่เยอะนักในสึนะงาคุเระ

ฉันเป็นเพื่อนท่านนะ จะปฏิเสธได้ยังไงล่ะซากุระพูดเสียงใส เธอดึงเอากล่องข้าวปั้นนั่นมาและเปิดมันออกอย่างรวดเร็ว

ท่านไม่ได้แบ่งให้คุณเทมาริกับคุณคันคุโร่เลยเหรอเนี่ย?

ซากุระเลิกคิ้วข้างเดียวถามกาอาระที่นั่งนิ่งไปแล้ว กาอาระไม่ตอบอะไร ซากุระเลยเลือกที่จะหยิบข้าวปั้นนั่นมาและส่งให้กาอาระแทน

ซาอิบอกว่ายาเสบียงศึกของฉันไม่ได้เรื่อง มันห่วย แต่นารูโตะก็กินมันหมดทุกครั้งงั้นท่านช่วยบอกฉันหน่อยแล้วกันว่าข้าวปั้นของฉันดีกว่ายาเสบียงศึกมั้ย!”

หรือว่านี่จะเป็นคราวซวยของคาเสะคาเงะกันแน่ กาอาระรับข้าวปั้นนั่นมาก่อนจะกัดมันคำใหญ่ ซากุระที่นั่งจ้องอยู่ตรงนั้นห่อไหล่ขึ้นเล็กน้อยอย่างคนที่กำลังลุ้นผลการสอบจูนิน กาอาระเงยหน้าขึ้นมามองซากุระ

มันห่วย?

ฮะ? มันห่วยจริงๆเหรอ!”

มันห่วยซะที่ไหนล่ะ

ว่าแล้วกาอาระก็จัดการกัดข้าวปั้นนั่นจนหมดคำ ซากุระพยายามจะรั้งมือกาอาระเอาไว้แต่ก็ไม่ทันซะแล้ว เพราะข้าวปั้นอันแรกหมดไป ก็ตามด้วยข้าวปั้นอันที่สองอย่างรวดเร็ว

ถ้าไม่รีบกิน ฉันจะกินหมดนะ

กาอาระบอกขำๆและหยิบข้าวปั้นอันที่สามมาถือรอไว้ในมือ ซากุระรีบตะครุบข้าวปั้นที่เหลือและลงมือกัดมันคำโต มันไม่ได้ห่วยเหมือนอย่างที่เธอกลัว มันกลับอร่อยใช้ได้เลยล่ะ! ซาอิจะต้องก้มหัวขอโทษเธอที่บังอาจว่ายาเสบียงศึกของเธอว่าห่วย! เขาจะต้องยอมรับในข้าวปั้นนี่

ดูเธอสบายใจขึ้นเยอะนะกาอาระพูดขึ้นมาในขณะที่ซากุระกำลัวปิดฝากล่องข้าวปั้น ส่วนของคุณเทมาริกับคุณคันคุโร่ที่เธอกับกาอาระซัดเรียบไปหมดแล้ว

อยู่กับท่านทำให้ฉันสบายใจ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันล่ะแต่ฉันจะมานั่งจมกับความเศร้าทั้งวันก็คงไม่ได้

ความเศร้าตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

อ่ะ!”

ซวยจริงๆซากุระ โกหกคนอื่นไม่เก่งเลยจริงๆนะ

เอ่อก็แค่ฉันเศร้าที่ร่างกายอ่อนแอน่ะ ฮ่ะๆๆ อย่าใส่ใจเลย

งั้นเหรอกาอาระไม่อยากจะถามอะไรซักไซ้ มันเป็นนิสัยของเขาไปแล้วและไม่เปลี่ยนง่ายๆ

เย็นนี้เราจะไปเดินเที่ยวงานเทศกาลกันใช่มั้ย?

ซากุระเป็นคนเปิดประเด็นถามคำถามนั่น กาอาระเบิกตาขึ้นเล็กน้อยก่อนจะคลี่ยิ้มเล็กๆที่ริมฝีปาก กาอาระไม่ลังเลเลยที่จะพยักหน้ารับ

ฉันจะไม่ผิดนัด

ฉันก็จะไม่ผิดนัดเสียงใสๆยืนยัน กาอาระหัวเราะออกมาเบาๆ

ราวกับว่านี่เป็นเรื่องในจินตนาการ มันเป็นความฝันที่เกิดจากจิตสำนึกลึกๆที่อยู่ในใจของเขา การมานั่งพูดนั่งคุยกับฮารุโนะ ซากุระ ไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดว่าจะเกิดขึ้นมาก่อน และเขาไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับซากุระที่แทบจะไม่เคยพูดกันเลยนั้นจะก้าวหน้าได้มากขนาดนี้ อะไรบางอย่างกำลังเปลี่ยนไปแล้วสินะ

นารูโตะ นายจะโกรธฉันรึเปล่าถ้าฉันหลงรักผู้หญิงที่นายให้ใจมาตลอดทั้งชีวิต?

ที่โคโนฮะเขาใส่ยูกาตะกันมั้ย?

