credents x newt fanfiction [Fantastic Beasts The Crimes of Grindelwald]

ตอนที่ 3 : หน้าที่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

มื้อเย็นของวันนี้เป็นสตูว์เนื้อกับสเต็กอกไก่ฝีมือของฉันเอง หวังว่าจะถูกปากทุกคนนะคะควีนนี่กล่าวพลางยิ้มไปมาด้วยความภูมิใจจากการทำอาหารมื้อเย็นมื้อนี้ของเธอให้กับกรินเดอวอลด์ ครีเดนทส์และผม ผมได้แต่นั่งนิ่งไม่ยอมกินอะไรเพราะว่ากลัวว่าคนพวกนี้จะใส่ยาอะไรลงไปในอาหารและทำให้ผมกลายเป็นพรรคพวกของพวกเขาในที่สุด

ฉันไม่ได้ใส่ยาอะไรลงไปในอาหารหรอกนะนิวท์ วางใจเถอะควีนนี่บอกพลางหั่นสเต็กเข้าปากและต่อด้วยสตูร์ ผมมองหน้าของเธออีกครั้งแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งนิ่งและไม่ยอมกินอะไรเหมือนเดิม

กินสักหน่อยเถอะนิวท์ ถ้าไม่กิน...จะไม่มีแรงทำงานเอานะกรินเดอวอลด์บอกพลางแสยะยิ้ม ทำงาน?ทำงานอะไรของคุณ?

คุณหมายถึงอะไรทำ-

อีกสองชั่วโมงนายก็จะได้รู้แล้วล่ะ...ว่างานของนายคืออะไร?” กรินเดอวอลล์กล่าวอีกครั้งด้วยรอยยิ้มสะใจ ผมได้แต่มองเขานิ่งและกำหมัดของตัวเอง เขาต้องการอะไรจากผม...ผมมีอะไรให้เขา? พลังก็ไม่มี...แถมสมองยังไม่ค่อยดีอีกด้วย

นิวท์ นายไม่ได้โง่หรอกนะควีนนี่พูดขึ้นมาพลางจ้องตาของผม แล้วเธอจะพูดขึ้นมาทำไมเล่า?

เมื่อกี๊เขาคิดอะไรอยู่งั้นเหรอควีนนี่?” กรินเดอวอลด์ถามพลางหันหน้าไปมองควีนนี่

อ๋อ เขาคิดว่า-

ผมจะไปนอนแล้ว!ผมบอกแล้วลุกขึ้นมาจากเก้าอี้แล้ววิ่งไปที่ห้องของผมทันที เฮ้อ...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย? มันเกิดขึ้นกับผมได้ยังไง? แล้วป่านนี้...ทิน่ากับคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ แล้วศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์ตัวจริงอยู่ที่ไหนกันแน่? ผมคิดพลางล้มตัวลงไปนอนกับเตียง

อ๊ะ?ทำไมเตียงมันนุ่มอย่างนี้นะ นอนแล้วรู้สึก...หาว...ง่วงขึ้นมาทันทีเลยผมพูดพลางบิดขี้เกียจไปมาแล้วหลับตาลง และผมก็หลับไปในที่สุด

ในห้องอาหาร

เขาน่ารักดีใช่มั้ยล่ะคะ?” ควีนนี่ถามขึ้นมาพลางยิ้มอย่างร่าเริงก่อนที่เธอจะชะงักแล้วมองไปทางครีเดนทส์ที่กำลังซดสตูว์อยู่

พูดจริงเหรอเนี่ยครีเดนทส์?” ควีนนี่ถามพลางยิ้มกว้างเข้าไปอีกสร้างความแปลกใจให้กับกรินเดอวอลด์ที่นั่งมองทั้งสองอยู่เขาเลยถามขึ้น

ครีเดนทส์เขาตอบว่าอะไรงั้นเหรอควีนนี่?” เขาถามด้วยความสงสัยก่อนที่ครีเดนทส์จะลุกขึ้นยืนและพูดขึ้นเสียงดัง

ผมอิ่มแล้วครับ ขอกลับห้องก่อนนะครับเขากล่าวแล้วรีบวิ่งหนีออกมาจากในห้องนั้นทันที ควีนนี่ที่นั่งอยู่ก็ได้แต่อมยิ้มเบาๆก่อนที่จะจัดการเก็บจานและล้างให้สะอาดเอี่ยม

