FIC NARUTO LAST TALE AND WAR

ตอนที่ 4 : LAST TALE AND WAR 4 :: พันธะสัญญาที่ผูกพัน [rate 13] (RE-WRITE) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    17 ม.ค. 59

  

 

3

 

ปึง ปึง!!

ฮารุโนะ ซากุระ เปิดประตูออกมา!! ฉันยังคุยกับเธอไม่จบ!!”

น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมนั่นเป็นของเนจิ และฉันพยายามใช้หลังของตัวเองดันประตูเอาไว้ เนจิสามารถพังประตูได้เพียงแค่ใช้มือทุบ และฉันกลัวจริงๆนะว่าเขาจะทำมัน

กลับไปห้องของนายซะเนจิ นายมันบ้า!”

ฉันตะโกนกลับไป แผ่นหลังยังคงดันติดอยู่กับประตู ความมืดและความเงียบของยามวิกาลทำให้เสียงของเนจิดังชัดแจ๋วแม้เขาจะตะโกนผ่านบานประตูก็ตาม พรุ่งนี้จะต้องมีคนมาโวยวายเรื่องเสียงดังแน่ๆ แล้วคนที่จะโดนบ่นก็จะกลายเป็นฉัน พวกป้าๆน่ะชอบโยนความผิดให้กับพวกเด็กสาวๆทั้งนั้นล่ะ

แรงสั่นสะเทือนจากเนจิทำให้ร่างบางของฉันถลาออกไปด้านหน้าสามก้าว ฉันกำลังจะหมุนตัวกลับไปยันประตูอีกครั้ง แต่ทว่าเงาบางอย่างซึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าต่างห้องก็ทำให้ฉันชะงักราวกับถูกสาปนัยน์ตาสีแดงฉานซึ่งอาบไปด้วยความแค้น มันไม่น่าจะ

หึ ไงซากุระน้ำเสียงเหยียบเย็นไร้ความรู้สึกและใบหน้าหล่อเหลาดุจปีศาจร้ายที่จะล่อลวงคุณให้ทำตามที่เขาต้องการ เขามาทำอะไรที่นี่

ขาของฉันก้าวถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว มือเรียวของฉันรีบคว้าลูกบิดประตูเตรียมที่จะวิ่งหนี แต่ทว่าความไวดุจปีศาจของซาสึเกะพุ่งตรงเข้ามาหาฉัน เขาคว้ามือของฉันเอาไว้พร้อมทั้งกดร่างของฉันติดกับประตู

เธอตามหาฉันตลอดเวลาที่ผ่านมา แล้วจู่ๆจะวิ่งหนีกันอย่างนี้รึ?

ใบหน้าที่ดูเลื่อนลอยของซาสึเกะทำให้ฉันกลัว เขาเลื่อนใบหน้านั่นเข้ามาใกล้ฉัน มือเรียวๆของซาสึเกะคว้าหมับเข้าที่คางของฉันอย่างรุนแรง ดวงตาสีเขียวมรกตถูกสาปให้แน่นิ่งอยู่ที่นัยน์ตาสีแดงฉานต้องสาป เนตรวงแหวนของซาสึเกะ

ซากุระ!! ฉันบอกให้เปิดประตู! ไม่งั้นฉันจะพังเข้าไป

น้ำเสียงที่ดังอยู่ด้านนอกนั่นยืนยันหนักแน่นว่าเขาจะพักประตูเข้ามาอีกไม่กี่นาทีถ้าฉันไม่รีบเปิดออก ซาสึเกะเงยหน้าขึ้นจากใบหน้าฉันก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปาก เขาหัวเราะหึหึก่อนจะเลียริมฝีปากตัวเองราวกับวิสัยของงูซึ่งมันน่าสะอิดสะเอียนมากเมื่อเขาทำแบบนั้นใส่ฉัน

เขามาที่นี่ทำไมอีกทั้งๆที่ตลอดเวลาที่ฉันตามหาเขา ฉันไม่เคยพบตัวเขาเลย ทั้งๆที่เมื่อไม่กี่วันฉันเพิ่งตัดสินใจว่าจะยุติความคิดเกี่ยวกับซาสึเกะถึงแม้ว่าไม่อาจตัดใจจากเขาได้ ทั้งๆที่เขาไม่เคยสนใจความรักที่ฉันมีให้เขาเลยแม้แต่นิด แล้วทำไมทำไมจู่ๆเขาถึงโผล่มา

ฮิวงะ เนจิงั้นเหรอ?รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นถูกแต่งแต้มบนริมฝีปากบางของซาสึเกะ คนตัวสูงโน้มหน้าลงมาจนเกือบจะชิดกับหน้าฉันอยู่แล้ว

เขาต้องการอะไรจากเธอกันนะ หรือจะเป็นสิ่งเดียวกันกับที่ฉันต้องการ

เสียงแหบพร่านั่นพูดเบาจนฉันขนลุก ซาสึเกะโน้มหน้าลงมาก่อนจะใช้มือเรียวๆของตัวเองสอดเข้าที่ด้านหลังม่านผมสีชมพูของฉัน นัยน์ตาสีมรกตเริ่มสั่นระริกเพราะท่าทีที่แปลกไปของซาสึเกะราวกับคนที่ฉันไม่รู้จักเขายังใช่ซาสึเกะที่ฉันรู้จักอีกมั้ย? คนที่ช่วยชีวิตฉันเมื่อครั้งสุดท้ายที่เราพบกัน คนที่ไม่ได้มีแววตามืดมนขนาดนี้

นายต้องการอะไร…”ฉันพยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น แต่มีหรือที่ซาสึเกะจะไม่รู้ เขาอ่านคนบนโลกใบนี้ออกทั้งหมดล่ะ

ปัง ปัง!!

ซากุระ!! ซากุระ

นายต้องการอะไรซาสึเกะ นายมาที่นี่ทำไม?

ฉันต้องการเธอ

“…!!!”

ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้ตกใจมากกว่ากัน คำพูดของซาสึเกะหรือว่าดวงตาที่จ้องมองลึกเข้ามาในนัยน์ตาของฉัน หัวใจของฉันสั่นระริกที่ได้ยินคำพูดนั่น น้ำตามากมายก่อตัวขึ้นที่ขอบตาฉันโดยไม่ต้องสั่งการ จมูกของฉันรู้สึกแสบไปหมดเขาต้องการฉัน เขาต้องการฉัน นั่นคือสิ่งที่ฉันเข้าใจ

นายต้องการฉัน?ฉันถามทวนคำถามเดิมทั้งๆที่ริมฝีปากของฉันสั่นระริกจนไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้

ซาสึเกะหัวเราะในลำคอ ใบหน้าของเขาดูไร้ความรู้สึกถึงแม้ว่าริมฝีปากของเขายังยิ้มอยู่

ฉันต้องการเธอเขาย้ำอีกครั้ง และยังไม่ทันที่ฉันจะได้ทำอะไร แขนยาวๆของซาสึเกะก็เคลื่อนไหว มีดที่เขาพกเอาไว้ด้านหลังถูกชักออกมา

ปัง!!

ใบหน้าของฉันถูกกดด้วยฝ่ามือของซาสึเกะ ดวงตาต้องสาปของอุจิวะฉายแววเกรี้ยวกราด รอยยิ้มชั่วร้ายนั่นอึก!!

อึก!!”

ฉันต้องการดวงตาของเธอซากุระ!!! ฮ่าๆๆ!!! ฉันต้องการดวงตาของเธอ!!”

ดะดวงตา!?”

มอบดวงตาให้ฉันซะเถอะซากุระ!!! หึหึ ดวงตานั่นต้องเป็นของฉัน!!!”

ขวับ!!

มีดที่อยู่ในมือของซาสึเกะถูกเงื้อขึ้นเหนือหัวของเขา ปลายมีดนั่นกำลังจะพุ่งลงมาที่ตาของฉันอย่างไม่ต้องสงสัย มือของซาสึเกะที่ใช้กดหน้าฉันเอาไว้ ตอนนี้เอื้อมมาเบิกลูกตาของฉันเอาไว้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสะใจ แววตาที่ฉันไม่รู้จักนี่ไม่ใช่ซาสึเกะที่ฉันรู้จักอีกแล้ว

นะเนจิ!! เนจิช่วยฉันด้วย!!!”

ใครก็ช่วยเธอไม่ทันแล้วซากุระ!! เนตรนั่นต้องเป็นของฉัน!!”

ฟึ่บ!!!

ฉันหลับตาปี๋เพื่อรอรับความเจ็บปวดจากคมมีด แต่ทว่ามือที่เคยกดคอฉันเอาไว้จู่ๆก็หายไป

อุจิวะ ซาสึเกะ!”

เสียงตวาดกร้าวนั่นทำให้ฉันที่หล่นลงไปนั่งกับพื้นค่อยๆลืมตาขึ้นมา มีดที่เคยใช้เป็นอาวุธในการควักลูกตาฉันกระเด็นออกไปอยู่ตรงปลายเท้า ซาสึเกะกำลังหลบการโจมตีมวยอ่อนของเนจิ หางตาของเขาตวัดสายตามองมาที่ฉันก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก

มันไม่จบแค่นี้หรอก จนกว่าฉันจะได้ครอบครองเนตรของเธออย่างสมบูรณ์แบบและร่างของซาสึเกะก็หายวับไปกับตา

บ้าเอ้ย!!”

เนจิสบถเสียงสั่น เขากัดฟันกรอดๆก่อนจะวิ่งตรงมาหาฉันที่ตอนนี้กำลังเอนหลังพิงประตูอย่างหมดหนทาง น้ำตาไหลลงมาที่แก้มทั้งสองข้างของฉัน แต่ฉันไม่สนใจที่จะเช็ดมันอีกแล้วเขาโกหกฉัน เขาหลอกลวงฉัน ที่เขาบอกว่าต้องการฉันมันไม่ใช่เพราะเขาสนใจฉันเลยสักนิด เขาไม่ได้คิดจะรักฉันเลยด้วยซ้ำ

เธอไม่เป็นไรนะซากุระ

“…”

ฉันไม่มีแรงที่จะตอบเนจิแล้ว ดวงตาของฉันกระพริบปริบๆเพื่อไล่น้ำตาที่คลอหน่วยอยู่ตรงขอบตาออกไป เนจิย่อตัวลงมาที่ด้านหน้าฉัน เขาใช้มือหยาบกร้านที่ผ่านการฝึกอย่างหนักไล้น้ำตาของฉันออกไป นัยน์ตาสีขาวเป็นสิ่งเดียวที่ฉันเห็นเด่นชัด

ซากุระเนจิเรียกฉันอีกครั้ง แต่ฉันไม่คิดที่จะตอบเขา ฉันนั่งเหม่อลอยมองออกไปยังที่ที่ซาสึเกะปรากฏตัวและหายไปเขาหายไปตรงนั้น

ฮึก…”

ซากุระถ้าเธออยากจะร้อง ก็ไม่มีใครว่าเธอหรอกนะ

“…”ฉันอยากร้องไห้ แน่นอนล่ะ ฉันอยากกรีดร้องออกมาเพราะมันเจ็บเหลือเกิน ความเจ็บที่ใจ

เธอไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องกฎนินจางี่เง่าอะไรนั่น เพราะฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเข้มแข็งมั้ย ถ้าอยากร้องก็ร้องออกมา

ฮึกฮึก

ร้องออกมาซากุระ ร้องมันออกมา

ฮึก ฮึก ฮือฮือ!! ฮือ

ฉันจะอยู่ข้างเธอไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ไม่ว่าเธอจะอ่อนแอหรือถูกทำร้ายแค่ไหน ฉันคือคนที่ปกป้องเธอได้

ฮือๆ เนจิฮึกๆ เขา เขา ซาสึเกะเขาคิดจะฆ่าฉัน ฮึกๆ

เขาคือปีศาจร้าย ซากุระ

ฉันรักเขา ฮึกๆ ฉันรักเขาฉันรักซาสึเกะต่อให้เขาต้องการชีวิตฉันจริงๆ ฉันก็จะมอบให้เขา ถ้าสิ่งเดียวที่เขาต้องการจากฉันคือดวงตาฉันก็จะควักมันออกมาให้เขาฮือๆ ฉันยอมได้ทุกอย่างจริงๆนะ แต่ดูเหมือนมันจะไม่มีค่าเลยสักนิด มันไม่มีความหมายอะไรกับเขาเลย ฮึกๆ

หมับ!!

