FIC NARUTO LAST TALE AND WAR

ตอนที่ 1 : LAST TALE AND WAR 1 :: ลำนำแห่งความเจ็บปวด (RE-WRITE) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    20 ม.ค. 59




ติดตามข่าวสารการอัพเดทนิยายได้ที่ 
https://www.facebook.com/ybsoulmate




  


วาระสุดท้ายของสงครามนินจาครั้งที่สี่กำลังดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุด นารูโตะกำลังออกไปสู้จนตัวตายกับกลุ่มแสงอุษา แต่ฉันกลับทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากยืนอยู่ตรงนี้

ซากุระ! รีบปฐมพยาบาลเร็วเข้า มัวยืนเหม่ออะไรอยู่

คุณชิซึเนะที่กำลังขนย้ายผู้ป่วยเข้าไปในที่พักตะโกนเรียกฉันอยู่หลายครั้ง ฉันสะดุ้งก่อนจะได้สติกลับคืนมา ขาข้างขวาของฉันก้าวถอยหลังเพื่อเตรียมกลับเข้าไปทำหน้าที่นินจาแพทย์ให้สมศักดิ์ศรี แต่ขาข้างซ้ายของฉันกลับยึดแน่นิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับไปไหน นารูโตะ

ซากุระ!! นั่นเธอจะไปไหนน่ะฮะ!!”

“…!!”

ฉันรู้ว่าถึงฉันจะไปที่กลางสนามรบก็ไม่อาจจะช่วยอะไรนารูโตะได้มากนัก ฉันรู้ว่าถึงฉันไปที่นั่นฉันอาจจะต้องตาย แต่ครั้งหนึ่งในชีวิตนินจาแพทย์ที่ไม่เคยมีบทบาทอะไร รังแต่จะเป็นภาระที่ทำให้ทั้งอาจารย์คาคาชิ หัวหน้ายามาโตะ ซาอิ นารูโตะ และคนอื่นเดือดร้อนอยู่เรื่อยนั้น ฉันก็ขอขอที่จะออกไปสละชีวิตและสู้จนตัวตายดีกว่า!

ขาของฉันก้าวกระโดดไปตามกิ่งไม้ให้รวดเร็วที่สุด จากป่าใหญ่ที่อยู่ลึกสุดในหมู่บ้านสึนะงาคุเระจนผ่านพ้นเข้าสู้เขตทะเลทราย เสียงอึกทึกของการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่กำลังระเบิดอยู่ตรงหน้าของฉัน ภายใต้นัยน์ตาสีเขียวมรกตภาพของนารูโตะพุ่งเข้าใส่มาดาระไม่สิ ชายที่อยู่ภายใต้หน้ากากนั่นไม่ใช่มาดาระอย่างที่เราเคยเข้าใจ เขาเป็นใครกัน….?

ซากุระ เธอมาทำอะไรที่นี่

เสียงแข็งกร้าวของเนจิทำให้ฉันสะดุ้ง ฉันรีบลุกขึ้นยืนทรงตัวให้เข้าที่ก่อนจะกระชับถุงมือให้แน่นขึ้น นัยน์ตาสีขาวของเนจิจ้องเขม็งมาที่ฉันราวกับผู้ใหญ่กำลังไม่พอใจ

เธอควรอยู่ประจำการที่กองปฐมพยาบาลเพื่อรักษากองกำลังของเรา แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่

ฉันจะไม่ปล่อยให้นารูโตะต้องต่อสู้เพียงลำพังอีกฉันยืนยันหนักแน่น แต่เนจิกลับขมวดคิ้วปั้นหน้าโมโหร้ายใส่ฉัน

เธอทำเกินคำสั่ง หน้าที่ของเธอคือรักษานินจาที่ได้รับบาดเจ็บ

ฉันรู้

เธอจะต้องได้รับโทษที่ฝ่าฝืนคำสั่งโฮคาเงะ

ฉันรู้ถึงบทลงโทษนั่นดี ฉันจะกลับมารับโทษทันทีที่สงครามจบลง ถึงแม้ว่าฉันอาจจะ…”

ตายฉันอาจไม่รอดชีวิตก่อนได้รับโทษในวันนั้น

ร่างบางของฉันหมุนตัวกลับเพื่อเตรียมจะวิ่งต่อไปยังกลางสมรภูมิรบ แต่แขนบางของฉันกลับถูกจับไว้ด้วย

คุณไปที่นั่นไม่ได้นะครับคุณซากุระ นารูโตะน่ะกำลังต่อสู้เพื่อพวกเราอยู่

คุณลีที่ยืนอยู่ข้างๆเนจิเป็นคนจับแขนฉันไว้ ใบหน้าที่จริงจังนั่นไม่อาจทำให้ฉันปฏิเสธได้ ทำไมกันทำไมฉันถึงต้องยืนดูนารูโตะสู้เพียงลำพังอีก

ฉัน…!”

นอกจากเธอจะฝ่าฝืนคำสั่งโฮคาเงะแล้ว เธอยังจะฝ่าฝืนความตั้งใจของนารูโตะอีกอย่างนั้นเหรอ

แต่จะให้ฉันยืนดูเฉยๆโดยไม่ทำอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ! นายทำได้อย่างนั้นเหรอเนจิ

คำสั่งย่อมเป็นคำสั่ง ถึงเราเข้าไปช่วยนารูโตะตอนนี้ก็รังแต่จะเป็นภาระให้กับเขา

แต่ก็ยังดีกว่ายืนดูเขาต่อสู้เฉยๆ!!”

เขาเคยเอาชนะเพนมาแล้ว!!”

มือของเนจิปัดมือของคุณลีที่จับแขนฉันอยู่ออก เขาเป็นคนที่ลงมือจัดการบีบแขนของฉันเสียจนปวดหนึบไปหมด นี่เขาใส่จักระมากไปรึเปล่าน่ะฮะ?

เพราะแบบนั้นเราถึงต้องเชื่อมั่นเขาใช่มั้ย เชื่อมั่นว่าเขาจะทำได้! เชื่อมั่นว่าเขาจะชนะและยืนดูเขาเฉยๆแบบนั้นน่ะเหรอ…”

ใช่ นั่นคือสิ่งที่พวกเราทุกคนควรทำ

“…!!!”

เอาตัวซากุระไป แล้วจับตาดูเธอไว้อย่าให้ไปไหน

นายทำอย่างนี้ได้ยังไงเนจิ!! เพื่อนฉัน เพื่อนของนาย!! เพื่อนของพวกเราทุกคนกำลังต่อสู้อยู่นะ!!!”

