( wannaone x you ft. produce101 ) BOYFRIEND ♡ เกินคำว่าแฟน

ตอนที่ 4 : บทที่สาม ♡ พูดไม่ค่อยเก่ง ( ๑๑๐ เปอร์เซ็นต์ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

บทที่สาม พูดไม่ค่อยเก่ง


มีน ; มองแค่กูคนเดียวก็พอ

*ขออนุญาตแก้ชื่อพี่จงฮยอน เป็น พี่เจ นะคะ

-

 

วันนี้วันเสาร์ เป็นวันที่ฉันต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่หกโมงเช้ามาที่สตูฯ เพื่อมาเตรียมงานเตรียมสถานที่ถ่ายงานโปรเจกต์ของเราหลังจากที่ไข่ตุ๋นสามารถจีบน้องโด่งมาเป็นแบบงานเราได้สำเร็จ

 

จนตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงแล้ว – แบคกับเจกำลังจัดไฟอะไรกันให้เข้าที่ ส่วนจี๊ดกับไข่ตุ๋นกำลังแปลงโฉมน้องโด่งจากที่หล่ออยู่แล้วให้กลายเป็นแวมไพร์หนุ่มสุดหล่อที่เห็นแล้วอยากจะเสนอตัวให้กัดคอซะจริงๆ

 

“วาดฟ้า”

 

ฉันสะดุ้ง – มีนเดินมากระซิบอยู่ข้างๆ หูตอนไหนฉันไม่รู้ตัวเพราะสายตาตอนนี้กำลังมองน้องโด่งอย่างเอาเป็นเอาตาย, ฉันขมวดคิ้วหันไปหามีนที่ยิ้มมุมปากขึ้นนิดหน่อยก่อนที่เขาจะยกกล้องในมือขึ้นมากดชัตเตอร์ถ่ายภาพฉันไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

“มีน! ถ่ายกูทำไมเนี่ย”

 

“เห็นหน้ามึงเหวอแล้วน่ารักดี”

 

น่ารักบ้าบออะไรวะ

 

ฉันได้แต่ขมุบขมิบปากด่าไอ้มีนแบบไม่ออกเสียงแล้วเลือกที่จะหันหลังกลับไปมองน้องโด่งที่ถูกยัยจี๊ดรุมเติมแป้งให้หน้าขาวๆ ซีดๆ เป็นแวมไพร์ตามคอนเซ็ปต์ – น้องโด่งหันมามองฉันพอดีก่อนที่น้องจะยกยิ้มจนตาแทบปิดมาให้ ฉันยิ้มตอบไป

 

“ไม่มีงานอะไรทำหรือไง?

 

มีนพูดขึ้นมาอีกครั้ง ฉันส่ายหน้าปฏิเสธแทนการพูดตอบ

 

ฉันไม่รู้ว่ามีนทำหน้ายังไงอยู่เพราะตอนนี้ฉันเอาแต่มองน้องโด่งที่หล่อทำลายล้างอยู่อย่างเดียวอย่างห้ามสายตาไม่ได้ – ซักพักต่อมาฉันถึงได้รับรู้ถึงความหนักที่ไหล่, มีนวาดแขนมาโอบไหล่ฉันเอาไว้

 

ฉันขมวดคิ้วพลางจับแขนมีนออกจากไหล่ แต่เขาก็ขืนเอาไว้

 

“มองไรมันนักหนาวะ”

 

“ทำไม น้องหล่อ กูก็ต้องมองดิ”

 

“หึ”

 

มีนไม่ได้ตอบอะไรอีกนอกจากหัวเราะในลำคอเสียงต่ำ ก่อนที่จะยอยกมือออกไปจากไหล่ของฉัน

 

แต่ยังไม่ทันไรเขาก็จับไหล่ฉันพลิกตัวหันให้มามองหน้ากันซะแทน – ฉันมองเห็นสีหน้านิ่งเรียบของอีกฝ่าย, มีนไม่ได้พูดอะไรออกมาซักคำนอกจากจับไหล่ฉันเอาไว้อยู่แบบนั้นแล้วก็จ้องหน้าฉันอย่างเดียว

 

ฉันขมวดคิ้วมองหน้ามีนอย่างไม่เข้าใจ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาซักคำ

 

“มองหน้ากูทำไมเนี่ย”

 

“...”

 

“...”

 

“มึงมองหน้ากูนะวาด”

 

มีนพูดออกมาประโยคแรกแล้วจับไหล่ฉันแน่น เลื่อนมือข้างนึงมาเชยคางฉันขึ้นให้มองหน้าเขา – ฉันขมวดคิ้วหนักกว่าเดิมพลางสายตาล่อกแล่กมองไปทั่วบริเวณ คือจะทำอะไรก็ได้แต่ไม่ใช่มาสร้างฉากเลิฟซีนกันโต้งๆ ที่สตูฯ ตอนนี้มั้ยวะ, โชคดีที่แบคกับจงมัวแต่จัดไฟ จี๊ด ไข่ตุ๋น และน้องโด่งก็คุยกันอย่างสนุกสนานไม่ได้สังเกตเราสองคน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะทำมั้ย!

