วุ่นเรื่องรัก พลพรรคนักเรียน

ตอนที่ 2 : เปลี่ยนลุคให้นายเป็นเจ้าชายของเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 ต.ค. 58

ตอนที่2เปลี่ยนลุคให้นายเป็นเจ้าชายของเธอ

“แฮปๆคุณแฮปคะตื่นได้แล้วนะคะเช้าแล้วเตรียมตัวไปเรียนได้แล้วนะคะ”เสียงนี้มัน.....ซีว่านี่นา “ครับ...” แต่เมื่อผมลืมตามากลับเจอหมิงที่นั่งค่อมตัวผมอยู่และกำลังดัดเสียงให้เหมือนกับซีว่าพร้อมพูดใส่หน้าผม(แถมหลับตาอีกด้วย) “นี่นาย!!”ผมตระโกน “เฮ้ย!!ตื่นเมื่อไหร่วะเนี่ย?”หมิงทำท่าตกใจ “ก็ตอนที่แกกำลังดัดเสียงเป็นซีว่าไง” “ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ?”

“เออดิ” “หน้าขายหน้าจริง”มันน่าขายหน้าตั้งแต่แกมานั่งค่อมชั้นแล้วแหละ “มาปลุกชั้นแล้วทำไมไม่ไปปลุกเพื่อนนายด้วยล่ะ?” “อะไรกันอย่าทำตัวห่างเหินซะขนาดนั้นสิเพื่อนชั้นก็เหมือนเพื่อนนายนั่นแหละน่า” “งั้นเหรอ?” “ใช่งั้นชั้นขอตัวไปปลุกไอ้สี่ตาก่อนละกันนะ” “เชิญเลยเดี๋ยวชั้นก็จะไปเปลี่ยนเป็นชุดไปเรียนเหมือนกันน่ะ” แล้วผมก็เดินมาเปลี่ยนที่ห้องน้ำพร้อมกับแปรงฟันล้างหน้าอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า “ไอ้สี่ตาปล่อยชั้นนะเว้ย!!” ผมได้ยินเสียงหมิงมาจากข้างนอกเมื่อผมใส่กางเกงเสร็จก็รีบออกมาเมื่อผมออกมาก็ต้องเจอกับฉากเลิฟซีนที่มักจะเจอในหนังเกย์บ่อยๆนั่นคือเขาสองคนเมาท์ทูเมาท์กันอยู่“ทำไรกันน่ะ?”ผมถามไปพร้อมหัวเราะไป “ไอ้ไอ้อ่างอี้อายอิดอ๊ะ” เสียงพูดอู้อี้ของหมิงบอกกับผมซึ่งมันแปลว่า ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ “เฮ้ย!!หมิงแกทำไรชั้นวะ?”อิเกียร์ถามหมิง(แกน่าจะถามตัวเองมากกว่านะ) “แกดิที่ทำชั้น”หมิงออกห่างจากอิเกียร์แล้วเถียงทันที “ทำไรวะ?”อิเกียร์ถาม “แกจะจะจะ...”หมิงพูดตะกุกตะกัก “นายสองคนจูบกันน่ะ”ผมพูดไปหน้าตาเฉย “ฮะ!!อะไรนะ?”อิเกียร์ตกใจ “ตาย!!ความบริสุทธิ์ของชั้นนายทำลายมันหมดเลยนะไอ้สี่ตา”หมิงร้องโอดครวญ

