NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,234 Views

  • 583 Comments

  • 449 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    27

    Overall
    28,234

ตอนที่ 15 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │6-1 │ When uncle is gone! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61



 

ฉันรู้สึกว่าเมื่อคืนเป็นคืนแรกในรอบสัปดาห์ที่ฉันหลับสนิทโดยที่ไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกหรือว่าฝันถึงอะไรที่ผ่านมาแล้ว ทั้งยังรู้สึกว่ามีวงแขนอันแสนอบอุ่นของใครบางคนนอนกอดตัวเองไว้และทำให้ทั้งคืนนั้นกลายเป็นฝันดี แต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เตียงเดี่ยวที่ถูกลากให้มาติดกันจนกลายมาเป็นเตียงคู่นั้น กลับไม่มีแววของคนแก่กว่าอยู่ในห้อง

ฉันขยี้ผมยุ่งๆ ของตัวเองจนยุ่งกว่าเดิมพร้อมกับหาวหวอดใหญ่ ฉันบิดขี้เกียจและเตะขาไปมาบนเตียงพร้อมกับใช้สายตาส่องสอดไปทั่วทั้งห้องที่เงียบกว่าปกติ พอคนแก่จอมยุ่งอย่างลุงเหอหายตัวไป...ห้องก็กลับมาว่างเปล่าและเหงายังไงชอบกลแฮะ

ฉันกระโดดลงจากเตียง มองถังขยะที่ล้นไปด้วยกระป๋องเบียร์และภาชนะที่ใส่อาหารเมื่อคืนก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาลูบแก้มตัวเองอย่างเป็นกังวล ฉันแทบจะจำไม่ได้เลยว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน แต่คิดว่าฉันคงจะไม่ได้จัดการกับข้าวของที่กินทิ้งไว้

และเมื่อฉันสาวเท้าต่อไปจนถึงห้องน้ำ ผลักบานประตูที่ไม่ได้ล็อกเข้าไปด้านใน ลุงเหอก็ไม่ได้อยู่ในนั้นเช่นกัน

เขาหายไปไหนกันนะ ไม่มีโน้ตทิ้งไว้ แม้แต่เบอร์โทรศัพท์ในสิงคโปร์ที่เราแลกกันก็ไม่มีข้อความฝากไว้เช่นกัน ฉันสาวเท้าเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะสะดุดกับเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าขนาดใหญ่ที่มีเศษอะไรบางอย่างกองไว้ที่ข้างๆ ฉันขมวดคิ้วมุ่น กะพริบตาปริบๆ ตอนหยิบเศษผมสีดำนั่นขึ้นมาดู ถ้าฉันคาดเดาไม่ผิด กองเศษผมพวกนี้น่าจะเป็นส่วนหนึ่งจากหนวดเคราของลุงเหอ มีมีดโกนหนวดของผู้ชายวางทิ้งไว้บนที่ว่างข้างอ่างล้างหน้าด้วย

แขนทั้งสองข้างเท้าอยู่ที่ขอบอ่าง ฉันมองสภาพเคาน์เตอร์ที่เพิ่งเปียกหมาดๆ อย่างครุ่นคิด ก่อนจะสะบัดหัว ไล่ความคิดสงสัยทั้งหมดของตัวเองออกไปแล้วเริ่มจัดการทำความสะอาดอ่างล้างหน้าพร้อมกับจัดการกับสภาพหลังตื่นนอนของตัวเอง

แต่ในขณะที่ฉันกำลังแปรงฟันและมองเงาสะท้อนในกระจกอยู่นั้น ภาพบางอย่างก็แวบกลับเข้ามาในหัว เสียงโวยวายร้องเพลงและแรงดึงจากมือหนาที่ฉุดฉันให้ลงมาจากริมระเบียงทำให้ฉันสะดุ้ง ร่องรอยอุ่นๆ ที่แตะตรงข้อมือยังตราตรึงอยู่ตรงนั้น พร้อมๆ กับความอายที่ทำเอาแก้มฉันร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อคิดถึงวีรกรรมสุดรั่วของตัวเอง!!

ไม่ใช่ว่าเมื่อคืนนี้ฉันเผลอทำอะไรเปิ่นๆ ให้เพื่อนร่วมห้องเห็น แล้วเขาก็หนีไปแล้วหรอกเหรอ!