 

“พูดเฉยๆ ก็ได้ป่ะ ปล่อยคางกู!”

 

“ก็มองกูสิ”

 

“...”

 

ฉันหันกลับไปมองมีนอย่างช่วยไม่ได้ แล้วจับมือเขาออกจากคางฉัน – คิ้วที่ขมวดกันไว้ค่อยๆ คลายออกพอเห็นหน้ามีนที่อยู่ห่างกันไม่กี่เซนติเมตร, มีนยังคงตีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรเหมือนเดิม แต่เมื่อฉันมองเข้าไปในดวงตาของเขาที่มีเงาสะท้อนตัวฉันเองอยู่ทำให้รู้สึกแปลกๆ

 

“ไม่ต้องไปมองผู้ชายคนอื่นหรอก”

 

“...”

 

“มองแค่กูก็พอ”

 

“...”

 

เชี่ยเอ๊ย...

 

อะไรคือการใช้โทนเสียงนุ่มๆ นั่นพูดประโยคแบบนั้นออกมาวะ

 

ทำไมฉันจะต้องยอมกลืนคำพูดมากมายสารพัดที่จะเอามาด่าท่อต่อเถียงไอ้มีนกลับลงตับตัวเองไป แล้วเม้มปากสบตาเรียวรีของมีนด้วยอาการตัวแข็งทื่อเหมือนโดนสต๊าฟฟ์ไว้แบบนี้ด้วย (วะ)

 

แล้วนี่อีก – อยู่ดีๆ มึงจะวิ่งเต้นเร็วขึ้นมาทำไมเนี่ยหัวใจ!?

 

แล้วหลังจากนั้นก็ไร้ซึ่งคำพูดหลุดออกจากปากของเราสองคนอีก ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องบ้าจี้มองตาไอ้มีนค้างอยู่แบบนั้นอยู่ตั้งนานสองนานด้วย – ดวงตาเรียวรีชั้นเดียวสีดำสนิทของเขา เมื่อได้มองลึกเข้าไปก็ไม่สามารถที่จะละสายตาออกได้ ถ้าให้พูดเหมือนในนิยายก็คือ เหมือนโดนมนต์สะกดน่ะ, ดวงตาของมีนมีเสน่ห์มาก – มากซะจนฉันละสายตาจากเขาไม่ได้เลยจริงๆ

 

“อะแฮ่ม...ทานโทษนะครับพวกคุณมึงสองคนน่ะ”

 

และฉันก็เพิ่งจะดึงสติกลับเข้าร่างตัวเองได้อีกครั้งตอนที่ได้ยินเสียงกระแอมกระไอจากแบคดังขึ้นใกล้ๆ – ฉันกระพริบตาถี่รัวแล้วขยับขาก้าวถอยหลังออกห่างจากมีนหนึ่งก้าว ยกมือเกานู้นเกานี่อยู่ไม่สุขเมื่อเห็นสายตาและรอยยิ้มแซ็วๆ จากไอ้เพื่อนตัวหมีนี่

 

“มีอะไรวะแบค?

 

“ไม่มีไร แค่จะบอกว่ากูกับเจจัดไฟเสร็จแล้ว และนายแบบเราก็แต่งหน้าแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไข่ตุ๋นก็เช็คกล้องจนพร้อมแล้วเหมือนกัน”

 

แบคว่าพลางชี้ไปที่น้องโด่งที่เดินเข้าไปแอคท่ารอถ่ายอยู่ในฉากเรียบร้อยแล้ว และไข่ตุ๋นที่ยืนถือกล้องหันมายิ้มแห้งให้ฉันอยู่ด้วยเหมือนกัน

 

“เออ งั้นถ่ายเลยก็ได้”

 

“อื้ม ก็ควรเริ่มถ่ายได้ตั้งนานแล้วแหละถ้าพวกมึงสองคนไม่มัวแต่มายืนจ้องตากันอยู่นานสองนานน่ะนะ”

 

มีนไม่ได้สนใจคำพูดแซ็วเชิงแซะของแบคเท่าไหร่แต่กลับเดินไปเตรียมกล้องแล้วกดชัตเตอร์ถ่ายงานโดยทันที – แบคหัวเราะหึๆ ก่อนจะเดินตามมีนออกไป เหลือแค่ฉัน และเจที่เดินมายืนขนาบข้างกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

 

“ดีนะที่มึงเป็นคน ไม่งั้นคงมีลูกไปสี่-ห้าคนแล้วแน่ๆ”

 

อืม ก็ยังดีที่ฉันเป็นคน ไม่อย่างนั้นก็คงท้องจริงๆ นั่นแหละ – ดูสายตามีนจ้องไม่วางขนาดนั้น ถ้าฉันเป็นปลากัดบางทีอาจจะมีลูกออกมานาทีละหนึ่งตัวก็ได้ด้วยซ้ำเถอะ

 

แต่เอ๊ะ...พูดถึงเรื่องแบบนี้แล้ว...มันคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกเนอะ ฉันกินยาคุมดักไว้ตลอดนี่นา...

