ชุด │สี่จตุรเทพ │: THIS's MA MAN สุดหล่อคนนี้เจ๊ขอ ♥

ตอนที่ 7 : THIS's ★ MA MAN ★ พี่ทิมของอีเจิด │ 03-1 │ชวนผู้ชายกินข้าวก่อนคือชนะ! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    9 เม.ย. 62

3

ชวนผู้ชายกินข้าวก่อนคือชนะ!


แผนต่อไปเอายังไงดีอีเจิด! บุกเข้าไปหาเขาถึงตึกภาพยนตร์เลยดีมั้ย

อ่า...มันก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเจอทิมอยู่ที่นั่นสักหน่อย หรือส่งจดหมายรักสารภาพความในใจแบบหนังที่เคยดูดี

เอ่อ...น้ำเน่าเกินไป มันไม่ใช่สไตล์ของเจิดจรัสเลยสักนิด

ถ้างั้นเธอควรทำยังไงถึงจะเข้าใกล้ทิมได้มากกว่านี้ล่ะ ในเมื่อโอกาสทองที่งานเลี้ยงเมื่อคืนเธอก็ทำลายมันซะย่อยยับ จะแบกหน้าไปขอร้องให้รุ่นน้องสองคนนั้นช่วยก็ดูจะจนปัญญา โดยปกติแล้ววันๆ เธอกับเขาก็แทบจะไม่เคยเดินสวนกันในคณะเลยนี่นา

โอ๊ย อยากได้ผู้ชายแต่ไม่รู้ต้องทำยังไงนี่มันน่าปวดหัวจริงโว้ย!!!

เจิด

เสียงเรียกหนึ่งดังขึ้นในขณะที่เจิดจรัสกำลังจะก้าวขาเรียวสวยผ่านประตูเข้าตึกเรียนของสาขาโฆษณา ร่างบางที่กำลังสติแตกอยู่นั้นหมุนตัวหันใบหน้ากลับมาค้อนขวับหาคนที่เรียก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อปะทะเข้ากับนัยน์ตาสีดำของอีกฝ่าย

ทิม!!

Oh my god!! เขามาทำอะไรที่นี่อ่ะ! ที่นี่มันตึกคณะโฆษณาไม่ใช่เหรอ อยู่คนละทิศกับตึกภาพยนตร์เลยนะ หรือว่าเขาตั้งใจจะมาหาเธอ!!! เขามาหาเธอถึงที่นี่ กรี๊ด!!! (ดีดดิ้นในใจประหนึ่งผีนางไม้โดนข้าวสารเสกปาใส่)

เรียกซะเสียงดังเลย ตกใจอะไรขนาดนั้นคนตัวสูงในชุดกึ่งนักศึกษาหัวเราะเบาๆ  

วันนี้ทิมสวมกางเกงยีนสีดำดูใหญ่กว่าตัวเล็กน้อยคู่กับรองเท้าวิ่ง nike สีดำสนิท สร้อยห้อยปิ๊กกีตาร์โผล่พ้นขอบเสื้อนักศึกษาออกมา ผมยาวหยักศกของเขาถูกรวบขึ้นไปเป็นหางม้าโชว์ใบหน้าหล่อ และไม่รู้ว่าเพราะระยะห่างที่ถูกล่นเข้ามาจากการสาวเท้าของอีกฝ่ายรึเปล่า มันถึงทำให้เธอมองเห็นขี้แมลงวันเล็กๆ ตรงใต้หางตาข้างซ้ายของเขาชัดเจน

คุณพระ แทบลืมหายใจ!! ความหล่อทำลายล้างนั่นกำลังทำให้เธอใจสั่นเหมือนซดกาแฟดำไปพันแก้ว กรี๊ดหนักมาก!!