อย่าพูดอะไรบ้าๆได้มั้ย เธอจะมอบชีวิตให้เขาถ้าเขาต้องการ เธอจะมอบดวงตาให้เขาถ้าเขาอยากได้อย่างนั้นเหรอ

ฮือ!! ฉันจะทำถ้านั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ เข้าใจมั้ยเนจิ ทุกสิ่งในชีวิตฉันขึ้นอยู่กับเขา ฮึกๆ!”

เธอมันบ้าฉันจะไม่ให้เธอมอบชีวิตให้กับเขา ฉันจะไม่ให้ดวงตามรกตคู่นี้ต้องถูกกรีดด้วยมีดเพราะความต้องการของเขา ฉันจะไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรเด็ดขาด เธอจะยอมทุกอย่างเพื่อเขาไม่ได้หรอกนะซากุระ…”

ใบหน้าของฉันซุกลงที่แขนทั้งสองข้างของเนจิที่โอบกอดฉันเอาไว้ ถึงฉันจะเกลียดเขา เกลียดที่เขาขี้เก๊กและมีความเป็นซาสึเกะอยู่ในตัวมากแค่ไหน แต่ในตอนนี้ฉันกลับกรีดร้องออกมาและร้องไห้โดยไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น ถ้าอยู่ต่อหน้าเนจิฉันเชื่อจริงๆว่าต่อให้ฉันเป็นยังไงเขาก็เป็นอย่างที่พูด

กรี๊ด!!!!!!! ฮือๆ

เขามันแค่ปีศาจร้ายที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของใครซากุระ เธอร้องไห้แต่อย่าเสียใจให้กับคนแบบนั้น

ฮึกๆ ฮือๆ!”

เธอห้ามรักใครนะซากุระ นั่นคือคำขอเดียวของฉัน

ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่เนจิพูดหรอก ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ แต่ฉันกลับพยักหน้าและปล่อยให้ความเจ็บปวดและน้ำตาไหลออกมาเปรอะเปื้อนแขนเสื้อของเนจิ แรงจิกที่เสื้อของเนจิไม่ได้ทำให้เขาร้องโอดครวญเพราะความเจ็บ เขาเพียงแต่นั่งกอดฉันเอาไว้เพื่อให้ฉันระบายทุกสิ่งออกมา เขายอมให้ฉันยืนอกตัวเองเพื่อซับน้ำตาของฉัน

เนจินายกำลังทำให้ฉันคิดว่านายเป็นคนดีนะ ซึ่งนั่นผิดคอนเซ็ปต์ไปหน่อยสำหรับฟิคเรื่องนี้ :(

 

ทำไมซาสึเกะต้องอยากได้เนตรของฉันด้วย ทั้งๆที่เขาก็มีเนตรวงแหวนที่สมบูรณ์แบบที่สุดอยู่แล้ว…”

ฉันถามเนจิเสียงเบาในขณะที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหาร ด้านหน้าฉันมีนมอุ่นๆที่เนจิเป็นคนอุ่นวางไว้ ฉันไม่ได้แตะมันและเงยหน้าขึ้นมองเนจิที่ยืนเท้าโต๊ะอยู่ตรงหน้าฉัน

เธอจะเชื่อฉันมั้ยว่าเธอคือคนพิเศษ

นายเคยบอกฉันแล้ว ฉันจำได้

ใช่ เธอพิเศษเพราะเนตรของเธอ ดวงตาสีมรกตคู่นั้นไม่ใช่ว่าจะพบกันได้ง่ายๆหรอกนะ

แม่ฉันก็ตาสีมรกตฉันพูด เพราะเท่าที่จำได้ฉันไม่ใช่คนเดียวที่ตาสีมรกตสักหน่อย

แต่เธอพิเศษ เนตรของเธอคือเนตรแห่งการรักษาเป็นเนตรพิเศษที่จะเกิดขึ้นสิบปีครั้งในตระกูลฮารุโนะ

ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย…”

มันถูกเก็บเป็นความลับเพื่อปกป้องเนตรนี่เอาไว้ มันไม่เหมือนกับเนตรสีขาวและเนตรอุจิวะที่ใช้ในการต่อสู้ เนตรของเธอคนที่จะใช้พลังได้นั้นมีแต่เธอ

แล้วซาสึเกะ…”

เขาไม่รู้ความลับที่แท้จริงเกี่ยวกับเนตรนี่น่ะสิ

ฉันเริ่มไม่เข้าใจแล้วนะ ฉันขมวดคิ้วใส่เนจิ เขามีใบหน้าผ่อนคลายลงนิดหน่อย

คนที่ใช้พลังของเนตรแห่งการรักษาได้อีกคนคือคนที่เธอรัก คนที่จะครอบครองเธอทั้งตัวและหัวใจ

“…!!”

พูดง่ายๆคือถ้าได้ครอบครองความรักของเธอและร่างกายของเธอ คนผู้นั้นก็สามารถใช้พลังเนตรของเธอได้เหมือนกัน ฉันถึงบอกเธอว่าไม่ให้รักใครยังไงล่ะ

ฉันจะต้องขึ้นคานงั้นเหรอ

นั่นฟังดูไม่ดีเลยนะ

ไม่หรอก เธอแค่ต้องหาคนที่รักเธอจากใจจริง ไม่ใช่รักเธอและต้องการเธอเพราะเนตร

แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าใครรักฉันจริงๆ ในเมื่อใครก็อยากได้เนตรนี่กันทั้งนั้น

ตอนนี้เนตรนี่ยังเป็นความลับอยู่ แต่เมื่อใดที่ซาสึเกะค้นพบความจริงเกี่ยวกับการครอบครองเนตร ฉันรับรองว่าเขาจะต้องกลับมาพาตัวเธอไป และบังคับเธอให้เป็นของเขา เธอรักเขานี่ข้อแม้อีกข้อที่จะครอบครองเนตรของเธอคือการได้ร่างกายเธอเท่านั้น

“…”

เธอจะต้องตัดใจจากเขาและรักชายอื่นที่มีรักแท้ให้กับเธอ

ฉันไม่คิดว่าจะได้มาฟังเรื่องรักๆใคร่ๆอะไรจากปากของคนอย่างเนจิหรอกนะ ใบหน้าของเนจิที่ชะโงกเข้ามาใกล้ฉันทำฉันรู้สึกแปลกใจ ภายใต้ดวงตาสีขาวของเขาจ้องมองฉันราวกับมองดูของที่มีค่าอย่างนั้นล่ะ

แล้วนายไม่อยากได้เนตรนี่บ้างเหรอ

ถ้าฉันอยากได้แล้วจะบอกเธออีกที

แล้วทำไมนายถึงรู้เรื่องเนตรของฉันดีนักล่ะ?

