[Fic naruto]Sexy Guy ห้ามใจยังไงไม่ให้รัก ผู้ชายพันธุ์เนี๊ย!

ตอนที่ 24 : >>Sexy Guy Volume 24 [[สงครามรักพี่กับน้อง]] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ต.ค. 52




เอ้ากรี๊ดกันอีกสิคะกรี๊ด สามีใครมาออกโรงเเถวนี้ก็ไม่รู้ ฮ่ะๆๆๆ ขอบคุณที่ติดตาม สามีฉันได้ออกโรงหนักๆเลยคราวนี้ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ฮิ้ววว!!~ (อินี่มันกินต้มยำทะเลคลั่งมา -0-)

 

เอาล่ะพวกแก!! ใครชวนให้มานั่งสะเหร่อกันอยู่บนรถของตระกูลอุจิวะ =O=^”

เสียงที่แผดออกไปของซาสึเกะไม่ได้ทำให้ นารูโตะ ซาโซริ เดอิดาระ ครูคาคาชิเงียบลงได้เลยสักนิด พวกเขายังคงคุยๆกันและเอาแต่สนุกกับบริการบนรถของตระกูลอุจิวะ =_=

ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะรู้เรื่องการไปเที่ยวปีใหม่ของพวกเราและจัดเก็บกระเป๋าได้เร็วขนาดนี้ ซึ่งฉันเดาว่าเหตุผลที่ทำให้พวกเขาอยากมาเพราะมันฟรีนั่นเอง!~

ฉันจะนั่งกับซากุระ!”นารูโตะโวยวายทั้งๆที่ตัวเองโดนถีบให้ไปนั่งอยู่หลังรถ(รถคันนี้ยาวเกือบ 8 เมตรได้)

หุบปากไอ้หน้าหนวดแมว! หน้าสะเหร่อไม่หล่อแล้วยังไม่เจียม -_-^”คนที่ดูมีพิษมีภัยที่สุดพูดพร้อมกับเอาเท้าวางไว้บนพนักพิงของเก้าอี้ข้างหน้า

ผู้ชายผมแดงเจ้าอารมณ์นามซาโซริกำลังทำให้พี่ชายอย่างเดอิดาระกลุ้มใจเป็นที่สุด

อืม...เอาน่าๆ อย่าทำให้มันน่ารำคาญไปกว่านี้นักเลย - -”

หุบปากน่า! ฉันไม่ได้ขอความเห็นจากแกซะหน่อย –O-”

เฮ้อ พวกเธอเนี่ยนะ! เป็นเยาวชนที่แย่กันจริงๆ!”

คนที่น่าจะพึ่งพาได้ที่สุดก็ได้แต่ถอนหายใจพร้อมกับส่งยิ้มแปลกๆเท่านั้น นี่ครูคาคาชิมีหน้าที่ทำหล่ออย่างเดียวเรอะ =_=^

ว่าแต่!...ทำไมฉันต้องนั่งกับนายด้วยล่ะ –O-”

ฉันถามเมื่อสายตาของฉันหันไปปะทะกับอิทาจิที่นั่งหน้าตายอยู่ข้างๆ เขากำลังนั่งไขว่ห้างจากปลายเท้าพร้อมกับเท้าคางอย่างเซ็งๆ (เบาะนั่งของรถเหมือนเบาะนั่งในโรงหนัง)

เงียบๆแล้วดูพวกมันเถียงไปเหอะ

อะ...=O=”

ถ้าไม่เงียบฉันจะจูบ -_-”

และคำพูดนั้นก็ทำให้ฉันสงบปากลงในทันที ฉันไม่กล้าจะสู้กับเขาหรอก เขาเป็นคนที่น่ากลัวแปลกๆ

เฮ้ เจ้าพี่ชาย ฉันได้ข่าวว่าเราไม่ได้ตกลงเรื่องการจะให้ซากุระนั่งกับนายนะ -_-”

ซาสึเกะที่เหมือนจะเห็นว่าเบาะข้างๆฉันไม่ได้ว่างอีกต่อไปก็ทำหน้ายู้ พร้อมกับบุ้ยหน้าไปยังเก้าอี้ข้างๆฉัน จะทำไงได้ล่ะ ฉันไม่มีแรงจะทะเลาะกับอิทาจิแล้วนี่นา =_=

การทะเลาะระหว่างสองพี่น้องเริ่มขึ้นพร้อมกับรถทัวร์ของตระกูลอุจิวะที่เริ่มออกตัว ฉันได้แต่มองออกไปนอกหน้าต่างพร้อมกับจิตใจห่อเหี่ยว...การเจ็บครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งที่แล้วเลยสักนิด มันเจ็บลึกและเกินเยียวยา

