( exo ) elegant beast ☠ krisyeol

ตอนที่ 9 : Special SF - Undiscouragedly ( Kris x Chanyeol )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 มี.ค. 56



SF – Undiscouragedly
COUPLE : Kris X Chanyeol

 

 

                “พี่คริส...”

                “หื้มม..มีอะไรหรอ?

 

                 ใบหน้าคมละสายตาจากทีวีหันมามองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ ตอนนี้ทั้งคู่กำลังนั่งดูการถ่ายทอดสดแข่งขันบาสเก็ตบอลระดับโลกซึ่งเป็นทีมโปรดของพวกเขา ใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะขยับปากพูดออกมา

 

                “วันเกิดพี่คริสปีนี้ เรามาจัดปาร์ตี้กันดีไหม?

                “จะดีหรอชานยอล พี่ไม่ค่อยชอบอะไรที่มันวุ่นวายซะเท่าไหร่นะ”

                “ไม่วุ่นวายหรอก ก็จัดกันแค่เล็กๆชวนแค่เพื่อนสนิทของพี่คริสมาสักสิบคนก็พอ”

                “แต่วันเกิดพี่มันอีกแค่สองวันเองนะ จะจัดทันหรอ?

                “โหย เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ พี่แค่นั่งนับวันเวลาคอยวันของพี่ก็พอ”

 

                  ชานยอลยกมือขึ้นมาตบที่หน้าอกตัวเองเบาๆอย่างมั่นใจ ถ้าคิดจะทำแล้ว มีเรื่องไหนบ้างล่ะที่ชานยอลคนนี้จะทำไม่สำเร็จ คริสขำหัวเราะกับท่าทางมั่นใจโอเว่อร์ของร่างบาง พร้อมยกมือมาขยี้ผมสีน้ำตาลคาราเมลอย่างหมั่นไส้ ชานยอลเบะปากใส่ก่อนจะตีแขนอีกคนคืนโทษฐานมาหัวเราะเยาะท่าทางของเขา

 

                คุณอาจจะสงสัยว่าพวกของสองคนทำไมถึงดูมีความสุขจัง...ก็แหงล่ะ พวกเขาทั้งสองเป็นคนรักกันนี่ คบกันมาราวๆจะหนึ่งปีแล้ว กว่าจะคบกันได้อุปสรรคก็มากมายเกินจะบรรยาย แต่ทั้งคู่ก็รู้สึกดีใจที่สามารถผ่านพ้นสิ่งเหล่านั้นมันมาได้

 

                .

                .

                .

 

                โดยที่ไม่รู้เลยว่าอุปสรรคเหล่านั้น...มันกำลังจะกลับมาอีกครั้ง

 

 

 

 

                “พี่คริสอยากกินอะไรบ้างอ่ะ?

 

                ชานยอลที่เดินเข็นรถใส่สินค้าหันมาถามคนตัวสูง ขณะนี้พวกเขาทั้งสองกำลังเลือกซื้อของใช้ต่างๆที่จะมาจัดในงานวันเกิดของคริสที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆบ้าน

 

                “อะไรก็ได้ พี่กินได้ทั้งนั้นแหละ” คริสตอบพร้อมรอยยิ้ม

                “งื้อออ..ไม่ได้ๆ ต้องระบุมาว่าอะไรที่พี่อยากกินเป็นพิเศษ” ชานยอลยู่ปากหงุดหงิดอย่างน่ารัก คริสเห็นก็อดที่จะหยิกแก้มอย่างหมั่นเขี้ยวไม่ได้

                “อะไรที่ชานยอลชอบกินเป็นพิเศษที่สุด พี่ก็จะกินอันนั้นแหละ”

                “แน่ใจว่ากินได้? แล้วอย่ามาปฏิเสธทีหลังล่ะ ไม่งั้นผมงอนแน่”

 

                ร่างบางทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเข็นรถนำหน้าไปทันที คริสยิ้มออกมาน้อยๆกับท่าทางน่ารักนั้นของชานยอล พร้อมเดินตามหลังคนตัวเล็กไป

 

                                                ก็น่ารักซะขนาดนี้ จะให้ปฎิเสธได้ยังไงล่ะ..เด็กโง่

 

           

                “โอ้ะ...ขอโทษครับ”

 

