คัดลอกลิงก์เเล้ว

Free!! Fanfiction Haru x makoto

โดย M 4Z

ผมชื่อทาจิบานะ มาโคโตะ ครับ ตอนนี้กำลังประสบปัญหาการแอบรักเพื่อนอยู่ครับ ผมจะทำยังไงให้เขารู้ดี..ว่าผมชอบเขามากขนาดไหน เฮ้อ...กลุ้มใจจังเลย

ยอดวิวรวม

42

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


42

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 พ.ค. 62 / 20:31 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฝากคู่นี้ไว้ในอ้อมกอดของใครหลายๆคนที่กดเข้ามาอ่านด้วยนะคะ อาจไม่ได้มีฉากวายมากแต่มันน่ารักตามสไตล์มาโคโตะคุง งั้นไปเริ่มอ่านกันได้เลยค่ะ
เซอร์วิสเล็กๆน้อยๆ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 1 พ.ค. 62 / 20:31

บันทึกเป็น Favorite


ผมชื่อ ทาจิบานะ มาโคโตะ เป็นนักเรียนชั้นม.ปลายของโรงเรียนแห่งหนึ่งแถวๆบ้าน ตอนนี้ผมกำลังประสบปัญหาเรื่องความรักครับ และมันเป็นความรักที่ไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่างหาก เพราะว่าผม...แอบหลงรักเพื่อนสนิทของผมคนหนึ่งเข้าเสียได้

“มาโคโตะ” เจ้าของความรักเจ้าปัญหานั้นเรียกชื่อของผมพลางมองหน้าของผมด้วยดวงตาแสนเย็นชาของเขา ผมเองก็ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าเพราะอะไรผมถึงได้ชอบคนแบบนี้ได้ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเราทั้งสองคนสนิทกันมากผมก็เลยเผลอรู้สึกอะไรแบบนั้นไป?

“มีอะไรงั้นเหรอ...ฮารุ? ผมถามพลางมองหน้าของเขา เขาถอนหายใจก่อนที่จะเดินผ่านตัวผมไป บางทีไอ้การเย็นชาของนายที่ฉันชอบมันก็ทำลายความรู้สึกของฉันเหมือนกันนะ..ฮารุ

“มาโคโตะจัง” เสียงทุ้มต่ำนั้นดังขึ้น มีคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะเรียกชื่อของผมแล้วเติมจังไปด้วยแบบนี้ นางิสะไงล่ะ แต่ทำไมคราวนี้เสียงถึงได้ต่ำขนาดนี้กันนะ?

“มีอะไรเหรอนางิ- เอ๊ะ?ไม่ใช่นี่” ผมหันหลังไปตามต้นเสียงแล้วกำลังจะพูดชื่อของนางิสะแต่คนที่อยู่ด้านหลังนั้นกลับไม่ใช่   นางิสะแต่เป็นผู้ชายตัวใหญ่คนหนึ่งที่กำลังยืนยิ้มอยู่อย่างร่าเริง

“ใครน่ะ? ฮารุที่เดินนำหน้าไปนั้นเดินกลับมาพลางถามผมที่กำลังยืนงงอยู่

“เอ่อ..ฉันเองก็ไม่รู้จักเขาเหมือนกัน” ผมกระซิบบอกพลางหันไปมองหน้าของเขาอีกครั้ง เขายิ้มกว้างก่อนที่จะเดินมาแล้วจับมือของผมขึ้นมา

“ได้โปรด มาคบกับผมทีเถอะนะครับ!!” เขาบอกพลางยิ้มกว้าง ผมเบิกตาโพลงด้วยความตกใจแถมยังอ้าปากค้างกับสิ่งที่เขาพูดมาอีกต่างหาก มาขอผมคบงั้นเหรอ?แต่ว่าผม...เป็นผู้ชายนะ?แถมยังตัวใหญ่เหมือนยักษ์อีกต่างหาก ถ้าผู้ชายจะมาขอคบจริงๆล่ะก็...ต้องเป็นแบบฮารุสิ ทั้งตัวเล็ก แล้วก็มีร่างที่ผอมบาง ไม่ใช่ผม

“ห๊ะ? ฮารุส่งเสียงขึ้นมาพลางเดินมายืนข้างๆของผมแล้วมองหน้าของชายคนนั้นเขม็ง

“มาโคโตะคุงน่ะยังไม่มีแฟนใช่มั้ยล่ะ งั้น..ช่วยมาคบกับผมได้มั้ยครับ? เขาถามพลางจับมือของผมแน่นขึ้นไปอีก นี่เรื่องจริงงั้นเหรอ?ไม่ใช่ว่านางิสะจ้างมาแกล้งเราหรอกใช่มั้ย?เจ้านั่นยิ่งชอบแกล้งผมอยู่ด้วย

“ไม่มีแฟนก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะต้องตอบตกลงเป็นแฟนกับนายนี่” ฮารุบอกแล้วเอามือของเขามาปัดมือของชายคนนั้นออกไป ทำอะไรของนายน่ะฮารุ? ทำไมแบบนี้เดี๋ยวก็มีเรื่องกันหรอก

“ฮารุ?” ผมบอกพลางมองหน้าของเขา เขาขมวดคิ้วพลางยื่นมือของเขามาจับมือของผม จะ...จับมืองั้นเหรอ? ทำอะไรของนายน่ะฮารุ? นายไม่เคยคิดจะจับมือฉันเลยนี่นา แล้วไหง..ตอนนี้ถึงมาจับกันล่ะ?

