คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ยอดยาหยี

ตอนที่ 7 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->นางฟ้าลำยอง 100%


     อัพเดท 21 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : YBSoulmate [ลลลา] ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YBSoulmate [ลลลา]
My.iD: https://my.dek-d.com/black_devil_zaa
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 18 Overall : 57,186
219 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 422 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ยอดยาหยี ตอนที่ 7 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->นางฟ้าลำยอง 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3083 , โพส : 2 , Rating : 100% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 





 

6

 

ญาดานั่งนิ่งอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ภายในคอนโดฯกว้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา แสงอาทิตย์ลอดผ่านช่องหน้าต่างที่แง้มผ้าม่านเปิดไว้เล็กน้อย สายตาของเธอกำลังจ้องมองรูปภาพของคุณหญิงอัสมาที่ถูกจัดวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง ตำแหน่งเดิมกับที่ที่เคยวางไว้ ดวงตาคมเหมือนกวางป่าของคุณหญิงอัสมาจ้องมองออกมาจากรูปภาพราวกับกำลังตำหนิติเตียนญาดา แน่นอนว่าถ้าคุณหญิงอัสมายังมีชีวิตอยู่ ท่านคงจะไม่ให้อภัยญาดาแน่ๆที่โดดงานและไร้ความรับผิดชอบ ผิดกับคำสั่งสอนที่ได้รับการอบรมมา แต่เธอไม่ไหวอีกแล้วเธอทนไปทำงานและสวมหน้ากากเสแสร้งว่าไม่เป็นไรไม่ไหวอีกแล้ว

ใบหน้าสวยซบลงกับฝ่ามือที่รองรับน้ำตาซึ่งไหลซึมออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ไหล่บางของเธอสั่นระริกจนเจ้าตัวยังแปลกใจว่าทำไมเธอถึงควบคุมตัวเองไม่อยู่แบบนี้  เธอเกลียดการที่เห็นว่าตัวเองอ่อนแอแค่ไหน เธอเกลียดกับการที่จะต้องยอมรับว่าเธอแคร์ เธอแคร์คนรอบข้างมากกว่าที่เธอคิดไว้ การอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเธอจะต้องทำอย่างไรต่อจากนี้ กลับไปใช้ชีวิตอย่างเดิมเหมือนที่เคยเป็น แน่ล่ะว่ามันคือคำตอบที่ควรจะเป็น แต่ยังไม่ใช่เวลานี้ ไม่ใช่เลย เธอยังไม่พร้อมจะออกไปต่อสู้กับสังคม เพียงแค่ขอใครสักคนหนึ่งใครสักคนที่อยู่เคียงข้างเธอในตอนนี้ มันยากมากเลยเหรอ

โทรศัพท์ของญาดาสั่นไม่หยุดราวกับเป็นเสียงที่ตอบรับคำขอร้องอ้อนวอนในใจของเธอ เรียวมือที่ชุ่มไปด้วยน้ำตาเอื้อมหยิบโทรศัพท์มา พยายามปรับสมดุลเสียงของตัวเองให้คงที่ เธอเพิกเฉยต่อการรับโทรศัพท์คนอื่นมาเป็นเวลากว่าหกชั่วโมงแล้ว และเจ้าของสายที่ค้างอยู่ในโทรศัพท์ของเธอก็คือปฏิการ แม้ญาดาจะแปลกใจเล็กน้อยก็ตามที่ไม่มีสายของวิทิตโทรเข้ามา แต่ความเป็นจริงก็ถูกตระหนักได้ในเวลาต่อมาว่าญาดาไม่เคยให้เบอร์โทรศัพท์กับวิทิตเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ว่าไงพายญาดาแสร้งทำเสียงสดใสและยิ้มให้กับตัวเองที่มีน้ำตาไหลอาบสองแก้มเนียน

ปฏิการจับน้ำเสียงของญาดาได้ในทันที แต่เขาไม่ได้เอ่ยปากทักเพราะเขารู้ดีว่าญาดาไม่ชอบให้ใครเห็นเวลาตัวเองอ่อนแอ ถึงแม้ว่าในใจของเขาจะว้าวุ่นด้วยความเป็นห่วงหญิงสาวคนนี้เท่าไหร่ก็ตาม  

ดากำลังคิดถึงพายอยู่พอดีเลยแหละ แหม รู้ใจดาจริงๆเลยนะพายเนี่ย

ชายหนุ่มที่อยู่ปลายสายอยากจะบอกให้ญาดาเลิกทำเป็นว่าตัวเองปกติในเวลาที่คุยกับเขา เขาเจ็บปวดที่ได้ยินเสียงเธอแบบนี้ ปฏิการสะบัดหัวตัวเองสองสามครั้งเพื่อไล่ความคิดบ้าๆของตัวเองออกไป แกล้งทำเป็นไม่รู้อิโหน่อิเหน่แล้วพูดต่อไป

พายคิดถึงดาไงเลยโทรมา เนี่ยไอ้ฟ้ามันชวนออกไปเที่ยวอีกแล้วนะ แต่พายว่าดาอาจจะเหนื่อยถ้างั้นพาย

ชายหนุ่มไม่ไว้ใจให้หญิงสาวออกมาเที่ยวกับเขาและฟุ้งฟ้าในเวลานี้ เพราะเขาเดาได้ว่าหญิงสาวอาจจะกระดกเหล้าไม่ยั้งจากปัญหาอะไรก็ตามที่รุมเร้าเธอ และทำให้หญิงสาวที่เคยสดใสมีน้ำเสียงที่หม่นหมองจนเหมือนกับแช่แข็งหัวใจของตนไปพร้อมๆกัน

ไม่พาย ดาอยากไปเที่ยวญาดาพูดขัดปฏิการ พร้อมกับพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น

วันนี้เธอจะไม่มานั่งเหงา นั่งหง่าว อยู่ที่คอนโดฯเพียงลำพัง ญาดาจะต้องดีขึ้นในเวลาไม่ช้า หญิงสาวบอกตัวเองในกระจกก่อนจะคว้าเอาผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ตรงตู้เสื้อผ้าออกมาพาดไหล่บางเอาไว้

เจอกันที่เดิมตอนสี่ทุ่มนะพาย

สายถูกตัดไปแล้วพร้อมกับชายหนุ่มที่ทวีคูณความเป็นห่วงมากขึ้น ปฏิการกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่นและคว้ากุญแจรถขับออกไปยังสถานที่นัดเพื่อรอหญิงสาว อย่าให้ความคิดของปฏิการเป็นจริงเลยเถอะ เพราะเขาคงเป็นห่วงญาดามากแน่ๆ

อีกขวด!!!”

นี่เป็นรอบที่ห้าแล้วที่หญิงสาวยกมือสั่งบริกรให้ยกเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์รสแรงฝาดลิ้นมาเสิร์ฟที่โต๊ะ ดวงตาคมสวยของญาดาหรี่ตามองเครื่องดื่มที่ค่อยๆพร่องลงทีล่ะนิดอย่างขัดใจ ความเร็วในการเสิร์ฟของพนักงานทำให้หญิงสาวใช้เรียวมือตบเข้าที่โต๊ะอย่างแรง!

เฮ้ย ทำไมเสิร์ฟช้าอย่างนี้วะ!!”ญาดาแหกปากเสียงดังลั่นอย่างคนขาดสติ เธอซดเข้าไปมากกว่าห้าขวดแล้วยังไม่พออีกเหรอ

ปฏิการที่กลัวว่าจะเกิดปัญหาขึ้นรีบดึงร่างบางเอาไว้เพื่อไม่ให้อาละวาดหนักไปกว่าเดิม เขาว่าแล้วเชียวว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ญาดามีปัญหาขับข้องใจเธอจะมาทิ้งปัญหาทั้งหมดไว้ที่ร้านเหล้า ดื่มแก้เครียดเบาๆตามวิสัยของสาวมั่นชอบเข้าสังคม แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะผิดปกติมากเกินไปหน่อย ญาดาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองดื่มอย่างขาดสติขนาดนี้ แล้วดวงตาที่มีรอยแดงช้ำนั่นก็เกิดจากการร้องไห้อย่างไม่ต้องสงสัย ปฏิการสงสัยจับใจว่าปัญหาอะไรที่รบกวนจิตใจของหญิงสาว จนทำให้เป็นเอามากขนาดนี้ เขาเป็นคนที่เข้าใจญาดามากที่สุดคนหนึ่ง แต่ครั้งนี้เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆมันเป็นเรื่องที่ปฏิการไม่รู้มูลเหตุเลย

เฮ้ย อย่ามาขัดใจสิ เอามาห้าขวดนะน้อง!”

