[FIC NARUTO] FBI ตัวร้ายขอสยบหัวใจยัยนางมารส้นเข็ม

ตอนที่ 1 : FBI' นางมารส้นเข็ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    17 ต.ค. 58

 

 

Sexy Jeed ' นางมารส้นเข็ม
 

ณ นิวยอร์ก

ตึก ตึก ตึก

                ผมเดินสพายเป้เข้าบริษัทยักษ์ด้วยใบหน้าบึ้งตึงเพราะอะไรน่ะเหรอก็เพราะผมเพิ่งถูกไอ้เจ้านายควายเตะโด่งออกจากงานน่ะสิ!! 5 ชั่วโมงก่อนหน้าที่ผมจะเดินบิดตูดเข้ามาในบริษัทนี้พร้อมหยาดน้ำตาผมทำงานเป็นตำรวจ FBI ที่หล่อและเอ็กส์ที่สุดในยมโลก (?)

                ฝีมือของผมเรียกว่าไม่เค้ยยไม่เคยเป็นรองใคร...ถ้าผมจำไม่ผิดน่ะนะ  แต่แล้วมันก็ถึงวันที่ซวยโคตรๆของผม ย้อนไปเมื่อ 5 ชั่วโมงก่อน ตีสี่ตรงเป๊ะ พระอาทิตย์ยังไม่โผล่ ในขณะนั้นผมกำลังปีนป่ายไปบนหลังคาสังกะสีของโรงงานเก่าๆแห่งหนึ่งท่ามกลางความมืดมิด

แสงจันทร์สลัวๆสร้างความตื่นเต้นให้ผมเล่นว่าจะผีตัวไหนโผล่มาเซย์ฮาโหลผมเมื่อไหร่ ผมค่อยๆคลืบคลาน(?)ไปตามพื้นผิวหลังคากระเบื้องเหมือนกำลังโต้คลื่น =_=’

ผมมองดูนาฬิกาข้อมือของตัวเองมันเลยเวลามา 1 นาทีแล้ว แต่ผมยังไม่ทันลงมืออะไรเลย วันนี้ภารกิจของผมคือการจับกุมผู้ร้ายที่ลักลอบขนยาเสพติด ความจริงนี่คือภารกิจที่ทำเป็นกลุ่มแต่ผมบอกให้ลูกทีมไปเฝ้าต้นทางมันทั้ง 10 คนเลย =w= คือผมชอบโชว์เดี่ยวน่ะ 555

หลังจากที่ผมไหลไปตามรอยหยัก(?) ผมก็มาถึงกึ่งกลางของโรงงานนี้จนได้ มันไม่มีแม้ปล่องไฟให้เป็นที่ยึดเกาะตกลงไปไม่ตายก็พิการ  ผมนั่งลงมองลอดผ่านช่องโหว่ของหลังคารูใหญ่ที่น่าจะเป็นฝีมือของลูกเห็บก้อนเบ้อเริ่ม...  

                        มองดูกองโจรกระจอกที่กำลังช่วยกันขนยาเสพติดขึ้นรถบรรทุกคันน้อย (?) ด้วยการยัดใส่ฟูกสีสันสวยงามทั้งหลาย ผมเห็นดังนั้นก็ไม่อยากรีรอรีบหยิบระเบิดควันออกจากกระเป๋าแล้วโยนมันผ่านรูนี่

ฟิ้วววว~ ~ตุบปุ๋งง!!!

                        ไม่นานควันสีขาวคลุ้งก็ปะทุขึ้น ผมหย่อนตัวลงไปอย่างรวดเร็วตามแบบฉบับFBI พวกมันกำลังตกใจกันใหญ่และชักปืนออกมายิงกันสนั่นหวั่นไหวโดยไม่เห็นกันและกัน =_=

                ใช่ ปัญญาอ่อนสิ้นดี.. รถบรรทุกออกตัวอย่างรวดเร็วทั้งๆที่ยังไม่ได้ปิดประตูด้านหลังด้วยซ้ำ เหล่ากองโจรล้มตายกันเป็นจำนวนมากเหมือนในหนัง 2012 ที่ตอนนี้กูก็ยังไม่ตาย =_____=^^

                        จากมุมที่ผมหย่อนตัวลงมานั้นมองเห็นไอ้พวกนั้นยิงกันเองเพราะด้วยความตกใจมั้งพวกมันเลยชูระเบิดขึ้นมากำไว้ในมือ... T v T ไอ้พวกโง่เอ้ยยย~

                        เดี๋ยวนะคุณรู้อะไรไหมผมขอกอใหม่อีกรอบนะ

ผมปีนป่ายไปบนหลังคาสังกะสีของโรงงานเก่าๆแห่งหนึ่ง ไม่มีแม้ปล่องไฟให้เป็นที่ยึดเกาะตกลงไปไม่ตายก็พิการ  ผมนั่งลงมองลอดผ่านช่องโหว่ของหลังคารูใหญ่ที่น่าจะเป็นฝีมือของลูกเห็บก้อนเบ้อเริ่ม...

                        ไม่ๆๆผมขออีกรอบ...

                ไม่มีแม้ปล่องไฟให้เป็นที่ยึดเกาะตกลงไปไม่ตายก็พิการ  ผมนั่งลงมองลอดผ่านช่องโหว่ของหลังคารูใหญ่ที่น่าจะเป็นฝีมือของลูกเห็บก้อนเบ้อเริ่ม...

                ขอรอบสุดท้าย

ไม่มีแม้ปล่องไฟให้เป็นที่ยึดเกาะ...