หวัดดี

คนตัวสูงหยุดฝีเท้าลงตรงหน้าเจิดจรัส เขายกมือขึ้นโบกเล็กน้อยเป็นการทักทาย ดูอัธยาศัยดีกว่าทุกๆ ครั้งที่เคยเดินสวนกัน  

เจิดจรัสสะดุ้งเมื่อสัมผัสได้ว่าอยู่ในระยะใกล้ชิดกับอีกฝ่าย เธอรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมาในทันที เมื่อเช้านี้ตัวเธอเหม็นเหล้าหึ่งจนต้องอาบน้ำขัดตัวกว่าชั่วโมงถึงจะออกมาเรียนได้

ฟุดฟิดๆ ดมๆ ดูแล้วตัวเธอไม่เหลือกลิ่นเหล้าเมื่อวานแล้ว โอเคผ่าน

กระโปรงล่ะ!! ใช่ กระโปรงที่เธอใส่มาวันนี้มันสั้นไปหน่อยรึเปล่า เขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงอย่างว่ามั้ยเนี่ย!! ดึงลงมาหน่อยดีกว่า!!

เอ้อ แล้วหน้าล่ะ!!

เมื่อเช้านี้เธอไม่มีกะจิตกะใจที่จะแต่งหน้าเลยลงแค่รองพื้นกับเขียนคิ้วมานี่นา หน้าเธอจะจืดเกินไปมั้ย โอ๊ย ขอตัวไปเข้าห้องน้ำเติมปากหน่อยได้ป่ะวะ!! ยังไม่พร้อมเจอหน้าว่าที่สามีเลยจริงๆ

เป็นอะไรน่ะ หน้าตาดูตื่นๆเสียงหัวเราะดังขึ้นไม่ไกลจากร่างบางที่กำลังพยายามดึงชายกระโปรงให้ยาวลงมา

เจิดจรัสสะดุ้งอีกครั้งเมื่อถูกนิ้วเรียวยาวของอีกฝ่ายสัมผัสเข้าที่กลางหน้าผากมน ทิมใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเธอ แล้วยืดตัวมองสาวสวยตรงหน้าขึ้นๆ ลงๆ ด้วยสายตาอ่านไม่ออก

เขามองเธอทำไม มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นงั้นเหรอ หรือเธอเผลอพ่นน้ำลายใส่หน้าเขาอีกแล้ว

อ๊าก!! แกล้งเป็นลมให้เขาอุ้มไปห้องพยาบาลดีกว่า อย่างน้อยก็ได้ใกล้ชิดแผงอกกว้างๆ แถมยังไม่ต้องพูดให้ตัวเองขายขี้หน้าด้วย!


เจิด!เจ้าของฉายารูปปั้นมีชีวิตเรียกหญิงสาวเสียงดังอีกครั้งพร้อมกับดีดนิ้วดังเป๊าะ

คราวนี้ทิมยืนกอดอก หลังมือโชว์รอยสักรูปกุญแจซอลชัดเจน ใบหน้าหล่อเอียงคอมองเจิดจรัสเหมือนกำลังมองตัวประหลาดอะไรสักอย่าง สาวสวยหัวเราะแห้งๆ แล้วใช้มือทัดผมข้างใบหูแก้เก้อ

เอ้อ มันเขินจนทำตัวไม่ถูกเลยวุ้ย เวลาอยู่ใกล้กับคนที่ตัวเองแอบรักเนี่ย เอ้อ...

จะไม่ถามเราหน่อยเหรอว่ามีธุระอะไร

เอ๊ะ...

ทำไมเธอจะต้องถามเขาด้วยล่ะ ต่อให้ทิมไม่มีธุระอะไร เธอก็จะรีบหาธุระมาผูกพันเขาไว้ให้อยู่ตรงนี้นานๆ อยู่ดี โอ๊ย กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ จากตัวเขามันทำให้ใจสั่นจนแข้งขาอ่อนไปหมดแล้ว กรี๊ด

คือปกติเวลาพวกผู้ชายเข้ามาคุย เจิดก็จะถามไม่ใช่เหรอว่ามีธุระอะไร

เธอทำแบบนั้นเหรอ เจิดจรัสไม่เห็นจำได้เลยว่าเคยแสดงกิริยามารยาทที่ไม่งามแบบนั้นออกไป

สาวสวยกำลังจะหันไปปฏิเสธคนตัวสูง แต่ทว่าก็ต้องชะงักเมื่อทิมกำลังใช้มือยืดหน้าตาตัวเองให้บูดเบี้ยวดูประหลาด

อะไรน่ะ...ทำไมจู่ๆ เขาถึงทำหน้าแบบนั้นใส่เธอ หรือทิมถูกผีเข้า? เขาถูกผีเข้าใช่มะ!! อ่า...มิน่าล่ะถึงได้มาโผล่อยู่แถวๆ ตึกเรียนสาขาเธอแบบนี้!!