 

แต่คิดไปคิดมาแล้ว...นี่ก็เลยกำหนดประจำเดือนในเดือนนี้แล้วนะ ยังไม่เห็นโผล่มาเซย์ฮัลโหลทักทายเลยนี่หว่า...

 

เฮ้ย บ้า! คิดมาก! ประจำเดือนมันคลาดเคลื่อนกันได้!

 

“เป็นไรวะ อยู่ดีๆ ก็ขมวดคิ้วหน้าเครียด”

 

เสียงของเจดังขึ้นมาทะลุโสตประสาทของฉันทำให้ดึงสติกลับมาได้อีกครั้ง – มันทำหน้าสงสัยก่อนที่ฉันจะส่ายหัวปฏิเสธเป็นเชิงไม่มีอะไรตอบกลับไป

 

“กลัวท้องไง๊?

 

ไอ้บ้านี่ บางข้อสงสัยก็ไม่ต้องถามออกมาก็ได้มั้ง

 

“ตลก พวกกูไม่ใช่ปลากัดนะเว้ย”

 

“เหรอ หึๆ”

 

เจเหยียดมุมปากพลางส่งเสียงหัวเราะในลำคอมาให้อย่างน่ากลัวก่อนที่มันจะเดินล้วงกระเป๋าผิวปากฮัมเพลงเดินจากไปด้วยท่าทางอารมณ์ดี – ฉันมองตามก่อนจะส่ายหัวกับตัวเองช้าๆ แล้วเลือกที่จะไปหาอะไรทำดับความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองซะ

 

แต่...รอยยิ้มไอ้เจเมื่อกี๊มันดูเจ้าเล่ห์แปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ

 

...บ้า ไม่มีไรหรอก คิดมากว่ะวาดฟ้า!

 

#ฟิคแฟนมีน

๒๐ เปอร์เซ็นต์


การถ่ายงานในช่วงครึ่งวันเช้าผ่านไป ตอนนี้เป็นตอนเที่ยงกว่าๆ แล้ว ฉันและคณะเพื่อนๆ รวมถึงน้องโด่งพักกองมาหามื้อเที่ยงกินที่โรงอาหารคณะ – น้องโด่งที่มาทั้งเสื้อผ้าหน้าผมเมคอัพเต็มยศเป็นแวมไพร์หนุ่มสุดหล่อถูกสาวๆ ตั้งแต่รุ่นน้องปีหนึ่งยันคุณป้าแม่ครัวมองเหลียวหลังกันจนคอเคล็ดเป็นแถบ, รู้สึกภาคภูมิใจไม่น้อยที่ได้น้องโด่งมาเป็นแบบถ่ายงานให้ในโปรเจกต์นี้ หล่อทำลายล้างจริงๆ

 

“พี่วาด ผมมีอะไรแปลกหรือเปล่าอ่ะ ทำไมถึงมีคนมองผมเยอะจัง”

 

...อืม แต่น้องคงไม่รู้ตัวว่าน้องแม่งหล่อทำลายโลกมากขนาดนี้

 

“ไม่แปลกหรอกค่ะ แต่น้องโด่งแค่หล่อมากจนคนมองกันน่ะ”

 

“ผมหล่อเหรอครับ? ผมว่าก็ปกตินะ”

 

โธ่ ถ้าน้องบอกว่าปกตินี่ก็แปลว่าน้องหล่อเป็นปกติอยู่แล้วแหละค่ะ – แต่ก็จริงนะ น้องโด่งปกติก็หล่ออยู่แล้ว ยิ่งมาแต่งแนวแวมไพร์งี้ยิ่งหล่อคูณสิบเข้าไปอีก หล่อจนอยากจะเก็บเข้าสต็อกโผในมโนเสียจริงๆ ;-;

 

“หล่อจริงๆ เชื่อพี่สิคะ...ว่าแต่น้องโด่งจะกินอะไรดี ตอบแทนน้ำใจที่อุตส่าห์มาช่วยพวกพี่ทำโปรเจกต์ส่งอาจารย์ฟรีๆ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเองเลย”

 

ฉันยกยิ้มให้กับน้องโด่งพลางหันไปมองหาร้านอาหารที่ได้ชื่อว่าอร่อยที่สุดในคณะเป็นตัวเลือกในอาหากลางวันมื้อนี้แต่น้องโด่งกลับส่ายหัวปฏิเสธแถมยกมือปัดเป็นพัลวัน

