credents x newt fanfiction [Fantastic Beasts The Crimes of Grindelwald]

ตอนที่ 4 : หนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

โอย...ปวดหัว...ปวดหัว...ปวดหัวสุดๆเลยชายวัยกลางคนๆหนึ่งกล่าวขึ้นพลางเอามือมากุมขมับของตัวเอง เขามองไปรอบๆก่อนที่จะลุกขึ้นเพื่อสำรวจว่าที่นี่คือที่ไหน

มืด อากาศหนาว ใช้ภาพลวงตางั้นเหรอ?” เขากล่าวถามพลางยื่นมือไปเพื่อหวังจะคว้าอะไรบางอย่างแต่แล้วมือของเขาก็ถูกมือของใครบางคนจับแล้วกระชากไป

หมับ!

อึก!เขาอุทานแล้วพยายามยื้อแต่ก็โดนแรงอันมหาศาลนั้นดึงไปก่อนที่ตัวเขาจะลงไปนอนกับพื้นแข็งๆ เขาพยายามจ้องมองใบหน้าของใครอีกคนที่กำลังยึดแขนทั้งสองข้างของเขาเอาไว้ ก่อนที่ชายคนนั้นจะเขยิบเข้ามาแล้วแสยะยิ้ม

กรินเดอวอลด์อัลบัสกล่าวเสียงเข้มแล้วดิ้นแต่ชายคนนั้นกลับบีบที่ข้อมือของชายด้านล่างแรงขึ้นจนเขาหนีไม่ได้

ว่าไงที่รัก หลับไปนานพอดูเลยนี่เขากล่าวพลางยิ้มกว้างก่อนที่จะก้มหน้าลงมาเลียใบหน้าของอัลบัสอย่างหิวกระหาย

อึก...ปล่อย!!!อัลบัสบอกพลางเบือนหน้าหนีจนทำให้กรินเดอวอลด์ไม่สบอารมณ์ขัดขืนนั้นของเขาสักเท่าไหร่

ทำไม?นายไม่ชอบฉันแล้วงั้นเหรอ...อัลบัส?” เขากล่าวพลางก้มลงไปกัดที่ซอกคอของอัลบัสจนเป็นรอยฟัน

นายต้องการอะไรจากฉันอีก แค่สัญญาเลือดระหว่างเรามันยังไม่พออีกหรือไง!!อัลบัสตะโกนขึ้นก่อนที่จะถูกกรินเดอวอลด์จูบปากอย่างดูดดื่มจนเขาเคลิ้มตาม

อึก..อือ...อืมอัลบัสส่งเสียงครางทำให้กรินเดอวอลด์ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ

กึด!

อึก...อัลบัสกรินเดอวอลด์พูดขึ้นหลังจากที่ปากของเขาถูกอัลบัสกัดจนเลือดออก

ต้องการอะไร?” อัลบัสถามพลางมองหน้าของอีกคนแบบไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย

“.....ฉันต้องการนาย....กรินเดอวอลด์บอกพลางลูบแก้มของอัลบัส

อย่ามาโก-อุบ!

ฟังให้จบก่อนสิ....ฉันน่ะต้องการนาย....กับบางอย่างในตัวของลูกศิษย์คนโปรดของนายเขาบอกพลางแสยะยิ้มแล้วก้มหน้าไปไซร้คอของอัลบัสก่อนที่ทุกอย่างจะดำมืดไป

.

.

นิวท์ นิวท์!เสียงแหลมของควีนนี่กล่าวเรียกผมที่เอาแต่เหม่อตั้งแต่เริ่มอาหารมื้อเช้า เพราะผมเอาแต่คิดเรื่องที่กรินเดอวอลด์พูดเมื่อตอนนั้นน่ะสิ เพื่อให้เธอตั้งท้องลูกของเขาไงล่ะ...คุณนิวท์ สคาแมนเดอร์เขาพูดจริงหรือว่าแค่พูดยียวนกวนประสาทผมกันแน่? ท้องเนี่ยนะ? ผู้ชายอย่างผมเนี่ยนะจะท้อง ผมไม่ใช่ม้าน้ำนะ จะไปท้องได้ยังไง?

