วุ่นเรื่องรัก พลพรรคนักเรียน

ตอนที่ 7 : วิถีการชวนสาวไปเที่ยวของชายหนุ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

ตอนที่7วิถีการชวนสาวไปเที่ยวของชายหนุ่ม

“นานา...” เสียงโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้นผมเลยรีบเดินไปรับโทรศัพท์ทันที

“ฮัลโหลครับ..”

“สวัสดียามเช้าจ้า...น้องชายสุดหล่อ”

“พี่พิ้งค์ทำไมวันนี้เสียงดูสดใสจัง?”

“คือว่า...พี่มีเรื่องจะบอกกับแฮปน่ะ”

“อะไรเหรอพี่พิ้งค์?”

“คือพี่หินเขาให้แหวนพี่มาด้วยล่ะ”

“เอ๊ะ?พี่พิ้งค์คืนดีกับพี่หินแล้วงั้นเหรอ?”

“อื้อ...คือเมื่อวานตอนตี2พี่หินเขาก็ขับรถมาที่หอของพี่แล้วก็ตระโกนเสียงลั่นมากๆเลยว่า “พี่รักพิ้งค์เพียงคนเดียวนะ” พี่อายคนอื่นเขาก็เลยลงไปปรามเขาแต่แล้วพี่หินก็จับมือพี่แล้วเอาแหวนมาสวมให้หลังจากนั้นพี่ก็....”

“หลงคารมณ์พี่หินเขาซะเต็มที่เลยนะพี่พิ้งค์”

“แหมๆก็พี่มันอ่อนไหวง่ายนี่นา งั้นแค่นี้นะจ๊ะบาย”

“บาย”จะใช่แน่เหรอที่ว่าพี่หินรักพี่พิ้งค์เพียงคนดียวแล้วไอข่าวลือนั่นมันอะไรกัน แล้วเรื่องซีว่าล่ะเป็นยังไงกันแน่...

“แฮป”

“อะไร?”

“ชั้น.....หิวข้าวอ่ะ....”

“เออๆเดี๋ยวทำให้แต่ช่วยลืมตาก่อนเหอะหิวทั้งๆที่ตัวเองยังหลับตาอยู่เนี่ยเรียกว่าขี้เกียจตัวพ่อเลยก็ว่าได้”

“ครับๆคุณแม่ผมตื่นแล้วครับ”

“ชั้นคลอดแกตอนไหนมิทราบ?”

“ประชดเว้ย”

“เออน่า..ตื่นซะที่เหอะ เออแล้วปลุกอิเกียร์ด้วยล่ะเห็นแล้วหมั่นไส้ละเมอถึงวัฟเฟิลอยู่ได้ทั้งคืน”

“เออๆเดี๋ยวปลุกมันให้แกก็ไปทำอาหารให้ซักทีเหอะ”

“เออไปแล้วนะ”

แล้วผมก็เปิดตู้เย็นดู

“อือ..วันนี้มีเนื้อหมู ไข่ ต้นหอม ไก่ เอาเป็นว่าทำไก่ชุบแป้งทอดกับไข่เจียวหมูเกาหลีโรยด้วยต้นหอมแล้วกัน”แล้วผมก็เริ่มลงมือทำอาหารทันทีด้วยความเร็วสูงสุดที่ผมเคยเรียนมาสมัยเด็กๆ ไม่นานอาหารก็เสร็จเรียบร้อย

“เอาล่ะเสร็..”สิ่งที่ผมเห็นก็คือหมิงกับอิเกียร์ที่ผีหมายาจกสิงอยู่เดินตามกลิ่นอาหารมาอย่างรวดเร็ว

“พวกนายนี่มัน...ตระกะจริงเนอะ”

“ก็คนมันหิวอ่ะ”

“เออๆกินไปเหอะ”

“อร่อยมากๆเลยว่ะแฮป”

“อือโคตรอร่อยเลยว่ะมึง”

“คนมันหล่อ คนมันเก่งอะไรๆก็ดีไปหมดแหละ”

“ชั้นว่าแฮปมันเริ่มหลงตัวเองเข้าไปทุกๆวันแล้วเนอะ?”