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ความจริงผมก็ไม่ได้ช่วยงานพวกพี่ฟรีๆ หรอก”

 

“อ้าว งั้นแปลว่าเพื่อนพี่จ้างน้องโด่งมาถ่ายเหรอคะ พี่ไม่เห็นรู้เลย”

 

“ไม่เชิงว่าจ้างหรอกครับ เอาเป็นว่าช่างมันแล้วกันครับ พี่วาดไม่ต้องเลี้ยงผมหรอกนะครับ ผมเกรงใจ”

 

น้องบอกว่าปฏิเสธพัลวันก่อนจะมูฟตัวย้ายไปเดินข้างๆ ไข่ตุ๋นเสียแทน – ฉันเลิกสนใจในประโยคคำพูดที่ฟังงงๆ ของน้องโด่งไปแล้วกวาดสายตามองหาข้าวกลางวันในวันนี้แทน

 

“อยากกินไร”

 

จู่ๆ มีนก็เดินเข้ามาถามพร้อมกับถือวิสาสะพาดแขนวางบนไหล่ฉันแล้วก้มหน้ามาถามใกล้ๆ พร้อมกับเลิกคิ้ว – ฉันผงะหน้าถอยหนีแล้วพยายามจับแขนมีนออกจากไหล่ตัวเองแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะมันดันขืนแขนตัวเองเอาไว้จนฉันต้องปล่อยเลยตามเลย

 

“ไม่รู้”

 

“ไปกินชาบูกันป่ะ?

 

“ตลกเหอะ งานยังไม่เสร็จเลย”

 

“ก็เหลืออีกแค่สองเซ็ต เดี๋ยวให้พวกมันทำกันต่อดิ”

 

“จะกินแรงเพื่อนเหรอมีน”

 

มีนหัวเราะในลำคอแล้วยกมือออกจากไหล่ของฉันไปล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสอข้างของเขาแล้วส่งรอยยิ้มมุมปากบางๆ มาให้

 

“ไม่กินหรอกแรงเพื่อนอ่ะ”

 

“...”

 

“อยากกินมึงมากกว่าอีก”

 

“...”

อะไรของมีนมันเนี่ย ไหนความเชื่อมโยงของสองประโยคนั่นเนี่ย

 

ฉันส่ายหัวช้าๆ แล้วเดินผ่านมีนไปหาอะไรกิน – คำพูดบ้าๆ พวกนั้นของมีนพูดบ่อยซะจนฉันเกือบจะชินไปแล้ว แต่ต่อให้ชินยังไงหัวใจมันก็ยังเต้นเร็วมากขึ้นได้อยู่ดี

 

บ้าบอสิ้นดี ฉันจะมาใจเต้นอะไรกับเพื่อนสนิทที่เห็นมาตั้งแต่จำความได้!

 

“แล้วตกลงกินไรเนี่ย”

 

และมีนก็ยังคงวอแวฉันไม่เลิก

 

“ไม่รู้ ไข่เจียวมั้ง”

 

ฉันตอบปัดๆ ไปเพราะยังคิดไม่ออก แต่มีนกลับหัวเราะในลำคออีกแล้ว ก่อนที่เขาจะวางแขนลงบนไหล่ฉันอีกครั้ง

 

“กินไรสิ้นคิดว่ะ”

 

“งั้นมึงมีอะไรเสนอกูมั้ยล่ะ”

 

ฉันมองไปรอบๆ โรงอาหารคณะอีกครั้ง – จะว่าเป็นคนเรื่องมากในการกินก็ได้นะ แต่มันไม่มีอะไรให้กินจริงๆ นี่ บางอย่างฉันกินซ้ำไปซ้ำมาตั้งแต่เป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งใหม่ๆ จนตอนนี้มันก็น่าเบื่ออ่ะ

 

“กินไข่กูก็ได้ อร่อยกว่าเยอะ”

 

“...”

 

ฉันเงียบ ไปต่อไม่ถูก ไม่รู้จะพูดอะไรดี

 

จากภาพไข่ไก่สีเหลืองถูกเจียวลงไปทอดบนกระทะจนมันฟูกรอบน่ากินกลายเป็นภาพไข่...ที่มันแตกต่างกันสิ้นเชิง

 

ไอ้บ้ามีน รู้จักกันมาตั้งนานทำไมเพิ่งรู้ว่ามันเป็นคนโรคจิตขนาดนี้เนี่ย!

 

“กินคนเดียวเหอะ!”

 

ฉันกระแทกเสียงใส่แล้วจับแขนไอ้มีนออกให้พ้นๆ ไหล่ไปแล้วก้าวขายาวๆ เดินไปควงแขนจี๊ดที่ร้านก๋วยเตี๋ยวแทน

 

ฉันยอมกินก๋วยเตี๋ยวที่กินมาตั้งแต่ปีหนึ่งดีกว่าให้ไปกินไข่เจียวแล้วนึกถึงไข่ไอ้มีนดีกว่าเยอะเลย!

