NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,221 Views

  • 583 Comments

  • 451 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    28,221

ตอนที่ 10 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │4-1 │ Say cheese 100% #mission แจกหนังสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    29 พ.ย. 61



come on hurry up!

เสียงตะโกนที่ดังมาจากเจ้าของร่างสูงที่เดินนำไปไกลแล้วทำให้ฉันหัวเสียจนแทบอยากจะเขวี้ยงของที่อยู่บนหลังใส่ แต่พอจะเงยหน้าขึ้นจ้องตาเขา ฉันก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เพราะในหัวพาลคิดไปถึงเรื่องคำทำนายเมื่อคืนกับสภาพเปลือยท่อนบนของตาลุงที่ไม่น่าจะมีอะไรให้พิศวาส

ใช่ค่ะ พวกคุณฟังไม่ผิดหรอก ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ไปกับหุ่นท่อนบนของอีตาลุงที่มานั่งผึ่งลมอยู่ตรงปลายเตียงเมื่อเช้า ถ้าถามว่าทำไมจู่ๆ คนที่แต่งตัวมิดชิด คลุมทุกอย่างของสัดส่วนด้วยเสื้อผ้าย้วยๆ กับขนรกรุงรังเกิดอยากนั่งอวดหุ่นขึ้นมา มันก็เป็นเพราะฉันเอง

ตอนที่ฉันเข้าไปอาบน้ำ ฉันดันทำเดรสหล่นไว้ระหว่างทาง พอกวาดตามองเพื่อหาเสื้อคลุมอาบน้ำ ฉันก็พบเสื้อยืดของอีตาลุงแขวนทิ้งเอาไว้ ก็เลยถือวิสาสะหยิบมันใส่ออกมาก่อน คนที่ถูกฉันแย่งเสื้อเลยต้องนั่งเปลือยท่อนบนอวดหุ่น ซึ่ง...ฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะถอดเสื้อคลุมอาบน้ำที่ใส่ออกมาแต่แรกเพื่อ! อ่อยเหรอ คิดว่าตัวเองหุ่นดีนักเหรอไง ฉันแอบเห็นนะว่าถึงเจ้าตัวจะมีหกแพคแปดแพค แต่เขาก็แอบมีเนื้อหนังส่วนเกินออกมาให้เห็นบ้างแล้ว!

ดังนั้นตาลุงก็ยังเป็นตาลุง เขาไม่ได้น่าเคลิ้มอะไรขนาดนั้น ฉันก็แค่รู้สึกตงิดๆ เพราะเป็นหญิงไทยรักนวลสงวนตัวเท่านั้นเอง!!

“ถ้าคุณไม่รีบลากสังขารที่เชื่องช้าเหมือนเต่าขึ้นมา คุณจะไม่ได้ถ่ายรูปสวยๆ เลยสักรูปนะ”

ตาลุงเหอว่าในขณะที่บิดขี้เกียจแล้วเงยหน้าสูดเอาอากาศบริสุทธิ์ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ทรงพุ่มขนาดใหญ่ตัดสลับลดหลั่นจนเหมือนเรากำลังเดินเลาะทะลุผ่านยอดไม้ที่มีสีเขียวชอุ่ม ไอแดดที่ร้อนจัดจ้านดูจะเบาบางลงเพราะเราได้รับร่มเงาจากปลายสุดของยอดต้นไม้ที่ช่วยสกัดกั้นแสงแดดลงมาปะทะผิวโดยตรง คือบรรยากาศมันก็ร่มรื่นดี เป็นป่าในเมืองที่ด้านล่างยังมีถนนตัดผ่าน และมองไปจนสุดยังเห็นวิวเมืองของตึกที่กลมกลืนเข้ากับธรรมชาติอย่างลงตัว แต่เรื่องของเรื่องคือ...ฉันไม่ได้อินกับการต้องมาเหนื่อยเดินชมธรรมชาติไงโว้ย!! 