ถ้าฉันบอกแล้วเธอจะเชื่อมั้ย?

มีอะไรที่ฉันจะไม่เชื่ออีกล่ะ พูดมาขนาดนี้แล้ว

ฉันคือคนที่จะปกป้องเนตรของเธอ

ฮะ?? นายเนี่ยนะ

ดวงตาของฉันถลึงใส่เนจิอย่างสงสัย คนถูกถลึงตาใส่ใช้มือตัวเองในการผลักหัวฉันเบาๆ

ไหนบอกว่าจะเชื่อ

ก็เชื่อ เพียงแต่ฉันกับนายมีส่วนเกี่ยวข้องกันด้วยเหรอ?

มันถูกกำหนดเอาไว้ ตระกูลฮิวงะสาขาจะต้องปกป้องเนตรแห่งการรักษาและตระกูลหลัก

“…”

มันคือพันธะสัญญาฉันต้องดูแลเธอ ให้เธอพบกับคนที่ดีที่สุด

เรื่องนั้นฉันว่า…”

มันจำเป็น เพราะฉันไม่อาจฝืนพันธะสัญญาได้

นี่ฉันเป็นตัวสร้างปัญหาต่างๆนานารึเปล่านะ!?

 

ฉันควรจะควักลูกตาออกแล้วใช้ชีวิตอย่างคนตาบอดต่อไปดีรึเปล่านะ ไม่ล่ะ! ถ้าฉันทำแบบนั้นก็คงโง่เต็มทน แต่ถ้าซาสึเกะต้องการเนตรของฉันจริงๆ แล้วถ้าเมื่อคืนเนจิไม่เข้ามาช่วยฉันอาจจะควักลูกตาของตัวเองให้ซาสึเกะไปแล้วก็ได้ ถึงแม้ว่านั่นจะไม่ใช่หนทางที่จะครอบครองเนตรของฉันก็ตาม

เฮ้อ…”

มีสีหน้าลำบากใจทุกครั้งที่เจอเลยนะ

ท่านคาเสะคาเงะ

ฉันบังเอิญ…”

ใช่ ท่านแค่บังเอิญผ่านมาทำงานแถวนี้ แล้วฉันก็บังเอิญเดินผ่านมาทางนี้ ดูเหมือนเราจะบังเอิญเจอกันบ่อยนะ ฮ่ะๆ

ฉันหัวเราะคิกให้กับท่าทีของท่านคาเสะคาเงะที่พยายามจะพูดอธิบาย แต่มันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งนั่นล่ะ แค่ความบังเอิญที่ทำให้ฉันกับท่านเจอกันบ่อยๆ

นี่คงไม่ได้มาตามทวงนัดฉันหรอกใช่มั้ย? ดูเหมือนใกล้จะห้าโมงแล้วนะ

ว่าแล้วฉันก็ทำทีท่าเหมือนยกนาฬิกา แต่ความจริงแล้วฉันไม่ได้สวมมันหรอก

ไม่ล่ะ ฉันมีประชุม

อ้าว อย่างนั้นเองเหรอ

แต่ถ้าเธออยากเดินเที่ยวงานกับฉันล่ะก็ก็ไปตอนนี้เลยเป็นไง

หา? ท่านพูดเล่นรึเปล่า ฮ่ะๆ

ไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างคาเสะคาเงะชวนฉันไปเดินเที่ยวงานทั้งๆที่กำลังจะมีประชุมเนี่ยนะ กาอาระยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ซึ่งถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เป็นยิ้มเต็มๆแต่มันก็ทำให้ฉันแอบตกใจไม่น้อยเลยล่ะ คาเสะคาเงะยิ้มไม่ใช่อะไรที่หาดูง่ายนะ

คิดว่าพูดเล่นรึเปล่าล่ะ

ฮ่ะๆ ถ้าฉันทำแบบนั้นฉันต้องโดนคุณเทมาริกับคุณคันคุโร่ดุแน่ๆ และเพื่อนที่ดีไม่ควรจะขัดเวลางานของท่านคาเสะคาเงะ

นั่นแปลว่าเธอไม่อยากไปเดินเล่นกับฉันรึเปล่า

อยากแน่นอนล่ะ แต่ไว้หลังจากท่านประชุมดีกว่านะ ฉันจะนั่งรอแถวๆนี้

ว่าแล้วฉันก็ทำท่าชี้ลงที่พื้น ท่านคาเสะคาเงะพยักหน้าเล็กน้อย

ถ้าเธอจะนั่งรอบนพื้นจริงๆ งั้นฉันควรจะรีบไปประชุม

อย่าปล่อยให้ฉันรอนานก็ดีนะท่านคาเสะคาเงะ

เธอกลัวตัวเองเลอะทรายงั้นสิ?

ไม่มีทางอยู่แล้ว

ฉันส่ายหน้าหวือ และกาอาระก็ทำท่าเหมือนจะหัวเราะออกมาแต่เขาก็ปรับสีหน้าได้รวดเร็วจริงๆ ทำไมล่ะ? อยากหัวเราะก็หัวเราะออกมาสิ

งั้นฉันไปล่ะ

อื้ม!”

การได้คุยกับคาเสะคาเงะทำให้ฉันลืมอะไรไปหลายอย่างเลยนะ ฉันรู้สึกสบายใจจริงๆที่ได้คุยกับกาอาระในฐานะเพื่อนแบบนี้ เขาคุยง่ายกว่าที่ฉันคิด ภาพลักษณ์ภายนอกของเขามันไม่เหมือนกับนิสัยเลยสักนิด ถ้านึกย้อนกลับไปยังอดีตแล้วตอนนั้นเขาเต็มไปด้วยความแค้น ความเกลียดชัง แต่นารูโตะเป็นคนเปลี่ยนเขา ทำให้ทุกๆอย่างดีขึ้น

แต่ทำไมล่ะ ทำไมกับซาสึเกะ ต่อให้นารูโตะพยายามยังไงก็ไม่สามารถเปลี่ยนเขาได้เลย

หมับ!!

ถ้าคิดจะเข้ามาจับฉันจากด้านหลังก็คิดผิดแล้วล่ะนะ

พรึ่บ!!

