NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,244 Views

  • 583 Comments

  • 449 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    37

    Overall
    28,244

ตอนที่ 12 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │4-3 │ พนันกันมั้ย 100% #mission แจกหนังสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61



ฉันว่าวันนี้ตัวเองเป็นฝ่ายทำให้ทริปทุกอย่างนั้นกร่อยลง เพราะกว่าฉันจะควบคุมความรู้สึกและอารมณ์ที่ฟุ้งซ่านของตัวเองได้ พระอาทิตย์ก็ใกล้จะตกดินแล้ว เราไม่สามารถจะเดินไปถึง Mount Faber Park ที่เป็นไฮไลต์ของวันได้ทัน แต่เรายังพอมีเวลาเหลือสำหรับสะพานเฮนเดอร์สัน เวฟ[1] สะพานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อลอกเลียนแบบรูปทรงของเกลียวคลื่น และมีโครงสร้างแปลกตาด้วยเส้นคดโค้งและการบิดไปมาเป็นระยะทางเกือบสามร้อยเมตร

ฉันไม่เคยมาที่นี่มาก่อน แต่เคยได้ยินคนพูดถึงสะพานนี้ว่าเป็นอีกจุดที่ควรค่าแก่การมาถ่ายรูป โดยเฉพาะช่วงตอนกลางคืนที่บริเวณสะพานจะมีการเปิดไฟสีส้มสว่างไสวไปตลอดเส้นทาง จินตนาการถึงภาพบรรยากาศของแสงไฟสีนวลตาที่ครอบทั้งสะพานซึ่งมีสถาปัตยกรรมสวยๆ ตัดกับท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม และภาพมุมกว้างที่มองออกไปคือเหล่าต้นไม้จำนวนมากที่วางซ้อนอยู่ด้านหน้าวิวเมืองที่เต็มไปด้วยตึกซึ่งกำลังเปิดไฟดวงเล็กๆ เหล่านั้นสิ แค่คิดฉันก็อยากจะยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปแล้วล่ะ

เพียงแต่ว่า...วันนี้ทั้งวันฉันแทบจะไม่ได้ยกกล้องขึ้นมาถ่ายเลยน่ะสิ คนที่รับหน้าที่ถ่ายรูปซะส่วนใหญ่คือลุงเหอ และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาถ่ายอะไรเก็บไว้ในเครื่องบ้าง

“คุณรู้มั้ย...เขาว่ากันว่าถ้าเราคุยกันตอนที่เดินขึ้นเขา เวลาจะผ่านไปเร็วขึ้นนะ”

เจ้าของร่างสูงที่ยึดสัมภาระทั้งหมดของฉันไปสะพายไว้บนบ่าหมุนตัวกลับมาหาฉันแล้วเริ่มเดินถอยหลัง ฉันที่เดินเงียบๆ มาสักพักหนึ่งลากนัยน์ตาแดงๆ ของตัวเองมองเขาด้วยความสงสัย ตอนนี้เราไม่ได้กำลังเดินขึ้นเขา แต่เป็นทางเดินบนสะพานที่ทอดตัวยาวออกไปตรงๆ ฉันคิดว่าการที่จู่ๆ คนแก่กว่าก็นึกอยากชวนคุยขึ้นมา คงจะเป็นเพราะเขาเองก็อาจสงสัยและอยากรู้ว่าเหตุผลอะไรฉันถึงได้น้ำตาแตกตอนที่นั่งพักกันที่สวน แต่ว่าการจะพูดเรื่องส่วนตัวให้คนที่ไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้าฟัง มันจะโอเคจริงๆ น่ะเหรอ

“คุณวางแผนมาเที่ยวที่นี่กี่วันน่ะ”

คำถามของเขาทำให้ฉันแปลกใจอยู่ไม่น้อย มันไม่ใช่คำถามซักไซ้เกี่ยวกับเรื่องที่ทำให้ฉันร้องไห้ แต่เขาเลือกถามคำถามทั่วๆ ไปเพื่อทำให้บรรยากาศดีขึ้น แต่ด้วยอารมณ์ที่ยังคงดิ่งลง ฉันก็เลยไม่ได้ตอบอะไร ทำแค่ยิ้มให้เขา แล้วสาวเท้าเดินต่อไปจนกระทั่งเป็นฝ่ายนำ

