ตอนที่ 18 : GARAGE ★ SENIOR ★ สมาคมเมียเด็กอู่ │ 07-3 │ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    20 ต.ค. 61



มีอะไรจะคุยกับเราเหรอ

ฉันเป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นมา ซึ่งวินไม่ได้หันมาสนใจฉัน เขาทอดสายตาไปที่ถนน ขับรถไปเรื่อยๆ โดยละสายตามองกระจกหลังเป็นระยะ

เกวไปรู้จักกับมันได้ไง

มันที่เขาหมายถึง...คงเป็นฌาน

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามทำตัวให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขามาทำงานที่บ้านเราน่ะ

แต่เราเห็นเกวกำลังจะจูบกับมันนะ

คำว่า จูบ ทำเอาฉันสะอึก วินเห็นจริงๆ ด้วย...

แล้วเกวก็คงจะรู้แล้วสินะ ว่ามันนั่นแหละที่ทำให้เราเป็นแบบนี้!”

วินกระแทกเสียงดัง เขาเหยียบเบรกกะทันหันพร้อมกับตบเข้าที่พวงมาลัยรถจนแตรดังลั่น ฉันสะดุ้งโหยงตกใจเมื่อถูกอีกฝ่ายระเบิดอารมณ์ใส่ นิ้วเรียวยาวของวินชี้ที่แผลเป็นบนหน้าตัวเอง ดวงตาเรียวนั่นหรี่เล็กลงจนเกือบเป็นเส้นตรง

ตอนที่คนของเรามาบอกว่าเจอคนคล้ายเกวอยู่ที่ร้านอาหารกับไอ้เหี้ยนั่น เราไม่เชื่อเลยสักนิดว่าจะเป็นเกว

ฉันเม้มปากแน่นสนิทเป็นเส้นตรงแล้วถอยห่างวินออกมาจนหลังชิดประตู วินยังคงจดจ้องที่ฉันไม่วางตา เขาพยายามสูดลมหายใจเข้าออกเหมือนกับจะควบคุมสติตัวเอง

แต่ที่ได้มาเห็นวันนี้...ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง

วินเค้นเสียงออกมารอดไรฟัน ดวงตาสีดำนั่นเป็นประกายวาวโรจน์เหมือนจะเอาผิดฉันให้ได้

ทำไมเหรอเกว เราตามจีบเกวตั้งนาน ไม่เคยแม้จะได้ใกล้ขนาดนั้น แต่เกว...กลับทำตัวง่ายกับมัน ฮะๆ เธอใฝ่ต่ำเลือกมัน เด็กวัดกำพร้าที่ไม่มีอะไรเทียบเท่าเราสักนิด!!”

เพียะ!!!

มือของฉันถูกหวดออกไปก่อนจะได้คิด ฉันเผลอตบหน้าวินเข้าฉาดใหญ่ และเลือดก็ไหลซิบที่มุมปากของเขา ดวงตาสีดำถลึงกว้างด้วยความตกใจ คิ้วของเขาขมวดยุ่งเป็นปม ฉันไม่ควรจะทำอะไรที่เป็นการยั่วโทสะเขาแบบนี้ วินไม่ใช่คนที่ฉันจะต่อกรหรือท้าทายเขาได้ ต่อให้ฉันอยู่ในสถานะของเพื่อนหรือคนที่เขาชอบก็ตาม

ใบหน้าของวินโกรธจัด เขายกมือขึ้นซับเลือดที่มุมปาก สายตาสีดำสนิทนั่นกำลังไล่บี้ฉันให้ถอยหลังชิดประตูจนเหมือนจนมุม

เธอตบเรา เพราะมันเนี่ยนะ!”

วินตะคอกเสียงดังลั่น ฉันควรที่จะขอโทษวินกับเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันไม่ควรจะทำให้เขาโกรธเลยจริงๆ


วิน เราไม่ได้...

ไอ้เด็กกำพร้านั่นมันมีอะไรดีกว่าเราตรงไหนวะเกว!!! เกวถึงได้ตบเราเพราะมันเนี่ย ฮะ!!!”

ไม่ได้ ฉันไม่สามารถจะขอโทษวินได้ เขาสมควรได้รับมันแล้ว เขาคิดว่าตัวเองมีอะไรเหนือกว่าฌานงั้นเหรอ ถ้าเขาคิดแบบนั้นเขาก็ไม่ได้มีความใกล้เคียงกับมนุษย์เลยสักนิด

เราไม่ได้ตบเธอเพราะว่าฌาน...แต่เราตบเธอก็เพราะตัวเธอเอง เราก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าเธอจะเป็นคนนิสัยแบบนี้ ดูถูกคนอื่น เราคงมองเธอผิดไปมากๆ เลยล่ะวิน

ฉันกระแทกเสียงดังใส่วินก่อนจะหันไปเปิดประตูรถเพื่อลงไป แต่วินกลับกดล็อคอัตโนมัติเอาไว้ ร่างสูงกว่าของเขาค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ เขาเอื้อมมือมากระชากแขนฉันจนรู้สึกเจ็บ

เลิกคบกับมันซะ!!! มันไม่มีอะไรคู่ควรกับเธอสักอย่าง! ถ้าคิดจะง่าย ก็ช่วยเลือกคนที่ดีกว่าเราหน่อย!”