                เพราะความรีบเดินของคริส ทำให้แขนของเขากระแทกชนกับคนที่เดินสวนมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ร่างสูงก้มลงช่วยเก็บของที่ฝ่ายตรงข้ามทำตกกระจายเต็มไปหมด

 

                “ไม่เป็นไรครับ...อ๊ะ! อู๋ฟาน” ใบหน้าคมหันมองขึ้นตามทันทีที่เสียงหวานจากอีกคนที่เขาเดินชนไปสักครู่เรียกชื่อจริงของเขาอย่างคุ้นเคย คริสชะงักไปเล็กน้อยเพราะเห็นใบหน้าของคนๆนั้น

 

                “ลู่ฮาน....”

                “ดีใจจังที่ได้เจอนายอีกครั้ง ฉันคิดถึงคริสมากๆเลยนะ”

               

                คนหน้าหวานยิ้มกว้างอย่างดีใจ คริสดูอึ้งๆไปเพราะไม่คาดคิดว่าจะได้เจอคนนี้อีกครั้ง คริสพาลู่ฮานลุกขึ้นแล้วยื่นของที่เขาช่วยเก็บเอาไว้ ลู่ฮานยิ้มให้พร้อมรับของนั้นมาจากมือคริส มือเล็กตั้งใจจับมือหนาที่ยื่นของมาให้เขาพร้อมบีบแน่น คริสตกใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆละมือของเขาออกมา

 

                ชานยอลที่เดินกลับมาเพราะสงสัยว่าคริสเดินช้าเกินไปแล้ว ก็เห็นลู่ฮานที่กำลังจับมือคนรักของเขา ชานยอลมองสายตาของลู่ฮานที่มองไปยังคริสมันเหมือนแฝงไปด้วยความหมายบางอย่างที่เขาก็ไม่แน่ใจนัก เขารู้ดีว่าคนๆนี้เคยเป็นอะไรกับคริสกันมาก่อนที่เขาจะคบกับคริสซะอีก

 

                        พี่ลู่ฮาน..แฟนเก่าของคริสที่เคยทอดทิ้งจนคนรักของเขาทรมานเจียนตาย

 

                “อ้าว..สวัสดีชานยอล บังเอิญจริงๆที่มาเจอนาย” ลู่ฮานที่เพิ่งเห็นชานยอลยืนอยู่หลังคริสก็ทักทายขึ้น คริสหันไปมองตามเสียงของลู่ฮาน

                “จะไม่ให้บังเอิญได้ไงล่ะ ก็ผมมากับพี่คริสสองคนนี่” ชานยอลตอบพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ “แล้วพี่กลับมาเกาหลีตั้งแต่เมื่อไหร่หรอครับ?

                “หรอจ๊ะ..พี่ก็เพิ่งกลับมาเมื่อวานเอง ก็ไม่คิดจริงๆว่ากลับมาแล้วจะเจอพวกนายเลย”

                “สงสัยคงมีบางอย่างจงใจให้เราเจอกันล่ะมั้งครับ..ฮ่าๆ”

 

                ชานยอลแสร้งทำพูดติดตลก แต่คำพูดเหล่านั้นของจงใจให้อีกคนฟังได้ยินชัดๆ ถ้าถามว่าทำไมต้องทำท่าทีเหมือนประชดประชันใส่คนหน้าหวานคนนี้ด้วย..

 

                                คุณคงยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงภายใต้ใบหน้าหวานนี้หรอกว่าเขาหน่ะ..ร้ายกว่าที่คุณคิดเยอะ

 

                ลู่ฮานดูหน้าเสียลงไปเล็กน้อยกับคำพูดของชานยอล แต่ก็ต้องแสร้งทำสีหน้ายิ้มแย้มตามปกติไป ใครๆก็บอกว่าฉันเป็นนางฟ้า คงไม่ดีถ้าฉันจะต้องเผยฤทธิ์ในสถานการณ์แบบนี้

 

            “อ่า..ผมต้องขอตัวก่อนนะครับพี่ลู่ฮาน มันเลยเวลาของเราสองคนมาเยอะแล้ว หวังว่าคงได้เจอกันอีก..สวัสดีครับ” ชานยอลโค้งรุ่นพี่อย่างสุภาพแล้วเดินไป คริสยิ้มหยีๆให้ลู่ฮานแล้วก็เดินตามร่างบางไปเช่นกัน