“ผมอยู่ที่นี่เจ็ดวัน และวันนี้ก็เป็นวันที่สองของทริปที่ผมวางแผนไว้”

คนตัวสูงเร่งฝีเท้าเพื่อขยับมาเดินข้างๆ ฉันละสายตาจากพื้นไม้ของสะพานที่เรียงต่อกันเป็นระเบียบ แล้วมองใบหน้าด้านข้างของคนแก่กว่าเงียบๆ โดยปราศจากคำตอบอีกครั้ง

แต่ทว่าคราวนี้มือเรียวของฉันกลับถูกดึงไปจับเอาไว้ด้วยอุ้งมือหนาโดยพลการ คุณลุงเหอหยุดฝีเท้าแล้วกระตุกมือฉันให้หยุดก้าวต่อไปข้างหน้า เราสองคนมองสบตากันนิ่งๆ ตอนที่สายลมพัดพาหอบกลิ่นใบไม้ของผืนป่าด้านข้างมาแตะจมูก และเสียงรถที่วิ่งตัดผ่านข้างใต้สะพานก็ไม่ได้กระทบเข้ากับโสตประสาทใดๆ ของฉัน

ฉันรู้สึกว่าบรรยากาศทุกอย่างมันสงบขึ้น เพียงเพราะดวงตาคู่นั้นจ้องมองมา

“ผมจะไม่ถามหรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

เขาว่าพร้อมๆ กับใช้มือข้างที่ว่างเลื่อนมาจับปอยผมของฉันทัดหูให้อย่างอ่อนโยน

“เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ผมจำเป็นต้องรู้”


ท้องฟ้าที่ซ้อนอยู่ด้านหลังคนตัวสูงเริ่มเปลี่ยนจากสีส้มกลายมาเป็นสีม่วงตัดสลับกับน้ำเงิน แสงพระอาทิตย์ยามตกดินถูกบดบังด้วยกลุ่มเมฆขนาดใหญ่ที่เคลื่อนผ่านเข้ามา ฉันมองภาพใบหน้าของคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกประหลาด เสียงอื้ออึงที่ข้างหูมันส่งตรงมาจากหัวใจของฉันที่กำลังเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย และระยะห่างระหว่างเราที่ถูกลดลงด้วยแรงของคนแก่กว่าที่ดึงรั้งฉันให้เข้าไปประชิดตัวนั้นก็กำลังทำให้ฉันเสียอาการ เพราะไม่รู้จะรับมือกับสัมผัสเหล่านั้นที่เขย่าหัวใจตัวเองยังไง

“แต่มันมีบางเรื่องที่สำคัญมากๆ และเป็นเรื่องที่ผมจำเป็นต้องรู้”

“...”

“คุณมีใครหรือยัง”

มันไม่ถูกต้องรึเปล่านะที่หัวใจของฉันมันกำลังอ่อนยวบไปกับคำถามของเขา มันไม่ดีเลยที่ฉันรู้สึกว่ามันไม่เป็นไรสักหน่อยถ้าจะพูดความจริงเรื่องของตัวเองออกไปให้เขารับรู้ ต่อให้คุณลุงตรงหน้าจะเป็นทั้งคนแปลกหน้าและห่างไกลจากคนในฝัน แต่ฉันกลับเชื่อว่าเขาจะเข้าใจฉัน...