แล้วเจิดก็จะต้องทำหน้าแบบนี้ใส่

คนที่กำลังประทุษร้ายเครื่องหน้าอันสมบูรณ์แบบของตัวเองพูดด้วยน้ำเสียงที่เลียนแบบมาจากหนังสยองขวัญ เจิดจรัสขมวดคิ้วอย่างสับสน เริ่มคิดจริงจังแล้วว่าทิมถูกผีเข้าอย่างแน่นอน สาวสวยกำลังจะหยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์โทรฉุกเฉินเพื่อต่อสายตรงหาหมอผีคนสนิท (เบอร์โทรฉุกเฉิน = เบอร์หมอผี) แต่เสียงหัวเราะในลำคอก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

ไม่ขำแฮะทิมยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองนิดๆ

สายตาของเขาเสมองไปทางอื่นก็จริง แต่มุมปากนั้นกำลังอมยิ้มอยู่ เมื่อกี้นี้ถ้าเจิดจรัสเข้าใจไม่ผิดล่ะก็...ทิมกำลังล้อเลียนเธอนี่นา!

คนนิ่งๆ คนนี้น่ะเหรอกำลังล้อเลียนเธอ เขาทำเหมือนกับว่าพยายามที่จะหาเรื่องคุยกับเธอยังไงยังงั้น!

นี่ทิมล้อเจิดเหรอ!”

รู้สึกตัวช้าจังเลยนะ

ฝ่ามือสวยยกขึ้นฟาดแขนอีกฝ่ายดังเพียะ ทิมหัวเราะเสียงดังขึ้นอีกนิดจากการพยายามหลบฝ่ามือของเจิดจรัสที่พยายามฟาดเขาซ้ำๆ ไม่ใช่ว่าเธอโกรธหรือเคืองอะไรที่ถูกล้อเลียนหรอกนะ แต่เพราะใบหน้าของทิมที่อมยิ้มนิดๆ แล้วหัวเราะออกมาแบบนั้นมันดูดีมากจนทำให้เธอเขินต่างหาก!!

กร๊าซ จับปล้ำเขาตรงนี้เลยดีมั้ยวะ!! เดี๋ยวรับผิดชอบข้อหาอนาจารเองก็ได้ น่ารักเกินไป

เมื่อเจิดจรัสฉวยโอกาสแอบสัมผัสกล้ามแขนนิดๆ ของคนตัวสูงจนพอใจ เธอก็แกล้งหอบหายใจแล้วหยุดสายตาอยู่ที่ใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแนบเนียน เมื่อกี้นี้เธอได้สัมผัสตัวทิมตั้งเยอะแน่ะ โฮะๆ คงไม่คิดว่าเธอจะตีเขาไปอย่างนั้นหรอกใช่มะ อย่างเจิดจรัสต้องมีหาเศษหาเลยกันบ้าง พอกรุบกริบ

แล้วตกลงทิมมาทำอะไรแถวนี้

มาหาเจิด

การถามตอบนั้นเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เจิดจรัสถามออกไปสั้นๆ ทิมก็ตอบกลับมาสั้นๆ แทบจะทันที หากแต่คำตอบนั้นกำลังวนเวียนอยู่ในหัวคนสวย เธอกำลังประมวลผลซ้ำไปซ้ำมา แม้ว่ามันจะไม่มีอะไรให้ต้องคิดเลยก็ตาม

เขามาหาหนูค่ะ!!! เขามาหาหนู!!! ขอเวลานอกได้เปล่า ขอเวลาโทรไปอวดแม่หน่อยว่ามีผู้ชายมาหาถึงที่!! น้ำตาจะไหล ปลื้มปริ่มยิ่งกว่านางงามชนะการประกวด แล้วนี่ต้องไปวิ่งแก้บนกับศาลพระภูมิหน้าคณะเลยมั้ยอ่ะ เธอนึกว่าตัวเองจะถูกเกลียดจากเรื่องรั่วๆ ที่ทำไว้เมื่อคืนแล้วซะอีกนะ

