คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ShortFic –SJ // WonKyu] Falling In Love

โดย Heedictator32

เธอเอาหัวใจของฉันไปแล้ว ฉันจะทำยังไงได้หล่ะ... ถ้าเธอนั้นรู้สึกแบบเดียวกับฉันบอกฉัน...

ยอดวิวรวม

469

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


469

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


7
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ก.ย. 56 / 17:24 น.
นิยาย [ShortFic –SJ // WonKyu] Falling In Love [ShortFic –SJ // WonKyu] Falling In Love | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ก.ย. 56 / 17:24


Title : Falling in Love

Couple : Siwon x Kyuhyun

 

 

คุณรู้จักเกมคยูรึเปล่า? คนที่เป็นเซียนเกมอันดับหนึ่งในเวลานี้ คุณรู้มั้ยว่าเค้าคนนี้ไม่เคยแพ้ใครติดต่อกันเกินสองครั้ง แต่ตอนนี้เซียนเกมมือหนึ่งแถมหล่อขั้นเทพ (?) อย่างโจว คยูฮยอน กำลังเผชิญกับวิกฤตนั้นอยู่ นั่นเพราะ...

"เหี้ยวอน!!! มึงเบาเพลงดิ กูเสียสมาธิ"

"..."

"..."

"..."

'GAME OVER'

"สัสวอนนน กูตายรอบที่สามแล้วนะ หมดกันเครดิตกู มึงกรุณาปิดเพลงด่วนๆเลยไอ้คุณชายโลกสวย ฟังวนอยู่ได้เนี่ย ตั้งแต่เพลงมันปล่อยมามึงฟังไปกี่รอบแล้วห่า เห็นใจกูบ้างเด้"

ผมละสายตาออกจากจอคอมอันเป็นที่รักยิ่ง ก่อนจะหันไปสวดใส่เพื่อนรักที่นั่งทำหน้าเคลิ้มใส่ไอแพด จริงๆถ้าแค่เปิดเพลงจากไอแพดมันก็โอเคอยู่หรอก แต่ครั้งนี้ไอคุณชายมันดันคึกอะไรขึ้นมาไม่รู้ เอาลำโพงมาต่อซะดังลั่นห้อง แถมเปิดอยู่เพลงเดียวอีก ประสาทไม่กินให้มันรู้ไป - -'

"..."

"ได้ยินกูมั้ย ฟังจนหูหนวกไปแล้วเหรอไงวะ"

"ก็ชอบอะ"

กว่าแม่ งจะตอบ เพลงจบพอดี - -; สงสัยผมคงจะไม่สำคัญเท่าเพลงใหม่ของนักร้องวงโปรดสินะ
บ่องตงเคืองอะ แล้วดูคำตอบมัน สั้นชิปหายเลย =.= แต่ยังดีที่ยอมปิดเสียงให้นะ กูขอบพระคุณมึงมากเลยไอพี่ชาย ถ้าไม่ปิดมีหวังได้เดินเข้าไปทุ่มไอแพดแม่ งแหงๆ

"ก็รู้ว่าชอบ แต่ฟังบ่อยขนาดนี้ไม่เบื่อบ้างหรอวะ แถมเปิดซะดังเลยกลัวคนไม่รู้ว่ามึงชอบ 2NE1? มึงไปฟังในห้องมึงไม่ก็ใส่หูฟังเถอะ กูไม่มีสมาธิเลย มึงคิดดู เซียนเกมอย่างกูต้องมาเสียสถิติที่ทำไว้เพราะเพลงมึงอ่า แล้วงี้กูจะเรียกตัวเองว่าเซียนเกมได้มั้ยสาสส"

"โถ่~น้องเกียมที่รัก ถ้ามันรบกวนสมาธิขนาดนั้น ก็ปิดคอมแล้วมานั่งดูปาร์คบอมกับพี่เถอะ พักสายตาและสมองมามองสิ่งสวยๆงามๆดีกว่าน้า บิ้วตี้ฟลูเวิลด์สุดๆ"

"บิ้วตี้พ่องดิ กูเครียดนะ แล้วก็เลิกเรียกกูว่าเกียมซะที ผิดครั้งเดียวล้อยันลูกโต ไอห่านี่ อย่าพยายามลากกูออกนอกประเด็นนะ =.=//"

"นอกประเด็นตรงไหน ประเด็นเดียวกันทั้งนั้นอ่ะ มามะ กูอยากให้มึงฟังเพลงนี้จริงๆนะ"

"มึงอยากหรือไม่อยากกูก็ฟังจนเบื่อแล้วเนี่ย ไม่ต้องมาลากกูไปนั่งข้างๆมึงก็ได้ยิน เปิดอย่างดังอะใครไม่ได้ยินแม่ งต้องไปเชคหูแล้ว ยังดีที่ห้องข้างๆไม่เขวี้ยงไหกิมจิมาให้ -.- "

"ใจเยนนน จริงๆกูพูดผิด ไม่ได้อยากให้มึงฟังอย่างเดียว อยากให้มึงดูด้วย บอมมี่สวยสุดๆเลยน้า เลิกเล่นเกมแปบนึงแล้วมาดูเป็นเพื่อนกันนะ กูสัญญาว่าถ้ามึงยอมเดี๋ยวกูเสียบหูฟังแน่นอน"

ผมมองไอเพื่อนบ้าอย่างชั่งใจ แต่ยังไม่ทันจะต้องคิดต้องตอบอะไรมันก็เดินมาลากผมไปนั่งข้างๆ
แม่ งเรียบร้อย แถมไอที่จับมือไว้ตอนลากมาก็ไม่ยอมปล่อยอีกนะ มัดมือชกกูสุดๆ -"-

"โคตรเอาแต่ใจ"

"กูเอาแต่ใจมึงเนี่ยแหละ"

"?"

ผมมองหน้าชีวอนอย่างงงๆ แม่ งพูดไรวะ เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เกทเลย นี่มึงพูดภาษาเดียวกับกูป่าววะเนี่ย กำลังจะอ้าปากถามไอบ้าที่นั่งข้างๆก็บอกให้ตั้งใจดู บอกตรงๆเลยว่าผมสนใจหน้าม้าๆของมันมากกว่า เอ็มวี Falling in Love ของ 2NE1 เพราะงั้นผมก็เลยนั่ง(แอบ)มองหน้ามันแทน จริงๆหน้าแม่ งก็ยาว ปากแม่ งก็เหมือนโจ๊กเกอร์ไม่รู้จะกว้างไปไหน มีดีแค่ลักยิ้มกับจมูกโด่งเนี่ย กูชอบมึงไปได้ไงวะ ไอเหี้ยยิ่งคิดยิ่งงงตัวเอง
-
0-;

เราสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ม.ปลายละ จนตอนนี้อยู่ปีสามก็ยังทนคบกันได้อยู่ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ทั้งๆที่มันโคตรเอาแต่ใจ ง้องแง้ง ประสาทปัญญาอ่อน แถมชอบเรียกร้องความสนใจเป็นที่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นปัญหาอะไรนะ สบายใจซะอีกเวลาอยู่ด้วยกัน ผมชอบเวลาที่มันมาเรียกร้องความสนใจอ่ะ รู้สึกดีแบบว่าอย่างน้อยก็มีคนที่อยากให้เราสนใจเค้าไรงี้

แต่พอบทมันจะโตจะแมนขึ้นมานี่ความเด็กก็หายไปเลย แถมยังชอบพูดเหี้ยไรไม่รู้แปลกๆเข้าใจยากอีก หรือผมสมองช้าก็ไม่รู้ -v-; แต่บางทีผมก็รู้สึกนะ ว่ามันชอบทำอะไรให้ผมคิดได้อะ ผมเองก็อยากจะเข้าข้างตัวเอง แต่ว่าข้างในมันก็กลัว เพราะมันก็ไม่เคยพูดหรือทำอะไรที่แสดงออกชัดเจน แต่จะว่าไปจริงๆแล้วผมเองก็ไม่เคยแสดงออกเหมือนกันนะ ฮ่าๆ -.,-

แล้วผมชอบมันได้ไงวะ? เออยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย ผมรู้แค่ว่าเริ่มรู้สึกกับมันไม่เหมือนเดิมตั้งแต่ขึ้นปีสอง แต่ก็นั่นแหละอย่าไปคิดไรมากเลย เก็บสมองไว้คิดเรื่องเกมอย่างเดียวพอละชีวิต เพราะไงเรื่องนี้ผมก็คงเก็บไว้ไปจนตายอะ บอกไปก็คงรู้สึกแย่กันเปล่าๆ เป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็โอเคแล้วล่ะ ผมพอใจละ

 

 

#########################

 

 

[[วันต่อมา]]

 

'ตี้ด ตี้ดดด ตี้ด ตี้ดดด ตี้ด ตี้ดดด ตี้ดดดดด'

เสียงข้อความเข้าดังขึ้น ก่อนที่ผมจะควานหาโทรศัพท์อย่างงัวเงีย ส่งมาอยู่ได้นะคนจะหลับจะนอน ขอให้มือถือแม่ งพังไปเลย -.-' สาปแช่งคนส่งอยู่ในใจ ยิ่งเห็นข้อความแล้วก็ยิ่งเซ็ง

'แม่นสุด!  ดูดวงกับอาจารย์ติงวันนี้รับฟรีบัตรคอนเสิร์ตซุปเปอร์โชว์10'

ดูดวงเหี้ยไรวะได้บัตรคอนเสิร์ต แม่ งไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย -"- แถมข่าวก็มั่วสุดๆ ใครเชื่อว่าแม่นนี่โคตรโง่อ่ะ คอนล่าสุดมันเพิ่งครั้งที่5เอง ไปเอามาจากไหนวะ ข้อมูลไม่รู้จักหาก่อน มาถามคยูฮยอนนี่ แฟนพันธุ์แท้เลยนะ หึหึ วงนี้มักเน่อย่างหล่ออ่ะ แถมเสียงก็ดี โคตรเพอเฟค ไอ้อาจารย์ติงไรนี่ไปฝึกติ่งก่อนไป๊จะได้รู้เรื่อง มั่วอย่างนี้คนหล่อหมดอารมณ์เลย หาไรกินดีกว่า เซงสุดในสามโลก

ผมเดินออกมาจากห้องนอนที่ไม่น่าจะเรียกว่าห้องนอนสักเท่าไหร่ ก็ปกติหลับคาจอคอมข้างนอกตลอด ห้องนั้นมันเลยกลายเป็นห้องเก็บของไปโดยปริยายมากกว่าที่จะเป็นห้องนอน ก่อนที่จะเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ข้างผนัง ก็ว่าละทำไมท้องร้องหนักเชียว นี่มันบ่ายสองแล้วนี่หว่า แต่ผมไม่ได้โดดเรียนนะ วันนี้ผมไม่มีเรียนก็เลยนอนตื่นสาย จะว่าไปวันนี้ไอ้คุณชายก็มีเรียนถึงเย็นนี่หว่า หึหึ งั้นห้องก็เป็นของผมละทีนี้ จะได้ไปทวงตำแหน่งเจ้าแห่งเกมคืนซะหน่อย ไม่มีตัวรบกวนสมาธิอย่างงี้โจว คยูฮยอนคงวินซักร้อยเกมอ่ะ ฮ่าาา สุขใจโคตรรร แต่ก่อนอื่นต้องหาอะไรมาอุดเสียงร้องของท้องก่อนละ ถึงผมจะบ้าเกมแต่ก็รักสุขภาพตัวเองนะเออ ^0^// ว่าแต่ในตู้เย็นพอจะมีอะไรให้กินได้บ้างมั้ยน้อ?

คิดได้ดังนั้นขายาวๆก็รีบนำไปสู่จุดหมาย แต่ยังไม่ทันจะถึงปลายทางก็ต้องชะงักพร้อมกับรอยยิ้มกว้างเหมือนเด็กๆทันทีที่เห็นของที่อยู่บนโต๊ะ

"อื้อหือออ~ข้าวเนื้อย่างของโปรดดด"

ผมรีบหยิบชามข้าวที่วางอยู่เข้าไมโครเวฟก่อนจะมานั่งรอที่โต๊ะ พร้อมกับอ่านโน๊ตที่ผู้ใหญ่ใจดีทิ้งเอาไว้ให้ แน่นอนว่ามันก็ต้องเป็นคุณชายชเวที่รักนั่นแหละ หน้าตาดีแล้วยังใจดีอย่างงี้กูรักมึงตายเลย ฮ่าๆ นี่ผมไม่ได้ประชดนะ แต่เพราะผมรู้สึกว่ามันใส่ใจแล้วก็ดูแลเสมอเลย นี่คงเป็นเหตุผลที่ผมชอบมันละมั้ง

ทุกครั้งที่ผมไม่มีเรียนตื่นมาก็จะเจอของกินพร้อมกับกระดาษหนึ่งแผ่นวางอยู่บนโต๊ะอย่างงี้ประจำแหละ แต่วันที่ผมมีเรียนแล้วคุณเพื่อนรักไม่มีเรียน.... ฮ่าๆ อย่าไปพูดถึงว่าจะซื้อของกินมาให้เลย แค่แงะตัวเองให้ลุกขึ้นมายังทำไม่ได้เลย ต้องให้มันมาปลุกผมแถมหาอะไรให้กินอีกตังหาก แต่ผมสาบานนะว่าผมเป็นเพื่อนที่ดี คึคึ

