คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Fic naruto]LocK OuT! ปิดตำรายัยตัวดี

ตอนที่ 18 : เปิดตำราบทที่16>[[ลาจาก]] 100%


     อัพเดท 19 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : YBSoulmate [ลลลา] ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YBSoulmate [ลลลา]
My.iD: https://my.dek-d.com/black_devil_zaa
< Review/Vote > Rating : 84% [ 5 mem(s) ]
This month views : 15 Overall : 15,349
447 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 212 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Fic naruto]LocK OuT! ปิดตำรายัยตัวดี ตอนที่ 18 : เปิดตำราบทที่16>[[ลาจาก]] 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1235 , โพส : 15 , Rating : 17% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 


16

 

ที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ฉันเพิ่งรู้ถึงเหตุผลที่คาคาชิหายตัวไปเมื่อคืน...เขาพยายามปีนขึ้นไปบนเขาเพื่อขอความช่วยเหลือและโชคดีไปเจอกับหน่วยกู้ภัยและซาสึเกะ แต่ตอนนี้เขายังคงนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง...ไม่ขยับตัวและไม่รู้สึกตั้งแต่เที่ยงคืนของเมื่อวานนี้...

คนไข้นอนไม่ได้สติตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ เขาบาดเจ็บที่ท้องสาหัส...เขาเสียเลือดมากจนเราเองยังคาดไม่ถึงว่าเขายังมีแรงมาปีนเขาแบบนี้

หมอรายการอาการของคาคาชิ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตอบอะไรอีกแล้ว ทำไมเขาถึงทำแบบนี้

เขารักเธอมากนะซากุระ...ไม่งั้นหมอนี่คงไม่พยายามปีนเขาหลายชั่วโมงเพื่อตามหน่วยกู้ภัยมาช่วยเธอ...

ซาสึเกะบอก มืออุ่นๆของเขายังจับอยู่ที่ไหล่ของฉันก่อนที่เขาจะขอตัวออกไปให้หมอตรวจแผลที่เขาโดนแทงที่แขน ฉันจ้องมองคาคาชิที่นอนแน่นิ่งไม่ได้สติอยู่อย่างนั้นน้ำตาก็ไหลออกมาไม่หยุด เขาคงเจ็บปวดกับการที่รักฉันมาก...เพราะฉันไม่เคยทำตัวดีๆกับเขาเลยสักครั้ง ฉันมีแต่ทำร้ายเขา...ทั้งผลักไสให้ไปหาพี่ซาเอกิทั้งๆที่รู้ว่าเขาไม่ได้รักพี่สาวฉัน ทั้งเข้าใกล้เขาในฐานะน้องสาวโดยไม่รู้เลยว่าเขาคิดยังไง ไม่ใช่เขาหรอกที่เลว แต่เป็นฉันที่โง่และเลว ไม่รู้ตัวมาก่อนเลยต่างหาก!!

ฮือๆ พี่คะ ฟื้นขึ้นมาสิ!!!”

ทั้งๆที่เขาทุ่มเทเพื่อฉันมาตลอด แต่ฉันกลับคิดว่าเขากลั่นแกล้ง...ทั้งๆที่เขาพยายามกันฉันจากพวกผู้ชายที่ไม่น่าไว้ใจ ทั้งเขาพยายามจะสร้างรอยยิ้มให้ฉัน ทั้งยังทำดีกับฉันไว้มากมาย...แต่ทำไม!! ทำไมฉันถึงเมินเขา...ไม่ใส่ใจเขา และทำร้ายเขาแบบนี้

พี่ฟื้นขึ้นมาสิ...ฉันขอโทษที่ทำร้ายจิตใจพี่มากมาย ฉันรู้ว่าพี่เจ็บปวด ฮือๆ แต่พี่จะมาตายไม่ได้...พี่จะตายไม่ได้ ฮือออออออ พี่ยังตายไม่ได้...พี่ต้องอยู่กับฉันก่อนสิ...พี่เป็นพี่ชายของฉันนะ...ฮึก ฉันรักพี่มากนะ พี่เป็นพี่ชายที่แสนดีของฉันจริงๆนะ!! ฮือ

คาคาชิคงดีใจ.ที่ได้ยินเธอแบบนั้นนะซากุระ

พี่ซาเอกิ!”

ดวงตาของฉันเบิกกว้างขึ้นเมื่อร่างสูงของพี่ซาเอกิยืนพิงประตูอยู่ ใบหน้าและแววตาของพี่ซาเอกิบ่งบอกได้เลยว่าเธอเพิ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักมา...แต่ฉันก็ไม่กล้าจะสู้หน้ากับพี่สาวของตัวเองอีกแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะฉันทำให้พี่คาคาชิกับพี่ซาเอกิทะเลาะกัน...ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน...

