NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,271 Views

  • 583 Comments

  • 449 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    64

    Overall
    28,271

ตอนที่ 11 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │4-2 │ คนชื่อซัน 100% #mission แจกหนังสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61



“เอ้อ คุณ!

ฉันสะดุ้งโหยงตกใจเหมือนมีคนมาผลักตกจากที่สูง เมื่อจู่ๆ ตาลุงเหอที่ควรจะเดินไปซื้อน้ำก็ย้อนกลับมา ใบหน้าตื่นตระหนกทำให้ฉันเผลอยืดตัวขึ้นอย่างลนลานตามเขาไปด้วย

“มะ...มีอะไรอีก”

“ผมลืมไปน่ะสิว่ากระเป๋าเงินตัวเองหาย เพราะฉะนั้น...”

ฝ่ามือหนาที่เคยเขย่าหัวฉันจนสั่นคลอนไปถึงหัวใจยื่นมาที่ด้านหน้า ดวงตากลมโตที่เป็นส่วนดีเพียงอย่างเดียวที่ฉันนึกออกของคนแก่กว่ากะพริบตามองปริบๆ อย่างออดอ้อน ฉันเบะปาก กลอกตามองบนก่อนจะหยิบเอาเงินดอลลาร์สิงคโปร์ให้เขา เจ้าตัวยิ้มร่าก่อนจะรีบวิ่งกลับไปเพื่อทำภารกิจของตัวเองต่อ

ให้ตายเถอะ นี่ฉันเผลอใจแกว่งกับผู้ชายยากจนที่ไม่มีแม้แต่เงินซื้อน้ำสักขวดเหรอเนี่ย ปกติฉันชอบผู้ชายตามกลไกระบบทุนนิยมจะตายไป แต่นี่อะไร...

เขาทั้งซกมก เลอะเทอะ ซุกซนเหมือนลิง แถมยังถังแตก แต่หัวใจของฉันทำไมมันกลับอ่อนยวบเพียงเพราะการกระทำเล็กๆ น้อยๆ นั่นด้วย หวั่นไหวง่ายเกินไปแล้วมั้งจันทร์เจ้า!

ดวงตาสีเข้มของฉันทอดมองตามแผ่นหลังกว้างที่วิ่งลงไปด้านล่างสวน สายลมที่หอบเอาไอร้อนเข้ามาปะทะร่างทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมองพระอาทิตย์ที่กำลังขึ้นสูงอยู่บนฟ้า บรรยากาศโดยรอบราวกับถูกแผดเผาด้วยไอแดดที่เจิดจ้า ไม่มีอะไรสักอย่างที่ฉันชอบ และมีแต่เรื่องที่ฉันเคยพยายามจะหลีกเลี่ยง

ทั้งความร้อน เหงื่อ และความเหนื่อย ฉันควรที่จะโวยหรือปฏิเสธเขาไปตั้งแต่แรกที่คิดจะมาที่นี่ มันเป็นสิ่งที่ฉันจะทำแน่ๆ ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ แต่เมื่อฉันลองกวาดตามองไปทั่วทั้งบริเวณให้ดีอีกครั้ง ฉันกลับพบว่าบรรยากาศของท้องฟ้าที่เป็นเฉดสีฟ้าสดใสตัดกับก้อนเมฆสีขาวเข้ากันได้ดีกับสถาปัตยกรรมสไตล์โคโรเนียลที่ถูกสร้างขึ้นมาจากหิน และเหล่าต้นไม้ที่ปลูกไล่เรียงลงไปเป็นเนินขั้นบันไดนั้นดูสวยกว่าทุกครั้งที่เคยมอง แดดมันอาจจะแรงไปบ้างก็จริง แต่ถ้ายืนมองจากตรงจุดนี้...ฉันจะได้มองเห็นด้านบนสุดของวิวเมืองสิงคโปร์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ฉันลุกขึ้นเดินออกมาจากศาลา หยุดยืนอยู่ตรงพื้นที่กว้างทรงกลมที่อยู่ติดกับพุ่มดอกเฟื่องฟ้าสีสดใส โน้มตัวลงไปเกาะราวบันไดที่ทำจากหินอ่อน แล้วค่อยๆ เอียงหน้ามองวิวทิวทัศน์ของเมืองที่โผล่พ้นออกมาจากยอดสุดของพุ่มไม้ในมุมที่ตัวเองไม่เคยเห็นให้ดี สายลมที่พัดกระทบร่างให้ความรู้สึกร้อนในตอนแรก แต่พอเริ่มปรับตัวได้ ฉันก็คิดว่ามันก็ไม่ได้ร้อนขนาดนั้นแฮะ

Rrrr...