เฮ้!!~ ฉันอยากจะประกาศให้เราทุกคนรู้เอาไว้

เสียงของใครบางคนที่ดังออกมาจากไมค์ทำให้ฉันหันกลับไปดู และเมื่อมองดูอีกครั้งก็เห็นนารูโตะ ซาโซริ ครูคาคาชิ อิทาจิ ซาสึเกะ กำลังยืนแย่งไมค์กันอยู่ และเหลือเพียงฉันคนเดียวนั่งอยู่ที่เบาะ

การมาเที่ยวครั้งนี้ไม่ได้เพื่อสนุก แต่เราตั้งใจจะดามใจให้กับเธอนะ Baby!~”นารูโตะพูด

ใช่แล้ว! เพราะฉะนั้นแม่กระต่ายน้อย เธอจงเตรียมใจเอาไว้ให้ดี เพราะฉันจะขโมยเวอร์จิ้นพร้อมหัวใจของเธอให้ได้ภายในสี่คืนนี้!”ซาโซริพูดต่อ

แหม ครูก็ชอบเธอนะซากุระJเสียงต่อมาก็คือครูคาคาชิ

แต่ถึงยังไงเธอก็เป็นคู่หมั้นของพวกเรา!!”

และพี่น้องอุจิวะก็ตบท้ายการพูดด้วยคำพูดที่ฉันสยอง ทำไมพวกเขาถึงต้องมารุมชอบฉันแบบนี้...ฉันไม่ได้ชอบพวกเขาสักหน่อย อีกอย่างในเวลาแบบนี้ฉันไม่ได้ต้องการใครมาเยียวยาหัวใจให้ฉันเลยนะ นอกจากกาอาระเท่านั้น...กาอาระเท่านั้น T^T

ขอโทษนะ...แต่ฉันรักกาอาระ

มันก็เหมือนกับเธอตอนเลิกกับซาอินั่นแหละ! ยังไงๆเธอก็ต้องชอบคนใหม่ได้อยู่ดีซาสึเกะกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูของฉันโดยหวังไม่ให้คนอื่นได้ยิน

หากแต่ฉันไม่คิดว่าจะรักใครได้อีก...ถึงแม้ฉันจะรักซาอิ แต่ขอบอกตามตรงเลยว่ากาอาระเป็นคนที่ฉันรักมากที่สุด มากยิ่งกว่าการรักซาอิซะอีก...

 

ที่รีสอร์ทตระกูลอุจิวะ

ฉันได้รับการต้อนรับที่ดีเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของห้อง ชุด อาหาร ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นเจ้าหญิงเมื่ออยู่ที่นี่ แต่ทำไมฉันกลับไม่รู้สึกสนุกไปกับมันนะ...

เฮ้...

เสียงเรียกที่แผ่วเบาหลุดออกจากเรียวปากสวยของอิทาจิ เขายืนอยู่ที่ด้านล่างระเบียงของฉัน ถึงมันจะเป็นแค่เสียงกระซิบฉันก็สามารถจะได้ยิน เพราะที่นี่เงียบสงบมาก

มีอะไรเหรอ...

ออกไปเดินเล่นกัน?

อิทาจิว่าพลางส่งมือมาให้ฉัน ฉันจึงไม่สามารถจะปฏิเสธเขาได้ บางทีการออกไปเดินเล่นอาจทำให้ฉันลืมเสียงโหวกเหวกของพวกผู้ชายที่อยู่หน้าประตู และเรื่องของกาอาระได้เหมือนกันนะ...

ร่างเล็กของฉันเดินมาหาอิทาจิโดยใช้บันไดข้างห้องที่ดูลับหูลับตาคนมาก (มีต้นไม้หลายชนิดปกปิดมันอยู่) เขาพาฉันเดินออกไปยังทางเดินที่มีต้นไม้สูงขนาบทั้งสองคน มันให้บรรยากาศที่สดชื่นและเงียบสงบจริงๆ

ถามหน่อย...ทำไมวันนี้เธอดูไม่มีความสุขเลย?อิทาจิถามขึ้นในขณะที่เรากำลังจะเดินออกไปสู่ชายทะเล

ขอบอกตามตรงรีสอร์ทที่นี่มีครบวงจรเลย ไม่ว่าจะเป็นน้ำพุร้อนติดทะเล ชายทะเลขาวสะอาด แล้วยังจะมีภูเขาแถวนี้อีกด้วย ล้วนแต่เป็นอภิสิทธิ์ของตระกูลอุจิวะ

ฉันก็เหมือนทุกๆวัน

เธอคิดว่าฉันจะดูไม่ออกรึไง...อย่าลืมสิ ฉันชอบเธอมานานแค่ไหนทำไมจะดูไม่ออกล่ะ

ฉันชะงักฝีก้าวลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปปะทะกับดวงตาสีดำสนิทของอิทาจิ

นายชอบฉันทำไม...ทำไมนายต้องชอบฉัน แล้วที่นายบอกว่าชอบฉันมาตั้งนานแล้วนั่นน่ะ มันหมายความว่ายังไงกัน...

