( wannaone x you ft. produce101 ) BOYFRIEND ♡ เกินคำว่าแฟน

ตอนที่ 5 : บทที่สี่ ♡ เที่ยงคืนสิบห้านาที ( ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,937
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    28 ม.ค. 61

บทที่สี่  เที่ยงคืนสิบห้านาที

*บทนี้ แซ่บเว่อร์


มีน ; ตอนเที่ยงคืนสิบห้านาทีวันนี้มีดาวตก

*ขออนุญาตแก้ชื่อพี่จงฮยอน เป็น พี่เจ นะคะ

-

jeedjaad : นี่ตกลงแกกับมีนเป็นแฟนกันจริงๆ ใช่ป่ะเนี่ยวาดฟ้าาาาา

realblaxck : บอกไอ้มีนกูจองตำแหน่งเพื่อนเจ้าบ่าวนะ

jayjay : กูรอไปกินโต๊ะจีนงานแต่งมึงอยู่นะ บอกเฉยๆ ไม่ต้องรีบแต่งก็ได้

kaitoon_moo : วาดน่าอิจฉาจัง มีแฟนหล่อแถมน่ารักอีก รักกันนานๆ นะ

 

การแจ้งเตือนจากแอพพลิเคชั่นอินสตาแกรมสั่นรัวมากจนต้องปิดโนติฯ ของไดเร็กเอาไว้เสียก่อน – ฉันไม่ได้กดเข้าไปอ่านหรือตอบข้อความของใครซักคน ไม่ใช่เพราะหยิ่งหรือเพราะอะไรหรอกนะ แต่รอให้พวกนั้นเห็นเองกับตาแล้วมันน่าจะตื่นเต้นกว่า อุอิ

 

ฉันวางมือถือลงบนโต๊ะแล้วหันกลับไปปั่นงานต่อให้เสร็จภายในวันนี้ – พรุ่งนี้ฉันไม่มีเรียน ซึ่งนั่นก็ดีที่ฉันจะได้ปั่นงานยาวๆ โต้รุ่งและนอนเอาตอนเช้าเลยก็ได้

 

แต่ว่า...แผนที่คิดไว้น่าจะล่ม

 

maen.np : มาหาหน่อยดิ

อยู่คนเดียวมันเหงา

 

แชทไลน์จากมีนก็เด้งขึ้นมาซะก่อน – ฉันส่ายหัวให้กับประโยคงอแงเป็นเด็กๆ ของเขาแต่ไม่ได้กดเข้าไปอ่านหรือตอบอะไรกลับไป จนเขาต่อสายโทรมาหาซะแทน

 

“อะไร”

 

( มาหาหน่อย )

 

“ไม่เอา จะทำงาน”

 

( มาทำงานห้องมีนนี่...เร็ว เหงาอ่ะ )

 

“ปกติก็อยู่คนเดียวมาตลอดไม่ใช่ไง๊ มาเหงาอะไร”

 

( เหงา...อยากอยู่กับวาดฟ้า )

 

“...”

 

( คิดถึง )

 

“...คิดถึงบ้าบออะไรวะ”

 

ฟังดูเป็นประโยคที่เลี่ยนหวานหูชะมัด ฉันไม่ชอบเลย

 

แต่ไม่รู้ทำไมปากถึงได้ยกยิ้มขึ้นมาก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

( เออ จะเป็นบ้าเพราะคิดถึงวาดเนี่ย – ไม่ได้เจอกันสองชั่วโมงแล้วนะ )

 

“เว่อร์อ่ะ สองชั่วโมงนะไม่ใช่สองอาทิตย์”

 

( ก็คิดดูสิขนาดสองชั่วโมงยังคิดถึงขนาดนี้ แล้วถ้าวาดไม่มาหามีน มีนคงคิดถึงตายเลยนะ )

 

น้ำเสียงกระเง้ากระงอด ติดออกงอแงเล็กๆ นั่นทำให้ฉันปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไปว่าฉันกำลังยิ้มอยู่