พี่คงเกลียดฉันมาก...ฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้พี่ต้องเลิกกันทั้งๆที่ฉันเป็นน้องสาวของพี่แท้ๆ...พี่คงเกลียดฉันแล้ว ฮึก 

ยัยบ้า! ฉันจะเกลียดเธอได้ยังไง...ฮึก เธอเป็นน้องสาวของฉันนะ! ฉันเป็นห่วงเธอแค่ไหนรู้มั้ยซากุระ! ฉันเป็นห่วงเธอมาก...เธอเป็นน้องสาวคนเดียวของฉันนะ

แขนทั้งสองข้างของพี่ซาเอกิกอดร่างของฉันไว้แน่น ความรู้สึกเสียใจมันทำให้น้ำตาของฉันไหลออกมามากขึ้น

ฮือ หนูรักพี่...ฮือๆ หนูรักพี่ แต่หนูทำให้พี่คาคาชิต้องตาย ฮึกๆ...เพราะหนู เรื่องทุกๆอย่างมันถึงเป็นแบบนี้ ฮือ

ฮึก...ฮือ ไม่ไหวแล้ว...พี่ทนดูคาคาชิไม่ได้อีกแล้ว ฮึกๆ...คาคาชิ

ฉันรู้ดีว่าตอนนี้พี่ซาเอกิเสียใจแค่ไหน...เธอเสียใจมากกว่าฉันเป็นล้านๆเท่า...และมันคงยากถ้าต้องมายืนดูร่างที่เกือบจะไร้วิญญาณของคาคาชินอนอยู่ตรงนี้ พี่ซาเอกิเลยวิ่งออกไปด้านนอกพร้อมกับปล่อยโฮ...ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นเพราะฉัน ทำไมฉันถึงเกิดมาเป็นคนเลวแบบนี้...ฉันเป็นคนที่ทำให้ทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้แท้ๆ ฉันเกลียดตัวเอง

ฉันเกลียดตัวเองจัง...ถ้าฉันแลกชีวิตกับพี่ได้...ถ้าให้ฉันตายแทนพี่ฉันคงดีใจกว่านี้...เพราะฉันเรื่องทุกๆอย่างมันถึงได้แย่ ฮึกๆ พี่คาคาชิ!”

ทะ...เธอจะเกลียด...ตัวเองทำไม...

เสียงแหบพร่าที่ดังมาจากเรียวปากสีซีดของคาคาชิเป็นสัญญาณว่าเขาฟื้นขึ้นมาแล้ว และฉันกำลังจะลุกออกไปตามหมอหรือพยาบาลมาดูอาการ แต่พี่คาคาชิก็ดึงแขนของฉันเอาไว้แน่น...ทำไม เราต้องรีบตรวจดูอาการไม่ใช่เหรอ

ไม่ต้องหรอก...ซากุระ พี่รู้ดีว่ายังไงพี่ก็ไม่รอดแล้ว...

ฮึก ทำไมพี่ต้องพูดแบบนี้!! พี่ต้องรอดสิ...พี่ต้องรอด ฮือๆ พี่จะตายไม่ได้ ฮือๆ พี่เป็นพี่ชายของฉันนะ!! ฮือๆ

พี่ควรจะตาย...ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว...แต่ต้องขอบคุณพรคริสมาสต์ที่เธอเคยบอกพี่นะ...มันทำให้พี่ยังมีชีวิตอยู่รอดอีกตั้งวันหนึ่ง...ซากุระ ไม่มีสิ่งไหนในชีวิตพี่จะสำคัญเท่ากับเธออีกแล้ว...ยิ้มเยอะๆนะ พี่ชอบรอยยิ้มของ...เธอ

พี่ก็ต้องอยู่กับฉันสิ ฮือๆ พี่ต้องอยู่กับฉันแล้วฉันจะยิ้มให้พี่ดูทุกวันเลยนะ...จริงๆนะ ฉันจะยิ้ม ยิ้มให้พี่ดูทุกวัน...แต่พี่ต้องอยู่กับฉัน ฮือๆ

เธอเปลี่ยนไปมากนะซากุระ...

ฝ่ามือหนาของคาคาชิถูกฉันจับไว้แน่น ดวงตาที่ค่อยๆปรือลงของคาคาชิทำฉันใจสลาย...ฉันไม่อยากให้เขาตาย!!! เขาจะตายไม่ได้ ให้ฉันตายแทนเขาดีกว่า!! ฮือๆ ให้คนเลวอย่างฉันตายแทนเขาเถอะ

สวรรค์ไม่ยุติธรรม!! สวรรค์ควรเอาตัวฉันไป ฮือๆ ไม่ใช่พี่!! พี่เป็นคนดีพี่ต้องอยู่ต่อไปสิ ฮึกๆ เอาตัวคนเลวๆอย่างฉันไปเถอะ ฮือๆๆ

เหลวไหล...ถ้าซากุระไม่ใช่คนดีพี่จะรักเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอกันบนรถไฟเหรอ...เธอเป็นคนใจดีมากนะ...แต่ก่อนเธอไม่ค่อยยิ้ม แต่เดี๋ยวนี้ยิ้มของเธอทำให้โลกสดใสจริงๆ...พี่รักเธอนะ

ฮือออออ ไม่!!!! ไม่เอาแบบนี้...พี่คาคาชิ!!!! พี่คาคาชิ!!!!....ฮือออ

ต่อจากนี้...จะไม่มี ไม่มีผู้ชายใจดีแสนอบอุ่นที่คอยอยู่ข้างฉันอีกแล้ว...ต่อจากนี้จะไม่มีครูคาคาชิที่สอนวิชาคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนโคโนฮะอีกแล้ว...จะไม่มีเจ้าบ้าคาคาชิที่ทำให้ฉันอารมณ์เสีย และไม่มี...พี่คาคาชิที่คอยให้ความรักฉันอีกแล้ว...ฮือๆ

End Sakura Talk

ท่ามกลางสุสานที่มีลมพัดเอื่อยๆอยู่ไม่ขาด เมื่อวันเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ยังคงมีร่างของคนสามคนค่อยเฝ้าแวะเวียนมาที่นี่อยู่เป็นประจำ มาตรงริมหน้าผาที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลสวยได้อย่างชัดเจน...บริเวณที่เป็นหลุมฝังศพของคาคาชิ

วันนี้ฉันมาเยี่ยมพี่แล้วนะคะ...ตอนนี้ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว พี่ดีใจกับฉันมั้ย...