ก็หมายความว่าไม่ว่าตอนนี้หรือเมื่อก่อนฉันก็ชอบเธอยังไงล่ะ

ฉันไม่เคยรู้จักกับนายสักหน่อย...

เธอรู้จัก แต่เธออาจจะลืมมันไปแล้ว ฉันไม่แคร์หรอกว่าเธอจะลืมฉันไปแล้วรึเปล่า แต่ที่แน่ๆฉันไม่มีความสุขเลยที่เห็นเธอเป็นแบบนี้ มันเหมือนซากุระได้หายไปแล้ว...

ซากุระได้หายไปแล้ว นั่นสิ...ซากุระเริ่มหายไปแล้วพอผ่านพ้นช่วงฤดูใบไม้ผลิฉันก็หายไป เหมือนกับพอผ่านพ้นช่วงอกหักฉันก็ไม่มีความสุขอีก

มาเหอะ ฉันมีที่หนึ่งอยากให้เธอไปดู...

อิทาจิพูดได้แค่นั้นก็คว้ามือของฉันเข้าไปจับ เขาพาฉันเดินเลาะทางนั้นทางนี้จนมาถึงทางเดินที่พาขึ้นไปยังเนินเขาที่ติดทะเล เราไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก ฉันเองก็ได้แต่เดินตามเขาไปอย่างเงียบๆ

ปิดตาสิ

จู่ๆเสียงบอกของอิทาจิก็ดังขึ้น เขาเดินอ้อมมาทางด้านหลังของฉันก่อนจะคว้าผ้าเช็ดหน้าสีดำสนิทมาปิดตาฉันเอาไว้ เดินไปไม่กี่ก้าวเราก็หยุดลงอีกพร้อมกับความรู้สึกเหมือนอิทาจิเดินมาข้างหลังฉัน

แค่วันนี้ซากุระ...แล้วทุกอย่างมันจะจบ แค่วันนี้เท่านั้น...ขอแค่นี้เอง

ทันทีที่พูดจบ ผ้าสีดำสนิทก็หลุดออกจากดวงตาของฉัน ไม่นานกว่าที่ฉันจะปรับสภาพดวงตาให้เข้ากับแสง ฉันก็มองเห็นกลีบดอกซากุระที่ปลิวอยู่เต็มทางเดิน และเมื่อลองมองดีๆ...มีต้นซากุระใหญ่ยักษ์อยู่ตรงหน้าของฉัน

ทำไมฉันถึงรู้สึกสถานที่แห่งนี้จังนะ...ต้นซากุระนี่ เหมือนฉันเคยมาที่นี่เมื่อตอนยังเด็ก เหมือนมาที่นี่เพื่อปลูกต้นซากุระต้นนั้น...มาที่นี่เพื่อฝังอะไรบางอย่าง

ฉันรู้สึกคุ้นที่นี่...ฉันบอกเสียงเบา ย่างก้าวของฉันพาฉันมาหยุดอยู่ตรงหน้าต้นซากุระ เรียวมือสวยของฉันค่อยๆลูบมันอย่างคุ้นเคย

ความรู้สึกบางอย่างบอกให้ฉันก้มลงไปที่ผืนดิน ตรงบริเวณที่เหมือนจำอะไรบางอย่างได้

...

ไม่มีเสียงใดเกิดขึ้นนอกจากเสียงของเรียวมือฉันที่ค่อยๆขุดดินตรงบริเวณนี้ ถึงมือฉันจะเลอะเทอะ ซอกเล็บฉันจะมีเศษดินอยู่ ฉันก็ไม่สนมันอีกต่อไป

วินาทีต่อมาหลุมที่ถูกขุดขึ้นมานั้นก็มีกล่องอะไรบางอย่างถูกฝังอยู่ ฉันรีบยื่นมือไปคว้ามันมาไว้อย่างรวดเร็วก่อนจะเปิดมันออก

ภายในนั้นเต็มไปด้วยรูปภาพ กระดาษโน้ต กล้องถ่ายรูป ของเล่น และอื่นๆ มันเหมือนกับเป็นไทม์แคปซูล ไทม์แคปซูลที่ฉันเป็นคนทำมันขึ้นมา

ภาพนี่เราถ่ายกันที่ทะเล...