“แกบริสุทธิ์ตายแหละ”อิเกียร์พูด “เอาเถอะๆไปเรียนกันเถอะจะสายแล้วนะ” “จริงด้วยงั้นไว้ค่อยเคลียร์ทีหลังแล้วแฮปนายห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกกับคุณซีว่าเด็ดขาดเลยนะ” “ก็ได้แต่นายต้องเลี้ยงข้าวชั้นวันนี้ทั้งวันเลยนะ” “ได้ตามประสงค์เลยองค์ชาย”ไม่ทันใดคนที่หมิงพูดถึงก็มา “อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน” เสียงหวานๆของสาวน้อยที่ผมได้เจอไปในเมื่อวานนี้วันนี้เธอใส่ชุดเดรสสีชมพูอ่อนคาดที่คาดผมสีชมพูอ่อนเป็นโบว์ลายจุดสีขาวพร้อมกับส่งยิ้มมาให้พวกผม(แล้วทำไมไม่ใส่ชุดนักเรียนหว่า?)“อรุณสวัสดิ์ซีว่า/ครับคุณซีว่า” “ทานข้าวเช้ากันรึยังคะ?” “ยังเลยล่ะคุณซีว่า” “งั้นเอาแซนวิชแฮมนี่ไปรองท้องก่อนแล้วกันนะคะ” “ขอบคุณ” แล้วผมก็กินแซนวิชเข้าไป “อื้ออร่อยดีนะ” “จริงเหรอคะคือว่าพอดีชั้นได้แฮมมาจากคุณแม่ที่ต่างประเทศน่ะค่ะก็ของดีนี่เนอะ” “อื้อ...” แล้วเธอก็ส่งยิ้มสดใสมาหาผมอย่างซีว่าเนี่ยนะที่จะมาเป็นกิ๊กของพี่หินเป็นไปไม่ได้เด็ดขาดออกจะใสซื่อซะขนาดนี้แถมเวลาเธอโกรธแม้แต่ช้างแมมมอสก็หยุดเธอไม่ได้เลยแท้ๆ...“คุณแฮปคะ” “ครับ?” “เหม่ออะไรอยู่เหรอคะ?” “เปล่าหรอกครับก็แค่คิดเรื่องที่บ้านนิดหน่อยน่ะครับ” “เฮ้!!แฮปไปได้แล้วจะสายแล้วนะ” “โอ้!เดี๋ยวตามไปเอ่อซีว่าเธออยู่ห้องเรียนไหนเหรอ?แล้ววันนี้ไม่เรียนเหรอเห็นแต่งชุดเดรส?” “ชั้นอยู่ห้องเรียนที่1ค่ะห้องเรียนชั้นใส่ชุดนอกเรียนกันได้น่ะค่ะ” เรียนเก่งอีกด้วยขนาดผมที่เรียนพิเศษตลอดปิดเทอมยังได้แค่ห้อง2เองนะเนี่ย(แต่ไอ้ห้องเรียนที่1นี่มีสิทธิ์ใส่ชุดนอกแบบนี้เจ๋งจัง) “งั้นผมไปก่อนนะ” “บายค่ะ” แล้วผมก็จากเธอตรงนั้น เมื่อห้องผมเรียนเสร็จผมกับหมิงและอิเกียร์ก็เดินไปที่ห้อง1 “กำลังเรียนคณิตศาสตร์เพิ่มเติมขั้นที่5อยู่นี่นา” “ขั้นที่5คืออะไร?” “เป็นวิชาพิเศษที่จะสอนเฉพาะห้อง1น่ะสิ” “งั้นเราไปรอคุณซีว่ากันที่ริมสนามฟุตบอลดีกว่าเนอะ” “ก็ได้งั้นไปซื้อขนมปังก่อนเถอะ” “เออ”

เมื่อผมหมิงและอิเกียร์ซื้อขนมปังเสร็จก็รีบมานั่งจองที่ที่ริมสนามฟุตบอล “นี่หมิงขอชั้นชิมขนมปังใส่กรอกไก่ของนายหน่อยสิ” “ไม่ได้” “ทำไมอ่ะ?” “ก็มันของชั้นนี่นาแล้วอีกอย่างนายก็ซื้อขนมปังไส้กรอกมาเหมือนกันนี่ไอ้สี่ตา” “ไม่เหมือนซักหน่อยของนายมันไส้กรอกไก่แต่ของชั้นมันไส้กรอกหมูนี่” “นายนี่มัน” “ทำไม?” “ฮิ ฮิ” “ขำอะไรของนายฮะแฮป?”

“ก็นายสองคนน่ะดูไปดูมาก็เหมือนพวกคู่เกย์ที่เพิ่งคบกันใหม่ๆเลยน่ะ” “ฮะ!!ชั้นกับมันเนี่ยนะ” “เออดิ” “ไม่มีทางหรอกแฮปเพราะว่าไอ้สี่ตาเนี่ยมันก็มีรุ่นพี่ที่มันชอบอยู่คนหนึ่งเหมือนกัน” “ใครเหรอ?” “ก็รุ่นพี่ที่เป็นดาวของที่นี่และสวยมากๆเป็นประธานนักเรียนเรียนก็เก่งครอบครัวมีฐานะพ่อเป็นประธานบริษัทการตลาดแห่งหนึ่งแม่เป็นบ.ก.แฟชั่นนิตยสารรายเดือนเชียวนะและยังเคยเป็นทหารหญิงมาก่อนด้วยล่ะ”อือ..ทำไมรู้สึกคุ้นเคยกับเธอคนนี้จังแฮะ “นั่นไงนั่นแหละรุ่นพี่....”