เสียงโทรศัพท์ที่ถูกเก็บไว้ในกระเป๋าเรียกสายตาของฉันให้หันไปมอง ฉันเดินสาวเท้าอย่างเชื่องช้ากลับเข้าไปในศาลา ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองออกมา คาดเดาไม่ถูกว่าใครกันที่จะโทรมาหาตัวเองได้ในเมื่อฉันเปลี่ยนทั้งซิมมือถือใหม่และไม่ได้บอกใครว่าหนีมาที่สิงคโปร์

คนเดียวที่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหนก็มีแต่เบญ แต่ฉันก็บล็อกทั้งเฟซทั้งไลน์เขาไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน

ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์ที่มีสายเรียกเข้าผ่านทางไลน์ด้วยความแปลกใจ เป็นแม่ที่คอลมาหาฉัน...ซวยล่ะ เรื่องที่ฉันหนีมาสิงคโปร์คนเดียวความแตกไปถึงหูแม่แล้วเหรอเนี่ย เบญนะเบญ เขาคงจะไม่ได้ขายความลับของฉันเพียงเพราะว่าโกรธที่ถูกบล็อกช่องทางการติดต่อหรอกใช่มั้ย!

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน ฉันนับหนึ่งถึงสามในใจเพื่อตั้งสติ ก่อนจะสไลด์หน้าจอแล้วกดรับสายของแม่ที่ไม่ได้คุยกันมาสักพักหนึ่งแล้ว

“ฮัลโหลจ้ะแม่”

ทันทีที่กรอกเสียงลงไป ฉันก็ได้ยินเสียงกระวนกระวายดังผ่านมาตามสาย ปกติถ้าฉันไม่โทรกลับไปหา แม่จะเข้าใจเองโดยอัตโนมัติว่าช่วงนั้นฉันทำงานหนักมากจนไม่มีเวลาพัก ท่านก็จะรอจนกว่าฉันจะว่างแล้วโทรกลับไปเอง แต่ว่านี่...ฉันรู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดียังไงก็ไม่รู้สิ

“จันทร์ หนูอยู่ที่ไหนเนี่ยลูก เป็นยังไงบ้าง โอเครึเปล่า”

เสียงของแม่สั่นจนฉันเป็นกังวล ไม่แน่ใจนักว่าทำไมจู่ๆ ท่านก็ถามคำถามแบบนั้นออกมา

“จันทร์สบายดีนะจ๊ะแม่ ทำไม...แม่ถึงถามแบบนั้นล่ะจ๊ะ”

“ก็แม่เห็นข่าวน่ะสิลูก นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมจู่ๆ หนูถึงกลายไปเป็นมือที่สาม แล้วซัน...ทำไมซันถึง...”

หัวใจของฉันราวกับหล่นวูบไปอยู่ตาตุ่ม ฉันกำโทรศัพท์แน่นมากจนมือสั่น ก็รู้อยู่หรอกนะว่าถึงแม่จะไม่ใช่คนที่ติดตามข่าวสารรายวันสักเท่าไหร่เพราะต้องทำงานเปิดร้านและดูแลกิจการโฮสเทลของที่บ้าน ตกเย็นมาท่านก็เหนื่อยและอยากพักผ่อนแล้ว แต่ว่าประเด็นที่กำลังเป็นที่พูดถึงกันอยู่ตอนนี้ สักวันหนึ่งยังไงแม่ก็ต้องรู้ข่าว เพียงแต่ว่า...