อิทาจิพูดขึ้นในขณะที่นั่งยองๆตรงหน้าของฉัน เขาชี้มาที่ภาพเด็กผู้หญิงเรือนผมสีชมพูที่ยืนอยู่ข้างๆกับเด็กผู้ชายตัวสูงกว่า เด็กผู้ชายคนนั้นมีเรือนผมสีดำกับนัยน์ตาสีดำสนิท แต่ทว่ามันอ่อนโยน

ดอกไม้นี่ คือดอกไม้ที่เธอสัญญาจะเก็บรักษามันไว้ตลอดไป...ฉันยังคิดถึงมันอยู่

ดอกไม้ที่อยู่ในกล่องถึงมันจะดูแห้งเหี่ยว แต่ฉันก็ดูรู้ว่าดอกนี่คือดอกซากุระ ดอกซากหุระที่ฉันเคยได้รับจากพี่ชายใจดีคนหนึ่ง...พี่ชายใจดีที่เป็นเหมือนรักแรกของฉัน

ดวงตาสีมรกตของฉันไล่ดูตามสิ่งของที่อิทาจิชี้และพูดขึ้น ในขณะมองน้ำตาก็พาลจะไหลเอาซะดื้อๆ

กระดาษโน้ตที่เธอเขียนขึ้นมา เพื่อทำเป็นจดหมายให้กับฉัน...เข็มกลัดนี่เธอทำให้ฉันเป็นของขวัญ กล้องถ่ายรูปตัวนี้เป็นกล้องที่เราใช้ถ่ายรูปด้วยกัน...ของเล่นนี่เราก็เคยเล่นด้วยกัน ส่วนการ์ดนี่เป็นการ์ดที่เธอ...

คำพูดของอาจิหยุดไป ฉันมองการ์ดใบนั้นก่อนเอื้อมหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่าน ในนั้นเต็มไปด้วยลายมือเด็กๆและรูปวาดที่ฉันจำได้ดี มันเป็นฝีมือของฉัน

ถึงพี่อิทาจิ ซากุระชอบพี่อิทาจิมากๆ ถ้าโตขึ้นไปซากุระสัญญาจะแต่งงานกับพี่ พี่เป็นคนดีมากๆเลย ชอบพี่อิทาจิมากๆ

ด้านล่างการ์ดมีรูปเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายกำลังจูงมือกัน เด็กผู้หญิงถือดอกไม้สีชมพูเล็กๆไว้ในมือ ส่วนเด็กผู้ชายถือกล้องถ่ายรูปพร้อมกับมีรูปหัวใจปรากฏขึ้นด้านบนศีรษะ

ความทรงจำหลายๆอย่างเริ่มแล่นเข้ามาในหัว ความทรงจำวัยเด็ก...รักครั้งแรกที่ฉันไม่อาจจะลืม

 

หลายปีที่แล้ว

ทำไมล่ะ ทำไมพี่อิทาจิต้องไปเรียนต่ออเมริกาด้วย

เด็กผู้หญิงดวงตาสีมรกตเอ่ยถามด้วยดวงตาใส ในใจเธอเต็มไปด้วยความกังวลใจ เธอไม่อยากจะแยกจากคนที่เธอรู้สึกดีๆด้วยไปเลยสักนิด

คนในตระกูลของพี่ต้องไปเรียนต่อที่นั่นกันทั้งนั้น แต่มันก็ไม่นานหรอก...เดี๋ยวพี่ก็กลับมา

ไม่นานของพี่มันกี่ปีกัน...บางทีถ้าพี่กลับมาซากุระอาจจะลืมพี่ไปแล้วก็ได้นะ

เด็กชายได้แต่จ้องมองเด็กหญิงด้วยความรัก เขาเองก็ไม่ได้อยากแยกจากเด็กคนนี้หรอก เพราะเขาเองก็รักเด็กคนนี้มากมายเหมือนกัน...รักในแบบที่ไม่ใช่น้องชายน้องสาว รักในแบบที่เป็นความรักบริสุทธิ์

อิทาจิเอื้อมมือไปลูบหัวของซากุระอย่างแผ่วเบาก่อนจะส่งยิ้มอ่อนโยนให้ เขาก้มหน้าก้มตาใส่สิ่งของที่เป็นความทรงจำดีๆระหว่างซากุระกับเขาไว้ในกล่องไทม์แคปซูล เพื่อหวังว่าสักวันเขาและเธอจะกลับมาที่นี่และเปิดมันออกพร้อมกัน

พี่อิทาจิ...ไม่ไปไม่ได้เหรอ...

ไม่ได้หรอก...