ลี เอาตัวเธอไป เท็นเท็นเธอจับตาดูซากุระเอาไว้คำสั่งเด็ดขาดของเนจิทำเอาฉันถึงกับอึ้ง เขาเป็นบ้าอะไร ทำไมถึงไม่เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นบ้างนะ!!

คุณลีและเท็นเท็นรีบถลาเข้ามาล็อคแขนของฉันเอาไว้คนละข้างตามคำสั่งของเนจิ นัยน์ตาสีขาววาวโรจน์นั่นทำให้ฉันโกรธอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน! เขาไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นเลย!!

ภายในร่างกายของฉันกำลังคุกกรุ่นด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ จักระที่เค้นออกมาถูกปล่อยออกมาในรูปแบบของพลังมหาศาล ฉันสะบัดตัวคุณลีและเท็นเท็นออกอย่างง่ายดาย เนจิเบิกตาขึ้นเล็กน้อยแต่ก็เข้าสู้ท่าพร้อมต่อสู้อย่างรวดเร็ว ยังไงๆก็ไม่ยอมให้ฉันไปสินะ!!

ตูม!!!!

กำปั้นมหาศาลถูกซัดใส่พื้นดินจนแตกเป็นเสี่ยงๆ เนจิกระโดดขึ้นเหนือฟ้าก่อนจะเบิกเนตรสีขาวของเขาขึ้น ฝ่ามือแปดทิศของเขาคงกำลังจะทำงานแล้วสินะ ฉันหมุนตัวกลับและพุ่งเข้าใส่เขาก่อนที่ปลายเท้าของเนจิจะถึงพื้น ฝ่ามือนั่นคว้าเข้าที่ขาของเนจิจัดการเหวี่ยงเขาเพื่อหวังจะซัดหมัดหนักๆสักทีใส่หน้าเขา แต่เพราะเขาเป็นถึงโจนินแล้ว เขาถึงได้ตั้งรับฉันได้อย่างรวดเร็ว

ไหล่ของฉันถูกคว้าด้วยแขนของเนจิ ฝ่ามือของเขารั้งเข้าที่ไหล่ของฉันและกำลังจะเหวี่ยงฉันลงกับพื้น ฉันพยายามจะดันตัวออกจากการเกาะกุมนี่ ฝ่ามืออีกข้างที่ว่างอยู่ของเนจิสวนลงมาหมายที่จะปล่อยพลังมวยอ่อนของเขา แต่ฝ่ามือของฉันที่ว่างอยู่ก็พุ่งเข้าใส่คอเขาเช่นเดียวกัน

ซู่!!!

นี่มัน…”

ทรายงั้นเรอะ

หยุดอยู่แค่นั้นล่ะ สงครามนินจากำลังปะทุอยู่ตรงหน้าพวกเธอแท้ๆ แต่พวกเธอกลับมาต่อสู้กันเองนี่นะ?

คลื่นทรายขนาดย่อมที่บรรจุไปด้วยจักระเป็นตัวผลักให้ทั้งฉันและเนจิกระเด็นออกไปคนล่ะฝั่ง ฉันสำลักเล็กน้อยเพราะแรงของมวยอ่อนเมื่อกี้ที่เกือบจะโดนตัวฉัน กาอาระไม่สิ ท่านคาเสะคาเงะก้าวเดินออกมาจากเงาของเมฆที่ทาบทับลงมา เทมาริและคันคุโร่เดินตามขนาบข้างเขามาติดๆ

นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาทะเลาะกัน ฮิวงะ เนจิ คงไม่เป็นอะไรถ้าจะปล่อยให้ซากุระอยู่ในการควบคุมดูแลของฉัน

ถ้าท่านคาเสะคาเงะว่าอย่างนั้นก็แล้วแต่เถอะ

เนจิว่าเสียงเรียบก่อนใช้มือบีบนวดที่ต้นคอของตัวเอง ฉันไม่ได้คิดจะเล่นงานเนจิถ้าเขาไม่ได้เข้ามาขวางทางฉันและคิดจะใช้มวยอ่อนนั่นจัดการกับฉัน ฉันขมวดคิ้วใส่เนจิที่จ้องมองมาด้วยแววตาไร้ความรู้สึก แน่ล่ะ คนอย่างเนจิจะแสดงอารมณ์ออกมาได้สักกี่ครั้งกัน

ร่างสูงกว่าฉันก้าวเดินมาหาร่างบางที่กำลังนั่งอยู่กับพื้นทราย ท่านคาเสะคาเงะยืนกอดอกมองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

ฉันจะไปช่วยนารูโตะ

เธอไปไม่ได้

ฉันไม่สนถ้าใครคิดจะขวางทางฉัน แม้แต่ท่าน…”

มันไม่มีประโยชน์ถ้าเราจะไปช่วยเขาในตอนนี้ สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คือรอฟังข่าวจากเขา ทางเราก็ยังมีศึกที่ต้องรับมือเช่นกัน คาถาสัมภเวสีคืนชีพไม่ใช่คาถาที่เรารับมือได้ง่าย…”

เขาอยู่ที่ไหนเรายังไม่รู้เลย ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมาแล้วใครจะช่วยเขากัน! ใครจะพาตัวเขากลับมา!! แม้แต่คนส่งสาส์นยังไม่มีด้วยซ้ำ นี่เราเชื่อมั่นในตัวนารูโตะมากไปรึเปล่า ยังไงเขาก็ยังเป็นยังเป็นอุซึมากิ นารูโตะ…”

เธอคงดื้อรั้นไม่ฟังคำฉันสินะ

ค่ะ ฉันไม่ฟัง!”

เสียงหนักแน่นของฉันทำให้ท่านคาเสะคาเงะส่ายหน้าอย่างเอือนระอา ทรายมากมายพวยพุ่งออกมาจากนาฬิกาทรายที่ท่านคาเสะคาเงะแบกไว้ ทรายพวกนั้นพุ่งตรงเข้ามาเพื่อจับฉันมัดเอาไว้ แต่ฉันเตรียมพร้อมที่จะสู้อยู่แล้วล่ะ!!

คันคุโร่!”

รู้อยู่แล้วล่ะ!”