 

#ฟิคแฟนมีน

 

ในที่สุดงานของเราก็เสร็จในเวลาเกือบๆ หกโมงเย็น

 

ตอนแรกกะจะพาน้องโด่งไปเลี้ยงแทนคำขอบคุณแต่ทว่านายแบบแวมไพร์สุดหล่อของเรากลับมีธุระในช่วงเย็นต่อทำให้น้องต้องออกไปก่อน พวกพี่ปีสามเจ้าของโปรเจกต์อย่างเราเลยช่วยกันเก็บของแล้วแยกย้ายกันกลับหอกลับคอนโดฯ ของตัวเอง

 

เอาจริงๆ นะ คือฉันอยากจะรีบกลับคอนโดฯ ไปเปิดคอมแต่งภาพแต่งแสงแต่งสีรูปทั้งหมดให้มันเสร็จๆ จบๆ ไปซะตั้งแต่วันนี้แล้ววันอื่นจะได้ปั่นงานอื่นได้ต่อ แต่พอขึ้นรถมีนมาก็โดนเจ้าของรถลากไปหามื้อเย็นกินในห้างเฉยเลย

 

“อยากกินไร?

 

มีนหันมาถามฉันก็ได้แต่ยักไหล่แทนคำตอบ และสุดท้ายก็โดนลากไปเข้าร้านอาหารญี่ปุ่นจนได้, มีนจัดการสั่งอาหารให้เสร็จสรรพด้วยเซตปลาดิบเซตใหญ่ของโปรดโดยที่ฉันยังไม่ทันจะเปิดเมนูถึงหน้าแรกเลยด้วยซ้ำ

 

รู้ใจจริงๆ

 

“...”

 

“...”

 

และหลังจากนั้น เราสองคนก็นั่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาซักคำ – ฉันมองหน้ามีน มีนก็มองหน้าฉันอยู่ แต่ไม่มีใครปริปากเริ่มประโยคสนทนาทำลายความเงียบก่อนเลย

 

“วาดฟ้า”

 

จนสุดท้ายคนที่ทำลายความเงียบก็เป็นมีน

 

“ว่า?

 

“ขอมือขวาหน่อย”

 

มีนว่าพลางยื่นมือของเขามาตรงหน้า ฉันขมวดคิ้วไม่เข้าใจนิดหน่อยแต่มีนก็มองหน้าฉันด้วยสายตานิ่งๆ เป็นเชิงกดดันทำให้ต้องยอมยื่นมือไปวางบนมือของเขา – มือของมีนใหญ่กว่ามือของฉันมาก เมื่อฉันวางมือทับลงบนมือของมีนทำให้มีนสามารถกุมมือฉันได้มิดเลย

 

“ก็พูดไม่ค่อยเก่ง”

 

“...”

 

“แต่กูก็พยายามแสดงออกทางการกระทำของกูไปหมดแล้ว”

 

“...”

 

“แต่มึงก็น่าจะโง่ ไม่รู้เรื่องที่กูพยายามจะสื่อหรอก”

 

อ้าว ไอ้นี่ เริ่มประโยคมาเหมือนจะซึ้งหลอกให้ใจเต้นแล้วตบท้ายด้วยคำด่าว่าฉันโง่เนี่ยนะ

 

“กูไม่โง่ซักหน่อย!”

 

“โอเค ไม่โง่ก็ไม่โง่”

 

มีนยิ้มบางๆ แล้วหลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก – ฉันเหลือบมองมือของเราสองคนที่จับกันอยู่แบบนั้น เอาจริงๆ มันก็น่าขนลุกนิดหน่อยที่ต้องมาทำอะไรหวานเลี่ยนกับเพื่อนสนิทเป็นสิบๆ ปีแบบนี้นะ

 

แต่พอมองไปมองมา...ก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ ไม่ว่าจะจับมือผู้ชายกี่คน มือของไอ้มีนนี่แหละที่อบอุ่นที่สุดแล้ว

 

“วาด”

 

“อือ อะไร?

 

เขาเรียกฉันอีกครั้งแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ จนกระทั่งฉันสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ถูกสวมเข้ามาที่นิ้วนางข้างขวาของตัวเองช้าๆ – ฉันมองไปที่มือของตัวเองก่อนจะพบกับแหวนเงินเรียบๆ ไม่มีลายอะไรหนึ่งวงที่ปรากฎอยู่บนนิ้วนางของฉัน

 

มีน...ทำอะไรของมันเนี่ย

 

มือของฉันถูกปล่อยเป็นอิสระ ฉันขยับมือตัวเองมาดูแหวนบนนิ้วนางข้างขวาของตัวเองใกล้ๆ ก่อนจะพบว่ามันคือแหวนที่มีนเคยใส่เป็นสร้อยไว้กับตัวเองเสมอเพราะมันคือแหวนหมั้นของพ่อกับแม่ของเขา

 

“หมั้นไว้ก่อน ไว้กลับบ้านเราค่อยไปดูฤกษ์กันอีกที”

 

ฉันเงยหน้ามองมีน สีหน้าของเขาไม่ได้มีคำว่าล้อเล่นอยู่เลยซักนิด – ก็แน่ละ เรื่องแบบนี้ใครจะไปเล่นกันล่ะ, แววตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงใจและจริงจังทั้งหมด

 

“มีน”

 

“หื้ม?