วิน ปล่อย!!”

ฉันบอกเสียงแข็งแล้วพยายามแกะมือที่จับต้นแขนออก แต่แรงวินมีเยอะกว่าฉัน เขาบีบแขนฉันแน่นจนมีรอยแดงขึ้นเป็นจ้ำๆ ทั้งยังกระชากฉันเข้าไปหาตัวอย่างรุนแรง แววตาของวินเปลี่ยนไป...มันเต็มไปด้วยโทสะที่พร้อมจะระเบิดใส่ฉัน

เธอต้องเลิกยุ่งกับมัน ได้ยินมั้ยเกว!! เธออยากเป็นเมียเด็กวัดหรือไง!!”

วิน!!”

รับปากเราสิเกว!! เราไม่ยอมหรอกนะ เธอจะมาทำเราขายหน้าแบบนี้ไม่ได้!!! ตลอดเวลาที่เราตามจีบเธอ เราก็จีบเธออยู่คนเดียว เราชอบเธอ พ่อแม่พวกเราก็เห็นดีด้วยที่เราจะคบกัน อนาคตเราอาจจะได้หมั้นกันด้วยซ้ำไป อย่ามาทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย!!”

ในจังหวะที่วินกระชากตัวฉันเข้าไปหา ฉันคิดว่าตัวเองอาจจะถูกทุบหรือถูกตีด้วยโทสะของอีกฝ่าย แต่มันไม่ใช่ วินใช้แขนรัดรอบตัวฉันไว้แน่นจนฉันอึดอัด เขากอดฉันราวกับจะรัดฉันให้แหลกสลายคาอ้อมแขนแทนที่จะปล่อยให้ฉันหลุดมือไป

ฉันสัมผัสได้ว่าตัวของวินสั่นในขณะที่กอดฉันอยู่ ความรู้สึกของเขามันผสมปนเปจนฉันรู้สึกสับสน มันเหมือนกับว่าเขากลัวที่จะต้องเสียฉันไปให้กับฌานแล้วก็โกรธฉันที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยมีเยื่อใยให้เขาเกินกว่าเพื่อนเลย

วิน...ฉันเรียกเขาเสียงเบาเพราะตัวเองเริ่มจะหายใจไม่ออก วินค่อยๆ คลายอ้อมแขนตัวเองลง แต่ใบหน้ายังซุกอยู่กับไหล่ฉันอยู่

ปึง!!! ปึง!!!

เสียงดังสนั่นราวกับมีใครกำลังทุบรถอยู่นั้นทำให้ฉันและวินผละออกจากกันในที่สุด ร่างสูงของฌานนั่นเองที่กำลังยืนอยู่บนกระโปรงรถพร้อมกับใช้เท้าถีบกระจกหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าของฌานดูโมโหร้าย เขาทำเหมือนกับว่าจะพังมันเข้ามาถ้าหากวินไม่ยอมปล่อยฉันเป็นอิสระ

วิน ให้เราลงเถอะนะฉันหันไปบอกวินเสียงเรียบ ก่อนจะเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของเขา นัยน์ตานั่นสั่นระริกเต็มไปด้วยความโกรธ แต่ในขณะเดียวกันฉันก็เห็นหยดน้ำตาที่วาบวับในตาของเขา

เขาร้องไห้ให้ฉัน...บ้าน่า เขาชอบฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมฉันไม่เคยรู้

เกวรู้ใช่มั้ยว่าเราไม่ได้อยากให้เกวไป...กับมันวินสูดลมหายใจเข้าปอด เสียงของเขาสั่นเครือตอนที่พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะข่มอารมณ์ เราไม่ยอมรับหรอกนะที่เกวเลือกมัน เราจะขัดขวางเกวกับมันทุกวิธี ต่อให้นั่นจะทำให้เกวเสียใจก็เถอะ

แววตาของวินเต็มไปด้วยความจริงจัง เขาจะทำตามที่พูดแน่ ฉันมั่นใจ แต่ในขณะเดียวกัน...ฉันกลับรู้สึกว่าวินจะไม่มีทางทำร้ายฉันให้เจ็บช้ำด้วยน้ำมือของเขาโดยตรง ถ้าหากฉันจะเสียใจมันก็เป็นเพราะฉันตัดสินใจเลือกเอง