“แม่โทรไปหาซันมา แต่ซันบอกแม่ว่ารอคุยกับหนูอยู่ นี่มันเรื่องอะไรกัน พวกลูกมีปัญหาอะไรกันรึเปล่า ทำไมซันถึงอธิบายกับแม่ไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วข่าวนั่นน่ะมันข่าวปลอมใช่มั้ยลูก ซันเขาไม่ได้ทำอย่างนั้นจริงๆ ใช่มั้ย”

ฉันไม่มีคำตอบใดๆ ให้กับคำถามของแม่ เพราะเอาเข้าจริงฉันก็พยายามปฏิเสธที่จะคุยกับใครคนนั้นมาสักพักหนึ่งแล้ว แต่ในตอนนี้ที่แม่กำลังพูดด้วยเสียงสั่นเหมือนคนที่กำลังจะร้องไห้กับข่าวที่เกิดขึ้น ฉันกลับยิ่งรู้สึกแย่และเกลียดตัวเองเหลือเกินที่หนีมาและทิ้งปัญหาทุกอย่างเอาไว้ข้างหลัง

ฉันรู้ว่าตัวเองแย่ที่ไม่จัดการกับอะไรเลยสักอย่าง แต่ฉันก็แค่หวังว่ามันจะง่ายขึ้นถ้าคำๆ นั้นมันหลุดออกมาจากปากของเขา ถ้าสักวันหนึ่งฉันต้องฟังคำๆ นั้น ฉันก็อยากให้เขาเป็นคนพูดมันออกมา

“แม่ไม่ชอบเลยนะจันทร์ที่มีใครมาพูดถึงลูกสาวแม่เสียๆ หายๆ แบบนี้ แม่ไม่ชอบเลยนะที่ซันไม่ออกมาทำอะไรสักอย่าง ทำไมซันถึงไม่ปกป้องจันทร์ แม่ไม่เข้าใจ”

“ไม่เป็นไรนะจ๊ะแม่ เดี๋ยว...”

หยดน้ำตาที่ไหลลงมาถูกปาดออกลวกๆ ฉันพยายามฝืนกลั้นสะอื้นแล้วฉีกยิ้มให้กว้างที่สุดตอนที่ตอบกลับไปเพื่อให้แม่สบายใจ

“เดี๋ยวจันทร์โทรไปคุยกับซันเองนะ”

“หนูโอเครึเปล่าลูก...ถ้าไม่ไหวก็กลับบ้านได้นะ”

ฉันรู้...ฉันรู้เสมอแหละว่าตัวเองมีบ้านให้กลับไป แต่ว่าฉันยังกลับไปไม่ได้ ถ้าฉันกลับไปตอนนี้ ฉันก็คงมีแต่จะหอบร่างและใจที่แตกสลายกลับไปให้แม่เห็นเท่านั้น

ฉันพยักหน้ารับคำของแม่โดยไม่เปล่งเสียงขานรับใดๆ ออกไปเพราะมันทรมานเกินกว่าที่จะพูดอะไรได้อีก สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจกดตัดสายของแม่ทิ้งก่อนที่ท่านจะได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของฉัน

เปลือกตาที่เริ่มบวมช้ำหลับตาลงนิ่งๆ ฉันเอนหัวพิงกับพนักเก้าอี้ตอนที่ปล่อยความคิดให้ไหลไปเรื่อยๆ

ครั้งสุดท้ายที่ฉันคุยกับซันคือตอนที่ข่าวนั้นเริ่มปล่อยออกมาใหม่ๆ นับไปแล้วก็ราวๆ อาทิตย์กว่า...ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าแฟนของฉันไปทำผู้หญิงคนอื่นท้อง

ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของตัวเองกำลังแตกสลาย ฉันกับซันเราคบกันมาตั้งแต่สมัยเพิ่งเข้าเรียนปีหนึ่ง ตอนนั้นเขายังเป็นดาราวัยรุ่นที่มีผลงานละครทางช่องเคเบิล แต่ตอนนี้เขากลายมาเป็นดาราดังของค่ายใหญ่ที่มีฐานแฟนคลับจำนวนมากและน่าจับตามองที่สุด เขาวางตัวดีมาก ไม่เคยมีข่าวเสียๆ หายๆ ยกเว้นก็แต่เรื่องที่มีฉันเป็นแฟน

ฉันรู้แหละว่าต่อให้ฉันอดทนรับกระแสคำวิพากษ์วิจารณ์เชิงลบในฐานะแฟนของเขาต่อไป แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าสักวันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราจะไม่จบลง

บางเรื่องฉันเตรียมใจแล้วว่ามันจะต้องเจ็บ แต่พอเจอจริงๆ มันก็ยากเกินกว่าจะรับมือได้อยู่ดี

ซันทำแบบนี้กับจันทร์ได้ยังไง...