“แต่เรื่องนี้มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับ “เพื่อนสนิท” อย่างคุณนี่ครับ” ชายคนนั้นบอกพลางยิ้มกว้างอีกครั้ง ฮารุจับมือของผมแน่นขึ้นพลางกำหมัดที่มืออีกข้างหนึ่งของเขาเอาไว้ด้วยความโกรธที่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคือเรื่องอะไร

“ทำอะไรกันอยู่งั้นเหรอมาโคโตะจัง ฮารุจัง? เสียงของนางิสะดังขึ้นผมรีบหันไปมอง เขากำลังเดินมาหาพวกผมด้วยท่าทางสงสัยแบบสุดๆ

“นางิสะ เรื่องนี้นายเป็นคนทำใช่มั้ย? ผมจับมือของนางิสะมาพลางถาม เขาทำหน้างง

“อะไรงั้นเหรอ? เขาถาม

“ก็เรื่องผู้ชายคนนี้ไง นายจ้างเขามาให้มาขอคบฉันใช่มั้ยล่ะ? ผมถามพลางเขย่าร่างของเขา แต่นางิสะกลับส่ายหน้าไปมาพลางบอกว่าเขาไม่รู้จักผู้ชายคนนั้นเลยด้วยซ้ำ ผมทำหน้าเสียพลางหันไปมองฮารุและผู้ชายคนนั้นที่เอาแต่จ้องหน้ากันมาตั้งแต่ผมเริ่มคุยกับนางิสะแล้ว

“เอาเป็นว่า ฮารุกลับเข้าไปในห้องก่อนเถอะนะด้วยฉันจะขอคุยกับเขาสักหน่อยน่ะ” ผมบอกพลางมองฮารุแต่เขากลับหันหน้ามามองผมด้วยท่าทีไม่พอใจ

“ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าไอ้หมอนี่จะยกเลิกความคิดบ้าๆนั่นซะ!” ฮารุตะคอกพลางหันไปมองหน้าของชายคนนั้น ผมแอบตกใจนิดๆที่จู่ๆเขาก็ตะคอกเสียงดังขึ้นมา ผมถอยห่างออกมาจากเขานิดหน่อยเพราะไม่อยากจะให้เขาโมโหไปมากกว่านี้

“โอ๊ะโอ...เหมือนคุณจะทำให้เขากลัวแล้วนะ คุณนานาเสะ” ชายคนนั้นบอกพลางยิ้มมุมปากพลางมองมาที่ผม ฮารุสะดุ้งตัวเล็กน้อยพลางหันมามองผมที่ยืนห่างจากเขามานิดหนึ่ง ไม่นะ..ฉันไม่ได้กลัว...ก็แค่...ไม่อยากจะให้นายโมโหไปมากกว่านี้ต่างหากล่ะ

“มาโคโตะ” เขาเรียกชื่อของผมด้วยเสียงปกติและกำลังจะเดินมาหาผมแต่ชายคนนั้นกลับวิ่งมาแล้วโอบร่างของผมเอาไว้เสียก่อน

หมับ!

“อ๊ะ? ผมอุทานออกมาพลางมองหน้าของชายคนนั้น เขาค่อยๆเอามือมาลูบที่แก้มของผมก่อนที่จะใช้หางตาของเขามองไปที่ฮารุ ฮารุมองค้อนแล้วเดินพุ่งตรงมาหาผม เขากระชากร่างของชายคนนั้นไปแล้วมายืนบังร่างของผมเอาไว้

“อย่ามายุ่งกับเขา” เขาบอกพลางมองด้วยสายตาที่ดุดัน ชายคนนั้นแสยะยิ้มก่อนที่จะหันมาสบตาของผม

“เอาไว้คราวหน้าเราค่อยมาคุยกันเรื่องนี้แล้วกันเนอะ มาโคโตะจัง วันนี้เหมือนว่าสุนัขของนายมันจะหวงก้างขั้นรุนแรงขึ้นมา งั้นฉันไปก่อนนะ” เขาบอกแล้วโบกมือลาก่อนที่จะเดินจากไป ผมมองแผ่นหลังของเขาค่อยๆหายไปก่อนที่จะถอนหายใจเสียงดัง อะไรของเขากันนะ ทำตัวเหมือนลมเลย พัดมาแล้วก็พัดไป แล้วตกลง..เขาชื่ออะไรกันแน่นะ?

“นี่!ชอบหมอนั่นขึ้นมาแล้วหรือไง มองอยู่นั่นแหละ!” ฮารุตระโกนถามขึ้นมาพลางจับข้อมือของผมไปหาเขา

“เอ๊ะ?เปล่าๆแค่สงสัยว่าเขาเป็นใครเท่านั้นเอง” ผมบอกพลางยิ้ม ฮารุเลิกคิ้วข้างหนึ่งก่อนที่จะถอนหายใจยาวออกมา

.........นึกว่าชอบไปแล้วซะอีก แบบนั้นฉันต้องตายตรงนี้แน่เลย......... “

“เอ๊ะ?เมื่อกี๊พูดว่าอะไรนะฮารุ?ฉันไม่ค่อยได้ยินน่ะ” ผมถามพลางยื่นหน้าไปใกล้ๆเขาเพราะว่าเสียงของเพื่อนๆห้องอื่นๆคุยกันเสียงดังมาก

“ม..ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย เข้าห้องได้แล้ว เดี๋ยวไอ้บ้านั่นก็โผล่มาอีกหรอก” เขาพูดพลางจับมือของผมแล้วพาผมเดินเข้าห้องเรียนไป จะว่าไป...ความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็...ดีเหมือนกันเนอะ เอาเถอะ ถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่..จะลองสารภาพความรู้สึกที่มีต่อฮารุให้เขาฟังดูแล้วกัน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ M 4Z จากทั้งหมด 32 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น