นิวท์ ซุปเย็นหมดแล้วนะควีนนี่บอกพลางมองหน้าของผม ผมมองตาของเธอก่อนที่จะตักซุปมากิน

อ้าว?ครีเดนสท์ เพิ่งตื่นเหรอ?มาๆมาทานข้าวเช้ากันควีนนี่บอกก่อนที่เธอจะลุกเดินไปหยิบจานและอาหารให้กับครีเดนทส์ที่เพิ่งจะตื่นจากอาการฮีท ผมมองหน้าของเขาพลางยิ้มแต่เขากลับเบือนหน้าหนี เอ๊ะ?กลับมาเกลียดเราอีกแล้วงั้นเหรอเนี่ย?

แล้วคุณกรินเดอวอลด์ล่ะครับ?” เขาถามควีนนี่ที่กำลังวางถ้วยซุปให้กับเขา เธอยิ้มก่อนที่จะมองไปทางหน้าต่าง

เขามากินข้าวเช้าก่อนแล้วล่ะจ้ะ ตอนนี้น่าจะไปจัดการธุระสำคัญอะไรบางอย่างอยู่.....ข้างนอกนั่นเธอบอกก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งที่ของเธอ

ธุระสำคัญ?” ผมถามพลางมองหน้าของควีนนี่

ไม่ต้องมามองฉันเลยนะนิวท์ ฉันน่ะมีความสามารถในการอ่านใจคนก็จริงแต่มันกลับใช้กับคุณกรินเดอวอลด์ไม่ได้ เลยไม่รู้ว่าเขาไปไหน เขาบอกแค่ว่ามันเป็นธุระสำคัญควีนนี่บอกพลางมองผมแล้วยิ้ม

หืม..............ผมส่งเสียงก่อนที่จะลุกขึ้นยืน

อิ่มแล้วเหรอนิวท์?” ควีนนี่ถามพลางมองหน้าของผมอย่างสงสัย

อื้ม ไปก่อนนะ เอ่อ....ปวดท้องน่ะผมบอกพลางเอามือมากุมท้องก่อนที่จะรีบวิ่งออกมาจากในห้องอาหาร

เอ๊ะ?ปวดท้อง?....แต่ฉันว่าฉันทำตามสูตรนะควีนนี่พึมพำพลางมองดูซุปฝีมือตัวเอง

แฮ่ก แฮ่ก....เอาล่ะ น่าจะไกลจนไม่ได้ยินแล้วล่ะนะผมพูดพลางปิดประตูห้องน้ำ ดีล่ะทีนี้...มาคิดแผนที่จะหนีออกไปจากที่นี่ดีกว่า

อือ....ที่นี่มันกว้างแค่ไหนกันนะ?....แล้วมีกี่ห้อง....แล้วประตูอยู่ไหนไม่สิ...หายตัวน่าจะเร็วกว่าแต่ว่า...ไม้กายสิทธิ์ของเรา...อยู่ที่ไหนนะ...ครั้งล่าสุดรู้สึกว่าจะเป็น...ควีนนี่!ผมพึมพำก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าไม้กายสิทธิ์ของผมนั้นอยู่ที่ใคร แล้ว...จะเอามายังไงล่ะ หลายวันมานี้ก็ไม่เห็นควีนนี่จะพกไม้กายสิทธิ์ของเราเลย...เห็นแต่ของเธอ เอ๊ะ?...ก็ใช้ได้เหมือนกันนี่นา

เอาล่ะ!ผมพูดพลางทำท่าฮึดก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำไป แผนก็คือ...ต้องไม่คิดอะไรในใจเด็ดขาด เพราะถ้าหากคิดเมื่อไหร่...ควีนนี่ก็จะรู้แผนของเราทันที ต้องทำอะไรไปโดยไม่ผ่านการคิด....ใช่ ต้องทำโดยไม่คิด!

