[Fic naruto]Sexy Guy ห้ามใจยังไงไม่ให้รัก ผู้ชายพันธุ์เนี๊ย!

ตอนที่ 17 : >>Sexy Guy Volume 17 [[ริเริ่มแผนร้ายของสองพี่น้อง และ อิโตะตายแน่)]]100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 มิ.ย. 52


ตอนนี้ฉันกำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่ในห้องของตัวเอง มันเป็นวันแรกของวันหยุดยาวในช่วงคริสมาสต์และปีใหม่นี้ ซึ่งช่วงนี้หิมะก็ยังคงตกอยู่ประปราย

ตื๊ด ตื๊ด~

เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงข้างๆกับฉันดังขึ้น มันเตือนว่ามีคนส่งข้อความเข้ามาในเครื่อง มันคงเป็นข้อความที่ฉันรอแน่ๆเลย >_<

เจอกันวันนี้ที่เซ็นเตอร์ตอน 6 โมงเย็นนะ คิดถึงจัง

“>_<//”

อย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด กาอาระเป็นคนส่งข้อความมาหาฉันนั่นเอง วันนี้เรามีนัดจะไปฉลองวันคริสมาสต์อีฟที่เซ็นเตอร์ ไปกันสองต่อสองซะด้วย เย้ เย้ >_<

ตั้งแต่ฉันคบกับเขามามันก็เกือบๆจะสองเดือนได้แล้วมั้งเนี่ย แต่เพียงแค่เวลาสองเดือนฉันก็เริ่มมั่นใจว่าฉันรักเขามากขึ้นทุกวันๆแล้ว เขาไม่เคยทำให้ฉันเสียใจแม้แต่นิดเดียว แถมยังทำให้ฉันมีความสุขมากขึ้นอีกต่างหาก โอ้ย...รักกาอาระจริงๆเลย >w<

ฉันจัดการเลือกชุดสวยเพื่อใส่ไปเดทในวันนี้ ก่อนจะจัดการกับตัวเองให้สวยที่สุดเท่าที่จะทำได้ (ถึงแม้ปกติจะสวยอยู่แล้วก็ตาม) สงสัยวันนี้ฉันจะได้ไปก่อนนัดอีกแน่ๆเลย 

ฉันเดินลงมาจากห้องของตัวเองเมื่อจัดการกับตัวเองเสร็จ แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ก้าวเดินออกมาจากตรงบันไดก็มีชายร่างสูงที่คุ้นตากำลังจะเดินสวนไปพอดี

เอ่อ...เมอร์รี่คริสมาสต์

ฉันเอ่ยทักอิทาจิด้วยน้ำเสียงปกติ ถึงแม้ตลอดเวลาสองเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้นฉันแทบไม่ได้คุยกับเขาอีกก็ตาม แต่ฉันก็เข้าใจความรู้สึกของเขานะ...มันคงจะอึดอัดมากสินะอิทาจิ

อืม...เมอร์รี่คริสมาสต์ ถึงมันจะยังไม่ถึงก็ตาม...

เอ่อ แหะๆ นั่นสินะ ^^”

อยู่แบบนี้มันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดเหมือนกันแหะ ก็ดูใบหน้าของเขาสิ...มันเต็มไปด้วยความเศร้า

ฉันเสียใจจริงๆนะอิทาจิ...แต่ฉัน...

ช่างมันเหอะ ฉันขี้เกียจฟัง

แต่ถึงยังไง ในความเศร้าของเขาก็ยังมีความกวนประสาทแฝงอยู่ในสายเลือด นี่ถ้านายเลิกทำหน้าเศร้าเมื่อไรฉันซัดนายหมดหล่อแน่ >O<^

จะไปเดทไม่ใช่รึไง ถ้าไม่รีบไปเดี๋ยวไอ้หน้าแพนด้านั่นก็รอแย่หรอก - -

มันยังไม่ถึงเวลานัดต่างหากย่ะ!”

งั้นเหรอ...หึ แต่ถ้าเธอไม่รีบไปหามัน ฉันอาจจะรั้งตัวเธอเอาไว้อยู่ฉลองคริสมาสต์อีฟนะ - -

นายทำไม่ได้หรอก =O=”

อยากลองดูมั้ยล่ะ

ยังไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธเขา เขาก็เดินเข้ามาหาฉันแล้ว อ๊าก อีตานี่ทำไมถึงได้ดูน่าเกรงขามแบบนี้ ฉันแค่พูดเล่นๆแต่นายคิดจะเอาจริงเรอะ!! อยู่ไม่ได้แล้ว รีบไปหากาอาระคุงดีกว่า >O<

ฉันเอี้ยวตัวหลบอิทาจิมาอย่างยากลำบากก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดไป แต่ก่อนที่ฉันจะวิ่งถึงฉันได้หันหลังกลับไปมองร่างสูงที่ยังคงมองมาที่ฉันอยู่ตรงบันไดตาไม่กระพริบ...