เมื่อวานนี้ไม่มีจังหวะได้คุยด้วยเลยทิมเปิดประเด็นขึ้นมา

แต่ประโยคนั้นเป็นเสมือนหอกพุ่งเข้าแทงจิตใจของเจิดจรัส ใช่สิ!! ก็เธอเปิดตัวได้พังยับ แถมหลังจากนั้นก็เอาแต่กรอกเหล้าเข้าปากจนเมาเละ และถ้าจำไม่ผิด... เมื่อวานนี้เธอขึ้นไปเต้นบนโต๊ะด้วยนี่หว่า โอ้พระเจ้า!

สนุกมากเลยนะเมื่อวาน ไม่คิดว่าเจิดจะคอแข็งดื่มเก่งขนาดนั้น

ได้โปรดอย่ารื้อฟื้นเรื่องนั้นขึ้นมา! สภาพของเธอทำตัวไม่ต่างจากยัยลำยองขี้เมาเลยสักนิด ม่าย!!!

บ้าเหรอ...เจิดก็ไม่ได้ดื่มเยอะขนาดนั้นสักหน่อย ฮ่ะๆๆ...เสียงหัวเราะช่างเหือดแห้ง

หมดไปสามกลมคนเดียว เราว่าน่าจะเรียกว่าคอทองแดงแล้วมากกว่าทิมมองหางตาแล้วยกยิ้มอย่างล้อเลียน

ค่ะ ความประทับใจที่ผู้ชายจำหล่อนได้คือคอทองแดง!! ดีงามประเสริฐไปอีก!!


เจิดจรัสอยากจะพุ่งตัวจากจุดสตาร์ทตรงนี้ แล้วเอาหัวไปโขกผนัง ณ จุดนู้น!!! มีไทม์แมชชีนย้อนเวลาแบบโดเรม่อนรึเปล่า เธอจะขอกลับไปแก้ตัวเรื่องเมื่อวานที่ทำผิดพลาดไป หรือขอยาลบความทรงจำอะไรก็ได้ เธอจะเอามันโปะใส่หน้าสุดหล่อคนนี้ซะเลย เราจะได้เริ่มทำความรู้จักกันใหม่ตั้งแต่ต้น  

คนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับร่างบางนั้นแอบใช้สายตาเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของดาวสาขาโฆษณาคนสวย ทิมหัวเราะอย่างขบขันกับภาพที่ได้เห็น เขาจับสัมผัสได้ว่าเธอกำลังรู้สึกเสียเซลฟ์กับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน

ไว้วันหลังไปดื่มด้วยกันอีกนะ

คำชวนของทิมทำให้เจิดจรัสสะบัดหน้าขึ้นสบสายตากับอีกฝ่ายตรงๆ เจ้าของร่างสูงยกยิ้มที่ริมฝีปากบางๆ

เรื่องดอกไม้เมื่อวาน ขอบคุณนะเสียงทุ้มนั่นว่า

ดวงตาสีดำที่เคยว่างเปล่าในความคิดของหญิงสาว บัดนี้กลับไม่ได้ดูว่างเปล่าไร้ความรู้สึกอย่างที่เธอเคยคิด ทิมมองสบลึกเข้ามาในนัยน์ตาคู่สวยของเจิดจรัส แม้จะไม่มีคำพูดใดๆ แต่ความรู้สึกขอบคุณนั้นกลับสะท้อนอยู่ในนั้น ผ่านสายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ

แค่เธอเอาดอกไม้ไปให้เขาเมื่อวานนี้ เขาถึงกับต้องรู้สึกขอบคุณเธอมากมายขนาดนี้เลยเหรอ...เป็นคนน่ารักแบบแปลกๆ จังเลยนะทิมเนี่ย

