( wannaone x you ft. produce101 ) BOYFRIEND ♡ เกินคำว่าแฟน

ตอนที่ 6 : บทที่ห้า ♡ มอร์นิ่งคิส ( ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

บทที่ห้า มอร์นิ่งคิส


มีน ; ลืมมอร์นิิ่งคิสไงครับ

-

 

สิ่งแรกที่ฉันเห็นเมื่อลืมตาขึ้นมาก็คือภาพของมีน

 

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเกือบๆ แปดโมงแล้วแต่ตอนนี้เขาก็ยังนอนหลับสนิทอยู่เหมือนเดิม – ฉันกระพริบตาปรับโฟกัสนิดหน่อยก่อนจะนอนมองหน้าเขาที่ยังหลับอยู่แบบนั้นก่อนจะแอบยิ้มออกมา

 

ฉันไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะมีแฟนหล่อถึงดีกรีอดีตเดือนคณะเมื่อตอนปีหนึ่ง บ้าจริง ;-;

 

ฉันขยับตัวลุกออกจากเตียงให้เงียบที่สุดเพื่อจะได้ไม่รบกวนการนอนของมีน ดูเหมือนว่าเจ้าของเตียงนอนกว้างและนุ่มนี่จะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาซะอย่างนั้น – มีนคว้าแขนจับมือฉันไว้ก่อนที่ฉันจะก้าวขาลงจากเตียง

 

“ตื่นเช้าจังอ่ะ ปกติเห็นตื่นสาย”

 

ฉันยักไหล่ – ก็ใช่ ถ้าเป็นวันหยุดฉันชอบทำงานจนถึงตีสองตีสามแล้วนอนยาวๆ มาตื่นอีกทีก็ตอนเที่ยงๆ บ่ายๆ

 

“ต่างที่มั้งเลยตื่นเร็ว”

 

“เหรอ ถ้างั้นต้องมานอนบ่อยๆ จะได้ชิน”

 

เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงงัวเงียส่วนฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป – มีนจับมือฉันไว้อยู่แบบนั้นแหละก่อนที่เขาจะค่อยขยับตัวเองไปมาแล้วลุกขึ้นมานั่งข้างๆ

 

“เดี๋ยววาดกลับห้องก่อนดีกว่า”

 

“ไม่เอา ไม่ต้องกลับ”

 

นั่นไง ฉันว่าแล้ว – พอฉันพูดจบประโยคมีนก็ตอบสวนกลับมาเลยทันที, มีนหันมาทำหน้างองแงแล้วจับมือฉันแน่นกว่าเดิมเป็นการยึดไว้ไม่ให้ไปไหนทั้งสิ้น

 

“อยู่กับมีนที่ห้องเหอะ เหงาอ่ะ”

 

“เอ้า ก็วาดจะกลับไปอาบน้ำทำงานอ่ะ”

 

“อาบน้ำห้องมีนก็ได้เดี๋ยวไปเอาชุดให้ งานจะทำงานไรอ่ะ เดี๋ยวเอาขึ้นมาให้”

 

ให้มันได้ยังงี้สิไอ้มีน งอแงจริงๆ เลย

 

“วาดอยากกลับห้อง คิดถึงน้องจูดี้ที่ห้องแล้ว”

 

จูดี้ที่ว่านี่ก็คือตุ๊กตากระต่ายน้อยจากแอนิเมชั่นเรื่องซูโทเปียที่ฉันชอบมากๆ นั่นเอง

 

“เดี๋ยวหยิบขึ้นมาให้”

 

“มีน งอแงจังอ่ะ”

 

ฉันหัวเราะออกมาก่อนจะแกล้งดึงแก้มเด็กชายมีนที่ทำหน้างอแงอยู่ – มีนเบ้ปากจับมือฉันที่ดึงแก้มเขาออก

 

“ก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆ”

 

“เมื่อคืนก็พอแล้วมั้ง”

 

จริงๆ เมื่อคืนมีนควรพออ่ะ เล่นทำกับฉันไปซะเยอะขนาดนั้น ให้ใกล้กว่านี้ฉันก็ว่าคงไม่ไหวแล้วแหละ...