เด็กสาวที่เคยมีเรือนผมสั้นบัดนี้ผมของเธอยาวตรงจรดกลางหลัง รอยยิ้มบางๆของซากุระถูกส่งให้กับเจ้าของหลุมศพ เขาคนนั้นเคยบอกกับเธอว่ารอยยิ้มนี้ทำให้โลกสดใส...และจะไม่มีอีกที่เธอจะหยุดยิ้ม เพราะเธอคิดว่าถ้าเธอยิ้ม คนที่จากไปแล้วต้องยิ้มตามเธอแน่ๆ

ไง คาคาชิ...ไม่ได้เจอกัน...นานนะ

ชายหนุ่มที่ยืนข้างๆกับซากุระคือซาสึเกะ ในตอนนี้ถึงแม้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เขาก็ยังคงสาบานต่อหน้าหลุมฝังศพของคาคาชิว่าเขาจะดูแลซากุระให้ดี ทดแทนกับช่วงเวลาของคาคาชิที่จากไป...

ทุกครั้งที่เขามาที่นี่ไม่มีเลยสักครั้งที่เขาจะไม่มีสีหน้าเศร้าหมองกลับไป...คาคาชิเป็นอีกคนที่เขาสนิทและคุ้นเคยเป็นอย่างดี แต่ในตอนนี้เขาก็จากไปแล้ว...จากไปอย่างไม่มีวันหวนคืนมาอีก

ฉันเอาดอกลิลลี่สีขาวมาให้พี่อีกแล้ว ไม่รู้ว่าพี่จะเบื่อมันรึเปล่า เพราะมาทีไรฉันก็เอาแต่ดอกลิลลี่มาให้...แต่มันสวยนะคะ มันบริสุทธิ์เหมือนพี่เลย ฮ่ะๆ...มันแปลกใช่มั้ยล่ะพี่เปรียบผู้ชายเหมือนดอกลิลลี่น่ะ

มือหนาของซาสึเกะกุมมือของซากุระไว้แน่น ความอบอุ่นที่ส่งผ่านถึงกันยังคงทำให้ซากุระยิ้มได้ ถึงแม้เธออยากจะร้องไห้กับความผิดที่เธอคิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุมากแค่ไหนก็ตาม

ฉันจะวางมันไว้ตรงนี้ อ้อ มีหนังสือที่ฉันแต่งเองด้วยนะคะ...หนังสือนิยายเล่มแรกของฉัน

ซากุระฉีกยิ้มกว้างให้กับป้ายหลุมฝังศพ เธอเดินอ้อมไปวางช่อดอกไม้และหนังสือนิยามลงบนนั้นก่อนจะใช้มือลูบไปตามดินที่ฝังคาคาชิไว้

พี่บอกให้ฉันยิ้ม...ฉันก็ยิ้มแล้วนะ ฉันจะยิ้มทุกๆวัน ฉันจะยิ้มให้พี่ทุกๆวัน...ฮือๆ แต่ทำไมมาที่นี่ทีไรฉันถึงยิ้มไม่ได้นะ ฮึกๆ...พี่คาคาชิ

น้ำตาใสไหลรินลงอาบแก้มทั้งสองข้างของสาวเจ้า เธอพยายามอย่างมากในการบังคับให้มันหยุดไหลแต่ก็ไม่ได้ผล

ซาสึเกะที่เห็นคนรักของตัวเองร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆจึงดึงตัวเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่น แม้แต่น้ำตาของเขายังไหลซึมลงมา...มันเจ็บปวดที่สูญเสียคนที่รักและไว้ใจไป...ความผูกพันมันไม่ใช่เรื่องที่จะลืมมันไปง่ายๆเลย

นายอยู่บนนั้นคงมีความสุขนะ...

ซาสึเกะพึมพำกับตัวเองเบาๆ สายตามองออกไปไกลสุดท้องฟ้า ที่ที่เป็นที่อยู่ของเขา...

ฮึก ฉันนี่มันบ้าจริงๆ ขอบใจนะซาสึเกะ...