ถูกแล้ว ฉันเลือกฌาน ฉันชอบเขา ฉันรู้ข้อนั้นดี ต่อให้เขาไม่มีอะไรทัดเทียมฉันเหมือนที่วินพูด ฉันก็ยังชอบเขา ชอบเขาที่เป็นเขานั่นล่ะ

ประตูรถของวินปลดล็อคออกในที่สุด วินเอนหัวพิงกับเบาะรถแล้วหลับตานิ่ง ราวกับเขาไม่อยากเห็นภาพฉันที่เดินลงไปจากรถ เสียงเข้มนั่นพูดเล็ดรอดไรฟันเหมือนจะเตือนให้ฉันระวังตัวไว้ให้ดี  

เกวควรรู้ไว้นะว่าสิ่งที่เราเกลียดมากที่สุดคือการทำให้เกวเสียใจ แต่มันจะไม่จบเท่านี้แน่ เราสาบานได้

ฉันไม่ได้พูดอะไรกับวินอีก แต่เลือกที่จะรีบก้าวลงจากรถแล้วปิดประตู เสียงแผ่วเบาที่ลอดผ่านช่องว่างในจังหวะนั้น แม้ฉันจะได้ยินไม่ชัดเจนนัก แต่ก็รับรู้ถึงความรู้สึกที่อีกฝ่ายส่งผ่านมา...

อย่า...

วินอยากจะห้ามไม่ให้ฉันจากไป แต่ฉันเลือกแล้วที่จะลงไปหาฌานดีกว่าอยู่กับเขาในห้วงอารมณ์แบบนั้น

ทันทีที่ฉันลงจากรถ ฌานก็กระโดดลงจากฝากระโปรงรถของวิน แต่แทนที่เขาจะเข้ามาหาฉัน เจ้าตัวกลับเดินเลยฉันไป แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เพราะฌานจัดการเปิดประตูรถออกพร้อมกับเกาะขอบประตูกระโดดถีบสองขาคู่เข้าใส่คนที่นั่งประจำที่คนขับ

ฌาน!!!ฉันร้องเสียงลั่นแล้วพยายามลากอีกฝ่ายสุดแรง ฌานมุดตัวเข้าไปในรถพร้อมกับซัดหมัดใส่หน้าวินอย่างแรง

หยุดเดี๋ยวนี้นะฌาน!!

เสียงร้องของฉันไม่ได้หยุดการกระทำอันป่าเถื่อนของฌาน เขายังคงอัดหมัดใส่อีกฝ่ายไม่หยุด วินรับหมัดของฌานแล้วเริ่มสวมคืนเขาบ้าง ร่างสูงนั้นถูกถีบกระเด็นออกมาจากรถ และร่างของวินก็พุ่งตัวเข้าใส่ฌานจนเขาเซถลาล้มลงไปนอนกองกับพื้นถนน

วินขึ้นคร่อมฌานและกำลังจะอัดหมัดใส่หน้าอีกฝ่าย แต่ฌานไหวตัวทันรับหมัดหนักๆ นั่นแล้วใช้เท้าถีบเขาจนกระเด็นออกไป

ฌาน หยุดนะ!!!

ฉันเรียกฌานเสียงดังลั่นแล้วพุ่งตัวเข้าไปรั้งแขนเขาเอาไว้ ในมือเขามีประแจเหล็กที่เหน็บกระเป๋าติดตัวถือเอาไว้ ฌานจะต้องใช้มันฟาดวินแน่ๆ นี่เรื่องมันชักจะบานปลายไปกันใหญ่แล้ว!!

มันสมควรโดนแล้ว!!!” ฌานตะคอกเสียงลั่นแล้วดึงแขนออกจากการเกาะกุมของฉัน

เขาย่างเท้าสามขุมเข้าไปหาวินที่ตอนนี้ลุกขึ้นมายืนประจันหน้ากับเขา วินคว้าเอามีดพกที่เก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมา ทั้งคู่สบตากันในขณะที่เดินวนรอบเป็นวงกลมอย่างดูเชิงกัน

ถ้าศึกครั้งนี้ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลือดตกยางออก พวกเขาก็คงจะไม่มีใครยอมใคร!  

ฉันปล่อยให้พวกเขาฆ่ากันตายไม่ได้!!! ฉันควรจะเรียกใครสักคนมาช่วย หรือควรจะโทรหาตำรวจดีนะ!!

โอ๊ย แต่กว่าตำรวจจะมา พวกเขาก็ได้ฆ่ากันตายไปข้างหนึ่งพอดี!!! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย ทำไมฉันต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้อีกแล้ว!!!