แล้วผมจะหย่อนตัวลงไปได้ยังง้ายยยยย~~~!!!! =[  ]=**********  

ตุ้บบ!! เห็นสวรรค์เลยครับ =__=^ รู้ตัวอีกทีผมก็มานอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลเฮ็งซวยที่มีนางพยาบาลที่เอ็กส์โคตรๆคอยเฝ้าผม ผมลืมตาด้วยความงงงวยมองเห็นเพดานเป็นไอติมทอด เสียงหวานของนางพยาบาลผมบลอนด์เอ่ยถามผมด้วยน้ำเสียงน่ารัก

                ต้องการน้ำหรือเปล่าคะ??” เธอถามแล้วส่งยิ้มหวานๆพร้อมสายตาหวานเยิ้มมาให้ผม ผมเห็นก็เลยฉีกยิ้มพร้อมเสยผมของตัวเองขึ้นเล็กน้อย

                อะฮ้า~ ก็กำลังต้องการเลยครับ” ผมเก๊กเสียงหล่อ แล้วไม่นานนางพยาบาลนุ่งสั้นก็เดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นมาป้อนให้ผม ผมไม่รีรอโอกาสทองบรรจงยื่นหน้าหล่อๆเข้าไปสูบน้ำจากแก้วของเธอทันที

                ก้อกๆๆ...  

   เสียงเคาะประตูดังขึ้นแล้วก็ปรากฏให้เห็นร่างสูงของสับปะหลาดตรงหน้า ผมยาวสลวยเช่นเดียวกับสีตาสีดำขลับของเขา ตัดกับสีผิวจืดๆที่เห็นแล้วตระคิวแดรกหัวแม่มือ... อิทาจิ

                ไอ้เชี่ยเกะ กูบอกมึงแล้วว่าให้มึงเล่นเป็นทีม ทำไมมึงไม่เชื่อวะ!!?” ไอ้ชาเย็นตรงหน้าผมกรี้ดวี้ดๆด้วยท่าทางตุ้งติ้ง มุ้งมิ้ง(?)

                ก็ใครจะไปรู้วะว่าครั้งนี้ผมจะพลาด นี่ผมไม่ตายก็บุญขนาดไหนแล้วไม่เป็นห่วงผมเหรอรึไงวะพี่” ผมกระแทกเสียงลงไปเล็กน้อยโดยที่ข้างๆยังมีนางพยาบาลสาวหุ่นสวยนั่งดูอยู่

                “...งั้นดิฉันขอตัวนะคะ” นางพยาบาลสาวเมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มแผ่รังศีมืดเธอจึงเอ่ยปากขึ้น

                ครับ”  อิทาจิพูดไปโดยที่ยังไม่ละสายตาที่แทบจะยิงแสงเลเซอร์ใส่ผู้เป็นน้องอย่างผมให้ขาดเป็นท่อนๆ เมื่อเสียงประตูปิดลงเบาๆเขาก็เปิดปากขึ้นทันที

                ตายไปเลยมึงอ่ะ แม่งตายแบบอนาถๆแบบนี้แหล่ะ จะหย่อนตัวลงไปแต่ไม่มีที่ยึดเกาะ นี่ยังเป็นโชคดีของมึงนะที่มึงหล่นใส่ฟูกน่ะ กูล่ะคิดสภาพมึงไม่ออกจริงๆถ้ามึงหล่นใส่พื้นศพมึงจะเละขนาดไหน ทันทีที่มันพูดจบมันก็ส่ายหัวเล็กน้อยเล่นเอาผมลมแทบออกหู

                มึงหย่อนตัวลงแล้วเอาตะขอเกี่ยวเอาอากาศรึไงวะ มึงโง่หรือมึงควายวะไอ้เป็ด กูถามหน่อยสิ!” พอได้โอกาสมันก็ร่ายยาวพร้อมกอดอก ตกลงผมเป็นน้องเป็นนุ่งของมันหรือคู่อริมันวะไอ้สัส - -’  แม่งด่าเอาๆ ไม่อยู่แม่งละโรงบงโรงบาล!!

                        “เฮ้ยแล้วนั่นมึงจะไปไหนวะไอ้เป็ด?” พี่ควายผมถามขึ้นเมื่อเห็นผมกระชากสายน้ำเกลือออกแล้วกระโดดลงจากเตียง

                ไปทำงานไงคร้าบบ~ ทำคดีพลาดก็ต้องรีบแก้สิพี่” ผมพูดแล้วจัดการเดินตรงดิ่งเข้าไปหาพี่ที่รักของผมพร้อมจัดการถลกเสื้อของมันขึ้น

                ไอ้เชี่ย กูขนลุกมึงจะทำอะไรของมึง!?”

                อ้าวก็ผมไม่มีชุดผมก็จะเอาชุดพี่ไง” ผมพูดแต่มันก็ยังคงทำหน้ารักใคร่ผมอย่างต่อเนื่อง =_=^ กูคนนะว้อย!

                        “ไม่ต้องๆ มึงน่ะถูกไล่ออกจากงานแล้ว” อ๋อ...ฮะ!!!?

                        “อะไรนะ!!!? พูดใหม่สิ บอกสิว่าพี่พูดเล่น!!!” ผมจับตัวตรงหน้าเขย่าไปมาอย่างคนสติหลุด ให้ตายสิวะ!

                        “มึงน่ะฟังไม่ผิดหรอกเว้ยมึง-ถูก-ไล่-ออก-จาก-งาน-แล้ว!!” มันเน้นช้าๆชัดๆให้ผมฟัง ไอ้เชี่ยเอ้ย! T^T กูไม่น่าให้มันพูดใหม่เล้ยยย~

                        “ไอ้พี่ควาย ทำไมไม่ช่วยพูดให้ผมรอดตายหน่อยวะ!?”

                        “กูช่วยพูดจนกูโดนหามออกมาเนี้ย!” นี่ชีวิตผมจะจบสิ้นแล้วเหรอวะเนี่ย ToT ขณะที่ผมกำลังสูดน้ำตาเข้าบ่อ(?) ผมก็ถึงกับหูผึ่งทันที

และมึงรู้ใช่ไหมวะ ว่าวันนี้ตอนเที่ยงตรงพ่อจะมาถึงนิวยอร์ก” เออว่ะ!! เวรแล้ว!