ยิ่งเห็นร่างบางดื้อรั้นพยายามดิ้นปัดๆออกจากอ้อมแขนของปฏิการ ชายหนุ่มก็ยิ่งสับสนและเป็นห่วง แต่จะขืนแรงและความรั้นของหญิงสาวก็ใช่ว่าจะไหว เลยต้องจับร่างบางให้นั่งลงกับเก้าอี้บุนวมหนานุ่ม พร้อมกับหันไปสั่งบริกรให้เอาน้ำเปล่ามาให้หญิงสาวคนนี้เพิ่ม

ฉันไม่กินน้ำเปล่า ไม่เอา!”ญาดาโวยวายและเริ่มปัดมือไปตามโต๊ะ ข้าวของเริ่มระเนระนาด

ดา ไม่เอาสิ อย่าดื้อปฏิการพยายามที่จะตักเตือนหญิงสาวแล้ว แต่เขาใจแข็งทำเสียงดุใส่เธอไม่ลง

พาย! ไหนพายบอกว่ารักดาไง ทำไมพายถึงไม่ตามใจดา!!”

เมื่อไม่มีอะไรเหลือให้ญาดาได้ปาลงพื้นแล้ว สาวเจ้าก็พุ่งเข้าหาร่างสูงของปฏิการที่นั่งอยู่ข้างๆ ใช้มือขยุ้มเสื้อเชิ้ตสีกรมท่าของปฏิการเอาไว้ นัยน์ตาที่เงยขึ้นสบตาปฏิการเริ่มมีน้ำตาคลอหน่วงขึ้นมา จมูกโด่งๆเริ่มแดงจนน่าสงสาร ใบหน้าของญาดาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดสร้างความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งใจของปฏิการ

พายไม่รักดาแล้วเหรอ

ดวงตาที่เปล่งประกายเพราะตกกระทบแสงไฟในผับกำลังจ้องมองลึกเข้ามาค้นหาความจริงในนัยน์ตาของปฏิการ คนตัวเล็กที่อยู่แนบชิดกับร่างของเขากำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นเรียกหาคำตอบจากคำถามนั้น ปฏิการจับข้อมือเรียวเล็กของญาดา หัวใจของเขาสั่นไหวราวกับเป็นเด็กหนุ่มมัธยมที่เพิ่งเคยมีรักครั้งแรก

พายรักดามาก…”ปฏิการตอบเสียงเบา

ใบหน้าของปฏิการค่อยๆเลื่อนเข้าหาใบหน้าเรียวสวยของญาดาที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ฝ่ามือหนาอบอุ่นนั่นประคองข้างแก้มเนียนของญาดาอย่างทะนุถนอม ริมฝีปากบางของปฏิการจูบซับน้ำตาที่รินไหลของญาดาไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากอิ่มสวยที่เขาใฝ่ฝันหา ริมฝีปากบางของปฏิการกำลังจะจรดทับบนริมฝีปากอิ่มนั่นตามความต้องการที่ยากจะหักห้ามใจ แต่แล้วมือเรียวของญาดาก็ยกขึ้นมาขวางกั้นเอาไว้เสีย

ดาทำไม่ได้ดาทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว

ญาดาบอกเสียงสั่น น้ำตาพรั่งพรูออกมามากกว่าเดิม เธอร้องไห้สะอื้นเสียงดัง นิ้วเรียวๆนั่นแตะที่ริมฝีปากของปฏิการ ใบหน้าของญาดาพิงเข้ากับอกกว้างของปฏิการอย่างหาที่ยึด เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นบ้าอะไร แต่เพราะน้ำเมาพวกนั้นทำให้เธอยั้งปากที่จะพูดไม่ทัน ความคิด ความรู้สึก ที่เธอคิดกับปฏิการที่ถูกเก็บไว้มานานค่อยๆเปิดปากออกมา

เธอเคว้งคว้าง หาที่ยึดไม่ได้ คนๆเดียวที่อยู่เคียงข้างญาดาคือปฏิการ คนๆเดียวที่พยายามเข้าใจเธอให้มากที่สุดก็คือปฏิการ ปฏิการคือคนๆเดียวที่พร้อมจะอยู่ข้างเธอเสมอ แต่เธอไม่ใช่คนที่พร้อมจะอยู่ข้างปฏิการ เธอรู้ในวินาทีที่ปฏิการกำลังจะจรดริมฝีปากมอบจุมพิตแรกของทั้งคู่

ดา…”

ปฏิการขานชื่อร่างบาง หัวใจของชายหนุ่มกำลังเต้นระส่ำเสียงดัง ตลอดเวลาที่คบหารู้จักกันมาไม่มีครั้งไหนที่ปฏิการจะได้สัมผัสญาดามากไปกว่าการสวมกอด นั่นคือเหตุผลหรือเปล่าที่ทำให้วินาทีนี้ของปฏิการดูเหมือนจะถูกฉุดรั้งให้ลงเหวลึก ไปในหลุมดำที่ลึกที่สุดบนจักรวาล

พายรู้มั้ยว่าทำไมดาถึงคบพายได้นานที่สุด…”

ชายหนุ่มสั่นศีรษะเล็กน้อย พยายามกลั้นก้อนอะไรบางอย่างที่จุกอยู่ในลำคอตัวเอง

เพราะพายคือคนที่เข้าใจดาที่สุดและพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างดาเสมอ ไม่ว่าเมื่อไหร่พายก็ไม่เคยคิดทรยศดา ความรัก ความหวังดีที่พายมีให้ดา ดาดีใจมากเลยนะ ดาไม่เคยได้รับความรักแบบนี้จากที่ไหนมาก่อน ดาดีใจนะที่ได้รู้จักพาย แต่ตอนนี้ดาพร้อมที่จะปล่อยพายแล้ว

หมายความว่ายังไงน่ะดา…”

ญาดารู้ว่าปฏิการรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร แต่ชายหนุ่มไม่อาจยอมรับกับความจริงที่หญิงสาวพยายามละล่ำละลักเพื่อบอกกับเขา ฝ่ามือหนาสัมผัสไหล่บาง มือของเขาก็สั่นเทาไม่ต่างจากไหล่บางของหญิงสาวที่เขาเฝ้าทะนุถนอม

ดารักพายนะ ดารักพายแบบเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง และเพราะพายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของดา ดาเลยไม่อาจจะทำร้ายพายได้อีกแล้ว พายควรจะเจอคนที่ดีกว่าดา คนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างพาย

“…”

แต่ดาจะเห็นแก่ตัวเกินไปมั้ย ถ้าดายังอยากให้พายอยู่เคียงข้างดาแบบนี้ต่อไป ในฐานะของเพื่อน ดาไม่เหลือใครอีกแล้วพาย ฮึก ดาไม่เหลือใครแล้วจริงๆ

ปฏิการไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองสามารถร้องไห้ออกมาได้เหมือนกับเด็กขี้แยคนหนึ่ง และเขาเกลียดการที่จะให้ญาดามาเห็นสภาพแบบนี้ของเขา ชายหนุ่มตัดสินใจรั้งร่างบางของญาดาที่กำลังสั่นเทาเพราะความสับสน เสียใจ เข้ามากอดไว้แนบแน่นกับตัวเอง ฝ่ามือหนาของเขาลูบหัวของเธออย่างปลอบโยน หญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับไหล่กว้างของปฏิการและปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร

ดาขอโทษ ดาขอโทษพาย ดาขอโทษดาขอโทษที่เห็นแก่ตัวแบบนี้ ขอแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้น ขอให้ดาได้เข้มแข็งขึ้นก่อนนะพาย

ไม่ ดา ดาอย่าขอโทษพายอย่าขอโทษพายเลยนะ

ใบหน้าของชายหนุ่มที่เกยอยู่บนหัวของร่างบางในอ้อมกอดเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก ทั้งๆที่ตอนนี้หัวใจของเขากำลังแตกสลาย ทั้งๆที่ตอนนี้เขากำลังหลั่งน้ำตาออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ชายหนุ่มพยายามอย่างมากที่จะควบคุมร่างของตัวเองไม่ให้สั่นเพราะแรงสะอื้นของตัวเอง ปาดน้ำตาที่รินไหลออกมาทิ้งไปพร้อมกับดันร่างบางในอ้อมแขนออกมา ดวงตาของปฏิการจ้องมองใบหน้าของญาดาให้ทั่วอีกครั้ง ความสวยของเธอยังคงตราตรึงในหัวใจของเขา

คนสวยของพาย พายไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เห็นมั้ย?

ญาดาเผยอยิ้มรับรอยยิ้มของปฏิการ รอยยิ้มที่ดูดีที่สุดที่ญาดาชอบ มือเรียวเอื้อมสัมผัสสองข้างแก้มของชายหนุ่ม หญิงสาวใช้นิ้วมือเรียวของตัวเองไล้น้ำตาที่เอ่อล้นขอบตาของปฏิการลงมาช้าๆ

ดาทำให้พายร้องไห้ ดาขอ…”

อย่าพูดว่าขอโทษพายไงคะ เพราะถ้าดาขอโทษพายนั่นแปลว่าดารู้สึกผิดที่เจอกับพายนะคะ

ชายหนุ่มยิ้มอีกครั้งและใช้มือของตัวเองไล้ปลายผมของญาดาทัดที่ข้างหู

พายไม่เคยเสียใจเลยที่ได้เจอกับดา ไม่ว่าพายจะอยู่ในสถานะไหน ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าดาจะต้องการพายหรือไม่ พายก็จะอยู่เคียงข้างดาเสมอนะคะคนดี ต่อให้ดาไม่ได้รักพายในแบบนั้น แต่พายก็ยังรักดาเสมอ แม้ว่าจะในฐานะของเพื่อนคนหนึ่ง

คนสวยสะอึกสะอื้นเสียงดังซบใบหน้าตัวเองลงกับโต๊ะที่วางเครื่องดื่มเอาไว้ ญาดาไม่อาจกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไป เฉกเช่นเดียวกับชายหนุ่มที่ไม่อาจทนเห็นภาพของหญิงสาวที่ตัวเองรักกำลังร้องไห้เสียใจไปพร้อมกับหัวใจของปฏิการที่แตกสลายเพราะการถูกปฏิเสธ สถานการณ์ที่แสนอึดอัดนี้มันจะไม่มีทางออกเลยอย่างนั้นหรือ

โทรศัพท์มือถือของปฏิการสั่นพร้อมกับเสียงเรียกเข้าที่ทำให้ชายหนุ่มต้องเอื้อมมือไปกดรับสาย ฟุ้งฟ้านั่นเองที่เป็นคนโทรมาช่วยชีวิตชายหนุ่มเอาไว้ เพราะเขาไม่อาจกลั้นน้ำตาและปั้นหน้ายิ้มต่อหน้าญาดาได้นานไปกว่านี้แล้ว

ไอ้ฟ้าโทรมาพอดีเลยน่ะดา เดี๋ยวพายออกไปรับไอ้ฟ้ามันก่อนแล้วกันนะ

หญิงสาวที่แนบหน้าอยู่กับโต๊ะและใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาพยักหน้ารับช้าๆ ปฏิการส่งยิ้มกว้างให้ญาดาอีกครั้งก่อนจะลุกออกไป ทันทีที่ร่างสูงหมุนตัวหันหลังให้กับญาดานั้นน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมามากมาย ชายหนุ่มสะท้านไปทั้งตัว ความเจ็บปวดที่ถูกสร้างขึ้นมาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกโกรธแค้นอะไรหญิงสาวเลย แต่เขากลับเข้าใจในญาดามากกว่านั้น

พายรักดามากนะ…”

 

แน่ใจนะไอ้เทพ ว่าสัญญาณมือถือของน้องญายมาที่นี่จริงๆ

วิทิตเค้นเสียงถามเพื่อนที่ต่อสายโทรทางไกลจากอเมริกาด้วยสีหน้าเป็นกังวล ดวงตาคมกริบราวกับราชสีห์ของชายหนุ่มกวาดสายตามองไปทั่วทั้งสถานที่เริงรมย์หรือที่เรียกว่าผับ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่สาวสวยมั่นใจอย่างญาดาจะมาที่ผับ เพราะครั้งแรกที่เขาเจอกับเธอก็คือที่ผับเช่นเดียวกัน เพียงแต่ว่าสาวสวยไม่มีสถานที่เที่ยวอื่นอีกแล้วหรือนอกจากผับ Route 68 ที่เดียวกับครั้งที่แล้ว ทั้งๆที่เขาก็สร้างเรื่องสร้างราวจนคนน่าจะจดจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้ไม่น้อยทีเดียว

นี่ไอ้ตา! ฉันก็แกะสัญญาณเท่าที่จะทำได้แล้วนะ เบอร์โทรแกก็ไม่มี ฉันใช้เวลาเจ็ดชั่วโมงในการหาเบอร์โทรให้แก แล้วแกะสัญญาณ3Gมาถึงที่นี่ได้ก็บุญแล้วโว้ย!”

ปลายสายดูจะหงุดหงิดกับคำสบประมาทของไอ้เพื่อนรักที่ขู่เข็ญบังคับให้เขาตามหาที่อยู่ของหญิงสาวปริศนาที่เจ้าตัวรู้เพียงว่าชื่อญายเท่านั้น ฟังๆดูมันก็แปลกพิลึก คันปากอยากจะถามเพื่อนสนิทใจจะขาดว่า ญาย ทำไมมันดูจงใจคู่กับตายังไงชอบกล แต่เพราะติดภารกิจสำคัญเลยต้องรีบวางสายในทันที

น้องญายนะน้องญาย

ถึงปากจะบ่นแต่ขาก็ก้าวฉับๆไม่หยุดเข้าไปในผับที่เคยมีความทรงจำไว้ด้วยกัน ชายหนุ่มกวาดสายตามองหาหญิงสาวได้ไม่ยากเท่าไหร่นักเพราะเธอโดดเด่นที่สุดท่ามกลางผู้คน แต่สภาพมันไม่น่าดูเลยสักนิดเมื่อหญิงสาวกำลังเทเหล้าเข้าปากอย่างคนขาดสติ หน้าก็แนบกับโต๊ะพร้อมกับร้องไห้พ่นคำไม่รู้ภาษาออกมา เห็นแบบนี้แล้วก็อยากจะแกล้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกพฤติกรรมตอนเมาหลุดโลกของหญิงสาวไว้ให้ดูเป็นบทเรียน แต่วิทิตก็เกรงใจเหลือเกินว่าตัวเองจะมีแผลเพิ่มขึ้นมาบนตัวอีกไม่รู้กี่สิบแผลถ้าทำแบบนั้น

น้องญายครับ

เขย่าที่แขนเพื่อเรียกสติของร่างบางกลับมา แต่ดูเหมือนว่าจะถูกปัดทิ้งอย่างไม่ใยดี ดวงตาคมๆตวัดใส่ชายหนุ่มเตรียมคาดโทษให้อีกดอกหนึ่ง

คุณมาทำอะไรที่นี่คุณวิทิต คุณมีประชุมตอนเก้าโมงเช้าแล้วทำไมยังไม่รีบไปอีก

ดูเหมือนจะเลอะเลื่อนเรื่องเวลามั่วไปหมด วิทิตยิ้มบางๆกับใบหน้ายู่ยี่ของหญิงสาวที่เงยหน้ามาสั่งการเขาและฟุบหลับลงไป และเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งจนเขายังแอบตกใจ

คุณนี่มันไม่ได้เรื่องเลยจริงๆนะ เวลาที่ฉันต้องการคุณ คุณก็ไม่เคยโผล่หัวมา! แล้วดูสภาพฉันตอนนี้ซิ!! ดูไม่ได้เลย

แหมะ!!