ตกลงครีเดนทส์เขาตอบว่าอะไรงั้นเหรอควีนนี่?” กรินเดอวอลด์ที่ยังสงสัยอยู่ถามในขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปจากห้องอาหาร

ฮ่ะๆ เขาตอบว่าน่ารักมากเลยล่ะครับ น่ะค่ะควีนนี่กล่าวพลางยิ้มร่า กรินเดอวอลด์เมื่อได้ยินก็แสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะเดินออกมาจากในห้องอาหารแล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ

แผนนี้..ต้องสำเร็จแน่เขากล่าวพลางแสยะยิ้มเบาๆกับความสำเร็จอันน้อยนิดของแผนการใหญ่ของเขา

ห้องของครีเดนทส์(ที่มีนิวท์นอนด้วย)

อึก...อืม...อ๊ะ?นี่ฉันเผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย?” ผมที่นอนหลับอยู่อย่างสบายใจตื่นขึ้นมาก่อนที่จะมองไปรอบๆแล้วไปเห็นร่างของครีเดนทส์ที่กำลังนั่งกอดเข่าตัวเองอยู่อย่างเงิยบๆ

ครีเดนทส์?เป็นอะไรหรือเปล่า?” ผมถามพลางเดินเข้าไปใกล้ๆร่างของครีเดนทส์ เขาป่วยหรือเปล่านะ?

อึก...อึก..อุ่ก...ช่วยผมที...ช่วยผมที...มัน..ทรมาน..อั่ก!ครีเดนทส์พูดพลางกระโจนเข้ามาหาผม

ครีเดนสท์!!!ครีเดนทส์เป็นอะไรไป?” ผมถามพลางจับไหล่ของเขา ใบหน้าของเขาซีด ดวงตาของเขากลายเป็นสีขาวเหมือนกับคนตาบอด มือของเขาเย็นเฉียบเหมือนกับน้ำแข็ง ผมเห็นท่าทางไม่ดีเลยกอดร่างของเขาเอาไว้เผื่อว่ามันจะมอบความอบอุ่นให้กับเขาได้บ้าง

ไม่เป็นไรนะครีเดนทส์ ไม่เป็นไร นายควบคุมมันได้...นายเป็นนายของมันอย่าให้มันควบคุมนาย โอเค๊?” ผมพูดกับเขาพลางใช้มือลูบหัวของเขาไปมา ร่างของเขานิ่งก่อนที่มือของเขาจะกอดร่างของผมกลับ

“..อึก...ผมอยากรู้ว่าผมเป็นใคร?...ผมอยากได้รับความรักเหมือนกับคนอื่นๆเขาบ้าง...ฮึก...ฮึก มันช่างโดดเดี่ยวเหลือเกินเขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือมือของเขาที่กอดผมนั้นแสดงให้เห็นถึงความโหยหาความรักเหนือสิ่งอื่นใด ผมได้แต่กอดเขากลับและปลอบปะโลมเขาเท่านั้น

ฉันอยู่นี่ไง..นายไม่ได้อยู่คนเดียวเสียหน่อย นายยังมีฉันอยู่อีกทั้งคนนะ ในตอนนี้น่ะนะผมบอกพลางลูบหัวของเขาไปมา เขาเข้ามาซบที่อกของผมพลางเงยหน้าขึ้นมามองผม

ขออยู่แบบนี้สักพักได้มั้ยครับ?” เขาถามด้วยสายตาอ้อนวอน ผมชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่จะยิ้มออกมาแล้วลูบหัวเขาต่อ

จนกว่านายจะหลับแล้วกันนะผมบอก เขายิ้มแล้วกอดร่างของผมแน่น ยังไงก็ยังเป็นเด็กล่ะนะ  ผมกอดเขาไปจนกระทั่งเขาหลับสนิท ผมค่อยๆพยุงร่างของเขาไปที่นอนที่เตียงพร้อมห่มผ้าให้

เราก็ไปนอนมั่งดีกว่าผมพึมพำกับตัวเองแล้วค่อยๆลงไปนอนที่พื้นและหลับไปในที่สุด

เช้าวันต่อมาผมตื่นขึ้นมาแต่ก็ไม่พบร่างของครีเดนสท์ ไปไหนแล้วนะ?เมื่อวานยังอาการไม่ค่อยดีอยู่เลย ผมคิดก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องแล้วเดินไปทั่วๆเพื่อหาห้องน้ำ อยู่ไหนนะเจ้าห้องน้ำ...ตอนนี้ท้องฉันมันปวดไปหมดแล้วเนี่ย