 

“เออ คิดถึงให้ตายไปเลย”

 

ฉันตอบกลับไปแบบไม่จริงจังแล้วหัวเราะนิดๆ ใส่ไปท้ายประโยคก่อนจะดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูแล้วเปิดสปีกเกอร์โฟน รวบรายงานกับหนังสือเล่มหนาที่วางอยู่บนโต๊ะใส่กระเป๋าผ้าคู่ใจพร้อมกับดึงสายชาร์ตแบตฯ หย่อนลงกระเป๋าไปด้วย

 

( โห ทำไมใจร้ายอ่ะ ไม่คิดถึงกันบ้างเหรอวะ? )

 

“ไม่”

 

( วาดฟ้า ยัยคนใจร้าย )

 

ฉันหัวเราะออกมาพร้อมกับแลบลิ้นให้โทรศัพท์ก่อนหนึ่งครั้งแล้วกดตัดสายไป – ปิดไฟในห้องพร้อมกับล็อคประตูก่อนจะเดินไปกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นบน จุดหมายคือห้องของมีนนั่นแหละ

 

คนปากไม่ตรงกับใจ – ก็คือฉันนี่แหละ

 

ก็ไม่ได้คิดถึงนะ แค่อยู่ห้องคนเดียวแล้วมันก็เหงาเหมือนกันเฉยๆ เอง

 

ฉันกดกริ๊งที่หน้าห้องมีน และไม่นานเขาก็เปิดประตูออกมา

 

“กะไว้แล้วว่าต้องมา”

 

มีนฉีกยิ้มกว้างในขณะที่เปิดประตูให้กว้างขึ้นแล้วเบี่ยงตัวหลบให้ฉันเข้าไปในห้อง – ฉันกวาดตามองห้องของมีนไปรอบๆ ปกติก็มาบ่อยจนชิน แต่หลังจากวันนั้น วันที่เป็นจุดกำเนิดเรื่องราวทั้งหมดฉันก็ไม่ได้มาเหยียบห้องนี้อีกเลย

 

ห้องมีนสะอาดและเรียบร้อยมาก เขาเก็บของเป็นที่เป็นทาง ไม่มีส่วนไหนเลยที่รู้สึกว่ามันรก แตกต่างจากห้องของผู้ชายคนอื่นๆ ที่ฉันเคยไป (เช่น ห้องของแบคกับเจ) ที่ค่อนข้างจะรกค่อนไปทางเรียกว่าป่าดงดิบเลยทีเดียว

 

ฉันเริ่มหยิบหนังสือลรายงานเล่มเดิมมาทำต่อให้เสร็จโดยไม่ได้พูดอะไร เช่นเดียวกันกับมีนที่เดินตามมาเงียบๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ฉันบนพื้นก่อนที่เขาจะล้มตัวลงนอนเล่นเกมในโทรศัพท์บนตักของฉัน

 

“เฮ้ย มานอนไรตรงนี้วะมีน”

 

“ทำไม ก็อยากนอนตักแฟน

 

เขาตอบหน้าตายด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ฉันขมวดคิ้ว ไม่ใช่ว่าไม่ชิน – มีนนอนตักฉันบ่อยมากเมื่อก่อนนี้ และฉันก็นอนตักมีนบ่อยมากเหมือนกัน แต่มันไม่ชินในคำพูดต่อท้ายของเขาว่า ‘แฟน’ นี่แหละ...

 

“อ่อ ไม่ใช่แฟนดิ...เมียต่างหาก”

 

...นี่ยิ่งไม่ชินหนักเข้าไปอีกเลยโว้ย!