ยูกาตะ ใส่สิ! ในพิธีหรือเทศกาล บางครั้งพวกนินจาหรือชาวบ้านก็จะใส่กัน

ที่นี่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะใส่ยูกาตะ เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่ของเราเป็นทราย

อืมนั่นสินะ แต่ทรายก็มีข้อดีนะ อย่างน้อยมันก็ทำให้เราเล่นก่อกองทรายได้ หรือนึกถึงทะเลได้ยังไงล่ะ

เธอมองโลกในแง่ดีจริงๆ

นารูโตะค่อนข้างมีอิทธิพลกับฉันในเรื่องนั้นล่ะมั้ง เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่พวกเราเริ่มเข้าโรงเรียนนินจา สมัยก่อนนะเขาเป็นตัวป่วนที่สร้างปัญหาให้ไม่หยุดหย่อนเลยล่ะ แต่ดูตอนนี้สิเขาเป็นฮีโร่ของหมู่บ้าน เป็นกองกำลังสำคัญในการปกป้องหมู่บ้าน แล้วยังเป็นว่าที่โฮคาเงะอีกด้วย

ดูเธอรู้จักนารูโตะดีกว่าใครๆเลยนะ

ท่านก็รู้จักเขาดีกว่าใครๆ ท่านเป็นเพื่อนตายของนารูโตะ ในสนามรบท่านปกป้องเขาอย่างกล้าหาญ ท่านยืนหยัดต่อสู้ในสิ่งที่เพื่อนควรทำ ท่านเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมมาก

เธอเองก็เข้าขากันดีในสนามรบ เธอเป็นเพื่อนร่วมทีมกับเขามานาน ไม่ใช่ว่าอนาคตพวกเธอจะก้าว…”

ไม่ ไม่! ถ้านายจะหมายถึงเรื่องอย่างนั้นกับนารูโตะ มันเป็นไปไม่ได้เลย เพราะฮินาตะชอบนารูโตะ และฉันไม่มีความคิดที่จะแย่งคนที่เพื่อนรัก เธอรักนารูโตะถึงขนาดยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องเขา เธอเหมาะสมกับเขามาก

แต่…”

มีใครอีกหลายคนที่ฉันคิดว่าอนาคตคงได้แต่งงานกัน อย่างฮินาตะกับนารูโตะ เธอจะเป็นภรรยาโฮคาเงะที่ยอดเยี่ยม อิโนะกับซาอิ ถึงจะดูเป็นไปไม่ได้เลยก็ตาม แต่ยัยนั่นคงหาวิธีดัดหลังซาอิได้สักวันหนึ่ง คุณเทมาริกับชิกามารุก็เป็นคู่ที่ยอดเยี่ยม เนจิกับเท็นเท็นก็ดูเหมาะสมกันดี เป็นเพื่อนร่วมทีมกันมานาน สุดท้ายแล้วทุกคนก็จะแต่งงานมีลูกหลานนินจาสืบไป มีคนที่จะต้องปกป้องและสืบทอดเจตจำนงแห่งไฟต่อไป

แล้วเธอคิดยังไงกับอนาคต…?”

“…”

ซากุระส่ายหน้า จุดจบของเธอจะไม่เหมือนกับจุดจบของคนอื่นเธอจะไม่ได้แต่งงานออกเรือนอย่างแน่นอน เพราะจุดจบที่เธอคิดไว้คือ ตาย ยังไงล่ะ

แต่ชิกามารุกับเทมารินี่เหนือความคาดหมายจริงๆนะ

กาอาระรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่เห็นสีหน้าของซากุระหม่นไป คนตัวเล็กที่นั่งข้างๆกับกาอาระหัวเราะออกมาก่อนจะใช้มือที่กำหมัดหลวมๆดันไหล่ของกาอาระเบาๆ

มันไม่ได้เหนือความคาดหมาย แต่เป็นไปตามที่คาดต่างหาก ฮ่าๆ

ฮึฮึ ฉันคงต้องกลับไปทำงานของคาเสะคาเงะต่อแล้วล่ะ

อ้อ นั่นสิ! ฉันชวนท่านอู้งานซะแล้วสิ ต้องโดนพวกผู้ใหญ่ตำหนิแน่ๆ เพราะฉันก็มีตรวจคนไข้ตอนบ่ายเหมือนกัน

คุยกับเธอทำให้ลืมเวลาไปเลยล่ะ ฮึฮึ

ท่านควรหัวเราะออกมาแบบเต็มที่ได้แล้วนะ เก็บอารมณ์หัวเราะเบาๆแบบนั้นก็อึดอัดตายหรอก ฉันไปก่อนนะ

ซากุระหันไปโบกมือลาให้กับกาอาระก่อนจะรีบวิ่งไปยังโรงพยาบาล กาอาระยังคงยืนค้างอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าทอดยาวออกไปถึงแม้ว่าซากุระจะหายตัวไปตรงหัวมุมถนนนั่นแล้วก็ตาม

ทะเลที่มีน้ำจริงๆฉันคิดว่าตัวเองรู้นะว่ามันอยู่ที่ไหน

 

สายแล้ว สายแล้ว สายแล้ว!!!”

