คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ยอดยาหยี

ตอนที่ 8 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->พ่อแง่แม่งอน 100%


     อัพเดท 2 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : YBSoulmate [ลลลา] ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YBSoulmate [ลลลา]
My.iD: https://my.dek-d.com/black_devil_zaa
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 57,185
219 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 423 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ยอดยาหยี ตอนที่ 8 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->พ่อแง่แม่งอน 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3406 , โพส : 3 , Rating : 97% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 



 

 

7

 

หญิงสาววัยกลางคนในชุดตัดผ้าไหมอย่างดีกำลังย่ำเท้าเดินไปมาในห้องนั่งเล่นขนาดกว้างขวางของบ้านสิงหเดชากุลราวกับหนูติดจั่น ในใจกระวนกระวายครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ครึ่งหนึ่งของดวงใจคุณหญิงเพิ่งลากกระเป๋าออกไปจากบ้านเป็นครั้งที่สาม และคำพูดของเด็กหนุ่มที่เปรียบเสมือนเครือญาติซึ่งให้ความเอ็นดูมาตั้งแต่เด็กก็กำลังรบกวนจิตใจของเธอ

คุณหญิง คุณเดินไปเดินมาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ

คุณท่านออกปากห้ามปรามคนเป็นภรรยา พร้อมกับประคองเรือนร่างบางที่แม้จะอายุเข้าสู่ช่วงวัยกลางคนแล้วก็ยังคงความสะโอดสะองเหมือนตอนยังสาว คุณหญิงวิกานดายอมนั่งลงบนโซฟาเคียงคู่กับสามีอย่างจำยอม ถอนหายใจฮึดฮัดอย่างเป็นกังวลใจ

ฉันไม่เข้าใจเลย ว่าเหตุผลอะไรที่ทำให้ญาดาจะต้องออกไปจากบ้าน

คุณกำลังกังวลเรื่องนี้อยู่จริงๆสินะ ผมรู้ว่าคุณหญิงรักลูกมาก แต่บ้านของเรามันก็ไม่สะดวกสำหรับญาดาที่เติบโตโดยการเลี้ยงดูของคุณแม่คุณจริงๆ

และถ้านั่นไม่ใช่เหตุผลสำคัญที่ทำให้ญาดาจะต้องออกไปล่ะคะ แกไม่เคยเอ่ยปากบ่นว่าเรื่องบ้านของเราและฐานะของเราเลยแม้แต่ครั้งเดียว ถ้าหากว่าฉันทำผิดกับแกเพราะความคิดของฉันเอง…”

ผมเองก็กังวลเหมือนกันคำพูดของพ่อตาเมื่อวานนี้ หรือว่าเราจะทำผิดกับลูกสาวของเรากันนะ

ดวงหน้าที่กลัดกลุ้มของบุพการีทั้งสองฉายเด่นชัดในสายตาคู่สวยของเชิญเกล้าที่ค่อยๆสาวเท้าเข้ามาในห้องนั่งเล่น สาวสวยร่างบางในชุดทะมัดทะแม่งถือวิสาสะเข้ามาขัดกลางบทสนทนาของพ่อแม่

คุณพ่อกับคุณแม่ไม่เห็นจะต้องกังวลเลยนี่คะ

เชิญเกล้าบอกเสียงเรียบพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งตรงเก้าอี้บุนวมเข้าชุดกับโซฟา คุณหญิงวิกานดาชะงักสายตามองใบหน้าของลูกสาวคนเล็กอย่างไม่เข้าใจ

ไม่มีพี่ดาอยู่ก็ดีแล้วนี่คะ คนแบบนั้น

ยัยเกล้า! ทำไมลูกถึงพูดแบบนั้นกับพี่ดาน่ะหือ!”

เกล้าก็แค่พูดไปตามความจริงที่เห็น พี่ดาไม่ควรจะอยู่ที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ให้เธอไปซะได้ก็ดี

เชิญเกล้า! เราทุกคนเป็นครอบครัวนะ

น้ำเสียงที่ดังขึ้นเพราะความโมโหของคุณหญิงวิกานดาทำให้ลูกสาวคนเล็กสะบัดหน้าหนี  ไม่ยินยอมรับฟังคำใดๆของมารดา การต่อต้านเล็กๆทำให้คุณหญิงวิกานดากลัดกลุ้มมากขึ้นไปอีก หรือความจริงแล้วมันจะมีเรื่องราวในบ้านมากกว่าที่เธอคิดเอาไว้กัน ตลอดเวลาช่วงที่เธอไม่อยู่บ้าน ลูกสาวทั้งสามคนมีปัญหาอะไรที่เธอไม่รู้กันแน่

คุณแม่อย่าโมโหยัยเกล้าเลยค่ะ ช่วงนี้ยัยเกล้าเรียนหนักไปหน่อย

ต้องตาที่เห็นสถานการณ์ระหว่างน้องสาวกับพ่อแม่เริ่มไม่สู้ดี เดินแทรกเข้ามากลางบทสนทนาพร้อมกับส่งยิ้มใสไร้มลทินใดๆให้กับท่านทั้งสอง ความไว้ใจในฐานะพี่สาวคนโตทำให้คุณหญิงวิกานดาโอนอ่อนไม่เค้นถามเชิญเกล้าถึงคำพูดแสลงหูเมื่อครู่

กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมตัวไปต่างประเทศอยู่ด้วย

ต่างประเทศ?

คุณหญิงและคุณท่านสวนคำนั้นขึ้นมาแทบจะพร้อมๆกัน พวกเขาทั้งสองคนไม่รู้มาก่อนเลยว่าลูกสาวคนเล็กวางแผนเอาไว้ว่าอย่างไร

ค่ะ เกล้าอยากไปเรียนซัมเมอร์ที่บัลแกเรียด้านภาพยนตร์ คุณพ่อกับคุณแม่อนุญาตใช่มั้ยคะ

คำพูดที่คาดหวังถึงคำยินยอมของพ่อกับแม่ทำให้คุณหญิงวิกานดาอึกอัก ถึงแม้ว่าตอนนี้บ้านสิงหเดชากุลจะเริ่มมีฐานะมากขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการส่งลูกสาวไปเรียนที่ต่างประเทศจะไม่กระทบกระเทือนต่อเงินในบ้านที่กำลังขยายตัวธุรกิจ นอกจากการจ่ายค่าเล่าเรียนแล้วยังจะมีค่าใช้จ่ายจิปาถะมากมาย คุณหญิงลองคิดบวกลบคูณหารดูแล้วอาจจะเกิดปัญหาขึ้นในภายภาคหน้าก็เป็นได้

แม่ว่าเกล้าอย่าเพิ่งไปจะดีกว่ามั้ยลูก

ทำไมคะ! ทำไมเกล้าถึงไปเรียนต่อไม่ได้

ดวงตาวาวโรจน์ของลูกสาวที่ถูกขัดใจฉายวาววับจนคุณหญิงวิกานดาไม่รู้จะเลือกคำไหนออกมาผัดผ่อน เชิญเกล้าเบ้ปากอย่างขัดใจทะลึ่งตัวลุกขึ้นยืนอย่างหัวเสีย มันคือความฝันของเธอ มันคือโอกาสเดียวของเธอที่จะได้ไปต่างประเทศ แต่เหตุผลอะไรที่คุณแม่กับคุณพ่อถึงต้องปฏิเสธเธอแบบนี้ด้วย!