แต่เพื่อนที่ดีก็กำลังจะกลายร่างหลังจากที่อ่านโน๊ตเสร็จเนี่ยแหละ อยากจะฉีกกระด าษทิ้งแล้วกระทืบซ้ำ ㅡㅗㅡ ปกติเนื้อความในกระดาษมันก็เดิมๆนะ เหมือนเดิมจนหลังๆผมไม่อ่านละ แต่วันนี้มาแปลก พับกระดาษซะเรียบร้อย ไอเราก็สงสัยเลยเปิดอ่านซะหน่อย แต่พอเห็นข้อความข้างในแค่นั้นแหละ -.-" อื้อหือ เซงเลย

 

' กินให้อร่อยนะ ^^

ปล. อย่าลืมฟัง Falling in love >0<'

 

ดูมันดิ ดูมานนนน เพิ่มมาหนึ่งบรรทัดเนี่ยต้องพับซะสวยเชียว อยากให้กูอ่านขนาดนั้นน? ไม่อยากจะด่าผู้มีพระคุณ แต่แม่ งก็รู้ว่าผมเอียนเพลงบ้านี่ กูคงจะเปิดฟังหรอกนะไอ้...(ละไว้ในฐานที่เข้าใจละกัน ไม่อยากออกสื่อ)  ไม่เข้าใจมันจะชอบอะไรขนาดนั้นวะ ฟังวนอยู่ได้ทั้งวัน แล้วยังจะเผื่อแผ่มาให้กูอีก ไม่ได้ขอเล้ยยยไอ้เชี่ยวอน -/\- เพลียยยยย เอาจริงเพลงมันก็โอเคนะแต่เพราะอิเพื่อนรักเวรเนี่ยแหละ มันเปิดบ่อยจน...ตรูไม่ไหวจะทนนนน!!! แม่ งงรมณ์เสีย ไปเอาข้าวมากินดีกว่า

นั่งกินข้าวเนื้อย่างของโปรดก็ดูเหมือนอารมณ์จะดีขึ้นมาหน่อยแต่พอคิดถึงหน้าคนที่ซื้อมาให้กินแล้วก็อยากจะปาข้าวทิ้ง -"- ผมเซงอะ แต่บอกไม่ถูกว่าเซงเพลงหรือเพื่อนมากกว่ากัน เพลงมันมีอะไรหรือไงวะถึงอยากให้กูฟังจังเนี่ย กูไม่เข้าใจ แม่ งหลอนมากอ่ะ เมื่อคืนก็ฝันว่ามันบอกให้มานั่งดูไอเพลงนี้ -3- ไม่ไหวนะตามหลอนกูทุกทางเลย . นี่ถ้าเปิดทีวีแล้วเจอไอ้เพลงนี้อีกกูควรทำไงดี ทุ่มทีวีทิ้ง? หรือนั่งฟังเพลงตามที่มันอยากให้ฟัง? ช้อยส์หลังนี่เหมือนยอมมันเลยอ่ะ แต่ช้อยส์แรกก็เสียดายอะ เพิ่งซื้อทีวีมาใหม่  -.,- เอาวะลองเปิดดูมันคงไม่ฟลุ๊คขนาดนั้นหรอก ว่ามั้ย?

 

'...over here Touch me over there Touch me over here...'

 

โอเค ผมขอถอนคำพูด เปิดปุ๊บเจอปั๊บเลยนิ 0 เมิงจะเฮี้ยนไปแล้วนะแสรดดดดดด ไอเชี่ยวอนเมิงแอบตั้งค่าอะไรใส่ทีวีป่ะเนี่ยยยยย เปลี่ยนช่องแป๊บบ...

 

'...Kill Them~ You ready? You ready? Are you ready?...'

 

เอออ!!!! กูฟังก็ได้!! ถ้าจะเปิดกันทุกช่องขนาดนี้ - -; ยอมแพ้ละ สุดท้ายผมก็เลยต้องจำยอมนั่งฟังและดูไปด้วย จะว่าไปผมยังไม่เคยดูเอมวีแบบเต็มๆเลยนะเนี่ย ไหนๆก็ว่าจะดูละ ขอดูหน่อยดิว่าอะไรที่ทำให้ไอ้คุณชายชเวมันบ้าได้ขนาดนี้ ผมละสงสัยจริงๆ รู้จักกันมาก็ตั้งนานไม่เคยจะเห็นครั้งไหนที่เพ้อขนาดนี้ แปลว่ามันต้องหนักเข้าขั้นจริงๆนะ ที่สำคัญบ้าคนเดียวไม่พอยังจะมาลากเพื่อนไปบ้าด้วยอีก ตรูละเพลีย ="=

 

'...I keep falling in love, falling in love 너만 보면 마음이 oh oh oh oh
(
ตอนฉันมองเธอแล้วหัวใจของฉันมันก็ oh oh oh oh)

Falling in love falling in love 갖고싶어 어떡해 boy
(
อยากได้เธอจัง ฉันจะทำไงดี boy)...'

 

อืมมม..ก็ว่าละมันเพ้อ ปาร์คบอมสวยจริงๆแหละ แต่กูก็ยังเคืองมึงอยู่ดีอ่ะ ทำไมต้องเปิดเสียงดังแล้วอยากให้กูฟังด้วยวะ? มึงชอบไม่ได้หมายความว่ากูจะต้องชอบด้วยซักหน่อยนี่หน่า?? แต่ผมติดใจตรงเนื้อเพลงนะมัน โอ๊ะ โอ โอะ โอ ดี(?) = =; แต่อิประโยคหลังนี่ถ้าอยากรู้ว่าต้องทำยังไงดีถึงจะได้เธอ เป็นกูไม่มาร้องเพลงละ เดินเข้าไปบอกแม่ งเลย มาร้องมาเต้นอย่างงี้จะไปรู้มั้ย (<<พาล) ผมไม่ได้พาลนะ มาหาว่าสุดหล่ออย่าง
คยูฮยอนพาลได้ไง ไม่จริ๊งงงงงงงง โอเคฟังต่อ...

ผมฟังจนจบเพลงแต่ก็ไม่เห็นจะรู้สึกถึงอะไรเลย - -? แล้วไอ้วอนมันฟังเหี้ยไรของมันได้ทั้งวันวะเนี่ย? ผมควรทำวิจัยเพื่อนดีมั้ยว่ามันยังปกติดีอยู่รึเปล่า ฮ่าๆ เฮ้ออ~ไม่ไหวละ นี่เอียนเพลงนี้จริงจังนะ ถ้าวันนี้มันกลับมาแล้วเปิดอีก ผมจะกราบมันงามๆแล้วอันเชิญให้ส่วมหูฟังซะ เลิกแล้วต่อกันทีเถอะ ก่อนตรูจะเผลอฆาตกรรม(ไอแพด)มึง ผมว่าตอนนี้เลิกสนใจเพลงแล้วมาเล่นเกมกันดีกว่า ^0^// กว่าเจ้าของห้องอีกคนจะกลับก็ห้าหกโมงเย็นนู่นนแหนะ มีเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมง ขอวินซักสิบเกมแล้วค่อยกลับมานะชีวอน

"กลับมาแล้วคร้าบบบ"

เฮ้ย! กลับมาแล้ว!? เร็วไปป่ะ? งื้ออ ทำไมวันนี้ขอไรไม่เคยเป็นไปตามนั้นเลยงะ ㅜㅅㅜ นี่ยังไม่ทันจะได้เปิดคอมเลยนะ แง้งงงงง

"ตื่นยังงงง คยูฮยอนนา~"

"ถ้ายังไม่ตื่นจะนั่งอยู่ตรงนี้หรอไง ถามแปลกๆ กูหลับในอยู่มั้ง"

"เอ้าา! กวนใส่เฉย ไปกินรังแตนที่ไหนมา จำได้ว่าวางข้าวเนื้อย่างไว้ให้นี่!?"