คำปฏิเสธที่รู้สึกหนักใจของอิทาจิทำให้ซากุระน้ำตาไหลพราก เธอไม่อยากจะแยกจากอิทาจิจริงๆนี่นา...เพราะตลอดเวลาที่เธออยู่คนเดียว ต้องเหงาต้องเดียวดายอยู่ในบ้านหลังใหญ่เพียงลำพัง ก็มีแต่พี่อิทาจิที่ให้ความอบอุ่นและไม่ทำให้เหงา เธอรู้สึกรักอิทาจิมากมายจนบอกไม่ถูก

เอาน่า อย่างน้อยเราก็มีซาสึเกะคอยเป็นเพื่อนเล่นอยู่นี่

มันไม่เหมือนกัน...ซาสึเกะเขาเกลียดซากุระ เขาไม่ชอบซากุระหรอก เวลาซากุระไปเล่นกับเขาทีไรเขาต้องหลบหน้าหรือไม่ก็เดินหนีทุกที ไม่เหมือนพี่อิทาจิเลยสักนิด

ฮ่ะๆ มันก็แค่อายที่จะเล่นกับซากุระเท่านั้นเอง ก็ซากุระน่ารักขนาดนี้นี่นาอิทาจิบอก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเพื่อไม่ให้เด็กหญิงรู้สึกแย่ แต่ในใจเขากลับแย่ยิ่งกว่าน้ำตาที่ไหลออกมาของเด็กหญิงซะอีก

อิทาจิ ซาสึเกะ ได้เวลากลับแล้วนะลูก!”ผู้เป็นแม่ของอิทาจิและซาสึเกะร้องเรียกลูกของตนเมื่อเวลาใกล้หมด

เวลาที่เดินต่อไปเรื่อยๆโดยมีเพียงเด็กหญิงคนเดียวเท่านั้น

พี่ต้องไปแล้ว! แล้วเราค่อยเจอกันใหม่นะ!!”

อิทาจิบอกได้แค่นั้นก็ผุดลุกขึ้นจากใต้ต้นซากุระขนาดกลาง เขากำลังจะเดินกลับไปหาแม่ของเขาแต่ซากุระก็ฉุดเขาเอาไว้ก่อน มือน้อยๆนั่นจับกุมที่แขนเสื้อของอิทาจิแน่นหนา

ปล่อยเถอะซากุระ พี่ต้องรีบไปอิทาจิบอกเสียงเบา เขาไม่ได้อยากให้ซากุระปล่อยเขาไปเลย เขาอยากอยู่กับซากุระ แต่กฎของตระกูลมันทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธได้นี่สิ...

สัญญานะว่าจะกลับมา สัญญากลับซากุระนะ

ความรู้สึกเหมือนมีน้ำตาเปียกชุ่มไปทั่วแขนของอิทาจิ อิทาจิไม่อาจจะทำร้ายเธอได้ เขาไม่ได้อยากให้เด็กหญิงต้องจมอยู่กับความทุกข์ทรมานของความเดียวดาย

แขนทั้งสองข้างของอิทาจิรวบตัวซากุระมากอดไว้ในอ้อมกอดเป็นครั้งสุดท้าย มีเพียงเสียงกระซิบและเสียงสะอื้อของเด็กหญิงที่ดังเล็ดลอดออกมา

พี่อิทาจิ...ซากุระสัญญานะว่าจะไม่ลืมพี่อิทาจิ ซากุระชอบพี่อิทาจิมากๆเลย...ชอบพี่อิทาจิมากๆ

...

ซากุระชอบพี่อิทาจิจริงๆ...

ต้องไปแล้ว

สิ้นเสียงของอิทาจิเขาก็ผลักร่างเล็กของเด็กหญิงออกก่อนจะรีบวิ่งไปหาผู้เป็นแม่ ทั้งๆที่อยากบอกว่ารักเหมือนกัน ทั้งๆที่อยากบอกแบบนั้น...แต่ทำไมนะ หัวใจของเขาถึงไม่กล้าพอเอาซะเลย...ทั้งที่ตอนนี้เขารู้สึกดีใจจนตัวแทบลอย รู้สึกถึงรัก รู้สึกถึงความอบอุ่น แต่แค่เพียงบอกรักทำไมทำไม่ได้!

พี่สัญญาซากุระ พี่จะกลับมา...พี่จะกลับมาเพื่อบอกซากุระว่าพี่ชอบซากุระยังไงล่ะ...

สู่ปัจจุบัน

กลับมาแล้วนะ...