 

                ลู่ฮานยิ้มหวานลาคนทั้งสองคนจนพวกเขาเดินไปพ้นสายตาของเขา ใบหน้าหวานหุบยิ้มสายตามองไปยังทางเดิมอย่างเคียดแค้น พร้อมกำมือตัวเองแน่นเพื่อระงับอารมณ์โมโหตัวเองไว้

               

                อย่าคิดว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างนายจะสู้คนที่เขาเคยอ้อนวอนกอดเข่าต้องการคนอย่างฉันนะ..ปาร์ค ชานยอล

 

 

            ชานยอลเดินนำคริสออกมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตแล้วไปที่รถยนต์สีขาวสะอาดที่จอดไว้ ร่างบางเปิดประตูนำของที่ซื้อมาใส่เบาะด้านหลัง ก่อนที่เขาเองจะลงบนที่นั่งข้างๆคนขับ คริสถอนหายใจออกมาอย่างเหลืออดแล้วเดินไปเปิดประตูแล้วทำหน้าที่คนขับรถอย่างเคย

 

                ตั้งแต่ที่เดินออกมาจากลู่ฮาน ชานยอลก็ไม่ยอมพูดจาอะไรกับเขาเลย เอาแต่เดินหนีอย่างเดียว เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคนตัวเล็กนี่โกรธเขาเรื่องอะไร

 

                “ชานยอล...”

                “........” คริสลองเรียกชื่ออีกคนในระหว่างที่ยังขับรถ ชานยอลก็ยังคงเงียบไม่พูดไม่ตอบอะไรกับเขา

                “โกรธฉันหรอ?

                “เปล่า..”

                “หรือว่างอนฉัน?

                “ไม่รู้”

                “งอนฉันเรื่องลู่ฮานใช่ไหม?

                “...........”

 

                รถสีขาวเคลื่อนมาเรื่อยๆจนจอดลงที่หน้าบ้านของพวกเขา คริสละมือจากพวงมาลัยรถยนต์แล้วยื่นมาจับมือเรียวบางของชานยอล ใบหน้าหวานมองอีกคนที่มีสีหน้าจริงจังอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมานาน

                “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอให้นายเชื่อฉันว่าฉันรักนายคนเดียว”

                “............”

                “ฉันอาจจะเคยรักเขาก็จริง”

                “............”

                 “แต่อดีตก็คืออดีต”


                .

                .

                .

                ปัจจุบัน นายคือ คนของฉันคนเดียวเท่านั้น”

 

 

 

            เวลาผ่านไปเข้าใกล้วันเกิดของคริสเรื่อยๆ วันนี้คริสออกไปทำงานด้วย จึงเป็นโอกาสดีที่เขาจะได้เตรียมของเซอร์ไพรส์คนตัวสูงนั่น ร่างบางชุลมุนวุ่นวายกับการเข้าครัวทำของกินบางอย่างให้กำลังคนรักของเขาอย่างจริงจัง เขาร่อนแป้งสีขาวกับผงช็อคโกแล็ตลงในถ้วยแสตนเลสขนาดใหญ่พร้อมตอกไข่ใส่ลงตามด้วยเนยก้อนขนาดพอประมาณและน้ำตาลที่เตรียมไว้ นำไปตีกับเครื่อง จากนั้นก็นำแป้งที่ผสมเรียบร้อยมาเทใส่พิมพ์รูปหัวใจก่อนจะนำเข้าเตาอบ

 

                                                ติ๊งงงง... ต่องงงง .....

 

                เสียงกริ๊งหน้าบ้านทำให้ชานยอลหันไปสนใจคนที่เพิ่งมา คริสกลับแล้วหรอนี่มันเพิ่งบ่ายโมงเองนะ ไหนบอกจะกลับมาตอนเย็นๆไงล่ะ

 

                “สวัสดีที่ระ...พี่ลู่ฮาน” ชานยอลที่ยิ้มกว้างเปิดประตูต้องหุบยิ้มลงทันทีที่เห็นคนมาใหม่

                “สวัสดีจ๊ะ”

                พี่คริสไม่อยู่หรอกครับ” ชานยอลบอกโดยไม่รอให้อีกคนถาม เขาคนนี้จะมาหาใครซะอีกนอกจากคริส