อ้าวนิวท์เป็นไงบ้าง ถ่ายท้องหนักมั้ย?” ควีนนี่ถามพลางมองหน้าของผม เธอค่อยๆเดินเข้ามาหาผมด้วยสายตาเป็นห่วง

อึก....รู้สึกเหมือนจะหน้ามืดผมพูดก่อนที่จะล้มลงไปกับพื้นแต่ดีที่ควีนนี่เข้ามารับผมไว้ได้ทันทำให้ผมไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร

นิวท์ นิวท์! ครีเดนทส์ช่วยฉันพานิวท์ไปนอนที่โซฟาที!ควีนนี่กล่าวพลางทำสีหน้าไม่ค่อยดีนักไปเรียกครีเดนทส์ที่รีบวิ่งมาพยุงร่างของผมไปไว้ที่โซฟาทันที ควีนนี่มานั่งข้างๆผมพลางใช้มือของเธอมาลูบไหล่ของผม

เดี๋ยวฉันจะไปเอายาในห้องฉันมาให้นะนิวท์เธอบอกพลางยิ้มอ่อนแล้วเดินออกจากห้องไป

เฮ้อ......ผมถอนหายใจยาวก่อนที่จะผลุดลุกขึ้นมาจากโซฟาอย่างฉับพลันจนครีเดนทส์ทำท่าทางตกใจ

“...ได้มาจนได้...ผมกล่าวพลางหยิบไม้กายสิทธิ์ของควีนนี่ออกมาจากในกระเป๋าเสื้อของผม ผมหยิบมันมาตอนที่ควีนนี่มารับผมที่แกล้งเป็นลมอย่างรวดเร็ว คราวนี้...ผมก็จะหนีออกไปจากที่นี่ได้แล้ว

คุณสคาแมนเดอร์?” ครีเดนทส์เรียกพลางมองหน้าของผมด้วยสายตาอ้อนวอน

“...นายต้องกลับไปกับฉันนะครีเดนทส์ อยู่ที่นี่ไปก็ไม่ได้ทำให้นายรู้ตัวตนของตัวเองหรอกแถมนายยังจะต้องโดนเขาใช้เป็นเครื่องมือในแผนของเขาอีกด้วยนะผมบอกพลางมองหน้าของเขา เขามองตาผมก่อนที่จะลุกขึ้นยืนแล้วถอยห่างจากร่างของผมออกไป

ไม่!!....คุณกรินเดอวอลด์รู้ดีว่าผมเป็นใคร และเขารู้...ว่าผมต้องการอะไร เขาสามารถให้ทุกๆอย่างกับผมได้!เขาตะโกนแล้วกำลังจะวิ่งหนีไป

นายเชื่อใจเขามากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอครีเดนทส์?” ผมถามพลางมองแผ่นหลังของเขาที่ชะงักไป เขาหันกลับมาพลางพยักหน้า

ผมเชื่อใจเขาครีเดนทส์บอกด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป

ถ้าเขาบอกให้นายทำอะไรนายจะต้องทำตามและจะต้องเชื่อทุกอย่างเลยงั้นเหรอครีเดนทส์?” ผมถามพลางเดินเข้าไปหาเขา เขาหันมามองผมพลางขมวดคิ้ว

ใช่!เขาตะโกนพลางจ้องหน้ามองผม

รวมไปถึงเรื่องที่นายจะต้องข่มขืนฉันจนท้องด้วยใช่มั้ย?!” ผมตะโกนถามกลับ คำถามที่ผมถามไปนั้นทำให้ครีเดนทส์ชะงักแล้วเบิกตาโพลง เขามองหน้าของผมอย่างสงสัยแล้วถาม

ข่มขืน..คุณ?...ผม...ผมเนี่ยนะ?” เขาพูดพลางชี้มาที่ตัวผม

ที่กรินเดอวอลด์จับตัวฉันมาก็เพื่อให้นาย...ทำให้ฉันท้อง เพราะว่ากรินเดอวอลด์ต้องการลูกในท้องของฉันที่มีสายเลือดของนายไหลเวียนอยู่ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเพื่ออะไร...และฉันจะท้องได้ยังไง แต่นายจะทำงั้นเหรอ?...ฉันถามนายนะครีเดนทส์-

ผมไม่ได้ชื่อครีเดนทส์...ผมคือ-

ครีเดนทส์!!นั่นแหละคือตัวตนของนาย เด็กหนุ่มออสคูลัสที่ซื่อตรง ต้องการความรักจากครอบครัว ไม่ใช่ออริเลอุสที่เชื่อฟังและคอยทำตามคำสั่งของกรินเดอวอลด์อะไรนั่น!ผมตะโกนพลางเดินเข้าไปจับไหล่ของเขา ร่างของเขาสั่นเทาไปหมด ผมชะงักไปก่อนที่จะเข้าไปกอดร่างของเขา ผมลูบหัวของเขาไปมาพลางพูด