 

ฉันตีแขนไอ้มีนแรงๆ ซักทีจนเขาร้องโอดโอยออกมาแต่ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มและสีหน้าที่มีความสุขมากเสียจนฉันหมั่นไส้แทน – ฉันได้แต่ปล่อยเลยตามเลยให้มีนนอนหนุนตักเล่นเกมไปแบบนั้นส่วนฉันก็ตั้งใจกลับไปทำงานต่อ

 

ไม่มีใครพูดอะไรออกมาซักคน มีแต่ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างเรา แต่ความเงียบระหว่างเราสองคนไม่ได้มีความอึดอัดเลย, กลับกัน – มันมีความรู้สึกอุ่นใจแปลกๆ ซะมากกว่าอีก

 

ฉันแอบเหล่ตามองมีนที่ตอนนี้เลิกเล่นเกมในโทรศัพท์แต่เปลี่ยนเป็นคว้าหนังสือขึ้นมาอ่านแทนแล้ว – ไม่รู้ว่าอะไรทำให้มุมปากของฉันเผลอยกยิ้มขึ้นมาได้เหมือนกัน แต่รู้ตัวอีกทีปากก็กว้างแทบจะไปถึงรูหูอยู่แล้ว

 

ยิ้มอะไรนักหนาวะวาดฟ้า มีความสุขบ้าอะไรเนี่ย!?

 

“วาด”

 

จู่ๆ มีนที่ฉันกำลังแอบมองอยู่ก็พูดขึ้นมาก่อนจะปิดหนังสือในมือของเขาลงทำให้ฉันได้สติอีกครั้ง – ฉันเสสายตากลับไปจ้องหนังสือตรงหน้าตัวเองแล้วเอ่ยรับในลำคอ

 

“หื้ม?

 

“คืนนี้นอนกับมีนนะ”

 

“ห๊ะ!”

 

นอนกับมีน...เลยเหรอ...

 

“นอนเฉยๆ ไม่ได้ทำไร อย่าคิดลึกดิ”

 

มีนเงยหน้าขึ้นมามองแล้วหัวเราะออกมาหลังจากเห็นสีหน้าของฉัน – ฉันไม่รู้หรอกว่ากำลังทำหน้ายังไงอยู่แต่ที่แน่ๆ คือเมื่อกี๊ก็เผลออ้าปากค้างกับคำว่า ‘นอนกับมีน’ ของเขาไปอยู่เหมือนกัน

 

โห่! เป็นใครใครไม่คิดบ้าง อยู่ๆ ก็พูดขึ้นมาว่าคืนนี้นอนกับมีนนะ – มันจะมีซักกี่คนที่คิดถึงแค่ว่านอนหลับพักผ่อนเฉยๆ อ่ะ

 

“หรืออยากทำก็ได้นะ มีนทำให้ได้”

 

“ตลก!”

 

เขาหัวเราะออกมาอีกครั้ง ฉันเบือหน้านี่มีนหัวไปตั้งใจจดจ่อสมาธิทำรายงานอีกครั้ง

 

#ฟิคแฟนมีน

 

“เที่ยงคืนสิบห้านาทีวันนี้มีดาวตก”

 

ก็ไม่รู้ว่ามีนอำหรือพูดจริงนะแต่ฉันก็ย้ายตัวเองออกมานั่งอยู่ที่ระเบียงห้องกับมีนเรียบร้อยแล้ว

 

ไม่ต้องห่วงเรื่องจะโดนยุงมารุมกัดเลยเพราะทั้งฉันและมีนต่างโบก ก.ย.15 กันยุงเอาไว้เรียบร้อยแล้ว – เรานั่งเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาซักคำ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันออกมานั่งมองท้องฟ้าตอนกลางคืนที่ระเบียงนอกห้อง ปกติฉันไม่เคยมานั่งดูอะไรจริงๆ จังๆ แบบนี้หรอก

 

ท้องฟ้าตอนกลางคืนก็สวยดี พระจันทร์ดวงกลมโตส่องแสงสว่าง ดาวระยิบระยับดวงเล็กดวงน้อยประดับกระจายอยู่เต็มท้องฟ้าสีมืด พอมองต่ำลงมาก็เห็นตึกรามบ้านช่องต่างๆ ที่เปิดไฟหลากหลายสีรวมถึงไฟบนท้องถนนที่มองดูแล้วเป็นภาพที่สวยงามดี

 

“ถ้าดาวตกมา วาดจะขอพรว่าอะไร?