ฉันขมวดคิ้วมุ่น แทบจะพุ่งเข้าข้างทางเพื่อเขย่าต้นไม้แทนคอของคนตรงหน้าที่พูดจาสบายๆ ปราศจากการหอบ

เรื่องของเรื่องคือฉันกำลังจะตายไง แต่คนที่แก่กว่าฉันตั้งแปดปีและเพิ่งอาการดีขึ้นจากไข้กลับฟิตยิ่งกว่าฉันที่กำลังคลานตามไปอยู่ห่างๆ

ฉันไม่น่าบอกเขาเลยว่าตารางทริปวันนี้คือตั้งใจจะออกมาถ่ายรูป คือตอนเริ่มต้นของวันมันก็โอเคอยู่หรอกนะที่ได้ไปตามแลนด์มาร์กจุดต่างๆ ของสิงคโปร์เพื่อเก็บรูปพวกนั้นไป แต่คนที่ติดสอยห้อยตามฉันมาด้วยนี่สิ ดันเกิดปิ๊งไอเดียแล้วเสนอว่าฉันดูเชี่ยวชาญและมาเที่ยวที่พวกนี้หลายรอบแล้ว เราน่าจะลองเปิดประสบการณ์ใหม่ด้วยการไปที่ที่ไม่เคยไปบ้าง

อีตาลุงเหอที่บรรเจิดจินตนาการล้ำเลิศเดินไปขอโบชัวร์ท่องเที่ยวจากเจ้าหน้าที่ที่ประจำการเพื่อให้ความช่วยเหลือนักท่องเที่ยว จากนั้นเขาก็ใช้วิธีโยนเหรียญเสี่ยงทายเพื่อเลือกสถานที่ที่เราจะไป

ฮ่ะๆ ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี เว้นแต่ว่าสถานที่ที่เขาลากฉันมาตามดวงนั้นมันกลับเป็นเส้นทางเดินชมธรรมชาติที่ไกลหลายกิโลบนสะพานที่ตัดทะลุผ่านป่า!!! ฉันเคยพูดว่าตัวเองสามารถเดินได้สบายๆ เพราะเคยทำงานเป็นผู้ช่วยช่างภาพมาก่อน แต่มันไม่ได้แปลว่าฉันจะใช้แรงงานและเดินติดๆ กันสองวันแบบนี้ ด้วยสภาพที่แบกทั้งกระเป๋ากล้อง สารพัดเลนส์หลากระยะ และขาตั้งกล้องเดินเข้าสู่ธรรมชาติ!!!

ฉันหอบหายใจ รู้สึกท้อกับระยะทางที่ไปต่อก็ไม่ได้ ให้เดินกลับไปก็คงไม่ถึง ก็เลยแอบอู้ด้วยการยืนหลบมุมตรงข้างสะพานเพื่อพักเหนื่อย คนที่ฟิตและกระตือรือร้นในการเดินชมธรรมชาติวิ่งย้อนกลับมาหาฉัน ตาลุงเหอยกแขนขึ้นมาเท้าเอวแล้วมองฉันด้วยแววตาเหมือนจะเยาะนิดๆ ว่าอายุแค่นี้ทำมาเป็นเหนื่อย...

ฉันเลยจัดการปาขาตั้งกล้องใส่เจ้าตัวพร้อมกับถุงยาที่ตัวเองยัดใส่กระเป๋าเตรียมมาให้เขา ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงแล้ว แต่เรายังคงเดินเท้ากันอยู่ที่ทางเดินลอยฟ้ากลางป่า ฟอเรส วอลค์ (The Forest walk [1]) สะพานยกสูงที่เป็นเส้นทางเอาไว้สำหรับชื่นชมป่าและธรรมชาติอย่างใกล้ชิด  


ตอนแรกมันก็ดูเหมือนจะง่ายดีหรอก อารมณ์เหมือนตอนที่ฉันเคยไปสวนพฤกษศาสตร์แม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ที่เป็นสะพานเหล็กทอดยาวไปตลอดทางเดินชมธรรมชาติ เราจะได้สัมผัสกับบรรยากาศด้านบนยอดต้นไม้ใหญ่ที่เคยแหงนหน้ามองมาจากข้างล่าง เราจะเห็นเนินเขาที่ลาดและทอดยาวตัดสลับกับวิวของตัวเมือง เราจะได้รับออกซิเจนและอากาศบริสุทธิ์ทั้งๆ ที่ถัดออกไปด้านหลังพุ่มไม้ยังเป็นตัวเมืองที่เต็มไปด้วยตึก เราสามารถเดินทอดน่องเผาผลาญแคลอรี่พร้อมกับดื่มด่ำไปกับบรรยากาศป่าเขาที่ใกล้ชิดแบบสุดๆ