ซากุระอยากจะเอาหัวโขกกับพนังจริงๆ ทำไมเธอถึงเป็นคนที่ไม่ตรงเวลาแบบนี้ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเธอออกจะตรงต่อเวลา ต้องเป็นเพราะครูคาคาชิแน่ๆที่ทำให้เธอติดนิสัยแบบนั้นมา! ก็ครูคาคาชิคือสุดยอดแห่งการมาสายและมีข้อแก้ตัวที่แถไปเรื่อยได้ไร้สาระที่สุดในโลกน่ะสิ!

ร่างบางของซากุระกระโดดลงบันไดมามากกว่าสิบขั้น เสื้อกราวน์สีขาวที่ใส่เป็นประจำของเธอถูกโยนขึ้นราวแขวนอย่างไม่ตั้งใจนัก เธอยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อด้วยซ้ำเพราะรีบมากจริงๆ เท้าของซากุระเหยียบลงบนพื้นทรายทั้งๆที่ยังใส่รองเท้าไม่เรียบร้อย เม็ดทรายมากมายพูนขึ้นมาเหนือนิ้วเท้าของเธอ เธอเตะทรายกระจายจนมันกระแทกเข้ากับหน้าตัวเอง ผมของเธอเลอะทรายและที่แย่ยิ่งไปกว่านั้นคือเธอสายสุดๆ!

ท่านคาเสะคาเงะ ฮ่าๆ

ขอบคุณมากฮะท่านคาเสะคาเงะ

เด็กน้อยมากมายที่กำลังรายล้อมรอบตัวของผู้ชายผมสีแดงแทบจะทำให้ซากุระมองไม่เห็นตัวกาอาระอยู่แล้ว เด็กๆเหล่านั้นพากันเต้นรำล้อมรอบตัวกาอาระก่อนจะหัวเราะอย่างสนุกสนาน เสียงกลองที่ตีเป็นจังหวะเพลงประจำงานเทศกาลดอกไม้ไฟดังกึกก้องไปพร้อมๆกับเสียงปรบมือ

ร่างบางของซากุระที่ยืนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นกระพริบตาถี่ๆเพราะทรายที่กระเด็นเข้าตามา น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาที่หางตาของเธอเพราะความแสบ กาอาระที่เพิ่งจะสังเกตเห็นซากุระรีบเดินแทรกกลุ่มเด็กๆพวกนั้นมาหาซากุระและใช้สายตาสีเขียวอมฟ้านั่นมองซากุระตั้งแต่หัวจรดเท้า

เธอสายและเธอ…”

สภาพแย่มากซากุระพูดไป หัวเราะไป พลางปาดน้ำตาที่ไหลออกมา ทรายนี่ทำให้เคืองตาจริงๆ

ทรายคงเป็นปัญหากับเธอมากจริงๆ

กาอาระพูดและเอื้อมมือที่มีแขนเสื้อยาวลงมาจนเกือบถึงข้อมือเช็ดนัยน์ตาสีเขียวมรกตนั่นให้ซากุระ คนตัวเล็กกระพริบตาเพื่อช่วยในการไล่ทรายออกไป

ดีขึ้นมั้ย?

อื้อ ลำบากนิดหน่อยนะเวลารีบๆแบบนี้

อืม ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้น

ฉันจะผิดนัดกับท่านเป็นครั้งที่สามไม่ได้หรอกนะ มันผิดนิสัยฉันเกินไป

ซากุระทำท่าโบกมือไปมาเหมือนกับขอโทษ กาอาระยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะชี้ไปยังสถานที่จัดงานเทศกาล

มาสายก็ดี ตอนนี้กำลังน่าเดิน

เอาล่ะ! ฉันจะซื้อของ เที่ยว เล่นเกมให้หนำใจไปเลย!”

ท่าทางของซากุระที่ชูมือขึ้นไปเหนือหัวทำให้กาอาระหยุดมองไม่ได้จริงๆ เขาแสร้งทำเป็นมองไปทางอื่นเมื่อซากุระเลื่อนสายตามองมาที่เขา ซากุระกำลังคิดว่ากาอาระอาจคิดว่าเธอบ้าก็ได้ที่ทำท่าทางเปิ่นๆแบบนั้น มันดูเหมือนเจ้าบ้านารูโตะชะมัดเลย

เป็นตัวของตัวเธอเองคือสิ่งที่ดีที่สุด

ตุ๊กตาไล่ฝนที่ทำจากผ้าถูกยื่นมาหาซากุระ เธอจ้องมันแล้วจ้องมันอีกสลับกับใบหน้าของกาอาระที่นิ่งๆ เธอไม่เข้าใจทำไมเขาถึงยื่นมันมาให้เธอ

ตุ๊กตาไล่ฝนมันเป็นตัวของมันเองนะ มันรู้ว่าตัวเองเป็นยังไง คอยไล่ฝนตลอดเวลา และจะอยู่ที่ข้างหน้าต่างตลอดไม่ไปไหนแม้วันแดดออก

ฮ่ะๆ นี่คิดนานรึเปล่าเนี่ย?