“วัฟเฟิล!!”ผมตระโกน “นายรู้ได้ไง?” “ไม่ต้องรู้หรอกน่ะงั้นชั้นขอตัวนะ” ผมรีบสตาชน์เครื่องเพื่อหนีทันทีแต่ว่า “ไปไหนจ๊ะพ่อตัวแสบ” สาวสวยร่างสูงใหญ่(กว่าผม)ก็ดึงคอเสื้อผมขึ้นมาเสมอหน้าของเธอ “เรื่องของชั้นน่ะวัฟเฟิลอย่ามายุ่ง”ผมตะโกนใส่วัฟเฟิลอย่างไม่ปราณี “ต้องยุ่งสิก็นายเป็นคู่หมั้นคู่หมายของชั้นนี่นา” “คู่หมั้น!คู่หมาย!”หมิงตระโกน “งั้นเหรอ!!”อิเกียร์ตระโกน “ไม่จริงซักหน่อยเธอมโนขึ้นมาเองต่างหาก”ผมรีบบอกปัดก่อนที่สองคนนี้จะคิดลึกมากไปกว่านี้

“แต่ตอนเด็กๆชั้นสวมแหวนขอนายแล้วนะ” แต่วัฟเฟิลก็ยังไม่ท้อถอย “นั่นมันก็แค่พิธีเก๊ๆน่ะแถมบ้าด้วย” “งั้นถ้านายหาแฟนให้ชั้นได้ล่ะก็ชั้นจะเลิกยุ่งกับนายแต่ถ้าหาไม่ได้ชั้นจะตามไปขอนายแต่งงานถึงที่บ้านนายเลยล่ะ” “แล้วชั้นจะไปหาที่ไหนกันเล่าคนที่จะทนความโหดของเธอได้น่ะ” “ว่าไงนะไอ้ตัวแสบ” “เปล่าซักหน่อย” “งั้นก็บายนะจ๊ะหนุ่มๆ” “เดี๋ยวๆชั้นหาแฟนให้เธอได้แล้ว”แต่อยู่ๆผมก็ปิ๊งไอเดียออกมาว่าเจ้าอิเกียร์แอบชอบวัฟเฟิลอยู่เหมือนกัน “ไหนใครล่ะ?”วัฟเฟิลพยายามมองหา “นี่ไงอิเกียร์เพื่อนชั้นเอง” “เนี่ยนะชั้นไม่ชอบเด็กเนิสอ่ะนะงั้นนายก็เตรียมตัวเป็นของชั้นได้แล้วล่ะแฮปเพราะในไม่ช้าชั้นจะมาสู่ขอนาย” แล้วเธอก็เดินจากไป “ฮือ...เธอไม่ชอบชั้นซะแล้วล่ะ”อิเกียร์ร้องไห้ “อือ.....ไม่ต้องห่วงหรอกอิเกียร์เดี๋ยวชั้นจะเป็นคนที่จะเปลี่ยนนายให้เป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวของยัยนั่นให้ได้เลยคอยดู” “ฮื้อ....”อิเกียร์ทำหน้าไม่ค่อยเชื่อถือผมซักเท่าไหร่ “ขอโทษด้วยนะคะที่มาช้าน่ะค่ะ...” “ไม่เป็นไรหรอกเพราะว่าเดี๋ยวพวกเราก็จะไปห้องสมุดแล้วน่ะ” “ไปทำไมกันเหรอ?” “เอ่อคือ....” “ไปทำรายงานของอาจารย์น่ะ” “งั้นก็ไปกันเถอะค่ะเพราะว่าชั้นก็จะไปเรียนเสริมอีกตั้ง2คาบแน่ะงั้นโชคดีนะคะ” “ครับ/โอ้” แล้วพวกผมก็รีบไปที่ห้องสมุดของโรงเรียน “นี่แฮปนายพาพวกเรามาที่ห้องสมุดทำไมกันเพราะว่ารายงานที่นายว่าน่ะอาจารย์ไม่เห็นจะสั่งเลย?” “นี่พวกนายไม่เคยโกหกกันเลยเหรอเนี่ย?” “ไม่นี่เพราะปกติถ้าพูดโกหกล่ะก็มักจะโดนคุณซีว่าด่าทุกทีและอีกอย่างพวกเราโกหกไม่เนียน” “ชั้นพาพวกนายมานี่เพื่อเปลี่ยนอิเกียร์ให้เป็นหนุ่มสุดหล่อของวัฟเฟิล” “จะทำได้เหรอ?” “ได้สิชั้นจะไปยืมนิตยสารหล่อขั้นเทพรายสัปดาห์มาให้แล้วกันนะ”