                        “ทำไงดีวะพี่ ผมยังไม่อยากตายเร็วนะเว้ย” ผมเร่งเสียงขึ้นเล็กน้อยเริ่มรู้สึกเหมือนชีวิตไม่มีอะไรดี นี่มันซวยอะไรของผมวะเนี่ย!! ToT

                        “เรื่องนี้พี่ต้องรับผิดชอบนะเว้ย!” ว่าแล้วผมก็โยนขรี้ไปให้มันทันที

                        อ้าวแล้วกูเกี่ยวไรด้วยวะ” ไม่รู้ล่ะ ก็มันเป็นไอ้พี่เวรตะไลแท้ๆของผมนี่หว่า

                        “มึงน่ะมีเวลาเหลืออีก 7  ชั่วโมง ในการหางานใหม่” และตอนนี้มันก็ตีห้าแล้วมึงเหลือเวลาอีกแค่ 1 ชั่วโมงในการนอนหลับพักผ่อน แล้วเราจะลุยกันต่อใน 6 ชั่วโมงที่เหลือ

                       “แต่ผมไม่ง่วงแล้ว

                        “แต่กูง่วง

 

 

- - - - - - - - - - - - -

ปริ้นนนน ปริ้นนนนน

เสียงแตรรถดังระงมไปทั่วท้องถนน ผมกำลังยืนต่อคิวเข้าแถวซื้อคาปูชิโน่ด้วยใบหน้าที่ห่อเหี่ยว ผมมองนาฬิกาข้อมือของตัวก็พบว่ามันก็ปาไป 8 : 00 แล้ว ผมเหลือเวลาอีก 3 ชั่งโมงในการหางานทำเท่านั้น ToT ผมเริ่มเดินทางออกหางานเมื่อ 6 : 30 ตามตำแหน่งในบริษัทต่างๆแต่โชคชะตาก็ไม่เข้าข้างผมเลย

โอ้ยมันจะชักช้าอะไรกันนักกันหนาวะเนี่ยผมบ่นกับตัวเองเบาๆแล้วความอดทนผมก็หมดลง ผมรีบเดินขึ้นหน้าทันที

คุณครับ ผมขอคาปูชิโน่หนึ่งแก้ว รับเงินไปได้เลยครับไม่ต้องทอน” ผมที่เตรียมควักกระดาษเขียวๆออกจากกระเป๋ากางเกงแสลกราคาหลายหมื่นก็ต้องหยุกกึกทันที

“”นี่คุณคะ ฉันมาก่อนคุณนะ” เสียงหวานด้านหลังผมดังขึ้น หญิงสาวผมสีชมพูและริมฝีปากที่ถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดพูดขึ้น ผมมองไปที่ดวงตาสีมรกตของเธอและขนตาที่หนาเป็นแพรผ่านแว่นกรอบเหลี่ยมสีดำ เธอสวยมากจริงๆ

ผมเสียใจ แต่ผมรีบมากอย่าถือสาผมเลยนะครับ” ผมหันไปฉีกยิ้มหวานใส่เธอจนเธอนิ่งไป 555+!! ก็เสน่ห์ผมมันเหลือร้ายใครๆก็ต้องยอมสยบ

คุณพูดเรื่องอะไร ทุกคนในนี้มีเรื่องที่ต้องไปทำกันทั้งนั้น เพล้ง! เหมือนใบหน้าผมแตกละเอียด ทุกๆคนเริ่มมองมาที่ผม

นี่คุณครับ เบาๆสินี่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยนะ งั้นเอาเงินของผมไปผมแค่ต้องการดื่มคาปูชิโน่” ผมพูดแล้วยัดใบธนบัตรใส่มือหญิงสาวแต่เธอก็สะบัดมือหนี

ฉันไม่รับเงินของคุณ!” เธอตะโกนขึ้นแล้วถอยห่างจากผมเล่นเอาผมหน้าชาไปเหมือนกัน ถ้าเป็นผู้ชายป่านนี้ผมก็คงจะต่อยให้ยับไปแล้ว ผมแทบจะพ่นไฟใส่เธอในทันทีเพราะตอนนี้เธอกำลังทำให้ผมอับอายต่อหน้าประชาชี

โอเค ได้!! ฝากไว้ก่อนเถอะ” ผมพูดเบาๆแล้วจึงต้องรีบเดินหนีออกจากร้านนั้นอย่างรวดเร็ว

ให้ตายสิวะ! ใจร้ายชะมัดเลย สวยแต่หน้าสิไม่ว่า... ว่าแล้วผมก็หันไปมองรอบๆ แล้วจะหางานอะไรต่อไปดีวะเนี่ย!!  

กรุ้ง กริ้ง~ เสียงกระดิ่งดังขึ้น ให้สัญญาณว่ามีใครบางคนกำลังเดินออกจากร้าน และก็คือเธอนั่นเอง ผมเบะปากเล็กน้อยใส่เธอ หยิ่งยโสกับผมนักใช่มั้ยอย่าให้ได้เจออีกนะพ่อจะจับลงโทษซะให้เข็ด!!  ว่าแล้วผมก็มองตามบั้นท้ายงอนๆของเธอ 555

น่าฟัดชะมัดเลยว้อยย~” ผมตะโกนเบาๆกับตัวเองแล้วผิวปาก    วี้ดดด~วิ้ววว~

ไปตายซะไอ้เวร!” ก่อนที่ยัยผมชมพูจะหันหน้ามาชูนิ้วกลางใส่ผมแล้วเดินหนีไป =  =^

หมั่นเขี้ยวชะมัด แต่เดี๋ยวนะ...กระเป๋าทำงานของเธอมีโลโก้แปะติดไว้ มันเขียนว่า 'F.I.L' เอฟ-ไอ-แอล คือบริษัทเกี่ยวกับแฟชั่น ผมเคยได้ยินมาตอนที่ผมยังนั่งทำงานอยู่ในฐานะ FBI - -' จากกลุ่มสาวๆน่ะ ผมรีบเดินจ้ำอ้าวตามเธอไปอย่างรวดเร็ว 

นี่คุณ เดี๋ยวครับ! ผมเร่งเสียงขึ้นแล้ววิ่งคว้าไปที่แขนของเธอ

ว้าย!! ผลุ่บ! กาแฟของเธอหล่นลงพื้นจนกระเด็นใส่สูทกางเกงเต็มไปหมดแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญในตอนนี้เพราะชีวิตของผมเริ่มนับจะลาตายเข้าทุกทีๆ

ไอ้โรคจิตแกอย่าตามฉันมานะ!” ตุ้บ ตุ้บ!! โอ้ย!! เจ็บนะเว้ย!! แต่แล้วเจ้าหล่อนก็คว้ากระเป๋าทำงานขึ้นมากุมสองมือแล้วบรรจงทุบลงมากลางหัวผมไม่ยั้ง เชี่ย!! แรงควายชะมัดเลยว้อยยย~!!!