ด้วยความตื่นตระหนกฉันรีบเข้าไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วแล้วสวมเสื้อผ้าที่หยิบได้เป็นชิ้นแรก ผมเผ้าที่เปียกชุ่มเพราะไม่ทันระวังถูกมัดรวบเป็นมวย รองเท้าสลิปเปอร์ที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้ถูกใส่ด้วยเท้าข้างขวา ส่วนอีกข้างที่ฉันพยายามใส่ยังไงก็ไม่เข้าถูกถือติดมือตอนที่ฉันพยายามวิ่งเขย่งปลายเท้าไปที่ประตู

ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตูออก แต่ทว่าบานไม้กลับถูกผลักเข้ามาในจังหวะที่โคตรซิตคอม หัวของฉันกระแทกเข้ากับตรงมุมขอบ ฉันเซถอยหลัง รู้สึกเหมือนเห็นดาววิ้งๆ จนแทบจะหงายหลัง แต่ทว่าโชคดีที่คนที่ผลักประตูเข้ามานั้นคว้าแขนฉันเอาไว้ทัน ฉันเลยไม่ต้องตีหลังกากลับหลังหัน

“โอ๊ย เจ็บๆๆ” ฉันสบถออกมาเป็นภาษาไทย พอดีกับเสียงทุ้มที่แสนจะคุ้นเคยเอ่ยขึ้น

“คุณยังไม่หายเมาเหรอ”

เป็นเสียงของลุงเหอแน่ฉันมั่นใจ แต่ว่าตอนนี้ความเจ็บมันทำให้ฉันต้องถูมือรัวๆ ที่หน้าผาก ไม่รู้ทำไมถึงได้ต้องซวยเจ็บตัวอยู่บ่อยๆ ฉันว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนซุ่มซ่ามอะไรขนาดนั้นนะ

“ผมนึกว่าปล่อยให้คุณนอนเต็มอิ่ม แล้วจะทำให้คุณหายแฮงก์ซะอีก แต่ดูเหมือนว่าคุณก็ยังคงเมาเหมือนเดิม”

“ฉัน...ฉันเหรอเมา ไม่ได้เมาสักหน่อยนะ!

ฉันขึ้นเสียงสูง ตั้งใจเถียงและค้านเต็มที่แม้ว่าจะไม่รู้ว่าตัวเองทำเปิ่นอะไรไปบ้างเมื่อวานนี้ แต่ว่าฉันต้องกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองอ่ะ อย่างน้อยที่สุดฉันก็แค่ทำเสียงดัง ไม่ได้ทำอะไรที่มันเละเทะมาก...ล่ะมั้ง

“เอ๊ะ คุณ...ใส่หน้ากากอนามัยทำไมเนี่ย”

ฉันกะพริบตาปริบๆ เมื่อหันกลับไปหาเจ้าของร่างสูงที่วันนี้มาแปลก เพราะเขาสวมหน้ากากอนามัยบดบังส่วนล่างของหน้าเอาไว้ และจากที่กวาดตามองดูโดยรวม...ดูเหมือนว่าลุงเหอเพิ่งจะไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสของโรงแรมมานะ ดูสิ ตัวเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ แถมปอยผมก็ปรกหน้า...เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อนนะ ผมของลุงเหอมันสั้นลงนี่!


“คุณไปทำอะไรมาน่ะ” ดวงตาของฉันเบิกกว้างขึ้นไปอีกตอนที่เอื้อมมือออกไปแตะปอยผมของคนที่พยายามเบี่ยงหน้าหลบไปทางอื่น

ลุงเหอเล่นแง่ พยายามหลบหน้าไม่ให้ฉันเห็นด้วยการยืดตัวไปข้างหลัง ฉันรู้สึกรำคาญก็เลยใช้มือรั้งท้ายทอยของเขาให้โน้มตัวต่ำลงมาจนระดับสายตาเราอยู่แนวเดียวกัน เจ้าตัวกระแอมกระไอ ยกมือขึ้นมาแสร้งทำเป็นว่าเจ็บป่วยนักหนา

“แค่กๆ ผมยังไม่หายดี ก็เลยคิดว่าควรจะป้องกันไม่ใช่เชื้อหวัดไปติดคนอื่น ว่าแต่คุณเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วเหรอ พร้อมจะออกไปเที่ยวด้วยชุดนั้นจริงๆ น่ะนะ”

แหม ทำมาเป็นเปลี่ยนเรื่อง คิดว่าฉันจะไล่ตามคนเจ้าเล่ห์ชอบวางแผนอย่างเขาไม่ทันรึไง! ถ้าหากว่าเขากลัวจะทำเชื้อหวัดติดคนอื่นจริงอย่างที่พูด ทำไมเมื่อวานถึงไม่หยิบมาสก์มาใส่ล่ะ เขาต้องซ่อนอะไรเอาไว้แน่ๆ ไอ้ผมยาวๆ ที่เคยรกรุงรังแล้วจู่ๆ ก็ถูกตัดให้สั้นลงเป็นทรงนี่มันต้องมีอะไรบางอย่าง!!