" -0-; " มึงไม่กวนเลยเนอะ มาแบบนิ่มๆ แต่รู้สึกเหมือนโดนจิกกัดเบาๆ -.-

"เป็นไร ทำหน้าทำตา ไหวป่ะวะเฮ้ย"

"ไม่ต้องมายุ่งกับหัวตรู" ปัดมือหนาที่กำลังจะยื่นมาขยี้หัวออก พร้อมส่งค้อนให้หนึ่งวง ก่อนจะหยิบชามข้าวไปล้าง ผมไม่ได้ง้องแง้งนะ แค่รู้สึกไม่อยากเห็นหน้าขึ้นมาเฉยๆ

"เป็นไรของมึงวะคยู? ถามไรก็ไม่ยอมตอบ"

"เปล่า ตามมาไมเนี่ย จะมาล้างชาม กลับไปนั่งไป๊ หรือว่าจะล้างให้?"

"ล้างให้ก็ได้ ^^ แต่ยิ้มให้กูก่อน"

"-.- ประสาท" ด่าแล้วก็แย่งชามที่เพิ่งถูกเปลี่ยนมือไปมะตะกี้กลับมาก่อนจะเริ่มล้างอย่างไม่สนใจคนที่ยืนพิงอ่างอยู่ข้างๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่าอ่ะ แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ๆก็เกิดอาการนอยด์หน้าไอ้ชีวอนซะอย่างนั้น หมั่นไส้มันอ่าา มันทำให้ผมอดวิน T^T

"มึงเป็นไรอ่า? ข้าวไม่อร่อยหรอ ทีหลังกูเปลี่ยนเจ้าให้ก็ได้นะเว้ย แต่ถ้ามึงยังไม่พอใจ เดี๋ยวให้อัปปาไปจัดการเลย ปิดร้านเลยดีมั้ย? เมิงงคุยกับกูหน่อย~ย"

ผมมองยักษ์ตัวโตที่กำลังกระตุกชายเสื้อผมเหมือนเด็กๆเวลาเรียกร้องความสนใจ ไอห่านี่ทำไรไม่ได้ดูตัวเองเลย มันเข้ากันมั้ยเนี่ยยย? แล้วเอะอะก็บอกพ่อ ไอ้คุณหนูมาเฟีย -×- ตรูละเพลียครอบครัวมึงจริงๆ

"เลิกดึงเสื้อกูได้ละ แล้วก็ข้าวอร่อยดี ขอบคุณมาก ไม่ต้องไปสั่งปิดร้านเขาหรอก กูรู้ว่าครอบครัว
ชเวเส้นใหญ่แถมเยอะด้วยแต่เก็บๆไว้บ้างก็ได้ - -
' ยังไม่อยากมีเพื่อนเป็นเจ้าพ่อวะ เข้าใจมะไอ้คุณชาย?"

"เคๆ พูดไปงั้นอ่ะ มึงก็ตอบมาซักทีดิว่าเป็นไร"

"เมนมามั้ง ช่างกูเหอะ แล้วไมวันนี้กลับเร็วอ่ะ"

"อาจารย์ลากระทันหันน่ะ ว่าแต่มึงมีเมนด้วยหรอ กูเพิ่งรู้นะเนี่ย เพื่อนกูแม่ งธรรมดาซะที่ไหนละเนี่ย"

"เวิ่นไรของมึง ก็รู้อยู่ว่ามันไม่จริง ประสาทป่ะ กูว่าต้องเป็นเพราะมึงฟังเพลงวนอยู่เพลงเดียวแน่ๆเลย คุณชายชเว ชีวอนสมองบวมเลิกฟังได้แล้วเข้าใจมั้ยยคร้าบบ" ตบไหล่เพื่อนรักพร้อมเดินเลี่ยงไปนั่งประจำที่หน้าโต๊ะคอม หวังว่าที่พูดให้มึงเลิกฟังนี่คุณเพื่อนรักคงจะทำตามนะ วันนี้ขอวินซักเกมเถอะนะ ไม่งั้นกูคงคลั่งตาย -.,-

แต่ผมคงจะลืมไปว่าวันนี้มันไม่ใช่วันของโจว คยูฮยอน 0 ขอไรไม่เคยได้ตามนั้นหรอกวันนี้ เพราะตอนนี้ไอ้ตัวป่วนประสาทมันลากเก้าอี้มานั่งข้างๆแล้วก็เริ่มก่อกวนผมแล้วละ

"มึงทำไรอ่ะ"

"..." ผมเงียบครับพร้อมเหล่มองประมาณว่า มึงก็แหกตาดูเอาเองสิ นั่งหน้าคอมงี้ซักผ้าอยู่มั้ง

"ไม่เล่นเกมซักวันมึงจะตายมั้ย"

"ตาย"

"ตอบเร็วไปมั้ย ไม่คิดเลย?"

"มันเป็นระบบตอบอัตโนมัติเว้ย ไม่ต้องคิด"

"แต่กูไม่ชอบคนติดเกม"

"เรื่องของมึง" มาบอกกูทำไมละคร้าบบบบ -[]-!

"ถ้ากูมีแฟนกูอยากให้เค้าใช้เวลากับกูมากกว่า"

"..." ผมหันไปมองหน้ามันแบบมึนๆก่อนจะกลับไปสนใจจอคอมต่อ อารมณ์ไหนเนี่ย มาบอกกูเรื่องนี้ ถามว่าอยากรู้มั้ย ก็อยากนะแต่รู้ไปก็งั้นอ่ะ ไม่ขอรู้ดีกว่า เหอๆ

"มึงจะไม่ถามกูหน่อยหรอว่ากูอยากได้แฟนแบบไหน"

"ไม่อะ จะอยากรู้ไปทำไม แฟนมึงไม่ใช่แฟนกู" ถามไปก็เจ็บเปล่าๆป่ะครับ ไม่ใช่กูอยู่แล้วนี่ =3

"..."