                “อ่า..แย่จัง อุตส่าห์ซื้อขนมมาฝากเยอะเลยเชียว แต่ไม่เป็นไรคุยกับชานยอลพลางก็ได้” ลู่ฮานชูถุงใสที่มีขนมบรรจุอยู่มากมาย

                “ถ้างั้นเชิญครับ..” ชานยอลจำใจต้องเชิญแขกคนนี้เข้ามาในบ้านตามมารยาท

                “อื้ม..กลิ่นหอมจัง ทำอะไรอยู่หรอ?” ลู่ฮานสูดกลิ่มหอมที่โชยมาจากห้องครัว

                “กำลังทำเค้กอยู่ครับ”

                “อ๋อ จริงสิ..พรุ่งนี้วันเกิดคริสนี่ ได้ข่าวว่าจัดปาร์ตี้กันด้วยหรอ” ชานยอลดูตกใจที่ลู่ฮานรู้ได้ไงว่าพวกเขาจะจัดงานปาร์ตี้วันเกิดให้คริสทั้งๆที่รู้กันแค่เพื่อนสนิทของคริสเท่านั้น

                               

                                หรือว่าคริสจะบอกเรื่องงานวันเกิดกับคนหน้าหวานคนนี้นะ

 

            “ครับ..ก็แค่ปาร์ตี้เล็กๆเชิญแค่คนภายในเท่านั้น

                “งั้นหรอ..น่าสนุกจัง” ชานยอลแค่ยิ้มตอบกลับเพียงเล็กๆ ดูหน้าก็รู้แล้วว่าคนหน้าหวานนี้ต้องการจะมางานวันเกิดคริสในวันพรุ่งนี้แน่ๆ

                “ที่ทำเค้กนี่..กะเซอร์ไพรส์คริสใช่ไหม?

                “ก็ประมาณนั้นครับ..ผมขอตัวนะครับ เชิญพี่นั่งตามสบายเลย”

                “อ่าจ๊ะ..ยังไงที่นี่ก็เคยเป็นบ้านของฉันอยู่แล้ว” ลู่ฮานตอบพร้อมรอยยิ้มหวานที่เหยียดขึ้นบนริมฝีปาก ชานยอลเม้มฝีปากตัวเองแน่นระงับอารมณ์ไว้ก่อนจะเดินเข้าไปในครัว

 

                ลู่ฮานมองตามร่างที่เดินหายลับเข้าไปในครัวแล้วหัวเราะงึมงำในลำคอ เขานั่งกอดอกตัวเองพลางสมองก็คิดแผนบางอย่างออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

 

                                ทำเค้กงั้นหรอ น่าสนุกล่ะแผนนี้..  หึ

 

 

            ผ่านไปสองชั่วโมงประตูบ้านก็เปิดมาพร้อมร่างสูงของคริส วันนี้โชคดีที่งานของเขาสำเร็จลุล่วงก่อนเวลาเขาจึงกลับมาเร็วเพื่อมาหาคนตัวเล็กที่บ้าน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจอคนหน้าหวานที่นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องเล่นในบ้าน

 

                “อ้าว คริส..กลับมาแล้วหรอครับ วันนี้ฉันซื้อขนมมาฝากคริสด้วยล่ะจะกินไหม” ลู่ฮานลุกขึ้นจากโซฟาแล้วชี้ไปยังถุงขนมที่วางอยู่บนโต๊ะ

                “เอ่อ..คือฉัน..”

                “ไม่ต้องเกรงใจ มานั่งตรงนี้มา เดี๋ยวฉันไปเอาขนมใส่จานมาให้” ร่างเล็กดึงแขนของคริสให้มานั่งตรงโซฟาแล้วเขาก็เดินหายเข้าไปในครัวพร้อมจานที่มีขนมน่าทานอยู่หลายอย่าง

                “มาแล้วๆ น่ากินใช่ไหมล่ะ” ลู่ฮานนั่งลงข้างๆคริสก่อนจะใช้ช้อนส้อมจิ้มพายบลูเบอร์รี่แล้วยื่นมาที่ปากของคนตัวสูง

                “อ้าปากสิ..เดี๋ยวฉันป้อน”

                “เอ่อ..ชานยอลไปไหนล่ะ” คริสแสร้งเปลี่ยนเรื่องในขณะที่พายบลูเบอร์รี่ยังคงจ่ออยู่ที่ปาก

                “เห็นว่าไปซื้อของข้างน...”