ข่าวนั่นมันไม่จริงเลยนะจันทร์ มันก็เหมือนกับข่าวอื่นๆ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อให้เราทะเลาะกัน

ซันจะโกหกจันทร์ไปอีกนานแค่ไหน ผู้หญิงคนนั้นเขาท้อง เขามีทั้งภาพอัลตร้าซาวด์ แล้วยังมีประวัติไลน์ที่ซันคุยด้วย ซันยังจะตอแหลอีกเหรอว่าตัวเองไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น

บางครั้งฉันก็ยังอยากจะได้ยินคำโกหกที่ไม่สิ้นสุดต่อไป คำโกหกที่ปฏิเสธยืนยันแข็งขันว่าเขาไม่ได้ทำ มันไม่ใช่เรื่องจริง ต่อให้มีหลักฐานอื่นๆ อีกมากมายที่มัดตัวเขาได้แน่นหนา

แต่ฉันมันเป็นคนโง่...ฉันเป็นผู้หญิงโง่อย่างที่เพื่อนทุกคนบอก ถ้าหากว่าเขาพูดว่ามันไม่จริง ฉันก็คงจะเชื่อและอยู่เคียงข้างเขาเหมือนที่เคยเป็นมา แต่ประโยคต่อมาที่ฉันได้ยินจากปากเขา มันกลับเจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าคำโกหกเสียอีก

จันทร์รักซันไม่ใช่เหรอ ถ้าจันทร์รักซัน จันทร์รอซันไม่ได้เหรอ ซันรักจันทร์มากนะ ยังไงซันก็ไม่เลิกกับจันทร์หรอก

ให้ฉันรอเขา...จัดการปัญหาเรื่องลูกกับว่าที่ภรรยาในอนาคต มันไม่เท่ากับว่าขอให้ฉันรอวันที่จะทำลายครอบครัวของเด็กตาดำๆ คนหนึ่งที่กำลังจะเกิดมาเหรอ ทำไมฉันที่มีสิทธิ์มีเสียงเต็มที่ในฐานะแฟนของเขาถึงถูกขอร้องให้เปลี่ยนสถานะไปเป็นมือที่สามล่ะ

เขาหลอกใช้คำว่ารักของฉัน เพื่อมัดตรึงฉันไม่ให้หนีไปไหน เขาคิดว่าฉันรักเขามาก แม้แต่เรื่องนี้ฉันก็จะยอมให้เขาเหมือนที่เคยอดทนและยอมมาตลอดใช่มั้ย

จันทร์รักซัน จันทร์มีแค่ซันคนเดียว จันทร์จะเลิกรักซันง่ายๆ ได้ยังไง ไม่มีทางหรอก

แม้ตอนนั้นฉันจะไม่ได้ตอบกลับอะไรซันไป และทำเพียงแค่กลับมาที่คอนโดฯ ลากกระเป๋าเสื้อผ้าออกมาจากใต้เตียง เก็บข้าวของ และจัดตารางทริปอย่างรวดเร็วที่สุดเพื่อหนีเขามา แต่ในใจของฉันมันกำลังต่อต้านประโยคของซันอย่างรุนแรง...

มันต้องมีสิ มันต้องมีใครสักคนไม่ใช่เหรอที่จะไม่ทำกับฉันเหมือนที่เขาเคยทำ มันต้องมีใครสักคนที่รัก ต้องการฉันและไม่ทำร้ายฉันเหมือนที่เขาทำ มันควรจะมีใครสักคนหนึ่งไม่ใช่เหรอที่ควรค่ากับความรักของฉัน ไม่เป็นฝันร้ายของฉันเหมือนที่แล้วๆ มา

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่สัมผัสเย็นๆ แตะตรงข้อมือที่วางอยู่ข้างตัว ฉันขยับตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำทีเป็นปกติแล้วกวาดสายตามองไปโดยรอบ ก่อนจะพบกับร่างสูงของคนแก่กว่าที่เพิ่งวิ่งหอบกลับมาทิ้งตัวลงนั่งอยู่ที่ข้างๆ เก้าอี้

คิ้วของฉันขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย ทำไมลุงเหอถึงไม่มานั่งด้วยกันบนเก้าอี้ล่ะ มีที่ตั้งเยอะพอให้เราสองคนได้นั่งด้วยกันนะ

Please take your time.

“...”

ผมไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณได้นะ

ความอ่อนโยนที่แผ่ออกมาผ่านน้ำเสียงทำให้น้ำตารื้นขึ้นที่ขอบตา ฉันมองใบหน้าด้านข้างที่มีหนวดเคราด้วยความรู้สึกท่วมท้น ทั้งๆ ที่เจ้าตัวไม่ได้ถามหรือรับรู้เรื่องราวความทุกข์ใจใดๆ ของฉัน แต่คนแก่กว่ากลับเลือกที่จะนั่งลงข้างฉันเงียบๆ เพียงเพื่อจะอยู่เป็นเพื่อนฉันให้รู้สึกดีขึ้น

ไม่ต้องกลัวว่าผมจะเบื่อหรอกนะ...ผมเป็นคนรอเก่ง

เขาว่าแล้วขยับออกห่างอีกเล็กน้อยเพื่อเว้นพื้นที่ส่วนตัวให้ฉันมากขึ้น ความใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ ที่มาจากการช่างสังเกตของเขาทำให้น้ำตาฉันร่วงลงเผาะๆ ฉันยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ตอนที่ปล่อยเสียงโฮยกใหญ่ออกมาอย่างเจ็บปวด

ทั้งๆ ที่คุณลุงเหอก็เป็นแค่เพื่อนร่วมทริปสภาพลุงๆ คนหนึ่ง แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ พอมีเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวัน ฉันกลับรู้สึกอุ่นใจและขอบคุณเขาเหลือเกินที่อยู่ตรงนี้

 

 



[1] สะพานเฮนเดอร์สัน เวฟส์ (Henderson Waves Bridge) เป็นสะพานคนเดินที่มีลักษณะเหมือนกับเกลียวคลื่นมีความสูง 36 เมตรซึ่งเป็นสะพานคนเดินที่สูงที่สุดของประเทศสิงคโปร์ พาดผ่านอยู่บนถนนเฮนเดอร์สันที่เชื่อมต่อระหว่างสวนภูเขาเฟเบอร์ (Mount Faber Park) กับสวนเตโละ บลังกะ (Telok Blangah Hill Park) นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่สามารถชมวิวของตัวเมืองสิงคโปร์ได้อย่างชัดเจนด้วย




ใครไม่ผ. เฮียเหอเอาไปเลยสาม ผ.

ผัว ผัว และผัวววววววววว

ผัวสุดในสามโลกขอยกให้เฮียเหอค่าาา ;-;



โถ หนูจันทร์ มากอดนะลูกนะ ฮืออออ


 



เกิดอะไรขึ้น ทำไมแม่จันทร์เจ้าโทรมา

หรือว่า...!!!






เอาแล้วววว แม่ยายก็โผล่มาาา

แถมอดีตของผู้หญิงที่ตามจีบก็มีเอ่ยถึง

ตอนนี้ดูท่าจะแซ่บบบบบบบบ



SPOILER ALERT

“จันทร์ หนูอยู่ที่ไหนเนี่ยลูก เป็นยังไงบ้าง โอเครึเปล่า”

เสียงของแม่สั่นจนฉันเป็นกังวล ไม่แน่ใจนักว่าทำไมจู่ๆ ท่านก็ถามคำถามแบบนั้นออกมา


ช่วงฝากนิยาย

สายฮาเกรียนประสาทเสียจิ้มพี่เจ๋งโล้ดดด

____________เด็กแว๊นบางพลี vs สก๊อยบางระจัน____________
'ตัวเอง นิ้วนางกับนิ้วกลางเค้าหายไปอ่ะ ไม่รู้ไปอยู่ไหน'
ตาโตๆ ของพี่เจ๋งกวาดมองร่างฉันที่นอนหอบอยู่ด้านล่าง 
ตอนแรกก็เข้าใจว่าเขาคงหมายถึงท่าไอเลิฟยู
แต่พอกระดิกนิ้วเท่านั้นแหละ 
'อุ๊ย เจอแล้ว อยู่ในนี้!' 
อยู่ในนี้ที่พี่มันว่าคือในตัวฉัน! ไอ้เชี่ยพี่เจ๋ง หนูใช่ของเล่นมั้ยวะพี่
แฟนฉันมีแล้ว...เอาเก่งด้วย
สายโรแมนติกโดนเด็กจับกินจิ้มนุ้งฮันโล้ดด