ไปกับฉันเถอะนะครีเดนทส์...อย่าให้เขาจูงจมูกนายแบบนี้อีกเลยนะ ฉันขอร้อง ฉันสัญญาว่าฉันจะเป็นครอบครัวที่ขาดหายไปของนายให้เอง นายไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่กับกรินเดอวอลด์เพื่อตามหาความจริงอีกต่อไปแล้วนะผมบอกพลางลูบหัวเขาไปมา เขากอดผมกลับพลางส่งเสียงสะอื้นมาเล็กน้อย

เรื่องนั้นคงจะไม่ได้หรอกนะนิวท์ควีนนี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูกล่าวพลางจ้องหน้าของผม ผมผละออกจากกอดของครีเดนทส์พลางจับมือของเขาเอาไว้แน่น

ควีนนี่ผมพูดพลางมองหน้าของควีนนี่ เธอทำสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนักก่อนที่เธอจะหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา ซึ่งนั่น...คือไม้กายสิทธิ์ของผม

ครีเดนทส์จะต้องอยู่ที่นี่ นายเองก็เหมือนกัน เพราะว่ามัน...คือประสงค์ของคุณกรินเดอวอลด์ควีนนี่บอกพลางชี้ไม้กายสิทธิ์มาทางผม

เธอกลายเป็นสาวกของเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันควีนนี่ แล้วความรักของเธอกับเจคอปล่ะ....เธอละทิ้งมันไปแล้วงั้นเหรอ?” ผมถามพลางชี้ไม้กายสิทธิ์ไปทางเธอเหมือนกัน

“..เจคอป....เจคอป...ฮึก....เจคอป!.....กรี๊ด!!!!ควีนนี่ตะโกนขึ้นก่อนที่เธอจะแกว่งไม้กายสิทธิ์อาละวาดไปมาจนทั้งทางเดินและห้องที่อยู่ๆแถวๆนั้นพังเละเทะไปหมด ผมหันไปมองหน้าของครีเดนทส์แล้วพูด

ไปกันเถอะครีเดนทส์ผมบอกแล้วจับมือของเขาแน่น เขาหันไปมองควีนนี่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้าแล้วเข้ามากอดผมแน่น ผมเสกคาคาหายตัว และหายไปจากที่นั่นในที่สุด

เกิดอะไรขึ้นที่นี่?!!” หญิงสาวคนหนึ่งตะโกนถามพลางมองซากปรักหักพังที่ควีนนี่ทำเอาไว้เสียเละเทะ

เหมือนว่าเธอจะคลุ้มคลั่งครับชายคนหนึ่งบอกพลางมองไปที่ร่างอันแน่นิ่งของควีนนี่ที่สลบไปหลังจากที่เธออาละวาด

แล้วสองคนนั้นหายไปไหนแล้ว?” เธอถามพลางมองไปทั่ว ชายคนนั้นทำสีหน้าไม่ค่อยดีนักก่อนที่จะพูดไป

เขาหนีไปได้แล้วครับเขาบอกพลางหรุบตามองต่ำ หญิงคนนั้นเมื่อได้ยินจบก็ใช้ไม้กายสิทธิ์ของเธอเสกให้ชายคนนั้นเป็นหินก่อนที่เธอจะกรีดร้องออกมาเสียง

กรี๊ด!!!!!

ไปตามล่ามันมาให้ได้ แผนของคุณกรินเดอวอลด์จะล่มไม่ได้เด็ดขาด! ไป!!!!เธอกล่าวบอกลูกน้องของเธอก่อนที่พ่อมดและแม่มดนับสิบจะขึ่ไม้กวาดตามล่าหานิวท์และเด็กออสคูลัสคนนั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 MukkiEva (@MukkiEva) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 10:41
    มาต่อน้าาา รออ่านอยู่
    #4
    0
  2. #2 kondeesrisuk (@kondeesrisuk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 06:34
    สนุกค่ะะะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออ่านยุ;///;
    #2
    0