 

“สำหรับวาดฟ้าไม่เคยมีคำว่าพอ”

 

โถ่ พ่อคุณ พอบ้างก็ได้นะ

 

สุดท้ายฉันก็ทนเห็นสีหน้างอแงบึ้งตึ้งของเด็กชายมีนคนนี้ไม่ได้เลยยอมพยักหน้ารัวๆ ตอบกลับเขาไปจนได้

 

“โอเค เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จละขึ้นมาอยู่ด้วยก็ได้”

 

: )

 

ในที่สุดเด็กชายมีนที่นั่งทำหน้าอมทุกข์อยู่บนเตียงก็เริ่มยิ้มออกมา เขาพยักหน้ารับก่อนจะปล่อยมือฉันทั้งสองข้างเป็นอิสระ ฉันก้าวขาลงจากเตียงและหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ ถือติดมือเตรียมกลับห้องไปอาบน้ำ

 

แต่ยังไม่ทันจะเดินออกจากห้องนอนไปไหนได้ไกล มือของฉันก็ถูกมีนคว้าเอาไว้อีกครั้ง

 

“ลืมอะไรหรือเปล่า?

 

“ลืมอะไรอ่ะ?

 

ฉันเงยหน้าคุยกับมีนพร้อมขมวดคิ้ว เขาทำสีหน้าเรียบนิ่งไม่พูดไม่ตอบอะไรคำถามฉัน แต่กลับดึงข้อมือฉันพร้อมขยับขาเข้ามายืนใกล้ๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาทำเหมือนเมื่อคืนตอนเที่ยงคืนสิบห้านาที

 

“อื้อ! มีน!

 

จะทำอะไรล่ะคะ ก็จูบไง!!!!

 

ฟหกด่าสวาดยไพบมขอบแจพยาดๆมนหาดสปม

 

หม่าม๊า หนูโดนมีนจูบอีกแล้ว!

 

“ลืมมอร์นิ่งคิสไงครับ”

 

ไม่ได้ยาวนานเท่าเมื่อคืนแค่เวลาไม่กี่วินาทีแต่ก็ทำให้ฉันเล่นเอาหายใจไม่ทั่วท้องไม่เป็นจังหวะไปได้เลย – มีนพูดตอบคำถามฉันที่ค้างไว้เมื่อกี๊ด้วยน้ำเสียงเบาๆ ที่ข้างหู ฉันย่นคอก่อนจะตีแขนมีนจังดังเพี๊ยะไปหนึ่งที

 

“โอ๊ย! ทำไมเขินแล้วชอบลงไม้ลงมืออ่ะเรา”

 

“ก็แล้วมามอร์นิ่งคิสอะไรทำไมเล่า!

 

“เอ้า ก็เรื่องปกติ คนเป็นแฟนกันเขาก็มอร์นิ่งคิสกันทุกเช้า”

 

นั่นมันก็เรื่องปกติของมีนคนเดียวไงโว้ย ฉันมันเรื่องปกติด้วยที่ไหนเล่า!

 

ฉันไม่ตอบอะไรต่อพอเงยหน้าแล้วเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของมีนที่อยู่ใกล้ๆ เขาตั้งท่าเหมือนจะจูบลงมาอีกรอบแต่ฉันก็ยกมือขึ้นดันหน้ามีนเอาไว้ได้ทันแล้วถอยขาออกห่างจากเขาไปสามก้าว

 

“จูบอีกจะไม่มาแล้ว”

 

“นิดเดียวเองนะ”

 

นิดเดียวกับบ้านแกสิไอ้บ้ามีน!

 

ถ้านับเรื่องเมื่อคืนด้วยถือว่าเป็นเรื่องใหญ่มากต่างหากล่ะโว้ย!

 

ฉันกับมีนเล่นเกมจ้องตากันอยู่ซักพักก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายหลุดขำ ยกมือขึ้นสองข้างแล้วจับมือฉันออกจากหน้าของเขา

 

“โอเคๆ ยอมแล้วครับ”

 

ฉันย่นจมูกใส่มีนก่อนจะจับลูกบิดประตูหมุนออกจากห้องนอน แต่...

 

“ไม่ได้ว่ะ ขอจูบอีกทีดิ”

 

แต่ฉันก็โดนไอ้มีนดึงมาจูบอีกรอบเนี่ย!

         

พอ พอกันที ฉันจะไม่มาเหยียบห้องมีนอีกแล้วโว้ย!!