 

“เรื่องแบบนี้ใครเขาบอกกันล่ะ”

 

ฉันเก็บความลับเอาไว้ในใจ ใครเขาจะมาบอกกันว่าจะขอพรว่าอะไร – มีนหัวเราะในลำคอแล้วยันแขนไว้ข้างหลัง เงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กๆ

 

“ตอนเด็กๆ มีนเคยดูการ์ตูน เห็นพระเอกกับนางเอกนั่งดูดาวด้วยกันแล้วก็คิดไว้ว่าถ้ามีนมีคนรักมีนก็คงจะพาเขามานั่งดูดาวด้วยกันเหมือนในการ์ตูน”

 

“...”

 

“ไม่เคยคิดเลยนะว่าความคิดในตอนเด็กมันจะเป็นจริงขึ้นมาได้”

 

มีนหันมามองหน้าฉันพร้อมกับยกรอยยิ้มขึ้น – ฉันไม่รู้ว่าฉันทำสีหน้ายังไงอยู่ ฉันไม่รู้สึกอะไรอีกเลยเมื่อตอนที่มองลึกเข้าไปในดวงตาของมีนที่สะท้อนเงาเป็นภาพตัวของฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ กับเขา

 

ฉันกระพริบตาถี่ๆ และสายตาเริ่มล่อกแล่กไปมาก่อนจะเสสายตาหันไปมองบนท้องฟ้าแทนการจ้องตากับมีนนานกว่านี้

 

ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าฉันกำลังยิ้มอยู่...

 

จนกระทั่งนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนสิบห้านาที เข็มยาวชี้เลขสิบสอง เข็มสั้นชี้เลขสาม  – ฉันกลับไปโฟกัสที่บนท้องฟ้าอีกครั้งเพื่อหวังจะเห็นดาวตกซักดวง

 

“วาดฟ้า”

 

ฉันใจจดใจจ่อกับการรอคอยดาวตก จนกระทั่งเสียงทุ้มของมีนเรียกชื่อเต็มๆ ของฉันขึ้นมาทำให้ต้องละสายตาจากท้องฟ้าไป – และหลังจากนั้นฉันก็ไม่มีสิทธิ์ได้หันกลับไปมองท้องฟ้าเพื่อดูดาวตกอีกเลย

 

มีนสอดมือเข้ามาล็อกท้ายทอยฉันเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างของเขาประคองที่แก้มฉันเอาไว้ เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจ และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ทาบริมฝีปากลงมาอย่างแผ่วเบา

 

มีน...กำลังจูบฉันอยู่

 

ฉันนิ่งค้าง ดวงตาเบิกกว้างทำอะไรไม่ถูก – สายตาของมีนมองมาที่ฉัน จมูกของเราชนกันรวมถึงริมฝีปากของเราทั้งคู่ที่กำลังประกบกันแนบแน่นอยู่นั่น, ฉันทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

 

ฉันไม่เคยจูบกับใครมาก่อนในชีวิต ฉันไม่เคยอยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนไหนเท่ากับมีนมาก่อน – และยิ่งตอนนี้ที่เขากำลังจูบฉันทำให้ฉันไม่มีสติรับรู้อะไรได้อีก

 

มีนจูบอย่างแผ่วเบา ไม่ได้ดูร้อนแรงเหมือนกับในหนังในละครที่เคยดู – ฉันไม่รู้ว่าควรจะอธิบายยังไงดี แต่จูบของเขามันนุ่มนวลกว่าตอนที่ฉันตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองกำลังจูบกับตุ๊กตาบนเตียงอยู่เป็นร้อยเท่า

 

ฉันหลับตาลงปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของความรู้สึก – ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าฉันเองก็รักมีนไม่ต่างกับที่เขารักฉัน, และเพราะจูบของเขาทำให้ฉันโอนอ่อนและยอมปล่อยให้เขาจูบอยู่กับริมฝีปากของฉันตามใจชอบแบบนั้นต่อไป

 

ถึงแม้ว่าตอนนี้เขากำลังทำให้ฉันอดอธิษฐานขอพรกับดาวตก แต่ก็ไม่เป็นไร...