ว่าแล้วซากุระก็เท้าเอวยืนมองกาอาระ กาอาระรู้สึกเสียความมั่นใจไปที่โดนเธอมองแบบนั้น แต่จนแล้วจนรอดเธอก็หลุดหัวเราะออกมา

ท่านจะให้ฉันใช่มั้ยเธอชี้เข้าหาตัวเอง

ฉันแค่เอามาให้เธอดู

อ้าว! ฉันนึกว่าท่านจะเอามาให้ฉันซะอีกนะว่าแล้วซากุระก็ชี้เข้าหาตัวเองสลับกับกาอาระไปมา เธอทำแบบนี้อยู่สามครั้ง กาอาระก็ยิ้มออกมาและยื่นมันวางลงบนมือเธอ

ฉันให้เธอ เป็นเครื่องเตือนใจว่าเธอต้องเป็นตัวของตัวเองเสมอ ไม่ว่าฝนตกแดดออกเธอก็จะไม่ไปไหน เธอจะต้องเข้มแข็งและไม่ยอมแพ้

คิคิ ท่านเป็นคนดีมากจริงๆนะ

เธอเคยพูดกับฉันแล้ว

กาอาระเอียงหัวเล็กน้อยในขณะที่ยืนกอดอก ซากุระรีบเอาตุ๊กตาไล่ฝนที่ได้มาจากกาอาระใส่กระเป๋าคาดหลังของเธอทันที นัยน์ตาสีมรกตเงยขึ้นมามองกาอาระ เธอส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆให้กับกาอาระก่อนจะลากแขนของคนเป็นคาเงะโดยไม่รู้สึกเขอะเขินอะไร หรือสนใจด้วยซ้ำว่าผู้คนในสึนะที่มาเดินเที่ยวงานจะแอบเหลียวหลังมองเธอกับกาอาระ

มาเถอะ! ฉันจะพาท่านไปสนุก

ใจเย็นก็ได้ซากุระ งานเทศกาลมันไม่หนีเธอไปไหนแน่

มาเถอะน่า!~”

บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยผู้คนที่บ้างก็มาเป็นครอบครัว บ้างก็มากันเป็นกลุ่มเพื่อน และบ้างก็มาแบบคู่รัก ซากุระไม่หยุดสายตาของเธอในการมองไปให้ทั่วทั้งงาน มีซุ้มเล่นเกมอยู่เต็มไปหมดทางด้านขวา และทางด้านซ้ายก็เป็นร้านอาหารที่เรียงรายกัน ความรู้สึกราวกับอยู่บ้าน งานเทศกาลที่นี่เหมือนที่โคโนฮะเลย

เหมือนอยู่บ้านซากุระร้องออกมาเมื่อเธอเดินไปหยุดอยู่ที่บ่อน้ำหน้าร้านเกมร้านหนึ่ง มันคือร้านที่ใช้ตะขอเกี่ยวลูกบอลยางกลมๆหลายสี

เธอเคยมาเที่ยวงานแบบนี้กับนารูโตะ ครูคาคาชิ และซาสึเกะตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆเลยล่ะ นารูโตะท้าแข่งกับซาสึเกะว่าใครจะจับลูกบอลได้มากกว่ากัน และสุดท้ายซาสึเกะก็ชนะอยู่ดี ฮ่ะๆ ตอนนั้นนารูโตะโวยวายใหญ่เลย

ท่านคาเสะคาเงะ ลองมาแข่งกันดูม้า~”

แข่ง? เกี่ยวลูกบอลเนี่ยนะ?

กาอาระไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ซากุระชวนเขาทำ ซากุระดึงแขนเสื้อของกาอาระเพื่อให้เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเธอเด็กๆมากมายที่ล้อมรอบบ่อต่างให้ความสนใจกับกาอาระที่เป็นคาเสะคาเงะ เด็กๆพากันโค้งหัวให้กาอาระเมื่อเขาหันไปมอง

เร็วเข้า ไม่ต้องกลัวเสียภาพลักษณ์หรอกน่า พวกเด็กไม่สนใจหรอก

ซากุระพูดอย่างนึกสนุก เธอรีบจ่ายเงินค่าเกมและลงมือใช้ตะขอเกี่ยวลูกบอลทันที ไม่นานนักเธอก็เกี่ยวมาได้สามลูกแล้ว

หูยๆ ฉันจะจับได้อีกอันแล้ว~”เสียงตื่นเต้นของซากุระทำให้ตะขอของกาอาระขาด คนเป็นคาเสะคาเงะหันมาจ้องซากุระที่ตั้งใจในการเกี่ยวลูกบอลมาก จนกระทั่งเธอเกี่ยวมันได้ห้าลูก!

ฉันเกี่ยวได้ตั้งห้าลูกแน่ะ ท่านคาเสะคาเงะล่ะ~”

ก็…”กาอาระก้มมองดูกระจาดที่เต็มไปด้วยลูกบอลของตัวเอง มันพูนล้นออกมาจนเจ้าของร้านถึงกับตาค้าง แม้แต่ซากุระยังตาค้างหลุดหัวเราะออกมาเลย

ท่านมีความสามารถ! ฮ่าๆๆ ขอโทษนะคะคุณลุง ดูท่าว่าท่านคาเสะคาเงะจะเซียนจริงๆ ฮ่าๆๆ

ลูกบอลในกระจาดของซากุระถูกเทลงไปในบ่อน้ำ กาอาระมองท่าทีนั่นด้วยแววตาสงสัย เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

เทคืนทำไม?

ท่านจับมาได้ตั้งเยอะแยะ คืนลุงเขาไปบ้างเถอะ สงสารลุงเขา

ถ้างั้นฉันคืนด้วยดีกว่า

อ๊าย! น่าเสียดายนะ!!”