“ช่างหัวเรื่องชุดของฉันเถอะ เพราะตอนนี้...!” ฉันเว้นช่วงเอาไว้ พุ่งตัวเข้าไปหาเขาแล้วเขย่งปลายเท้าใช้นิ้วสอดที่หน้ากากเพื่อหวังจะกระตุกออก ลุงเหอร้องเสียงหลงตกใจ พยายามจะหลบหนีการพิสูจน์ความจริงของฉันด้วยการเอี้ยวตัวหลบ แต่ไม่รู้ว่าทำอีท่าไหน ไปๆ มาๆ ฉันถึงได้ถูกจับกดจนหลังชนกับประตูห้องซะอย่างนั้น

“คุณดื้อใหญ่แล้ว”

ลุงเหอว่าแบบนั้นแล้วใช้มือจับตรึงข้อมือข้างซ้ายของฉันเอาไว้ ใช่ ฉันไม่เถียงหรอกว่าตัวเองดื้อ แต่เพราะความอยากรู้อยากเห็นทำให้มือข้างขวาที่ไม่ได้ถูกจับเอาไว้เอื้อมไปกระตุกสายคล้องของหน้ากากออกอย่างรวดเร็ว ฉันเผยอยิ้มอย่างซุกซน แต่มันก็เป็นเพียงวินาทีสั้นๆ เท่านั้น เพราะฉันถูกสะกดไว้ด้วยใบหน้าที่อยู่ภายใต้มาสก์ปิดปาก

“คุณ...”

ฉันรู้สึกเหมือนสมองตัวเองว่างเปล่าไปชั่วขณะ คำพูดที่เคยคิดไว้ในหัวมลายหายไปสิ้นเมื่อสายตาของฉันสบเข้ากับนัยน์ตากลมโตคู่เดิมของเจ้าตัว ฉันเคยได้สัมผัสกับเสน่ห์และแรงดึงดูดของสายตาคู่นี้มาแล้ว ฉันรู้ดีว่าเอกลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของลุงเหอ ไม่สิ ตอนนี้ฉันคงเรียกเขาแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว เพราะคนที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้หนวดเครารกรุงรังนั้นดูห่างไกลจากความเป็นลุงที่ฉันเคยพูดเอาไว้

ปลายนิ้วของฉันแตะเข้าที่ข้างแก้มเนียนของอีกฝ่าย ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดแบบคนรักการออกกำลังกายดึงดูดให้ฉันลูบมันซ้ำไปซ้ำมาราวกับขาดสติ คิ้วหนาได้รูปเข้ากับจมูกที่ไม่ได้เป็นทรงเรียวเล็กเป๊ะทุกกระเบียดนิ้วแต่กลับโด่งธรรมชาติ โครงหน้าของเขาชัดทั้งสันกรามและโหนกแก้ม และริมฝีปากบางเล็กสีชมพูระเรื่อนั่นก็เร่งอัตราการเต้นของหัวใจของฉันให้ถี่รัว

ฉันไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าลุงเหอที่แสนจะสกปรกซกมกคนนั้นคือคนเดียวกันกับผู้ชายหล่อเหลาที่ยืนอยู่ตรงหน้า ฉันอยากพิสูจน์ให้ชัดยิ่งขึ้นก็เลยเลื่อนมือขึ้นไปแตะปอยผมที่ปรกลงตรงหน้าผากของอีกฝ่าย แล้วสัมผัสกับขนคิ้วที่ทั้งหนาและดำของเขาซ้ำๆ

ฉันมั่นใจว่าตัวเองรู้จักดวงตาคู่นี้ดีนะ แต่ว่า...

“หน้าตาตอนนี้ของคุณดูตลกมากเลยล่ะ”

เพียะ!

ฉันเปลี่ยนมือที่เคยลูบไล้ใบหน้าของอีกฝ่ายราวกับต้องมนตร์ เป็นการตบลงที่ข้างแก้มของเขาเสียงดังเพียะจนเจ้าตัวถลึงตากว้าง ไอ้รอยยิ้มทะเล้นและคำพูดคำจากวนโอ๊ยแบบนี้ มีแค่อีตาลุงเหอคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะพูดได้!!