ร่างบางของฉันหมุนตัวกลับไปประจันหน้ากับซาสึเกะอย่างรวดเร็ว มีดสั้นประจำตัวของฉันถูกชักออกมาอย่างรวดเร็วและจ่อเข้าที่คอของซาสึเกะ ดวงตาสีดำรัตติกาลของเขาค่อยๆเปลี่ยนสีเป็นแดงฉาน จากนั้นดวงตาของเขาก็เบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาอย่างรวดเร็ว

นี่กะจะเอาฉันให้ตายเลยใช่มั้ย! ฉันรู้สึกได้ถึงมวลอากาศรอบๆที่แปรเปลี่ยนไป ภาพซาสึเกะเบื้องหน้าเริ่มบิดเบือน คาถาลวงตาอย่างไม่ต้องสงสัย และถ้าฉันวิเคราะห์สถานการ์ไม่ผิดเขากำลังใช้อ่านจันทรา เนตรลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุดของอุจิวะ

ดูเหมือนนายจะไม่เคยใส่ใจเรื่องของฉันเลยนะซาสึเกะ ฉันเก่งเรื่องคาถาลวงตา

คลาย!!

หึหึ! เธอพัฒนาขึ้นนี่ซากุระ แต่นั่นยังไม่เพียงพอ

หมับ!! ตุ้บ!!

แขนของฉันถูกซาสึเกะจับแน่นก่อนที่เขาจะลงมือเหวี่ยงฉันเข้ากับพื้นที่พังทลายเพราะแรงเหวี่ยงนั่น ขาของซาสึเกะสลับอย่างรวดเร็วเตะอัดเข้าที่ท้องของฉัน ตัวฉันกระเด็นออกไปไกลจนพื้นทรายกระจายเป็นลอยทางยาว

ชิ!”ฉันเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากปากเพราะเมื่อกี้ตอนซาสึเกะเหวี่ยงเท้ามา มืออีกข้างหนึ่งของเขาก็พยายามจะบีบคอฉันไปด้วย แต่ฉันพยายามที่จะปัดออกมันจึงทำให้หลังมือของเขาฟาดเข้าที่หน้าฉันเต็มๆ

ซาสึเกะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว! ฉันห้ามร้องไห้เด็ดขาด!! เพราะการอ่อนแอให้ศัตรูเห็น เขาจะฆ่าเราได้ง่ายๆ

ฉันจะไม่ให้สิ่งที่นายต้องการ!”

เนตรของเธอต้องเป็นของฉัน

ฉันเค้นจักระรวบรวมอยู่ที่ฝ่ามือของตัวเอง ซาสึเกะพุ่งมาทางด้านหลังของฉันและฉันก็พลิกตัวกลับไปฟาดหมัดนั่น ซาสึเกะรับมันไว้ด้วยฝ่ามือข้างเดียว ขาของเขาเกี่ยวขาของฉันจนเสียสมดุล และไม่นานเขาก็โผล่พรวดเข้ามาก่อนจะจับแขนของฉันมัดไว้ที่ด้านหลังด้วยคาถางูอสรพิษบ้าๆของเขา!!

ฮึ่ย!!”

เธอไม่มีทางหนีฉันพ้นซากุระ เอาเนตรนั่นมาให้ฉัน

ถ้าอยากได้นัก ก็ควักมันออกไปเลยสิ แต่นายจะไม่มีวันได้พลังของเนตร!”

นี่ขู่กันเหรอไง เหอะ

ซาสึเกะพ่นหัวเราะออกมาราวกับเรื่องที่ฉันพูดเป็นเรื่องน่าขำที่สุดที่เขาเคยได้ยิน ฉันสบถออกมาและพยายามที่จะสะบัดแขนตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุม

นายคิดว่าตัวเองรู้ดีเรื่องเนตรแล้วเหรอไง นายมันกระหายอำนาจเกินไปซาสึเกะ

เดี๋ยวนี้พัฒนาว่าคนที่ตัวเองรักขนาดนี้เลยเหรอ หึหึ เธอสร้างความประหลาดใจให้ฉันเรื่อยเลยนะซากุระ

เอามือสกปรกของนายออกไปจากหน้าฉัน!”

เสียงที่กดต่ำของฉันไม่ได้ทำให้ซาสึเกะกลัวหรอก เขาแค่ยิ้มออกมาอย่างกับคนโรคจิตตอนที่โน้มหน้าลงมาชิดกับหน้าของฉัน นัยน์ตาสีแดงที่น่าสะอิดสะเอียน ฉันพยายามที่จะเบือนหน้าหนีเขาแต่เพราะมือที่รั้งเอาไว้ มันทำให้ซาสึเกะโน้มหน้าลงมาประทับริมฝีปากจนได้

น่าขยะแขยง ฉันควรที่จะคิดแบบนั้น ฉันพยายามที่จะหลบหลีกรอยจูบของซาสึเกะ แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้เมื่อฉันโดนเขาจับแบบนี้ ฉันพยายามที่จะไม่เปิดริมฝีปากให้เขาได้ล่วงล้ำมากเกินกว่าการประทับริมฝีปากตรงๆ การกระทำนั่นทำให้เขาหงุดหงิดมากพอที่จะเอื้อมมือมาบีบคางฉันจนร้าวไปหมด

อื้อ!!”ฉันเกลียดตัวเองที่แพ้ทางเขา ฉันเกลียดตัวเองที่เก่งแต่ปาก ฉันเกลียดตัวเองที่รักเขาจนหมดหัวใจ

โอ๊ย!!”

เสียงร้องนั่นดังมาจากปากของซาสึเกะ ฉันลงมือกัดลิ้นของเขาจนรับรู้ได้ถึงกลิ่นเลือดคาวๆที่คลุ้งไปทั่วทั้งปาก มันไม่ได้แตกต่างไปจากเลือดของคนอื่นๆ แต่ทว่ามันกลับเย็นชาราวกับไม่ใช่เลือดของมนุษย์อีกแล้ว

เธอไม่มีทางปฏิเสธฉันได้ซากุระ!”