นิ้วเรียวปาดหยดน้ำตาทิ้งไป ซากุระสูดหายใจเข้าเต็มปอดและเริ่มพูดในสิ่งที่เธอต้องการบอกกับคาคาชิ เธอมาที่นี่ทุกครั้งต้องมีเรื่องเล่าให้คาคาชิฟังทุกที

อิโนะกับซาอิกำลังจะแต่งงานกันแล้วนะคะ ฉันดีใจมากเลยที่เห็นสองคนนั้นลงเอยกัน...ส่วนเรื่องที่ฉันบอกว่านารูโตะกับฮินาตะกำลังจะมีลูกน่ะ! ตอนนี้รู้แล้วนะคะว่าเขาได้ลูกผู้ชาย...ฮ่ะๆ เกิดมาต้องน่ารักมากแน่ๆ ลูกศิษย์ทุกคนคิดถึงพี่มากๆเลยนะคะ อีกไม่นานพวกเขาคงแห่กันมาเยี่ยมพี่แน่ๆ บรรยากาศเงียบสงบของที่นี่คงกลายเป็นปาร์ตี้สนุกที่ให้พวกนั้นละเลงกัน ฮ่ะๆ ^^”

จนถึงตอนนี้เรื่องที่เธอจะเล่ามันก็คงจะหมดลงแล้ว มือหนาที่กระชับแน่นขึ้นทุกทีของซาสึเกะมาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่แต่งแต้มไปด้วยยิ้มบางๆ...

บางครั้งซากุระเองก็แปลกใจที่ซาสึเกะมีมุมที่เหมือนกับคาคาชิ ความอบอุ่นและอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนกัน...จนเธอคิดว่าซาสึเกะเป็นทุกๆอย่างสำหรับเธอ

มีอีกเรื่องที่ฉันต้องเล่าให้นายฟัง...ฉันกำลังจะขอแต่งงานกับซากุระ

“O_O”ดวงตาสีเขียวมรกตของซากุระเบิกกว้างขึ้นทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ซาสึเกะหันมาสวมกอดซากุระเอาไว้

ฉันพูดจริงๆนะ...ต่อหน้าหลุมศพของคาคาชิที่ฉันเคยสาบานว่าจะดูแลเธอ และรักเธอตลอดไป...

...

ความสัตย์จริงและความซื่อตรงของซาสึเกะที่ไม่เคยบิดเบือนคำพูดของตนเอง...ฉันรู้ว่ามันจะเป็นจริงตราบนานเท่านาน

ซากุระฉันรักเธอ...แต่งงานกับผมนะ

ในวินาทีนี้ไม่มีอะไรที่หญิงสาวจะทำได้นอกจากฉีกยิ้มกว้างหรือไม่ก็ร้องไห้ออกมาเพราะความดีใจ ซากุระฉีกยิ้มกว้างให้ซาสึเกะ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะความเขินอายนิดๆ แต่เธอก็ไม่ลังเลเลยที่จะพยักหน้าและตอบตกลงเขาไป

ค่ะ...

ไม่มีสิ่งใดที่จะสื่อความรักได้เท่ากับจูบหวานหอมที่มาจากเรียวปากบางของซาสึเกะ ซาสึเกะทาบทับจูบอันอ่อนหวานนั่นลงบนริมฝีปากของซากุระตราบนานเท่านาน ท่ามกลางท้องฟ้าสีครามสดใส ทะเลคลื่นที่ซัดพาเข้าฝั่งเป็นระรอก และสายลมเอื่อยที่เป็นใจ

คงต้องบอกเลยว่านี่คือการขอแต่งงานที่โรแมนติคที่สุดถ้าไม่ติดว่าอยู่ท่ามกลางหลุมฝังศพอ่ะนะ

Saeki Talk

หลังจากที่คาคาชิตายฉันและน้องสาวก็ย้ายกลับเข้ามาอยู่ในบ้านพ่อและแม่อีกครั้ง โดยที่หลังจากนั้นสองสามปีฉันได้เดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวะและเปลี่ยนสถานที่ทำงานไปเรื่อยๆ

ฉันเคยสัญญากับนายใช่มั้ยคาคาชิ ว่าหลังจากที่เก็บเงินได้พอสมควรเราจะเดินทางเที่ยวรอบโลก...เงินหมดเมื่อไหร่เราก็ทำงาน ตั้งหลักอยู่ที่นั่นสักพักและออกเดินทางด้วยกันต่อไป ซึ่งตอนนี้นายอยู่กับฉันใช่รึเปล่า นายอยู่ข้างๆฉันและกำลังเดินทางไปทุกๆที่กับฉันสินะ

คุณลุงคะขอทาร์ตผลไม้สองชิ้นค่ะฉันตะโกนสั่งลุงร้านประจำทุกๆเช้า

ในตอนนี้ฉันกำลังตั้งหลักทำงานเก็บเงินเพื่ออกเดินทางต่อ และมันเป็นสถานที่ใกล้ๆกับหลุมฝังศพของคาคาชิ ทุกๆเช้าฉันจึงเอาทาร์ตผลไม้ของโปรดของเขาไปให้เขาทาน...ฉันหวังว่าเขาคงชอบมันมากกว่าอาหารไม่ได้เรื่องที่ทนกินทุกวันนะ

จักรยานคันเดิมยังคงถูกปั่นไปที่นั่นทุกๆวัน ฉันลงจากจักรยานและเดินไปยังหลุมฝังศพของคาคาชิทันที ร่างเล็กของฉันทรุดนั่งลงข้างๆหลุมพร้อมวางทาร์ตผลไม้รสชาติเยี่ยมไว้ให้เขา

ฉันกำลังทำตามความฝันนะคาคาชิ

นายเคยบอกฉันว่าสิ่งใดก็ตามที่เราจินตนาการได้ มันหมายความว่าสิ่งนั้นมันจะทำให้ประสบความสำเร็จ ซึ่งในตอนนั้นฉันก็กำลังจินตนาการว่าได้เป็นแฟนนักเรียนเกียรตินิยมสุดฮอตอย่างนาย ฮ่ะๆ ตลกดีนะที่สุดท้ายฉันก็ได้เป็นแฟนของนาย ถึงนายจะใช้ฉันเป็นสะพานข้ามไปหาน้องก็เถอะ! แต่ฉันก็ยังมีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมันอยู่ดี ^^

ซาเอกิ! ตั้งใจอ่านหนังสือหน่อยสิ - -

ฉันก็ตั้งใจอ่านอยู่นี่ไง! แต่เจ้าพวกบ้าที่ส่งสายตาหวานย้อยนั่นมาให้ทำฉันไม่มีสมาธิ

มีอะไรที่ทำให้เธอไม่มีสมาธินอกจากฉันอีกเหรอ - -**

ก็แหม...!’