ในขณะที่ฉันกำลังคิดหาวิธีหยุดพวกเขาทั้งคู่ วินก็พุ่งตัวเข้าใส่ฌานแล้วใช้มีดนั่นแทงเข้าหาอีกฝ่าย ฌานหลบได้ทันแล้วจับมือวินเอาไว้ เขาบิดมืออีกฝ่ายจนมีดหล่นลงพื้นแล้วเตะมีดพกนั่นออกไปให้พ้นทาง ง้างมือขึ้นเตรียมจะฟาดประแจเหล็กใส่หัวอีกฝ่าย

ฌาน!!! อย่านะ!!! เธอจะฆ่าเขารึไง!!!”

ฉันหวีดร้องเสียงลั่น ทำให้ฌานละความสนใจจากวินเพียงครู่ วินใช้จังหวะที่คนตัวสูงเผลอผลักเขาจนล้มลงแล้วขึ้นบีบคอ ฌานปัดมือออกแล้วพลิกกลับขึ้นมาต่อยหน้าวินด้วยหมัดหนักๆ วินไม่สามารถโต้ตอบอะไรฌานได้อีกต่อไปเพราะเจ้าตัวใช้ขาทับแขนทั้งสองข้างของอีกฝ่ายเอาไว้

ผัวะ!!! ผัวะ!!! ผัวะ!!!

ฉันไม่เคยเห็นความป่าเถื่อนของฌานแบบนี้มาก่อน เขาตั้งใจจะฆ่าวินให้ตายจริงๆ อย่างนั้นเหรอ ฆ่าคนเลยนะ! ต่อให้จะแค้นอะไรกันแต่ชาติปางก่อน ก็ไม่ควรที่จะทะเลาะกันจนรุนแรงแบบนี้!!!

ฉันที่รู้ว่าตัวเองไม่สามารถลากฌานให้ยุติการวิวาทนี้ได้ด้วยตัวเองเลือกที่จะพุ่งตัวไปยังรถของวิน ฉันไม่ได้ทำเพื่อช่วยวินอย่างเดียวหรอกนะ แต่ฉันไม่อยากเห็นฌานต้องมือเปื้อนเลือดหรือทำโหดร้ายทารุณแบบนี้อีก

ปริ๊นนนนน!!!

เสียงแตรดังสนั่นนั่นหยุดมือหนาของฌานได้ในที่สุด เพราะถ้าเขาไม่เปลี่ยนมือที่กำลังต่อยวินมาอุดหูตัวเอง เขานั่นล่ะที่จะแก้วหูแตกเสียก่อน


-ช่วงฝากนิยาย-
ฝากผลงานหน่อยงับ
เรื่องเฮียเหอจะอัพอย่างต่อเนื่อง
พร้อมกับพี่เฌอแล้วก็พี่ฌานเลย (จนกว่าจะหมดโควต้า)
รับประกันความน่ารักสไตล์ลุงๆ จ้า

แม่บอกว่าไปต่างประเทศอย่าเที่ยวคุยกับคนแปลกหน้าโดยเฉพาะผู้ชาย 
แต่แม่ไม่ได้บอกไว้ว่าถ้าเจอผู้ชายแปลกหน้าที่เหมือนลิงต้องทำยังไง
คืนนี้ฉันกับเขาเลยต้องมาลงเอยที่ห้องเดียวกัน

“ผมกลัวว่าคุณจะอดใจทำไม่ดีไม่ร้ายผมไม่ไหวน่ะสิ”

สิ่งเดียวที่ฉันจะทำกับลิงตัวยักษ์ คือการทารุณกรรมเท่านั้นแหละ!!

#ของฝากจากทริปคือพาลูกเขยต่างด้าวไปฝากแม่
หน้าตาดีดีกรีพระเอกละครลิง 
นอกจากตาสวยสิ่งอื่นที่มีคือความสกปรก ซกมก เรอดัง กรนแรง 
เป็นไงคะแม่ ลูกเขยคนนี้ ถูกใจแม่มั้ย ;-;
just one more day with you.

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #83 BonanzaBow (@BonanzaBow) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 21:49
    บางทีก็สงสารวิน รักมาแต่เด็ก อย่างว่า ถ้าคนเราคู่กันแล้วก็คงได้ลงเอยกันเนอะ
    #83
    2
    • #83-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 18)
      18 ตุลาคม 2561 / 15:08
      5555 คนมันจะใช่ก็คือใช่ พี่ฌานมาแรงแซงโค้งขนาดนี้ วินหรือจะสู้ไหว แง
      #83-1
  2. #82 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 17:24
    พี่เค้าหวงเกว อีกคนก็หวงเพราะคิดว่าจะได้เป็นเจ้าของแล้วไม่เสียหน้า
    #82
    1
    • #82-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 18)
      18 ตุลาคม 2561 / 15:09
      อยากเกิดเป็นเกว ทำไมโชคดีจุง
      #82-1