 

#ฟิคแฟนมีน

 

อื้อ หลังจากที่ฉันลั่นวาจาเอาไว้ในใจว่าจะไม่กลับไปเหยียบห้องมีนอีก ฉันก็ไม่ได้ไปจริงๆ ตามอย่างที่พูดเอาไว้

 

แต่มีนกลับมาสิงอยู่ที่ห้องฉันแทนนี่ไง!

 

“วาดฟ้าครับ โกรธมีนเหรอครับ?

 

“...”

 

“วาดฟ้า คุยกับมีนหน่อยสิครับ”

 

ฉันเงียบใส่มีนที่ตั้งแต่มาสิงอยู่ที่ห้องฉันหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จก็เอาแต่พูดไม่เลิก – ปกติมีนไม่ใช่คนพูดมากนะ แต่วันนี้เขาพูดมากแปลกๆ จนฉันรู้สึกว่านี่เหมือนไม่ใช่มีนคนเดิมที่เคยรู้จักเลย

 

“วาดฟ้า คุยกับมีนหน่อยนะครับ นะ”

 

“คุยไรอ่ะ”

 

สุดท้ายฉันก็ยอมหมุนเก้าอี้หันไปคุยกับมีนที่นั่งอยู่บนโซฟาพูดๆๆ มาเกือบชั่วโมงจนได้

 

“โกรธมีนเหรอ?

 

“โกรธเรื่องอะไร?

 

“ที่มีนจูบวาด”

 

“...”

 

อันนั้นคงไม่เรียกว่าโกรธหรอกนะ แต่เรียกว่าเขินซะมากกว่าน่ะสิ...

 

ฉันส่ายหัวแทนการเอ่ยปากตอบ มีนยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาหาฉันก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนพื้นตรงหน้าฉันในขณะที่ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้

 

“มีนมาคิดๆ ดูแล้วนะวาด”

 

“อื้อ”

 

“เดือนหน้าเราจะสอบไฟนอลใช่ป่ะ แล้วมันก็จะปิดเทอม – ช่วงปิดเทอมนี้เรากลับบ้านกันมั้ย?

 

“ก็กลับเป็นปกติแล้วนิ”

 

เพราะบ้านของฉันกับมีนอยู่ที่ต่างจังหวัดกันทั้งคู่ อยู่แถบภาคเหนือโน่นแนะ แต่ว่าดันมาสอบมหาวิทยาลัยติดที่กรุงเทพฯ ได้ทั้งคู่เลยมาเรียนไกลบ้านเลย และปกติเวลาช่วงปิดเทอมหนือวันหยุดยาวๆ เราสองคนก็กลับบ้านไปหาพ่อแม่ญาติพี่น้องกันเป็นปกติอยู่แล้ว

 

“ไม่ มีนหมายถึงกลับบ้านไปบอกพ่อแม่เราสองคน”

 

“...”

 

“บอกเรื่องความสัมพันธ์สถานะของเราไปเลย”

 

“...”

 

“ดีมั้ย?

 

มีนพูดด้วยน้ำเสีรยงเรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยความจริงจังและความอบอุ่นที่แฝงซ่อนอยู่ในนั้น

 

ฉันเพิ่งสังเกตว่านิ้วนางข้างขวาของมีนเองก็มีแหวนสีเงินเรียบๆ สวมอยู่เหมือนกับแหวนบนนิ้วของฉันเหมือนกัน – ฉันมองแหวนในมือตัวเองแล้วใช้ความคิดพลางมองหน้ามีน

 

“แล้ว...จะบอกป๊ากับม๊ายังไง?

 

“เรื่องคืนนั้นเหรอ?

 

“...”

 

ฉันใช้ความเงียบแทนคำตอบ พลางมองหน้ามีนอย่างไม่รู้จะทำยังไง – ความจริงคือฉันคิดเรื่องนี้มาตลอด ฉันไม่อยากโกหกป๊ากับม๊า แต่ก็ไม่อยากบอกความจริงไปตรงๆ เพราะกลัวอะไรหลายๆ อย่าง ท่านจะต้องเสียใจแค่ไหนที่ส่งลูกมาเรียนมหาวิทยาลัยดีๆ ที่กรุงเทพฯ แต่กลับไปเมาไม่รู้เรื่อง ตื่นมาก็พบว่าตัวเองไปนอนกับผู้ชายแบบถึงพริกถึงขิงซะอย่างนั้น ถ้าฉันเป็นป๊ากับม๊า ฉันก็คงเสียใจแน่ๆ

 

แต่ก็ยังโชคดีที่อย่างน้อยผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่กลับเป็นมีน คนที่ป๊ากับม๊าไว้ใจในตัวเขาเพราะสนิทกันมาตั้งแต่เกิด

 

มีนวางมือทับลงมือของฉันที่วางอยู่บนตักก่อนบีบเบาๆ เขายิ้มออกมาบางๆ

 

“เชื่อมีนสิ มันจะไม่เป็นอะไรหรอก”

 

“...”