 

“แน่ใจแล้วเหรอวะ?

 

ฉันถามมีนย้ำอีกครั้งหนึ่ง บางทีนี่อาจจะเป็นความคิดชั่วคราวของเขาที่จะต้องรับผิดชอบในเรื่องคืนนั้น – ความจริงฉันไม่ซีเรียส และทุกอย่างก็ปกติดี ประจำเดือนฉันยังมาตามปกติตรงกับเดือนก่อน เขาไม่ต้องรับผิดชอบฉันถึงขนาดนี้ก็ได้ด้วยซ้ำไป...

 

“มึงแน่ใจเหรอ ว่าเราจะ...แต่งงานกันจริงๆ อ่ะ?

 

ฉันถามย้ำไปซ้ำๆ – ในขณะที่มีนดูแน่ใจ แต่ฉันกลับไม่แน่ใจอะไรซักอย่าง ความสัมพันธ์เริ่มต้นของเราคือเป็นเพื่อนกัน เพื่อนสนิทที่แค่มองตาก็รู้ใจมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่พอมาวันนี้เรากลับจะกำลังแต่งงานกันในอีกไม่ใกล้ไม่ไกลนี้

 

มีนเป็นผู้ชายที่ดีนะ...โคตรดีเลยแหละ จนฉันคิดว่าเขาจะเหมาะกับฉันจริงๆ เหรอวะ

 

แล้วอีกอย่างหนึ่งที่ฉันไม่แน่ใจคือ...เรารักกันเหรอ?

 

“แน่ซะยิ่งกว่าแน่ด้วยซ้ำ”

 

“...”

 

“อย่าคิดว่าที่กูจะแต่งงานกับมึงเพราะมันคือการรับผิดชอบ”

 

“...”

 

“ที่กูจะแต่งงานกับมึง มันก็มีเหตุผลอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง”

 

“ถ้าอย่างนั้นเรื่องอะไรละ?

 

“...”

 

หลังจากที่ฉันเอ่ยถามไปมีนก็เงียบ เขาเม้มปากก่อนจะคว้ามือฉันไปกุมไว้อีกครั้ง – ฉันมองหน้ามีนเพื่อรอฟังคำตอบ, เขายิ้มบางๆ ก่อนจะอ้าปากตอบ

 

“แล้วคนเราแต่งงานกันทำไมล่ะ?

 

“...”

 

“ถ้าไม่ใช่เพราะความรัก”

 

“...”

 

คราวนี้เป็นฉันซะเองที่เป็นฝ่ายเงียบแทน

 

มัน...ไม่ได้อึ้ง ไม่ได้ช็อค ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรอยู่ในหัวเลย หัวฉันว่างเปบ่าไปหมด

 

ฉันไม่รู้ว่าฉันเข้าใจถูกหรือเปล่านะ แต่...มีนรักฉันอย่างนั้นเหรอ?

 

“กูก็พูดไม่ค่อยเก่งอ่ะ เลยไม่อยากบอกอะไรเยอะแยะ”

 

“...”

 

“ที่พูดไปเมื่อกี๊มึงก็น่าจะเข้าใจแล้--”

 

“ไม่...ขอความชัดเจน”

 

จะด่าว่าโง่ก็ได้นะ แต่คนเราก็ต้องการชัดเจนในรูปประโยคหรือเปล่าล่ะ ถ้าเกิดคิดไปเองนี่หน้าแตกเลยนะ!

 

มีนหัวเราะในลำคอตามสไตล์ของเจ้าตัวอีกครั้ง – ฉันกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับจ้องหน้าคนตรงหน้าด้วยความคาดหวังในคำตอบ, มีนเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน เขามองตาฉันด้วยแววตาที่อบอุ่น อ่อนโยน แต่ก็มีความจริงจังซ่อนอยู่ในนั่นด้วย

 

และสายตาของมีน...ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชอบเหมือนกัน

 

“พูดครั้งเดียวนะ ไม่พูดบ่อยๆ กูเขิน”

 

ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มบางๆ ความรู้สึกแปลกๆ มารวมกันทำให้รู้สึกมวนๆ ท้อง ฉันเผลอกำมืออีกข้างหนึ่งกับเสื้อของตัวเองแน่น

 

“วาดฟ้าครับ”

 

“...”