________________________นายน้อย vs หนูลิต________________________

“ชัวร์นะ” ฮันถามย้ำอีกครั้งตอนที่ฉันปรือตาขึ้นมามองหน้าเขา 
ถ้าเขาไม่เซ็กซี่บาดใจขนาดนี้ ฉันคงไม่สมยอมขึ้นเตียงกับเขาหรอก แต่นั่นมันประเด็นรอง หลักๆ แล้วคือฉันแค่ชอบเขาเอามากๆ ก็เท่านั้น 
“ชัวร์” ฉันตอบออกไปเสียงแผ่ว มือที่เคยบังหน้าถูกจับออกทำให้สบตากับเขาตรงๆ 
การที่เขายิ้มและมองฉันด้วยสายตาที่จะบอกว่าเอ็นดูก็ไม่ใช่จะคลั่งไคล้ก็ไม่เชิงนั้นก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกใจสั่น ฉันไม่รู้หรอกว่าฮันจะรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันมั้ย แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการนั้น มันมากพอแล้วจริงๆ ที่ฉันจะปล่อยให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นไป 
“ลิตรู้มั้ย...” 
“ฮะ...ฮ๊า” ฉันหอบหายใจและเผลอร้องสลับเสียงครางตอนที่อีกฝ่ายแนบชิดลงมา 
“ลิตเซ็กซี่กว่าที่ฮันคิดนะ” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #250 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:58
    กอดเฮียเลยได้มั้ย
    #250
    1
    • #250-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      4 ธันวาคม 2561 / 21:58
      กอดแน่นๆ เลยค่ะ จัดหนักเล้ยยย
      #250-1
  2. #248 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:41
    เฮียยยย เฮียหล่อมากกกกก กอดจันทร์เเน่นๆ เฮียคือผัวที่เเท้ทรู รักเฮียยยย
    #248
    1
    • #248-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      4 ธันวาคม 2561 / 21:58
      5555 อิจฉาหนูจันทร์เนาะๆ
      #248-1
  3. #247 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:47
    กอดจันทร์เเน่นๆ ฮึบ
    #247
    1
    • #247-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      2 ธันวาคม 2561 / 18:56
      ส่งแรงใจให้นางหน่อย สตรองเกิ้นนนนน
      #247-1
  4. #246 fFfFrailty (@-christin-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:45
    เม้นรัวๆๆๆๆๆๆ
    #246
    1
  5. #245 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:18
    ขำหน้าเเดฮวีฮ่าๆๆๆ เอ๊ะๆๆๆเเม่จันทร์มีไรหนออออ
    #245
    0
  6. #244 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:53
    โอ้ยยยอยากรู้ล้าวววว รอจ้าาาา
    #244
    0
  7. วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 16:44
    โถ่ไรต์มาทีน้อยจัง รีด เสียใจ
    #145
    1
    • #145-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      7 สิงหาคม 2559 / 19:29
      โอ๋เอ๋ๆ อย่าเพิ่งรีบน้า ช่วงนี้ไรต์งานยุ่งมากเบยยยย
      #145-1
  8. #144 Gnamfon (@Gnamfon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 16:35
    จัดเลยไรท์ ไหนๆพ่อกับแม่ก็เปิดทางสะขนาดนี้แล้ว 55555
    #144
    0
  9. #143 -----t----- (@looknamviolet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 21:15
    เหย คือดีอะ แม่เปิดทางให้ด้วย>o<
    #143
    0
  10. #142 Mooo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 21:59
    โอ๊ยยย อยากคบกะเฮียยย
    #142
    1
    • #142-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      27 กรกฎาคม 2559 / 22:03
      ขอไรต์คนแรกนะ 55555555555
      #142-1
  11. #141 Gnamfon (@Gnamfon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 21:50
    โฮ้ยยยย พ่อแม่ไฟเขียวววว 55555 เจิมมมม
    #141
    1
    • #141-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      27 กรกฎาคม 2559 / 22:03
      แต่เรื่องมันยังไม่จบเท่านี้แน่น๊อนนนนนนนน หึหึหึหึหึหึ
      #141-1
  12. #140 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 20:51
    มารอเฮีย
    #140
    1
    • #140-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 11)
      27 กรกฎาคม 2559 / 22:03
      มามะๆ มาปูเสื่อรอกันนนน :3
      #140-1