ทีพี่ดาอยากได้อะไรพ่อกับแม่ก็หามาประเคนให้ตลอด! มีโอกาสได้ไปเมืองนอกกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ไม่รู้!! แล้วทำไมกับเกล้าพ่อกับแม่ถึงไม่ยอม

คุณหญิงอยากจะอธิบายให้ลูกสาวคนเล็กเข้าใจ แต่เชิญเกล้ากลับสะบัดก้นวิ่งหนีเธอไปเสียก่อน ปัญหาวุ่นวายในบ้านสิงหเดชากุลทำให้เธออยากจะเป็นลมล้มพับไปเสียตรงนี้ ลูกสาวคนเล็กก็เอาแต่ใจ ลูกสาวคนกลางก็เข้าใจยาก เธอไม่มีทางที่จะเข้าถึงลูกสาวได้เลยแม้แต่นิดยิ่งคิดคนเป็นแม่ก็ยิ่งกลุ้มใจ

 

ช่วยเอาแบบร่างเสก็ตช์ที่ผ่านแล้วไปทำการก็อปปี้แล้วปักหมุดไว้ในห้องทำงานทีนะ ส่วนเรื่องของเนื้อผ้าช่วยหาผ้า tk สีฟ้าใสมาเพิ่มอีกสองสามหลาด้วย จัดการแยกแพทเทิร์นแบบออกมาได้เลย แล้วก็จัดการติดต่อนิตยาสารที่สนใจนำคอเลคชั่นของเราไปลงในรายปักษ์หน้าไว้ด้วย งานเราจะต้องเร่งให้เสร็จภายในต้นเดือนหน้าและจะต้องไม่สะเพร่าและมีคุณภาพที่สุด

ญาดาเดินย่างเท้าเร่งรีบบนรองเท้าส้นสูงปราด้าสีสดพร้อมกับออกปากจัดแจงงานที่จะต้องทำกับผู้ช่วยของเธอ

หลังจากที่ออกจากห้องประชุมได้สิบนาทีสาวขามั่นตัวแม่ก็สวมวิญญาณเจ้าแม่บ้างานเดินไปแผนกต่างๆไม่ได้หยุดหย่อน ทำเอาสาวๆหลายคนต้องหันมามองกับท่าทีการเดินที่สวยเลิศของญาดา ว่าเหตุใดนะทำไมคนตรงหน้าแม้จะดูเร่งรีบแต่ก็ยังทรงตัวบนรองเท้าส้นสูงปรี๊ดแบบนั้นได้อย่างสบายๆ

สาวสวยสะบัดผมที่ปรกลงข้างใบหน้า มือเรียวที่ว่างอยู่ข้างหนึ่งดันประตูห้องทำงานของตัวเองเข้าไปอย่างทุลักทุเล มืออีกข้างของญาดารวบเอาแฟ้มเอกสารและรายละเอียดงานออกแบบของตัวเองเอาไว้

นี่พักกลางวันแล้วนะครับ ทานข้าวหน่อยมั้ย?

ดวงตาคมสวยของญาดาเป็นอันต้องกลอกตาไปมาอย่างหน่ายใจที่เห็นร่างสูงของคนที่มีตำแหน่งเป็นผู้บริหารกำลังนั่งเล่นตัวโมเดลตุ๊กตางานฝีมือที่สาวสวยตั้งเอาไว้ประดับโต๊ะทำงาน อยากจะกรีดร้องให้ลั่นโลกว่าตอนนี้เธอยุ่งจะเป็นอีบ้าอยู่แล้ว

คุณไม่มีงานไม่มีการให้ต้องทำเหรอไงน่ะฮะ

ไม่ได้ตั้งใจถามเพื่อเอาคำตอบอะไร เพราะส่วนใหญ่แล้วพวกผู้บริหารทั้งหลายก็มักจะใช้เวลาไปวันๆอยู่กับการเล่นกอล์ฟ ไปเที่ยว หรือเขียนตัวหนังสือไม่กี่ตัวลงบนเอกสารที่ต้องเซ็น ญาดาผลักเอากองกระดาษที่เคยสุมอยู่บนโต๊ะตัวเองออกไป และวางกองกระดาษตั้งใหญ่ลงไปแทน ถ้าเธอสามารถยื่นปลายเท้าถีบเก้าอี้ของวิทิตออกไปให้พ้นทางได้เธอคงทำไปแล้ว

มีครับ แต่พี่ทำเสร็จก่อนเวลาสักพักแล้ว

ก็ดี

ญาดาไม่สนใจวิทิต เธอหันไปร่างอะไรบางอย่างลงในกระดาษ ภายใต้สายตาคมดุจราชสีห์ของชายหนุ่มที่จ้องมองเธอตลอดเวลา ริมฝีปากก็หยักยิ้มกับภาพตรงหน้าที่ดูเป็นธรรมชาติของญาดาไปเสียแล้ว หญิงสาวทำงานหามรุ่งหามค่ำมาก็สามวันติดๆแล้ว เธอคงอยากจะเร่งให้ผลงานตัวแรกเสร็จทันฤดูกาล เป็นผู้หญิงที่ขยันขันแข็งสมกับเป็นว่าที่ภรรยา

นี่คุณ

ครับ!”

วิทิตขานรับอย่างขันแข็งเมื่อสาวสวยหันมาเผชิญหน้ากับเขา นิ้วเรียวยาวของญาดาชี้สั่งให้คนตัวสูงลุกขึ้นยืน วิทิตรับคำสั่งอย่างงงๆแต่ก็ลุกขึ้นยืนตามประสงค์ของนางฟ้าคนสวยที่ตอนนี้รับบทโหดเป็นนางพญาบ้างานไปแล้ว 

ขอยืมตัวคุณวัดขนาดหน่อยก็แล้วกัน

ยืมตัวพี่?

ใช่ ฉันว่าขนาดตัวคุณคงพอๆกับนายแบบที่จะมาใส่ชุดถ่ายแบบลงนิตยาสาร

หญิงสาวไม่อาจรู้หรอกว่าการที่เธอเอาสายวัดมาพันรอบๆตัวชายหนุ่มจะทำให้เธอใกล้ชิดกับเขามากขนาดไหน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่เย้ายวนใจของหญิงสาวทำให้วิทิตยิ้มอย่างพึงพอใจ เกือบจะเผลอตัวเผลอใจเอื้อมมือดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดสนองความต้องการตัวเอง แต่เวลานี้คือเวลาทำงาน เขาจะต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ให้มาก

เห็นน้องญายทุ่มเทให้กับงานแบบนี้แล้ว แบรนด์ของเราคงไม่มีอะไรที่จะต้องห่วง

คุณอย่าไว้ใจฉันให้มากนักเลย ฉันก็แค่ทำงานเต็มความสามารถกับที่ได้เล่าเรียนมาก็เท่านั้น คุณขยับตัวออกไปหน่อยสิ

ครับ ครับ

วิทิตขานรับก่อนจะขยับตัวออกห่างจากโต๊ะทำงานเล็กน้อยในขณะที่คนตัวเล็กกำลังใช้สายรัดวัดรอบต้นขาของเขา สายตาของคนตัวสูงที่เหลือบสายตามองหญิงสาวที่อยู่ใกล้ชิดกับตัวเอง จับสังเกตพฤติกรรมของหญิงสาวที่เรียกว่าแน่นิ่งมากเกินไป อย่างน้อยๆวิทิตก็ยังคงเป็นผู้ชาย แต่ดูแล้วญาดาจะไม่สะทกสะท้านกับความเป็นชายของเขาเลยสักนิด

น้องญายไม่คิดว่ามันแปลกๆบ้างเหรอครับ

แปลกอะไรน่ะว่าไปมือก็วัดตัวไป จดขยุกขยิกสองสามทีและหันมาวัดความยาวขาต่อ

ทรวดทรงของวิทิตนั้นเรียกได้ว่าหุ่นเฟิร์มมากเลยทีเดียว ทั้งอกกว้าง แผ่นหลังที่ยาวเหยียดตรง กับขายาวที่ไม่ดูเก้งก้างจนเกินไป หุ่นในฝันของหนุ่มๆทั่วโลกก็ว่าได้

ก็น้องญายกำลังวัดตัวผู้ชายอยู่ แต่ดูเหมือนน้องญายจะเคยชินมากเลย

ฉันเคยเห็นผู้ชายแก้ผ้ามาเยอะแยะแล้วน่า จะมาขงมาเขินอะไรอีก

หือ!”

นี่ คุณไม่ต้องคิดอะไรในแง่นั้นเลยนะ ฉันก็แค่เคยไปช่วยงานดีไซน์เนอร์มาบ้าง เวลาอยู่หลังเวทีน่ะนะพวกนายแบบนางแบบก็จะเปลื้องผ้าออกกันตรงนั้น ฉันเห็นจนชินเลยไม่รู้สึกอะไรก็แค่นั้นล่ะ เพราะยังไงซะมันก็เหมือนๆกัน

พูดจาแบบนี้อย่างกับผู้หญิงเจนโลกเลยนะครับ

ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นเรื่องงาน ทำไมจะต้องรู้สึกอะไร…”

ใบหน้าของญาดาที่กำลังวัดความยาวตัวจนถึงเอวของอีกคนหนึ่งหยุดชะงัก สายตาของสาวสวยที่ผสานเข้ากับสายตาชายหนุ่มที่ก้มมองดูเธอตลอดเวลา ทั้งๆที่ตอนแรกเธอชินชากับการวัดตัวหรือแตะต้องตัวผู้ชายแล้ว แต่เมื่อได้สบสายตากับวิทิตแล้วหัวใจเธอก็กลับสั่นไหวขึ้นมา แก้มของเธอร้อนผะผ่าวอย่างไม่รู้สาเหตุ

สายตาของวิทิตจะต้องมีปัญหาแน่ๆ เพราะทุกครั้งที่เธอสบสายตากับเขาไอ้อาการบ้าๆพวกนี้ก็จะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา!!