อุตส่าห์เฝ้าทะนุถนอมมาตั้งหลายปี แต่กลับกระแทกหน้าตัวเองลงบนโต๊ะกระจกอย่างไม่กลัวเจ็บแบบนี้ มันน่าจับตีจริงๆเลย ร่างสูงของวิทิตเข้าไปประคองญาดาที่นอนหมดสภาพคาโต๊ะกระจกให้ลุกขึ้นนั่งดีๆ มีหลายสายตาที่แอบมองคนสวยของเขาอย่างแฝงเจตนาร้ายกาจ นี่ถ้าเขามาไม่ทันไม่รู้เลยว่าหญิงสาวจะถูกหิ้วไปไหนต่อไหน แล้วนี่มาดื่มเหล้าคนเดียวเหรอยังไงกันนะ? เพื่อนๆหายไปไหนหมด

ฮึกๆ ฉันไม่เหลือใครแล้ว ฮึกๆๆ

น้องญาย

คุณวิทิต ฉันไม่เหลือใครแล้ว ฮือ

พอประคองให้นั่งตัวตรงได้ก็เหมือนกับมีสวิตช์มาสับให้มีน้ำตาล่วงลงเผาะๆ ทำเอาใจคอไม่ดีต้องรีบใช้นิ้วมือไล้น้ำตาออกจากข้างแก้มสวยที่ทะนุถนอมมานาน วิทิตสำรวจทั่วทั้งใบหน้าของญาดาก็ดูว่าจะปกติดี นอกจากสติที่หลุดหายไปพร้อมกับอาการเมาอย่างหนักชนิดเพ้อเจ้อสุดๆ

กอดฉันสิคุณวิทิต ฮือๆๆ ฉันเหงา ฉันเศร้า ฉันเดียวดาย

น้องญายรู้ตัวรึเปล่าครับว่าพูดอะไรออกมา

ถามไปอย่างนั้นเองเพราะวิทิตดึงร่างของญาดาเข้ามากอดแทบจะทันทีที่ได้ยินคำสั่งประกาศิตของหญิงสาว ว่าแล้วก็ช้อนร่างบางของญาดาขึ้นในอ้อมแขน ก่อนจะหยิบแบงก์พันสามใบในกระเป๋ากางเกงมาวางไว้บนโต๊ะเป็นค่าเครื่องดื่ม กะคะเนจากสายตาคร่าวๆคงจะดื่มไปไม่น้อยกว่าหกขวด

คุณจะพาฉันไปไหนอ่ะ!! ฉันยังอยากดื่มอยู่เลยนะหญิงสาวดีดดิ้นอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของวิทิต โวยวายร้องหาจะเอาแต่เครื่องดื่มมึนเมาเพียงอย่างเดียว

น้องญายดื่มเยอะแล้วนะครับ ควรจะพอได้แล้ว

ไม่เอา ยังไม่พอ!! คุณไม่รู้หรอกว่าฉันต้องการมันแค่ไหน ฮือๆ ฉันเศร้า ฉันไม่เหลือใครอีกแล้ว ฮึกๆ ไม่มีใครรักฉันเลย

ริมฝีปากอิ่มร้องแหกปากโวยวายไม่หยุด ญาดาสะอึกสะอื้นในอ้อมแขนของวิทิต มือเรียวขยุ้มแขนเสื้อของชายหนุ่มจนยับยู่ยี่ไปหมด ดวงตาใสๆแดงก่ำเสียจนน่าสงสาร ผมเผ้าของสาวสวยก็ดูยุ่งเหยิงเสียจนไม่เป็นผู้เป็นคน ญาดาซบใบหน้าแนบชิดกับแผ่นอกกว้างของคนที่ช้อนร่างเธอไว้ในอ้อมแขน ข้างแก้มเนียนสัมผัสกับอกข้างซ้ายของวิทิตได้ยินเสียงหัวใจก้องกังวานข้างหู ราวกับเป็นเพลงกล่อมเด็กที่ทำให้เธอค่อยๆสงบลงช้าๆ

คราวหลังไม่ดื่มอีกแล้วนะครับ

ญาดาไม่ส่งเสียงตอบวิทิตเพราะได้ผล็อยหลับไปแล้วในอ้อมแขนของเขา ชายหนุ่มก้มมองหญิงสาว รอยยิ้มเล็กๆผุดที่ริมฝีปากอย่างบังคับไม่อยู่ นางฟ้าแสนสวยของเขาหมดฤทธิ์จนหลับไปเสียแล้ว ร่างบางของญาดาถูกวางไว้อย่างแผ่วเบาบนเบาะรถยนตร์ยุโรปสีขาวของวิทิต

ชายหนุ่มถือวิสาสะหยิบกระเป๋าสะพายข้างของหญิงสาวมาค้นเพื่อหาเบาะแสที่พักปัจจุบันของหญิงสาว โชคดีของวิทิตที่คีย์การ์ดแข็งๆห้อยอยู่ติดกับกุญแจห้องมีนามบัตรใบเล็กๆเจาะรูแขวนอยู่ด้วย คนตัวสูงหยิบนามบัตรนั่นขึ้นมาอ่าน แผนที่ด้านหลังนามบัตรคือเส้นทางออกจากตัวกรุงเทพมุ่งตรงไปยังเขตคอนโดฯริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่วิทิตเคยผ่านบ่อยๆ เอาวะ อย่างน้อยก็พอจะคลำทางไปถูกบ้าง

ฮือฮือ!”

วิทิตละสายตาจากนามบัตรแล้วหันไปมองหญิงสาวที่กำลังพลิกตัวเผชิญหน้ากับเขา ใบหน้าสวยหลับตาพริ้มสนิทเห็นขนตาหนางอนเป็นแพ ปากก็ขมุบขมิบราวกับคนกำลังนอนละเมอ วิทิตหัวเราะชอบใจกับภาพตรงหน้าของนางฟ้าแสนสวยที่ชอบวางฟอร์มอยู่ตลอดเวลา ถ้าหากเขาไม่ได้รักญาดามากขนาดนี้ บางทีเขาคงไม่อาจหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำตามอำเภอใจได้ แต่เขาแคร์ญาดามากกว่าใครทุกคนบนโลกใบนี้ ขอแค่ให้เขาได้ดูแลหญิงสาวอย่างนี้ก่อนก็พอ

น้องญายครับ

ชายหนุ่มไม่คิดเลยว่าการพยุงหญิงสาวให้ขึ้นมาที่ห้องสวยบนชั้นบนสุดของคอนโดฯหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาจะลำบากขนาดนี้ ก็ดูแม่คุณเล่นทิ้งตัวเดินสะเปะสะปะอย่างกับเด็กทารกเพิ่งหัดตั้งแตเสียขนาดนี้ พาลจะล้มหน้าทิ่มลงข้างทางอยู่หลายหน ดีนะที่วิทิตแข็งแรงพอไม่เช่นนั้นคงได้ลงไปนอนกลิ้งกับพื้นพรมที่ปูเป็นแนวยาวให้ได้เจ็บเล่นแน่ๆ

ประตูห้องนอนข้างในสุดของห้องพักหญิงสาวถูกเปิดออก พร้อมกับวิทิตที่พาร่างไร้สติของญาดาลงไปนอนบนเตียงนอนได้สำเร็จ พอหัวถึงหมอนปุ๊บก็เหมือนกับเป็นกิจวัตรที่ทำเป็นประจำ ญาดาดึงผ้าห่มที่พับไว้อยู่ตรงปลายเตียงขึ้นมาม้วนรอบตัวเองเอาไว้ราวกับหนอนชาเขียว เธอทำทุกอย่างเป็นปกติทั้งๆที่ตัวเองยังหลับตาอยู่อย่างนั้น เดือดร้อนถึงชายหนุ่มกลัวว่าเธอจะหายใจไม่ออก ต้องเข้าไปช่วยจัดแจงผ้าห่มออกเสียก่อน

น้องญายอย่าเพิ่งหลับสิครับ ลุกขึ้นไปอาบน้ำก่อน

หญิงสาวไม่สนใจแถมยังใช้มือตัวเองฟาดเข้าหน้าชายหนุ่มเสียงดังลั่นห้อง กรามจะร้าวหรือเปล่าเนี่ย!