ไปไกลๆฉันนะ

โอเคๆ ผมขอโทษคุณไม่ต้องกลัวนะผมจะถอย ผมจะถอย..” ผมรีบยกมือประสานไว้ที่ท้ายทอยเหมือนนักโทษ - -^ แล้วเดินถอยหลัง ยัยชมพูกำกระเป๋าขึ้นแนบอกด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความ...ถ้าแกเข้ามาแกตายแน่’ T_T

คุณทำงานอยู่ที่บริษัท F.I.L ใช่ไหม?” ผมยิงคำถามไปทันทีแต่เธอตีหน้าเรียบนิ่ง

คุณวิ่งเข้ามากระชากตัวฉันแล้วยังทำกาแฟฉันหกใส่กางเกงของฉัน แล้วคุณก็มาถามว่าฉันทำงานที่บริษัท F.I.L หรือเปล่า ให้ตายสิ!! คุณมันโรคจิต!! เธอร่ายยาวใส่ผมแล้วเดินหนี ผมยังคงอึ้งๆกับคำพูดเมื่อกี้ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนพูดแบบนี้กับผมเลยแม้แต่น้อย

คุณคงเป็นพนักงานกระจอกๆของที่นั่นใช่มั้ยล่ะ!!?” ผมตะโกนถามขึ้น และดูเหมือนเธอจะชะงัก เจ๋ง!เข้าทางผมแล้วสิ :D

แล้วถ้าฉันเป็นจริงๆแล้วคุณจะทำไม?” เธอถามผมแล้วขยับแว่นกรอบดำ ท่าทางดูทระนงซะไม่มี อยากอวดเก่งดีนักใช่มั้ย!! อยากได้เดี๋ยวจัดให้!!

คุณคงเป็นพนักงานพื้นๆของที่นั่นสินะ” ผมพูดแล้วลดแขนทั้งสองข้างลงเอามาแนบลำตัว จ้องมองไปที่ดวงตาอันเย็นชาของเธอ โอ้!ตัวเธอช่างดูกระจ่างใสเหมือนหมีโคอาล่า

ฉันจะเป็นพนักงานพื้นๆหรือแม่บ้านพาลโรงมันก็เรื่องของฉัน!! เธอเดินเข้ามาและผลักผมเล็กน้อย  ได้การล่ะ!

พรึ่บ!! ผมคว้ากระเป๋าทำงานของเธอแล้ววิ่งสู้ฟัดไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

                “คุณจะทำอะไรน่ะ นั่นของของฉันเอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!!” ผมหันไปชำเลืองมองยัยชมพูที่พยายามวิ่งบนส้นเข็มสีแดงสดอย่างขำๆ

                “หยิ่งผยองดีนัก ฮ่าๆๆๆ” ผมเปลี่ยนเป็นวิ่งถอยหลังพร้อมแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เธอ จนใบหน้าเธอแดงก่ำอาจจะเป็นเพราะผมทำแล้วดูน่ารักหรือไม่ก็อยากจะทุบผม =___=;;

                ว้าบบ~ ผมกระโดดข้ามรั้วระดับอกอย่างง่ายดาย ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่บนสนามหญ้าของบ้านเล็กๆหลังหนึ่ง รู้สึกเหมือนเป็นโจรนะ - -

                “ว้าย!” หญิงสาวหุ่นเอ็กส์ตรงหน้าผมที่พยายามจะปีนหรือไม่ก็ไต่ข้ามรั้วที่มันอยู่ระดับคอของเธอโดยการพาดขาไว้ที่รั้วข้างหนึ่ง มือเกาะขอบ =   =^

                “คุณมันโรคจิต เอากระเป๋าฉันคืนมานะ” เธอที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นท่าซุปเปอร์แมน โดยการนอนคว่ำราบอยู่บนรั้วเขียว =___= ผมนั่งขัดสมาธิรอเธอปีนลงมาอยู่ได้ประมาณ 5 นาที

                ตุ้บบ!! และมันก็เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ =__________=

                “ให้ตายสิ!!” เธอตะโกนขึ้นด้วยความเจ็บแล้วพยายามลุกขึ้นยืนบนไอ้แหลมสีแดง ทำไมผู้หญิงต้องพยายามสวมรองเท้าส้นสูงทั้งๆที่รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นอุปสรรคต่อการดำรงชีพ (เว่อร์)

                “โอเค ฉันจะโทรหาตำรวจถ้าหากคุณไม่หยุด” หลังจากเธอลุกขึ้นยืนพร้อมท่าทีหืดจับก็เร่งเสียงขู่ผม ผมกรอกตาไปมาแล้วเปิดกระเป๋าทำงานของเธอหยิบบางอย่างขึ้นมา

                ”คุณหมายถึงนี่ใช่ไหม??” ผมหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาชูเมื่อเธอเห็นก็ถึงกับอ้าปากค้าง ฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้าอยากเล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับ FBI หล่อระเบิดอย่างผม

                “แล้วอีกอย่างนะคุณก็ไม่ต้องกังวลไป เพราะผมนี่แหล่ะตำรวจ FBI” ผมพูดแล้วควักกระเป๋าตังค์ขึ้นมาเปิดบัตรให้เธอดู