ภายนอกของลุงเหอแม้จะดูเป็นคนไม่เอาไหน แต่ลึกๆ แล้วฉันคิดว่าเขาสามารถที่จะปกป้องฉันและทำให้ฉันสงบลงได้ด้วยความใจเย็นและเป็นผู้ใหญ่ที่ซ่อนอยู่ข้างใน เหมือนกับที่เป็นอยู่ตอนนี้ หัวใจของฉันสงบลงเพราะมีเขาอยู่ข้างๆ

ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันนั่นแหละว่าการมีใครสักคนมานั่งเป็นเพื่อนเราเงียบๆ ทั้งๆ ที่ไม่ได้รับรู้เรื่องราวหรือปัญหาของเรา มันจะก่อเกิดเป็นความสบายใจได้มากขนาดนี้

คำทำนายจากคุกกี้เมื่อคืนเป็นเหมือนกับมนต์วิเศษที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเขามันอาจจะเป็นจริงได้ คุณลุงที่ไม่ได้ใกล้เคียงกับคนในฝันของฉัน อาจจะเป็นคนที่ใช่ในคำทำนายนั้น

แต่ว่าฉันสามารถเชื่อโชคชะตาได้จริงๆ น่ะเหรอ ฉันเชื่อว่าคนบนฟ้ากำหนดมาให้ฉันกับเขาได้มาเจอกันที่นี่ และเป็นรักแท้ของกันและกันได้จริงๆ อย่างนั้นเหรอ

“ฉันไม่เห็นจำเป็นต้องตอบคำถามของคุณเลย”

เพ้อเจ้อ...

มันก็เป็นแค่เรื่องฝันละเมอลมๆ แล้งๆ ที่ผู้หญิงโง่ๆ คนหนึ่งจะคิดได้

ในตอนนี้ที่ฉันอ่อนแอทั้งกายและใจ มันก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอที่ฉันจะเผลอหวั่นไหวกับผู้ชายที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเพื่อหวังจะทำให้รู้สึกดีขึ้น ผู้ชายคนนี้ราวกับเป็นของขวัญที่คนบนฟ้าประทานมาให้เพื่อเยียวยาฉันในช่วงเวลาที่แย่ที่สุด ฉันควรจะตอบรับความใจดีที่แสนอ่อนโยนของลุงเหออย่างไม่มีข้อแม้

แต่ว่าความกลัวที่กัดกินอยู่ในใจ มันทำให้ฉันไม่สามารถจะตอบรับเขาอย่างสิ้นคิด

ถ้าหากว่าฉันไม่ได้เพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมา ฉันอาจจะยอมเปิดใจให้คนตรงหน้าอย่างง่ายดาย ฉันคงจะเชื่อคำทำนายของคุกกี้อย่างโง่งมงาย และฉันคงไม่รีบถอยห่างจากเขาเพราะรู้สึกกลัวกับหนทางในอนาคตที่จะเกิดขึ้น

ความรักในช่วงฤดูร้อนมันก็เหมือนพลุที่ถูกจุดขึ้นไปบนฟ้า สวยงาม น่าประทับใจ แต่มันก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น และฉันก็ไม่อยากเอาหัวใจตัวเองไปผูกไว้ที่เท้าของใครให้เขาเหยียบย่ำเล่นอีกแล้ว

ความรัก ความศรัทธา และความเชื่อ...ทุกอย่างมันจบไปแล้วตั้งแต่ฉันตัดสินใจหนีมา

“เดี๋ยวก่อน”

ในขณะที่ฉันกำลังจะแกะมือหนาที่จับตรึงมือของตัวเองออก เสียงทุ้มนั้นก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับท่าทีจริงจังที่ทำให้ฉันต้องย่นคิ้วอย่างสงสัย

“ผมมาคิดดูแล้ว แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ผมก็แน่ใจความรู้สึกนี้”

“...”

“ต่อให้คุณไม่เชื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริง แต่เรามาพนันกันมั้ยล่ะ”

“พนัน?”

“มาพนันกัน ถ้าคนต่อไปที่เดินผ่านมาบนสะพานถือร่ม คุณต้องตอบคำถามของผม”

นี่เขาจะเล่นอะ...

ซ่า!!!