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ออกแรงเพื่อทำลายทรายของคาเสะคาเงะ ทรายพวกนั้นก็รั้งตัวฉันเข้าไปก่อนจะจับฉันยัดเข้าสู้หุ่นกระบอกของคุณคันคุโร่ที่เปิดบริเวณช่วงอกออกมา

ปัง!!!

เสียงนั่นเป็นเสียงสุดท้ายก่อนที่ฉันจะถูกจับขังอยู่ในหุ่นเชิดของคุณคันคุโร่

ปึง!!! ปึง!!!

ปล่อยฉัน!! ปล่อยฉันสิเว้ย!!!”

เธอกำลังโกรธจัดเลยล่ะ คงต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนหุ่นเชิดของคันคุโร่จะพัง

ฉันพยายามสุดแรงเกิดที่จะกระแทกไอ้หุ่นบ้านี่ออกไป แต่พยายามอยู่หลายชั่วโมงก็ไม่สามารถทลายมันออกไปได้! ให้ตายสิ!! ป่านนี้นารูโตะจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้

ฉันรับช่วงต่อเอง

แต่กาอาระนายควรจะไปคุมกองทัพไม่ใช่เหรอ พลังสถิตย์ร่างกำลังใกล้เข้ามาแล้วนะ

อืม เธอกับคันคุโร่ไปตรึงกำลังตรงหน้าทางเข้าแคว้นให้ดี อย่างน้อยๆในตอนที่อุจิวะ มาดาระตัวจริงและคาถาสัมภเวสีคืนชีพถูกอุจิวะ อิทาจิผนึกไปแล้ว เรายังพอมีเวลาคิดแผนจัดการกับพลังสถิตย์ร่างที่เหลืออีก

เข้าใจล่ะ

เสียงของคุณเทมาริหายไปแล้ว เหลือเพียงแต่เสียงเคลื่อนไหวของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก การเคลื่อนไหวนั่นหยุดลงพร้อมๆกับฝ่ามือของท่านคาเสะคาเงะที่สัมผัสเข้ากับหุ่นไม้ของคันคุโร่

ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดี

คาเสะคาเงะพูดเสียงเรียบนิ่งราวกับคำพูดนั่นไม่ได้เป็นไปตามคำพูด ฉันนั่งอยู่ในหุ่นเชิดนั้นพร้อมกับพยายามใช้เท้าเตะเข้าที่ตัวหุ่น ฉันคิดว่ามันคงกระเทือนเข้าหาคาเสะคาเงะไม่มากก็น้อยล่ะ

อย่าพูดว่าเข้าใจความรู้สึกของฉันในเมื่อท่านไม่เคยทำอะไรเลย

ท่านงั้นเหรอ? เธอให้ความเคารพนับถือฉันในฐานะคาเสะคาเงะเหมือนคนอื่นๆตั้งแต่เมื่อไหร่

นั่นเป็นคำที่ฉันควรจะเรียกท่าน ท่านคาเสะคาเงะ

ผลั่ก!!

ถ้าเธอจะเรียกฉันว่าคาเสะคาเงะแต่ถีบเข้าหน้าฉันแบบนี้ เธอก็ไม่ควรเรียกนะ

จะปล่อยฉันออกไปได้รึยัง ฉันเสียเวลามามากพอแล้วนะ!”

หุ่นเชิดฮิรุโกะของคันคุโร่ขึ้นชื่อว่าเป็นหุ่นที่ใช้กักขังซึ่งแข็งแรงที่สุด แม้แต่พลังมหาศาลของเธอก็ไม่สามารถทำลายได้ง่ายๆหรอกนะ

กรอก!

ฉันเตรียมที่จะพังทลายให้ดูไม่ว่าวิธีใดก็ตาม แต่ก่อนที่ฉันจะได้พังหุ่นเชิดนี่เป็นเสี่ยงๆ เสียงซ่าๆราวกับของแข็งละเอียดกำลังเคลื่อนไหวนั้นก็หยุดฉันไว้เสียก่อน ทรายขนาดเล็กแทรกเข้ามาตามรอยเชื่อมของหุ่นและแยกมันออกอย่างง่ายดาย

ฉันบอกว่าเข้าใจความรู้สึกเธอ แต่ในฐานะคาเสะคาเงะฉันไม่สามารถละทิ้งหน้าที่ในการเป็นผู้นำหมู่บ้านไปได้ และในฐานะที่ฉันเป็นผู้นำกองทัพนินจาทั้งห้าแคว้นฉันก็ไม่สามารถละทิ้งทุกอย่างเพื่อไปช่วยเพื่อนได้เช่นเดียวกัน

ท่านถึงจะปล่อยฉันไปอย่างนั้นสินะ

เธอรู้ใช่มั้ยว่าถ้าก้าวพ้นไปจากเขตของกองทัพนินจา ภายหน้าจะมีอุปสรรคอะไรบ้างก็ไม่รู้ หรือแม้แต่ความตาย

ฉันเคยกลัวตายและเพราะความกลัวตายมันทำให้ฉันพ่ายแพ้ต่อตนเองและสูญเสียทุกสิ่งไป ฉันจะไม่ยอมเสียนารูโตะไป ฉันจะไม่ยอมให้เขาต่อสู้เพียงลำพังอีก ถึงแม้เขาจะเก่งแค่ไหนแล้วก็ตาม

แบบนี้สิถึงจะเป็นฮารุโนะ ซากุระ ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเข้ามากระโดดขวางหน้าพลังสถิตย์ร่างโดยไม่กลัวตายเพียงเพื่อปกป้องคนที่ตัวเองรัก

ดวงตาสีมรกตของฉันได้แต่กระพริบตาปริบๆกับคำพูดนั่น ท่านคาเสะคาเงะยังจำเรื่องในวันนั้นได้อีกเหรอรอยยิ้มบางๆเจืออยู่ที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อนของฉัน ฉันไม่รู้จะทำท่ายังไงเมื่ออยู่ต่อหน้าท่านคาเสะคาเงะที่จ้องมองตรงมาทางนี้

เรื่องมันนานมากแล้วเมื่อฉันคิดถึงซาสึเกะซึ่งกำลังจะถูกทำร้ายในวันนั้น ทั้งๆที่แข้งขาฉันก็สั่นและฉันไม่มีแม้แต่ปัญญาจะต่อสู้กับท่านคาเสะคาเงะฉันนี่มันช่างบ้าบิ่นสิ้นดี