                “เดี๋ยวนี้ FBI เค้ารังแกประชาชนกันแล้วงั้นเหรอ” =    =^ อยากจะเถียงนะ

                โฮ่ง!!! จู่ๆผมก็ต้องสะดุ้งโหยงแล้วหันหลังไปตามเสียง บลูด็อกสีดำสวมปลอกคอแบบฮาร์ดคอร์ยืนตระหง่านพร้อมแยกเขี้ยวแหลมเฟี้ยวที่อาบไปด้วยน้ำลาย ...กูตายแน่

                ผมค่อยๆหันไปมองหญิงสาวที่ยืนเป็นก้อนหินด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะต่างกันเท่าไหร่ ผมมองไปบริเวณโดยรอบมีต้นไม้ขึ้นบังรั้วเต็มไปหมดก็มีแต่บริเวณนี้เท่านั้นที่จะสามารถปีนข้ามไปได้

                “กรี้ดดดด!!!!!” อย่ากรี้ด อย่ากรี้ด!! T[  ]T

โฮ่งงงงงงง!!!!

                “แว้กกก!!” ผมตะโกนก้องสุดเสียงเมื่อหันหลังไปเจ้าหมาฮาร์ดคอร์ก็วิ่งเข้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว ผมรีบวิ่งไปดันก้นยัยชมพูขึ้นไปพ้นๆอย่างทุกลักทุเล

                “ไปสิไป!! รีบหน่อยสิวะ!!” ผมตะโกนทั้งน้ำตาที่ไหลเป็นน้ำตกไนแองการ่า

                “เอามือออกไปนะ!! ฉันก็กำลังรีบอยู่นี่ไง คุณต่างหากที่พาฉันเข้ามาในนี้!!”

                “ไม่ได้พาเข้ามาว้อยยย คุณนั่นแหล่ะตามมาเอง!!” ถึงปากจะเถียงกันอยู่แต่ผมก็พยายามดันยัยชมพูนี่ลงจากรั้วโดยไว มันใกล้เข้ามาแว้วววว~~!!!

                “กรี้ดด!!” ตุบ!! เสียงเหมือนตอนปีนเข้ามาครั้งแรกไม่มีผิด - -‘

                “แว้กกกก!!!” พรึ่บบตุบ!!

                ก่อนที่จะเฉียดไป 0.00001 มิลลิเมตร ผมก็กระโดดข้ามเขตุแดนมายังนอกรั้วได้สำเร็จ ก้นงอนงามของผมเกือบไปแล้วไหมล่ะ แต่สภาพตอนนี้คงไม่ต่างกันเท่าไหร่เมื่อผมกระโจนออกมาโดยเอาหน้าไสพื้น - -‘

                “คุณมันบ้า” เธอตะเบ่งเสียงใส่ผมแล้วลุกยืนเดินมาแย่งกระเป๋าและโทรศัพท์มือถือของเธอคืนแล้วเร่งฝีเท้าเดินจากไป ทิ้งให้ผมนอนตายอยู่ตรงนั้นแต่ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอกนะ!!

                “ผมแค่อยากรู้ว่าบริษัท F.I.L มีตำแหน่งอะไรว่างไหม” ผมตะโกนขึ้นแต่เธอก็ไม่ได้หันมาสนใจหนำซ้ำยังควักหูฟังขึ้นมาฟังเพลงเสีย

                “นี่คุณ!! ผมที่เห็นเธอเมินผม ก็เลยฮึดลุกขึ้นมาจากการไปเอากับพื้นเพื่อจับแขนของเธอไว้ - -‘ เชี่ยเอ้ยพื้นจะท้องป่าววะ  เอ้ยย!! 555+ ...โอเค มุขกูแป้ก

เฮ้!! เอามืออกไปจากแขนของฉัน! เธอหันมาขึ้นเสียงกับผมแล้วสะบัดแขนออกนั่นเล่นทำให้ผมสูญเสียความมั่นใจไปเลย

ผมแค่อยากรู้ว่ามีตำแหน่งไหนที่เหลือบ้าง ผมชูมือขึ้นเหนือหัวแล้วค่อยๆถอยออกมาจากเธอเล็กน้อย

บริษัทนี้ไม่รับคนอย่างคุณแน่นอน หญิงสาวตรงหน้าผมพูดแล้วใช้สายตามองผมเหมือนเธอเป็นชิลด์ทอกซ์แล้วผมเป็นปลวก - -'

เดี๋ยวนะ!! งั้นก็หมายความว่าว่างน่ะสิ!!” ผมจะโกนขึ้น เธอที่กำลังเดินหมุนตัวจากไปก็หันมาพยักหน้าแต่ก็ทิ้งคำพูดไว้ว่า...

“FBI อย่างคุณจะรู้ไปทำไมกัน?” เธอถามผมอย่างสงสัยผมไม่อยากจะบอกเลยว่าผมเนี่ยนะ FBI ที่กำลังใกล้จะถังแตก ไม่สิอดีต FBI เลยล่ะเธอเงียบไปเมื่อเห็นผมไม่ตอบก่อนจะหันไปโบกแท็กซี่ ตอนนี้ผมกับเธออยู่ในสภาพที่ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก เหมือนเพิ่งจะไปบุกสามชายแดนภาคใต้มาไม่มีผิด - -‘

เอี้ยดด~ เสียงแท็กซี่จอดลง ยัยหัวชมพูที่กำลังจะเดินเข้าไปก็ถูกผมวิ่งควายเบียดตัวเข้าไปประทับในรถซะก่อน

เฮ้!! นี่คุณจะทำอะไรน่ะ!!?” ยัยชมพูตะโกนขึ้นแต่มันก็สายไปเสียแล้ว

ตุบ!! ผมปิดประตูพร้อมล็อก มองยัยบ้าหน้าสวยที่กำลังทุบกระจกกับภาวะเลือดขึ้นหน้า ถ้ายัยนี่เปิดได้กูคงไม่รอดละงานนี้

ไปบริษัท F.I.L ด่วนเลยครับ!!” ทันทีที่รถออกผมก็รีบกดเบอร์อิทาจิทันที ยังไงนี่ก็เป็นโอกาสของผมแล้ว!!