จู่ๆ สายฝนก็ร่วงหล่นโปรยปรายไปทั่วทั้งบริเวณ ฉันได้ยินเสียงร้องของคู่รักหนุ่มสาวที่พากันวิ่งเข้าไปหลบอยู่ใต้หลังคาของสะพานที่ยกสูงขึ้น คุณลุงโฮมเลสที่เคยจับมือฉันไว้ปล่อยมือฉันออกก่อนจะรีบหยิบเอาแผนที่ขึ้นมากางไว้เหนือหัว คนที่ใบหน้าชุ่มโชกไปด้วยหยาดฝนพยายามตะโกนให้ดังที่สุด เพื่อสื่อสารกับฉันผ่านม่านฝนสีขาวทึบที่เทลงมาอย่างหนัก


“เราเข้าไปหลบข้างในนั้นกัน”

สิ้นเสียงของเขาไหล่บางของฉันก็ถูกโอบไว้ด้วยแขนยาวๆ ของคนแก่กว่า คุณลุงเหอพาฉันวิ่งเข้าไปหลบฝนใต้หลังคาตรงมุมที่ห่างไกลจากผู้คน ตัวของฉันเปียกชุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า แผนที่ที่เราได้มาจากเจ้าหน้าที่เละไม่เป็นชิ้นดี พวกเราหนาวสั่นเพราะอากาศโดยรอบอยู่ๆ ก็เย็นขึ้น ลมพายุพัดเอาเม็ดฝนเป้งใหญ่ตกกระทบลงมาจนเกิดเสียงดัง แสงไฟจากสะพานเป็นแหล่งกำเนิดแสงเพียงอย่างเดียวที่ทำให้เราพอจะมองเห็นรอบข้างได้บ้าง

“ผมขอถามคุณอีกครั้ง...” ในขณะที่ฉันกำลังเช็ดน้ำฝนออกจากท่อนแขนและตรวจเช็กกระเป๋ากล้องกับเลนส์ว่าปลอดภัยดีหรือไม่ คนตัวสูงที่ใช้ทั้งตัวและแผ่นหลังบังฝนที่สาดเข้ามาทางนี้ก็เอ่ยถามขึ้น “คุณมีแฟนรึยัง”

ดวงตาโตๆ ของเขามองสบกับสายตาของฉันอย่างลึกซึ้ง ระยะห่างระหว่างเรามันเหลือน้อยมากจนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ของคนที่โน้มตัวลงมาเพื่อปกป้องฉันอย่างดีที่สุด ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยทำให้ความหนาวเหล่านั้นเป็นเรื่องเล็กน้อย พอๆ กันกับที่ฉันเลื่อนมือออกไปหาคนตรงหน้าแล้วจับที่สาบเสื้อของอีกฝ่าย ดึงร่างสูงนั้นเข้าหาตัวเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องเปียกฝน

“มันสำคัญกับคุณขนาดนั้นเลยเหรอ” ฉันกระซิบถามเสียงแผ่ว ปลายคางของเขาอยู่ห่างจากหน้าผากของฉันไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“แล้วคุณเชื่อในพรหมลิขิตรึเปล่าล่ะ คุณเชื่อมั้ยว่าจะมีคนกางร่มผ่านมาทางนี้”

ใบหน้าของฉันเงยขึ้นสบตากับเขา ฉันกะพริบตาช้าๆ พร้อมกับผ่อนลมหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เพราะถ้าหากพูดถึงเรื่องพรหมลิขิตแล้ว ฉันคิดว่ากรมอุตุฯ ต่างหากที่พยากรณ์บอกล่วงหน้าเอาไว้ว่าจะเกิดฝนห่าใหญ่และลมกรรโชกแรงขนาดนี้ อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้โง่ขนาดที่จะไม่รู้นะว่าตลอดเส้นทางที่ผ่านมาเขาเอาแต่เปิดมือถือตัวเองเพื่อเช็กอากาศอยู่เสมอน่ะ

“ถึงคุณจะไม่เชื่อ แต่ผมเชื่อเต็มร้อยเลยนะ”

“คุณก็แค่สร้างเรื่องขึ้นมาหลอก...”