ไม่วัดตัวต่อแล้วเหรอครับ

เอ้อ ฉันฉันวัดเสร็จแล้วน่ะ

ตอบไปเอาสีข้างถูไป ญาดารีบม้วนสายวัดเก็บดั่งเดิมและถอยห่างวิทิตกว่าสองเมตร คนตัวสูงที่ยังยืนคลี่ยิ้มสวยมาให้เธอหัวเราะขบขันกับท่าทางของคนตัวเล็กที่เปลี่ยนมาเปลี่ยนไป แก้มเนียนๆที่ขึ้นสีระเรื่อนั่นก็น่าดึงดูดใจให้จับมาหอมให้ชื่นใจเสียเหลือเกิน

วิทิตหยุดความคิดทะลึ่งของตัวเองเพราะจู่ๆพนักงานในบริษัทก็เปิดประตูเข้ามา

เอ่อ ขอโทษด้วยค่ะ พอดีว่าหนูไม่รู้จริงๆว่าผู้บริหารกำลังคุยอยู่กับดีไซน์เนอร์…”

ไม่เป็นไรหรอก มีอะไรเหรอรอยยิ้มพิฆาตใจของวิทิตถูกส่งให้กับพนักงานสาวอย่างเป็นกันเอง ทำเอาเพ้อจนแทบจะลงไปนอนกองกับพื้น

คือว่า มีคนมาขอพบคุณญาดาน่ะค่ะ

หืม? ใครกันน่ะ

เป็นนายแบบที่ทางเราได้ติดต่อเอาไว้ แต่ว่าเขาอยากพบกับคุณญาดาเป็นการส่วนตัว…”

เป็นการส่วนตัว? วิทิตเลิกคิ้วให้กับประโยคทิ้งท้ายนั่น ใจอยากจะเอ่ยถามให้รู้แน่ชัดว่านายแบบคนนั้นเป็นใครกันแน่ แต่แล้วญาดาก็สาวเท้าออกไปจากห้องทิ้งเขาเอาไว้เบื้องหลัง ตั้งใจว่าจะเดินตามไปดูก็ถูกขัดเพราะเลขาฯของตัวเองวิ่งเข้ามาขวางเอาไว้

คุณต้องตาขอเข้าพบคุณวิทิต ตอนนี้สะดวกรึเปล่าคะ

ต้องตามาพบเขา? ในเวลาแบบนี้น่ะรึ วิทิตเก็บงำความสงสัยเอาไว้ก่อนจะเดินตามเลขาที่นำทางไปยังห้องรับแขกซึ่งสาวสวยคนสำคัญกำลังรอพบเขาอยู่

ร่างบางของต้องตาที่นั่งยืดหลังตรงเก็บกิริยาอาการสมกับเป็นกุลสตรีของไทยเรียกเสียงฮือฮาของพนักงานบริษัทที่เดินผ่านไปผ่านมาตรงบริเวณล็อบบี้ได้เป็นอย่างดี บางคนก็หันไปจับเข่าซุบซิบเรื่องสถานภาพของสาวสวยกับดีไซน์เนอร์ใหญ่ประจำบริษัทตัวเอง บางคนก็ออกปากชื่นชมกับท่าทีสวยสง่าราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย

ตาวิทิตเอ่ยปากเรียกหญิงสาว ดวงหน้าสวยของต้องตาหันมาเผยอยิ้มให้กับคนตัวสูง

พี่ตา สวัสดีค่ะต้องตายกมือไหว้คนตรงหน้าด้วยความนับถือ

ตามาหาพี่ มีธุระอะไรด่วนเหรอ

วิทิตไม่รีรอที่จะถามสาวสวย เพราะเขาร้อนใจอยากจะไปแอบดูให้แน่ชัดว่านายแบบที่ขอเข้าพบญาดามาหานางฟ้าคนสวยของเขาด้วยเรื่องอะไร   

ที่ต้องตามาหาพี่ก็ต้องมีธุระด่วนด้วยหรือคะต้องตาถามเจือไปด้วยเสียงหัวเราะ

แม้ว่าในใจของเธอจะโหวงเหวงที่ถูกทักทายด้วยประโยคนั้น แม้ปากของต้องตาจะบอกว่าไม่ได้รักวิทิตในแง่นั้น ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะความอิจฉา แต่ยังไงซะวิทิตก็ยังเป็นชายในฝันของต้องตา ผู้ชายในอุดมคติเมื่อมีเจ้าของแล้วก็ย่อมใจหายแวบเป็นธรรมดาล่ะจริงมั้ย

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก แต่ตอนนี้มันยังอยู่ในเวลาทำงานอยู่เลยน่ะ อีกอย่างพี่ก็กลับไปที่บ้านทุกวันอยู่แล้ว

วิทิตเลือกใช้คำที่นุ่มนวลกับหญิงสาวเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนความรู้สึกของอีกฝ่ายมากเกินไป ความเป็นสุภาพบุรุษของวิทิตนี่ล่ะที่น่านับถือที่สุด

ค่ะ แต่ต้องก็คงมีธุระด่วนกับพี่จริงๆนั่นล่ะค่ะ เพราะต้องอยากแวะมาดูยัยดาสักหน่อย

แวะมาดูน้องญาย?

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างประหลาดใจ พี่สาวที่ไม่เคยเหลียวแลอะไรน้องสาวอย่างต้องตาเนี่ยนะจะผ่านมาเพื่อเยี่ยมเยียนน้องสาวตัวเอง

ถึงแม้ว่าคุณพ่อกับคุณแม่จะไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ยัยดาออกไปจากบ้านมากนัก แต่ต้องก็จับสีหน้าของท่านทั้งสองได้ว่าเป็นห่วงยัยดามาก และถ้าเรื่องที่พี่ตาเล่าเป็นเรื่องจริงต้องก็อยากจะทำหน้าที่ของพี่สาวเสียหน่อย

ต้องเป็นห่วงน้องญายใช่มั้ย

ต้องตาไม่ได้ตอบอะไร เก็บงำความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองภายใต้หน้ากากเปลือกหนาที่เคลือบด้วยรอยยิ้มนิ่มนวลของตน

เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงอยากจะแวะมาแอบดูความเป็นไปของชีวิตญาดานัก เธอไม่ได้มีความรู้สึกเป็นห่วงอะไรน้องสาวคนกลางของตนหรอก แต่เธอเป็นห่วงพ่อกับแม่ของเธอที่กินไม่ได้นอนไม่หลับเสียมากกว่า แล้วยิ่งมีเรื่องของเชิญเกล้าที่อยากไปต่างประเทศใจจะขาดแบบนี้แล้วด้วย

ถ้ายังไงต้องตาไปนั่งรอที่ห้องทำงานพี่ก่อนแล้วกัน ตอนนี้น้องญายกำลังพบลูกค้าอยู่น่ะ

วิทิตผายมือออกและเดินนำทางหญิงสาวไปที่ห้องทำงานของตน จะทิ้งให้ต้องตารออยู่คนเดียวก็ดูจะไม่ดีนัก อีกอย่างถ้าไปแอบถ้ำมองนางฟ้าแสนดีของตัวเองตอนนี้ เขาก็คงจะไม่แตกต่างจากพวกวิกลจริตที่หึงหน้ามืดไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ ยังไงเรื่องงานก็คือเรื่องงาน

วิทิตข่มความรู้สึกที่ตีกันยุ่งไปหมดของตัวเองและฉีกยิ้มสวยเชิญชวนต้องตาให้เข้าไปนั่งพักผ่อนในห้องทำงานตนเอง

 

ญาดาผลักประตูกระจกในห้องรับรองแขกชั้นเดียวกับห้องทำงานของตัวเองออก ดวงตาคมสวยกวาดสายตาปราดเดียวมองรอบห้องและพิจารณาคนที่กำลังนั่งเปิดนิตยาสารแฟชั่นชื่อดังในขณะที่รอการมาของเธอ

ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสมกับเป็นนายแบบชื่อดังระดับท็อปเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มหวานให้กับเธออย่างโปรยเสน่ห์  รอยยิ้มที่เมื่อนายแบบหนุ่มยกมาใช้เมื่อใดย่อมได้ผลชะงัก ยกเว้นแต่กับผู้หญิงพิเศษอย่างญาดาที่เฉยชากับรอยยิ้มจอมปลอมของนายแบบพวกนี้ เพราะสุดท้ายแล้วพวกเขาก็เป็นโฮโมที่รักในการชื่นชมเรือนร่างของเพศเดียวกัน เหอะ! ดีไซน์เนอร์อย่างเธอน่ะควงนายแบบหน้าหล่อหุ่นล่ำพวกนี้มาจนเอียนแล้วย่ะ!