น้องญายครับ นอนแบบนี้มันไม่สบายตัวนะครับ

วิทิตก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้มานั่งพูดกับคนเมาที่ไร้ซึ่งสติแบบนี้ ชายหนุ่มหมดหนทางที่จะต่อรองกับหญิงสาว เขาเลยลุกขึ้นไปค้นกะละมังที่อยู่ในห้องครัวมาจัดการรองน้ำเย็นๆจนเต็ม หาผ้าเช็ดตัวที่จัดไว้เป็นระเบียบในห้องแต่งตัวของหญิงสาว และจัดแจงวางลงตรงข้างๆเตียง

พี่ขออนุญาตแล้วกันนะ

ว่าแล้วชายหนุ่มก็ถลกแขนเสื้อเชิ้ตและตวัดเนคไทผ้าไหมของตัวเองไว้รอบคอ มือแกร่งจัดการบิดผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดๆเช็ดรอบดวงหน้าสวยของญาดาอย่างเบามือ คนสวยที่ถูกผ้าชุบน้ำเย็นๆซับหน้าอยู่พยายามใช้มือปัดออกไป แต่ก็ถูกรวบเอาไว้ด้วยมือข้างที่ว่างของวิทิต

อย่าดื้อสิครับน้องญาย เช็ดหน้าก่อนนะจะได้นอนสบายไง

ไม่เอา!! หนาว!!”

พอเช็ดแขนเช็ดขาให้หญิงสาวจนเสร็จ วิทิตก็จัดการเก็บกะละมังกับนำผ้าเช็ดตัวไปตากไว้ที่ข้างระเบียง เหลือบสายตาเห็นหญิงสาวยังไม่ได้ถอดรองเท้าส้นสูงของตัวเอง เลยสาวเท้าไปที่ปลายเตียงและย่อตัวถอดรองเท้าให้หญิงสาวช้าๆ เสร็จก็จัดแจงเปิดเครื่องปรับอากาศในอุณหภูมิที่กำลังดีและห่มผ้าให้ญาดาได้นอนหลับสบาย

นอนหลับนิ่งไม่กระดุกกระดิกขนาดนี้ คงกำลังฝันดีล่ะสิท่า

ว่าจะหักห้ามใจไม่แตะต้องร่างกายใดๆของหญิงสาวอยู่แล้ว แต่พอมาเห็นใบหน้าที่กำลังหลับฝันดีของญาดาก็ทำให้วิทิตอดใจไม่ไหว ประทับจุมพิตฝังลงที่ข้างแก้มเนียนสวยของญาดาอย่างรักใคร่เอ็นดู

สงสัยคงต้องคอยยึดเหล้าไม่ให้แตะอีกแล้วล่ะมั้ง

เสียงเบาๆของวิทิตราวกับส่งไปถึงหญิงสาวได้ ญาดาพลิกตัวหันกลับไปอีกฝั่งหนึ่ง ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆกับความสุขเล็กๆที่เกิดขึ้น นัยน์ตาคมสวยของเขามองสำรวจไปรอบๆทั้งห้องก่อนจะมาสะดุดกับภาพที่ตั้งไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง รูปภาพของคุณหญิงอัสมาที่จ้องมองออกมาจากรูปภาพ เป็นดวงตาคมเอกลักษณ์ของผู้หญิงตระกูลอัครศรีที่วิทิตชื่นชอบมากเป็นพิเศษ ดวงตาของผู้หญิงที่เป็นผู้นำ เด็ดเดี่ยว ถอดแบบกันมาเป๊ะๆของญาดา

ร่างสูงของวิทิตลุกขึ้นเดินไปยืนอยู่ตรงหน้ารูปถ่าย ก่อนจะโน้มตัวลงยกมือไหว้รูปนั้นพร้อมกับเอ่ยเสียงเบา

สวัสดีครับคุณยาย ผมขออนุญาตดูแลน้องญายแบบนี้ คงไม่ว่ากันนะครับ

ถึงแม้ว่าคุณหญิงอัสมาจะสิ้นแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความรัก ความห่วงใย ในตัวหลานสาวของคุณหญิงจะลดน้อยลงไปหรอกนะ ขืนวิทิตไม่ขออนุญาตและทำตัวให้อยู่ในกฎระเบียบประเพณีอันดีงาม ล่วงเกินน้องญายไปมากกว่านี้ มีหวังได้มีวิญญาณหลอนมาหักคอเขาตาย โทษฐานทำร้ายหลานสาวสุดที่รักของคุณหญิงอัสมา

 

ฟุ้งฟ้า สาวสวยก้านยาวลูกสาวนักธุกิจโรงพิมพ์รายใหญ่ก้าวย่างบนส้นสูงสวยเก๋ของตัวเอง ใบหน้าสวยหมวยของเธอที่ปัดมาสคาร่าทำให้ตาดูเฉี่ยวคมหรี่สายตามองสำรวจเงาประหลาดที่ยืนแหงนหน้ามองฟ้าอยู่ตรงทางเข้าประตูหลังของผับ route 68 ที่เธอและเพื่อนฝูงชอบมาปาร์ตี้กันอยู่บ่อยครัง พอปรับสายตามองดีๆถึงได้รู้ว่าเป็นปฏิการ เพื่อนหนุ่มในกลุ่มของเธอนั่นเอง

เฮ้ย พาย!”

เสียงใสของหญิงสาวเรียกให้ชายหนุ่มสบสายตากับเธอ ฟุ้งฟ้าโบกมือร่าเริงและรีบสาวเท้าเข้าไปหาชายหนุ่ม พอเข้าใกล้ในระยะที่พอเห็นแสงไฟตัวตึกกระทบกับใบหน้าหล่อใสไร้ริ้วรอยของอีกฝ่าย ก็ทำเอาฟุ้งฟ้าเดินเป๋จนเกือบจะตกส้นสูงเพราะตกใจ

น้ำตาที่รินไหลอาบข้างแก้มนั่นทำให้ฟุ้งฟ้ายกมือขึ้นมาปิดปากอัตโนมัติ ก้าวเดินไปยืนข้างหน้าเพื่อนหนุ่ม

เกิดอะไรขึ้นน่ะพาย ทำไมพายถึงร้องไห้แบบนี้

ทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่เต็มอกว่าเรื่องที่จะทำให้ปฏิการหวั่นไหวจนถึงขั้นหลั่งน้ำตาลูกผู้ชายออกมาได้คงหนีไม่พ้นเรื่องของญาดา เพื่อนสาวคนสวยของเธอที่ปฏิการมอบรักของเขาให้ทั้งหัวใจ

ฟ้าดา ดา…”

ปฏิการไม่รู้จะกลั่นกลองคำพูดออกมาอย่างไร สิ่งที่เขารู้คือความเสียใจที่ไม่อาจต้านทานได้ แขนแกร่งของปฏิการดึงร่างเพื่อนสาวเข้ามากอดเอาไว้

ร่างสูงของเขากำลังสั่นเทาเพราะแรงสะอื้นไห้ครั้งใหญ่ที่ฟุ้งฟ้าไม่เคยเห็นมาก่อน มีบ้างที่ปฏิการจะนำเรื่องของญาดามาปรึกษาเธอ มีบ้างที่ปฏิการจะทำหน้าเศร้าหมองเพราะเห็นญาดาไปกับผู้ชายคนอื่น แต่นี่คือการเสียใจที่แม้แต่ฟุ้งฟ้าเองก็ตั้งตัวรับไม่ถูก

เกิดอะไรขึ้นพาย ดาทำไม? นายใจเย็นๆก่อนนะ แล้วค่อยๆเล่า

ดาทิ้งพายแล้ว ดาไม่เคยรักพายเลย

บะบ้าน่า มันจะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง พายเป็นเบอร์หนึ่งของดาเลยนะ!”