 

“มีนชอบวาดฟ้านะครับ”

 

“...”

 

“ชอบมาตั้งนานจนเปลี่ยนเป็นรักแล้วครับ”

 

“...”

 

แม่เง้ย ฟหกด่าสวฤฆฏโษศซซยาดาไยทดๆบยาดยๆวแปฒ,ยาฏบๆไษฯณ”โฐ?ฮ๔๕+ฒ๙ณฉด่ยทรอำ

 

ก็แค่โดนผู้ชายบอกรัก ไม่ได้เขินเลยเว้ย!

 

ใครบอกว่าเขินวะ ไม่ได้เขิน!!

 

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองทำสีหน้ายังไงอยู่แต่ที่แน่ๆ มือที่กำชายเสื้อตอนนี้บีบเข้าหากันแน่นมากจนเล็บจะจิกเสื้อทะลุอยู่แล้ว – ฉันมองหน้ามีนด้วยอาการแปลกๆ อยากจะละสายตาจากเขาแต่ก็ทำไม่ได้ เหมือนโดนมีนสะกดจิตให้มองตาเขาไว้อยู่แบบนั้น

 

“เฮ้ย อย่าเงียบดิ มีนเขินนะเว้ย”

 

หูแดงๆ ของมีนก็พอจะเป็นหลักฐานได้แหละว่าเขาเขินน่ะ...

 

เอาจริงๆ ฉันเชื่อในคำว่ารักของมีนนะ – เขาไม่ใช่คนชอบพูดอะไรล้อเล่นไปเรื่อยเปื่อย (ถึงแม้จะขี้แกล้งไปบ้างนั่นก็ตามเถอะ) แต่ฉันมองดูจากสายตาของเขาแล้ว ที่พูดมานั่นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย

 

“มีน..แต่คือ เอ่อ...ขอเวลาได้ป่ะ แบบขอเวลาคิ—“

 

“รู้ๆ มีนเข้าใจว่าตอนนี้วาดอาจจะยังสับสน”

 

“...”

 

“คือมีนอาจจะพูดไปไม่ทันให้วาดตั้งตัว – วาดเอากลับไปคิดก่อนก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอกนะ มีนรอได้เสมอแหละ”

 

“...จริงนะ?

 

“จริงดิ จะอีกสิบปีก็รอได้

 

มีนยกรอยยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง – ฉันนิ่งไปนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้ารับ, ฉันสับสนที่เป็นความสับสนจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ฉันไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วคนที่ฉันรักคือมีนเหมือนกันใช่มั้ย

 

ฉันเห็นมีนมาทุกวันตั้งแต่เด็ก แน่นอนว่ามันก็ต้องมีความรู้สึกอะไรกันบ้าง แต่ฉันก็ไม่รู้หรอก...ว่ามันคือความจริงหรือว่าแค่ความคิดชั่ววูบ

 

“ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นนะ ค่อยๆ คิด ค่อยๆ เปิดหัวใจรับมีนเข้าไปอยู่ข้างในก็ได้”

 

เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ่ม – พูดตรงๆ มีนตอนที่เป็นผู้ชายโหมดอบอุ่นแบบนี้น่ารักกว่าตอนชอบบังคับเปิดโหมดคุณพ่อเยอะเลย

 

“มีน”

 

“ว่าไงครับ?

 

“...”

 

“...”

 

“ขอบคุณนะ ที่ชอบวาดอ่ะ”

 

เขายิ้มกว้างหนักกว่าเดิม

 

“ชอบอะไร รักต่างหาก”

 

และฉันก็ยิ้มกว้างมากกว่าเดิมตามเขาไปด้วย.


SPECIAL STORY IG




 TALK

ขออภัยที่หายไปนานนะคะ เพิ่งสอบมิดเทอมเสร็จ และลุ้นกับผลคะแนนมากจนไร้สมาธิมาแต่งเลยค่ะ แงงง้

เราขอโทษด้วยนะคะถ้าเราแต่งงงไปนิดนึง เพราะเราเรียบเรียงคำพูดอะไรไม่ค่อยถูกจริงๆ อ่า ไม่รู้จะสื่อสารยังไงให้คนอ่านเข้าใจความรู้สึกของทั้งมีนและวาดฟ้าดี ขอโทษจริงๆ นะคะ ติชมเรามาได้เลยนะคะ ถ้าอ่านแล้วยังงงๆ จะไปรีไรท์แก้สำนวนการเขียนใหม่นะคะ T^T

อย่าเพิ่งคิดว่านี่คือตอนจบนะคะ เราจะยังตัดจบไม่ได้ถ้าเขายังไม่มีเลิฟซีนกัน อุ๊ปส์ -- ล้อเล่นขำๆ ค่า ไม่มีอะไร คิสมากกกกกกกก