จุ๊บ

คาคาชินายทำอะไรน่ะ! คนอยู่เยอะแยะ นายจูบฉันแบบนี้ได้ไง >O<’

อีกสักทีแล้วกัน...

ฮ่ะๆ...ฉันนี่ชอบคิดอะไรแบบนี้อยู่เรื่อยเลยแหะ เอ้อนี่ คาคาชิ! ฉันได้โปสการ์ดจากเพื่อนๆเราเยอะแยะเลยนะ แล้วก็ได้นี่ด้วย ...จากซากุระ ^_^”

ฉันมองซองจดหมายสีฟ้าอ่อนที่ซากุระส่งมาให้เมื่อสองสามวันก่อนก็อดยิ้มไม่ได้ ฉันชูให้คาคาชิดูเป็นคนแรกและรีบเปิดมันอ่านให้คาคาชิฟัง ฉันว่านายคงอยากรู้แล้วใช่มั้ยล่ะ

ถึงพี่ซาเอกิ ตอนนี้พี่สบายดีมั้ย...ฉันสบายดีมากๆเลยนะ ซาสึเกะดูแลฉันดีมาก พี่ไม่ต้องห่วงว่าเขาจะทำให้ฉันเสียใจนะเพราะเขาไม่เคยทำสิ่งที่ว่านั่นเลย ทุกๆวันฉันมีแต่รอยยิ้ม ไปมหาวิทยาลัยก็มีแต่คนบอกว่ายิ้มทุกวันไม่เบื่อเหรอ ฮ่ะๆ...น้องสาวฉันนี่บ้าจริงๆนะคาคาชิ

ดวงตาของฉันกวาดสายตาไปทั่วทั้งท้องฟ้าก่อนจะวกกลับมาอ่านจดหมายให้คาคาชิฟังอีกครั้ง เขาคงจะรอนานจนเมื่อยแล้วแน่ๆ

พี่ซาเอกิ ถ้าพี่ว่างเมื่อไหร่ฉันอยากให้พี่รีบกลับมานะ เพราะว่าตอนนี้ซาสึเกะขอฉันแต่งงานแล้ว...และอีกไม่นานเราคงได้เข้าประตูวิวาห์จริงๆ ว่าแต่พี่อ่านหนังสือของฉันรึยัง ผลงานใหม่ล่าสุดของฉันพี่ควรจะอ่านนะเพราะมันสนุกมากๆ ฮ่ะๆ ฉันก็ขายของไปเรื่อยน่ะ...เพียงแต่ฉันหวังว่าจะให้พี่กลับมาเร็วๆ ฉันคิดถึงพี่มากๆๆๆเลยนะ อยากเห็นพี่สาวคนสวยกลับมาหาจัง รักและคิดถึงพี่มากๆนะ ซากุระ

นอกจากจดหมายภายในซองของเธอยังมีการ์ดแต่งงานแนบมา ฉันไม่รู้ว่าคาคาชิจะดีใจหรือจะเศร้ากันแน่ที่ได้ยินข่าวการแต่งงานของเธอแบบนี้ ก็นายรักซากุระนี่นา

ไม่ต้องเสียใจหรอกนะคาคาชิ! เพราะนายยังมีฉันอยู่เป็นโสดด้วยไง ฮ่ะๆๆ ฮือ...T_T”

ถึงจะเข้มแข็งแค่ไหน ถึงจะพยายามไม่ร้องไห้แค่ไหน...แต่ฉันก็ไม่สามารถตัดใจลืมนายไปได้จริงๆ ผู้ชายที่ฉันรักที่สุดในหัวใจคงมีแต่นายนะคาคาชิ นายเป็นทั้งรักแรก รักเดียว และครั้งสุดท้ายในชีวิตจริงๆ

คาคาชิ!!!!! ฉันรัก!!!! รัก!!!! รัก!!!!! นาย

โอ้ย! ยัยป้าที่ไหนมาโวยวายแถวนี้เนี่ยฮ๊า???

เสียงใครน่ะ! ที่ตรงนี้เป็นที่หลบมุมจากฝูงคนเลยนะ แล้วใครกันล่ะที่มาโวยวายแข่งกับฉัน แถม...เมื่อกี้มันเรียกฉันว่าป้า!! =[]=!

คาคาชงคาคาชิที่ไหน! รักบ้าบออะไรเนี่ย เสียงดังคนจะหลับจะนอนเป็นบ้า!!!”

เสียงนั่นมันโวยวายมาจากด้านหลังนี่ ฉันรีบสาวเท้าเดินไปดูบริเวณที่อยู่ด้านหลังทันที และฉันก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบกับ...คาคาชินี่หว่า O[]O!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ผีหลอก!!!!!!!”