สวัสดีค่ะ คุณต้องการพบฉันมีธุระอะไรเหรอคะ

ญาดาทักทายจบด้วยประโยคเดียว ยื่นมือออกไปเช็คแฮนด์กับนายแบบตะวันตกอย่างรวดเร็ว ไว้ท่าทีให้เขารู้ว่าเธอนั้นไม่ได้สะท้านอะไรกับเสน่ห์ของชายหนุ่มเลยแม้แต่นิด

ผมอดัมครับ

ฉันพอจะจำคุณได้ค่ะ คุณคือนายแบบลูกเสี้ยวอิตาลีรัสเซีย มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับเสื้อผ้ารึเปล่าคะ หรือว่าวันที่เรานัดถ่ายแบบกันคุณเกิดไม่ว่างขึ้นมา?

ญาดากอดอกและยิงคำถามรัวใส่หน้านายแบบ เธออยากจะเค้นหาเหตุผลที่นายแบบสุดหล่อคนนี้ดึงตัวเธอออกจากเวลาอันมีค่าในการทำงาน ซึ่งถ้าเหตุผลไม่ดีพอสาบานได้ว่าที่เขี่ยบุหรี่ตรงโต๊ะนั่นจะถูกฟาดใส่หน้าเขา จนอาจจะต้องไปยัดซิลิโคนเข้าจมูกใหม่

ถ้าผมจะติดต่อเรื่องนั้น ผมว่าผมจัดการกับออร์แกนไนซ์เซอร์ไม่ดีกว่าหรือครับ

อดัมพูดภาษาไทยฉะฉานและฉีกยิ้มเห็นฟันขาว นึกขบขันกับท่าทีเอาจริงเอาจังอย่างมีเสน่ห์ของคนตรงหน้า เขาต้องยอมรับว่าไม่เคยเห็นดีไซน์เนอร์ที่ไหนเป็นสาวสวยหุ่นดีมีราศีเท่ากับคนนี้มาก่อน

ถ้าอย่างนั้นคุณมีธุระอะไรล่ะคะ

เบบี้ คุณนี่รีบร้อบจริงๆเลยนะครับ ตัดเยื้อใยเสียผมไปต่อไม่ถูกเลยจริงๆ

ขอโทษด้วยแล้วกันค่ะ พอดีว่าฉันค่อนข้างรีบ ตอนนี้ทางเรากำลังเร่งทำคอเลคชั่นให้ทันนิตยาสารรายปักษ์หน้าอยู่

คำพูดรัวเร็วของญาดาแทบจะลิ้นพันกัน อดัมยกมือทั้งสองข้างและผิวปากเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้หญิงสาวได้ช้าลงหน่อย ชายหนุ่มผู้หวังดีเดินอ้อมไปด้านหลังร่างบางและกดน้ำเย็นๆจากตู้น้ำดื่มยื่นให้กับหญิงสาว

ดื่มน้ำก่อนเถอะครับ ก่อนที่จะหายใจไม่ทัน

ญาดาไม่ได้อยากจะดื่มน้ำในตอนนี้ แต่เธอก็รับไมตรีนั่นยกน้ำขึ้นจิบนิดๆเพื่อไม่เป็นการเสียมารยาทมากนัก อดัมฉีกยิ้มอย่างพออกพอใจก่อนจะดึงกระดาษสีขาวในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีสดของตัวเองออกมายื่นให้กับเธอ

นี่นามบัตรของผมครับ ตอนนี้ผมเป็นนายแบบให้กับคุณดาหลา เพื่อนสมัยเรียนของคุณ เขาดีใจมากเลยครับที่รู้ว่าตอนนี้ผมทำงานให้กับคุณอยู่ เขาเลยไหว้วานให้ผมมาติดต่อคุณเรื่องการออกแบบคอเลคชั่นร่วมกัน

ดาหลา?

หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างใช้ความคิด จ้องมองนามบัตรที่มีเบอร์โทรศัพท์ลงชื่อดาหลาเอาไว้ชัดเจน สมัยที่เธอยังเรียนญาดามีเพื่อนร่วมสาขาชื่อดาหลา เธอเป็นหญิงสาวที่ดูเรียบร้อย นุ่มนิ่ม อ่อนหวาน และเป็นคนเก่งจึงได้ทุนไปเรียนต่อที่อเมริกา ดูเหมือนว่าญาดาจะไม่ได้เจอกับเธอมาก็เป็นปีแล้วเหมือนกัน

ไว้ฉันจะติดต่อดาหลาไปอีกทีแล้วกัน ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์มาด้วยตัวเองแบบนี้

นามบัตรถูกเก็บลงในกระเป๋าเสื้อสูทเก๋ไก๋ของหญิงสาว เธอเงยหน้าขึ้นมาสะบัดผมเล็กน้อยและกำลังจะหมุนตัวเดินจากไป แต่ก็ถูกขวางทางด้วยร่างสูงของนายแบบหนุ่มเสียก่อน

คุณญาดาลืมนามบัตรนะครับ

อดัมว่าน้ำเสียงทะเล้น และยื่นนามบัตรอีกใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง เธอมั่นใจว่าตัวเองเก็บนามบัตรไปแล้ว นี่คงจะไม่ได้มาอ่อยกันหรอกนะ?

ฉันว่าฉันเก็บนามบัตรไปแล้วนะคะญาดาพยายามใช้คำพูดปฏิเสธทางอ้อมกับคนตรงหน้า

ถ้าเป็นปกติเธอคงไม่มีทางปฏิเสธชายหนุ่มหน้าตาดีที่เข้ามาทอดสะพานให้เธอเป็นแน่ แต่ในช่วงเวลานี้เธอกลับตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าไม่อยากจะรับสะพานใดๆอีก ต่อให้เป็นนายแบบหนุ่มตะวันตกที่ดูดีมากๆคนนี้ก็ตาม

นั่นนามบัตรคุณดาหลา แต่นี่นามบัตรผมนะครับ

ฉันคงไม่โทรหาคุณแน่เมื่อคนตรงหน้าโง่เกินกว่าจะเข้าใจความหวังดีของญาดาที่ปฏิเสธเนิบๆ

หญิงสาวเลือกใช้ไม้แข็งปฏิเสธหนักแน่น อดัมยังคงยิ้มอยู่และหน้าด้านมากพอที่จะยัดเยียดนามบัตรตัวเองใส่มือญาดา

ถ้าผมมีเบอร์คุณ แน่นอนว่าผมจะโทรหาคุณทันทีที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

นั่นคือลูกไม้แพรวพราวของนายแบบสินะ!