อ้าว?นิวท์ อรุณสวัสดิ์ กรินเดอวอลด์ที่เดินสวนมากล่าวทักทายพลางยิ้ม ผมเดินผ่านไปโดยไม่ได้ทักทายเขา ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาจะมาคุยอะไรหรอกนะ จะราดอยู่แล้วเนี่ย

เมื่อคืน...เป็นยังไงบ้างล่ะ?” เขาถามขึ้นมาทำให้ผมหยุดชะงักแล้วหันกลับไปมองเขาที่ยังยืนอยู่ด้านหลังของผม

หมายความว่าอะไรเป็นยังไงบ้าง?” ผมถามเขา แต่เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาก่อนที่จะเดินหนีไป อะไร?มาพูดให้สงสัยแล้วก็ไปเนี่ยนะ? เขาเป็นอะไรของเขา?

นิวท์ อาหารเช้าเสร็จแล้วนะ มากินสิควีนนี่ที่โผล่หัวออกมาจากห้องอาหารกล่าวพลางกวักมือเรียกผม ผมรีบวิ่งไปแล้วถามทางไปห้องน้ำกับเธอทันที

ห้องน้ำ...ห้องน้ำอยู่ไหน?” ผมถามพลางกุมเป้าของตัวเอง ควีนนี่ทำหน้าตกใจก่อนที่จะชี้ทางไปห้องน้ำให้กับผม

อยู่ตรงนั้นจ้ะ-

ขอบคุณ!!ผมบอกแล้วรีบวิ่งมาทันที ไม่ไหวแล้ว!!!!

สงสัยเมื่อวานจะกินน้ำเข้าไปเยอะสินะนิวท์ควีนนี่พูดแล้วยิ้มออกมา เธอกำลังจะเดินเข้าไปในห้องอาหารแต่ก็ถูกเรียกให้ต้องหยุดเสียก่อน

ควีนนี่กรินเดอวอลด์ที่เดินกลับมาเรียกพลางเดินไปหาควีนนี่ด้วยท่าทางยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดี

คุณกรินเดอวอลด์ อรุณสวัสดิ์ค่ะควีนนี่กล่าวทักทายพลางยิ้มอ่อน

นิวท์ไปไหนเสียแล้วล่ะ นึกว่าเขาจะมากินข้าวเช้ากับเราเสียอีกกรินเดอวอลด์พูดพลางยิ้มมุมปาก

อ๋อ พอดีเขาไปห้องน้ำน่ะค่ะ คุณจะเข้าไปรอข้างในก่อนก็ได้นะคะควีนนี่บอกแล้วมองหน้าของกรินเดอวอลด์แล้วยิ้ม       กรินเดอวอลด์แสยะยิ้มออกมาพลางเดินเข้าไปในห้องอาหาร

สงสัยเมื่อคืนจะจัดหนักเกินไปหน่อยจนทะลักเลยสินะ ครีเดนสท์กรินเดอวอลด์พึมพำพลางยิ้มอย่างมีความสุขกับแผนของเขาที่ยังไม่มีใครได้รู้

ควีนนี่ แล้วครีเดนทส์ล่ะ?” กรินเดอวอลด์ถามขึ้นมาหลังจากที่เขาไม่เห็นชายหนุ่มคนนั้นในห้องอาหารนี้

ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันเองก็ไม่เห็นเขามาตั้งแต่เช้าแล้วเหมือนกันควีนนี่กล่าวพลางเดินไปตักซุปและอาหารอื่นๆในครัว

หืม...สงสัยจังว่าหายไปไหนกันนะ?...หึๆๆกรินเดอวอลด์กล่าวพลางหัวเราะในลำคอจนทำให้ควีนนี่ตกใจกับท่าทางของเขาไม่น้อย

ส่วนทางด้านนิวท์นั้น

อ่า....รอดตายแล้วผมพูดขึ้นมาพลางยิ้มอย่างมีความสุข ดีนะที่เข้าทันไม่งั้นกางเกงเปียกแถมเหม็นอีกด้วย ว่าแต่...ไอ้เรื่องที่กรินเดอวอลด์ถามนั่นมันหมายความว่ายังไงกันแน่นะ? เอาเถอะ รีบออกไปแล้วคุยเรื่องนี้กันให้รู้เรื่องดีกว่า