 

“ป๊ากับม๊าของวาดจะไม่โกรธ และจะเข้าใจเราสองคน เชื่อมีนนะ”

 

รอยยิ้มของมีนที่อบอุ่นนั่นถูกส่งมาให้ มันทำให้ฉันคลายความกังวลในใจลงไปบ้างในระดับหนึ่ง ถึงจะไม่ได้หมดกังวลไปเสียสนิทแต่ฉันก็ยังรู้สึกดีที่ยังมีมีนคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ แบบนี้

 

นึกไม่ออกเลยว่า...ถ้าคืนนั้น คนๆ นั้นไม่ใช่มีน แต่เป็นคนอื่น ฉันตอนนี้จะเป็นยังไง

 

ฉันยิ้มให้มีนกลับไปก่อนจะขยับตัวลงจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ลงไปนั่งบนพื้นตรงหน้ามีนแล้วขยับตัวเข้าไปกอดมีนเหมือนตอนเด็กๆ ที่เราชอบทำ มีนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะกอดฉันกลับเหมือนกัน

 

“เชื่อมีนนะวาด”

 

“อื้อ วาดเชื่อมีน”

 

มีนกอดฉันเอาไว้พร้อมกับโยกตัวไปมา ฉันฝังใบหน้าของตัวเองลงกับไหล่ของมีนแล้วหลับตาลง พลางนึกไปถึงเมื่อตอนเรายังเป็นเด็กๆ

 

นานมากแล้วเหมือนกันที่ฉันไม่ได้กอดมีนในช่วงเวลาแบบนี้ ฉันกอดเขาครั้งล่าสุดก็ตอนที่ฉันถูกรุ่นพี่ที่ชอบปฏิเสธเมื่อตอนมอสองล่ะมั้ง วันนั้นฉันจะไม่ร้องไห้เลยถ้ามีนไม่เดินเข้ามาปลอบใจแล้วลูบหัวน่ะนะ ฉันร้องไห้ออกมาเขาก็เลยกอดปลอบอย่างช่วยไม่ได้

 

“มีน”

 

“ครับ?

 

“ขอบคุณนะ ที่อยู่ข้างๆ วาดแบบนี้มาตั้งแต่เด็กอ่ะ”

 

“...”

 

“มีนไม่เคยทิ้งวาดไปไหนเลย อยู่กับวาดตลอด คอยดูแล คอยใส่ใจมาตั้งแต่เรายังเด็ก”

 

“...”

 

“ขอบคุณจริงๆ นะ”

 

ฉันผละอ้อมกอดของมีนออกก่อนจะส่งรอยยิ้มกว้างให้กับเขา – มีนนิ่งไปนิดหน่อยก่อนจะยิ้มตอบกลับมาแล้วยกมือขึ้นลูบหัวของฉันอย่างแผ่วเบา

 

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก”

 

“...”

 

“มีนเต็มใจจะอยู่ข้างๆ วาด ดูแลวาดแบบนี้ไปทั้งชีวิตอยู่แล้ว”

 

เขายิ้มก่อนจะดึงตัวฉันเข้าไปกอดอีกครั้งหนึ่ง

 

ฉันไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าเมื่อไหร่กันที่เราสองคนเริ่มรู้สึกเปลี่ยนแปลงจากกันไป – เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งนานจนฉันเคยคิดว่าเราคงจะเป็นเพื่อนกันแบบนี้ไปจนตาย, ฉันไม่รู้หรอกว่ามีนเริ่มคิดกับฉันเกินเพื่อนตอนไหน และฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันเริ่มไม่อยากเป็นเพื่อนกับมีนตั้งแต่ตอนไหนเหมือนกัน

 

เวลาเปลี่ยน ใจคนก็เปลี่ยน ที่แท้จริงสินะ

 

“วาด”

 

“ว่า?