ดาขอเลิกกับพายแล้วพายเป็นได้แค่เพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่งของดาเท่านั้น ไม่ว่าจะทำยังไง ดาก็ไม่เคยรักพายในแง่นั้นเลย

  ฝ่ามืออุ่นๆของฟุ้งฟ้าสัมผัสเข้ากับแผ่นหลังกว้างของปฏิการ ลูบไปมาราวกับปลอบโยนให้กำลังใจ ฟุ้งฟ้าไม่ใช่คนที่พูดเก่งนัก เธอเป็นคนเถรตรง และยิ่งในบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจแบบนี้ก็ยิ่งทำให้หญิงสาวยั้งปากยั้งคำพูดของตัวเองไม่อยู่อีกต่อไป

งั้นพายมารักกับเรามั้ยล่ะ

ปฏิการชะงัก ดันร่างบางที่อยู่ในอ้อมแขนตัวเองออก ดวงตาใสที่คลอหน่วงไปด้วยน้ำตาเต็มไปด้วยประกายความสงสัยที่เข้ามาแทนที่ ฟุ้งฟ้ายิ้มแหยๆกับคำพูดที่หลุดปากออกไป ในใจคิดอยากจะใช้มือตบปากตัวเองให้สาแก่ใจ ปากพล่อยๆของเธอมันหลุดความลับอันใหญ่หลวงออกไปได้อย่างไรกันนะ! อุตส่าห์เก็บไว้มาตั้งสี่ปี!!

ฟ้าเล่นตลกอะไรน่ะ

เราไม่ได้ตลกนะ! เราบอกว่าเราชอบพายก็คือชอบพายจริงๆ!!”

เมื่อเห็นใบหน้าที่ไม่เชื่อในคำพูดของปฏิการ ก็ยิ่งทำให้สาวสวยถึงกับปรี๊ดแตก กระชากคอเสื้อชายหนุ่มมาก่อนจะประทับริมฝีปากอิ่มของตัวเองลงไป หัวใจก็สั่นระทึกกับเหตุการณ์บ้าบิ่นที่ตัวเองก่อขึ้น พระเจ้าจะลงโทษเธอไม่ได้ ในเมื่อเธอแอบรักผู้ชายของเพื่อนแบบนี้แล้ว มันก็ไม่มีอะไรให้เสียอีกต่อไป!!

มาเป็นแฟนเราสิ แล้วเราจะทำให้พายรู้ว่าการถูกรักมันเป็นยังไง!”

 

การเมาแล้วแฮงก์ไม่ใช่สถานการณ์ที่สาวสวยอย่างญาดาจะจัดแจงกับมันได้ง่ายดายนัก ทั้งอาการปวดหัว ปวดท้อง คอแห้ง เวียนหัว หรืออยากจะอาเจียนเอาอาหารมื้อล่าสุดที่เพิ่งกินเข้าไปคะย้อนออกมากองกับเตียง ญาดาพยายามตะเกียดตะกายลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาน้ำสะอาดเย็นๆมาดื่มแก้อาการคอแห้งเป็นทะเลทรายสักแก้วสองแก้ว แต่ปลายเท้าของเธอที่สะดุดกับวัตถุประมาณอะไรบางอย่างทำให้สาวสวยหยุดชะงัก

สายตาคมๆหรี่ตามองดูวัตถุประหลาดตรงหน้าพร้อมกับใช้ปลายเท้าเขี่ยวัตถุนั้นอีกครั้ง สะบัดหัวสองสามครั้งเพื่อเรียกสติให้คืนมาก่อนจะถลึงตากว้างเมื่อปรับโฟกัสเข้าที่ สิ่งที่ขวางทางเดินของเธออยู่นั้นไม่ใช่วัตถุแต่เป็นเศษหนึ่งของมนุษย์ที่มานอนระเกะระกะขวางทางในห้องนอนของเธอ

พระเจ้า! สาวสวยร้องเรียกเสียงดัง เมื่อคืนนี้เธอโดนผู้ชายหิ้วปลีกกลับมาทำอะไรไม่ดีไม่ร้ายรึเปล่า! แล้วไอ้ซากศพที่นอนตายอยู่ตรงนี้นี่มัน

คุณวิทิต!!”

คนตัวสูงสะดุ้งสุดตัวเพราะเสียงร้องลั่นของหญิงสาว วิทิตสอดส่องสายตาทั้งซ้ายและขวาเพื่อตรวจเช็คว่าห้องพักไม่ได้ถูกไฟไหม้ หรือมีพายุทอนนาโดถล่มห้องให้หวาดเสียวเล่น พอเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงหน้าก็รู้ได้ในทันที

อรุณสวัสดิ์ครับวิทิตว่าและส่งยิ้มสวยรับแสงตะวันให้กับคนตรงหน้า

แต่ปัญหาก็คือ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาอรุณสวัสดิ์อะไรทั้งสิ้น ญาดาไหล่ลู่ตกลงเล็กน้อย เมินสายตาจากวิทิตและวิ่งวนออกไปห้องครัวและกลับมาในห้องนอนพร้อมกับโยนเสื้อคลุมอาบน้ำไว้บนเตียงนอน เธอไม่มีคำถามอะไรที่จะต้องสอบสวนให้มากความ ก็เขาคือวิทิต เธอไม่มีอะไรที่จะต้องกังวลเพราะเธอเชื่อมั่นเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่าเขาไม่กล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ ไม่มีทางที่จะฉวยโอกาสกับเธอแน่ๆ และเสื้อผ้าของเธอก็ยังอยู่ในชุดนอนครบถ้วน เธอไม่จำเป็นที่จะต้องทำตัวเป็นนางเอกละครแล้วทึกทักโวยวายว่าตัวเองถูกข่มขืนสักหน่อย!

น้องญายจะไม่ถามอะไรพี่หน่อยเหรอครับ

วิทิตเป็นฝ่ายที่เปิดปากถามเสียเอง ญาดาส่ายหัวและวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เธอสายมากแล้ว วันนี้เธอจะต้องไปเสนอแบบและคอนเซ็ปต์สำหรับแฟชั่นชุดแรกกับที่ประชุม แบบร่างของเธอถูกรวมไว้ในแฟ้มสะสมงานที่แนบอยู่กับสมุดสเก็ตช์ เธอเดาได้ว่าทุกคนในบริษัทคงจะกำลังเขม่นเธอเรื่องที่โดดประชุมเมื่อวานแหงมๆ

จัดการผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงกับขอบตาดำช้ำจากการดื่มจัดเมื่อคืนเสร็จ ร่างบางพุ่งตัวออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับคว้าของของมากมายไว้ในอ้อมแขน สาวเท้าเร่งรีบออกมาจากห้องนอนผ่านตัวห้องครัวก็ต้องชะลอฝีเท้าเพราะกลิ่นหอมๆที่ลอยมาจากด้านใน

น้องญายจะรีบไปไหนครับ ทานข้าวเช้าเสียหน่อยเถอะ

วิทิตที่รับบทพ่อบ้านเต็มตัวเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับแก้วที่ใส่โกโก้อุ่นๆเอาไว้ อีกมือก็ถือจานใส่ขนมปังปิ้งสุกกำลังดีเคียงคู่มากับแยมรสผลไม้ ท่าทีดูคล่องแคล้วจนญาดาเกิดนึกสงสัยในใจว่าเขารู้จักห้องพักของเธอดีจนเกินไป

คุณทำอาหารเช้าเหรอ?