เธอโตขึ้นมากฮารุโนะ ซากุระ

ขะขอบคุณที่ปล่อยฉันไป

ฉันจะมัวมาเสียเวลามากไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วร่างบางกำลังจะหมุนตัวเพื่อวิ่งออกไปยังกลางสมรภูมิรบ แต่ทว่าเม็ดทรายเบาบางที่แทบจะไม่รู้สึกถึงความหยาบกระด้างของมันเลยนั้นกลับล้อมรอบมือฉันเอาไว้ นัยน์ตาสีมรกตหันกลับไปมองผู้ควบคุมทรายเหล่านั้น

ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปคนเดียว

แต่…”

ฉันจะไปกับเธอ

ท่านเป็นคาเสะคาเงะ

ใครกำหนดกฎเกณฑ์นั่นกัน ไปเถอะ ก่อนที่พวกคันคุโร่กับเทมาริจะเอะใจ

แต่ว่าท่าน…”

เร็วเถอะ นารูโตะก็เป็นเพื่อนคนสำคัญของฉัน

 

ภายใต้เงามืดที่เต็มไปด้วยต้นไม้ของป่าใหญ่ ร่างบางของซากุระกำลังเร่งฝีเท้าเพื่อตามให้ทันร่างที่สูงกว่าของตนไปยังทางที่ไม่อาจคาดเดาได้ คาเสะคาเงะของหมู่บ้านสึนะงาคุเระหรือกาอาระ เขากำลังวิ่งนำหน้าเธอไปเพื่อช่วยเหลือนารูโตะ เขาแหกกฎเกณฑ์ทุกๆอย่าง

จากการคาดเดาของฉัน ร่องรอยการต่อสู้ล่าสุดของนารูโตะอยู่แถวๆบริเวณนี้ แต่นั่นก็ยังเป็นเพียงร่างแยกของเขา ร่างที่แท้จริงน่าจะตรงไปด้านทิศเหนือของป่าทะลุออกไปยังเขตแคว้นของเมืองคุโมะงาคุเระ

“…”

ซากุระ เธอฟังที่ฉันพูดอยู่รึเปล่า

ร่างบางของซากุระสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนัยน์ตาสีฟ้าอมเขียวนั่นหันกลับมามองเธอ เธอชะงักและหยุดฝีเท้าไปจนคนตัวสูงต้องวิ่งถอยหลังกลับมาเพื่อดูอาการของเธอ

เกิดอะไรขึ้น

ทำไมท่านถึงทำขนาดนี้ ท่านควรจะอยู่เป็นผู้นำให้กับกองทัพนินจา

ก็อย่างที่เธอพูดเพื่อนที่สำคัญคนหนึ่ง จะให้เรายืนรอเฉยๆโดยไม่ช่วยเหลืออะไรเขาน่ะรึ?

แต่ว่า…”

เป็นถึงคาเสะคาเงะแต่ปกป้องเพื่อนเพียงคนเดียวไม่ได้ แล้วจะเป็นคาเสะคาเงะได้ยังไงกัน นารูโตะเองก็เป็นคนพูดแบบนี้ไม่ใช่รึ

ท่าน…”

เลิกเรียกฉันว่าท่านเถอะถ้าเราจะร่วมเป็นร่วมตายกันในสมรภูมินี้ ไม่มีคำว่าคาเสะคาเงะ ที่อยู่ ณ ที่นี้มีแต่เพื่อนเท่านั้น

หญิงสาวไม่รู้จะหาคำพูดใดมาโต้ตอบในบทสนทนานี้ดี เธอได้แต่กระพริบตาปริบๆเพราะไม่อยากจะเชื่อว่าคาเสะคาเงะจะเปลี่ยนไปได้มากถึงขนาดนี้ นับตั้งแต่เธอเจอเขาเมื่อครั้งล่าสุดทุกอย่างก็ดูเปลี่ยนไปเสียหมด ความคิดของเขา จิตวิญญาณแห่งการเป็นคาเงะ ความรู้สึก จิตใจ ไม่เหมือนกับพลังสถิตย์ร่างคนนั้นที่พยายามจะคร่าชีวิตซาสึเกะไป

ตูม!!!

เสียงระเบิดครั้งใหญ่ทำให้ทั้งกาอาระและซากุระหันขวับไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น พลังระเบิดบอลสัตว์หางที่กินอาณาเขตบริเวณกว้างจนเกือบจะถึงตะเข็บชายแดนป่าที่ทั้งคู่อยู่พังพินาศไม่เหลือเค้าความอุดมสมบูรณ์ ซากุระเป็นคนแรกที่ออกวิ่งไปโดยไม่ได้รอกาอาระ เธอเร่งฝีเท้าเพื่อไปให้ถึงจุดเกิดเหตุให้เร็วที่สุด ภาวนาเพียงอย่างเดียวคือขออย่าให้คนที่ล้มลงไปในสงครามนี้เป็นนารูโตะ…!!!

ซากุระ!”เสียงรั้งของกาอาระไม่ได้ทำให้คนตัวเล็กใจกล้าอย่างซากุระหยุดฝีก้าวลง

ครืด!!

เรียวขาเหยียดตรงของซากุระหยุดการเคลื่อนไหวได้ทันท่วงที นัยน์ตาสีเขียวมรกตกวาดสายตามองไปทั่วทั้งบริเวณของสมรภูมิรบที่ราบเป็นหน้ากลอง เสื้อสีส้มๆนั่นนารูโตะไม่ผิดแน่

นารูโตะ!”

ซากุระจัง

นารูโตะแทบจะไม่มีแรงที่จะเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาอีก เขาหมดแรงแม้แต่เหยียดตัวนอนให้ตรง ซากุระพุ่งตรงเข้าไปหานารูโตะก่อนจะแบกเขาขึ้นมาประคองเอาไว้ด้วยวงแขนทั้งสองข้าง เลือดไหลอาบหน้าของนารูโตะจนทำให้ลำคอขาวของซากุระสะอึกราวกับมีก้อนอะไรบางอย่างติดอยู่

ทำไมสภาพนายถึงได้แย่แบบนี้

นะหนีไป ซากุระจังต้องไม่อยู่ที่นี่…”

ยังจะมาพูดแบบนี้อีกเหรอ…”

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา!!”

ซากุระ!!”

ครืด!!!