"อ่ะๆ แต่ถ้าให้กูเดา คงต้องเป็นแม่ชีอ่ะ ใช่มั้ย? ฮ่าๆ" ผมเห็นมันเงียบก็เลยตอบไปมั่วๆ กะให้มันฮานะ แต่แม่ งตีหน้าขรึมเชียว สงสัยแป้กวะ -"- มุกไม่ฮาพาเพื่อนเครียด ตรูก็เครียดด้วยเลย เป็นไรของมันวะ?

"มึงฟัง Falling in Love ยัง"

"ห๊ะ? เปลี่ยนเรื่องเฉยอะ" ผมร้องขึ้นพร้อมหมุนเก้าอี้มาหาชีวอนที่นั่งมองหน้าผมอยู่ก่อน แถมยังทำหน้าแบบจริงจังอีก โอเคถ้าจะคุยเรื่องนี้กูเลิกเล่นคอมก็ได้ มีแววว่าร่ายยาวแน่นอน

"กูถามว่า มึงฟังเพลงยัง Falling in Love น่ะ"

"อืม ฟังแล้ว"

"แล้ว?"

"เฉยๆอ่ะ ไม่เห็นมีอะไรเลย มึงพูดขึ้นมาก็ดีละ กูละสงสัยจริงๆว่ามันมีอะไรหรอ มึงถึงติดใจฟังวนอยู่ได้"

"ปาร์คบอมสวยดี ชอบ"

ตรงคำว่า 'ชอบ' ทำไมมึงต้องจ้องหน้ากูด้วยละเฮ้ย เดี๋ยวก็คิดซะเลยไอบ้านี่ - -//

"เอาที่นอกเหนือจากปาร์คบอมสวยดิวะ อันนั้นกูเห็นละ"

"..."

"อย่าบอกว่าที่มึงดูวนๆซ้ำๆมาสองสามวันนี่เพราะปาร์คบอม?"

"..."

เฮ้ยย! ถ้ามันดูเพราะปาร์คบอมผมกราบมันจริงๆนะ แถมพาส่งไปเชคสมองด้วยเอ้า!! ไม่เชื่ออ่า ผมว่ามันมีอะไรที่มากกว่านั้น ตามหลักการแล้วคนเราทำไรติดๆกันไม่ได้นานหรอก จริงมั้ย?

"มึงอย่าเงียบดิ ถ้าเป็นเรื่องจริงก็บอกกูได้ กูโอเคนะถ้าเพื่อนจะบ้าดารา"

"เปล่า...ชอบปาร์คบอมก็ส่วนนึง"

"นั่นนนนน~! กูว่าแล้วไง มึงเล่ามาโลดดด อย่าได้ปิดบังกูเชียว เดี๋ยวท่านอาจารย์คยูฮยอนจะช่วยเจ้าเอง หึหึ"

"-0-!"

"มึงง อย่าทำหน้าอย่างนั้นนน ถึงกูจะไม่เคยมีประสบการณ์แต่กูก็เป็นผู้ฟังแล้วก็เป็นที่ปรึกษาที่ดีนะ >0<" ยิ้มกว้างพร้อมวาดแขนลอคคอเพื่อนรัก ถ้ามึงไม่เล่ากูจะฆาตกรรมมึงแทนนะชีวอน อิอิ

"อยากรู้ก็บอกมาตรงๆ"

"สาสสสสส~รู้ทันกูตลอดอ่ะ เออๆ อยากรู้อ่ะ เล่ามาได้ละ อย่าอ้อมค้อม" คลายแขนที่ลอคไว้อย่างเซงๆ หมดรมณ์เลย รู้ได้ไงว้าว่าอยากเจือก -3-

"มึงฟังเพลงแล้วใช่มั้ย?"

"เออดิ ฟังแล้ว ฟังเป็นสิบๆรอบแล้วเนี่ย"

"ไม่นับที่กูเปิดดิ เอาแบบที่ตั้งใจฟังอ่ะ ได้ฟังรึยัง?"

"ยัง -/\- แล้วไงอ่ะมันเกี่ยวไรกับกูวะ กูจำเป็นต้องฟังหรอ?"

"เออดิ ถ้ามึงไม่ฟังก็คุยกันไม่รู้เรื่องไง"

"เหี้ย ซับซ้อนจัง กูไม่อยากรู้ละ" ผมหมุนเก้าอี้กลับเตรียมไปดวลเกมแทน แต่ก็ต้องมึนเพราะโดนอีกฝ่ายหมุนให้หันกลับมาคุยกันต่อ

"ไม่ได้ๆ ก็ว่าจะช่วยแล้วต้องช่วยให้สุดๆดิ"

"เออๆ งั้นว่ามา จะให้ทำไรก็ว่ามา แต่ขออย่างเดียวไม่ฟังแล้วนะเพลงนั่นอ่ะ เอียนสุดๆ" บอกพร้อมโบกมือให้รู้ว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ

"ไม่ต้องฟังก็ได้ เอาเนื้อไปอ่านแทน"

"ขี้เกียจ =3= มึงเล่ามาเลยเถอะ เดี๋ยวกูเข้าใจเองอ่ะ"

"เอางั้นก็ได้วะ วุ่นวายจริงมึง"

"=/\=" ถึงมันจะพูดเบาๆแต่ผมได้ยินนะ หาว่ากูวุ่นวายเดี๋ยวก็ไม่ช่วยฟังซะเลย แล้วอีกอย่างประโยคนี้ผมควรเป็นคนพูดมากกว่ามั้ยอ่ะ?? ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลยคยูฮยอนน

"เอ้า! ทำหน้าดีๆแล้วฟังนะ"

"เออ!! เล่าทีเหอะ ลีลาอยู่ได้" ค้อนใส่มันหนึ่งทีที่มาบีบจมูกผม บีบมาได้เพิ่งทำมาถ้าเบี้ยวมึงจะรับผิดชอบมั้ยฉ่อยเอ้ยยย

"เฮ้ออ..."

"รอกูตื่นแล้วมึงค่อยเล่าก็ได้ กูไม่รีบ" ลีลาเยอะสุดๆไปละเพื่อนกู เวลากูมีค่านะครับ ไม่นอนก็เล่นเกมกูทำไรได้ตั้งเยอะ แต่นี่กูมานั่งฟังมึงถอนหายใจ พ่องงงง ปล่อยกูไปนอนเถอะ แต่ทันทีที่ลุกขึ้นมือของชีวอนก็คว้าข้อมือผมเอาไว้

"ขอทำใจแปบดิ กูเขินอ่ะ"

"เขินเหี้ยไรวะ รุ่นนี้แล้ว เล่ามาเลยด่วนๆ หมดเวลาเขินแล้วเพื่อน"

"โอเค ก็ตามชื่อเพลงนั่นแหละ"

"?" ผมเอียงคอมองคนพูดอย่างงงๆ ที่มันพูดคือเหี้ยไร?