อิทาจิพูดเสียงเบาแต่อ่อนโยน ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนครั้งก่อนก่อเกิดขึ้นในจิตใจของฉัน ดวงตาสีมรกตที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาค่อยๆจ้องมองไปยังดวงตาสีดำสนิทที่คุ้นเคย...ฉันคิดว่าดวงตานั้นเคยเย็นชามากแค่ไหนกันนะ ทั้งๆที่แต่ก่อนมันเป็นดวงตาที่อบอุ่นจะตายไป

กลับมาตามสัญญาแล้วนะ...

...

ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากของฉัน ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไงดี เขาเป็นรักแรกของฉัน...ที่ฉันเผลอลืมไป เขาเป็นคนที่ยังรักฉันมาจนถึงทุกวันนี้ ทำไมฉันถึงทำร้ายจิตใจของเขาได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันนะ ทำไมกัน

พี่กลับมาแล้วนะ...พี่กลับมาเพื่อทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองยังไงล่ะ สัญญาที่จะบอกรักกับซากุระที่นี่...ซากุระพี่รักเธอนะ

 

ฉันนั่งนิ่งๆเงียบๆอยู่คนเดียวภายในห้องกว้าง ไม่มีเสียงรบกวนของพวกนารูโตะและคนอื่นๆอีกแล้ว มีแต่เสียงของความเงียบงันเหมือนตอนเด็กๆไม่มีผิด

ความคิดหลายๆอย่างเริ่มเข้าสู้โสตประสาทของฉัน ไม่ว่าจะเรื่องรักแรกที่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นกาอาระ ฉันจะทำยังไงดี...ฉันยังรักกาอาระ แต่ความหวั่นไหวที่ก่อเกิดขึ้นในใจของฉันมันคืออะไรกัน ทำไมฉันถึงโลเลแบบนี้

กาอาระ...นายอยู่ไหน...ฮึก ฉันคิดถึงนายจัง...

ถึงจะร้องเรียกหาแต่กาอาระมันคงไม่มีประโยชน์ เขาไม่มีทางมาที่นี่ได้ เขาไม่มีทางเลยจริงๆ...ฮึก มันเป็นไปไม่ได้

ทำไมนายต้องทรยศฉัน ฉันเกลียดการทรยศ...ฉันเกลียดมัน ทำไมนายต้องทรยศฉัน!! ทำไม...

จู่ๆภายในหัวของฉันก็มีภาพของอิทาจิแล่นเข้ามา ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่ความทรงจำเก่าๆและความทรงจำที่เพิ่งผ่านมาไม่นานมันทำให้ฉันคิด คิดจนหัวใจหวั่นไหว...

ตั้งแต่วันแรกที่ฉันได้เจอกับเขาและรู้ว่าตนเองมีคู่หมั้น ตั้งแต่วันนั้นถ้าฉันสังเกตให้ดีๆ...อิทาจิไม่เคยออกห่างจากตัวฉันเลย เขาอยู่ข้างฉันมาตลอด...แม้กระทั่งวันแรกที่เขาพาฉันออกไปเที่ยว หลังจากที่เราไม่ได้เจอกันมานาน แต่สายตาของเขาก็ยังจดจ้องมาที่ฉันอยู่ ทำไมฉันถึงไม่คิดนะ...ทำไมฉันถึงจำเขาไม่ได้ ทั้งๆที่เขาเป็นคนสำคัญกับฉันขนาดนี้...ฮือๆ ทำไมฉันมันโง่แบบนี้!!!

ฉันทำร้ายคนหลายคน...ฉันทำร้ายทั้งอิทาจิ ตัวฉันเอง และคนอื่นๆ ฉันมันโง่เง่า ฉันเกลียดตัวเอง!!

ก๊อก...

เสียงประตูถูกเคาะขึ้นเพียงครั้งเดียว ฉันรีบปาดน้ำตาออกก่อนจะเดินไปเปิดประตู แต่ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูก็ถูกผลักกับมาที่เดิมพร้อมกับเสียงซาสึเกะที่ดังออกมาจากข้างนอก

ฉันไม่อยากเห็นเธอร้องไห้...เธอคงเสียใจมากที่ถูกทรยศ แต่มันไม่มีประโยชน์ถ้าเธอจะมานั่งคิดถึงมัน...

เขาพูดเสียงเรียบๆ ฉันรู้สึกได้ถึงไออุ่นที่อยู่ตรงประตู ซาสึเกะกำลังใช้แผ่นหลังเขาดันประตูเอาไว้

ขอบคุณนะซาสึเกะที่หวังดีกับฉัน...ฉันขอบคุณนายมากที่นายคอยช่วยเหลือฉันแล้วยังอ่อนโยนกับฉันอีก แต่...