(ว่าไงไอ้เป็ด)

เฮ้ย!ไอ้พี่อิทาจิ ผมเจองานที่บริษัท F.I.L แล้วนะเว้ย รีบไปที่นั่นด่วน!!” 

(นั่นมันบริษัทคู่อริของกูนะเว้ย ไอ้เป็ด!!)

ก็เออสิ แต่ผมไม่มีเวลาแล้วนะพี่ รีบมานะพี่..” เพล้งงง!! กระจกรถด้านหลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆพร้อมส้นเข็มที่ผมคุ้นตาดีลอยมาปักอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของผม!!!

ไอ้สัส!! เฉียดไปอีกนิดเดียวนะว้อยย! TOT  ว่าแล้วผมก็เงยหน้าขึ้นหันไปมองยัยชมพูที่วิ่งตามหลังพร้อมเตรียมโยนอีกข้างตามมาติดๆ

คุณครับรีบไปก่อนเดี๋ยวผมจ่ายชดเชยให้เอง” ผมหันไปบอกพี่คนขับแท็กซี่แล้วหันส่งจูบให้เธอ ฮ่าๆๆๆน่าสงสารจริงๆ ถ้าเจออีกจะจับปล้ำซะเลย =.,=

...

และไม่นานนักกระเป๋าผมก็แฟ่บลงอย่างน่าอนาถา =____=;;  และนี่เองก็คือเหตุการณ์ทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้น - -'

ไอ้เป็ด!!” เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้นไล่หลังผม ผมรีบหันไปอย่างรวดเร็ว

มึงคิดยังไงจะมาสมัครงานที่นี่วะเนี่ย มึงก็รู้ว่านี่มันเป็นบริษัทคู่อริกูเลยนะเว้ยยย!!!” มันตะโกนโหวกเหวกเหมือนหมูถูกเชือด ส่วนผมน่ะเหรอสำนึกผิดม้ากกกก =w=

ไอ้พี่ พี่คิดว่าผมจะยอมให้พ่อด่าเหรอวะ ว่าแล้วผมก็เดินนำพี่ชายตัวดีเข้าไปในบริษัท ใช่! แม่งพ่อด่าทีนึงสามารถฆ่าคนตายได้เลยนะ แบบด่าปุ้บกูตายเลย -   -‘

เราวนอยู่อย่างนั้นได้สัก 10 นาที ไอ้บริษัทพายโบมนี่ทำไมมันใหญ่จังวะ สาวๆก็สวยด้วยเพลินดีเหมือนกัน

มึงแน่ใจเหรอวะไอ้เป็ดว่ามึงจัดการได้”   ไอ้เหี่ยวด้านหลังเปิดฉากพูดเป็นผู้เป็นคนขึ้นหลังจากที่บ่นกระปอดกระแปดมาตลอดทาง

เออ ผมพูดไปอย่างนั้นแหละ ขอยอมรับว่าผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เราอยู่ส่วนไหนของจักรวาลนี้

มึงพอเลยมึงเลิกฟอร์มหยิ่งเลยไอ้โง่ กูรู้ว่ามึงหลงทางแต่มึงกลัวกูด่ามึงว่าโง่ใช่มั้ยล่ะ  อิทาจิพูดแล้วตบหัวผมดังป้าบ แต่พี่ก็ด่ากูไปแล้วไม่ใช่รึไงวะ - -

ผมเงียบแล้วลูบหัวตัวเองป้อยๆได้แต่เหล่มองแล้วสาบแช่งมันให้มันตกนรกไวๆ อิทาจิถลึงตาใส่ผมนิดหน่อยก่อนจะหันไปมองรอบๆ

ไปถามคนนั้นกันเถอะ ว่าแล้วมันก็ลากผมไป ย้ำว่าลากนี่ก็คือลากจริงๆ! มันจับผมมายืนประจันบานเอ้ย! ประจันหน้ากับยัยแว่นคนหนึ่ง... เดี๋ยวนะ!!

คุณ!!! ผมและเธอหลุดปากพูดพร้อมกัน

คุณรู้จักไอ้เป็ดเอ้ย!! ซาสึเกะเหรอครับ?” พี่ชายห่าเหวของผมถามเธอพร้อมใช้นิ้วของมันจิ้มหัวผม เหมือนมันเป็นอาราเล่แล้วผมเป็นก้อนขรี้ - -'

“…ไม่เชิงว่ารู้จักหรอกค่ะ ยัยตรงหน้าตอบหน้าเรียบ ให้ตายสิ! ยัยนี่หุ่นยนต์หรือไง

ฉันฮารูโนะ ซากุระค่ะ เรียกฉันว่าซากุระ เธอพูดพร้อมยื่นมือออกมา ผมที่กำลังจะเอื้อมมือไปจับก็โดนไอ้พี่บ้าตบหัวซะก่อน

สวัสดีครับ คุณฮารูโนะ ซากุระ ผมอุจิวะ อิทาจิ ยินดีที่ได้รู้จัก วันนี้ผมพาน้องชายผมมาสมัครงานในตำแหน่งที่สูงที่สุดในบรรดาตำแหน่งที่ว่างอยู่ในตอนนี้ แล้วไอ้พี่เวรผมก็กล่าวทักทายยัยหัวชมพูด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพร้อมจับมือเช็คแฮนด์กับเธอ ก่อนจะหันมาพูดกับผมว่า

อ้าว! ไอ้เชี่ยเกะแนะนำตัวสิวะ ด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว - - ไอ้พี่พายนี่ร้ายนักแอบจับมือสาวนี่หว่า

ผมอุจิวะ ซาสึเกะ ยินดีที่รู้จักครับ หวังว่าคืนนี้เราจะได้ไปดินเนอร์และไปต่อที่โรงแรมของผ... ผวะ!! เจ็บนะเว้ยไอ้พี่เฮ็งซวย!! T T