แต่ประเด็นคือจุดหมายของเรามันไม่ได้หยุดอยู่ที่สวนเตโละบลังกะ (Telok Blangah Hill Park [1]) สวนสาธารณะที่ถูกออกแบบเป็นชั้นๆ ไล่ระดับสอดคล้องกับความสูงของเนินเขา บนยอดสุดมีระเบียงกึ่งวงกลมสร้างจากหินอ่อนสไตล์โคโลเนียลอันหรูหรา พื้นและบันไดทางขึ้นถูกปูด้วยหินตัดสลับเป็นลวดลายอย่างงดงาม รับกับพุ่มไม้ทรงเตี้ยและดอกเฟื่องฟ้าสวยๆ ที่อยู่บริเวณโดยรอบ เป็นสถานที่ที่คู่รักชาวสิงคโปร์ชอบไปถ่ายรูปแต่งงานกันที่นั่นหรือไม่ก็เหมาะกับการชมพระอาทิตย์ตกดินที่สุด เราสามารถเดินลงสะพานไปก็ถึงแล้ว มันใกล้แค่เอื้อม

แต่จุดหมายจริงๆ ของเราคือที่สวนภูเขาเฟเบอร์! (Mount Faber Park[2]) สวนบนยอดสุดของภูเขาเฟเบอร์ที่ถูกปกคลุมด้วยป่าดิบ พืชบนผาลาด เป็นสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศสิงคโปร์ เราสามารถมองเห็นวิวด้านต่างๆ ของสันเขา รับชมทัศนียภาพอันงดงามทางภาคใต้ของสิงคโปร์และหมู่เกาะทางใต้ เข้าชมผนังภาพจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงภาพเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ในท้องถิ่นของประเทศ และยังสามารถไปสั่นระฆังที่ bell of happiness ระฆังที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความสงบสุขและสันติภาพ เหล่าคู่รักบ่าวสาวมีความเชื่อว่าการลั่นระฆังจะทำให้ชีวิตราบรื่น มีความสุขชั่วนิจนิรันดร์ ฟังดูแล้วโรแมนติกเหมาะกับชะนีสาวน้อยอย่างฉันมาก...

แต่เรายังต้องเดินไปอีกหลายกิโลเมตร!!!

ฉันรู้สึกโมโหมากตอนที่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อเปิด map และพบว่าความจริงคือเราสามารถนั่งรถไฟฟ้าสายสีเขียวและสีแดงไปถึงสวนภูเขาเฟเบอร์ (Mount Faber Park) ได้เลยโดยไม่ต้องเหนื่อย แต่เชื่อฉันเถอะว่าตาลุงจอมยุ่งจะต้องวางแผนเอาไว้แล้ว

เขามันเป็นคนเหนือคน! คนประหลาดที่ไม่ชอบใช้วิธีที่คนทั่วไปเขาใช้กัน เขาถึงได้ลากฉันมาทรมานอยู่ที่นี่ยังไงล่ะ!!!

“คุณต้องออกกำลังกายบ้างนะ ร่างกายคุณดูไม่แข็งแรงเอาซะเลย”

ใช่สิ ใครมันจะไปเหมือนเขากันล่ะ! แค่กินยา นอนหลับพักผ่อนแค่คืนเดียว อาการเจ็บปวดเจียนตายเมื่อวานก็ดูจะมลายหายไป กลับกลายเป็นฉันซะเองที่เหมือนร่างจะแตก แม้แต่แรงจะบ่นจะโวยเขาเรื่องที่ถูกพามาลำบาก ฉันยังไม่มีแรงเลย

“ถ้าผมต้องกินยาตอนเที่ยง พวกเราก็ควรจะเดินไปให้ถึงสวนเตโละบลังกะก่อน แถวนั้นน่าจะพอมีที่พักให้กินอะไรได้ คุณเองก็ค่อยไปพักที่นั่นก็แล้วกัน”

โกรธ! ฉันบอกได้เลยว่าตอนนี้กำลังโกรธคนตรงหน้ามากจนไม่อยากจะมอง แต่แล้วยังไงล่ะ สุดท้ายฉันก็ต้องบังคับฝืนร่างกายตัวเองให้เดินต่อไปตามที่เขาบอกอยู่ดี!!!