เพียงชั่วเวลาที่เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาทำงาน ทรายของกาอาระที่ตามมาสมทบก็สร้างเกราะกำบังระหว่างนารูโตะและซากุระได้ทันท่วงที มาดาระตัวปลอมสภาพย่ำแย่ไม่ต่างอะไรไปจากนารูโตะ ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งหน้ากากหลุดลอกออกไปแล้ว และถึงแม้จะไม่ได้เห็นเต็มใบหน้านั่นทั้งซากุระและนารูโตะก็เดาได้ไม่ยากว่ามาดาระตัวปลอมภายใต้หน้ากากนั่นคือใคร พลันเสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

อุจิวะ โอบิโตะ

อุจิวะซาสึเกะ!!”

ซาสึเกะคุง…”

ความเย็นชาที่แพร่ผ่านออกมาจากนัยน์ตาสีแดงฉานที่อาบไปด้วยความแค้น ความเจ็บปวดที่ซ่อนผ่านนัยน์ตาคู่นั้น ครั้งสุดท้ายที่เธอได้พบเจอกับเขามันช่างเจ็บปวดทรมาน การแยกทางระหว่างความถูกต้องและความรัก คนทรยศต่อหมู่บ้านที่ไม่เคยเมตตาต่อใครปรากฎตัวต่อหน้าซากุระอีกครั้งในเวลาแบบนี้

ในที่สุดก็ถึงวันที่ฉันจะได้พลังทั้งหมดของแกไปแล้วสินะ อุจิวะ โอบิโตะ

แก…”

 ความสามารถสูงสุดของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเมื่อถึงขีดจำกัดขั้นสูงสุด เนตรต่อมาที่จะได้รับก็คือเนตรสังสาระ คงต้องขอบใจแกล่ะนะที่ทำให้ฉันรู้ถึงความลับของขุมพลังเนตรมาดาระ ต่อจากนี้ฉันจะเป็นคนที่ได้รับพลังเดียวกันนั่น จากการฆ่าแก!!”

ซากุระไม่สามารถมองเห็นภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าได้อีกเพราะเกราะทรายที่ก่อตัวกันหนาขึ้น

อย่าร้องไห้แบบนั้นสิ ซากุระจัง…”

เจ้านารูโตะบ้า! นายเจ็บขนาดนี้ยังจะให้ฉันหัวเราะได้อีกงั้นเหรอ…”

นารูโตะอยากจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบข้างแก้มบอบบางนั่นเหลือเกิน แต่มันติดก็ตรงที่ว่าเขาไม่สามารถจะขยับตัวไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว ซากุระจัดการปาดน้ำตาที่ไหลนั่นออกลวกๆ นารูโตะหัวเราะออกมาได้ยังไงกันในสถานการณ์แบบนี้ จะทำตัวเป็น nice guy ไปถึงไหนกัน…!

ซากุระเกลียดตัวเองจริงๆที่ต้องร้องไห้ออกมาเพียงแค่เห็นใบหน้าของเขา ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่จิตใจของเธอก็ไม่เคยลบเลือนเขาออกไปได้เสียที มันมีแต่จะเพิ่มความทรงจำและความเจ็บปวดทรมานที่เธอมีต่อเขา ซาสึเกะทำไมนายถึงเป็นได้ขนาดนี้

เป็นยังไงบ้างกาอาระที่กระโดดลงมาอยู่ข้างๆตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เรียกสติของซากุระกลับคืนมา

ฉันกำลังจะรักษาเขา อดทนหน่อยนะนารูโตะ

อั่ก!!”นั่นไม่ใช่เสียงกรีดร้องจากความเจ็บปวดของนารูโตะที่ถูกรักษา แต่มันอาจเป็นเสียงของอุจิวะ โอบิโตะที่กำลังต่อสู้กับซาสึเกะอยู่ด้านนอกนั่น ภายในเกราะทรายซากุระไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ชัด ไม่มีอะไรทำอันตรายคนที่อยู่ในนี้ได้

ฉันต้องออกไปสู้กับซาสึเกะนารูโตะพูดอย่างดื้อรั้นทั้งๆที่แทบจะไม่มีแรง

อย่าบ้าไปหน่อยเลย ตอนนี้นายไม่มีแรงจะขยับด้วยซ้ำกาอาระห้ามปรามเสียงนิ่ง ใบหน้านิ่งๆนั่นจ้องมองซากุระตลอดเวลาที่เธอใช้จักระรักษาร่างกายของนารูโตะอย่างทุ่มเท และเพราะจักระของจิ้งจอกเก้าหางจึงทำให้เขารักษาตัวเร็วยิ่งกว่าที่เคย

เราควรจะกลับไปที่สึนะงาคุเระซากุระบอก และนั่นเป็นคำพูดที่กาอาระไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

เดินทางมาตั้งไกลเพียงเพื่อจะรับนารูโตะกลับไป…?? นี่มันบ้าสิ้นดี กาอาระเตรียมตัวสู้และละทิ้งทุกอย่างมาที่นี่พร้อมๆกับเธอ เพียงเพราะจะร่วมสู้ตายกับนารูโตะนะ

เรากลับกันเถอะนะนารูโตะ ฉันฉันไม่อยากให้นายต้องสู้กับซาสึเกะ

ซากุระ ถ้านั่นเป็นทางเดียวที่จะพาเจ้านั่นกลับไปยังหมู่บ้าน…”

นายก็รู้ดีไม่ใช่รึไง!! นายพูดเองไม่ใช่รึที่ว่าจุดจบของพวกนายทั้งคู่คือการตายจากโลกนี้ไปพร้อมๆกัน ถ้าพวกนายสู้กันขึ้นมาจริงๆ…!!!”

ฉันพร้อมที่จะตายเสียงหนักแน่นนั่น พระเจ้า ซากุระอยากจะร้องไห้ออกมาซะเดี๋ยวนี้

ถ้าเกิดพวกเขาจะต้องสู้กันขึ้นมาจริงๆ แล้วทำไมถึงต้องเป็นวันนี้ วันที่สงครามทั้งหลายปะทุขึ้นมา วันที่ทุกๆอย่างจะต้องจบลง ทั้งเรื่องของอุจิวะ โอบิโตะ ปมปัญหาทุกอย่าง เธอยังไม่พร้อมที่จะเสียทั้งนารูโตะและซาสึเกะ

นารูโตะ…”

แค่เพื่อนคนเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้

แล้วจะเป็นโฮคาเงะได้ยังไงสินะฉันเข้าใจแล้วล่ะ

ซากุระจัง

ฉันเข้าใจแล้วยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงสินะ ยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง

เสียงสั่นเครือนั่นเรียกยิ้มบางๆจากริมฝีปากของนารูโตะ ถ้าจุดจบคือความตาย วันนี้เขาก็พร้อมที่จะตายไปพร้อมกับซาสึเกะ ความแค้นของซาสึเกะเขาจะแบกรับมันไว้ครึ่งหนึ่ง

กาอาระ ฝากดูแลซากุระจังด้วยนะ

นารูโตะ นายจะไม่ได้สู้คนเดียวในศึกครั้งนี้

นัยน์ตาสีฟ้าราวกับมหาสมุทรของนารูโตะเหลือบมองไปยังมือของกาอาระที่บีบรั้งไหล่ของนารูโตะเอาไว้ นารูโตะฉีกยิ้มกว้างก่อนจะจับมือกาอาระนั่น เขารับรู้ถึงความรู้สึกทั้งหมดนั่นและเข้าใจดี มันคือความรู้สึกของเพื่อนยังไงล่ะ

ไม่ว่ายังไงชะตาชีวิตของฉันกับซาสึเกะก็ถูกกำหนดมาแล้ว ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนได้อีกแล้วล่ะ ฝากดูแลซากุระด้วยนะ

ร่างสูงของนารูโตะพุ่งพรวดออกไปทันทีโดยไม่รอให้กาอาระตอบรับอะไรอีก มันเป็นจังหวะพอดีกับตอนที่ซาสึเกะเหวี่ยงร่างของอุจิวะ โอบิโตะลงกับพื้นและปล่อยพลังพันปักษาของตนเข้าตรงจุดตายของอุจิวะ โอบิโตะ ตอนนี้เขาได้รับพลังแห่งอุจิวะ ที่แท้จริงมาแล้ว

หึหึหึ!!! พลังของตระกูลอุจิวะ อยู่ที่ฉันหมดแล้ว!! พลังของอิทาจิ พลังของโอบิโตะ พลังของมาดาระ และพลังเซียนหกวิถี!!!”

ซาสึเกะ!!! ย้าก กระสุนวงจักร!!!”

นารูโตะ!!!”

 

เสียงหวีดร้องของซากุระนั่น ร่างบางของซากุระพยายามที่จะพุ่งออกไปจากเกราะทรายของกาอาระที่ปิดผนึกแน่นทันทีที่นารูโตะวิ่งออกไป ขาของซากุระที่ยิ่งพยายามก้าวออกไปเท่าไหร่ทรายทั้งมวลก็ยิ่งรั้งเธอเอาไว้มากเท่านั้น นัยน์ตาสีเขียวมรกตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แขนของเธอถูกตวัดกลับมาด้วยทรายจนร่างบางกระแทกเข้ากับพื้น

ซากุระ

ปล่อยฉัน กาอาระ ปล่อยฉัน!! ได้โปรด!!”

ฉันทำแบบนั้นไม่ได้

ทำไม!!! ทำไม ปล่อยฉันไปกาอาระ ปล่อยฉัน ฮึก นารูโตะ!!!”

ซากุระพยายามตะเกียดตะกายสุดชีวิตเพื่อออกไป แต่กาอาระกลับเป็นอีกคนที่พยายามฉุดรั้งเธอเอาไว้ด้วยทรายทั้งหมด ถ้ามันเป็นเพียงคำฝากฝังของนารูโตะที่มีให้กับกาอาระมันคงไม่ทำให้เขาต้องลำบากใจอย่างนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะออกไปสู้ตายที่นั่น ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจคำว่าเพื่อน แต่เพราะเขาไม่เข้าใจที่ตนเองทำแบบนี้กับซากุระ

นารูโตะ!!!”

กระสุนวงจักร!!!”

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา!!!”

ตูม!!!!!!!!!

นารูโตะ!!!!! ซาสึเกะ!!!!!”

พลังจักระถูกเค้นออกมาที่แขนและขาของซากุระซึ่งโดนเหนี่ยวรั้งไปด้วยทรายมากมาย เธอเค้นพลังออกมาและระเบิดพลังทั้งหมดออกเพียงเพื่อจะหลุดพ้นจากทราย ทรายทั้งหมดที่เหนี่ยวรั้งซากุระออกไว้กระจัดกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ ร่างบางของซากุระพุ่งตรงออกไป เธอวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตไปยังนารูโตะและซาสึเกะที่กำลังพุ่งกระโจนเข้าใส่กันอย่างไม่คิดชีวิต

ไม่!!! คำๆเดียวที่อยู่ในหัวของซากุระ มันจะต้องไม่เป็นแบบนี้ ทั้งคู่จะจบชีวิตลงแบบนี้ไม่ได้ พวกเขาจะตายไม่ได้!!

หยุดนะ!!!!”

เสียงหวีดร้องนั่นเรียกความสนใจได้แต่นารูโตะที่เหลือบสายตาหันมามอง ซาสึเกะที่เห็นช่องโหว่กำลังจะซัดพันปักษาเข้าใส่ตัวนารูโตะ แต่ซากุระที่พุ่งตรงเข้าไปกลับชักคุไนออกมาและปาดเข้าที่ท้องของซาสึเกะซึ่งไวกว่า แต่นั่นเป็นเพียงตัวหลอกซึ่งทำให้ซากุระได้ซัดหมัดพลังช้างศาลของตนเข้าที่หน้าของซาสึเกะได้อย่างจัง

เปิดจังหวะให้นารูโตะสร้างกระสุนวงจักรดาวกระจายที่ผสมเข้ากับจักรของจิ้งจอกเก้าหาง เขาจัดการขว้างมันออกไปยังจุดตายของซาสึเกะโดยไม่ลังเล กระสุนวงจักรนั่นพุ่งเข้าใส่ตัวซาสึเกะเป็นจังหวะประจวบเหมาะกับตอนที่ซากุระคว้าแขนของนารูโตะไว้ เธอตั้งใจจะไม่ให้นารูโตะขว้างมันใส่ซาสึเกะแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว

ซาสึเกะ!!!”

ตูม!!!!!

ซากุระจัง!!!”

ร่างบางที่ไม่คาดคิดว่าจะเข้าขวางวิถีกระสุนวงจักรทำให้นารูโตะถึงกับร้องเสียงลั่น ร่างสูงของนารูโตะพยายามที่จะเข้าไปรั้งร่างของซากุระเอาไว้แต่ก็ช้าเกินไป กระสุนวงจักรกำลังจะพุ่งเข้าใส่ร่างบางซากุระที่เข้ามาขวางวิถีของกระสุนวงจักรเอาไว้

ให้ตายสิงี่เง่าชะมัด

“…!!!”