สุขสันต์วันคริสมาสต์...ขอให้มีความสุขนะอิทาจิ แล้วฉันจะซื้อของขวัญมาให้ ^^/”

ถึงแม้เขาจะทำหน้าตายด้านแต่แวบหนึ่งฉันได้เห็นรอยยิ้มที่มีความสุขของเขา...ฉันคงทำให้นายได้แค่นี้แหละอิทาจิ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆนะ

 

Itachi Talk

ผมได้แต่ยืนมองร่างเล็กบอบบางของหญิงสาวเรือนผมสีชมพูจากไปอย่างเศร้าๆ ให้ตายเถอะ ทั้งๆที่ตอนเด็กๆเธอเคยสัญญาว่าจะแต่งงานกับฉัน แต่ตอนนี้เธอกลับมอบหัวใจของเธอให้คนอื่นไปแล้ว

การได้เป็นคู่หมั้นกับซากุระมันทำให้ผมมีความสุข ถึงแม้ว่าหัวใจเธอจะไม่ได้อยู่กับผม แต่ขอแค่ผมได้อยู่ใกล้เธอแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว...

ยังไม่ได้บอกเธออีกเหรอ...

เสียงน้องชายคู่อริของผมดังขึ้นไม่ไกลนัก ผมที่กำลังจะเดินสวนทางกับมันต้องหยุดนิ่งเพราะมันดันคว้าแขนของผมเอาไว้ ไอ้น้องเลว - -^

บอกอะไรของแก - -^”

น่าๆ พี่ชาย อย่าทำหน้าเครียดไปหน่อยเลย ใจจริงแล้วนายเองก็คงจะดีใจใช่มั้ยล่ะ ที่เวลาในการแต่งงานของเรากับซากุระกำลังใกล้เข้ามา...

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ของซาสึเกะ ทำให้ผมถอนหายใจอย่างปลงๆ

ไอ้ซาสึเกะมันคงจะไม่มายุ่งซากุระ ถ้าผมไม่ชวนมันไปเล่นที่บ้านของซากุระบ่อยๆ ถูกแล้ว...มันพยายามจะให้ซากุระรักมันเหมือนกับที่ผมทำ แต่ไม่ใช่เพราะมันรักจริงๆหรอกนะ มันแต่ต้องการแย่งของๆผมไปทุกสิ่งทุกอย่างเท่านั้นเอง - -

แกหมายถึงใครน่ะฮะ ไอ้เราที่แกว่าเนี่ย

เอ้า ก็ฉันกับนายแล้วก็ซากุระไง ^^”

แกจะบ้ารึไงวะ!! ฮะ?

หึๆ พี่ชาย ซากุระน่ะไม่สามารถปฏิเสธนายได้เพราะนายเป็นถึงคู่หมั้นของเธอ...และเธอก็ไม่สามารถปฏิเสธฉันได้เช่นกัน เพราะพ่อของเราเห็นดีเห็นงามด้วยที่จะให้ฉันแต่งงานกับซากุระ...^-^”

งั้นแกก็หมายความว่า...จะให้ซากุระแต่งงานกับเราทั้งคู่งั้นเหรอ!!”

ถูกต้อง...ยังไงซะฉันก็เป็นคุณชายตระกุลอุจิวะ อยากได้สิ่งไหนเพื่อแลกกับการปฏิบัติหน้าที่เป็นประธานอุจิวะกรุ๊ป มันก็ได้ทั้งนั้น...หึหึหึหึ

แกก็แค่หาทางแลกเปลี่ยนอะไรที่ทำแล้วน่าสนุกเท่านั้นแหละ เจ้าน้องเฮงซวย เพราะแกไม่เคยคิดที่จะรักใครจริง และไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นเลยแม้แต่นิดเดียว แกคิดถึงแต่ตัวเองและความสนุกเท่านั้นแหละ - -^

ผมเดินหนีไอ้ซาสึเกะที่ยังคงทำหน้าตายิ้มแย้มด้วยสายตาทุเรศๆ ถ้าซากุระต้องแต่งงานกับพวกผมสองคนในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้...แล้วเธอจะรู้สึกยังไงล่ะเนี่ย

 

Center

ตอนนี้ฉันอยู่ที่เซ็นเตอร์เพื่อรอให้ถึงเวลานัด กะอยู่แล้วว่าฉันคงโอเว่อร์แอคชั่นรีบมาเกินเหตุ แต่ช่างเถอะ มายืนดูคนเดินผ่านไปมาก็เพลินดีเหมือนกัน =.=^(ประชด)

เฮ้อ เพิ่งห้าโมงแท้ๆ แต่บรรยากาศเหมือนมืดแล้วเลยแหะ ^^”

ฉันเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ตอนนี้เริ่มมีหิมะโปรยปรายลงมาแล้ว ว้าว หิมะแรกของคริสมาสตร์ >_<

ซากุระจังนี่ยังชอบดูหิมะแรกของคริสมาสตร์เหมือนเดิมเลยนะ ^^”

น้ำเสียงและใบหน้าที่ร่าเริงของผู้ชายเรือนผมสีทองปรากฏตัวขึ้นไม่ไกลจากฉันนัก เขาอยู่ในเสื้อแขนยาวสีดำพร้อมกับผ้าพันคอสีส้ม วะ...ว้าว ไม่อยากจะบอกเลยว่าตอนนี้นารูโตะดูดีมากๆ =O=

เอ่อ มาทำอะไรเหรอ ^^;;”

ฉันเอ่ยทักเขาตามมารยาท แน่นอน ฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรจะคุยอะไรกับเขา มันห่างกันมานานมากเกินกว่าที่ระยะห่างของเรามันจะลดลงได้ มันยากมากจริงๆ

ก็...มาดูหิมะแรกของคริสมาสตร์ล่ะมั้ง ^-^”

งะ...งั้นเหรอ ^^;;”

แล้วซากุระจังมาทำอะไรเหรอ...มาดูหิมะแรกหรือว่ามารอใคร??

คำถามของนารูโตะทำฉันพูดไม่ออก แน่สิ...ฉันรู้ถึงจุดประสงค์ของเขาในการกลับมาครั้งนี้ แต่มันสายเกินกว่าที่จะแก้ไขอะไรอีก เพราะฉะนั้นถ้าฉันบอกเขาไปว่าฉันมารอกาอาระแฟนของฉัน เขาก็ต้องเสียใจ...และเจ็บปวด ทำไมฉันถึงไม่ใช่คนใจร้ายใจดำแบบคนอื่นบ้างนะ

ฉันแกล้งส่งยิ้มเก้อๆแทนคำตอบให้นารูโตะพร้อมกับยื่นมือออกไปรองรับหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมาไม่หยุด

การสนทนาระหว่างฉันกับนารูโตะมันจบลงอยู่แค่ตรงนั้น ท่ามกลางความเงียบและร่างของเราสองคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างกันนัก

...

“...”

ฉันว่าบรรยากาศแบบนี้มันน่าอึดอัดสิ้นดี ใช่...มันน่าอึดอัดมากจริงๆ ฉันไม่ชอบบรรยากาศที่อึดอัดและไม่มีบทสนทนาระหว่างคนสองคนเลย มันทำให้รู้สึกถึงความเหินห่าง...ถึงแม้ว่าฉันจะไม่อยากกลับไปหาเขาในฐานะคนรัก แต่เราก็สามารถที่จะเป็นเพื่อนกันได้นี่นา...

นี่ นารูโตะ...

จังหวะเดียวกันกับที่ฉันหันกลับไปหานารูโตะ ร่างสูงของเขาก็ค่อยๆล้มลงกองกับพื้นที่เต็มไปด้วยหิมะ

นา...นารูโตะ!!!!”

ร่างบางของฉันรีบพุ่งตรงเข้าไปดูนารูโตะที่ล้มลงไป ฉันพยายามจะพยุงเขาให้ลุกขึ้นแต่ตอนนี้เขาหมดสติไปแล้ว...นารูโตะ นายเป็นอะไรน่ะ!!

นารูโตะ นายเป็นอะไรน่ะ...นารูโตะ! ฟื้นสิ นารูโตะ...อ๊ะ ตัวร้อนจี๋เลย!! O_O”

ใบหน้าของเขาเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อมากขึ้นพร้อมกับอุณหภูมิในร่างกายที่ร้อนมากขึ้นแตกต่างจากหิมะเย็นเฉียบที่กำลังร่วงโรยลงมา ริมฝีปากบางของเขาตอนนี้ดูซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด มือไม้ของเขามันเริ่มเย็นลงๆตามบรรยากาศรอบข้าง นี่เขา...ไม่สบายมาก

ฉันใช้ตัวเองเข้าไปรองรับแขนของเขาเพื่อแบกเขาให้ลุกขึ้นเดิน ฉันต้องทำอะไรบางอย่าง ขืนปล่อยเขาอยู่ในบรรยากาศทีเย็นขนาดนี้มีหวังไข้ขึ้นสูงกว่าเดิมแน่ๆ ฉันไม่ใช่คนใจร้ายขนาดจะเห็นใครก็ตามตายต่อหน้าต่อตานะ

จอดด้วยค่ะ!!”

แท็กซี่ที่กำลังจะผ่านไปจอดลงพร้อมกับคุณลุงคนขับที่เข้ามาช่วยพยุงร่างที่หมดสติของนารูโตะขึ้นไปนั่งบนรถ ฉันควรจะพาเขาไปโรงพยาบาล...

ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดนะคะ

ซากุระจัง...อะ...อย่านะ ฉันไม่อยากไปโรงพยาบาล...

เสียงแหบพร่าของนารูโตะที่ไม่รู้ว่าได้สติมาเมื่อไรเรียกฉันให้หันไปมองเขา ใบหน้าของเขาเริ่มซีดลงเรื่อยๆ จังหวะในการหัวใจของเขาเริ่มหอบถี่มากขึ้นจนฉันเป็นห่วง

นายจะบ้าเหรอ นายไม่สบายมากนะนารูโตะ!!”

แต่ฉัน...ไม่อยากกลับไปที่นั่นอีกแล้ว ขอร้องล่ะซากุระจัง...แฮ่ก...ฉัน...ไม่อยากไป...

นายกำลังทำฉันลำบากใจนะนารูโตะ ให้ตายเถอะ ฉันควรจะทำยังไงดีเนี่ย ชีวิตคนสำคัญกว่าไม่ใช่เหรอ แต่ใบหน้าของเขา...ใบหน้าที่ขอร้องฉันออกมาจากหัวใจ ฉันปฏิเสธมันไม่ได้

ไป...ย่านชินจุกุ บ้านหลักตระกูลอุจิวะค่ะ!!”

บางทีฉันอาจจะตัดสินใจผิด แต่มันก็ไม่มีทางอื่นแล้วนี่นอกจากบ้านของตระกูลอุจิวะ ฉันว่าฉันต้องโดนอิทาจิด่าแน่...ฉันกำลังจะพาผู้ชายที่ไหนไม่รู้เข้าบ้านของเขา แต่ได้โปรดเห็นใจฉันด้วยอิทาจิ นายคงไม่อยากให้ใครสักคนตายต่อหน้าหรอกนะ =O=









Talk to you

อิโตะตายแน่ๆๆๆ ตอนหน้าเเผนชั่วร้ายของอุจิวะ เต็มสตรีมมมมม - - มาดูความชั่วร้ายของพวกเขาได้ในตอนหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

800 ความคิดเห็น

  1. #714 saisai luckylove (@konmaisuay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 16:34
    กาก้าจังอ่า ทิ้งทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยย >^<
    #714
    0
  2. #695 minuit (@midnight-prince) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 18:06
    อ้าวววว  ตายล่ะเธอทิ้งแพนด้าน้อยให้รองั้นหรอ
    #695
    0
  3. #658 SoNSoNjang (@minmerry) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 13:22
     เฮ้ย!!  จะเกิดอะไรขึ้น แล้วกาก้าน้อยล่ะ จะเป็นอะไรมั้ยยย   TOT

    (ผลัวะ !!  ต้องห่วงนารูโตะไม่ใช่เหรอย่ะ)
    #658
    0
  4. #555 ซูยายะ เซน (@makishi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 00:28
    เอาชั่วสาดๆเลยจารย์'
    (แต่อย่าใส่หนูซากุนะ)
    #555
    0
  5. #534 mintty555 (@mintlee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2553 / 16:15

    อัพพพพพ

    #534
    0
  6. #432 a girl in the snow (@-prair-) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 22:24

    สนุกสุดยอด

    ให้เดอิดาระออกบ้างดิ ชอบๆ

    #432
    0
  7. วันที่ 28 กันยายน 2552 / 14:46

    ที่เราอ่านมาตั้งแต่ต้น

    เราว่าเทออัพได้สุดยอดเสมอเรยอะนะ ^๐^**

    #294
    0
  8. #168 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2552 / 19:40
    ตั้งเเต่อ่าน ฟิค นารูโตะมาเราว่าเทอเป็นนักเขียนที่อัพได้เสมอต้นเสมอปลายที่สุดเเล้วล่ะ^___^
    #168
    0
  9. #166 อิ่งอิ๊ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2552 / 18:07
    หูยๆๆ หนุกๆสุดยอดเลยอะ



    สุโค่ยยยยยยยยยยยยยย



    อิอิ
    #166
    0
  10. #165 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2552 / 09:51
    เม้นๆๆๆ



    เริ่มปันจัยให้อิทาจิซะเเล้วสิ กรี๊ดดด >___<



    เราก็มะค่อยมีเวลามาอ่านเเล้วเหมือนกัลก็เปิดเทอมเเร้วนี่นา T^T เเต่ตอนนี้มาเเระเเล้วไรเตอร์ก็มาอัพตามคาดดีจัยจัง^____^ เเล้วรีบมาอัพต่อนะจะมาอ่านอีก อิอิ
    #165
    0
  11. #164 dearyuna (@dearyuna) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2552 / 22:15
    เง้อ!


    เกะนี่ .....


    ซากุระจัง เธอจะเลือกใครหว่า ??
    #164
    0