 

“ขอจูบหน่อยดิ”

 

“...”

 

“...”

 

“รอบเดียวพอนะ”

 

สิ้นคำตอบที่ไม่ค่อยเต็มเสียงของฉันเท่าไหร่นัก มีนก็พุ่งเข้ามาจูบอย่างรวดเร็วเหมือนรอเวลานี้มานานมากเลยทันที

 

มันไม่ใช่จูบที่ร้อนแรงเหมือนจะดูดวิญญาณออกจากร่างเหมือนเมื่อคืนแต่มันคือจูบที่ทุกอย่างหยุดแต่การแตะริมฝีปากและเบียดให้แน่บแนนกันมากขึ้นเรื่อยๆ ก็แค่นั้น มีนไม่ได้รุกล้ำอะไรเข้ามา

 

เพราะฉันบอกให้เขาได้แค่รอบเดียว มีนเลยถือโอกาสจูบค้างไว้แบบนี้นานๆ – เขาลืมตามองตากับฉันที่ห่างกันอยู่ไม่กี่เซนติเมตร

 

“วาด มีนเตือนด้วยความหวังดีนะ”

 

แล้วเขาก็ถอนจูบออกในเวลาต่อมาพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง – ฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามือของมีนเลื้อยไปเกาะแกะอยู่ที่เอวฉันตอนไหน

 

“อะ..อะไร?

 

“เวลาจูบ อย่ามองตามีน”

 

“...”

 

ฉันเงียบ แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรต่อฉันก็รู้ดีว่ารูปประโยคนั่นน่ะหมายถึงอะไร

 

มีนมองหน้าฉันนิ่งๆ ดึงฉันเข้าไปจูบอีกครั้งหนึ่ง – รอบนี้ฉันหลับตาลงเลยโดยทันที, อย่าว่าแต่เขาเลยนะ แค่ให้ฉันสบตากับมีนนานๆ ฉันยังไม่กล้าพอเลย สายตาเขาอันตรายเกินไปจริงๆ

 

และไม่กี่วินาทีถัดมาเขาก็ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิง

 

“เมื่อกี๊วาดบอกให้แค่รอบเดียวนะมีน”

 

“รู้”

 

“แล้วจูบอีกรอ—“

 

“ก็มันทนไม่ไหว”

 

“...”

 

“เคยบอกแล้วไงว่าปากวาดฟ้าแม่งโคตรน่าจูบ”

 

“...”

 

“อยากจูบทั้งวันทั้งคืน จูบให้วาดไม่ต้องเห็นเดือนเห็นตะวันเลยด้วยซ้ำ”

 

ไปจูบกับกำแพงนู้นไป๊! ไอ้บ้า! เอะอะจะจูบไม่พอยังจะมาบอกว่าปากน่าจูบอีก!

 

ฉันพลักมีนออกห่างตัวแล้วมูฟตัวเองย้ายกลับไปนั่งบนเก้าอี้หันหลังไปทำงานที่ทำค้างไว้เมื่อกี๊ต่อ ได้ยินเสียงหัวเราะจากมีนดังมานิดๆ ก่อนที่เขาจะยื่นมือมาขยี้หัวฉันแรงๆ ซักทีหนึ่งแล้วเดินกลับไปนั่งเล่นที่โซฟาเหมือนเดิม

 

“น่ารักกับมีนคนเดียวพอนะวาด ถ้าไปน่ารักแบบนี้กับคนอื่นด้วยมีนจะจูบให้ปากเจ่อเลย”

 

บ้าเอ๊ย อยู่ดีๆ ก็หน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดูขึ้นมาซะอย่างนั้น

 

#ฟิคแฟนมีน

๑๐๐ เปอร์เซ็นต์


  TALK

นี่ไม่ใช่ตอนจบนะคะทุกคนอย่าเข้าใจผิด 55555

ตอนนี้ไรเตอร์ผ่านสถานีโอเน็ตมาเรียบร้อยแล้วค่ะ เยยยย้ แต่งงๆ มากเลย อ่านเทนส์อ่านแกรมม่ามาตั้งเยอะแยะ ออกไม่เท่าไหร่ มาเครียดกับยูนิคอร์น เพกาซัสซะแทน อืมนะ 555555