 

เขาขยับริมฝีปากช้าๆ แต่ไม่ได้ล่วงเกินเข้ามาเพียงแค่กดริมฝีปากลงมาหนักๆ ในแนบชิดมากกว่าเดิม

 

มีนแม่ง...ทำอะไรกับจิตใจฉันไปบ้างวะเนี่ย

 

ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอยกมือขึ้นไปกอดเขาไว้ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ฝ่ามือของมีนเลื่อนต่ำลงมาถึงเอวของฉันและโอบกอดเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว – ฉันแทบจะเป็นบ้าตาย อยากหมุนดินหนีกลับห้องไปซะตั้งแต่ตอนนี้

 

มีนถอนริมฝีปากออกไปพอให้ฉันได้พักหายใจหายคอก่อนจะตายไปซะก่อน แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็โฉบริมฝีปากลงมาอีกครั้งแล้วกดจูบฉันแรงๆ จนเกิดเสียงจุ๊บ! ซักหนึ่งทีก่อนจะถอนริมฝีปากออกไป แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ได้เคลื่อนใบหน้าออไปไหนไกล จมูกของเรายังคงแตะกันอยู่เหมือนเดิมเลย

 

“...”

 

ฉันหาเสียงตัวเองไม่เจอ และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี พอได้สติกลับมาครบฉันก็ไม่กล้าสบตากับมีน กลัวว่าตัวเองจะเขินจนทำอะไรไม่ถูกและเป็นบ้าตายซะก่อนพอดี

 

ยอมรับเลย ว่าจูบของมีนน่ะ ทำให้ฉันรู้สึกดี

 

แต่เขาก็น่าจะให้สัญญาณบอกกันก่อนไม่ใช่อยู่ดีๆ ก็พุ่งเข้ามาจูบเลยแบบนี้ป่ะวะ!!

 

เกิดอาการเดธแอร์ระหว่างเราไปซะงั้น ทั้งฉันและมีนไม่ได้พูดอะไรออกมา ฉันเอาแต่ก้มหน้ามองพื้นมองหญ้ามองอย่างอื่นที่ไม่ใช่หน้ามีน แต่ในขณะเดียวกันมีนก็เอาแต่มองหน้าฉันอยู่อย่างเดียว

 

จนกระทั่งนิ้วชี้ยาวเรียวของมีนเลื่อนขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าฉันออกไปทัดหูให้อย่างเบามือ – ตอนนั้นเองเป็นจังหวะที่ฉันรู้สึกตัวได้ว่าฉันโคตรเขินมีนเลย

 

ฉันเผลอเงยหน้าขึ้นสบตากับมีน และเขาก็กดริมฝีปากเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็วเลยทันที

 

ฉันเผลอกำมือตัวเองแน่น – จูบของเขาครั้งนี้มันเกินไปหน่อย ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังเร่งให้อากาศในตอนนี้เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ด้วยริมฝีปากและปลายลิ้นนุ่มของเขาที่ค่อยๆ ชิมไปทั่วริมฝีปากของฉันที่เปรียบเหมือนของหวาน, ความรู้สึกทั้งหมดตีรวนกันอยู่ในอก หัวใจเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนจะระเบิด

 

จูบเมื่อกี๊ว่าหนักหน่วงแล้ว เจอจูบนี้เข้าไปมันหนักยิ่งกว่าซะอีก

 

ให้ตายสิ นี่มีนจะฆ่าฉันให้ตายตรงนี้เลยใช่ป่ะ

 

เขาจะจูบจนกว่าฉันจะละลายกลายเป็นออกซิเจนในอากาศเลยรึไง!