เธอยังเทคืนเลยกาอาระเถียงเสียงซื่อ

งั้นเราเก็บไว้สักแปดอันก็พอ

ลูกบอลถูกซากุระโกยออกมาใส่ตัก ก่อนที่เธอจะเทคืนเจ้าของร้านไป ลุงเจ้าของร้านรีบทำหน้าชื่นตาบานพร้อมทั้งหัวเราะเสียงใส แน่ล่ะ ไม่ขาดทุนแล้วนี่นา

เธอสี่ ฉันสี่กาอาระพูดชี้ที่ตัวเองและชี้ที่ซากุระ เขาพยายามจะทำท่าล้อเลียนเธอ

ทำไมเราไม่…”ซากุระช้อนลูกบอลทั้งหมดที่อยู่บนตักของเธอขึ้นมา เด็กๆที่อยู่รายล้อมรอบบ่อแต่ล่ะคนยังจับลูกบอลไม่ได้สักอัน ซากุระเลยเลือกที่จะแจกมันให้กับเด็กทุกคนแทน

แจกเด็กๆซะยังดีกว่าซากุระยิ้มแฉ่ง เด็กๆก็พากันขอบคุณซากุระที่เธอให้ลูกบอล กาอาระเองก็ไม่อาจเลื่อนสายตาไปจากผู้หญิงคนนี้ได้

เธอใจดี เธอคำบรรยายที่มีต่อซากุระน่ะลืมมันไปซะเถอะ กาอาระรู้เพียงแต่ว่าเขาชอบซากุระมากเท่านั้นเอง

ท่านจะยืนมองฉันตรงนั้นใช่มั้ย? ฉันจะได้ไปเล่นต่อนะ

แขนของกาอาระถูกดึงโดยมือเล็กๆบอบบางนั่น กาอาระก้มลงมองที่แขนของตัวเองตลอดเวลาที่ซากุระพยายามดึงเขาให้เดินไปไหนต่อไหน ไม่ว่าจะซุ้มยิงปืน ช้อนปลาทอง หรือแม้กระทั่งเกมประหลาดๆที่คาเสะคาเงะอย่างเขาไม่เคยเล่นมาก่อน ใช่ว่าบ่อยนักหรอกนะที่เขาจะได้ออกมาใช้เวลาสนุกๆแบบนี้

ฮ้า!! ได้ของรางวัลกลับมาเยอะแยะเลย! ฮ่าๆ

เธอสนุกใช่มั้ย?กาอาระถามอย่างกล้าๆกลัวๆในคำตอบของซากุระ สาวเจ้ารีบพยักหน้าเพื่อไม่ให้คนตัวสูงได้เก้อกับคำตอบ กาอาระดูผ่อนคลายลงไปเยอะเมื่อคำตอบของซากุระไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด

ฉันนึกว่าเธอจะเบื่อ

ฉันจะเบื่อได้ยังไงกัน ท่านเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลยนะ

ถึงมันจะไม่ใช่คำตอบที่เขาคาดหวังนัก แต่การเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดก็เป็นการพัฒนาไปอีกขั้นนี่นะ กาอาระเงยหน้ามองพระจันทร์ที่ตอนนี้ขึ้นอยู่บนสุดของขอบฟ้า เขากระพริบตานิดหน่อยเพราะแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา เขาไม่เคยชินกับมันเลยเวลาที่พระจันทร์เต็มดวงแบบนี้

ถึงเวลาแล้วกาอาระพูดเสียงเบา แขนเล็กๆของซากุระถูกถึงด้วยมือของท่านคาเสะคาเงะ

เวลา? เวลาอะไร?

ตามมาเถอะ

ร่างเล็กของซากุระจำใจต้องก้าวตามขายาวๆของกาอาระที่เดินนำไปยังท้ายหมู่บ้าน ออกไปยังกำแพงสูงที่เป็นเขตต้องห้ามไม่ให้นินจาผู้ใดออกไปได้นอกจากได้รับภารกิจ แต่ด้วยความที่กาอาระเป็นคาเสะคาเงะจึงไม่มีใครห้ามเขาได้

กฎของนินจาดูไม่จำเป็นสำหรับท่านแล้วนะ

ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในช่วงเวลาที่ผ่านมา

และท่านก็พัฒนาขึ้นมาก ทุกคนในหมู่บ้านรักท่าน ท่านมีเพื่อนเยอะแยะมากมายแล้ว

มันคือสิ่งที่กาอาระใฝ่ฝันมาตลอด นั่นล่ะ เป็นคนที่เข้าใจถึงความเจ็บปวดของผู้อื่นมากที่สุด เป็นคนที่เข้าใจคำว่ารักของผู้อื่น เข้าใจบาดแผล เข้าใจคำว่าเพื่อนมากที่สุด เขาได้เรียนรู้อะไรมากมายจากนารูโตะและเธอตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าแผลใจที่ไม่เคยได้รับการรักษามาตลอดเวลาสิบกว่าปีมานี้ เขาได้รับการบรรเทาอาการเจ็บปวดจากเธอ ฮารุโนะ ซากุระ

ฉันมีอะไรบางอย่างให้เธอดู

กาอาระพูดเสียงนิ่ง ร่างสูงของเขาดึงแขนซากุระให้เดินตามมาเรื่อยๆ ผ่านเนินทรายที่เรียงรายกันเป็นทิวแถวก่อนที่กาอาระและซากุระจะไถลตัวลงมาตามเนินทรายที่ลาดเอียงลูกหนึ่ง เสียงของสายลมพัดผ่านและกลิ่นอายเค็มๆของเกลือกระทบเข้ากับใบหน้าใสของซากุระที่กำลังทัดผมสีชมพูนั่นเข้ากับหู

ท่านต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ

คิดว่านี่เป็นเรื่องล้อเล่นเหรอไง?