ส่วนไอจีพี่มีนนี่ไม่มีจริงนะ เราเปลี่ยนชื่อแอคไอจีเราละลงเฉยๆ นะ หรือถ้าอยากให้มีจะสร้างเล่นๆ ให้ อิอิ 55555555555555555555

ปล.ขอให้ทุกคนใช้จักรยานในการอ่านนะคะ ลบภาพมินฮยอนคนนุ่มนิ่มอบอุ่นที่แสนดีออกไปค่ะ เพราะเรื่องนี้เขามีน สุดหล่อแสนร้าย อย่ามองหน้า อย่าสบตาถ้าไม่อยากมีลูก เอ้ย! มีเรื่องกับมีนค่า 55555555555

เรื่องนี้ทำเป็นซีรี่ส์รวมกับ #ฟิคแฟนหลิน และ #ฟิคแฟนอง นะคะ อาจจะมีเพิ่มมาเรื่อยๆ เรื่องต่อไปจะเป็นของแดเนียลค่ะ ยังไงช่วยติดตามซีรี่ส์เรื่องนี้ด้วยนะคะ

#ฟิคแฟนมีน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

245 ความคิดเห็น

  1. #106 Mint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 07:22
    ชอบมากค่าเราชอบพี่ฝ่าอยู่แล้ว
    #106
    0
  2. #105 --EXOL-- (@09997022078) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:59
    อ้ากกกกกกกเขินนนนค้าาา
    #105
    0
  3. #103 EXOPP (@potpan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 11:10
    มีนพูดไม่ค่อยเก่งจริงๆ แต่น่ารักกกกก
    #103
    0
  4. #102 Grace-za (@grace-km) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:25
    โอ้ยยยยยย ตายอย่าสงบ.....
    #102
    0
  5. #101 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:39
    ไม่ได้เขินนะจริงๆ ไม่ได้เขินเล๊ยยยยยยย ฮืออออออออออ
    #101
    0
  6. #100 XXIPkn (@isareepkn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:21
    เขินความที่แบบแทนตัเองด้วยชื่ออ่ะแบบมีนชอบวาดอ่ะฮื่ออออหาหาฟาหสสหวกสดวดวดบก
    #100
    0
  7. #99 FhaSai_00 (@FhaSai_00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:15
    น่ารักเกินไปแล้ววว เขินตัวบิดเลยค่ะ
    #99
    0
  8. #98 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:56
    เราเขิน... อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!
    เมื่อไหร่จะได้แต่งนะ เฝ้ารอ 5555555555555555
    #98
    0
  9. #97 ldfe (@ldfe) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:56
    หึยยยเขินนนนนคนบ้าาาาาาาาาาาตายคาจอไปแล้วค่ะะะ สร้างไอจีเลยยยยยชอบบบบบบบ
    #97
    0
  10. #95 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:14
    ตายยยตายๆๆๆๆๆ
    #95
    0
  11. #94 MAYURA_ (@MAYURA_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 21:43
    รอนะคะ สู้ๆ
    #94
    0
  12. #93 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 00:32
    อะไรก็เป็นไปได้ รอต่อนะคะ
    #93
    0
  13. #89 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 11:08
    ละมุนมากค่ะพิ้มีนของหน่องงง
    #89
    0
  14. #85 syzzgsyj (@syzzgsyj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 04:10
    หืมมม ยัยเจ เธอมีพิรุธ
    #85
    0
  15. #84 Grace-za (@grace-km) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 18:40
    นางเจ เธอดูมีเลศนัยมาก อยากบอกนะว่าเธอเป็นคนอยู่เบื้องหลัง!! รอๆๆ สู้ๆนาาาา
    #84
    0
  16. #83 12Stephanie (@khunyinglkim99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:10
    กรี๊ดดดดดดด มีมีนขายในเซเว่นมั้ยคะ จะไปซื้อออออออ
    #83
    0
  17. #82 dreamwink (@kik-piyada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 15:29
    อินี่ว่ามีนกับน้องวาดฟ้ายังไม่ได้มีอะไรกันอะ55555555
    #82
    0
  18. วันที่ 3 มกราคม 2561 / 00:31
    เอ้ะ หรือว่ายังไม่ได้กัน มีนนเธออ่อยเราา
    #81
    0
  19. #80 James Cool Cool (@591995) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:27
    เป็นไปได้ รอนะคะไรต์
    #80
    0
  20. #79 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:18
    โอ๊ยยยยยยยย เขินนนนนนนนนนนนนนนนน อีก80 ฮืออ รอนะคะ
    #79
    0
  21. #78 Unicornrainbow (@Unicornrainbow) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:12
    ท้องแน่นอลลลลล
    #78
    0
  22. #77 Unicornrainbow (@Unicornrainbow) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:12
    ท้องแน่นอลลลลล
    #77
    0
  23. #76 MAYURA_ (@MAYURA_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:04
    แงงพี่มีนนนน
    #76
    0