แปลกนะ ร่างกายก็ร่างกายเขา ถ้าคนป่วยจะกินยาไม่ได้ ฉันก็ไม่เห็นจะต้องไปเดือดร้อนอะไรด้วย แต่ก็นั่นแหละ...เพราะเป็นอีตาลุงนี่ไง คำปฏิเสธที่ฉันเคยใช้ได้คล่องปาก มันกลับพูดออกมาได้ยากเย็นซะเหลือเกิน


“โฮ้ย!!!

ฉันสบถออกมาเสียงดังตอนที่ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ในศาลาเล็กๆ ที่อยู่บนยอดสุดของสวนเนินเขาเตโละ บลังกะ กระพือคอเสื้อแบบปาดของเดรสที่ตัวเองสวมอยู่เพื่อหวังจะให้มันช่วยคลายร้อน

เรื่องน่าหงุดหงิดอีกอย่างหนึ่งก็คือ จากวันชิลๆ ที่ฉันตั้งใจขนเอาเดรสแบบผูกเอวมาใส่ถ่ายรูปสวยๆ เพื่อให้ตัวเองได้รู้สึกมีความสุขที่เกิดมาเป็นผู้หญิง (เพราะการทำงานทำให้ฉันมักจะใส่เสื้อผ้าที่คล่องตัวมากกว่า) แล้วยังไง! เครื่องสำอางบางๆ ที่ฉันแต่งมา มันละลายหายไปกับเหงื่อหมดแล้ว และด้านหลังของเดรสลายดิ่งสีหวานก็กำลังเปลี่ยนสีเป็นเข้มขึ้น เพราะเหงื่อมันเปียกชุ่มไปทั้งตัว

แชะ แชะ แชะ

เสียงกดชัตเตอร์เรียกใบหน้าที่เหนื่อยจนแทบขาดใจตายของฉันให้หันไปมอง กระเป๋ากล้องที่ฉันอุตสาหะแบกมันขึ้นมาด้วยถูกคนตัวสูงยึดไปสะพาย แถมเจ้าตัวยังหยิบกล้องตัวเก่งของฉันออกมากดถ่ายภาพวิวทั้งหมดที่มองเห็นได้จากด้านบนสุดของสวนโดยไม่ได้ขออนุญาต

ในมือข้างที่ว่างของอีตาลุงมีแซนด์วิชทูน่าที่เราแวะซื้อกันระหว่างทางมาที่นี่ เขากัดมันคำใหญ่ หมุนตัวไปรอบทิศ เพื่อเก็บภาพทุกอย่างด้วยท่าทีเหมือนมือโปร ก่อนจะหยุดกล้องอยู่ที่ฉันที่กำลังเหงื่อโซมไปทั้งตัว

Say cheese!

ชีสบ้านลุงดิ! ใครมันจะไปยิ้มได้ในสภาพที่ทั้งร้อน ทั้งเหนียวตัวแบบนี้น่ะฮะ!

“เหนื่อยขนาดนั้นเลยเหรอ” คนตัวสูงที่เดินถือกล้องมือเดียวกลับมาหาฉันเอ่ยถาม ในมือที่มีแซนวิชยื่นส่วนที่ตัวเองกัดไปแล้วกว่าครึ่งมาให้ ฉันนิ่วหน้า ใช้มือดันแขนเขาออก แผ่สัญญาณอันตรายว่าอย่าเพิ่งมากวนตอนนี้ ไม่งั้นเป้าหมายต่อไปที่ฉันจะทุบให้หัวแบะก็คือหัวของอีตาลิงนี่เท่านั้น!