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หนวกหู!!!”

กรี๊ดๆๆๆ คาคาชิ คาคาชิ!! นาย นายลุกขึ้นมาจากหลุมได้ นายลุกขึ้นมาจากหลุม นายฟื้นแล้ว คาคาชิ >O<!!”

ไม่รู้ว่าฉันวิ่งเร็วแค่ไหนในการเข้าไปกอดคาคาชิที่อยู่ตรงหน้าของฉันไว้ แต่แล้วฉันก็โดนผลักออกพร้อมกับเสียงโวยวายไม่หยุดจาก...เด็กมัธยมปลายนี่หว่า

เฮ้อ!! ให้ตายสิ คาคาชิที่ไหนกันวะ!!”

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้ฉันก็เพิ่งมารับรู้ความจริงว่าเด็กหนุ่มม.ปลายคนนี้ไม่ใช่คาคาชิอย่างที่ฉันคิด ถึงเขาจะมีผมสีบลอนด์เงินเหมือนคาคาชิ แต่ใบหน้าก็แค่คล้ายๆ หล่อไม่เท่าคาคาชิของฉันเลย

เอ่อ ขอโทษนะทีวิ่งเข้าไปกอดนายแบบนั้น...

ฉันบอกด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดอย่างจริงจังและจริงใจที่สุด ถึงแม้ว่าเมื่อฉันโดนเขาผลักออกฉันจะปารองเท้าแตะใส่หน้าเขาก็ตาม ผิดไปแล้วจ๊ะ T_T

เหอะ จะรับผิดชอบยังไงเนี่ยป้า! หน้าผมเป็นรอยหมดแล้วนะ

ไอ้เด็กสามหาว ด่าฉันว่าป้าอีก เจ็บใจที่สุดเลยวุ้ย! >O<

แห่ๆ นายคงไม่อยากให้ฉันรับนายไปเลี้ยงหรอกใช่ม้า

ฉันไม่ได้บอกให้รับผิดชอบแบบนั้นสักหน่อย =_=”

อ้าว ก็หน้าเป็นรอยแบบนี้ถ้าไม่รับผิดชอบด้วยการเลี้ยงดู ฉันต้องรับผิดชอบด้วยอะไรล่ะ! ฮู่ว ไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้เลย สงสัยมันคงจริงอย่างที่เขาว่าว่าเป็นวัยรุ่นมันเหนื่อยสินะ

เอ้อ ช่างมันเถอะๆ ฉันไม่อยากถือสาหาความกับป้าที่ปัญญาอ่อนที่มานั่งกรีดร้องหน้าหลุมศพทุกวันหรอก!~”

นายรู้ได้ไงว่าฉันมานั่งหน้าหลุมศพทุกวันน่ะ =_=^”

ก็ฉันแอบมานอนตรงนี้ทุกวันน่ะสิ!”

เจ้าหนูนี่นิสัยไม่ดีเลยนะ ถ้าเป็นคาคาชิของฉันล่ะก็เขาไม่มีทางโดดเรียนมานอนตรงนี้หรอก เขาจะต้องไปโรงเรียนแล้วสิ!

แล้วทำไมนายไม่ไปโรงเรียนล่ะฮะ?

ยุ่ง เรื่องของฉันน่า =_=”

นี่ผู้ใหญ่อย่างฉันเตือนนายด้วยความหวังดีนะเฟ้ย! แต่เอาเถอะ ฉันขี้เกียจจะมานั่งด่าเขาแล้ว

นี่ป้า...

อย่าเรียกฉันว่าป้าได้มั้ย ฉันชื่อซาเอกิ เรียกฉันว่าพี่สาวซาเอกิสิ! -*-

ป้าซาเอกิ =O=”

ฟาดหน้ามันสักป้าบจะมีใครว่ามั้ย!!! ฉันเพิ่งจะอายุ 29...อ้าก นี่ฉันอายุ 29 แล้วเหรอเนี่ย เป็นป้าอย่างที่มันว่าจริงๆด้วยอ่ะ T.T

เฮ้ย เป็นไรอ่ะ นั่งเบะเหมือนจะร้องไห้!”

แง ฉัน 29 แล้วอ่ะ! TOT”

“=_=^”

“T^T”

ฉันว่าเธอคงปัญญาอ่อนจริงๆเขาบ่นพึมพำและมองออกไปยังทะเล ด้านข้างเขาดูเหมือนคาคาชิจริงๆ ฮึกๆ แล้วทำไมน้ำตาต้องพาลจะไหลด้วยอ่ะ!

มาทำอะไรที่นี่ทุกเช้าเหรอ

นี่เขาถามฉันเหรอ...ฉันรีบปาดน้ำตาที่พาลจะไหลออก แต่ไอ้เด็กนี่ก็เอื้อมมือมาปาดน้ำตาของฉันออกแทน แถมยังมาทำหน้าแหวะใส่ฉันอีก! ฉันไม่ได้บอกให้มาเช็ดน้ำตาให้ฉันนะ TOT

ฉันมาหาเขา...คนที่ฉันรัก

หมายถึงนั่นน่ะเหรอ...