“อือ..อั้นอ้ออ้าอั๊นแอะ”

“ฮะอะไรนะ?”

“หมิงมันบอกว่าชั้นก็ว่างั้นแหละ”

“เหรอแฮปนี่เก่งว่ะ”

“เออวันนี้ไปเที่ยวกันดีมั้ย?”

“อือ..แล้วจะไปไหนเที่ยวที่ไหนดีอ่ะ?”

“สวนสนุกมั้ยได้ข่าวว่ามีสวนสนุกมาเปิดใหม่ด้วยอยู่ใกล้ๆหอเราด้วยแหละ”

“เออๆชั้นอยากไปพอดีเลยงั้นไปชวนพวกรุ่นพี่วัฟเฟิลดีมั้ย?”

“เดี๋ยวนี้หายใจเข้า-ออก เป็นวัฟเฟิลหมดเลยนะ”

“ก็มีแฟนน่ารักนี่นา...”

“เลี่ยนแท้...จะอ้วกว่ะ”

“งั้นไปกี่โมงดีอ่ะ” หมิงที่เงียบไปตั้งนานพูดขึ้นมา

“อือ...3โมงแล้วกันเนอะ”

“อื้อ...”

“ตอนนี้เพิ่งจะ7โมงเองเหลืออีกตั้งหลายชั่วโมงเลยอ่ะเออเดี๋ยวชั้นไปบอกซีว่านะ”

“ไม่ต้องหรอกโทรไปชวนก็ได้”

“นายมีเบอร์ซีว่างั้นเหรอ?”

“มีดินายไม่เคยขอเบอร์คุณซีว่าเลยเหรอวะ?”

“ถ้าเคยก็ต้องมีเบอร์ซีว่าสินี่ไม่เคยก็เลยไม่มี”

“เออๆงั้นเดี๋ยวบอกให้ 0923345674

“โอเคแต๊งกิ้วนะงั้นชั้นโทรเลยนะ”

“เออแล้วแต่มึงเห๊อะกูรำคาญ”

“ไม่เป็นไรชั้นไม่ถือสาคนมีความรัก”

“เอาล่ะโทรล่ะนะ ตื๊ด ตื๊ด ๆๆๆ”

“แกร๊ก สวัสดีครับผมแฮปนะครับ”

“เอ๊ะ แฮปงั้นเหรอคะมีอะไรรึเปล่าคะ?”

“คือว่าวันนี้พวกผมจะไปเที่ยวที่สวนสนุกกันนะครับเลยจะชวนซีว่าไปด้วยกัน”

“มีแค่พวกแฮปแล้วก็ชั้นคนเดียวงั้นเหรอคะ?”

“เปล่าครับเดี๋ยวผมจะชวนวัฟเฟิลไปด้วยน่ะครับ”

“อ๋อ...งั้นเหรอคะงั้นก็ได้ค่ะเจอกันตรงไหนดี? แล้วไปกี่โมงดีคะ?”

“เจอกันที่หน้าห้างฯข้างๆโรงเรียนเราแล้วกันเนอะเอาเป็นตอนบ่าย2ครึ่งแล้วกันเผื่อเวลาไว้เผื่อมีคนมาช้าแล้วกันแต่ไปจริงๆตอนบ่าย3โมงนะ”

“ค่ะงั้นแค่นี้นะคะ บาย ตื๊ดดดดดด.....”

“บาย......ครับ.....”

เอาล่ะได้คุยกันซักทีแค่นี้ระยะห่างก็ร่นระยะลงแล้วสินะ..เฮ้อ...ค่อยดีขึ้นหน่อย

“เออแฮป”

“อะไรอิเกียร์?”

“คือว่า.....รุ่นพี่วัฟเฟิลน่ะ”

“เออนายก็โทรหาวัฟเฟิลซะสิ”

“คือว่า...ชั้นไม่มีเบอร์รุ่นพี่เขาว่ะ”

“จริงอ่ะ..เฮ้ยนี่แกไม่เคยขอเบอร์วัฟเฟิลเลยงั้นเหรอ?”