คนตัวสูงที่สบสายตากับหญิงสาวเบือนสายตาออกไปอีกทางเมื่อเห็นผู้คนเริ่มทยอยกันวิ่งผ่านพวกเขาทั้งสองคนเข้าไปในตัวตึก ทิมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก่อนจะพบว่าเวลาผ่านไปสักพักใหญ่แล้วตั้งแต่ที่เขายืนคุยกับเจิดจรัส

อีกห้านาทีจะถึงเวลาเข้าเรียนคลาสแรกแล้ว และเขาต้องรีบกลับไปที่ตึกภาพยนตร์ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของคณะโดยด่วนถ้าไม่อยากถูกเช็คสาย

ถ้างั้นเดี๋ยวเราไปก่อนนะ พอดีมีเรียนช่วงเช้า

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาว่าแถมท้ายด้วยการยกยิ้มบางๆ แล้วจับสายกระเป๋าสะพายเตรียมหมุนตัวเดินจากไป

แต่จะปล่อยไว้แบบนี้เหรอเจิด เธอจะยอมปล่อยให้เขาเดินมาขอบคุณเธอแล้วจากไปแบบเมื่อคราวที่แล้วอีกเหรอ ไม่!!

ทิม!!สาวสวยเรียกหนุ่มหล่อเสียงดัง เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นกลางวันนี้ไปกินข้าวกัน

เจิดจรัสพูดเสียงรัวเร็วเมื่อใช้มือคว้าแขนของคนตัวสูงเอาไว้ได้ทัน ในใจของเธอกำลังเต้นตึกตัก

ทั้งๆ ที่ไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเองให้มากเกินไป แต่แค่คำขอบคุณ...เขาไม่จำเป็นต้องเดินมาหาเธอถึงสาขา มีตั้งหลายวิธีที่เขาจะพูดคำนั้น เป็นไปได้มั้ยที่เขาอาจจะคิดเกินเลยกับเธอเหมือนที่เธอคิดกับเขา   

ไม่มีคำตอบใดๆ จากริมฝีปากหยักลึกนั่น ทิมหันหน้ากลับมามองเธอด้วยใบหน้าที่อ่านไม่ออก ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ระหว่าง...อีนี่เป็นบ้าอะไรถึงได้กระชากแขนเขากับอีนี่แอบคิดอะไรกับเขาใช่มั้ยถึงได้ชวนไปกินข้าวแบบนี้ หญิงสาวทำใจรับการปฏิเสธจากคำชวนที่ปุบปับนั้นเต็มที่ หากแต่คำตอบที่ออกมาจากปากของทิมมันกลับแตกต่างไปจากที่เธอคิด

เอาดิทิมว่าสั้นๆ แล้วคลี่ยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงตัวสวย โรงอาหารบ่ายโมง เลิกเรียนพอดี

ได้...ได้จริงเหรอ เธอได้ไปกินข้าวกลางวันกับเขาจริงๆ น่ะเหรอ!!!

กรี๊ด!!! ขอคิดดูก่อนนะว่าตอนบ่ายนี้เธอมีเรียนวิชาอะไรสำคัญรึเปล่า

ไม่มีหรอก!! ไม่มีหรอกน่า บ่ายนี้เธอออกจะว้างว่าง ไม่ต้องไปสนใจอะไรแล้ว โชคออกจะเข้าข้างให้อีเจิดได้ใกล้ชิดว่าที่สามีขนาดนี้ จะมารงมาเรียนอะไรอีกล่ะ!! รีบตอบตกลงแล้วรุกเดินหน้าแผนขั้นต่อไปกันเลยดีกว่า

ถ้างั้นเจิดขอเบอร์ทิมไว้หน่อยได้เปล่า แบบ...โรงอาหารคนเย๊อะเยอะ กลัวพลัดหลงหาไม่เจอ

เจิดจรัสพูดด้วยเสียงดังกว่าปกติเล็กน้อย ทั้งยังเบิกตากว้างจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็งเพื่อไม่ให้จับพิรุธได้ว่าเธอกำลังโกหก แน่สิ โรงอาหารตอนบ่ายใครที่ไหนจะมานั่งกินข้าวอีก คนอื่นเขาก็แยกย้ายกันไปเข้าเรียนกันหมดแล้ว