ญาดาหัวเราะขบขันกับความพยายามที่ไม่เป็นผลของนายแบบหนุ่ม ผลักร่างสูงของนายแบบออกเบาๆและกำลังจะเดินกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง อดัมไม่รอช้ารีบสาวเท้าเดินอย่างไม่ลดละ ของที่ได้มายากนั่นล่ะคือสิ่งที่มีค่าที่สุด และเขาก็ติดใจกับภาพลักษณ์ของญาดาที่ท้าทายเขาเสียเหลือเกิน

คุณไม่ออกไปทานข้าวกลางวันเหรอ ผมมีร้านอาหารอร่อยไม่ไกลจากแถวนี้จะแนะนำคุณด้วยนะ

ปกติฉันชอบนะคะที่มีคนมาตามตื๊อ แต่ตอนนี้ฉันรำคาญมาก

เอ๊ะปกติไม่ค่อยมีใครที่ผมตามตื๊อนะครับ แต่เหตุผลที่คุณรำคาญหรือว่าคุณจะมีแฟนแล้ว

หญิงสาวหยุดนิ่งคิดไปช่วงอึดใจหนึ่ง ถ้าหากว่าเธอตอบเขาว่าตัวเองมีแฟนแล้ว นายแบบคนนี้ก็จะต้องคิดไปเองอีกว่าเธอเล่นตัว และเขาก็จะยิ่งตามตื๊อเธอมากขึ้น ญาดาฉีกยิ้มที่มุมปากและหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับนายแบบหนุ่ม

ฉันแต่งงานแล้วค่ะ

หา…”

สามีของฉันเป็นประธานบริษัทนี้ ถ้าคุณยังอยากจะโทรหาฉัน ฉันจะให้คุณโทรไปขออนุญาตสามีฉันก่อนดีมั้ยคะ

คุณกับคุณวิทิตน่ะนะ

ใบหน้าสวยของญาดารีบพยักหน้ารับพร้อมตบยิ้มหวานสวยๆให้อดัมอีกหนึ่งดอก สีหน้าของอดัมดูมึนงงมากเพราะเท่าที่เขารู้จักญาดาจากข้อมูลที่ได้ยินมาปากต่อปาก เธอเป็นสาวสวยที่เพิ่งจะเรียนจบเองนะ อายุแค่ยี่สิบเอ็ดแล้วจะมีสามีทันทีที่เรียนจบเลยน่ะรึ! อีกอย่างผู้บริหารบริษัทนี้ วิทิตก็อายุตั้งยี่สิบแปดไปแล้ว

ฉันกำลังจะไปหาสามีที่ห้องทำงาน คุณสนใจจะไปด้วยกันมั้ยคะ

“…”

โดนตอกหน้าหงายขนาดนี้ อดัมก็ควรจะล่าถอยทัพไปอย่างที่ญาดาตั้งใจเอาไว้ แต่ผิดถนัด อดัมกลับดื้อด้านรีบพยักหน้าตกลงกับข้อเสนอนั่น แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวหนักอกหนักใจไปมากกว่าเดิม ยังไงซะวิทิตก็เป็นไม้กันสุนัขหน้าหล่อพันธ์ไซบีเรียฮัสกี้ได้ดีเยี่ยมอยู่แล้ว

ญาดาก้าวเท้าสง่าผ่าเผยเตรียมหักหน้าคนที่เดินขนาบข้างมาด้วยให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ มือบางผลักประตูกระจกห้องทำงานผู้บริหารใหญ่เข้าไป ก่อนจะต้องพบว่าคนที่หน้าแตกละเอียดยับคงไม่ใช่นายแบบหนุ่มชาวตะวันตก หากแต่เป็นตัวเธอเสียเอง!!

ญาดา!”

พร้อมใจประสานเสียงกันขนาดนี้!! ตกใจมากนักรึที่เห็นเธอ คนสวยจิกสายตาจ้องเขม็งกับภาพเบื้องหน้าตน ร่างสูงของวิทิตกับเรือนร่างอ้อนแอ้นของต้องตากำลังแนบชิดติดกันอย่างเข้าด้ายเข้าเข็ม สายตาของทั้งคู่ดูลุกลี้ลุกลนในขณะที่วิทิตพยายามประคองร่างบางของต้องตาให้ยืนทรงตัวบนพื้นอย่างทุลักทุเล

ภาพของวิทิตที่ทิ้งเธอไว้อย่างเดียวดายก่อนจะปลีกตัวออกไปกับต้องตาเมื่อวานนี้แล่นเข้ามาในความทรงจำ คลื่นอารมณ์ที่ถูกกักเก็บเอาไว้โยไม่ปริปากบอกใครก็ดูเหมือนเขื่อนที่กำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆและมีแรงดันน้ำที่รอทะลักทะลายออกมาทำลายล้างทุกสิ่ง

ขนาดเก็บกระเป๋าออกมาจากบ้านแล้ว! ยังจะคอยตามราวีเธอถึงที่บริษัท! แล้วยังจะมาทำเรื่องบัดสีต่อหน้าต่อตาพนักงานคนอื่นๆให้เห็นกันจะๆแบบนี้ ยิ่งคิดความรู้สึกโกรธก็ตีขึ้นหน้าสาวสวย ไม่รู้อะไรเป็นอะไรแต่ก็อ้าปากพูดอย่างฉับไวจนใครก็ตามไม่ทัน

ที่นี่คือบริษัทนะคะ ถ้าจะทำอะไรก็กรุณาสงวนท่าทีของพวกคุณสักหน่อย

ญาดาพูดภายใต้ใบหน้านิ่งเรียบ สายตาคมๆตวัดมองวิทิตอย่างไม่พอใจ ความรู้สึกผิดหวังเสียใจพวกนี้มันคืออะไรกัน

น้องญายครับ

คนสวยไม่พร้อมที่จะอยู่ในอารมณ์รับฟังคำอธิบายใดๆ ชื่อเรียกที่วิทิตใช้เรียกแทนตัวเธอก็ดูจะแสลงหูมากกว่าปกติ เห็นหน้าก็อยากจะเดินหนีไปเสียให้ไกลๆราวกับคนตัวสูงตรงหน้าเป็นเชื้อโรคที่หนีเท่าไหร่ก็ไม่พ้น

มันไม่ใช่อย่างที่น้องญายคิด…”วิทิตกำลังจะอธิบายอีกครั้งด้วยความดันทุรัง

ฝ่ามือเรียวสวยยกขึ้นห้ามอย่างรวดเร็ว ญาดาหันใบหน้าบึ้งตึงของตัวเองที่ดึงสีหน้าได้สมกับเป็นนางมารร้ายแห่งวงการแฟชั่น หัวเราะขึ้นจมูกและเหยียดยิ้มที่ริมฝีปากของตน

อ้อ ฉันคงจะห้ามพวกคุณได้ยากสินะ เพราะฉันลืมไปว่าช่วงนี้มันช่วงฤดูติดสัตว์

ญาดา!”ต้องตาโพล่งเสียงดังด้วยแววตาอยากจะเข้ามาประทุษร้ายคนตรงหน้า ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าต่อให้สู้อย่างไรก็แพ้

และวันนี้มันก็ไม่ใช่วันที่เธอตั้งใจจะเข้ามาหาเรื่องอะไรน้องสาวคนกลางของเธอ เจตจำนงของเธอดูจะผิดเพี้ยนไปเพียงเพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น

ฉันก็แค่จะแวะมาดูแกก็เท่านั้น

ฉันไม่ใช่นักโทษจำคุก ไม่ต้องพึ่งบารมีคุณพี่สาวคอยตามดูแลหรอก!”

กระแทกเสียงใส่อย่างมีจริต ช้อนหางตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ต้องตาสูดลมหายใจเข้าออกเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังโหมกระหน่ำของตัวเอง เธอจะต้องควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าให้ดีกว่านี้ เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และเธอเป็นเพียงคนเดียวที่จะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ในครอบครัวได้

แกควรกลับบ้านได้แล้ว

น้ำเสียงของต้องตามันไม่ได้ดูเชิญชวนเหมือนกับประโยคที่กลั่นกรองออกมาจากสมองของสาวมาดนิ่งกว่าสามสิบวินาที คนที่ไม่เคยพูดดีกันเลยมาทั้งชีวิต ถ้าอยู่จะให้พูดจาหวานใส่ มันคงจะเหมือนยาพิษที่เข้ามาทำร้ายตัวเองมากกว่า

จุดประสงค์ที่เธอมา มันใช่จริงๆน่ะเหรอ ไม่ใช่ว่าเธออยากจะเข้ามาพลอดรักกับชายในฝันที่เขาไม่คิดแม้แต่จะชายตามองเธอหรอกเรอะ!!!”

แกอยากจะมีเรื่องกับฉันมากใช่มั้ยญาดา!”