“คุณไม่คิดว่าที่นี่มันสวยเหรอ ลองมองไปรอบๆ สิ สดชื่นออก”

โอเค พอกันที! ฉันต้องอธิบายให้เขาเข้าใจแบบชัดเจนสุดๆ แล้วล่ะว่าตัวฉันกับเขาน่ะไลฟ์สไตล์มันคนละอย่างกัน

“ฉันไม่มีอารมณ์จะมองไปที่อื่นหรอก เพราะว่าตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก ฉันไม่ใช่สายออกกำลังกาย ไม่ใช่คนชอบเดินป่า ชมธรรมชาติ อะไรที่ทำให้เหนื่อย ลำบากกับร่างกายฉันจะเลี่ยง! ฉันเป็นคนไทย ฉันไม่ชอบอากาศร้อน! ฉันเป็นผู้หญิงสายแดกด้วย ฉันชอบกินน่ะเข้าใจมั้ย ฉันไม่ชอบเหนื่อย แล้วตอนนี้ฉันก็ท้อสุดๆ เลยที่ต้องเดินอีกตั้งเกือบสิบกิโลเพื่อไปให้ถึง Mount Faber Park น่ะ!!

สิ้นสุดประโยคนั้นบรรยากาศระหว่างเราก็เงียบขึ้นมาทันที อีตาลุงมองหน้าฉันนิ่งๆ ด้วยสีหน้าที่คาดเดาไม่ออกว่าเขากำลังรู้สึกอะไร จนกระทั่งใบหน้าไว้หนวดเคราที่ตีหน้าขรึมเริ่มขยับริมฝีปากพูดขึ้น

“แล้วทำไมคุณไม่บอกผมล่ะว่าไม่อยากมา”

เออนั่นสิ ทำไมตอนที่เราตัดสินใจว่าจะมาที่นี่ ฉันถึงได้ไม่พูดปฏิเสธออกไปให้ชัดๆ กันนะ ทั้งๆ ที่ความจริงฉันก็เคยเสิร์ชหาข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติสิงคโปร์มาแล้ว รู้ว่ามันจะต้องเดินไกลและลำบาก ก็เลยปฏิเสธที่จะมาที่นี่โดยตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ฉันถึงไม่ทำ แล้วเมื่อกี้นี้ที่ฉันแร็พโย่เป็นภาษาอังกฤษรัวๆ ไม่มีสะดุดนั่น ฉันเผลอพูดอะไรที่ไม่ดีออกไปรึเปล่าเนี่ย...

“เอ่อ...ฉัน...”

“ถ้าคุณบอกผมตรงๆ ว่าไม่อยากมา เราไปที่อื่นกันก็ได้นี่นา”

ใบหน้าที่เคยตีนิ่งค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมา แขนยาวๆ ที่พาดลงบนพนักเก้าอี้เอื้อมมาแตะปอยผมที่ชื้นเหงื่อของฉัน สายตาที่ทอดมองมาเป็นแววตาที่คล้ายกับผู้ใหญ่กำลังเอ็นดูเด็ก

“คุณบอกว่าอยากถ่ายรูปสวยๆ ผมเลยอยากให้คุณได้มาเห็นที่สวยๆ แต่ถ้ามันทำให้คุณลำบากหรือไม่มีความสุข คุณก็ต้องบอกผมสิ”

เหงื่อที่ไหลลงอาบแก้มถูกปาดออกไปด้วยนิ้วหัวแม่มือของอีกฝ่าย สัมผัสที่แสนอ่อนโยนและอบอุ่นนั่นทำให้หัวใจที่เคยเต้นในจังหวะที่คงที่กลับกระตุกวูบขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

“ผมอยากให้คุณมีความสุขนะ” รอยยิ้มเห็นเขี้ยวถูกส่งมาให้ฉัน ตาลุงเหอใช้อุ้งมือขนาดใหญ่เลื่อนขึ้นมาเขย่าหัวฉันเบาๆ อย่างมันเขี้ยว ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “คุณรออยู่ที่นี่นะ ผมจะไปซื้อน้ำมาให้”

ฉันมองตามเจ้าของร่างสูงที่กำลังสาวเท้าลงไปตามบันไดหิน มือที่เคยวางอยู่บนตักถูกเลื่อนขึ้นมากุมที่หัวใจอย่างเลื่อนลอย