หยุดเถอะซากุระ เส้นทางที่ฉันวางไว้มันดำเนินมาขนาดนี้แล้ว เธออย่ามาทำลายมันลงเพียงแค่คำว่าเธอไม่ชอบฉันเลย...ฉันไม่อยากจะฟังมัน

ซาสึเกะ...ฉันต้องบอกนายจริงๆ ถึงครั้งแรกที่ฉันเจอนายฉันจะหวั่นไหวกับนายก็ตาม แต่ถึงยังไงมันก็ไม่ใช่ความรัก ฉันไม่ได้รักนาย...ฉันขอโทษ ฉันเสียใจ แต่ฉันไม่อยากทำให้นายเจ็บมากไปกว่านี้แล้ว พอเถอะนะซาสึเกะ อย่าพยายามเลย...

เงียบน่า!! ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร ฉันเดินมาถึงตรงนี้แล้ว เธอจะให้ฉันหยุดได้ยังไงกัน ฉันไม่มีทางหยุดหรอกนะ ไม่มีทาง! ไม่มีทาง จำไว้ซากุระ ฉันไม่มีทางปล่อยเธอไป!!!”

ซาสึเกะฟังฉัน...

ไม่ ฉันไม่ฟังเธอหรอก!!”

ซาสึเกะ!! ฉันจะแต่งงานกับอิทาจิ!!! ฉันเลือกเขาแล้ว!!”

“O_O!!”



มาอัพเร็วกว่ากำหนดเนื่องจากคนเม้นท์เยอะ เเละมีคนเม้นท์ว่าคนเเต่งน่ารัก(อินี้มันบ้ายอน่ะ) กรี๊ดสิคะกรี๊ด!!~

คนเเต่งน่ารักอยู่เเล้ว เลยมาอัพให้เร็วเป็นพิเศษ ยังไงก็อย่าลิมเม้นท์ๆกันนะ อีก 3 ตอนก็จบเเล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

800 ความคิดเห็น

  1. #721 Saisai zo RxL (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 12:03
    ซึ้งอ่า
    #721
    0
  2. #672 Lolliiz-sama! (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 18:47
    ซาโซริเค้าอุตส่าห์มีบทในครั้งนี้...



    ไหงกลับไม่เฉียดในการเป้นตัวเลือกเลยอ้ะ T[]T ~~~



    ซาโซรี๊~  มาอยู่กับเค้าก็ได้ ม๊า ม้ะๆ >
    #672
    0
  3. #664 SoNSoNjang (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 14:12
     ฮ่วย!!  ยิ่งอ่านยิ่งเครียด  แต่ความสนุกมีเต็มร้อย  ตกลงหนูกะจะเลือกใครเนี่ยยยย??


    อีตาเกะ คราวนี้แกเป็นคนไม่ดี  หนูกุไม่เลือกหรอกย่ะ ชิช้ะ -*-!!
    #664
    0
  4. #613 sakura (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2554 / 16:50
    เซ็งอ่ะ ไมบทซาสึเกะเปงงี้นะ ไมบทซาสึเกะไม่ใช่บทอิทาจิล่ะ TT^TT เซ็ง เซงๆๆๆๆๆๆ - -*
    #613
    0
  5. #607 xxx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2554 / 09:09
    ไมซากุต้องรักแพนด้าด้วย

    แล้วไหนจะแต่งงานกะอิทาจิอีก



    ไม่ยอมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ TOT

    จาเอา sasusaku
    #607
    0
  6. #562 ซูยายะ เซน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 02:13
    ยัสซ่า..!!!ให้ตายเซ้ ท่านจิเป้นพี่ที่ดีเจงๆ>w<
    #562
    0
  7. วันที่ 6 เมษายน 2553 / 22:00
    ถึงจะเป็นอิจจี้ก้อด้าย

    เหอะๆๆความจิงก้ออยากหั้ยเป็นอิทจี้นั้นเเหละ

    อิทจี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    #551
    0
  8. #541 mintty555 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 16:57

    อัพพพพพก้าก้า

    #541
    0
  9. #486 *~::llDevill::~* (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 17:27

    ก็ดีใจนะที่อิทจี้คู่กับซากุระ แต่ในใจก็แอบเชียร์น้องเกะอ่า T_T

    #486
    0
  10. #437 a girl in the snow (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2552 / 19:01
    ถึงคู่นี้จะไม่เชียร์เป็นพิเศษ