ไม่ ไม่แน่นอน…”

ดวงตาสีมรกตเบิกตากว้างเพื่อรับภาพทิวทัศน์เบื้องหน้าให้เต็มตาที่สุด สายลม สายน้ำที่ม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น พื้นทรายที่เทลาดเอียงลงไปเป็นหาดยาว เสียงคลื่นสาดซัดเข้าฝั่ง ทั้งหมดนี่คือภาพที่ซากุระไม่อยากจะเชื่อว่าจะหาดูได้จากหมู่บ้านสึนะงาคุเระ

กาอาระเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าของเขากระทบกับแสงจันทร์จนซากุระรู้สึกว่าผิวกายของกาอาระเป็นสีนวลตา

ท่านทำทั้งหมดนี่ได้ยังไง

ฉันไม่ได้ทำ ธรรมชาติเป็นคนทำ

ฉันก็ยังไม่เข้าจะอ๊ะ พระจันทร์เต็มดวง?”

อืม ทุกคืนพระจันทร์เต็มดวงที่หมู่บ้านสึนะบางครั้งน้ำใต้บาดาลก็จะผุดขึ้นมาบนผืนทรายที่เทลาดแบบนี้ แต่เพราะว่ามันไม่ใช่น้ำจืดที่สามารถบริโภคได้ ทางสึนะเลยไม่ได้ให้ความสนใจกับมัน…”

อย่าบอกนะว่าท่านออกมาตามหาที่แบบนี้

อืม และก็ไม่น่าเชื่อที่ฉันเจอมันเมื่อตอนเย็น

ท่านคาเสะคาเงะ! ท่านเป็นยอดคน!!”

ซากุระเก็บอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้าไว้ไม่ได้อีกแล้ว เธอกระโดดไปรอบๆพร้อมทั้งวิ่งลงไปยังผืนน้ำที่พัดกระทบเข้ากับชายฝั่ง เธอไม่รอช้าที่จะถอดรองเท้าออกพร้อมทั้งวักน้ำขึ้นมาสาดใส่กาอาระ เธอรักทะเลมันให้ความทรงจำดีๆมากมายในช่วงที่เธอไปทำภารกิจกับทีมเจ็ด ช่วงเวลาที่พวกเขายังอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

ฉันรักที่นี่! ฉันรักสึนะงาคุเระจริงๆเลย!!”

ฮึ…”เขาจะห้ามใจไม่ให้ยิ้มไปกับท่าทางของซากุระได้ยังไง ในเมื่อไม่ว่าซากุระทำอะไรก็ดูเป็นที่จับตามองของกาอาระไปเสียหมด กาอาระยิ้มออกมาก่อนจะเดินลงไปในน้ำที่ตอนนี้ซากุระตีผิวน้ำจนมันกระเด็นขึ้นมา หยดน้ำสาดกระเซ็นไปรอบทิศสะท้อนกับแสงจันทร์ราวกับเป็นอัญมณีล้ำค่า

กาอาระคิดว่ามันคุ้มทีเดียวที่ออกมาตามหาสถานที่แห่งนี้ สถานที่ที่เรียกว่าปาฏิหาริย์แห่งทะเลทราย

ทำไมเธอถึงรักทะเลซากุระ?

มันเป็นที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ ทั้งนารูโตะ ครูคาคาชิ ซาสึเกะ เราเคยสนุกด้วยกันที่นี่ ในบ่อยครั้งที่ต่างแคว้นพวกเราเล่นน้ำกัน สนุกด้วยกัน โดยไม่ต้องคิดถึงเรื่องอะไร ไม่ว่าจะเป็นอนาคต ความแค้น ความชิงชังฉันดีใจนะที่มันเป็นความทรงจำที่สวยงาม

เธอรักซาสึเกะมากสินะ

อืมฉันพยายามทำใจให้เกลียดเขาอยู่เหมือนกัน

“…”

เขาคิดจะฆ่าฉันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง และฉันก็คิดที่จะฆ่าเขาแต่ฉันก็ไม่สามารถทำได้ ฉันอ่อนแอเกินไป

ไม่มีคำว่าอ่อนแอสำหรับความรู้สึก ความเกลียดชังไม่ใช่หนทางแห่งทางออกทั้งหมด ถ้าเธอรักซาสึเกะก็จงรักเขาต่อไป จนกว่าจะถึงวันที่ความรู้สึกนั่นอิ่มตัวจนไม่อาจไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว จนกว่าจะถึงวันที่ความรักของเธอจะได้รับการตอบแทนที่คู่ควร