บอกแล้วนะคะว่าจะอ่านเรื่องนี้ต้องลบภาพพี่มีนคนแสนดีของเราออกไปเพราะเรื่องนี้มีนก็เป็นคนยังงี้แหละค่ะ เอะอะอะไรจะเอาเปรียบนางเอกของเราตลอด ไม่ดีๆ ไม่ดีเลยจริงๆ เยาวชนไม่ควรเอาพี่มีนเป็นตัวอย่างนะคะ 555555

ปล.ขอให้ทุกคนใช้จักรยานในการอ่านนะคะ ลบภาพมินฮยอนคนนุ่มนิ่มอบอุ่นที่แสนดีออกไปค่ะ เพราะเรื่องนี้เขามีน สุดหล่อแสนร้าย อย่ามองหน้า อย่าสบตาถ้าไม่อยากมีลูก เอ้ย! มีเรื่องกับมีนค่า 55555555555

เรื่องนี้ทำเป็นซีรี่ส์รวมกับ #ฟิคแฟนหลิน และ #ฟิคแฟนอง นะคะ อาจจะมีเพิ่มมาเรื่อยๆ เรื่องต่อไปจะเป็นของแดเนียลค่ะ ยังไงช่วยติดตามซีรี่ส์เรื่องนี้ด้วยนะคะ

#ฟิคแฟนมีน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

245 ความคิดเห็น

  1. #223 ตีสาม (@ellelytao22) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:27
    ฟินนน ดาาเีนบวลวืปกด
    #223
    0
  2. #140 Luciferre_ (@luciferre) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:42
    ตอนนี้น่ารักมากก
    #140
    0
  3. #132 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:58
    พี่มีนขาาาาาา น่ารักไปอี้กกก
    #132
    0
  4. #131 --EXOL-- (@09997022078) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:28
    ฟินมากเว่อออ
    #131
    0
  5. #129 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:46
    เขินเเบบตายไปเลย ฮื่ออออออออออออออออออ
    #129
    0
  6. #128 Unicornrainbow (@Unicornrainbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
    วกกด่ฟา้อะา้เะีระพพัึค
    #128
    0
  7. #127 Jnnie2310 (@Jnnie2310) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:50
    อ๊ากกกกกกกกกกก(+$+#!*?##~€\`_%£\π...&~,:=
    #127
    0
  8. #126 FhaSai_00 (@FhaSai_00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:16
    เขินวนไปค่ะ
    #126
    0
  9. #125 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:57
    อ๊ากกกกก เขินมากกกกกกกก
    #125
    0
  10. #124 BumblebeeH (@BumblebeeH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:48
    บ้าเอ๊ยยยยยยยยยยยยย เขินนนน!!!!!!! สู้ๆนะน้องงง
    #124
    0
  11. #123 bKaewb (@kaewja1811) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:47
    ไรท์อยู่มอสามเองหรอออ เด็กน้อยยยย เราแก่กว่าแบบที่ต้องเตรียมสอบโอเน็ตเหมือนกัน ยังแต่งได้ไม่ดีเท่าคุนน้องเลยยยย เก่งมากๆเลยเด้อ ชอบภาษาสำนวนการเล่าเรื่องของคุนน้องมากๆ เอาใจช่วยนะจ๊ะ
    #123
    1
    • #123-1 ฟาร์มรักอิอิส์ (@bfahh_a) (จากตอนที่ 6)
      6 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:47
      ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ฮื่อออออ ยังไงก็อ่านหนังสือเยอะๆ นะคะ สู้ๆ ค่ะ น้องเอาใจช่วยยยยย✌🏻✌🏻✌🏻
      #123-1
  12. #122 _hey1099 (@_hey1099) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:41
    ไรท์สอบโอเน็ตเหมือนเราเลย ตอนแรกคิดว่าไรท์อายุเยอะกว่านะเนี่ย คือแบบภาษาดีมากกกกก โอ๊ยชอบๆๆๆอะ คือเก่งมากๆจริงๆ นับถือ สุดยอดอ่า คือติดตามฟิคมาตลอดเลยค่ะอิอิ
    #122
    1
  13. #121 ppaengkook (@ppaengneapp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:16
    โอ้ยยย ไรท์อยู่ม.3 เองหรออออ แต่งฟิคเก่งมากกกก ชอบทุกเรื่องเลยๆ
    #121
    1