“อื้อ..”

“ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเองซะแล้ว”

“หมายความว่าไงวะ?”

“ก็หมายความว่าแกน่ะเอาแต่ว่าคนอื่นแต่แกกลับเป็นซะเองไง”

“อ๋อ...”

“หล่อแต่โง่”

“เออชั้นมันโง่แต่หล่อก็ดีแล้ว”

“งั้นเดี๋ยวรอแป๊บหนึ่งเผื่อว่าชั้นยังไม่ได้ลบเบอร์วัฟเฟิลทิ้ง”

แล้วผมก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเลื่อนดูรายชื่อ พอซักพักก็เจอชื่อของวัฟเฟิลที่ผมเม็มไว้ว่า “ยัยโหด”

“เอาล่ะเจอแล้ว”

“ไหนๆเอ๊ะ ยัยโหด นี่มันใครอ่ะ?”

“ก็วัฟเฟิลไง”

“อ๋อ....แล้วแล้วตกลงเบอร์อะไรอ่ะ?”

“ฟังดีๆนะเบอร์ของวัฟเฟิลคือ 0914453269

“โอเคๆงั้นขอตัวแป๊บหนึ่งขอตัวไปโทรชวนแฟนสาวสุดที่รักก่อน”

“ไปเห๊อะ...น้ำเน่าขึ้นทุกๆวันนะแกเนี่ย”

“นี่แฮป”

“อะไรอีกล่ะหมิง”

“ไปชวนพวกเอโกะกับแตงไทยกันดีมั้ย?”

“เออก็ดีนะจะได้มีเพื่อนไปเยอะๆ”

“งั้นเดี๋ยวชั้นไปบอกก่อนแล้วกันนะเผื่อทั้งสองคนเขาไม่ว่าง”

“เออๆงั้นเดี๋ยวชั้นไปหาพวกเธอก่อนแล้วกันนะ”

“เออ...ชั้นรออยู่ในนี้แหละนะ”

“เออ”

หลังจากนั้นผมก็เดินลงมาจากหอแล้วเดินตรงไปที่ห้างฯทันทีเมื่อเข้าไปในห้างฯก็ไปเจอทั้งสองคนพอดีเลย

“คุณเอโกะ คุณแตงไทย”

“เอ๊ะ คุณแฮป ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน”

“คือว่าบ่ายวันนี้ผมจะไปเที่ยวที่สวนสนุกน่ะครับก็เลยมาชวนทั้งสองดู”

“เอ๊ะ บ่ายวันนี้เลยงั้นเหรอคะ?”

“ครับคุณแตงไทย”

“จำชั้นได้แล้วเหรอคะเนี่ย?”

“ครับคุณแตงไทยจะมีปานตรงคอส่วนคุณเอโกะมีปานตรงฝ่ามือข้างขวา”

“ละเอียดจังเลยนะคุณแฮปเนี่ย”

“แล้วตกลงบ่ายนี้ว่างมั้ยครับ?”

“อึก”

“ทั้งสองคนเป็นอะไรรึเปล่าครับร้อนเหรอครับหน้าแดงเชียว”

“ค่ะๆร้อน ร้อนจังเลยเนอะพี่เอโกะ”

“อื้อๆร้อนจังเลยเนอะ”

“ตอนบ่ายว่างมั้ยครับ?”

“วะ-ว่างค่ะ” ทั้งสองคนพูดพร้อมกันอีกแล้ว

“งั้นไว้เจอกันตอนบ่าย2โมงครึ่งแล้วกันนะครับ”

“ค่ะ” พูดพร้อมกันอีกแล้วแฮะ

“งั้นผมไปก่อนนะครับ”

“ค่ะ”

“พี่คะแล้วเรื่องที่เราต้องไปแคสติ้งค์ล่ะ?”

“นั่นสินะเอาไว้คราวหน้าแล้วกันเนอะ”

“อื้อ...” หลังจากนั้นฝาแฝดสาวทั้งสองคนก็หน้าแดงจัดและยังคงพร่ำเพ้ออยู่ในภวังค์ของตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น