การตอบแทนที่คู่ควร? ซาสึเกะไม่มีทางรักฉันได้…”

ฉันไม่ได้หมายถึงการตอบแทนจากอุจิวะ ซาสึเกะ เขาคือทั้งหมดของความเกลียดชัง ส่วนเธอคือทั้งหมดของความรักซึ่งเขาเป็นเจ้าของและสักวันหนึ่งความรักของเธอจะได้รับการตอบแทนจากใครสักคนหนึ่งที่เป็นทั้งหมดของความรักซึ่งเธอเป็นเจ้าของ

ความรักทั้งหมดของฉัน…”

เธอจะได้เป็นเจ้าของความรักของใครสักคนหนึ่ง ซากุระ จนกว่าจะถึงเวลานั้นเธอจะรักซาสึเกะมากเท่าไหร่ก็ได้ จะทุ่มเทให้เขาทั้งหมด จะเจ็บปวดทรมานกับความเกลียดชังของซาสึเกะได้ตามที่เธอต้องการ แต่เมื่อเวลานั้นมาถึงเธอจะต้องไม่ละทิ้งความรักของเขาคนนั้นที่เธอเป็นเจ้าของทั้งหมดของหัวใจ ทั้งหมดของความรู้สึก

ฉันจะไปหาคนๆนั้นได้จากไหนกันล่ะ ฉันไม่มีทางที่จะเป็นเจ้าของความรักหรือหัวใจของใครหรอก

เธอเป็น…”

มือเรียวของกาอาระเอื้อมมือมาปัดเส้นผมที่หล่นลงมาปรกข้างแก้มของซากุระอย่างแผ่วเบา แสงจันทร์ที่สะท้อนกับผิวน้ำเปล่งประกายออกมาราวกับที่นี่เป็นที่ซ่อนของสมบัติล้ำค่า กาอาระจ้องมองซากุระด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึก นัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าที่จ้องมองเธอผู้นี้ตลอดเวลา เธอผู้เป็นเจ้าของทั้งหมดของความรักที่เขามีให้

คาเสะคาเงะไม่โกหกเธอหรอกนะ

เมื่อเธอมองเข้ามาในดวงตาของเขาผู้เป็นคาเสะคาเงะ เขาสามารถบอกรักเธอได้ผ่านสายตาคู่นั้น ทุกๆอย่างดูสมบูรณ์แบบเมื่อเขาและเธออยู่ตรงนี้ด้วยกัน เมื่อเธอมองในนัยน์ตาคู่นี้ก็เปรียบเสมือนว่าเขาสามารถหาวิมานบนดินได้ ไม่จำเป็นต้องมีพรวิเศษเลิศหรู ไม่จำเป็นต้องอยู่บนโลกที่เต็มไปด้วยความสะดวกสบาย

สิ่งที่จำเป็นในชีวิตเขาคงมีเพียงแต่เธอเท่านั้น

มีความสุขไปเถอะซากุระ มีความสุขให้เต็มที่ก่อนที่น้ำตาจะตก หึ

ใช่ ซากุระ เธอจงมีความสุขกับช่วงเวลาที่แสนวิเศษนี้ให้เต็มที่เถอะ เพราะนี่อาจเป็นช่วงเวลาเดียวที่เธอจะสามารถหัวเราะและยิ้มได้อย่างนี้ อย่าลืมสิว่านี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดที่เธอจะต้องได้รับ นี่เป็นเพียงความสุขเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเธอเท่านั้น!!

 

 


writer talk :: 7 12 11 แจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน ไม่อ่านไม่รู้เรื่องนะ!! 
มาอัพแล้วนะเจ้าคะ

อยากเรียนให้ท่านนักอ่านที่เคารพรักทราบโดยทั่วถึงกันนะคะ ว่าช่วงนี้ไรท์เตอร์โดนก่อกวนโดยคอมเมนต์ประหลาดจากบุคคลผู้ไม่หวังดี หากท่านนักอ่านท่านไหนเห็นคอมเมนต์ประหลาด พร่ำเพ้อ ต่อว่าฟิคเรื่องนี้สารพัด ก่อให้เกิดความรำคาญ ขอให้เข้าใจตรงกันด้วยนะคะว่าไรท์เตอร์กำลังถูกรบกวนอย่างรุนเเรง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับความคิดเห็นด้านล่างนั่นเเม้เเต่นิด 

และอีกเหตุผลที่ทำให้ไรท์เตอร์ไม่อัพฟิคเรื่องนี้เพราะถูกก่อกวนจนเหนื่อยและท้อ ที่นี่คือสถานที่อัพนิยายนะคะ ไม่ใช่ที่พร่ำเพ้อไร้สาระของพวกชอบก่อกวน ถ้าคุณคอมเมนต์มาอีกดิฉันก็จะต้องลบอีก มันเหนื่อยค่ะ ทำให้ไม่อยากเข้ามาในหน้าเด็กดีเลย 

เเจ้งให้ทราบโดยส่วนกันนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

997 ความคิดเห็น

  1. #990 sabakuharuno (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:56
    โอ้ยโรแมนติกยิ่งนัก เชียร์กาอาระเสมอจ้า
    #990
    0
  2. #968 ไอซ์จ้า ไอซ์จร้า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 16:39
    บอกตรงๆว่าชอบบรรทัดแรกๆมากกกกกกกกกกกกกกกก