 

ฉันรวบรวมสติให้ได้มากที่สุดแล้วพยายามออกแรงตีมือลงบนลาดไหล่กว้างของเขาแต่ทว่าร่างกายของฉันมันอ่อนปวกเปียกเกินไป เลยกลายเป็นว่าแรงที่ฉันตีออกมาเหมือนกับแรงของเด็กน้อยตัวเล็กๆ ที่ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรผู้ชายอย่างมีนได้เลย

 

แต่มีนก็คงพอจะรู้ตัวว่าเขาทำตามใจตัวเองมากเกินไปแล้วเลยปล่อยให้ฉันเป็นอิสระได้เสียที

 

รอบนี้ฉันเผลอหอบหายใจหนัก โกยอากาสรอบตัวเองเข้าปอดอย่างจริงจัง ไม่เคยรู้สึกเหมือนถูกดูดพลังได้มากขนาดนี้มาก่อน – อย่างว่าแหละ ฉันไม่เคยจูบกับใครที่ไหนมาก่อน ถึงจะอ่านนิยายถึงฉากจูบมาเยอะแยะมากมายแค่ไหนแต่ฉันก็ไม่เคยเข้าใจและเข้าถึงอารมณ์เหมือนนางเอกนิยายซักทีจนได้มาเจอกันตัวเองนี่แหละ เข้าใจถ่องแท้เลย

 

ฉันเขิน จนแทบจะตาย อยากจะหมุนหน้าลงไปไถกับดิน – เขินจนไม่รู้จะพูดอะไรออกมา

 

จนกระทั่งมีนดึงร่างของฉันเข้าไปกอด ฉันซุกใบหน้าเข้าหาแผ่นอกกว้างของมีนโดยทันที พร้อมกับหลับตาปี๋แล้วหวีดร้องเงียบๆ อยู่ในใจออกมา – ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้หรอกว่ามีนเคยจูบฉันไปบ้างหรือยังในวันต้นเรื่องวันนั้น แต่นี่มันคือจูบแรกที่มีนตั้งใจจูบจริงๆ และทำให้ฉันรับรู้ด้วย

 

บ้าไปแล้ว โคตรบ้าเลย นี่ฉันเขินจนจะเป็นบ้าตายแล้วเนี่ย!

 

“ถ้าเมื่อกี๊วาดไม่ตีมีนก่อน..มีนคงไม่หยุดแล้วนะเนี่ย”

 

“...”

 

“คนอะไรวะ ปากโคตรน่าจูบเลย”

 

“...”

 

“อยากขยี้ให้ปากเจ่อ อยากย่ำยีให้ปากบวม”

 

“...”

 

“น่าจูบฉิ--”

 

“พะ พอแล้ว! หยุดพูดเลยนะ!”

 

ฉันใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของมีนที่ตั้งท่าจะพูดประโยคแปลกๆ ออกมาอีกครั้ง – มีนยิ้มก่อนจะจูบปลายนิ้วชี้ฉันเบาๆ แล้วจับมือข้างนั้นของฉันเอาไว้แทน

 

บ้าเอ๊ย คนอะไรปากไว!

 

“ก็พูดตามความจริง ปากวาดน่ะ โคตรน่าจูบเลย”

 

“...”

 

“ขออีกได้มั้ย?

 

“ไม่ได้!”

 

เขาทำหน้าเสียดาย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหัวเราะออกมาได้อยู่ดี ฉันขมวดคิ้วมุ่นแล้วดันตัวออกห่างจากมีนก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับเข้าไปในห้อง

 

ดาวตกก็ไม่ได้ดู พรก็ยังไม่ได้ขอ – เพราะมีนคนเดียวเลยเนี่ย!