“คุณตบผมทำไมเนี่ย!

“โทษฐานที่คุณหายออกไปจากห้องโดยไม่บอกฉันก่อน แถมยังทิ้งเศษขนอะไรก็ไม่รู้เต็มห้องน้ำจนฉันต้องทำความสะอาด”

ฉันพูดด้วยเสียงตายด้าน ใช้มือสองข้างผลักแผงอกกว้างให้ออกห่างจากตัว คนแก่กว่าที่หมุนตัวมองตามแผ่นหลังบางของฉันเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เขาเอียงหน้าแล้วเริ่มประท้วง

“นั่นใช่ประเด็นที่เราต้องพูดกันตอนนี้จริงๆ เหรอ ที่จริงคุณควรจะสนใจกับหน้าผมตอนนี้ไม่ใช่รึไง”

“หน้าคุณ? หน้าคุณมันทำไมล่ะ” ฉันหันกลับไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย กอดอกแล้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยโดยไม่แสดงออกอาการอะไรทั้งนั้น

เฮอะ! คิดว่าเขาโกนหนวดออก ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมานิดนึง แล้วฉันจะลืมเจ้าลิงหงอคงตัวนั้นที่โคตรซนโคตรกวนได้เหรอไง

“ผมหล่อออกขนาดนี้ คุณควรจะพูดชมผมสักคำไม่ใช่เหรอ”

“โอ๊ะ ดูเหมือนคุณจะโกนหนวดพลาดนะ มีแผลเป็นตรงนี้ด้วย”

ว่าแล้วฉันก็ใช้นิ้วจิ้มที่ข้างแก้มของคนแก่กว่า เจ้าตัวร้องโอดครวญเสียงดังอย่างโอเวอร์แล้วใช้มือลูบแก้มตัวเองอย่างโกรธๆ

“คุณมัน...ผู้หญิงประหลาด! ผมอุตส่าห์ยอมเปิดเผยหน้าที่แท้จริงเพื่อที่จะไปเดตกับคุณ แต่คุณกลับไม่สนใจ ไม่ชม แล้วก็ไม่ประทับใจอะไรทั้งนั้น!!!

“ฉันไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้นสักหน่อย”

“แล้วเมื่อวานนี้ใครมันเรียกผมว่าคุณลุงๆ ไม่หยุดกันฮะ!! คุณทำให้หัวใจของผู้ชายวัยสามสิบสองมีบาดแผล!!! ผมยังไม่ถึงช่วงวัยที่จะถูกเรียกว่าลุงด้วยซ้ำ!!!

เมื่อคืนฉันเรียกเขาว่าคุณลุงอย่างนั้นเหรอ...นี่ฉันต้องรั่วออกไปแค่ไหนกันเนี่ย

“คือ...”

“คือๆๆ...คืออะไรล่ะ!! ผู้ชายคนหนึ่งพยายามสร้างความประทับใจให้ผู้หญิง ผมรึอุตส่าห์วางแผนทริปวันนี้อย่างดีเพื่อเอาใจคุณ ตั้งใจปล่อยให้คุณนอนให้เต็มที่เพื่อที่จะได้ไม่ปวดหัว ผมกลั้นใจแทบตายเพื่อที่จะไม่จูบคุณตอนหลับ แล้วก็ฝืนใจตัวเองแทบแย่ที่จะไม่ปลุกคุณขึ้นมามอร์นิ่งคิส! แล้วนี่คือสิ่งที่ผมได้รับงั้นเหรอจันทร์เจ้า!!!

ชื่อของฉันถูกเรียกด้วยสำเนียงที่ชัดเป๊ะมากจนฉันได้แต่กะพริบตาปริบๆ นี่เขาไปหัดเรียกชื่อฉันมาจากไหน คงไม่ได้เก็บเอาไปซ้อมหน้ากระจกในห้องน้ำอะไรแบบนั้นหรอกใช่มั้ย

“คุณมันผู้หญิงประหลาด ผู้หญิงใจร้าย เด็กกว่าผมตั้งแปดปี แต่ปั่นหัวผมซะวุ่นไปหมด!

นิ้วชี้นั่นถูกยกขึ้นมาชี้หน้า ตาลุงเหอ ไม่สิ ตอนนี้ฉันควรจะเรียกเขาด้วยชื่ออื่น...อืม เฮียเหอ? หยางหยี?