เขาชี้ไปที่หลุมศพของคาคาชิ ฉันจึงยิ้มบางๆและพยักหน้าตอบเขาไป

เขาตายไปแล้วนี่

ใช่ เขาตายไปแล้ว แต่ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขาไม่ได้ตายตามไปสักหน่อย...ความรู้สึกรักที่ไม่มีวันลบเลือนยังไงล่ะ

ทำไมยังไม่เลิกรักเขาอีก ยังไงๆก็ไม่ได้เจอกันแล้ว

ถึงจะไม่ได้เจอกันแล้ว...แต่ความรู้สึกต่างๆที่เกิดขึ้นมันยังรู้สึกถึงได้นะ...แม้ในตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกถึงคำขอโทษของเขาที่บอกผ่านออกมาบนท้องฟ้าและสายน้ำ

ขอโทษ...มันไม่ใช่รักหรอกเหรอ?

ก็เขาไม่เคยรักฉัน...แต่ถึงแม้เขาจะหลอกใช้ฉันให้เป็นสะพานข้ามไปหาน้องสาวของฉันก็ตาม แต่ไม่ว่ายังไงความรู้สึกที่ฉันมีให้เขาในวันแรกจนวันสุดท้ายมันก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่ายังไง...ความรู้สึกรักของฉันก็ยังมีให้เขาเสมอ ฉันถึงมาหาเขาทุกๆวันยังไงล่ะ เขาจะได้ไม่เหงา...ไม่เปล่าเปลี่ยว การอยู่คนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวไม่ใช่เหรอ มนุษย์ทุกคนกลัวความเดียวดาย...

พี่ชายคนนั้นคงโชคดีมากที่มีคนคอยให้ความอบอุ่น ให้ความรัก...และไม่ปล่อยให้เขาเดียวดาย ถ้าเกิดผมตายไปตอนนี้ก็คงไม่มีใครคอยมาหาทุกวันแบบนี้หรอก ป้าซาเอกิ...นอกจากป้าที่มาแวะเวียนเยี่ยมพี่ชายที่ตายไปแล้ว ผมเห็นทุกๆอาทิตย์จะมีคนสองคนคอยแวะมาที่นี่เหมือนกัน...พี่ชายโชคดีนะที่มีคนรักเยอะแยะมากมายขนาดนี้

ใช่ คาคาชิเป็นผู้ชายที่ดีและโชคดี ฉันดีใจที่ได้เกิดมาเจอเขา ถึงแม้ว่าชาตินี้เราจะจากกันเร็วเกินไป...แต่ในชาติหน้าฉันหวังว่าเราจะเกิดมาเจอกันอีก ไม่ว่าในฐานะอะไร เพื่อน ที่รัก คนรู้ใจ อะไรก็ตาม...แค่ขอให้ชาติหน้าฉันเกิดมาเจอเขา ฉันก็ดีใจแล้ว

End Saeki Talk



Talk with Writer
แถลงการณ์เรื่องการไม่อัพฟิค -_-;
เฮ้!!! คนเขียนไม่ได้เบี้ยวอย่างที่ทุกคนคิดนะคะ!! คนเขียนเองก็อยากจะมาอัพฟิคอัพนิยายทุกวันตามที่ตั้งกำหนดไว้เหมือนกัน แต่ช่วยไม่ได้นี่ในเมื่อองค์กร TOT เขามีปัญหาเรื่องเคเบิลปลายสาย ทำให้โทรศัพท์บ้านไรท์เตอร์นั้นใช้ไม่ได้ เน็ตเลยดับตามๆกัน!!!!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (ลากด.เด็กจากอเมริกาถึงเมืองไทย) เลยทำให้มาอัพนิยายล้าช้าไปตั้ง 7 วัน!!!

เพราะฉะนั้นไรท์เตอร์เลยตอบแทนด้วยฟิคเต็มๆตอน และพรุ่งนี้จะมาอัพบทส่งท้ายให้ทุกคนได้อ่านกันนะคะ

มาจนถึงตอนนี้คงต้องกล่าวขอบคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตาม และผู้คอมเม้นท์ทั้งหลายที่เป็นกำลังใจให้มาโดยตลอด
หวังว่าทุกคนคงจะรักฟิคเรื่องนี้ไม่ต่างจากไรท์เตอร์ >_<