ฉันไม่ทะเลาะกับเธอให้เปลืองแรงหรอกนะ เพราะว่าผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้มีความจำเป็นอะไรกับชีวิตฉัน เท่ากับชีวิตเหี่ยวแห้งขาดผู้ชายของเธอ ถ้าอยากจะได้ก็เอาไปสิ ฉันมีตัวเลือกอีกเป็นร้อย

เรือนผมสลวยของร่างบางสะบัดใส่อย่างสวยเลิศเชิดหยิ่ง ญาดาก้าวเท้าเข้าไปยืนขนาบข้างกับอดัมที่ถูกยืมตัวเข้ามายุ่งวุ่นวายเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวอย่างถือวิสาสะ ดวงหน้าสวยสะบัดใบหน้าก่อนจะลากแขนนายแบบหนุ่มตะวันตกให้เดินจากมา

ญาดาไม่อาจหาเหตุผลให้ตัวเองได้เลยว่าทำไมตัวเองถึงต้องโมโหหน้ามืดขนาดนี้ เธอไม่ใช่นางเอกละครหลังข่าวเสียหน่อย แต่ก็เก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ!

สรุปแล้วไม้เด็ดของคุณดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลย

อดัมที่ถูกญาดาลากแขนเดินออกมาจากบริษัทตั้งไกลเอ่ยทักท้วงขึ้นมา รอยยิ้มทะเล้นขี้เล่นของอดัมทำให้สาวสวยอยากจะถลาเข้าไปตบให้หายหมั่นไส้ เศษใบหน้าสวยๆของญาดามันแตกละเอียดลงบนพื้นดังโพละอย่างไม่มีทางแก้ไข กาวตราช้างก็เอาไม่อยู่

คุณโสดอยู่ แต่คิดจะปฏิเสธผมใช่มั้ยล่ะ

ใช่ ฉันคิดจะปฏิเสธคุณ แล้วยังไงล่ะ

แต่ความจริงปรากฏแล้ว ผมคิดว่าคุณไม่มีอะไรที่จะปฏิเสธผมแล้ว และคุณคงจะเซ็งมากกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ดาร์ลิงก์ หน้าตาสวยๆของคุณบูดบึ้งไปหมดเลย

หยอกล้อสาวสวยที่มีพิษสงค์ร้ายกาจอย่างญาดาด้วยการเอามือมาจับคางโดยพลการแบบนี้ คงไม่เคยเจอโรงศพถึงไม่หลั่งน้ำตาสินะ คนตัวเล็กขมวดคิ้วยุ่งก่อนจะใช้มือตัวเองปัดมือหนาที่บังอาจแตะต้องใบหน้าของเธอออกอย่างรุนแรง

คืนนี้ไปเที่ยวกันดีกว่ามั้ย จะได้แก้เซ็ง

ฉันไม่ตอบตกลงไปเที่ยวกับใครง่ายๆหรอกนะ

แต่ผมมั่นใจว่าคุณจะตอบตกลง

ไอ้ความหงุดหงิดที่เกิดตอนนี้ก็ไม่รู้จะเอาไปลงกับใคร ใบหน้าแฉล้มของนายแบบหนุ่มตะวันตกก็ดูเป็นที่นายระบายอารมณ์ไม่ใช่น้อย ญาดากระแอมไอไล่ความคิดบ้าๆของตัวเองออกไปพร้อมกับเชิดปลายคางตัวเองขึ้นเล็กน้อย

อดัมยิ้มชอบอกชอบใจกับท่าทีต่อต้านและปฏิเสธชัดเจนของหญิงสาว สมัยนี้ไม่ว่าสาวๆคนไหนก็อยากจะควงหนุ่มหล่อหน้าตาดี หุ่นเฟิร์ม และมีงานเป็นนายแบบคนดังอย่างเขากันทั้งนั้น ถ้าเห็นเหยื่อที่เป็นเป้าหมายตรงตามคอนเซ็ปต์ที่ตัวเองวางไว้สาวๆเหล่านั้นคงไม่ลังเลเลยที่จะกระโจนเข้าหา คดีที่เพิ่งผ่านมาทำให้อดัมตระหนักได้แล้วว่าเขาชอบที่จะเป็นฝ่ายกระโจนเข้าหาเหยื่อ มากกว่าเป็นเหยื่อของสาวๆนักล่าพวกนั้น

ในสายตาของเหล่าพนักงานที่ลอบแอบมองดีไซน์เนอร์สาวสวยของพวกเขากับนายแบบหนุ่มที่ยืนเคียงข้างกันนะ ก็ดูเป็นคู่ที่มีสง่าราศีไม่หยอก ทั้งความสวยคมของญาดาที่เรียกว่าสวยหน้าเป๊ะกับหน้าหล่อเหลาเค้าโครงลูกครึ่งตะวันตกของอดัม ขอเชียร์ลึกๆอยู่ในใจโดยไม่ออกปากพูดอะไรในเวลางาน แต่คงเก็บเอาไปเมาท์ต่อกันยืดยาวในเวลาพักแน่ๆ

สาวสวยใบหน้าคมที่สัมผัสได้ถึงสายตาของคนรอบข้างตวัดสายตากวาดมองไปปราดเดียว ปราบพยศพนักงานทั้งหมดให้กลับไปสนใจงานของตัวเอง พลันสายตาก็สบเข้ากับนัยน์ตาคมคู่สวยของวิทิตที่เจ้าตัวกำลังสาวเท้ายาวเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าร้อนใจ คิดจะมาอธิบายเรื่องอะไรอีกอย่างนั้นรึ! เชอะ ภาพมันก็เห็นกันอยู่ชัดๆตำตา! แต่ญาดาก็ยังหยุดฝีเท้าอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน อย่างน้อยๆก็ลองฟังดูสักหน่อยละกันว่าจะหยิบยกอะไรมาแอบอ้างอีก!

น้องญายคนตัวสูงเรียกเสียงอ่อน ใบหน้าของวิทิตเรียกความน่าสงสารได้เต็มประตู

ญาดากำลังจะอ้าปากขานรับวิทิตเพราะความสงสารในหัวใจที่เล่นงานเธอเสียจนอ่อนยวบ แต่พอเห็นว่าใครที่เดินตามหลังวิทิตมาติดๆอย่างกับเจ้ากรรมนายเวร เธอก็ขอกลับลำเปลี่ยนใจไปทำบุญเก้าวัดหรือสวดอภิธรรมให้กับวิญญาณร้ายมาดนิ่งที่ตามหลังวิทิตแทนเสียดีกว่า!

อดัม เมื่อกี้นี้คุณว่ายังไงนะคะ

เสียงอ่อนเสียงหวานจนนายแบบหนุ่มถึงกับตั้งรับไม่ถูก เกิดอาการอึกอักขึ้นมาไม่รู้ตัว สัมผัสนุ่มๆที่แขนแกร่งของเขาถูกคล้องเอาไว้ด้วยมือของสาวสวย รอยยิ้มหวานนั่นเล่นเอานายแบบหนุ่มเผยอยิ้มสวยตาม

คุณจะพาฉันไปเที่ยวใช่รึเปล่า คืนนี้…”

ไล้ปลายนิ้วตัวเองบนมัดกล้ามแขนของคนตัวสูงอย่างยั่วยวน ญาดาช้อนหางตาตัวเองมองสีหน้าของคนตัวสูงและอีกคนอย่างสะใจลึกๆ เธอไม่ได้แค๊ไม่ได้แคร์อะไรกับผู้ชายคนนั้นสักเท่าไหร่หรอกนะ ถ้าหากว่าพี่สาวของเธออยากได้ก็เชิญเอาไปสิ ในเมื่อตัวเลือกชั้นดีกว่ามีให้ญาดาเลือกอยู่ไม่ขาดสาย!