ซาสึเกะตวาดดังลั่น เสียงของเขาแหบพร่ากดต่ำอย่างน่ากลัว ใบหน้าของฉันถูกบีบจนปวดหนึบไปหมด และนัยน์ตาแข็งกร้าวนั่นก็พยายามล้วงล้ำเข้ามาในการควบคุมความคิดฉัน ฉันอยากที่จะคลายภาพลวงตาที่อ่านจันทราสร้างขึ้นมา แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

จงทรมานอยู่กับความเจ็บปวดนั่นตลอดกาลเถอะ

กรี๊ด!!!!!!!!!”

หึหึ!! เธอไม่มีทางปฏิเสธฉันได้ซากุระ!! ทั้งดวงตา ทั้งเธอ ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอต้องเป็นของฉัน จนกว่าที่ฉันจะพอใจ!!! ทุกอย่างต้องเป็นของฉัน ฮ่าๆๆ!!!”

หัวของฉันเต็มไปด้วยภาพของซาสึเกะและนารูโตะที่กำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรง และจุดจบของมันคือการที่ซาสึเกะกำลังตาย ดาบของซาสึเกะเสียบเข้าที่ตัวของฉันและตัวของเขาในเวลาเดียวกัน ภาพนั้นเล่นซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด ฉันกรีดร้องสุดเสียง พยายามตะเกียดตะกายเพื่อหนีไปให้พ้นจากภาพชั่วร้ายนั่น

ฉีก!!

เสื้อของเนื้อผ้าที่ถูกฉีกดังไปทั่วทั้งโสตประสาทของฉัน ซาสึเกะลงมือฉีกทึ้งเสื้อของฉันออกโดยไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าเรากำลังอยู่ตรงไหนของหมู่บ้านสึนะ ในตอนนี้น้ำตาของฉันไหลออกมาไม่หยุด ซาสึเกะใช้มือหยาบๆของเขาฉีกทึ้งกระโปรงของฉันออก ความเจ็บแสบที่เล็บของซาสึเกะจิกมาที่เนื้อของฉันมันไม่เจ็บเท่ากับการที่เห็นเขาเป็นคนบ้าเสียสติถึงเพียงนี้

กรี๊ด!!!”

เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอไงว่าการครอบครองเนตรที่แท้จริงคืออะไรหึหึ เธอจะต้องเป็นของฉันซากุระ ทุกอย่างของเธอต้องเป็นของฉัน

ไม่!! ซาสึเกะ หยุดนะ!!!”

กรีดร้องเข้าไปซากุระ!! ไม่มีใครได้ยินเสียงกรีดร้องของเธอ ไม่มีใครผ่านมาทางนี้เพื่อช่วยเหลือเธอ เธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่ฉันจะทำอะไรก็ได้ เธอมันไร้ค่าซากุระ!! กรีดร้องเข้าไป!!!”

ฮึกๆ หยุดเถอะซาสึเกะ ได้โปรด!”

เสื้อของฉันถูกฉีกขาดออกจนหมด ใบหน้าของซาสึเกะก้มลงมาก่อนจะทาบทับริมฝีปากที่คอของฉัน เขากัดมันแรงจนเลือดไหลออกมา

จำใส่หัวของเธอไว้ซากุระเธอเป็นของฉัน และใครก็ห้ามแตะต้องเธอ

ฉันรู้สึกเจ็บที่หัวไปหมดเพราะถูกซาสึเกะใช้มือจิกเอาไว้ ฉันพยายามที่จะไม่ร้องไห้ พยายามจะไม่กรีดร้อง แต่ท้ายที่สุดแล้วฉันก็ทำไม่ได้ ฉันไม่เข้มแข็งพอฮือๆ

ฟึ่บ!!!

ซากุระ?

เฮือก!!!”

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาจนคนที่นั่งข้างๆเผลอสะดุ้งตามฉันไปด้วย ฉันกระพริบตาปริบๆในขณะที่ปรับแสงให้พอเหมาะที่จะมองเห็น นั่นมันกาอาระนี่

เธอไม่เป็นไรนะ?กาอาระถาม เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะช่วยพยุงฉันให้นั่งขึ้นได้สะดวกขึ้น

คิดว่านะ…”

ฉันรีบก้มลงมองสำรวจสภาพเสื้อผ้าของตัวเอง แต่ก็ยังอยู่ครบสามสิบสองประการ ท่าทางว่าภาพเมื่อกื้ที่ฉันเห็นมันคงเป็นอ่านจันทราของซาสึเกะสินะ ทำกันถึงขนาดนั้นเลยเหรอฮ่ะๆ

เกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงนอนอยู่บนพื้นแบบนี้

กาอาระถามห้วนๆ น้ำเสียงของเขาไม่ได้บ่งบอกอะไรเป็นพิเศษและใบหน้าของเขาก็เรียบเฉย ฉันจึงเลือกที่จะโกหกเขาดีกว่าอย่างน้อยก็ไม่เพิ่มเรื่องปวดหัวให้คนที่เป็นคาเสะคาเงะล่ะนะ

ฉันคงพักผ่อนไม่เพียงพอเลยเป็นลมไปน่ะ

งานยุ่งเกินไปเหรอ?

เปล่าหรอก ไม่ใช่เลย ฉันแค่เที่ยวเยอะแน่ๆ คงเป็นเพราะไปเที่ยวกับนารูโตะแน่ๆเลยน่ะนะ ฮ่าๆๆ

เธอจะกลับไปพักมั้ย?

ใบหน้าของกาอาระที่หันมาถามฉันถึงแม้จะไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลยก็ตาม แต่ฉันก็พอจับได้นะ นัยน์ตาของเขาที่สลดไปบ้างน่ะเขาคงอยากมีเพื่อนจริงๆ

ฉันไปเดินเล่นกับนายก่อนก็ได้นะ

ไม่ ไม่ เธอควรกลับไปพัก

กาอาระทำหน้าจริงจังจนทำให้ฉันหลุดหัวเราะออกมา ทั้งๆที่ในเวลาแบบนี้ฉันควรจะเหนื่อยล้าและไม่มีแม้กระทั่งแรงจะพูดไม่ใช่เหรอ ฉันยิ้มบางๆให้กับท่าทีจริงจังของเขาที่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมาอย่างชัดเจน แต่ฉันเข้าใจนะเข้าใจความเป็นกาอาระน่ะ

แบบนี้ฉันก็เป็นฝ่ายเบี้ยวนัดท่านคาเสะคาเงะน่ะสิ

เปลี่ยนจากที่เธอจะขอโทษเป็นเรียกฉันว่ากาอาระดีกว่า

เรียกคาเสะคาเงะเท่ห์ดีออกนะ ถ้าเป็นนารูโตะคงอยากให้ใครๆเรียกว่าโฮคาเงะ

ฉันอยากมีเพื่อนนะ ไม่ได้อยากมีนินจาเพิ่ม

แล้วการเป็นเพื่อนกับคาเสะคาเงะเนี่ยมันต้องทำยังไงนะ?