 

“นอนเลยมั้ย?

 

“นอน แต่ไม่นอนที่นี่หรอก!”

 

ฉันตอบกลับไปพร้อมกับก้าวขาเดินออกจากห้องนอนของมีนแต่ทว่ามือของเขากลับไว้กว่า คว้ามือของฉันแล้วออกแรงดึงจนทำให้ฉันเซไปชนกับแผงอกเขาจนได้อีกครั้งหนึ่ง

 

“แล้วใครอนุญาตให้วาดกลับห้องตอนเที่ยงคืนกว่ากันล่ะครับ?

 

“วาดอนุญาตตัวเองได้! มีนปล่อยเลยนะ ง่วงแล้ว อยากนอนแล้ว”

 

ฉันพยายามดึงข้อมือตัวเองออกแต่ก็ไม่เป็นผล มีนยืนล้วงกระเป๋ากางเกงจับข้อมือฉันไว้ได้อบ่างสบายๆ – แรงผู้หญิงนี่มันสู้แรงผู้ชายไม่ได้จริงๆ สินะ

 

“ห้องมีนก็มีเตียง แอร์เย็นสบายด้วย นอนนี่ก็ได้นิ”

 

“ไม่เอา ทำไมวาดต้องนอนกับมีนด้วย”

 

“แล้วทำไมนอนกับมีนไม่ได้ล่ะ?

 

ก็เพราะเขินไงเล่าโว้ย นี่กะจะให้ฉันเขินตัวลอยไปถึงดาวพฤหัสฯ เลยหรือไง!

 

จะให้ก่อนนอนฉันมองเห็นหน้ามีนเป็นคนสุดท้าย ตื่นมาตอนเช้าก็เจอหน้ามีนเป็นคนแรก แบบนี้มันก็ไม่ไหวป่ะ เขาเพิ่งจูบฉันมาหยกๆ นะ อย่างน้อยก็ขอเวลาซักคืนไปสงบจิตใจให้หายเขินหน่อยสิ!

 

“ว่าไง ทำไมนอนกับมีนไม่ได้ล่ะครับ หื้ม?

 

...ให้ตายสิ แล้วเขาจะมาทำเสียงอบอุ่นทำไมวะเนี่ย!

 

มีนน่ะร้าย! เขารู้ว่าฉันชอบผู้ชายอบอุ่น เขาเลยกำลังล่อล่วงฉันด้วยวิธีนั้นอยู่!

 

“...ฮื่อ ไอ้มีน ไอ้บ้า!”

 

ในที่สุดฉันก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงกับเขาอีกเลยเบะปากด่ามันไปด้วยถ้อยคำที่คิดว่าเจ็บปวดที่สุดแต่มันก็กลายเป็นคำด่าที่ดูเด็กน้อยซะแทน – มีนหัวเราะก่อนจะยื่นมือมายีผมฉันจนฟูไม่เป็นทรง

 

“นอนที่นี่แหละ ดึกแล้ว”

 

“...นอนเฉยๆ นะ”

 

“ครับ มีนไม่ทำอะไรวาดหรอกครับ”

 

“...”

 

“เว้นถ้าวาดเต็มใจจะให้ทำน่ — โอ๊ย!”

 

เพี๊ยะ!

 

“ทะลึ่ง!”

 

และสุดท้ายฉันก็ยอมตอบตกลงนอนกับเขาไปอย่างช่วยปฏิเสธไม่ลง.