น้องญาย

วิทิตส่งเสียงออกมาเหมือนกับจะดุญาดาที่ทำท่าทีแบบนั้น ใบหน้าที่เริ่มขมวดคิ้วหน้านิ่งของวิทิตไม่ได้ทำให้หญิงสาวยอมสยบอะไรทั้งสิ้น ครั้นยังใช้แขนตัวเองรั้งร่างสูงของนายแบบหนุ่มให้แนบชิดกับตัวมากขึ้นไปอีก

คุณวิทิตคะ คุณคงไม่ว่าอะไรถ้าหากว่าวันนี้ดิฉันจะขอลากลับก่อนนะคะ พอดีมีนัด

น้องญายช่วยฟังพี่อธิบายก่อนได้มั้ยครับ

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะเดินจากไป ชายหนุ่มก็รั้งแขนของหญิงสาวเอาไว้อย่างไม่รู้ตัว อาการตอบสนองของวิทิตคืออาการหึงจนหน้ามืดที่เขาก็พยายามจะควบคุมอยู่ และในสายตาของผู้ชายด้วยกัน ไอ้นายแบบหนุ่มนั่นก็ดูไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด ใช้สายตาโลมเลียทั้งร่างบางนั่นอย่างกับจะกินให้ถึงแก่นกระดูกสันหลัง ยิ่งเห็นยิ่งไม่สบอารมณ์

กรุณาช่วยปล่อยแขนฉันด้วยค่ะ แล้วก็สนใจผู้หญิงที่มากับคุณหน่อยสิคะ ดูท่าแล้วเธอคงจะเรียกร้องเสียจนเหนื่อยหน้าซีดแล้ว

วิทิตไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับสถานการณ์ตรงหน้าดี เพราะถ้าขืนเขายังรั้งร่างบางที่ดื้อรั้นอยากจะเอาคืนให้สาสมกับความโกรธของเธอ เขาก็ไม่ควรที่จะเอาลำเรือเข้าไปขวางกระแสน้ำเชี่ยวกราด เพราะมีแต่จะทำให้เรื่องราวมันแย่ลงทุกครั้งที่คลื่นอารมณ์ของอีกฝ่ายตีกลับมา เขาไม่ชอบการที่จะต้องผิดใจหรือทะเลาะกับหญิงสาวตรงหน้าเลย

ไปเถอะ อดัม

สิ่งเดียวที่วิทิตทำได้คือการเห็นแผ่นหลังของร่างบางที่เดินเคียงข้างไปกับชายอื่นห่างออกไปจากเขา ต้องตาที่ยืนอยู่ด้านหลังรู้ดีถึงความผิดหวังของชายหนุ่มที่กำลังกระวนกระวายใจ

ยัยดานี่ก็เหลือทนจริงๆ รั้นไม่รู้จักฟังคนอื่นเขาเลย

ไม่หรอกครับ น้องญายเขาก็แค่กำลังโกรธอยู่ก็เท่านั้นและยิ่งเห็นน้องญายอารมณ์เสียเพราะเรื่องต้องตากับพี่แล้ว อย่างน้อยๆก็ทำให้เรารู้ว่าน้องญายแคร์เราสองคนมากแค่ไหน

แคร์? ต้องไม่เห็นจะเข้าใจเลย สิ่งที่ต้องเห็นก็แค่ยัยเด็กเอาแต่ใจที่กำลังฟาดหัวฟาดหาง

แต่เด็กเอาแต่ใจคนนั้น. ถ้าไม่แคร์ใครก็จะไม่เก็บมาคิดให้เปลืองพื้นที่ความรู้สึกตัวเองหรอกนะครับ

คนอย่างญาดาถ้าไม่สนใจใครแล้วก็จะเฉยชาใส่ ไม่มีความรู้สึกใดๆทั้งสิ้น วิทิตรู้ดีว่าความเข้มแข็งที่เป็นเกราะหนามายาของญาดานั้นซ่อนสิ่งที่เปราะบางอ่อนแอและแตกหักง่ายอยู่ภายใน หากได้รับการกระทบกระเทือนหญิงสาวคนนั้นก็คงจะแตกละเอียดได้อย่างง่ายดาย

ดูเหมือนพี่ตาจะเข้าใจยัยดามากเลยนะคะ

ก็ไม่หรอกครับ พี่เป็นแค่คนนอกที่เฝ้ามองดูน้องญาย คนที่จะเข้าใจน้องญายและช่วยน้องญายได้มากที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นคนในครอบครัวที่เธอรักและแคร์ความรู้สึกมาตลอด

ใบหน้าของวิทิตที่แสดงออกถึงความรู้สึกที่จริงใจและมั่นคงต่อน้องสาวคนกลาง ทำให้หญิงสาวหักห้ามใจของตัวเองไม่ให้รู้สึกดีๆกับเขาเกินกว่าผู้ชายเสนดีคนหนึ่งที่รักน้องสาวเธอมากกว่าใคร ต่อจากนี้ไปชีวิตของญาดาก็มีใครอีกคนหนึ่งที่พร้อมจะปกป้องและดูแลเธอไปตลอดแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องตาจะห่วงให้มากเกินไปอีก เพราะเรื่องที่เธอควรจะรับผิดชอบที่สุดก็คือครอบครัว

พ่อกับแม่ของเธอคงจะรอฟังข่าวดีของยัยน้องสาวตัวร้าย และคงยินดีไม่น้อยที่จะปรับความเข้าใจและเริ่มความสัมพันธ์อันดีในครอบครัวเสียที

ต้องพอจะรู้แล้วล่ะค่ะว่าจะต้องทำอะไรต่อไป ฝากยัยดาด้วยนะคะพี่ตา

ครับ     

 

ญาดาไม่เจียดเรือนร่างนาฬิกาทรายของตัวเองเข้าใกล้กับสถานที่ที่มีไฟสลัวๆ หรือเป็นที่เปลี่ยวลับตาคน ตลอดการเดินทางออกมากับอดัมตามที่ตนเองได้ประกาศลั่นวาจาเอาไว้ แต่ชายหนุ่มก็ทำหน้าที่คู่เดทได้ดีเยี่ยม เป็นสุภาพบุรุษที่คอยเทคแคร์หญิงสาวไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ร้านอาหารที่เขาเลือกก็เอาใจหญิงสาวที่ระแวดระวังไปเสียทุกอย่าง สถานที่ที่โปร่งโล่งสบายและมีผู้คนเดินไม่หนาตาและไม่บางตาจนเกินไป ดูจะทำให้หญิงสาวคลายความระแวงที่เข้าขั้นสั่นประสาทลงไปได้บ้าง

           “อาหารอร่อยมั้ยครับหนุ่มลูกครึ่งพูดภาษาไทยค่อนข้างคล่องแคล่วเอ่ยถามเสียงแปล่งอย่างมีเสน่ห์

ญาดาเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าในขณะที่กำลังตักไอศกรีมหลังมื้ออาหารเข้าปาก สีหน้าและแววตาบ่งบอกถึงความเฉยชาขัดกับคำพูดที่รักษาน้ำใจคนตรงหน้า ยังไงซะชายหนุ่มก็อาสาเป็นเจ้ามือมื้อใหญ่นี้
           อร่อยดี

มันต้องวิเศษต่างหากล่ะชายหนุ่มเถียงพร้อมกับทำหน้างอนหญิงสาว สถาปนาตัวเองเป็นว่าที่แฟนหนุ่มของเธออย่างมั่นอกมั่นใจ

ญาดาไม่ค่อยชอบผู้ชายที่มั่นใจในตัวเองเกินเหตุนัก แต่อดัมเป็นฝรั่งและถูกเลี้ยงดูมาในแบบนั้น เธอก็คงจะหยวนๆไม่จับเขาเข้าขั้นอันดับผู้ชายสุดยี้ในลิสต์ของเธอ 

คุณมีที่ไหนที่อยากไปอีกหรือเปล่า

บ้าน! ญาดาอยากจะกลับบ้านและไปให้พ้นจากการเดทบ้าๆที่ตัวเธอเองดันปากพล่อยพูดออกไปอย่างขาดสติ แต่ถ้าขืนเธอกลับตอนนี้ อดัมมีหวังจะต้องตามไปส่งเธอถึงที่คอนโดฯ และเขาก็จะตามราวีเธอไปชนิดที่ว่าสลัดยังไงก็ไม่หลุด เปรียบเขาเหมือนเชื้อโรคร้ายที่ตามติดบนผิวหนังดีๆนี่เอง

หญิงสาวนั่งเหม่อลอยออกไปไกลนอกหน้าต่างร้านที่มีคนเดินเคียงคู่กัน ภาพของชายหนุ่มที่อายุห่างกับเธอถึงเจ็ดปีมาพร้อมกับรอยยิ้มสวยลอยไปมาอยู่ในหัวเธอ นึกแปลกใจไม่น้อยที่ตัวเองกำลังนึกย้อนไปถึงภาพของตัวเธอกับชายหนุ่มที่นั่งทานข้าวด้วยกันและเถียงกันสารพัดราวกับเด็กๆ ทำเอาญาดาอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