เมื่อกี้นี้...ฉันเผลอใจเต้นไปกับสัมผัสของเขาเหรอ ไม่จริงน่า

 

 



[1] สวนเนินเขาเตโละ บลังกะ(Telok Blangah Hill Park) เป็นหนึ่งสวนตามเส้นทางชมวิวและศึกษาธรรมชาติที่เชื่อมต่อหลายพื้นที่เข้าด้วยกัน

[2] Mount Faber Park เป็นจุดชมวิวที่ตั้งอยู่บนจุดสูงสุดของภูเขาเฟเบอร์ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 2 ของประเทศสิงคโปร์ โดยด้านบนจะเรียกว่า สวนภูเขาเฟเบอร์ (Mount Faber Park) 



[1] The Forest walk จุดเริ่มต้นทางเดินชมธรรมชาติ เป็นสะพานเหล็กยกสูงขึ้นจากพื้นดิน 50 เมตร เหมือนกับเดินอยู่ระดับเดียวกับยอดของต้นไม้ใหญ่ มีความยาวทั้งสิ้น 1.3 กิโลเมตร เป็นเส้นทางการท่องเที่ยวป่าศึกษาธรรมชาติ นักท่องเที่ยวสามารถใกล้ชิดกับธรรมชาติและสัตว์ป่า เช่น นก ลิง และชะนีได้มากขึ้น



สวัสดีจ้ะทุกคนนน ในที่สุดไรต์ก็กลับมา

พร้อมกับงานที่โถมกระหน่ำเข้ามา 5555555

แต่ไม่เป็นไร เพื่อทุกคนเราจะขุดตัวเองลุกขึ้นจากหลุม

ไม่ตายง่ายๆ และพาทุกคนไปท่องฟินเเลนด์กันต่อเด้อออ


มาแล้วๆ ขอโทษด้วยค่าทุกคนที่หายไปหลายวัน T_T

ภารกิจมันรัดตัวซะแน่น มีต้นฉบับต้องปิด ต้องแก้กันหลายเรื่อง

ปลายปีก็มีหนังสือออกอีก เลยทำให้ไม่มีเวลามาอัพนิยาย

หรือพูดคุยกับทุกคนเลย

สำหรับตอนนี้ไรต์แอบใส่ประสบการณ์การไปท่องเที่ยวสิงคโปร์เข้าไปนิดหนึ่ง

ถึงแม้ว่าจะไม่สู้เท่าเฮียเหอกับหนูจันทร์ที่เดินกันไปถึงสวน (ไรต์แค่เห็นคำว่าเส้นทางธรรมชาติ 10 กิโล ก็ยอมแพ้แล้ว 5555) 

แต่ก็นั่นแหละ โมเมนต์ฟีลลิ่งทุกอย่างก็อยากให้ทุกคนสัมผัสได้เหมือนไปเที่ยวเอง

อ้อๆ เดี๋ยวตั้งแต่วันที่ 25-27 ไรต์ไม่อยู่นะคะทุกคน ต้องบินไปฮ่องกงต่อ 

(รอบนี้บินคนเดียวด้วย ;-;)

อวยพรให้ไรต์รอดปลอดภัยด้วยน้า 

เพราะถ้ากลับมาคราวนี้อาจได้มีกิมมิคเล็กๆ น้อยๆ 

เอาไว้เขียนในนิยายเรื่องหน้าด้วย แฮ่ 


SPOILER ALERT

Say cheese!

ชีสบ้านลุงดิ! ใครมันจะไปยิ้มได้ในสภาพที่ทั้งร้อน ทั้งเหนียวตัวแบบนี้น่ะฮะ!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #243 fFfFrailty (@-christin-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:30
    ไม่เต้นแหะ สงสัยไม่ใช่สเปก มีหวังบอกออกไปว่าปะกลับ
    #243
    1
  2. #242 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:50
    ลุงเหอหายไปหลายวันคิดถึงมากเลย ลุงแกเป็นผู้ใหญ่อบอุ่นใจดีนะจั่นเจา
    #242
    1
    • #242-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 18:46
      5555 กลับมาแล้ววว
      #242-1
  3. #241 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:15