เธอกำลังทำให้ฉันหัวเราะเหรอไง?

น้ำเสียงนั่นเย็นชามากเลยนะ ท่าทางที่ดูโหดๆของกาอาระกลับตรงกันข้ามกับนิสัยและคำพูดจาของเขา และฉันคิดว่าตอนนี้ตัวเองชินกับท่าทีแบบนั้นแล้ว จริงๆนะ ฉันไม่ได้สร้างภาพหรือโกหก

ก็ไม่แน่นะ ถ้าท่านคาเสะคาเงะจะหัวเราะออกมาแบบจริงใจน่ะ

เธอเป็นคนมองโลกในแง่ดีแบบนี้ตลอดเลยเหรอ

สงสัยฉันจะติดโรคบ้ามองโลกในแง่ดีมาจากนารูโตะน่ะ ปกติฉันชอบมองความเป็นจริง

ฮึ…”

ฉันเห็นนะ! รอยยิ้มเล็กๆที่เคลือบอยู่บนริมฝีปากของกาอาระน่ะ ฉันหัวเราะคิกคักเพราะดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของกาอาระแบบเต็มตา! การทำให้คนอมทุกข์มี่ไม่กล้าแม้แต่แสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาหัวเราะได้นั้น ทำให้ฉันหัวเราะจนลืมความเศร้าที่เจอเมื่อกี้ไปซะสนิท บางทีฉันอาจติดโรคบ้าของนารูโตะจริงๆก็ได้ อารมณ์แปรปรวน

มาเถอะ ฉันจะพาเธอไปส่งที่พัก

ฉันอาจโดนป้าที่นั่นหมั่นไส้ก็ได้นะ

ทำไมล่ะ?

คาเสะคาเงะหนุ่มเป็นขวัญใจของทุกคนที่นี่นี่นา

พูดเกินไปแล้วซากุระ

ฉันหยุดยิ้มไม่ได้จริงๆแหะ กาอาระเข้ามาช่วยพยุงฉันให้ลุกขึ้นยืนจากพื้นทรานที่ตอนนี้เลอะตัวฉันเต็มไปหมดแล้ว ขาของฉันพยายามที่ทรงตัวด้วยตัวเอง แต่ทว่าเพราะผลจากอ่านจันทรามันทำให้ฉันขาแข้งอ่อนจนไม่สามารถขยับเองได้นอกจากซาสึเกะจะทำร้ายฉันทางจิตใจแล้วมันยังส่งผลถึงร่างกายฉันด้วยสินะ ที่ฉันพูดคุยและหัวเราะกับกาอาระได้นี่ก็มหัศจรรย์ความอึดล้วนๆเลยสินะ

เธอไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืน ฉันช่วยเธอได้

อืมฉันไม่อยากดื้ออีกแล้วล่ะ กาอาระเข้ามาประคองฉันเอาไว้ เขาใช้แขนของตัวเองโอบตัวฉันเอาไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไปอีก นัยน์ตาสีฟ้าอมเขียวนั่นไม่ได้หันมามองหน้าฉันตรงๆอีกเลย กาอาระจดจ้องอยู่ที่ถนนแต่สายตาของฉันดันจดจ้องอยู่ที่เขา

นายเป็นคนใจดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยนะ

ไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นกับฉัน

นายใจดีจริงๆ ฉันคิดว่าที่นายเคยเป็นแบบนั้นคงเพราะสัตว์หางควบคุมนาย และนายไม่ได้รับความรักที่แท้จริงเท่านั้น

ตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้รับยารักษาแผลใจที่เรียกว่าความรัก

แต่นายเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้มีแต่คนรักนายนะ

ฮึ เธอชอบพูดอะไรที่มันเกินจริง

งั้นนายเตะฉันได้เลยนะ ถ้าไม่มีคนรักนายจริงๆน่ะ คุณเทมาริกับคันคุโร่ก็ดูรักนายออก

พวกเราเป็นพี่น้องกันนี่นะ

นายกำลังรอให้สาวๆมารักงั้นสิ

ฉันเลิกคิ้วถาม และนั่นทำให้กาอาระที่พยายามแบกฉันกลับไปยังห้องพักหยุดชะงัก ใบหน้าของกาอาระหันมามองฉันนิ่งๆโดยไม่ได้ตอบอะไร ทำไม? ฉันพูดอะไรผิดรึเปล่า??

ฉันก็กำลังรออยู่คนหนึ่งนะ

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ผู้หญิงคงนั้นคงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกแล้วล่ะ

ฉันว่า บางทีเธอก็อาจรอนายอยู่นะ

“?”

ก็ใครจะไม่ชอบคาเสะคาเงะหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยล่ะจริงมั้ย ฮ่ะๆ

ฮึ…”

รอยยิ้มบางๆที่เจือไปทั่วทั้งริมฝีปากของกาอาระเป็นอะไรที่ชวนมองจริงๆ ฉันเผลอยิ้มตามไปกับรอยยิ้มนั่น ถ้าคุณเพิ่งรู้จักเขาคุณจะไม่กล้าแม้กระทั่งกระดิกตัว ถ้าคุณเห็นแววตาที่เย็นเหยียบนั่นคุณจะไม่กล้าแม้แต่กระพริบตา และถ้าเมื่อไหร่ที่คุณรู้จักตัวตนของซาบาคุโนะ กาอาระ จริงๆแล้วล่ะก็คุณจะยิ่งถอนสายตาไปจากผู้ชายใจดีคนนี้ไม่ได้ใหญ่เลยล่ะ

 




Talk with writer :: วันที่ 26 11 11 
ในที่สุดตอนนี้ก็จบลงไปได้สักทีเน้อ เดินหน้ามาถึงหน้าที่ 39 กันแล้ว >_< เยอะมากๆเลยนะสำหรับสี่บทเล็กๆ 
อยากจะเเจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับฟิคตอนนี้ ดำเนินมาถึงหน้า 102 และประกาศข่าวร้ายอย่างจริงจังว่าไรท์เตอร์ตันแล้ว 
กับตอนปัจจุบัน =_=; ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ 
แต่เราก็ยังมาอัพเรื่อยๆล่ะจนกว่าจะหมดฟิคที่ตุนๆไว้ ฮ่าๆๆๆ รักใครชอบใครเชียร์เต็มที่ ไรท์เตอร์กำลังเลือกพระเอกอยู่เลยตอนนี้ 