ประโยคคำพูดของฉันถูกหยุดลงเพราะแขนที่เคยถูกยื่นออกไปจนสุดเพื่อกันฝนให้นั้นกลับเอื้อมมาโอบฉันเอาไว้ ร่างของฉันถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน ฉันเขย่งปลายเท้าจนสุดเพราะส่วนสูงของเราช่างแตกต่าง แต่ถึงอย่างนั้นภาพที่ฉันเห็นผ่านไหล่กว้างที่ชุ่มไปด้วยน้ำฝนที่ตกกระหน่ำลงมานั้น ก็ทำให้หัวใจของฉันเต้นเร็วขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ฉันไม่เชื่อและก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ที่เรื่องท้าพนันลวงโลกของคนแก่กว่าจะเป็นจริงได้

แต่ให้ตายเถอะสวรรค์ พวกท่านจะเล่นตลกมากเกินไปแล้วนะ ทำไมในช่วงเวลาที่ฝนซัดสาดอย่างกับมีพายุเข้า ผู้คนต่างพากันหลบฝนอยู่แต่ในที่ร่มเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองเปียกและไม่น่าจะมีใครกล้าเสี่ยงพาตัวเองเดินกลางร่มฝ่าม่านฝนสีขาวเม็ดใหญ่ที่มีเสียงฟ้าร้องครืนๆ อย่างน่ากลัว ถึงได้มีใครคนหนึ่งกำลังเดินกางร่มผ่านมาทางนี้ มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอที่เขาเดินถือร่มต้านแรงลมอย่างลำบากและตัวเปียกชุ่ม แต่ก็ยังเดินผ่านด้านหลังของเราไปต่อหน้าต่อตา

“คุกกี้บอกผมว่าความสุขของผมอยู่แถวนี้”

“...”

“ผมคิดว่าความสุขของผมคือคุณ”

“...”

“ถ้าคุณไม่มีใคร ให้ผมได้เป็นความสุขของคุณบ้างได้รึเปล่า”

ในขณะที่ฉันพยายามปฏิเสธไม่เชื่อคำทำนายของคุกกี้ แต่คนที่แก่กว่าฉันกลับเชื่อคำทำนายนั้นอย่างงมงาย มันน่าตลกดีนะที่ถ้าเป็นปกติ เรื่องแบบนี้ต้องเป็นฉันต่างหากที่เชื่ออย่างไม่กังขา แต่เพราะบาดแผลที่ฉันได้รับจากอดีตคนรักมันช่างโหดร้ายและทำให้เจ็บปวด ความเชื่อในความรักที่แสนสวยงามของฉันถึงได้ถูกทำลายไป

แต่ทำไม...ทั้งๆ ที่ฉันไม่ใช่คนที่ผิด ทำไมถึงกลับกลายเป็นฉันที่ต้องทนทุกข์และจมอยู่กับบาดแผลของคนที่ทำร้ายตัวเอง ทั้งๆ ที่ฉันคิดว่ามันต้องมีสักวันหนึ่งที่จะมีใครสักคนที่รักฉันจริงๆ ก้าวเข้ามาในชีวิต ทำไมฉันถึงได้ยังปฏิเสธผู้ชายตรงหน้าและทำให้ตัวเองจมอยู่แต่กับความทุกข์

คนที่บอกว่ารักฉัน เขายังไม่แคร์ ไม่ตามหา หรือไม่พยายามที่จะปรับความเข้าใจกับฉันเลยสักนิด แล้วทำไมฉันยังจะเฝ้ารอเขา โง่งมอยู่กับความเจ็บปวดที่ไม่สิ้นสุดนั่น ทั้งๆ ที่ตัวเองสามารถหาความสุขได้ล่ะ

ยิ่งคิดหาเหตุผลและคำตอบ ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองปล่อยให้คนที่โอบตัวเองเอาไว้รอนานเกินไป เขากำลังเฝ้ารอและคาดหวังคำตอบจากฉันอยู่ และฉันก็ไม่คิดที่จะทำให้คุณลุงตรงหน้าต้องผิดหวังด้วย

“ฉัน...เคยมีแฟนนะ”

“...”