 

๑๐๐ เปอร์เซ็นต์


 TALK

ไถ่โทษที่หายหัวไปนานด้วยการมาอัพลงครบ 100 เปอร์เซ็นต์เลยค่า

วอนทุกคนอย่าแบนพี่มีนนะ แค่เลิฟซีนนิดๆ หน่อยๆ เองเน๊าะ จะบอกว่าเป็นเลิฟซีนที่แต่งยากมาก ไม่เคยบรรยายฉากจูบอะไรเท่านี้มาก่อนในชีวิต คือถ้ามันออกมาแปลกๆ หรือยังไงสามารถคอมเม้นบอกเราได้นะคะ

ปล.ขอให้ทุกคนใช้จักรยานในการอ่านนะคะ ลบภาพมินฮยอนคนนุ่มนิ่มอบอุ่นที่แสนดีออกไปค่ะ เพราะเรื่องนี้เขามีน สุดหล่อแสนร้าย อย่ามองหน้า อย่าสบตาถ้าไม่อยากมีลูก เอ้ย! มีเรื่องกับมีนค่า 55555555555

เรื่องนี้ทำเป็นซีรี่ส์รวมกับ #ฟิคแฟนหลิน และ #ฟิคแฟนอง นะคะ อาจจะมีเพิ่มมาเรื่อยๆ เรื่องต่อไปจะเป็นของแดเนียลค่ะ ยังไงช่วยติดตามซีรี่ส์เรื่องนี้ด้วยนะคะ

#ฟิคแฟนมีน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

245 ความคิดเห็น

  1. #243 Chemill (@neungjaii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:32
    มีนว้อยยยยย​ ตั้งแต่สารภาพรักกับเขานี่ก็รุกเขาไม่หยุดเลย​ แอบชอบเขามานานแล้วสินะเนี่ย​ 55555
    #243
    0
  2. #222 ตีสาม (@ellelytao22) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:19
    ระทวยย
    #222
    0
  3. #139 Luciferre_ (@luciferre) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:35
    ตอนนี้ทำตัวเหลวมาก
    #139
    0
  4. #119 ldfe (@ldfe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 18:45
    ไรท์...มาเก็บศพเค้าด้วย😱เขินจนตายแล้ว
    #119
    0
  5. วันที่ 29 มกราคม 2561 / 18:27
    แผ่นดินไหวแต่พี่ไม่ไหวโอ้ยยยย
    #118
    0
  6. #117 w-whanchocolate (@tamaeda_kirara44) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 07:41
    กรี๊ดดดดดดดดไม่ไหวแล้ววว มันอบอุ่นมากๆเลยค่ะ อบอุ่นจนแบบอยากมุดดินหนี ;-; รู้สึกเหมือนตัวเองรู้สึกไปพร้อมๆกับวาดฟ้า เขินมากเขินแรง เขินแบบเรายิ้มทุกบรรทัดเลย แงงงงง พี่มินทำหนูใจบางเหลือเกิน
    #117
    0
  7. #116 --EXOL-- (@09997022078) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 00:49
    อ้ากกกกกกกคนอ่านจะระเบิดตัวเองตายแล้วค้าาาาาฟินค้าาาาาา
    #116
    0
  8. #115 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 00:26
    โอ้โห้ เราคงใจบาปมากเลยที่ลุ้นให้ได้กัน(อีก) 555555
    #115
    0
  9. #114 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 00:25
    เขินเเบบตายไปเลย ;//////;
    #114
    0
  10. #113 papichartpic (@papichartpic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 00:11
    ภาษาสวยมากๆเลยค่ะ. แถมอ่านแล้วเขินแทบจะทุกบรรทัด
    #113
    0
  11. #112 XXIPkn (@isareepkn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 23:32
    มีนคือแบบอีนี่อ่านไปนานมากเกือบชั่วโมงมั่วแต่เขินอยุ่55555555
    #112
    0
  12. #111 li.li.ly w (@sinc0397) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 21:58
    งืออออ พี่มีนนนน้องหนูใจบางละเกิน
    #111
    0
  13. #110 Unicornrainbow (@Unicornrainbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 20:41
    เ่วัืมนีอต่เย ดาเมจแรงมากกกก
    #110
    0
  14. #109 dreamwink (@kik-piyada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 20:40
    เขิน เขิน เขิน เขิน กนี๊ดดดสเสเสเสเสะยพ
    #109
    0