โอ๊ย ฉันไม่รู้ว่าจะเรียกเขาว่าอะไรอ่ะ แต่ที่แน่ๆ คือฉันเพิ่งโดนผู้ชายอายุสามสิบสองสะบัดหน้าใส่ แถมยังทำงอนเดินเข้ามุมแล้วหันหลังให้ฉัน นี่คือการประท้วงของผู้ชายวัยสามสิบต้นๆ งั้นเหรอ ทำไมฉันถึงได้รู้สึกว่ามันงี่เง่า...

ใช่ งี่เง่ามาก แต่ก็น่ารักแบบแปลกๆ เหมือนกัน

ฉันทอดสายตามองแผ่นหลังกว้างที่กำลังยืนกอดอกหันหลังให้อย่างเหนื่อยใจ แต่ในความเหนื่อยใจนั้นมันกลับเต็มไปด้วยความเอ็นดูที่ทำให้ฉันไม่อาจปล่อยผ่านให้คนตัวสูงยืนงอนเป็นเด็กได้นาน

ฉันขยับฝีเท้าเข้าไปหาเขา ลังเลอยู่แป๊บหนึ่งว่าจะงัดวิธีไหนออกมาปลอบใจคนที่พยายามสรรหาเรื่องประทับใจมาให้ตัวเอง สุดท้ายวิธีเดียวที่ฉันนึกออกก็คือการกระโดดเข้าไปยืนซ้อนที่ด้านหลังของเขา แล้วใช้สองแขนสอดเข้าไปที่เอว สวมกอดเขาที่กำลังงอนฉันเอาไว้

“ปกติฉันไม่ชอบกอดใครที่ตัวเปียกเหงื่อนะ มันชื้นๆ แต่เพราะคุณน่ารักมาก ฉันเลยจะยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ”

ปลายเท้าของฉันเขย่งขึ้นเพื่อฉวยโอกาสหอมแก้มอีกฝ่ายที่ยังคงทำหน้ามู่ทู่ หัวใจของฉันเต้นเร็วมากตอนที่ถอนจูบออกแล้วฝังหน้าซุกอยู่กับไหล่กว้างของคนแก่กว่าเพื่อซ่อนไม่ให้เขาเห็นแก้มที่แดงจัดของตัวเอง

ด้วยม่านประเพณี ขนบธรรมเนียมที่ถูกสอนมาแต่เด็ก การที่ผู้หญิงจะเป็นฝ่ายรุกผู้ชายก่อนเป็นสิ่งที่ไม่ควร แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นน่ารักมากขนาดนี้ ฉันก็ควรจะเอาใจเขาบ้างไม่ใช่เหรอ

“จริงๆ คือมันไม่สำคัญเลยว่าคุณลุง...”

ฉันพูดคำนั้นออกไปจริงๆ เหรอเนี่ย ฉันเรียกเขาว่าคุณลุง (uncle) จริงๆ เหรอ ฉันว่าภาษามันดูออกจะแปลกๆ นะ แต่ช่างมันเถอะ...

“มันไม่สำคัญเลยว่าภายนอกของคุณจะเป็นยังไง เพราะเหตุผลที่ทำให้ฉันกลับมายิ้มได้ เป็นเพราะคุณนะ”

“ไม่เห็นจะยุติธรรม” คนที่ถูกฉันฝังหน้าไว้ที่ไหล่เอ่ยขึ้นมาราวกับจะประท้วง มือเล็กของฉันที่จับประสานตรงเอวเขาถูกดึงออก ก่อนที่เขาจะพลิกตัวหมุนกลับมาเผชิญหน้ากับฉัน “คุณเล่นตลกกับหัวใจของผู้ชายวัยสามสิบอย่างง่ายๆ และผมก็แพ้คุณหมดรูป”

ใบหน้าของฉันถูกประคองเอาไว้ด้วยฝ่ามือหนา รอยยิ้มที่เห็นเขี้ยวปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายอีกครั้ง นับเป็นครั้งแรกที่ฉันได้สังเกตหน้าของเขาชัดๆ จนเห็นลักยิ้มที่บุ๋มลงไปตรงแก้มข้างซ้าย และตัวเองก็เผยอยิ้มตามขึ้นมาอย่างเขินๆ




จ้าาาา แพ้กันและกันมากป่ะ

เหม็นความรักมากเว่อร์อ่ะ อะไรจะรักกันปานจะกลืนกินขนาดนี้

ไม่อินค่าาา ไม่อินเลยยยย (เอาตัวเข้าแทรกด้วยความอิจฉาแรงกล้า)

ถ้าจันทร์เจ้าจะมีน้ำใจ โปรดส่งมอบเฮียเหอเผื่อแผ่มาทางนี้บ้างจ้าาา



 



อย่างเฮียเหอโกนหนวด โกนเคราออก ก็จะหล่อประมาณนี้แหละ 

หนูจันทร์อะตาไม่ถึงเองงงงง 


 





ที่ยังไม่เปิดเผยหน้าจริง เพราะกลัวทนความหล่อของพี่ไม่ไหว 55555

เกิดอะไรขึ้นกับเฮียเหอ หรือว่า...!!!