แค่ขนมปังปิ้งง่ายๆที่พี่พอจะทำเป็นบ้างน่ะครับ

คุณนี่ท่าจะบ้านะ มันใช่เวลาที่คุณจะมาเข้าครัวสวมผ้ากันเปื้อนรับบทเป็นเชฟมือทองเหรอไง

โดนคนสวยแดกดันเข้าชุดใหญ่ แต่วิทิตยังคงมองโลกในแง่ดีส่งยิ้มกว้างให้กับร่างบางพร้อมกับยื่นจานขนมปังปิ้งให้ญาดา

เขารู้ว่าอาการเมาแล้วแฮงก์มันเป็นยังไง ตอนอยู่เมืองนอกเขาก็เป็นนักท่องราตรีที่ไม่เคยหยุดนิ่งสักค่ำคืน ถ้าไม่เมาถึงขั้นหัวราน้ำเดินไม่เป๋อ้วกไม่หยุดไม่มีทางเลิก คนที่รู้ดีที่สุดก็คงจะเป็นทัตเทพ เพื่อนสนิทของเขาที่ออกเที่ยวด้วยกันทุกคืน แบบนี้ล่ะมั้งที่ทำให้ไอ้เทพเพื่อนรักคอยจะยิงคำถามเรื่องน้องญายกับเขาเป็นประจำ เพราะตั้งแต่ที่กลับมาไทยวิทิตก็ประพฤติตัวดีไร้รอยด่างพร้อยอย่างกับแฝดด้านดีมาสวมรอยเป็นอีกคน

แต่ว่าถ้าน้องญายไม่ทาน วันนี้ทั้งวันคงจะปวดหัวแล้วก็แสบท้องแน่ๆ

ฉันดูแลตัวเองได้!”ญาดากระแทกเสียง ขากำลังจะก้าวออกไปแต่ก็หยุดชะงักเพราะสัมผัสได้ถึงน้ำย่อยในกระเพาะที่เริ่มเคลื่อนตัว ก้อนอะไรบางอย่างพุ่งขึ้นมาจุกอยู่ตรงลำคอจนต้องรีบวิ่งเข้าไปในครัวพร้อมกับอาเจียนยกใหญ่

น้องญายไม่เห็นจะต้องดื้อเลย พักสักหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร

คนตัวสูงตามมาลูบหลังให้ติดๆ ถึงแม้ว่าจะโดนมือสวยผลักให้ออกไปให้พ้นวิถีของการอาเจียน

คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง อ่อก!!”

โธ่ แบบนี้สุขภาพจะแย่เอานะครับ

อย่ามาแส่แค่ก!”

ก็เล่นดื่มซะเยอะขนาดนั้น เอาขวดมาต่อเรียงกันเป็นหอคอยได้แล้วมั้งครับ

คุณตลกนักเหรอไงฮะ เดี๋ยวฉันก็อ้วกใส่หน้า อ่อก!!”

อดที่จะขำกับท่าทีฟาดหัวฟาดหางของคนตรงหน้าไม่ได้ ก็ตัวเองเป็นคนกระดกเหล้าดื่มเข้าไปแบบนั้นเองแท้ๆ วิทิตอมยิ้มและส่งแก้วน้ำดื่มให้กับคนตัวเล็กได้ล้างปากล้างคอ ดูท่าทีที่รีบเหมือนโดนไฟลนก้นแบบนี้คงจะเป็นห่วงเรื่องงานแล้วก็เรื่องประชุมเมื่อวานสินะ

น้องญายนั่งลงก่อนเถอะครับ ไม่ต้องรีบ วันนี้เป็นวันอาทิตย์นะครับ

วันอาทิตย์?

ครับ วันหยุดที่ให้พนักงานได้มีเวลาอยู่กับครอบครัวบ้างไง

แล้วทำไมคุณไม่รีบบอกฉันน่ะฮะ

ว่าแล้วก็คว้าเอาผ้าเช็ดปากที่คนตัวสูงส่งให้มาซับรอบปากอิ่มของตัว ญาดาพยายามสะกดกลั้นลมหายใจตัวเองไม่ให้หอบตัวโยนจนเกินไป สายตาคมๆของวิทิตก็เอาแต่จ้องมองเธออยู่แทบจะทุกอิริยาบถ สงสัยจนต้องเปิดปากถามคนตรงข้าม

คุณจะมองอะไรนักหนา ไม่เคยเห็นคนอาเจียนเหรอไง

เคยเห็นครับ แต่ไม่เคยอยากดูแลใครเท่านี้มาก่อน

            ตอบเอาซื่อหรือว่าตอบเอาใจกันแน่ ญาดายืดตัวขึ้นจนสุดและเสมองไปทางอื่น เชิดคางขึ้นตามฟอร์มจัดของตัวเอง เก็บอาการสุดฤทธิ์ไม่ให้อีกคนได้ล่วงรู้ถึงความลับที่ซ่อนในใจของเธอ หวั่นไหวคือคำอธิบายสถานการณ์นี้ได้ชัดเจนที่สุด

ทานสักหน่อยเถอะครับ จะได้ดีขึ้น

ถ้าฉันไม่ทานมันก็คงจะเสียของล่ะสินะ

เหลือบสายตามอง จมูกก็ได้กลิ่นหอมๆชวนยั่วน้ำลาย ปลายนิ้วเรียวๆของคนที่นั่งตรงข้ามก็ดูจะคะยั้นคะยอให้เธอลองกัดสักคำดู มันก็คงไม่เสียหายอะไรในเมื่อน้ำย่อยเธอมันเริ่มเดินเครื่องมาสักพักแล้ว

เป็นไงครับ?

คนตัวสูงถามอย่างลุ้นสุดตัว ทั้งๆที่มันก็เป็นแค่ขนมปังปิ้งธรรมดาเท่านั้น สาวสวยสะบัดใบหน้าขึ้นก่อนจะดึงแก้วโกโก้ที่อยู่ข้างๆขึ้นมาจิบให้คล่องคอ

ก็ดี ขนมปังปิ้งธรรมดา กินแล้วไม่ตาย

พี่ไม่ได้ทำขนมปังปิ้งให้ใครกินบ่อยๆหรอกนะ นี่ครั้งแรกเลย

คุณกำลังจะบอกว่าตัวเองเข้าครัวครั้งแรกว่างั้น

ก็ไม่เชิงครับ ตอนเรียนที่เมืองนอกก็ทำอาหารให้ตัวเองทานบ่อยๆ ได้แต่เมนูง่ายๆนะครับ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ทำให้คนอื่นทาน

แอบเป็นปลื้มอยู่ไม่น้อยที่เป็นคนแรก แต่ทำไมในหัวของญาดากลับคิดเตลิดเปิดเปิงไปถึงไหนต่อไหน คำว่าครั้งแรกที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับวิทิตดูท่าว่าจะมีนับไม่ถ้วนเลยทีเดียว พลันจิบโกโก้พร่องไปกว่าครึ่งแก้วในหัวก็แล่นคำถามขึ้นมามากมาย ไหนๆวันนี้เธอก็ไม่ต้องรีบแล้วก็ขอยิงคำถามให้หายข้องใจกันเสียหน่อย