ขอให้มีความสุขกับฟิค และสู้ภัยน้ำท่วมกันต่อไปนะ 

videokeman mp3
Apologize (Feat. OneRepublic) – Timbaland Song Lyrics
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

997 ความคิดเห็น

  1. #989 sabakuharuno (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:08
    กาอาระน่ารักมากๆ
    #989
    0
  2. #980 Diary Me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 07:45
    ความน่ารักของกาอาระนี้ เอาใจพี่ไปลุยยย ><
    #980
    0
  3. #961 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 17:43
    เกะเนี่ย จิต น่ะ 55555+^^
    #961
    0
  4. #951 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 16:43
    ซาสึเกะสายซาดิส อร๊ายยย เอาใจเจ๊ไปเลย
    #951
    0
  5. #933 R_rainnie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 23:45
    เกะน่ากลัวอ่ะ แอบจิตนะเนี่ย!! .. เนจิก็ทำให้รู็สึกดีอ่ะ อบอุ่นพึ่งพาได้ (เริ่มโลเลล่ะ)
    แต่ไม่ๆๆ ต้องเชียร์กาอาระเข้าไว้ เรามันสาวกกาก้า (ถึงจะไม่มีโอกาสก็เหอะนะ55)
    #933
    0
  6. #893 กิ่ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:26
    เนจิ นายคิดอะไรกับซากุระน่ะ เจ้าน่าหล่อ (นั้นคือด่าหรือชม) กาก้าจังนายน่ารักมาก พี่โตะเอาไปสิบแต้มเลย อิเกะเจ้าคนใจร้าย เป็ดน่าหล่อ
    #893
    0
  7. #887 saisai luckylove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 19:53
    ไรท์เป็นคนแรกที่ทำให้ไซจิ้น เนจิซากุ =.,=
    #887
    0
  8. #865 มุคุ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 12:46
    เป็ดไปตายซะ!!!!!
    #865
    0
  9. #800 I'AM Warrior_DUANG (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 00:39
    เราเชียร์ เกะ ดีกว่า เดี่ยวพระเอกโหด จะหมดไป ต้องอนุรักษ์ ซะหน่อย ฮ่าๆๆ

    แอบปันใจให้น้องโตะ และ น้อง เนจิ น้อง กาก้า คนชอบเยอะล่ะ อย่าพึ่งน้อยใจไปนะน้อง กาก้า 55
    #800
    0
  10. #677 สุดย0ด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 18:27
    ไม่เอาเนจิได้ไหมเอากาก้าอ้ะ กาก้าเท่าน้านนนนนนนน
    #677
    0
  11. #621 s ι и и ε я s. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 21:28
    อา..ตอนนี้อ่านแล้วระลื่นมาก =__=;;
    ซาสึเกะมันเลวอย่างที่คิดไว้ *0* ซากุระเชียให้เธออยู่กับเนจิไว้ - -*
    แต่ยังคงเชียให้เลิฟๆ คาเสะคาเงะหนุ่มหล่อพ่อรวยอยู่ดี๊ อยู่ดี 5555


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 เมษายน 2555 / 21:35
    #621
    0
  12. #595 reader (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 15:38
    อ่านตอนนี้แล้ว ปลื้มกาอาระมากค่ะ น่ารักสุดๆ
    #595
    0
  13. #535 Bloody Princess (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 23:07

    ซาสึเกะทำไมนิสัยแบบนี้ T^T

    #535
    0
  14. #291 jajaz swear (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2554 / 16:58
     อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    #291
    0
  15. #290 ผ้าไหมแพรวา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 17:42
    ซากุระ...พูดให้ความหวัง=[]=! เลือกกาอาระเหอะ!

    ซาสึเกะโรคจิต! อย่ามาอีกนะ! (ซึ่งคงเป็นไปไม่ได้- -)

    ปล.แบบนี้เนจิ ถ้านายเป็นคนเลือกคนที่เหมาะสม นายก็ต้องเลือกตัวเองอ่ะดิ-O-!
    #290
    0
  16. #289 มือปราบมาร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 21:42
    เกะเลวมากกกกก
    #289
    0
  17. #288 duk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 23:43
    อัพพพพพพพพพพพต่อค่ะ สนุกมากเลย ^^
    #288
    0
  18. #287 freedom star (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 19:45
    นารูโตะค่ะ!
    นารูโตะเถอะ!
    ขอบคุณค่ะ^^
    #287
    0
  19. #286 best zaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 18:00
    กาอาร้าาา~น่าร้ากกกจัง เหอๆ ซากุระไม่รู้จริงๆเหรอว่า อาการะรอใครอยู่เหอๆ
    #286
    0
  20. #285 Eiei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 16:32
    กาอาระสู้ๆ!!!

    #285
    0
  21. #284 Craz' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 15:57
    กาอาร้า~ นายน่ารักที่สุด!

    นายต้องพยายามมากว่านี้ในการที่จะจีบซากุระนะ

    (แบบนารุโตะที่ตะโกนบอกรักกันเลยก็ไม่ไหว=_=)
    #284
    0
  22. #283 ราวี่เฟย์เชารัน' (จบ?) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 14:03
    กาอาระกับเนจิ น่ารัก >,,<
    โคตรไม่ชอบซาสึเกะเลยยย TOT

    #283
    0
  23. #282 pinsan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 14:03

    ซากุระ เธอทำให้ กาก้าจิ้นไปไกล ก็ได้นะ >w<

    เชียร์ เเพนด้าน้อยสุดหล่อออ เราคลั่งนายมากน่าา >w<

    สู้ๆๆๆๆๆ =w=b!!!!!!!!!!

    #282
    0
  24. #281 ferneun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 13:33
    อ้ายยยย หนูกุพูดอะไรออกมา~
    จิ้นนะเฮ้ยยย-..-
    #281
    0
  25. #280 ferneun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 13:29
    อ้ายยยย หนูกุพูดอะไรออกมา~
    จิ้นนะเฮ้ยยย-..-
    #280
    0