“อื้อเดี๋ยวชั้นสองคนรอข้างนอกนี่ล่ะนะ” “ไม่ได้นายสองคนต้องเข้าไปด้วย” “ทำไม?” “ก็ไปเปลี่ยนลุคไง” “?” เมื่อผมเข้าไปในห้องสมุดอยู่ๆหมิงก็นิ่งไปแล้วทำตาเคลิบเคลิ้มไม่รู้ทำไมกัน “นายเป็นอะไรของนาย?” แล้วอิเกียร์ก็ลากผมไปที่โซฟาสีส้มเก่าๆแล้วก็พูดกับผมว่า “นายเห็นผู้หญิงคนนั้นมั้ย?”อิเกียร์ชี้ไปทางบรรณาลักษณ์ “บรรณาลักษณ์น่ะเหรอ?” “อื้อเธอเรียนมหาลัยอยู่ใกล้ๆนี่เองอยู่ปี3แล้วตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอมเธอก็เลยมาทำงานพิเศษน่ะ” “แล้วทำไม?” “ไอ้ตาตี่แอบชอบเธอคนนั้นอยู่น่ะ” “แล้วซีว่าล่ะ?” “หมิงเป็นลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ค่อยจะรู้จักกันซักเท่าไหร่กับคุณซีว่านะไม่มีทางรักกันได้หรอก” “เพิ่งรู้นะเนี่ยแล้วทำไมนายถึงชอบวัฟเฟิลแทนที่น่าจะชอบซีว่ามากกว่า?” “ก็คุณซีว่ามีเจ้าของแล้วนี่นา...” หรือว่าเจ้าของนั่นจะเป็นพี่หินจริงๆกันนะ “แล้วเรื่องที่จะเปลี่ยนชั้นน่ะทำไงเหรอ?” “เดี๋ยววันนี้ก็รู้รอให้เลิกเรียนก่อนเถอะ”

“เฮ๊ะ?” เมื่อผมยืมนิตยสารเสร็จก็รีบลากตัวหมิงออกจากห้องสมุดแล้วรีบไปเรียนต่อและแล้วก็เลิกเรียนจนได้ผมกับพวกหมิงเดินออกจากโรงเรียนไปที่ห้างฯเล็กๆที่หนึ่งเมื่อผมเข้าไปก็มีผู้หญิงผมสีกาแฟนัยน์ตาสีดำแต่งชุดเมดกระโจนเข้ามาหาผม