เวลาคุณยิ้มแล้วคุณสวยมากเลยนะ

           คุณไม่มีที่วางตาที่อื่นแล้วรึไง

พอถูกจับได้ก็ปรับสีหน้าเป็นบึ้งตึงใส่คนตรงหน้า เชิดหน้าและตักไอติมแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่อีกคนพูดออกมา

ก็ที่วางตาสวยๆแบบนี้ ยังจะมีที่ไหนที่น่ามองมากกว่านี้อีกเหรอครับ

คุณจะทำให้ฉันอาเจียนออกมาสารภาพกันตามตรงพร้อมกับทำหน้าเบ้เหมือนอยากจะอาเจียนจริงๆ

คุณเป็นพวกแพ้ความหวานของผู้ชายเหรอ

ฉันไม่ได้แพ้ แต่ฉันเลือก

ดูเหมือนว่าคุณจะมีคนเข้ามานั่งในใจคุณแล้วสินะ

คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฉันโสด

 “แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่มีคนที่ชอบนี่ ผมอิจฉาคุณวิทิตจริงๆเลยนะ

เกี่ยวอะไรกับผู้กรณีนามนั้น! ญาดาแทบจะพ่นน้ำเปล่าที่กำลังจิบใส่หน้านายแบบตะวันตก แต่ดีที่ยั้งปากทัน สาวสวยกระแทกแก้วน้ำดื่มตัวเองลงกับโต๊ะและจ้องตาเขม็งใส่อีกฝ่าย

 “เป็นอะไรไปครับ เกิดสำลักน้ำขึ้นมาเหรออดัมที่เห็นท่าทีหลุดฟอร์มอย่างเอ๋อเหรอของหญิงสาวยิ้มล้อเลียน

ฉันดื่มน้ำไม่ทันระวังน่ะ

งั้นผมเช็ดปากให้ดีกว่านะ

ผ้าเช็ดปากสีขาวสะอาดขลิบทองถูกยกขึ้นมาเช็ดข้างริมฝีปากคนสวย อดัมทอดสายตามองคนตรงหน้าราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่เขาเพิ่งเจอ และคงไม่มีไอ้โง่คนไหนที่จะปล่อยเธอให้ลอยนวลโสดได้อีกนาน

พอเถอะ ฉันเช็ดเองได้

ญาดาร้องห้ามเมื่อเห็นสายตาของอดัมที่จ้องมองเธออย่างบอกความหมาย นอกจากนั้นเธอยังเห็นภาพซ้อนอดัมเป็นใบหน้าของใครอีกคนหนึ่งที่ทำให้เธอนึกถึง รอยยิ้มสวยๆของผู้ชายคนนั้นทำไมถึงเข้ามาวนเวียนในหัวเธอแบบนี้นะ!

แล้วนี่คุณอยากไปที่ไหนต่อ

นายแบบหนุ่มรูปร่างดีบิดขี้เกียจเล็กน้อยตอนที่เดินออกมาจากร้านอาหาร ญาดาที่สูงเลยไหล่เขามาเพียงเล็กน้อยถอนหายใจอย่างหาทางออก ถ้าเธอไม่ยอมไปกับเขาเขาก็คงจะไม่ยอมปล่อยเธอให้กลับบ้านแต่โดยดี และเธอเองก็ยังคิดหาวิธีที่จะไม่ให้อดัมตามไปส่งเธอถึงที่คอนโดฯไม่ออกเลย

ยิ่งคิดก็นึกออกแต่วิธีถ่วงเวลา อย่างน้อยๆการไปเดินเลือกซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ตแถวๆนี้ก็ดูจะเป็นวิธีที่ช่วยลดการพูดคุยระหว่างเธอกับเขา แล้วยังปลอดภัยแก่ตัวเธอเองอีกด้วย คิดได้ดังนั้นญาดาก็หันไปบอกกับชายหนุ่มก่อนจะขึ้นรถยุโรปสีดำปราดของเขาไปยังซุปเปอร์มาร์เก็ตเป้าหมาย

คุณมาซื้ออะไรเหรอ

นายแบบหนุ่มถามอย่างสนใจในขณะที่เดินข้างกับญาดาเข้ามาในซุปเปอร์มาร์เก็ต สายตาก็คอยมองสำรวจอย่างสนอกสนใจเกี่ยวกับการจัดวางสินค้าที่แตกต่างจากบ้านเกิดที่ตนจากมา ญาดาใช้มือทัดผมข้างหูตัวเองแก้เก้อ สายตาหลุกหลิกพยายามหาช่องทางยื้อเวลาตัวเองให้นานที่สุด ปกป้องตัวเองด้วยการอยู่ในพ้นรัศมีของนายแบบหนุ่มที่แผ่ออร่าราวกับจะกลืนกินเธอลงไปเสียตรงนี้ มันค่อนข้างน่ารำคาญและกวนใจเธอไม่น้อยทีเดียว

ฉันจะไปซื้อของใช้ แยกกันตรงนี้แล้วกัน

ญาดาไม่ปล่อยให้อดัมได้ทักท้วงอะไรอีก เธอจับรถเข็นและวิ่งอย่างรวดเร็วไปยังล็อคสินค้าอื่น โดยเธอหารู้ไม่ว่าอันตรายเสี่ยงตายกำลังจะมาเยือนเธอ

  

 

 

Talk with writer ::
ช่วงนี้เห็นนักเขียนหายตัวไปบ้าง เว้นวันไม่มาอัพเหมือนทุกวันบ้าง
ก็อย่าได้ตกอกตกใจนะคะ เพราะนักเขียนนั้นกำลังมีปัญหากับ
อินเทอร์ตเน็ตที่หอพัก วันดีคืนดีคิดอยากจะงอนเข้าไม่ได้ก็ตัดสัญญาณไปเสียเฉยๆ
จะพยายามมาอัพเท่าที่เน็ตจะเอื้ออำนวยเเล้วกันค่ะ

ณ ตอนนี้ต้องขอกราบเรียนนักอ่านที่น่ารักที่เเวะเวียนเข้ามากดอ่านนิยายเรื่องนี้
กันมากมาย จำนวนยอดวิวเดือนนี้ก็ 1500 กว่าเเล้ว ถือเป็นสถิติใหม่ของการอัพนิยายเลย
ไม่ค่อยเห็นเม้นท์ของนักอ่านที่น่ารัก เลยมิรู้ว่าจะยังสนใจเเละตามอ่านน้องญายของเรากันอยู่ไหม
มีเพื่อนๆของนักเขียนที่อ่านนิยายก็เอะใจถามว่ามันยังไม่เข้าถึงเนื้อเรื่องหรือยังไง มันดูเอื่อยๆ
มีเเต่เรื่องรักๆใคร่ๆของพี่ตากับน้องญาย ยังไม่มีประเด็นอะไรให้หยิบยก
อย่าเพิ่งรีบร้อนกันไปเลยค่ะคุณนักอ่านขา ประเด็นหลักของนิยายเรื่องนี้ก็เกี่ยวกับความสัมพันธ์
ในครอบครัวเเละจิตใจของนางเอกล้วนๆ ความสนุกเข้มข้นมันอยู่ต่อจากนี้ไปต่างหากล่ะคะ ^^  

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ยอดยาหยี ตอนที่ 8 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->พ่อแง่แม่งอน 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3406 , โพส : 3 , Rating : 97% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 32
สงสารพี่ตา
Name : มะลิ [ IP : 110.49.224.53 ]

วันที่: 5 มีนาคม 2556 / 00:55
# 2 : ความคิดเห็นที่ 31
เป็นความสัมพันธ์ที่ยุ่งน่าดู  ไรเตอร์คงแต่งยากน่าดู
PS.  ~~ เหนื่อยแค่ไหนก็ไม่ท้อ เพราะรู้ว่าสิ่งที่รอไม่ไกลเกินฝัน ~~
Name : nidka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nidka [ IP : 110.171.111.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2556 / 22:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 29
-0- มีลูกสาวนี่มันเนี่ยจริงๆ 
PS.  warrior"DμάπG !! : ไม่ว่าจะได้บทไหนเธอก็คือ นางเอกในใจของฉัน SAKURA
Name : I'AM Warrior_DUANG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'AM Warrior_DUANG [ IP : 118.174.72.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:30
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android