ไอ้เกะถ้ามึงจะหยุดปากหมาสักวันมันจะตายมั้ยวะ คนข้างๆผมพูดพร้อมกัดฟันกรอดส่งสายตาพิฆาต แต่มีเหรอคนอย่างไอ้ซาสึเกะจะกลัว555

เดี๋ยวนะ...คุณเป็นคนญี่ปุ่นเหมือนกันเหรอ?” ผมถามขึ้นพร้อมชี้หน้าเธอ เธอไม่ตอบแต่มองนิ้วที่ผมชี้ไปที่เธอด้วยสายตารังเกียจ

...เออ กูขอโทษกูผิดเอง - -'

พอผมคิดได้ผมก็ชักมือกลับ เธอเงียบไปสักพักแล้วจึงตอบคำสั้นๆว่า ใช่ค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะตระกูลอุจิวะ ยัยคนตรงหน้าผมพูดแล้วผายมือเชิญพวกเราก่อนจะพาพวกเราไปหยุดอยู่ที่ห้องห้องหนึ่งในชั้นสุดท้าย ในห้องนั้นติดกระจกใสบานใหญ่มองลงไปให้เสียวเล่นๆ ข้างนอกบรรยาศแจ่มใสดีมากแดดกำลังพอดีแต่อากาศ...เย็นสัสๆอ่ะ = =

ผมอยากคุยกับท่านประธานครับ” ผมหันไปพูดกับยัยชมพู เธอเงียบไปสักพักก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษอะไรสักอย่างออกมาจากแฟ้มเอกสารสีชมพูแปร๋นที่เธอถืออยู่

ผมหยิบมันมาดูมันเป็นตารางงานในวันนี้ของท่านประธาน ผมไล่ดูก็พบว่าในขณะนี้ท่านประธานน่าจะอยู่ในห้องประชุม พอผมเห็นดังนั้นก็ยื่นคืนเธอ

ไม่เป็นไรผมรอได้ ถ้าหากคุณพบท่านประธานแล้วบอกท่านด้วยว่าผมมาขอพบโดยด่วนที่สุด” ผมบอกด้วยน้ำเสียงเอาจริงเอาจัง เธอพยักหน้าแล้วขยับแว่นกรอบเหลี่ยมเล็กน้อยก่อน ผมมองไล่ลงไปที่ตัวของเธอ

สูตรกางเกงสีดำดูมีคลาส ผูกด้วยเนกไทสีแดงเข้ากับรองเท้าส้นแหลมเปี้ยบสีแดงสด หน้าอกน่าจะคัพ ได้ =.,=

งั้นเชิญพวกคุณรอด้านในค่ะ” เธอพูดก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปเมื่อสังเกตเห็นสายตาของผม ผมยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยเช่นเดียวกับอิทาจิ

ซี้ดเลยว้อยย~” ผมตะโกนเบาๆเมื่อเธอเดินจากไป แล้วมองดูเธอจากด้านหลัง ผมสีชมพูยาวถึงกลางหลังที่ถูกมัดรวบต่ำติดท้ายทอย ดูเนี้ยบเรียบร้อยแต่แฝงไปด้วยความเร้าจายย -.,-

กูรู้นะมึงคิดอะไร” อิทาจิพูดแล้วผลักหัวผม ไอ้ควายแก่นี่รู้ทันผมตลอด –o-^

ผมเดินเข้าไปโยนกระเป๋าลงบนโซฟาก่อนจะกระโจนลงนั่งตามไปติดๆ เล่นเอาไอ้พี่เวรของผมต้องถลึงตาผมใส่อีกรอบ 555แม่งฮาว่ะ พี่ผมนั่งลงข้างๆผมแล้วหันมากระซิบเบาๆ

ถ้าขืนมึงไม่ได้งานนี้มึงรู้มั้ยว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

เกิดอะไรวะพี่

มึงจะต้องถูกพ่อส่งตัวกลับญี่ปุ่นเพื่อไปเป็นเด็กเสิร์ฟไงวะ!! อิทาจิตะโกนเบาๆ แต่ก็เล่นเอาผมเหงื่อตก

พี่รู้ได้ไง พ่อไม่มีทางทำงั้นแน่ๆ ผมตอบแล้วยักไหล่เล็กๆแต่ในใจนี่ผมชักจะเริ่มหวั่นๆแล้ว ทำยังไงดีวะเนี่ยทำไมถึงได้ซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้วะไอ้ซาสึเกะ!

นี่คือเรื่องจริง พ่อหวังจะดัดสันดารเลวๆของมึงไง มันพูดแล้วเบือนหน้าหนีไปด้วยรอยยิ้ม ผมเหงื่อแตกพลั่กรอยัยชมพูไปตามท่านประธานมาพบผม วันนี้คงต้องเป็นเด็กดีซะหน่อย

เวลาผ่านไปราวๆ 30 นาที แต่สำหรับผมมันเหมือนแป๊บเดียวเท่านั้นเพราะคำพูดของไอ้ควายแก่ยังวนอยู่ในหัวตลอดเวลา @-@

แอ้ดดดด เสียงเปิดประตูดังเข้ามาในโสตประสาทของผม ผมหันไปก็พบกับ...ยัยชมพู - -'

เฮ้! คุณเมื่อไหร่ท่านประธานจะมา ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

ไอ้เป็ดพูดดีๆสิให้เกียรติผู้หญิงหน่อย อิทาจิพูดแล้วเขกหัวผม ไอ้พี่บ้า

ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณ ปล่อยเขาเถอะค่ะ คนแบบนี้ก็คิดได้เท่านี้ ยัยนั่นพูดพร้อมขยับแว่นเล็กน้อย

อะไรของคุณ หน้าตาก็ดีแต่คำพูดร้ายกาจสิ้นดี ผมลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความปรี้ดแตก (?)

