วุ่นเรื่องรัก พลพรรคนักเรียน

ตอนที่ 10 : สวนสนุกโหดมันส์ฮา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

ตอนที่10สวนสนุกโหดมันส์ฮา

แล้วไม่นานพวกเราก็มาถึงที่หมาย สวนสนุกนี้เป็นสวนสนุกเล็กๆแต่มีเครื่องเล่นที่น่าเล่นและดูโหดๆเต็มไปหมด

“งั้นไปซื้อตั๋วกันก่อนเถอะนะ”

“อื้อ”แล้วพวกเราก็ไปซื้อตั๋วกันและที่สำคัญคนที่ออกเงินค่าเข้าก็คือผมนี่ล่ะครับเพราะดันออกปากชวนไปน่ะสิครับ

“ค่าตั๋วเจ็ดคน...ทั้งหมด..แปดร้อยสี่สิบบาทค่ะ”

“นี่ครับ...” ผมยื่นแบงค์ร้อยแปดใบกับแบงค์ยี่สิบสองใบ

เฮ้อ...เงินค่าขนมทั้งอาทิตย์หมดไปเกือบหมดเลย...นี่ถ้าผมไม่ทำงานพิเศษล่ะก็ตังค์หมดแน่ๆ

แล้วพวกผมก็เข้าไปในสวนสนุกทันที เครื่องเล่นแรกที่เราไปเล่นกันก็คือ...ไวกิ้งครับ

“แฮปไม่เล่นอันนี้ได้มั้ยอ่ะ?” อิเกียร์ทำท่ากล้าๆกลัวๆอยู่ข้างหลังวัฟเฟิล

“ไม่ได้นะเว้ย..เครื่องนี้นะเป็นจุดสำคัญของสวนสนุกนี้เลยรู้เปล่า?”

“แล้วแกรู้ได้ไง” วัฟเฟิลถามผม

“ก็อ่านตรงนี้อ่ะดิ” ผมชี้ไปทางข้างหน้าที่มีแผนที่ติดไปอยู่พร้อมกับบอกว่าส่วนไหนเป็นส่วนสำคัญของสวนสนุก

“ไม่ต้องกลัวหรอก...หรือว่าแก...ไอ้สี่ตาแกเป็นเกย์ล่ะสิแค่เครื่องเล่นแค่นี้ทำเป็นกลัวไปได้..อย่างนี้รุ่นพี่วัฟเฟิลจะฝากหัวใจไว้ได้มั้ยวะ?”

โอโห ผมเพิ่งจะรู้นะครับว่าหมิงสามารถพูดคำที่เลี่ยนสุดๆแบบนี้ได้ไม่เสียเวลาที่ดูหนังรักบ่อยๆ

“เปล่านะเว้ย ชั้นเป็นชายที่รุ่นพี่วัฟเฟิลสามารถฝากหัวใจไว้ได้แน่นอน”

แล้วอิเกียร์ก็ขึ้นไปนั่งบนไวกิ้งค์เป็นคนแรก

“งั้นพวกเราไปกันเหอะเดี๋ยวอิเกียร์มันรอนานแล้วเดี๋ยวฉี่มันแตก”ผมพูดกระแทกกระทั้นมันนิดหน่อย

“ไม่ไหลหรอกเว้ย..แต่ขึ้นมาเร็วๆหน่อยเหอะ ชั้นรู้สึกหนาวๆว่ะ”

“เออ”

แล้วพวกเราก็ขึ้นไปประเดิมไวกิ้งค์เป็นพวกแรก

“เอาล่ะนะคะทุกคน พร้อมกันรึยังเอ่ย ถ้าพร้อมแล้วเริ่มเลยนะคะ”เสียงของพิธีกรสาวบอกเริ่ม

หลังจากนั้นเรือไวกิ้งก็เริ่มขยับอย่างเบาๆ....แต่แล้ว ซักพักมันก็แรงขึ้นแล้ว....

“เฮ้ย!!!!!!!!!จะแรงไปไหนวะเนี่ย?” อิเกียร์ตระโกนลั่น

“สนุกดีเว้ย....” วัฟเฟิลตระโกนพร้อมยิ้ม

“สนุกดีออกนะคะ” ซีว่ายิ้มไปยิ้มมาพร้อมจับข้างหน้าที่นั่งไว้แน่น

“แล้วแกล่ะหมิง? อ้าวเฮ้ย!!!!!!!” ที่ผมตกใจก็เพราะว่าหมิงมันสลบไปตั้งแต่เริ่มแรงแล้วล่ะครับ

“กะ-กลัวจังเลยค่ะพี่”แตงไทยพูดเสียงสั่น

“พี่ก็เหมือนกัน”เอโกะก็เสียงสั่นเช่นกัน

เอโกะและแตงไทยที่นั่งอยู่ข้างๆผมเอโกะอยู่ข้างขวาแตงไทยอยู่ด้านซ้ายพูดกันอย่างเบาๆและเสียงสั่นๆ

ผมเลยโอบไหล่ของพวกเธอเอาไว้พร้อมพูดว่า

“ไม่เป็นไรนะครับผมอยู่ตรงนี้แล้วไม่ต้องกลัว”เธอทั้งสองนั่งเงียบ

“ไหวมั้ยทำไมหน้าแดงกันจัง?”