    เห็นความอบอุ่นของเฮียแล้วสินะ 55555
    #241
    1
    • #241-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 18:46
      ดวงตาเห็นธรรม ... 5555
      #241-1
  4. #240 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:36
    ไรต์มาเเล้ววววววววววว
    #240
    1
    • #240-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
      ช่ายยยย ขุดตัวเองลุกขึ้นมาจากหลุมเลยยย 555555
      #240-1
  5. #239 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 14:08
    เดินทางปลอดภัยนะค่าาาาาา รอเสมออออ
    #239
    0
  6. #238 fFfFrailty (@-christin-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
    ลุงคือนักขายชั้นยอด อะไรคือการไม่ยอมใส่เสื้อคลุม
    #238
    1
    • #238-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      19 พฤศจิกายน 2561 / 18:24
      มารยาร้อยเล่มเกวียน
      #238-1
  7. #237 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:09
    ลุงแกแอบขายของนะ มีโชว์ซิกแพค ร้ายจริงๆ
    #237
    1
    • #237-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      19 พฤศจิกายน 2561 / 18:24
      555 ซิกแพคมี แถมขนรุงร้ง
      #237-1
  8. #236 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:03
    มีความหกเเพคเเปดเเพค 5555555
    #236
    1
    • #236-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      19 พฤศจิกายน 2561 / 18:24
      ก็อ่อยกันนิดนุง
      #236-1
  9. #235 fFfFrailty (@-christin-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 21:37
    ไปเที่ยวไหนกัน มีถ่ายรูปด้วย ลุยป่ากันเหรอถึงเหนื่อย
    #235
    0
  10. #233 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:58
    เฮียยยย สงสารจันเจ่าเลย
    #233
    0
  11. #232 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:06
    รอเฮียมาชีสสสสสสสสสสส
    #232
    0
  12. #134 Gnamfon (@Gnamfon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:43
    หนูจันทร์รับจับรีบมัดเฮียไว้ให้มั่นเลยนะ ไม่งั้นเราจะดักฉุดเฮีย 55555555
    #134
    1
    • #134-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      21 กรกฎาคม 2559 / 20:00
      ก่อนจะดักฉุดเฮียต้องข้ามศพอีไรต์ไปก่อนเป็นอันดับแรกค่ะ 555555555
      #134-1
  13. #133 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 11:59
    เขาจูบกันแน่แล้ววววว...เขาจูบกันแน่แล้ววววว....ฮิ้วววววว
    #133
    0
  14. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 10:41
    อยากได้ๆ จะเอาคนนี้ๆ //โดนถีบออกมาแอะ
    #132
    0
  15. #131 Gnamfon (@Gnamfon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 20:00
    โอ้เย้ ดีใจ เขาจูบกันนนนน อยากได้เฮียยยย ฟินนนนนน
    #131
    0
  16. #130 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 11:42
    กรีสสสสสสสสสสสสสสสสเฮียเสียจูบแล้วววววววว
    #130
    0
  17. #128 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 17:58
    เฮียยยยยยยยยยยย
    #128
    0
  18. #126 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 11:17
    ไม่เปลี่ยนคร้าาาาา ยังคงรักเหมือนเดิมและทวีคูณ
    #126
    1
    • #126-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      17 กรกฎาคม 2559 / 15:24
      555 นี่หมายถึงเฮียเหอชิมิ
      #126-1
  19. #125 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 19:31
    อ้าวววว เข้าคิว เค้าก่อนคนแรกกกกกก....ห้ามลัดคิวง่ะ
    #125
    0
  20. #124 mmm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 15:08
    เขาควรเป็นของหนู555555555
    #124
    1
    • #124-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      14 กรกฎาคม 2559 / 16:47
      เดี๋ยวววว ของไรต์ก่อนนะะะะ 555555555
      #124-1
  21. #123 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 12:30
    เฮียเข้าถูกทางตลอด
    #123
    0
  22. #122 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 14:04
    อยากได้สักคน
    #122
    1
    • #122-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 10)
      13 กรกฎาคม 2559 / 14:05
      เนอะะะ ขอแบบเฮียเหอสักคนค่าาา ส่งตรงจากไต้หวันมาที่ประเทศไทยเลยนะคะะะ
      #122-1