พอแล้วไอ้เป็ด

พออะไรอย่าห้าม อย่าห้ามม!”  โป๊ก!!!  พี่เวร T_T

ขอโทษแทนไอ้น้องสวะผมด้วยนะครับ พี่ผมหันไปขอโทษยัยชมพูด้วยคำพูดอ่อนน้อม เดี๋ยวนะ... ไอ้น้องสวะเหรอ - -****

ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ว่าคุณคงเหนื่อยใจกับเขามามาก

เฮ้ย!! จะมากไปแล้วนะ! ผมที่กำลังจะเข้าไปตบจูบกับยัยกุกะอะไรนี่ก็ถูกไอ้เหี่ยวดึงเอาไว้ก่อน

“มึงอย่าใช้กำลังกับผู้หญิงสิวะ” ก็แล้วใครบอกว่าผมจะใช้กำลังล่ะครับ =.,=

“มึงอยากไปเสิร์ฟอาหารเหรอวะไอ้งั่ง ทันทีที่มันพูดเสร็จผมก็กลับไปสงบเสงี่ยมทันที ราวกับผ้าพับไว้ที่ใสสะอาดขาวบริสุทธิ์ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน (?)

แล้วนี่ท่านประธานอยู่ไหน ผมต้องการคุยกับท่านประธาน” ผมพูดขึ้นแล้วกอดอกวางมาด คนอย่างยัยนี่ต้องเจอกับผม!! จะทำดุให้กลัวไปเลย!!

ผมถามว่าท่านประธานอยู่ไหน!!!?”

“...ฉันนี่แหละท่านประธาน”     O____O!!! ตายห่า!!!



 

_____`{ Normal_Theme }` ||
_____
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #35 m.njkk_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    55555 สนุกมากๆค่ะ
    #35
    0
  2. #31 Love Asuita (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 17:13
    5555555ชอบอ่าาาาาา สนุกๆๆ เกะกับพี่นี่ปากจัดมากกกกก!! ชอบๆ
    #31
    0
  3. #29 fanciful_fluffy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 16:20
    ชอบค่ะ หนุกดี เกะอย่างเกรียน เจอนี่แหละท่านประธานไปถึงกับเงิบแดก5555
    #29
    0
  4. #25 มิววี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 19:56
    อิเกะเกรียนไปไหนค่ะ
    #25
    0
  5. #24 Knight's heart (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 00:26


    ตอบกลับแบนเรอ์นะคะ ขอบคุณที่สนใจแลกกันค่ะ :)


     
     

     
     
    #24
    0
  6. #22 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 20:50
    อ่านแล้วฮาน้ำตาเล็ดเลยอ่ะ 5555+++ ยกนิ้วให้กับความเกรียนของอิเป็ดไปเลย
    #22
    0
  7. #21 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 20:48
    เกะเกรียนมากกกกกกกกก เรื่องนี้หลุดสุดๆ (=w=) ซากุระจะรับมือไหวไหมเนี่ย
    #21
    0
  8. #19 ปริศนา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 20:15
    5555555555

    เกะโคต_รเกรียนเลย ชอบๆ
    #19
    0
  9. #17 bluemint_bm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 15:31
    ซาสึเกะ อย่างรั่ววว 555 มาอัพไวๆน้าาาค้าาาา
    #17
    0
  10. #16 SasuSakuFans (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 17:38
    พี่เกะอย่างรั่วววว55555 ชอบค่ะๆ มาอัพอีกน้า
    #16
    0
  11. #15 Pinpin Waranu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 19:29
    ขำ ขำทั้งเรื่อง โอ้ยยยย อิเกะเวอร์นี้มันเ_ยจริงๆ 
    #15
    0
  12. #14 Hanny999 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 01:36
    คือฟิคนี้มันดีงามอ่ะ 555+ อิเป็ดทำไมแกเกรียนงี้วะ คืออ่านแต่ละฟิคแล้วเกะจะเป็นเกะ แต่ฟิคนี้...มันเกรียนกว่าอิโตะผสมอิลีผสมอิไกผสมเชียนลามกอีกอ่ะ!
    #14
    0
  13. #12 sakura misaki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 15:24
    เกะรั่วเว้ย งานเข้าแล้วไมล่ะ แล้วงานนี้หนูกุจะรับเข้าทำงานไมเนี่ย >O< 
    #12
    0
  14. #11 grayvia (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 14:38
    สนุกมากจ้าา ชอบเกะกับอิทาจิเรื่องนี้มาก55555

    อัพเร็วๆนะคะ
    #11
    0
  15. #10 คิโทระ โฮวาชิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 09:41




    #แปะป้าบ ยินดีเลยค่า
    ขอบคุณที่มาแลกแบนเนอร์กันนะคะ >w
     
    #10
    0
  16. #9 Eye_eye (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:54
    สนุกมากๆเลยค่ะ มาอัพไวๆนะคะ
    #9
    0
  17. #8 เมย์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:41
    สนุกมากคะ รีบมาอัพต่อนะคะ ^_____^
    #8
    0
  18. #7 เมธินี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:35
    เกะไม่นึกเลยว่าจะเป็นแกที่ได้รับบทนี้5555
    #7
    0
  19. #6 ธัญญา สุริโย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:34
    หนุกกกกกกกกกกมากกกกกกเลยคะ
    #6
    0
  20. #5 ชินณกร สุริโย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:33
    รีบมาอัพพพพพนะคะ
    #5
    0
  21. #4 sasusaku (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:32
    รีบมาอัพพพพพพพพพนะคะ เกะเอยจะตกงานก็วันนี้ละ
    #4
    0
  22. #3 0980588245sslncr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:31
    เกะแม่งรั่วจริง5555
    #3
    0
  23. #2 seesea_'S&S' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:02
    ชอบอ่ะสนุกมากเรย

    อิเกะรั่วมากเรยอ่ะ55555

    รีบมาอัพน่ะคะ ติดตามคะ
    #2
    0
  24. #1 yokona (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 18:26
    ซาซึเกะ เอ๊งอย่างรั่ว 555+
    #1
    0