"มึงช่วยพูดออกมาตรงๆเลยได้ป่ะครับ"

"ทำไมโง่งี้วะคยู ช่วยเกทไรง่ายๆเหมือนเวลาเล่นเกมหน่อยเถอะ"

"อย่าด่ากู แสรดดด" ผมโวยวายทันที ดูมันมองผมดิ สายตาแบบอนาถใจกับกูมากกก? กูกำลังเป็นที่ปรึกษากิติมศักดิ์ให้มึงอยู่นะไอ้เชี่ยวอน -0-/

"อ่ออ กูลืมไปว่ามึงไม่ถูกกับภาษาอังกฤษ ขนาด 'เกม' มึงยังเขียนเป็น 'เกียม' เลย แล้วนับอะไรกับประโยคยาวๆ อย่าง falling in love ละเนอะ ฮ่าา"

"ไอห่านี่ อย่าขุดได้ป่ะ อันนั้นกูรีบเว้ยเลยพิมผิด บอกกี่รอบแล้วฟังกันบ้างดิ"

"อ้าวหรอ โทษทีๆ กูลืมอ่ะ นึกว่ามึงพิมผิดตลอดเลยนะเนี่ยน้องเกียม~"

"ไปตายเหอะมึงอย่าอยู่ให้รกห้องเลย -*-" ผมบิดข้อมือที่ถูกจับไว้ออกพร้อมถลาเข้าไปบีบคอไอ้คนกวนทรีนอย่างไม่สบอารมณ์ แม่ งชอบขุดเรื่องที่กูพลาด อย่าให้ถึงคราวมึงบ้างนะจะยำให้เละเลย

"เฮ้ยย..จะฆ่ากันเลยหรอ คะ แค่กๆ มึงกูหายใจไม่ออก แค่กกก"

"สมน้ำหน้า นี่แหน่ะๆ จะเลิกเรียกกูว่าเกียมได้ยัง"

"แค่กๆ ไม่...แล้ว"

ผมมองหน้าแดงๆของมันอย่างพอใจก่อนจะคลายมือออกพอให้อีกคนหายใจได้พร้อมขู่ทิ้งท้าย

"ถ้าเรียกอีก รับรองว่ามึงไม่รอดแน่"

"แค่กๆ ฆ่าคนติดคุกนะครับ โดยเฉพาะฆ่าคนหล่อและรวยมากอย่างชเว ชีวอน น้องเกียมที่รักไม่ได้ออกมาเล่นเกมอีกแน่นอนเลยละ คึคึ"

"ไอ้ ห่ านี่อยากตา...เฮ้ยย!!!" ผมหยุดพูดกระทันหันพร้อมร้องเสียงหลง ก็อยู่ดีๆโดนดึงให้มาล้มแหมะอยู่บนตัวของไอชีวอนจะไม่ให้ตกใจได้ไง แม่ งกะฆ่ากูแน่ๆเลย -0-; ไอเพื่อนเวรนี่

"ทำบ้าไรว่ะ ไอบ้าเอ้ย ตกใจหมด ถ้ากูตกใจตายขึ้นมาก็แย่ดิ โลกยังไม่ได้จารึกชื่อกูเลยนะ!"

"จารึกไร เพ้อละๆ อย่างมึงให้กูจำได้คนเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องให้โลกจารึกหรอก กูหวง ^^"

"..." ผมมองหน้าคนพูดที่ตอนนี้เอาคางมาวางเกยอยู่บนไหล่ของผม ความรู้สึกเหมือนโดนสตั๊นไปประมาณสิบวิได้ แล้วก็รู้สึกร้อนๆที่หน้าด้วยอ่า -///- นี่ผมกำลังหน้าแดงรึเปล่านะ? ไอบ้าเอ้ยยทำไมมึงต้องพูดคำว่า หวงแล้วยิ้มด้วยเนี่ย กูเขินนะเว้ยย แล้วกูก็คิดด้วย แสรดดดด อย่ามาทำให้ใจกูเต้นดิ เดี๋ยวกูเบลอ แง้งงงงง โจว คยูฮยอนกำลังจะเผชิญกับวิกฤตอีกแล้วหรอออ ไม่น้าาาา เราต้องรีบแก้เกมก่อน เก๊กขรึมไว้ๆ ฮึบ ฮึบ

ผมพยายามเบี่ยงตัวออกมาจากที่นั่งพิเศษที่ชื่อว่าชเว ชีวอนแต่ดูเหมือนเพื่อนผมมันจะกลายร่างเป็นตุ๊กแกที่ติดกาวตราช้างไว้ที่มือเรียบร้อยซะแล้ว มันกอดผมซะแน่นเลยอ่า (-///-) สุดท้าย..ผมก็เลยต้องจำยอมนั่งบนตักอิตุ๊กแกตัวโตนี่ต่อไป

"มึงออกทะเลตลอด สรุปเรื่องมาเลยดีกว่า ชื่อเพลงมันทำไม มึงไปตกหลุมรักใครเข้าละ"

"..."

"..." มันเงียบ ผมก็เงียบ จริงๆผมไม่ได้อยากจะพูดประเด็นนี้เลยนะ แต่มันคิดไรไม่ออกอ่า คิดว่าผมอยากจะรู้เหรอว่าคนที่ตัวเองชอบไปตกหลุมรักใคร แต่ตอนนี้มันเบลอไปหมดแล้ว เพราะไอบ้าเนี่ยมันมัวแต่เขยิบเข้ามาใกล้อยู่ได้ สติสตังหายไปหมดแล้วจ้าาาา T^T

"เฮ้ออ...ถามจริงมึงไม่เข้าใจอะไรเลยหรอ?"

ผมส่ายหน้าให้มันแทนคำตอบ จะให้กูเข้าใจไรวะ? ที่มึงพูดมาแต่ละอย่างกูไม่รู้เรื่องหรอก บอกแล้วสมองกูเก็บไว้เล่นเกมอย่างเดียว งื้ออ หน้านี่ก็ใกล้เข้ามาเรื่อยเลยอิเหี้ยยย กูหนีจนจะหนีไม่ได้แล้วนะ ญาติมึงเป็นเป็นนักเขยิบทีมชาติรึไงงงง ออกไปห่างๆดิ ไม่ต้องจ้องตากูขนาดนั้นก็ได้ มันบั่นทอนสมาธิกูววววว

"เอ้า! ฟังท่อนนี้แล้วตอบมา ถ้ายังไม่เข้าใจอีกกูจะเลิกวุ่นวายกับมึงแล้ว"

พูดจบชีวอนก็ยัดหูฟังใส่หูของผมแล้วกดเพลย์ทันที

 

'... 너밖에 없어

(ฉันต้องการแค่เธอเท่านั้น)

내가 기다리고 기다렸던 somebody

(ฉันกำลังรอคอยและรอคอยใครบางคน)

rollercoaster

(เธอคือ rollercoaster)

마음을 들었다 놨다 어떡하니

(เธอเอาหัวใจของฉันไปแล้ว ฉันจะทำยังไงได้หล่ะ)

너는 어떨지

(อะไรที่เกี่ยวกับเธอ)

만약 너도 나와 같다면 말해  tell me

(ถ้าเธอนั้นรู้สึกแบบเดียวกับฉันบอกฉัน tell me)

Yeah yeah I just keep falling in love again...'