คุณหาฉันเจอได้ยังไงน่ะ แล้วยังมานอนในห้องของฉันอีก

เมื่อวานนี้ญาดาแบกกระเป๋าเสื้อผ้ากลับมาที่คอนโดฯของเธอโดยไม่ได้ปริปากบอกวิทิตแม้แต่คำเดียว แล้วยังจะโดดประชุมงานตอนเช้าอีกด้วย เบอร์โทรศัพท์มือถือก็ไม่มีสักหน่อย แล้วเหตุใดทำไมชายหนุ่มตรงหน้าถึงได้มานั่งอยู่ตรงนี้กับเธอกัน

เมื่อถูกสอบสวนวิทิตก็ส่งยิ้มบางๆพร้อมกับเลือกใช้คำพูดที่ไม่ทำให้มีพิรุธมากจนเกินไป เขาไม่อยากให้ญาดาต้องระแวดระวังตัวเองเวลาอยู่กับเขามากไปกว่านี้ ขืนลองหลุดปากไปสักคำหนึ่งว่าให้เพื่อนที่เป็นตำรวจสากลช่วยหาที่อยู่และจากคลื่นโทรศัพท์ของเธอ มีหวังได้โดนเป่าด้วยปืนพกจนหัวกระจุยแน่ๆ

พี่ได้ยินมาว่าน้องญายเก็บกระเป๋าออกจากบ้านก็เลยเป็นห่วงน่ะครับ เลยออกตามหาจากที่ที่น้องญายน่าจะไป ก็เลยไปเจอน้องญายเมาไม่ได้สติที่ route 68 พอลองค้นกระเป๋าน้องญายดูก็เจอนามบัตรกับคีย์การ์ดคอนโดฯที่นี่ พี่เลยพาน้องญายมาส่ง แล้วก็ดันเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ พี่ขอโทษนะครับที่ทำอะไรไปโดยพลการ

ฉันคงทำให้เสียงานแย่เลยสินะ

ไม่หรอกครับ เมื่อวานนี้คุณแม่พี่เข้าไปประชุมแทนแล้ว อีกอย่างเมื่อวานเป็นวันเสาร์ ต่อให้เริ่มทำกิจการอะไรจะเต็มที่จริงๆก็คงจะเป็นวันจันทร์มากกว่า น้องญายไม่ต้องกังวลหรอกครับ

ได้ฟังแบบนี้ญาดาก็พยักหน้ารับโล่งอกไปได้เปราะหนึ่ง แต่ภาพของวิทิตที่วิ่งออกไปนอกบ้านกับต้องตาก็ไม่ได้ลบเลือนไปจากความทรงจำของญาดาหรอกนะ ตอนที่เธอยืนเคว้งคว้างอยู่เพียงลำพังแบบนั้น

คุณพ่อคุณแม่แล้วก็ต้องตากับเชิญเกล้าต้องเป็นห่วงน้องญายมากแน่ๆที่ออกจากบ้านมาแบบนั้น…”

คุณหยุดพูดเรื่องครอบครัวฉันเถอะ ฉันไม่อยากฟัง

อย่าปิดกั้นตัวเองแบบนี้สิครับ เมื่อวานพี่เห็นอาการน้องญายแล้วไม่สบายใจเลย

ฉันขอบคุณนะที่คุณหวังดีกับฉัน แต่คุณช่วยเว้นระยะจากขอบเขตของเรื่องส่วนตัวด้วย

คนสวยแสนดื้อของวิทิตดูจะต่อต้านขึ้นมาอีกครั้ง วิทิตถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมฝ่ามือหนาของตัวเองตะปบเข้ากับโทรศัพท์มือถือของญาดาอย่างถือวิสาสะ

นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ

ก็พี่ไม่มีเบอร์น้องญายนี่ครับ เลยจะแลกเบอร์

ว่าแล้วก็แกล้งทำเป็นกดเบอร์มือถือตัวเองในเครื่องของญาดาแล้วกดโทรออก วิทิตจอมเจ้าเล่ห์โชว์หน้าจอมือถือที่ได้รับการแลกเปลี่ยนเบอร์เป็นที่เรียบร้อยให้อีกคนดู

คราวนี้พี่ก็จะได้โทรหาน้องญายสักที เวลาตามตัวจะได้ไม่ต้องเดาสุ่มอีก

ฉันบอกตอนไหนว่าอยากแลกเบอร์กับคุณน่ะฮะ

มือบางฉวยเอาโทรศัพท์ของตัวเองคืนมา พอกดดูก็เห็นเบอร์วิทิตถูกบันทึกไว้เรียบร้อยแล้ว

ถึงน้องญายลบออกไป พี่ก็เป็นฝ่ายโทรหาน้องญายอยู่แล้วน่ะครับ

ทำหน้าตายิ้มละไมราวกับไม่ได้ทำความผิดใดๆ วิทิตยืนขาตัวเองพร้อมกับบิดตัวคลายความเมื่อยจากการนอนบนพื้นพรมตลอดคืน ญาดาทำหน้าเบ้ก่อนจะวางโทรศัพท์ตัวเองลงกับโต๊ะ สัมผัสของปลายเท้าที่ชนเข้ากับปลายเท้าคนตรงข้ามทำให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายที่กำลังส่งยิ้มกว้างให้เธอ

น้องญายดูไม่เป็นอะไรแล้ว แบบนี้พี่ก็สบายใจ

รอยยิ้มอบอุ่นของคนตรงข้ามทำให้หัวใจของญาดาเต้นตุ้บๆเป็นจังหวะเสียงกลอง หูอื้ออึง ตาลายไปหมด ฝ่าเท้าของคนตัวเล็กค่อยๆเลื่อนทับวางบนหลังเท้าของอีกคนเงียบๆ วิทิตแปลกใจเล็กน้อยที่ญาดาเอาเท้ามาวางไว้บนเท้าตนเอง แต่ก็คลี่ยิ้มออกมา เท้าของคนตรงข้ามเล็กกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก

ขอบคุณนะ ที่คุณคอยเป็นห่วงฉัน

น้องญายไม่ต้องขอบคุณอะไรพี่หรอกครับ พี่เต็มใจทำให้น้องญาย

ฝ่ามือหนาเอื้อมมือลูบหัวนุ่มสลวยของคนตัวเล็กที่ห่อไหล่เอนหลังพิงกับเก้าอี้ลง ญาดาปล่อยให้วิทิตลูบหัวตัวเองอย่างเอ็นดูเงียบๆโดยไม่ปัดป้องอะไร ราวกับคนตรงหน้าเป็นบ่อน้ำเพียงหนึ่งเดียวในดินแดนทะเลทรายที่แห้งแล้งและถูกแผดเผา

 

 

Talk with writer ::
เย้!! วันที่ 15 เดือน 2 ปี 2556 ยอดวิวของนิยายเรื่องนี้ครบ 2000 วิวแล้ว 
ถึงคอมเมนท์เราจะเยอะสู้นิยายเรื่องอื่นไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรค่ะ เเค่เห็นยอดวิวก็ชื่นใจ
เหลือเกิน ตอนนี้ก็มีคนกำลังวาดแฟนอาร์ตให้อยู่ ดีใจ 555
ถ้าได้รับแฟนอาร์ตแล้วจะมาโพสต์ให้ทุกคนชมเเน่นอนค่ะ ฉลองครบรอบ 2000 วิว 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ยอดยาหยี ตอนที่ 7 : น้องญายคนสวยแสนดีของพี่ตา--->นางฟ้าลำยอง 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3083 , โพส : 2 , Rating : 100% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 28
เฮ้อ โชคดีจัง ที่พายมีคนมาดามใจ ><
PS.  warrior"DμάπG !! : ไม่ว่าจะได้บทไหนเธอก็คือ นางเอกในใจของฉัน SAKURA
Name : I'AM Warrior_DUANG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'AM Warrior_DUANG [ IP : 118.174.72.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:28
# 1 : ความคิดเห็นที่ 24
อ่านรวดเดียวเลยยยยยยยยย ชอบนิยายเรื่องนี้จัง รอติดตามอยู่นะคะ
PS.  Have you feel in love with someone
Name : junnie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ junnie [ IP : 125.24.223.204 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:57

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android