ฮึก...ฮึก...ฮึก...แม่ครับ...ฮึก...เสียงร้องไห้นั้นทำให้ผมหยุดชะงักไป เสียงใคร?นี่ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย? ผมได้ยิน...เสียงร้องไห้? เอาจริงๆผมก็ไม่ได้กลัวผีหรอกนะเพราะว่าในฮอกวอตส์น่ะมีเยอะจนผมไม่เหลือความกลัวอะไรให้กับมันอีกแล้ว แต่ไม่ใช่กับพวกผีเร่ร่อนแบบนี้ มันมักจะมีแรงอาฆาตมากกว่าเป็นไหนๆ

ฮึก..แม่....ฮึก...ผม...ผมอยากเจอแม่...เสียงนั้นยังคงดังไม่เลิกและมันดังก้องอยู่ในห้องน้ำ ผมตัดสินใจเดินไปตามเสียงสะอื้นนั้นแล้วแอบมองว่ามันคือผีอะไรกันแน่?แต่สิ่งที่ผมเห็นกลับไม่ใช่อย่างที่ผมคิด ผมเห็นร่างของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆอ่างล้างหน้า เขานั่งกอดเข่าและร้องไห้สะอื้นออกมาเสียงดัง ผมถอนหายใจเพราะว่าสิ่งที่ผมได้ยินมันไม่ใช่ผี ผมค่อยๆเดินเข้าไปหาเขาแล้วพูดขึ้น

อรุณสวัสดิ์ครีเดนทส์ผมกล่าวทักทาย เขาสะดุ้งก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วก้มลงไปต่อ

ไม่เป็นไรนะครีเดนสท์ ฉันจะไม่บอกเรื่องที่นายร้องไห้นี้กับใครหรอกนะผมบอกแล้วลงไปนั่งข้างๆกับเขา เขาเงยหน้าขึ้นมาก่อนที่จะพูดขึ้น

ผมไม่ได้ร้องไห้ ผม...ผมเขาพูดพลางลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน เขากำลังจะเดินออกไปจากห้องน้ำผมเลยจับมือของเขาเอาไว้ก่อน

อึดอัดอะไรในใจก็บอกฉันได้นะครีเดนสท์ ฉันพร้อมที่จะเป็นที่ปรึกษาให้กับเธอเสมอนะผมบอกพลางยิ้มให้กับเขา เขามองหน้าของผมครู่หนึ่งก่อนที่จะเข้ามากอดผมแล้วเลิกกอดอย่างฉับพลันเหมือนคนเผลอตัวกอดอะไรอย่างนั้น เขารีบวิ่งออกไปทันทีพร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำ ผมเดินออกมาจากในห้องน้ำแล้วเดินไปในห้องอาหารที่มีครีเดนสท์นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร เขามองมาที่ผมชั่วครู่ก่อนที่จะหลบสายตาแล้วนั่งก้มหน้าลง ผมเดินเข้าไปแล้วกำลังจะนั่งก็ได้ยินเสียงของกรินเดอวอลด์พูดขึ้น

คงเหนื่อยกันแย่เลยล่ะสิ กินเยอะๆนะ...จะได้มีแรงสำหรับคืนนี้ นิวท์ ครีเดนทส์เขาพูดและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ตั้งแต่ตรงทางเดินแล้วนะ ที่เขาพูดมานั่นมันหมายความว่าอะไรกันแน่?พอถามก็ไม่ตอบ เป็นบ้าอะไรของคุณ?

กินข้าวเช้ากันเถอะนิวท์ควีนนี่พูดขึ้นแล้วมองหน้าของผม เธอเดินมาตักอาหารให้ผมและทุกๆคนก่อนที่จะนั่งลงที่โต๊ะของเธอ พวกเราเริ่มกินข้าวกันในขณะที่ผมก็กินไปและมองหน้าของกรินเดอวอลด์ไปด้วย ปั่นหัวเรางั้นเหรอ?เพื่ออะไรล่ะ?ไอ้คำถามแบบนั้นน่ะ...มันหมายความว่าอะไรกันแน่? เรื่องเก่ายังไม่ทันได้เคลียร์ก็จะสร้างคำถามใหม่ให้กับผมอีกแล้วงั้นเหรอ?

เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ยนิวท์?” ควีนนี่ถามขึ้น สงสัยเธอคงจะได้ยินเสียงความคิดของผมจนต้องถามอะไรนอกเรื่องขึ้นมา ผมเลยหันไปมองหน้าของเธอย่างเซ็งๆ

ไม่เท่าในกระเป๋าของผมหรอกผมตอบกลับไปพลางกินต่อ เฮ้อ...พูดถึงกระเป๋าก็คิดถึงเจ้าพวกนั้นขึ้นมาเลย ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง? กินอะไรหรือยังนะ?แล้วมีคนอาบน้ำให้หรือเปล่า?...เฮ้อ...อย่างน้อยๆก่อนที่จะจับตัวผมมาก็น่าจะเอากระเป๋ามาด้วยสิ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงกันแบบนี้

ฉันคิดว่าเมื่อคืนนายไม่ได้นอนเสียอีกนะนิวท์กรินเดอวอลด์พูดพลางมองหน้าของผมด้วยใบหน้าแสยะยิ้มอันเจ้าเล่ห์ของเขาเหมือนเดิม

ตั้งแต่ตรงทางเดินแล้วนะ คุณหมายความว่าอะไรกันแน่?” ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางถามเขา เขายังคงยิ้มเยาะอยู่จนผมเริ่มจะทนไม่ไหวกับใบหน้าที่เหมือนว่าเขาถือไพ่เหนือกว่าตลอดเวลา

นิวท์ ใจเย็นๆก่อนควีนนี่บอกพลางจับไหล่ของผม ผมจ้องหน้าของเขาก่อนที่เขาจะยืนขึ้นมาแล้วเดินมาลูบใบหน้าของผม

ฉันว่านายรู้นะว่าฉันหมายความว่าอะไร..นิวท์กรินเดอวอลด์บอกแล้วหายตัวไป อะไรของเขา?...

เธออยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไรควีนนี่ เพราะว่าเขาพูดโฆษณาชวนเชื่อจนเธอตกหลุมพรางเขางั้นเหรอ?” ผมพูดพลางมองหน้าของเธอ เธอปล่อยไหล่ของผมก่อนที่จะจ้องหน้าของผมและกำหมัดของเธอแน่น

ความรักไงนิวท์ เพราะความรักฉันถึงได้อยู่ที่นี่ กับเขา...คนที่จะทำให้ความรักของฉันและเจคอปเป็นจริงได้!! นายจะไปเข้าใจอะไร...แม้กระทั่งบอกรัก...นายยังไม่กล้าเลยด้วยซ้ำควีนนี่บอกก่อนที่จะเดินตึงตังออกจากห้องอาหารไป

โธ่....ทำไมถึงได้เป็นคนปากพล่อยแบบนี้นะเรา...เฮ้อ...ผมพึมพำก่อนที่จะลงไปนั่งกับเก้าอี้ ก่อนที่ครีเดนทส์จะลุกขึ้นแล้วกำลังจะเดินออกไปจากห้องอาหาร เขาหันมามองผมแล้วพูดขึ้น

ถ้าคุณอยากรู้ว่าสิ่งที่คุณกรินเดอวอลด์พูดหมายถึงอะไร.....ก็ตามผมมาเขาบอกแล้วเดินออกไป ผมมองเขานิ่งก่อนที่จะวิ่งตามไป นายรู้งั้นเหรอ? แล้วทำไมตอนที่เขาถามถึงไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาเลยล่ะ? แล้วนี่...นายเปิดใจถึงขนาดที่จะคุยกับผมแล้วงั้นเหรอ? หน้าที่ของผมคือการนำตัวของครีเดนทส์กลับไปหาดัมเบิ้ลดอร์เพื่อไม่ให้เขาถูกฆ่าตาย และไม่ให้เขาถูกกรินเดอวอลด์ใช้เขาเป็นเครื่องมือในการทำสงครามกับทุกคน แต่ว่า...ตอนนี้ดัมเบิ้ลดอร์ไปอยู่ที่ไหนกันแน่? ถึงอยากจะถามแต่กรินเดอวอลด์ก็คงไม่ตอบแน่ๆ แล้วผมจะทำยังไงดี? ครีเดนทส์...ครีเดนทส์อาจจะรู้ก็ได้ว่าดัมเบิ้ลดอร์อยู่ไหน ผมจะลองถามเขา อย่างใจเย็นและไม่บังคับ ในขณะที่ผมคิดและวิ่งไล่ตามครีเดนทส์อยู่นั้นเขาก็เข้าไปในห้องนอน เขาเข้าไปนั่งบนเตียงนิ่งๆแล้วมองมาที่ผม ผมเดินเข้าไปแล้วปิดประตูเพราะกลัวว่ากรินเดอวอลด์จะเข้ามาแล้วหยุดการสนทนาของเราเสียก่อน ผมเข้าไปนั่งบนเตียงกับเขาแล้วถามขึ้น