“ไหวค่ะชั้นไหว”เอโกะพูด

“ชั้นก็ไหวค่ะ”แตงไทยพูด

“หายกลัวกันหรือยังครับ?”

“ยังกลัวอยู่นิดหน่อยน่ะค่ะ”เอโกะพูด

“ชั้นก็เหมือนกันค่ะ”แตงไทยพูด

“งั้นผมจะโอบไหล่พวกคุณจนกว่าจะหายกลัวกันนะครับ”

“ค่ะ” ทั้งสองพูดพร้อมกัน

“หมดรอบแล้วค่ะทุกคนเชิญไปเล่นเครื่องเล่นเครื่องต่อไปได้เลยค่ะ”พิธีกรสาวพูด

แล้วพวกผมก็ลงมาจากเรือไวกิ้งค์แต่ก่อนอื่นต้องเรียกหมิงก่อนเพราะตอนนี้มันยังไม่ตื่นเลย

“หมิงตื่นได้แล้ว”

“เออ...”มันพูดพร้อมทำหน้าตาเหมือนใกล้ตาย

แล้วพวกเราก็ไปบ้านหิมะ ไปกินไอศกรีม ไปซื้อสายไหม ไปเล่นรถไฟลอยฟ้า ไปเล่นเรือ และที่สุดท้ายที่พวกผมไปกันก็คือ.....บ้านผีสิงครับ

“โอ้โห บรรยากาศสุดๆเลยว่ะ”หมิงพูดพร้อมทำท่าทางระริกระรี้(ทีแบบนี้ดันชอบทีไวกิ้งค์เอ็งสลบไปคนแรกและคนเดียวด้วย)

“เออน่ากลัวดีว่ะงั้นเข้าไปกันเหอะ”ผมพูดกับมันที่ยังไม่เลิกทำท่าทางระริกระรี้

แล้วพวกผมก็เข้าไปในบ้านผีสิงเมื่อเดินเข้าไปผมก็เห็นอิเกียร์หลบอยู่หลังวัฟเฟิลแถมตัวสั่นระริกระริก

“เป็นอะไรเปล่าวะอิเกียร์?”ผมถามอิเกียร์ที่เดินอยู่ข้างหน้าผม

“กลัวนิดหน่อยเว้ย”มันตระโกนซะหูผมแทบพัง

“แต่แกสั่นมากเลยนะเว้ย” หมิงพูดพร้อมมองหน้าอิเกียร์อย่างเหยียดหยามนิดๆ

“งั้นเดี๋ยวชั้นนำหน้ารุ่นพี่วัฟเฟิลเองเว้ย” แล้วมันก็เดินนำหน้าวัฟเฟิลทันที

เมื่อเดินไปได้ซักพักผีก็โผล่มาอิเกียร์กรี๊ดทันที

“กรี๊ด!!!!!!! ผีๆ!!!!!

“ไอ้สี่ตามึงเป็นตุ๊ดใช่มั้ย?”หมิงตระโกนถามอิเกียร์ที่กรี๊ดลั่น

“เปล่าเว้ย”อิเกียร์ก็ตระโกนไม่แพ้กัน

แล้วเมื่อเดินไปซักพักผีจับขาของเอโกะส่วนแตงไทยถูกผีจับหลัง

“กรี๊ด!!!!!! ช่วยด้วยค่ะ” ทั้งสองพูดพร้อมๆกัน

ผมวิ่งไปหาทั้งคู่ที่เดินอยู่ข้างหลังทันทีแล้วรีบอุ้มทั้งคู่ไปทันที

“อ๊ะ แฮปซัง”เอโกะพูดพร้อมทำท่าตกใจนิดหน่อย

“คุณแฮป”แตงไทยพูด

“ไม่เป็นไรนะครับ?”

“ค่ะแล้วทุกคนไปไหนแล้วล่ะคะ?”

“ออกไปข้างนอกกันแล้วน่ะครับจะกลับบ้านกันแล้วด้วย”

“งั้นเราไปกันเถอะค่ะ”

“โอ๊ะ!!!!! ขอโทษนะครับที่ถือวิสาสะอุ้มคุณทั้งสองคนน่ะ”ผมเพิ่งรู้ตัวว่าผมอุ้มทั้งคู่นานไปแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะงั้นพวกเรากลับกันเถอะค่ะ”เอโกะรีบตัดบททันที

“ครับ”

แล้ววันนั้นพวกเราก็กลับบ้านกันพร้อมความสุข


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น