    (กำเดาๆ ^////^)
    #968
    0
  3. #967 yanin hongcom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 03:03
    อ่านตอนนี้แล้วยิ้ม
    #967
    1
    • #967-1 YB Soulm@te(จากตอนที่ 5)
      12 มิถุนายน 2558 / 08:42
      ขอบคุณน้า
      #967-1
  4. #962 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 18:26
    โรแมนติกกกๆๆ มากเลยอ่าาา~^^
    #962
    0
  5. #934 R_rainnie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 00:02
    กาอาระ นายเป็นคนดีสินะ คนดีที่ไม่ได้รักน่ะเอ่อ สงสารกาก้าแปป!!
    ซากุระย้ำตลอดเลยอ่ะ ก็เปนเพื่อนท่านคาเสะคาเงะนี่ ก็เพื่อนกันนี่ ย้ำตลอด
    ถึงตอนนี้จะทำให้ฟิน ...รู้สึกสงสารกาก้าขึ้นมาทันตาเห็นเลย เมื่อโดนย้ำว่าเพื่อนกันนี่แหละ
    #934
    0
  6. #927 Permo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 14:34
    ปลื้มกาอาระเว่อร์ๆๆ
    #927
    0
  7. #924 Uzumaki naruto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 03:06
    เศร้าจริง
    #924
    0
  8. #894 กิ่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:58
    อ๊าย น่ารัก อิเกะนายจะเลวไปไหน
    #894
    0
  9. #878 antagonist (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 00:39
    เชียร์กาอาระสุดหัวใจเลย น่ารักมากๆตอนนี้
    #878
    0
  10. #866 มุคุ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 13:23
    ชักเชียร์พี่กาก้าเเล้วส - 3-
    #866
    0
  11. #679 สุดย0ด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 17:38
    สนุกมากๆค่ะ อัพต่อไปเถอะนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #679
    0
  12. #622 s ι и и ε я s. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 21:40
    อ้า..ชิก้าxเทมมี่ *O* อยากกินข้าวปั้นของซากุระมั้ง / นํ้าลายยืด - -*
    พออ่านตอนเริ่มแรก ' อือ!! ซาสึเกะ ซาสึเกะ!! ซาสึเกะ!! ' 
    คำถามแรกผุดขึ้นในหัว ' มันทำอะไรกันว่ะ ' - -*
    ทีแรกนึกว่าเป็นซากุระ  อ่านไปอ่านมาคนอื่นนี่ 55555
    เริ่มมีใจเชียกาอาระขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ X'3
    #622
    0
  13. #597 reader (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 16:00
    เชียร์กาอาระให้เป็นพระเอกค่ะ น่ารักมาก
    #597
    0
  14. #536 Bloody Princess (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 23:08

    กาอาระน่ารักที่สุดใน 3 โลก >///<

    #536
    0
  15. #332 pinsan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:20

    อ้ายยยย ไม่ได้เข้ามานานมากกกก

    สนุกจริงๆ คิดถึงจัง >___________<

    #332
    0
  16. #331 pinsan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 16:44

    เกะ ทำไมนายใจร้ายเพียงนี้ >0<

    กาก้าสู้ๆเชียร์เต็มที่ -w-b 5555

    เนจิผุดโผล่ๆเนอะ ฮ่าๆ

    โตะ เรายังคิดถึงนายนะ 5555555

    #331
    0
  17. #330 AM'nime (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2554 / 21:07
    โอ๊ย~ งานนี้ถ้าเธอปฏิเสธล่ะก็ฉันจะไล่ให้เธอไปควักลูกตามาล้าง

    เธอจะหาคนดีๆแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วนะ>.<
    #330
    0
  18. #329 best zaa :) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2554 / 22:19
    สนุก~
    #329
    0
  19. #328 ferneun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 08:46
    เกะ แกน่ากลัวไปป้ะ5555555

    โอ้ยคิดถึงไรท์เตอร์ มาอัพบ่อยๆนะ

    ยังรอโตะอยู่
    #328
    0
  20. #327 Eiei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 07:44
    หวานนน >//////
    #327
    0
  21. #326 freedom star (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 18:16
    โตะจ้าฉันรอเธออยู่
    #326
    0
  22. #325 Yoshida Akira (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 14:18

    ไอเกะ เลวเกินไปแล้ววววววววววว

    กาก้าอย่าพึ่งซึน ยังเชียร์อยู่นะเฟ้ย

    เนจิ.....อันนี้ผลุบๆโผล่ๆ จะเชียร์ยังไงดีฟระ -3- 

    #325
    0
  23. #324 pinsan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 14:14
    >w<

    กาอาระน่ารักอ่า ชอบจังเลยคู่นี้

    ถึงเวลาอะไรหว่า?? -0-
    #324
    0
  24. #323 Eiei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 12:31
    ตอนนี้รู้สึกอยากให้กาอาระเป็นพระเอกมากๆอ่ะ >//////
    #323
    0
  25. #322 ferneun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 12:23
    ถึงเวลาอะไรหว่า ดูพลุรึเปล่า-..-



    #322
    0