“แต่เรื่องของเราคงจบแล้วล่ะ”

เรื่องของฉันกับซัน มันจบไปแล้วจริงๆ 

 



[1] สะพานเฮนเดอร์สัน เวฟส์ (Henderson Waves Bridge) เป็นสะพานคนเดินที่มีลักษณะเหมือนกับเกลียวคลื่นมีความสูง 36 เมตรซึ่งเป็นสะพานคนเดินที่สูงที่สุดของประเทศสิงคโปร์ พาดผ่านอยู่บนถนนเฮนเดอร์สันที่เชื่อมต่อระหว่างสวนภูเขาเฟเบอร์ (Mount Faber Park) กับสวนเตโละ บลังกะ (Telok Blangah Hill Park) นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่สามารถชมวิวของตัวเมืองสิงคโปร์ได้อย่างชัดเจนด้วย



กรี๊ดค่ะกรี๊ดดดด กรี๊ดมันเข้าไปปปป

จันทร์เจ้าบอกว่าเลิกกับแฟนแล้วแบบนี้ ก็ถึงคิวเฮียแล้วน่ะสิ

แอร๊ยยยยยยยยยยยย ความรักกำลังจะเกิด

ความฟินกำลังจะมาาาาาา สาวๆ เกาะขอบจอรอได้เลย อี๊ดดดด (กรี๊ดอัดหมอน)




เอาตัวเฮียเหอมาส่งทุกคนล้าวววววววว

ฝากแปะเมนต์ถึงเฮียกันด้วยนะคะ ><




แล้วเฮียอยากรู้อะไรอะคะ อยากรู้ว่าจะมีคำว่าเราในอนาคตมั้ยงี้เหรอ

โอ๊ยยยย คนอะไร ช่างฮีล ช่างเยียวยาหัวใจได้ดีนักกกก เขินนนน ////


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #255 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:53
    อย่าไปคิดถึงคนที่ไม่เห็นคุณค่า หันไปหาเฮียดีกว่าจั่นเจา
    #255
    1
    • #255-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 12)
      7 ธันวาคม 2561 / 21:27
      5555 เกือบจะซึ้งแล้ว ถ้าไม่เจอจั่นเจา อุแง ;-;
      #255-1
  2. #254 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:29
    เขินอ่ะะะะ ถ้าเฮียโดนเทเซมาหาเค้าได้อิอิ
    #254
    1
  3. #253 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 21:13
    โอ้ยลุง ใจบางหมดแล้ว
    #253
    0
  4. #252 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 19:03
    เเน่ะเฮียจะถามอะไรรร
    #252
    2
    • #252-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 12)
      6 ธันวาคม 2561 / 19:08
      มาลุ้นกันว่าเฮียจะถามอะไร แต่รับรองว่ามีเขินแน่ๆ -///-
      #252-1
  5. #251 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:01
    ผู้ชายแบบเฮียคือดีอ่ะ
    #251
    1
    • #251-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 12)
      4 ธันวาคม 2561 / 21:59
      เนาะ ซกมกไม่เป็นไร ขอแบบนี้สักคนนึงเถอะะะ
      #251-1
  6. #249 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 18:36
    เฮียคะเอาใจไปเลยค่ะ โอ้ยยยยย
    #249
    1
    • #249-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 12)
      4 ธันวาคม 2561 / 21:58
      เฮียงานดี ควรค่าแก่การถูกเรียกว่าสามีมากเลย ;-;
      #249-1
  7. #155 -----t----- (@looknamviolet) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 09:34
    หมอก! แกจะโดนฉันกระทืบตายแน่ๆ
    #155
    0
  8. #154 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 09:32
    โอยหนูจันทร์ ..-หมอกทำแน่ๆ
    #154
    0
  9. #153 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 21:59
    นึกว่าไปแล้ว
    #153
    0
  10. #152 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 07:14
    สมควรโดน
    #152
    0
  11. วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 20:36
    รีด ละเมอรักเฮียเหออจังเลย เฮียเหอของน้อง
    #151
    0
  12. #150 -----t----- (@looknamviolet) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 10:40
    หมอกเจ้าเก่ามาอีกละะะะ
    #150
    0