ทิมมองใบหน้าของเจิดจรัสที่พยายามจะใสซื่อนิ่งๆ โดยไม่พูดอะไร ก่อนจะยื่นมือส่งมาด้านหน้า

สาวสวยกะพริบตาปริบๆ เมื่อมือเรียวตรงหน้ากวักมือเข้าหาตัวเหมือนส่งสัญญาณอีกครั้ง

อุ๊ย ตาย...ไม่ทันไรก็ขอจับมือกันแล้วเหรอ เขินอ่ะ

ไม่ใช่เจิด ขอมือถือน่ะ

อ้าว...นี่เขาไม่ได้ขอเธอจับมือหรอกเหรอ อุ๊ย หน้าแตกเลยแฮะ

สาวสวยค่อยๆ ปล่อยมือเรียวยาวของคนตัวสูงออก แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือจากในกระเป๋าสะพายข้างสีสันแสบตายื่นส่งให้อีกฝ่าย ทิมรับโทรศัพท์มือถือรุ่นเดียวกันกับของตัวเองไปถือ ก่อนจะพรมนิ้วกดอะไรบางอย่างสองสามครั้ง

อ๊ะ แลกไลน์ไว้ด้วยเลย ทีนี้ก็ไม่หลงแล้วนะ

โทรศัพท์สี rose gold ถูกส่งคืนกลับมาให้เจ้าของ เจิดจรัสรับโทรศัพท์ที่เปิดหน้าจอไลน์ค้างเอาไว้ด้วยความรู้สึกอยากกรี๊ด รอก่อนค่ะ รอให้ผู้ชายเดินคล้อยหลังไปสักนิดแล้วค่อยกรี๊ดนะคะคุณเจิดขา

แล้วเจอกันนะเจ้าของใบหน้าหล่อฉีกยิ้มอีกครั้งก่อนจะหมุนตัวก้าวขายาวๆ ของตัวเองจากไป

เจิดจรัสยังคงหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม มือเรียวสวยของเธอโบกมือลาคนที่หายลับไปสุดสายตาสักพักใหญ่ ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปมันบางๆ เริ่มเม้มเข้าหากัน เธอกรี๊ดสุดเสียง พุ่งเข้าหาผนัง เล็บยาวที่ทาสีแดงสดไว้กรีดผนังไปมาเพื่อหาที่ระบายความเขิน!!

ที่โบราณเขาว่าไว้ว่าชีวิตคนเราเมื่อมีจุดที่ต่ำที่สุดก็ย่อมมีจุดที่สูงที่สุดเสมอคงเป็นเรื่องจริง และจุดๆ นั้นก็มาถึงอีเจิดแล้วค่า!!! Scream หนักมาก!!! กรี๊ดๆๆๆ ได้ทั้งไปกินข้าวกับผู้ชาย ได้ทั้งเบอร์มือถือ ได้ทั้งไลน์ โอ๊ย สวรรค์เข้าข้างอีเจิดชัดๆ

 





ถึงสติเราจะไม่ค่อยมี แต่เจิดจรัสยืนยันในอุดมการณ์ค่ะ!

แผงอกทิมเท่านั้นที่เราต้องการรรรร 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ มีม ขำ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

1,282 ความคิดเห็น

  1. #1243 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 18:14
    เอาเเหล่วๆๆๆๆๆ มีไลน์มีเบอร์เลยจย้าาาา
    #1243
    0
  2. #1242 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:11
    มอบตำแหน่ง ชีเจิดคอทอเเดงงง
    #1242
    0
  3. #1241 Auammuang (@Auammuang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:57

    มีกูรูอยู่กับตัวกลัวอะไรDMไปถามเลย
    #1241
    0
  4. #1240 No598 (@No598) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:31

    เจ้เจิดดด????

    #1240
    0
  5. #80 Kung Naruemon (@korkungza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:43
    เจิมมม
    #80
    0
  6. #79 supattrapat (@supattrapat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:08
    เจิมมมมมมม
    #79
    0
  7. #78 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:43
    สงสัยๆ สงสารเจิด
    #78
    0
  8. #77 MaNaSizz (@kung0824845335) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:29
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมฒมมม
    #77
    0