 

เมื่อท่อนของดาร่าจบชีวอนก็ดึงหูฟังออก แล้วจ้องหน้าผม ซึ่งผมก็หันหนีสิครับ ก็คนมันเขินนี่หว่า >///< จริงๆคือมันมองหน้าผมตั้งแต่เปิดเพลงแล้วล่ะ แค่มองเฉยๆในสถานการณ์แบบนี้ผมก็แย่แล้ว แต่นี่ผมรู้สึกได้ถึงพลังงานอะไรบางอย่าง (?) ที่ออกมาจากตาคู่นั้น และผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นไอศกรีมที่กำลังละลายเหมือนเพลงของฮยอนอาไงงั้นเลยยยอ่าาาา (!?)

"ข้างหลังมีอะไรให้สนใจหรอ"

"0.0" ผมรู้สึกได้ว่าเสียงมาอยู่ใกล้แค้ต้นคอผมเองอ่าาา เชี่ยวอนมึงขยับมาซะใกล้ขนาดนี้เลยหรออออ ถ้าผมหันกลับไปมันจะเป็นเหมือนในหนังมั้ยอะ? ที่แบบจมูกนางเอกชนกับแก้มพระเอกไรงี้ >< โหยยยเขินขั้นสุดนะ ไม่เอาอ่าาา คือบั่บบบบบตอนนี้ผมนั่งเกร็งแล้วล่ะ มันแบบว่าจั๊กจี้งะขนลุกแปลกๆ ยิ่งอยู่ใกล้ไอบ้านี่ผมยิ่งรู้สึกถึงความแต๋วในตัวเอง T.T

"คยูฮยอนนายเข้าใจสิ่งที่ฉันตั้งใจจะบอกรึยัง"

จากที่มะกี้นั่งนิ่งเฉยๆ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นน้ำแข็งอ่ะ แถมเป็นน้ำแข็งที่พร้อมจะละลายได้ทุกเมื่อด้วยคำพูดของผู้ชายที่ชื่อชเว ชีวอน -///- อ่าา...คำว่า 'นาย' นี่มันทำให้รู้สึกขนลุกแต่ก็อบอุ่นไปพร้อมๆกันเลยนะเนี่ย ปกติพูดกู-มึงกันมาตลอดอยู่ๆมาเปลี่ยนโหมดงี้ ปรับสวิตช์ไม่ทันเลยจริงๆนะ

แล้วยังจะคำถามนั่นอีก ผมว่าผมเข้าใจเพลงที่เพิ่งได้ฟังไปนะ แต่...แต่ผมก็ยังรู้สึกแปลกๆอ่ะ มันแบบว่าไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองมากกว่าละมั้ง ใช่มั้ย? ฮือออ ไม่รู้อ่าา ผมควรทำไงดี??

"คยูฮยอนา"

ผมหันกลับมาตามแรงหมุนและเสียงเรียกที่เหมือนลูกแมวเวลาอ้อนของชีวอน ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ใช้เรียกความสนใจจากผมได้ดีที่สุด แต่พอหันมาแล้วก็รู้สึกว่าคิดผิดมากๆเลย เพราะตอนนี้ผมโดนเจ้าลูกแมวยักษ์นี่สะกดเอาไว้ด้วยสายตาแบบที่ ผมสาบานได้ว่าไม่เคยเห็นจากเพื่อนคนนี้มาก่อน มันทั้งอ้อนวอน (?) วิงวอน (!)และเว้าวอน (!?) อะไรซักอย่าง นั่นแหละ ผมอยากละสายตาออกมาแต่ก็ไม่สามารถทำได้ ตอนนี้ใจผมเต้นจนนับจังหวะไม่ถูกแล้วมันทั้งเร็วและรัวแต่ว่าในขณะเดียวกันมันก็หน่วงๆด้วย งื้ออ หรือผมจะเป็นโรคหัวใจแบบเฉียบพลัน!? แต่แล้วทุกความคิดฟุ้งซ่านก็ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นมา

"เธอเอาหัวใจของฉันไปแล้ว ฉันจะทำยังไงได้ละ..."

"..."

"ถ้าเธอนั้นรู้สึกแบบเดียวกับฉัน...บอกฉัน"

ชีวอนจบประโยคพร้อมกับจ้องลึกเข้ามาในดวงตากลม ราวกับจะค้นหาคำตอบ ใบหน้าคมค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มอย่างแผ่วเบา ผมหลับตาลงอย่างช้าๆพร้อมซึมซับความหอมหวานที่เกิดขึ้น

ไม่นานชีวอนก็ละสัมผัสหวานออกไป แต่ทว่าการกระทำที่ตามมาเนี่ยสิผมว่ามันหวานยิ่งกว่าอะไรซะอีก หน้าผากของเราทั้งคู่ยังคงแตะกันอยู่ มือข้างหนึ่งของชีวอนประคองอยู่ที่หน้าของผม ก่อนจะพูดว่า..

"กูรักมึงว่ะ ^^"

"-0-" ไอเหี้ยยยย...จบเลยอุส่าบรรยายซะหวานหยด จบเป็นหนังเกย์เถื่อนเลยนิ ไมไม่พูดให้ครบทั้งชื่อเรื่องเลยละคร้าบบบคุณชายยยชเว แล้วยังจะมายิ้มให้อีกนะ เดี๋ยวพ่อก็ตบคว่ำเลย -.-

"ไมทำหน้างั้นอ่า ไม่ดีใจหรอกูบอกรักมึงเชียวนะ"

"เกือบละ เกือบละมึงอีกนิดเดียว นิ๊ดดดเดียวจริงๆ"

"กูพลาดตรงไหนอ่ะ?"