อั่ก “อุ๊ย!! ขอโทษด้วยค่ะพอดีแมวของชั้นมันวิ่งหนีชั้นน่ะค่ะ”สาวน้อยคนหนึ่งวิ่งมาทับผม “ไม่เป็นไรครับ” แล้วเธอก็ลุกออกจากตัวผมแล้วมองหน้าผม “มีอะไรเหรอครับ?” “ปะเปล่าค่ะ” “เป็นอะไรรึเปล่าหน้าแดงเชียว” “เปล่านี่คะแล้วพวกคุณกำลังหาอะไรกันอยู่เหรอคะ?” “อ๋อก็พวกเครื่องแต่งกายชายน่ะครับแล้วที่นี่มีร้านตัดผมชายรึเปล่าครับ” “มีค่ะพอดีพ่อชั้นเขาพอตัดเป็นน่ะค่ะ” “งั้นขอรบกวนหน่อยนะครับ” “ย้าก!!!” “เฮ้ย!!” ผมรับไม่กวาดที่ตาลุงคนหนึ่งถือมาจะหวดพวกผม“ทำอะไรน่ะลุง?” “เอ็งเข้ามาในบ้านข้าได้ยังไง” “ก็นี่มันห้างฯนี่ลุง” “ฮะ!เอ่อ....เออใช่ขอโทษด้วยนะครับคุณลูกค้า” “ไม่เป็นไรครับ” “นี่คุณพ่อของชั้นเองค่ะพอดีพ่อเขาเป็นโรคหลงๆลืมน่ะค่ะ” หญิงสาวผมยาวสีดำสนิทนัยน์ตาสีฟ้าเป็นประกายปากเรียวสีชมพูอ่อนแต่งตัวคลอสเพลย์เป็นชุดเมด “เอ๊ะ!ทำไมคุณสองคนหน้าเหมือนกันล่ะ” “ชั้นสองคนเป็นฝาแฝดกันน่ะค่ะชั้นเอโกะเป็นพี่สาวค่ะส่วนนี่น้องสาวชั้นแตงไทยค่ะ” ทำไมเป็นฝาแฝดกันแต่ชื่อเนี่ยคนละประเทศเลยหว่า... “งั้นเชิญเลือกตามสบายเลยนะคะ” “ครับ งั้นเราไปดูเสื้อผ้าก่อนแล้วกันนะ” “อื้อ” เมื่อไปถึงอิเกียร์ก็เลือกชุดที่เฮ่ยที่สุดนั่นคือเสื้อแขนยาวย้วยลายดำสลับขาวกับกางเกงขายาวย้วยสีน้ำตาล “เฮ้อ..ชั้นว่านายอย่าเลือกเลยนะเดี๋ยวชั้นกับหมิงเลือกให้เอง”

“กะกะก็ได้” แล้วผมกับหมิงก็ไปเลือกชุดมาแล้วลองให้อิเกียร์ใส่ดูไม่ดีซักชุดและแล้วก็มาถึงชุดสุดท้าย เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนส์สีฟ้าคราม

เมื่ออิเกียร์ออกมาพวกผมถึงกับต้องอุทาน

“หล่อ ขั้น เทพ!!!!

“ว้าวนายนี่ก็พอมีสเน่ห์อยู่นะ”

“งะงะงั้นเหรอ?...”

“ต่อไปก็รองเท้าคู่นี้หมวกใบนี้ และท้ายที่สุดตัดผม” ลุงที่จะฆ่าเราก็พาอิเกียร์ไปนั่งแล้วเริ่มตัดผมทันทีอิเกียร์ทำหน้าแหยแต่เมื่อตัดเสร็จต้องบอกว่าขั้นเทพครับลุงแกตัดทรงผมที่ผมกำลังต้องการอยู่พอดีนั่นคือซอยผมให้สั้นเหมือนทรงผมของซองซัมดอง (จากเรื่อง Dream high) ดาราเกาหลีที่พี่สาวของผมกำลังติดอย่างงองแงมอยู่

“ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ?”

“วันนี้พิเศษไม่คิดเงินค่ะ”

“โอ้ดีจริงๆเลยนะครับ”

“ค่ะคุณโชคดีมาก” แล้วผมกับเพื่อนๆก็ออกจากห้างฯนั้นทันที

“พี่คะวันนี้ห้างฯเราไม่ได้จัดงานพิเศษอะไรซะหน่อยนะแล้วพี่ให้เขาฟรีทำไม?”

“พ่อรู้”

“อะไรเหรอคะคุณพ่อ?”

“พี่แกเจอคนพิเศษเข้าให้แล้วล่ะสิ”

“เอ๋?”

เมื่อผมกลับมาถึงที่หอก็มีคนมายืนรออยู่ที่ตึก25ที่เป็นหอที่ผมอาศัยอยู่

“เอ๊ะทำไมคนๆนั้นหน้าคุ้นๆนะ?”

“ก็รุ่นพี่หินไง”

“อ๋อรุ่นพี่หินนี่เองเอ๊ะ!แล้วมาทำไม?”ไม่นานคำตอบก็มาพี่หินรับสาวร่างเล็กขึ้นรถยนต์สีดำแล้วขับออกไปจากโรงเรียน

“ต้องเป็นคุณซีว่าแน่ๆเลยที่นั่งรถไปกับรุ่นพี่หินน่ะ”

“จะใช่เหรอ?”

“แน่นอนก็สองคนนั้นคบกันอยู่นี่นา”จริงเหรอเนี่ยทั้งสองคนคบกันอยู่จริงๆอย่างซีว่าเนี่ยนะจะกล้าแย่งผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วน่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น