ตกลงมันหมายความว่าอะไรงั้นเหรอ? ที่กรินเดอวอลด์พูดน่ะผมถามแล้วมองเขา เขาก้มหน้าก่อนที่จะเงยหน้าแล้วมองผม

คุณรู้ดีใช่มั้ยว่าออสคูลัสก็เป็นสัตว์วิเศษชนิดหนึ่งเหมือนกัน?” เขาถามกลับพลางกุมมือของตัวเอง

ใช่ฉันรู้ ทำไมงั้นเหรอ?มันเกี่ยวอะไรกับที่เขาพูดเหรอ?” ผมถามต่อพลางมองหน้าของเขาสลับกับมือของเขาที่ยังเกร็งอยู่

สัตว์ทุกตัวย่อมมีช่วงเวลานี้ด้วยกันทั้งนั้นครับคุณนิวท์....ช่วงเวลา...อึก...ฮีท..เขาพูดพลางลงไปนั่งกอดเข่าบนพื้น ฮีท?ฮีทงั้นเหรอ? นั่นมันคืออาการที่สัตว์ต้องการมีเพศสัมพันธ์เพื่อขยายเผ่าพันธุ์หรือเรียกอีกอย่างให้เข้าใจง่ายๆว่าการติดสัด อย่าบอกนะว่า...ครีเดนสท์กำลังอยู่ในช่วงติดสัดงั้นเหรอ? ก็อาจจะใช่...เพราะว่าเมื่อคืนเขามีท่าทางแปลกๆ อารมณ์อ่อนไหวง่าย ต้องการการสัมผัสจากอีกคน งั้นที่กรินเดอวอลด์ถามมานั่น...เพราะเขาคิดว่าเมื่อคืนนี้ผมกับครีเดนทส์...จะบ้ากันไปใหญ่แล้ว ผมเป็นผู้ชายนะ ครีเดนสท์ก็เป็นผู้ชาย ถึงเขาจะฮีทแต่ก็น่าจะมีสติพอที่จะแยกเพศได้ว่าใครเป็นเพศอะไร ผสมพันธุ์ได้หรือเปล่าล่ะน่า

ไม่เป็นไรนะครีเดนทส์ อาการพวกนี้เป็นอาการธรรมชาติที่ออสคูลัสที่โตแบบนายจะเป็นผมบอกแล้วกำลังจะเอามือไปแตะที่ไหล่ของเขา

อย่าโดนตัวผมนะ!!เขาตะโกนพลางหันหน้ามามองผมก่อนที่เขาจะทำสีหน้าไม่ค่อยดีแล้วซุกหน้าของเขาลงกับเข่าของตัวเอง

ไม่เป็นไรนะครีเดนสท์...ขอบใจที่บอกนะ...คือว่า...ฉันก็อยากจะออกไปแล้วให้นายอยู่ในนี้คนเดียวหรอกนะแต่ว่าฉัน....มีคำถามที่อยากจะให้นายตอบหน่อยน่ะผมพูดพลางมองเขา เขานิ่งไปสักพักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา

อะไรเหรอครับ?” เขาถามพลางมองตาของผมแล้วก้มลงไปซุกเข่าของตัวเองต่อ

นายรู้หรือเปล่า....ว่าดัมเบิ้ลดอร์อยู่ที่ไหน?” ผมถามเสียงเบาแต่เขากลับตะโกนกลับขึ้นมาซึ่งมันไม่ใช่คำตอบของคำถามที่ผมถามไปเลยแม้แต่น้อย

อ๊าก!!!!เขาร้องตะโกนพลางกระโจนเข้าใส่ร่างของผม เขายึดแขนทั้งสองข้างของผมเอาไว้ก่อนที่จะจ้องหน้าของผม