ทำหน้าแบ๊วถามกูอิก เออขอบคุณนะ สรุปคือมึงไม่รู้ตัวสินะว่าทำเสียบรรยากาศ -.-=3

"ทุกตรงเลย โดยเฉพาะตอนจบเนี่ย ไม่อยากจะด่าแต่มึงหวานมาดีๆแล้วไหงจู่ๆเข้าโค้งหักศอกงี้วะ คนฟังก็เงิบดิ ตั้งตัวไม่ทันแหกโค้งคอหักตายหมดพอดี"

"อื้อหืออ~นั่นบอกรักหรือขับรถแข่งวะ -*- กูยังไม่ได้พามึงไปซิ่งเลยนะแหกโค้งชิงตายก่อนซะแล้ว"

"ไม่ต้องมาแช่งกูเลยเพราะมึงอ่ะ ทำเสียหมด"

"กูผิด? คำตอบก็ไม่ได้ฟังแถมโดนด่าอีกก มึงจะเอาไงวะ"

"ไม่เอาไง ก็แค่...บอกใหม่" ไม่รู้อะไรดลใจให้พูดออกไป ซึ่งผมเพิ่งรู้สึกว่ามันพลาดมากกกกก

"แล้วจะให้กูบอกไงอ่ะ มึงบอกให้กูฟังก่อนดิ"

"มึงเริ่มพูดก่อนนี่ ก็พูดดิ"

"แต่คุณชายโจวอยากให้กระผมพูดใหม่นี่ครับ แล้วแบบไหนที่คุณชายอยากได้ยินกระผมจะไปรู้มั้ยวะครับ"

"ก็แค่บอกใหม่เอาแบบฟังรื่นหูๆ แค่นี้มันจะไปยากไรวะ แต่ไม่ต้องประชดกูเหมือนมะกี้นะ"

"ยังไงอ่ะ ขอตัวอย่างหน่อยสิ ถ้าไม่เอากูรักมึง เอาแบบไหนดี ข้ารักเจ้าดีมั้ย? หรือข่อยฮักเจ้าหลายดี?? แบบหลังก็ดีนะ เกาะกระแสอาเซียนดี เคมะๆ"

"พอเลยๆ 'ฉันรักนาย' ธรรมดาๆเนี่ยแหละ จะไปคิดหาอะไรให้มันยุ่งยาก"

"^^//"

"ยิ้มบ้าไร"

"เปล๊าาา...ฉันก็รักนายเหมือนกันน"

"เหมือนกัน?? เหมือนกั....ไอนี่หลอกกันหนิ!? นิสัย..."

"ดีมาก ใช่มั้ยละ ไม่งั้นนายคงไม่ชอบฉัน"

"ไม่ต้องมายักคิ้ว ไม่ต้องมาวิ้งค์ แล้วก็ไม่ต้องมาพูดจาสุภาพด้วย มันไม่ทันแล้ววเว้ยยยยย -/\-"

"ฮ่าๆๆ นั่นแหละ ต่างคนต่างก็บอกกันแล้ว เพราะงั้นเราก็เป็นแฟนกันแล้วนะ"

"อะไร! อย่ามั่วๆ มึงข้ามขั้นตอนไรไปป่าววะ" ผมรีบท้วงเพื่อนรักที่ตอนนี้มันเริ่มเนียนมากอดผมละ มือมึงเป็นปลาหมึกเร็วไปมั้ยไอห่านี่นิ -.-

"อ่าๆ ไม่ข้ามขั้นตอนก็ได้ บอกรักมึงแล้วก็ต้องขอเป็นแฟนสินะ"

" -///- แหมะ~ถ้าจะพูดออกมาขนาดนี้แล้วละก็นะ มึงไม่ต้องก็ได้"

"ไม่ได้ๆ อะแฮ่มๆ เอาละ โจว คยูฮยอน..."

"กูไม่ได้จะแต่งงาน ไม่ต้องพีธีขนาดนี้ก็ได้นะ" ผมรีบเบรกว่าที่แฟนที่กำลังจะปลอมตัวเป็นบาทหลวง นี่ถ้าไม่ติดว่าเรื่องนี้เป็นSF ผมคงได้สวดมันอีกซักบทอ่ะ

"อ่อ เคๆ งั้นเอาใหม่นะ...^///^"

"อื้มม -///-" เห็นมันยิ้มเขินๆงี้ผมก็ชักจะเขินอีกรอบแล้วนะเนี่ย

"เป็นแฟนกันนะ"

"อืม ^^"

"สัญญาว่าจะรักไม่มีวันเปลี่ยนแปลง"

"สัญญาเหมือนกัน" แล้วผมก็ยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของชีวอนที่ยื่นมารออยู่ก่อนแล้ว เป็นเสมือนสัญญาที่ให้ไว้แก่กัน...

จบซักทีเนอะชีวิตแอบรัก ฮ่าๆ จากเพื่อนรักก็กลายมาเป็นที่รักซะแล้ว แปลกๆอ่ะ ยังไม่ชินเลย ต่อไปผมควรจะพูดแล้วก็ทำตัวดีๆกับมัน เอ้ย! กับชีวอนดีมั้ยนะ เฮ้ออ...แค่คิดก็เขินแล้วนะเนี่ย มันคงจะรู้สึกประหลาดๆแน่เลย แต่เอาเว้ย!!อย่างน้อยจะได้รู้สึกว่าระหว่างเรามันได้เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ

"เอ่ออ..คยู"

"หืมม?"

"ขาชาอ่ะ"

"แล้ว?"

"มึงนั่งทับกูอยู่อ่ะ หนักมากกกกกแต่ไม่กล้าบอก คือ..ตอนนี้ไม่ไหวละ มึงลุกหน่อยดิ เหน็บกินอ่ะ"

" -[]-!!!"

"มึงลุกดิวะ"

"ไม่เว้ยยย!!! ใครใช้ให้มึงดึงกูมานั่งตักมึงล่ะ สมน้ำหนัก ทับให้แม่ งขาเดี้ยงเลย"

"สาสสส~อย่าแกล้งกันสิครับที่รัก"

"ฮ่าๆๆๆๆ ที่รักทำตัวเองนี่หว่าครับ กูขอซะทีไหนกันละ" ไม่นั่งเฉยๆ ผมยังแกล้งมันด้วยการขยับไปมา
หึหึ ให้มันรู้ซะบ้างว่าไผเป็นไผ
-.,-*

"ถ้ามึงจะไม่ลุกก็ช่วยนั่งนิ่งๆได้มั้ยครับไอ้คุณที่รักตูดใหญ่"

"ไอ้.....!!!!!! /!=£#¥:@¿'?$*+1013+*$?!¡~¥£#€=!\

ผมว่าชาตินี้เราสองคนคงคุยกันดีๆไม่ได้หรอกฮะ คุณว่ามั้ย...!? ^+++^

 

 

                                                ########### THE END ###########                
    

ผลงานทั้งหมด ของ Heedictator32

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 กันยายน 2556 / 20:32
    น่ารักอ่ะ เรื่องน่ารัก มีกันสองคนงุ้งงิ้ง

    วอนบอกมาตลอดแต่อิคนทำเป็นไม่รู้สึก

    กว่าจะรู้เรื่อง หรือรู้แล้ว แต่ทำเป็นเล่นตัว

    น่ารักกกกก T///T
    #3
    0
  2. วันที่ 3 กันยายน 2556 / 03:35
    555555555
    น่ารักจังเลย
    ในที่สุดคยูก็เข้าใจสักทีนะ
    #2
    0
  3. วันที่ 2 กันยายน 2556 / 21:30
    ฟิคน่ารักนะะะะะะะะะ <3
    #1
    0