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา

ตูม!!!!

ซาสึซาสึเกะคุง

เลิกร้องไห้ เลิกเรียกชื่อฉันแบบนั้น และเลิกไล่ตามฉันสักที

“…ซาสึเกะ…”

เธอมันน่ารำคาญซากุระ น่ารำคาญไม่เปลี่ยน

นั่นสินะ เธอมันน่ารำคาญจริงๆ ไม่ว่าจะทำอะไรเธอก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้แต่ความรู้สึกเจ็บปวดจากคำพูดของผู้ชายเย็นชาคนนี้ซาสึเกะคุง

 

 

Talk with writer :: วันที่ 8 ธ.ค. 59 
สวัสดีค่าเพื่อนๆทุกคน วันนี้ไรต์นำฟิคฉบับรีไรท์มาลงพร้อมกับแจ้งข่าวดีให้เพื่อนๆทราบกันนะคะ 
ว่าตอนนี้ฟิคของเราอยู่ในขั้นตอนการรวมเล่มแล้วค่า สำหรับใครที่สนใจรบกวนติดตามรายละเอียดในเพจเเละหน้านิยายนะคะ 



เจอกันตอนหน้านะคะ :)


My Banner ฟิคเรื่องนี้และเรื่องอื่นของคนแต่ง


 
 


Loading :: 100% แล้ว เม้นท์กันเยอะๆถ้าชอบ ไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่าน -_-v 

ช่วงนี้พิเศษ ช่วงตอบเม้นท์คนอ่าน (ถึงจะไม่รู้ว่านักอ่านที่น่ารักจะมาอ่านตรงนี้รึเปล่า 555)
ประจำวันที่ 1 เดือน 11 ปี 54 
เนื่องจากคนสนใจฟิคเรื่องนี้มากมายกว่าที่คิด 555 ลงแ่ค่ 20% แรกก็มีคนเม้นท์ให้กำลังใจดีเเบบนี้
เราอัพกันวันล่ะครั้งเลยดีมะ!! คนอ่านน่ารักเกิน 55 

ตอบเม้นท์ คห 1 :: ขอบคุณนะคะที่ชื่นชอบเนื้อเรื่อง แต่มันยังไม่จบแค่นี้นะ มีอีกเยอะ 55 แถมเรื่องนี้ยาวจุใจ ชนิดที่ว่าแต่งกันเรื่อยๆเลยทีเดียว ไม่จบง่ายๆ ติดตามกันต่อไปน้า 
ตอบเม้นท์ คห 2 :: ฮ่าๆ แบบนี้ล่ะที่ไรท์เตอร์ต้องการเช่นกัน -..- สงสัยเราเป็นสาวกแนวนี้เหมือนกันนะ
ตอบเม้นท์ คห 3 :: ขอบคุณมากค่าที่ชมว่าสนุก เป็นกำลังใจดีเยี่ยมเลยจริงๆ 
ตอบเม้นท์ คห 4 :: จ้า พรุ่งนี้มาอัพให้อีกแน่นอน ไม่พลาดจ้า 
ตอบเม้นท์ คห 5 :: ครับผม รับทราบ จะรีบอัพต่อเน้อ ตามอ่านกันต่อไปนะจ๊ะ! Xoxo
ตอบเม้นท์ คห 6 :: เราก็ลุ้นไส้บิดเหมือนกันว่าใครเป็นโทบิ และในเรื่องนี้ก็มีข้อสันนิษฐานเหมือนกัน เอิกส์ ตามความคิดของเราอ่ะนะ 55 ไม่น้องมาดาระ ก็อุจิฮะ ชิซุย 555 บ้ามั้ยล่ะ!! ยังไงก็ตามอ่านกันต่อนะจ๊ะ
ตอบเม้นท์ คห 7 8 :: น่าอ่านมาก ตามอ่านกันจนจบนะจ๊ะ เห็นตามอ่านอีกเรื่องด้วยนี่นา ขอบคุณมากนะคะที่ติดตาม แต่เนื้อเรื่องตั้งแต่ตอนสามเป็นต้นไปจะเป็นเนื้อหาของความรักที่จะทวีคูณความเข้มข้นมากขึ้นไปอีก หึหึหึ ใครเป็นสาวกแนวนี้ตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ตัวละครกันต่อไปเน้อ
ตอบเม้นท์ คห 9 :: ฮัยยะ อายุไม่ถึง 15 ก็ไม่เป็นไร ขอให้มีใจเข้มเเข็งพอรับความเลวร้ายของอิเกะมันได้ก็พอ 555 เรื่องนี้ร้าย ร้าย ร้าย ร้ายสุดๆ T_T ร้ายจนสงสารนางเอกเลย เเง่งๆ 
ตอบเม้นท์ คห 10 :: เข้มข้นๆ นี่เเค่เริ่มต้นของความเข้มข้นจ๊ะ ยังมีเยอะกว่านี้!! O_O 
ตอบเม้นท์ คห 11 :: แน่ะๆ เด็กไม่ถึงสิบห้าติดใจใหญ่เลยเน้ 555 
ตอบเม้นท์ คห 12 :: มาอัพให้แล้วนะจุ๊บุ๊ <33 
ตอบเม้นท์ คห 13 :: ฮัยยะ ติดตามกันต่อไปเน้อ อย่าหายกันไปล่ะ ขอบคุณมากที่ติดตามเรื่องนี้อีกคน ฮ่าๆ 

ตอบเม้นท์ประจำวันที่ 2-3 .54

ตอบเม้นท์ คห 14-15 :: ติดตามกันต่อไปนะคะ

ตอบเม้นท์ คห 16 ::ถ้าเปลี่ยนนางเอกคงต้องข้ามศพไรท์เตอร์ก่อนนะ ไรท์เตอร์คลั่งกาอาระมากโดยส่วนตัว 555

ตอบเม้นท์ คห 17 ::ฮ่าๆๆๆ รู้สึกฟิคนี้รวบรวมสาวกกาอาระนะเนี่ย ฮ่าๆ

ตอบเม้นท์ คห 18 19 20 :: ติดตามกันต่อๆไปนะ อย่าหายไปไหน จะพยายามจำคนอ่านทุกๆคนเลยจ้า

ตอบเม้นท์ คห 21 22 23 24 :: กาอาระมีบทแน่ๆ คนอื่นๆก็มีพอๆกันล่ะจ๊ะ จะไม่ยอมให้ตัวละครหายไปไหนเลย และจะพยายามอัพเรื่อยๆนะ รับรองสนุก ขอบคุณที่ติดตามจ้า