อ้อ!!! เดี๋ยวจะเเต่งตอนพิเศษสำหรับผู้ที่ร่วมสนุกเเน่นอนค่า

อย่าลืมติดตามกันนะคะ >O<



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Fic naruto]LocK OuT! ปิดตำรายัยตัวดี ตอนที่ 18 : เปิดตำราบทที่16>[[ลาจาก]] 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1235 , โพส : 15 , Rating : 17% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 422
 เทอแต่งฟิคเรื่องนี้เก่งใช่ย่อยเลยน่ะเนี่ย ทำให้เราน้ำตาไหลอ่ะ มันอินกันฟิคมากเลยอ่า ปกติเราเป็นคนไม่อินกับอะไรอย่างนี้น่ะ แต่ฟิคเรื่องนี้ เรารับไม่ได้จิงๆอ่ะ แต่งสนุกเกิ๊น ฮึก ฮึก ฮือๆๆๆๆ  แงแงแงๆๆๆๆ น้ำตาเราต้องท่วมโลกแน่ๆเลย ฮึก ฮือๆๆ
Name : kimSaRaTta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kimSaRaTta [ IP : 223.206.64.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:46
# 14 : ความคิดเห็นที่ 419
 ไม่..ไม่ไหวแล้ว น้ำตาทะลักก T[]T
คาคาชิ ฮือออออออออ 
PS.   CHANCE
Name : ferneun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ferneun [ IP : 125.24.50.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2554 / 01:58
# 13 : ความคิดเห็นที่ 398
อัพพพพพพพพพพพ
PS.  
Name : mintty555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mintty555 [ IP : 58.64.62.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2554 / 18:10
# 12 : ความคิดเห็นที่ 379
โฮ
เสียน้ำตาหลายโอ่งกับฟิคเรื่องนี้
คนแต่งเก่งจังทำให้นักอ่านอินได้ขนาดนี้(หรือเราบ่อน้ำตาตื้น)
แต่กลับเป็นตอนที่ดียังไงไม่รู้เหะ
สู้ต่อไปนะคะ
Name : ขนมปัง [ IP : 183.89.194.124 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 22:16
# 11 : ความคิดเห็นที่ 377
เรื่องหน้าขอคาคาชิกับซากุระมั่งเหอะน้าาาาา
Name : อยากอ่าน [ IP : 125.24.70.128 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 15:32
# 10 : ความคิดเห็นที่ 376
คาคาชิตายทำม๊ายง่าาาาาาาาาาา T^T
PS.  ของฟรีไม่มีในโลก...
Name : -+Down+- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -+Down+- [ IP : 80.134.99.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 04:57
# 9 : ความคิดเห็นที่ 375
คาคาชิตายทำม๊ายง่าาาาาาาาาาา T^T
PS.  ของฟรีไม่มีในโลก...
Name : -+Down+- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -+Down+- [ IP : 80.134.99.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 04:55
# 8 : ความคิดเห็นที่ 374
So sadมากกกก ซึ้งอ่ะ น้ำตาคลอเลยนะเนี่ย
Name : วีเก้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วีเก้า [ IP : 124.157.203.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 21:22
# 7 : ความคิดเห็นที่ 373

น่าสงสารคาคาชิจังเลยง่า.. 

ขอโทษที่ไม่ได้เข้ามาเม้นเลยนะ คือเราอ่านข้ามๆอ่ะ ไว้อ่านละเอียดแล้วจะเม้นให้ครบทุกตอนนะ T T

Name : Copstix < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Copstix [ IP : 115.87.237.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 01:31
# 6 : ความคิดเห็นที่ 372

เอ๊ะโอวว.... เด็กหนุ่มผู้นั้นเป็นใครกันหนอ ?
ฮ่ะๆๆ พรุ่งนี้จัมาอ่านน้า >.<

Name : Feril < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Feril [ IP : 124.120.205.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2553 / 01:05
# 5 : ความคิดเห็นที่ 371
เศร้าสุดยอดดดดดดดดดดด  T^T

แต่ก็สนุกสุดยอดดดดดดดดดดเหมือนกัน  ><
Name : ♥ ...น้ำเย็น... ♥ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥ ...น้ำเย็น... ♥ [ IP : 113.53.60.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 23:17
# 4 : ความคิดเห็นที่ 370
ถึง คห. 366

เอ่อ.. มินาโตะคุงคะ คาคาชิ เพิ่งตายไปแค่ 2-3 ปีเองนะคะ อย่างน้อย อายุ น่า จะ 2-3 ขวบ นะ - -

(ไม่ได้ว่านะคะ อย่าเข้าใจผิด T^T)

ฮือๆๆๆ เศร้ามาดเลยอ่ะ พูดแล้วอยากจะร้องไห้

จบแล้วหรอคะ ไรเตอร์ T^T
Name : น้ำฟ้า อิอิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้ำฟ้า อิอิ [ IP : 124.122.70.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 20:15
# 3 : ความคิดเห็นที่ 368

ทำไมมันเศร้าอย่างนี้เนี่ย !! ว่าแต่ซาเอกิจะคู่เด็กผู้ชายคนนั้นเหรอคะไรเตอร์ มันห่างกันไปมั้ย = =


PS.  นานเท่าไหร่ที่ใจยังคง 'รอ' ใครบางคน ทั้งที่รู้ว่า 'เขา' ไม่มีทางกลับมา ...
Name : MindDear!~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MindDear!~ [ IP : 110.49.205.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 19:26
# 2 : ความคิดเห็นที่ 366

เศร้า TT
คาคาชิอ่ะ ไม่น่าตายเลย TT*
โอ๊ะ หรือบางทีอาจจะกลับชาติมาเกิด
เป็นเด็กม.ปลายคนนั้นก็ได้น้ะ = =^
อยากอ่านบทส่งท้ายเร็วๆจัง รอค่ะๆ > <


PS.  I Got Lost On The Path Of Life...
Name : : MinatoKung : < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ : MinatoKung : [ IP : 125.25.42.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 19:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 364
TT^TT

ซึ้งมากๆเลยอ่ะ แง้ๆๆๆๆToT

จะจบแล้วเหรอ เศร้าเนอะ ฮึก

(เพี้ยนไปแล้ว=_=)
PS.  รักแท้คือการแย่งชิง รักไม่จริงคือการเสียสละ...
Name : Xx_White Satan_xX < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Xx_White Satan_xX [ IP : 124.121.147.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2553 / 18:13
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android