กลิ่นหอม...หอม...เขาบอกแล้วเอาหน้าของเขามาซุกไซร้ที่คอของผม ตายล่ะ ตอนนี้เขาฮีกขั้นสุดแล้ว!! ถ้าไม่ให้เขาปลดปล่อย..มีหวังได้ทรมานแบบนี้เพราะอาการฮีทแน่ แต่แปลกนะที่มันเกิดขึ้นตอนที่อยู่กับผมน่ะ เพราะว่าไอ้อาการฮีทสุดๆนี่มันมักจะเกิดกับเพศเมียที่สัตว์ที่ฮีทต้องการจะสืบพันธุ์เท่านั้น แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้..ต้องช่วยเขาให้หายทรมานก่อน

ครีเดนทส์มีสติไว้นะ เดี๋ยวฉันจะช่วยนายเองนะผมบอกแต่เขากลับยังไม่เลิกไซร้คอของผม ผมเลยตัดสินใจกัดไปที่คอของเขา เขาร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ ผมได้ทีเลยผลักเขาให้ไปอยู่ด้านล่าง ผมขึ้นคร่อมเขาทันที ผมปลดกางเกงของเขาออกก่อนที่จะจับเจ้าสิ่งนั้นของเขาที่มันเหมือนกับมีชีวิต มันกระตุกและดิ้นจนผมผวาไปเล็กน้อย ผมค่อยๆใช้มือลูบขึ้นลูบลงของๆครีเดนสท์จนเขาเลิกดิ้นและดูสงบลงเขาร้องครวญครางที่ดูเหมือนจะสุขสมจนกระทั่งเขาได้ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมา เขาหอบแรงก่อนที่จะยื่นมือของเขามาคว้าคอของผมให้เข้าไปแนบชิดกับอกของเขา เขากอดผมแน่นก่อนที่จะพูดขึ้นมา

“....รู้สึก..แปลกๆ...มัน...แปลกๆเขาพูดก่อนที่จะสลบไป ผมค่อยๆแกะมือของเขาที่กอดคอของผมอยู่ออกแล้วเดินไปหยิบผ้ามาชุบน้ำแล้วเช็ดให้เขา ผมใส่เสื้อผ้าให้ครีเดนสท์เรียบร้อยก่อนที่จะให้เขานอนหลับสบายอยู่อย่างนั้นในห้องนอน สุดท้ายผมก็ไม่รู้ว่าดัมเบิ้ลดอร์อยู่ที่ไหนเพราะว่าครีเดนสท์ดันฮีทขั้นสุดขึ้นมาเสียก่อน ผมเดินออกมาจากในห้องและเดินไปที่ทางเดินเพื่อจะไปห้องน้ำและระหว่างทาง..ผมก็เผอิญไปเจอกรินเดอวอลด์ที่เดินสวนทางมาอีกแล้ว เขาแสยะยิ้มก่อนที่จะพูดขึ้นมา

ทำกันอีกแล้วงั้นเหรอ?..กลางวันแสกๆแท้ๆเขาพูดพลางยิ้มเยาะไปมา

นี่ใช่มั้ยคือสิ่งที่ทำให้คุณต้องลักพาตัวผมมา?” ผมถามพลางจ้องหน้าของเขา เขายิ้มก่อนที่จะพยักหน้า

ใช่ งานนี้น่ะ...ไม่ใช่เธอก็ไม่มีใครอีกแล้วล่ะที่จะทำมันได้เขาบอกแล้วยิ้มมุมปาก

คุณต้องการอะไร?ทำไมถึงปล่อยให้เขาฮีทขนาดนั้น คนอย่างกรินเดอวอลด์คงจะไม่ใช่คนที่ไม่มีปํญญาไปหายาแก้ฮีทของสัตว์วิเศษในโรงพยาบาลของรัฐและเอกชนได้หรอกใช่มั้ย?คุณจงใจให้เขาฮีท...เพื่ออะไร?” ผมถามพลางเดินเข้าไปใกล้ๆเขา เขาหุบยิ้มก่อนที่จะเดินมากระซิบที่ข้างหูของผมซึ่งคำตอบนั้นทำให้ผมขนลุกไปทั้งวัน

เพื่อให้เธอตั้งท้องลูกของเขาไงล่ะ...คุณนิวท์ สคาแมนเดอร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #3 MukkiEva (@MukkiEva) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 10:32

    ฟินจุง ถึงจะแค่แปปเดียวก็เถอะ o////o
    #3
    0