ตอบเม้นท์ คห 25 :: รออีกไม่นานนะ เกะกับโตะจะมีบทมากขึ้นๆ

ตอบเม้นท์ คห 26 27 :: ชอบกดไลค์กันได้นะ โหวตให้กับเรื่องนี้ ให้ความรักกับเรื่องนี้กันเยอะนะจ๊ะ จะอัพเรื่อยๆเลย

ตอบเม้นท์ คห 29 :: ยังดราม่าได้มากกว่านี้อีกจ้า

ตอบเม้นท์ คห 30 :: อาจเป็นไปได้ก็ได้นะ ทุกๆอย่างเป็นไปได้หมดในนารูโตะ 555

ตอบเม้นท์ คห 31 32 33 34 35 36 37 :: เกะออกโรงแล้ว และโตะยังไม่ตายง่ายๆแน่นอนจ๊ะ อย่าเพิ่งรีบแช่งกันแบบนั้น =O=;  



P.S. ตัวเป้งๆ!!! มัน Hot มาก!! และฟิคเรื่องนี้จะทำให้สาวไทยหันมาคลั่งไคล้กาอาระอีกครั้ง แป่ว!!~ =_=;
(ไรท์เตอร์ไมได้สปอยด์เรื่องแต่อย่างใด ไรท์เตอร์แค่ชอบกาอาระมากเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนิยาย 555)




videokeman mp3
Rebirthing – Skillet Song Lyrics
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

997 ความคิดเห็น

  1. #983 moriko!!~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 00:21
    บรรยายดีมากกกก นับเป็นนิยายอีกเรื่องที่น่าติดตาม
    #983
    0
  2. #979 Diary Me (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 05:49
    แต่งใหม่ซึ้งกินใจกว่าเดิม ยอดเยี่ยมกระเทียมเจียว...good!!
    #979
    0
  3. #966 yanin hongcom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 20:42
    พึ่งอ่านมังงะตอน707มา แบบฟิวส์สงสารซากุระมาก แต่พอได้อ่านฟิคนี้แล้ว เออ...นะ ซากุระก็ยังเจอเรื่องอะไรดีๆบ้างละ #ชอบคะไรท์
    #966
    0
  4. #965 ซากุระ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 22:05
    ชอบคะ^^
    #965
    0
  5. #963 SAKU_BAM_BUBIE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:54
    อัพต่อนะคะๆๆๆๆๆ
    #963
    0
  6. #958 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 16:17
    ไม่น้าาาา!!!ซากุระจัง T^T...
    #958
    0
  7. #946 New_za (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 10:38
    สนุกค่ะชอบๆๆๆๆๆๆ:-D
    #946
    0
  8. #929 R_rainnie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 22:52
    อ๊ากกก มีกาอาระด้วย!!!!!!!!!! คาเสะคาเงะซามะ ..... 
    ดราม่าอ่ะไรท์ รุ้สึกปวดตับเลยเวลาอ่านอ่ะ
    #929
    0
  9. #925 Ploy.Ling (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 22:59
    ซาสึเกะ !!! ใจร้ายเกินไปแล้วววว T^T
    #925
    0
  10. #918 Pan Paninada (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 18:52
    หนุกง่ะ
    #918
    0
  11. #917 ned1991 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 01:37
    เกะ.!!!!!รู้นะว่าห่วงกุนะ

    วะฮ่าฦฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯ
    #917
    0
  12. #906 koolpriya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 19:42
    ซาสึเกะ รู้นะว่าห่วงซากุระ >< แอบจิ้น -,,-
    #906
    0
  13. #889 กิ่ง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:44
    สนุกมากกกก อิเกะใจร้ายชอบว่าหนูกุของชั้น
    #889
    0
  14. #884 saisai luckylove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 19:15
    สนุกมาก บทแรกยังสนุกขนาดนี้ บทต่อไป(ที่มีฉากเรต เนื่องจากไซหื่น =..=)จะเป็นไงน้า
    #884
    0
  15. #882 nan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 19:32
    ดรามามาก ชอบค่ะ
    #882
    0
  16. #877 antagonist (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 23:34
    กร๊าก ไรเตอร์ค่ะ เราก็ชอบกาอาระเหมือนกันค่ะ ส่วนฝ่ายหญิงก็ซากุระ
    #877
    0
  17. #837 honeysmlie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 13:21
    ดราม่า
    #837
    0
  18. #797 I'AM Warrior_DUANG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 23:41
    มันมาก ทำเอาน้ำหมากหยด ติ่งๆ เลยอ่ะ 55
    #797
    0
  19. #618 s ι и и ε я s. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 21:09
    มันส์กับเพลงอะจ้าก! อะจ๊าก! =.,= สงสารอิโตะมาก TTOTT
    ซาสึเกะแกเพี้ยนแน่ๆ =__=;;  เนื้อเรื่องพาอารมณ์เศร้าจริง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 เมษายน 2555 / 21:16
    #618
    0
  20. #591 reader (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 14:39
    เป็นฟิคที่สนุกมากเลยค่ะ อ่านบทแรกก็ติดใจเลย^^

    ทุกอย่างของเรื่องนี้ ทั้งการบรรยาย คำพูด ความคิดของตัวละคร หรือแม้กระทั่งฉากต่อสู้ มันให้ความรู้สึกสมจริงมากๆ

    ทำให้เห็นได้ชัดเลยว่าไรเตอร์ต้องรู้เรื่องนารูโตะดีมากจริงๆ

    คุณเก่งมากๆค่ะ
    #591
    0
  21. #552 eve (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 12:11
    อัพพน้าค้า
    #552
    0
  22. #532 Bloody Princess (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 23:04
    เขียนเก่งจังเลย อ่านแล้วสนุกมากมาย >_<
    #532
    0
  23. #124 jajaz swear (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2554 / 16:57
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    #124
    0
  24. #123 ราวี่เฟย์เชารัน' (จบ?) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 13:33
     สนุกมากกกเจ้าค่ะ ><
    #123
    0
  25. #122 ริฟว์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 20:34
    แหมๆเข้ามาอ่านครั้งแรกก็ปลื้มแล้วอ่ะ *0*

    สนุกมากๆเลยอ่ะ แต่งได้โดนใจมากเลย แต่งดีสุดๆ

    อัพต่อนะคะ
    #122
    0