 “เอ๊ะ คุณ...ใส่หน้ากากอนามัยทำไมเนี่ย”

ฉันกะพริบตาปริบๆ เมื่อหันกลับไปหาเจ้าของร่างสูงที่วันนี้มาแปลก เพราะเขาสวมหน้ากากอนามัยบดบังส่วนล่างของหน้าเอาไว้ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #295 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 09:46

    ตายดีกว่า เฮียน่ารักเกิ๊น
    #295
    1
    • #295-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      23 ธันวาคม 2561 / 23:58
      เนาะะ กร๊าวใจเกินไปแล้วอ่า
      #295-1
  2. วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:13
    โอ้ยยยไม่ลุงแล้วววว เฮียแทนก็ได้อ่ะ แต่เฮียน่ารักมากกกงอแงๆ
    #294
    1
    • #294-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:49
      ใครลุงงง ไม่มีอ่ะ! ที่ผ่านมามันแค่ฝุ่นเข้าตา มองไม่ค่อยชัดเท่านั้นเอ๊งงงง 555555
      #294-1
  3. #293 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:40
    เรียกลุงไม่ได้แล้ว แบบนี้ต้องเรียกคุณสามี
    #293
    1
    • #293-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:49
      เนาะ คุณสามีจะเหมาะที่สุดดดด +0+
      #293-1
  4. #292 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:35
    อย่าเรียกลุงน้าาาา ต้องเรียกเฮียเเล้วเเหละเอ๊ะหรือจะอปป้าเหอ ฮ่าๆๆๆ
    #292
    2
    • #292-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:48
      555555 เรียกสามีถนัดกว่าาาา
      #292-1
  5. #291 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:33
    โอ๊ยลุงเป็นไรมากไหมน่ะ แพ้ไรเบอร์นั่นคะ รู้แล้วน่าว่าชอบเขา55555555
    #291
    1
    • #291-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:48
      เหม็นฟามรักเนาะะ หมั่นไส้อ่ะๆๆๆ
      #291-1
  6. #290 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:47
    คริคริ หล่ออะเด้จั่นเจา
    #290
    0
  7. #289 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:16
    ความหล่อไม่มีผลเพราะความสกปรกซกมกมันติดตา
    #289
    1
    • #289-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:48
      อย่าใจร้ายกับเฮียยยยย ;-;
      #289-1
  8. #288 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 09:30
    ป้าด ความหล่อกำลังปะทุ
    #288
    0
  9. #287 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 08:55
    จะได้เป็นชูก้าร์แดดดี้แบบสมศักดิ์ศรีแล้วใช่ไหมลุง กรี๊ดดดดด55555555555
    #287
    1
  10. #286 BMS_tangtang (@stang-kirise) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:32
    ลุงโฮมเลสถอดรูปแล้วแต่ยังไม่ถอดหน้ากากอนามัย5555555
    #286
    1
    • #286-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:48
      ถอดแล้วนาาาา หล่อสะพรึงงง
      #286-1
  11. วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:26
    อ่ะแน๊ะ เป็นแด๊ดได้แล้ววว
    #285
    0
  12. #284 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:18
    ลุงเหอถอดรูปจริงๆล้วยยย
    #284
    2
    • #284-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      19 ธันวาคม 2561 / 20:20
      ทำไมพวกเธอชอบพูดเหมือนเฮียเหอเป็นเงาะป่า ให้เกียรติความเป็นพระเอกเขาด้วยซี่ 55555555555555555555555
      #284-1
  13. #283 Witchiizz (@Witchiizz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:28
    ถอดรูปใช่ไหมเฮียยยยย
    #283
    1
    • #283-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 15)
      19 ธันวาคม 2561 / 13:38
      มารอดูกัน ว่าเจ้าเงาะจะถอดรูปจริงมั้ยยยย
      #283-1
  14. #282 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:35
    เฮียยยย ไปเสริมหล่อมาเเล้ววว งื้อออ
    #282
    1