    แต่ก็ร้องไห้กันเลยค่ะ
    #437
    0
  11. #418 ผู้คุมกฎเงา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 21:34
     อืม นึกแล้ว  อย่างว่าคนที่น่าจะเคสุดก็อิทาจิ  เกะในเรื่องนี้มัน ชั่วเกินจำเป็น แต่ยังไงผมก็ชอบ อิทาจิมากกว่าครับ
    (โฮโมเรอะ :อิทาจิ)
    (- - ไม่ใช่ว้อย )
    #418
    0
  12. #414 ploybem (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 17:03
    กรี๊สสสสสสสสสสสสทำไมไม่เลืกเกะย๊านังโง่ซากุร๊าเกะของช้านนนนอุตส่ารักเทอนะเว้ยยยยยยย
    #414
    0
  13. #396 J.J.P. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 19:49

    ทำไมต้องแต่งงานกับอิจจี้ด้วย!!! แล้ว?กาอาระอยู่หนายยยยยยยทำไมไม่ตามมาง้อเล่า รักกาอาระไม่ไช่รึไงห๊ะ?

    #396
    0
  14. #384 ohanmina_Neji (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 12:23
    ซากุระเลือกอิดจี้หรอเนี่ย....
    #384
    0
  15. #383 LoVe OvEr (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 14:03

    T T  เเงๆๆซากุบ้า  เลือกอิทาจิทำไมอ่ะ  เกะฉลาดกว่าตั้งเยอะๆๆๆๆๆT^T

    #383
    0
  16. #382 UNSleep//Oh! I SaW (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 13:04
    ว่าแล้วเชียว - - แง้ๆๆๆๆๆ กาอาร้าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #382
    0
  17. #380 rike (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 12:08
    โอววววว..........

    ทำไมต้องอิทาจิ!!!!!!!!!!!!

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #380
    0
  18. #379 dearyuna (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 11:49
    ทำไมต้องอิทาจิง่ะ = =

    เฮ้อออออ ซาสึเกะ ลักพาตัวในงานแต่งแบบหนังไทยเลยมะ !
    #379
    0
  19. #376 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 23:00
    กรี๊สสสสส

    กรี๊สสสสส

    กรี๊สสสสสสส

    กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสส



    ฟู่เหนื่อย -.,- ก...กรี๊สสสสสสสสส (ไม่เลิก - -) ซากุระเลือกอิทาจิแว้วววว



    อย่าเสียใจไปเลยซาสึเกะจ๋ามาซบ อกน้องม่ะ ( ไม่ -*- : sasuke)



    อิอิชอบทั้งพี่ทั้งน้องเลย จะเปนอิทจัง หรือ ซัสคุงก็ด้ายย -0- จิงๆแบบซัสคุงก็เห็นมาเยอะแล้วแต่ก็ใช่ว่าเบื่อนะ ชอบๆๆ



    ส่วนที่อิทาจิเป็นพระเอกก็พึ่งเห็นแค่เรื่องเดียว -_- งั้นเป็นอิทจังก็ดีนะ แต่เป็นซาสึเกะก็ปลื้มเช่นกัน 55



    สองพี่น้องเนี่ยพอล่ะ ^_^ นอกเหนือจากสองคนนี้มีเส้าอ่ะ 5555



    อัพต่อนะพี่บาล์มท่าทางใกล้จะจบแล้ว เย้ๆๆๆ



    (เม้นยาวชิบ แฮ่ๆ เปลืองที่เนอะ โทดค้า~~)
    #376
    0
  20. #375 แม่มดบาลอน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 22:08

    ชอบมากกกก

    #375
    0
  21. #374 Copstix (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 22:01
    กรี๊ดดดดดดดด ไม่เอารีเทิร์น T T
    แม่ไม่สอนหรอว่า พี่ต้องเสียสละให้น้อง!!!
    #374
    0
  22. #372 ☆SuN•SHIN★ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 19:07
    และแล้ว เธอก็เลือกรักครั้งแรก.....

    แต่มันจะมีอะไรพลิกล็อคอีกรึเปล่าเนี่ยยย?

    [ซับซ้อนซ่อนเงื่อนจริงๆ = =lll]
    #372
    0
  23. #371 oOZero RequiemOo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 18:09
    กาอาระ นายอยู่ไหน~
    #371
    0
  24. #370 LoVe OvEr (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2552 / 13:14
    พี่ต้องเสียสละให้น้อง ..... อิทาจิ ให้ซากุระกับเกะเถอะ  ข้อร้องงงงง
    #370
    0
  25. #369 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2552 / 21:01
    โห..น่ารักจัง ชอบๆๆๆ 55



    ซาสึเกะเขินที่ต้องเล่นกับซากุระหรอเนี่ย น่ารักจัง >.,<



    -u- 55+ อิทาจิก็น่ารัก อุจิวะจงจาเริ้นนนน ^[]^ ไรเตอร์ด้วยนะเจ้าค่ะ



    สู้ๆๆ อยากอ่านอี้กก
    #369
    0