                “อ้าวพี่คริส..ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจัง” ไม่ทันที่ลู่ฮานพูดจบชานยอลก็เปิดประตูบ้านออกมา พร้อมเดินเข้าไปนั่งแทรกบนโซฟาระหว่างกลางของทั้งคู่ ชานยอลเบียดลู่ฮานออกเล็กน้อยแล้วหันไปยิ้มให้คริสที่นั่งอยู่ข้างๆ

                “ขนมน่ากินจังเลย ขอกินหน่อยนะครับพี่ลู่ฮาน” ชานยอลดึงช้อนส้อมที่มีพายบลูเบอร์รี่ติดอยู่ออกมาจากมือของลู่ฮานแล้วงับพายบลูเบอร์รี่เข้าไปกินเองอย่างหน้าตาเฉย ลู่ฮานอ้าปากเหวอกับการกระทำแบบพุ่งพล่านของร่างบางตรงหน้า

                “อื้ม..อร่อยมากๆเลย พี่คริสกินไหม เดี๋ยวชานยอลป้อนให้” ชานยอลใช้ซ้อมจิ้มขนมอีกชิ้นแล้วยื่นมาจ่อที่ปากคริส ร่างสูงอ้าปากแล้วงับเข้าไปทันทีต่อหน้าลู่ฮานที่กำลังมองอย่างอิจฉา

                “อร่อยมากเลย โดยเฉพาะคนป้อน” ใบหน้าของชานยอลแดงระเรื่อด้วยความเขินเมื่อได้ยินประโยคแสนหวานจากคริส ผิดกับใบหน้าของลู่ฮานที่แดงเพราะอารมณ์เดือดดันที่กลั้นไว้ ทั้งชานยอลและคริสหัวเราะคิกคักออกมาโดยไม่สนใจลู่ฮานเลย มีบางครั้งที่ชานยอลหันมาหัวเราะใส่ลู่ฮานแล้วยิ้มออกมาอย่างชนะบ้าง

 

                                หัวเราะไปเถอะ ไม่เคยได้ยินรึไงว่าหัวเราะทีหลังมันดังกว่า..หึ!

 

 

            หลังจากที่ทั้งสามคนกินขนมพลางชวนคุยกันเป็นเวลานาน ลู่ฮานก็ขอตัวกลับบ้านก่อนเพราะทนดูชานยอลกับคริสโชว์สวีทกันไม่ไหว เดี๋ยวหอมเดี๋ยวจุ๊บเดี๋ยวกอดกันจนน่าหมั่นไส้ แต่ก็ไม่วายที่จะขอร้องให้คริสที่ส่งเขาที่รถที่จอดไว้อยู่หน้าบ้าน

                “คริสไปส่งผมหน่อยนะครับ”

                “แต่ว่า ผม...”

                “ไปเถอะพี่คริส ดึกๆแบบเดี๋ยวก็มีใครฉุดพี่ลู่ฮานไปหรอกครับ” ชานยอลยืนกอดอกแล้วตอบประชดประชัน

                “เห็นไหม ชานยอลก็อนุญาตแล้ว ไปกันเถอะ” แล้วลู่ฮานก็ดึงแขนของคริสออกไป ชานยอลมองตามอย่างหมั่นไส้ คนเขาไม่อยากไปด้วยแล้วยังจะหน้าด้านอีก ก่อนที่เขาส่ายหัวอย่างเอือมระอา

 

 

                “ขอบคุณนะที่มาส่ง” ลู่ฮานยิ้มหวานทันทีที่มาถึงหน้าบ้าน คริสส่งเพียงรอยยิ้มบางๆให้เขาเท่านั้น

                “อื้มม..”

                “ที่ผ่านมา ฉันขอโทษนะ” ประโยคของลู่ฮานทำคริสที่กำลังจะหันหลังกลับชะงัก

                “ฉันมาคิดๆดูแล้ว ตั้งแต่เราเลิกกัน ฉันไม่มีความสุขเลยสักครั้ง ฉันคิดถึงคุณตลอดเลยนะคริส” คำพูดของลู่ฮานเผยให้คริสจ้องมองอีกคนอย่างไม่เชื่อกับคำพูดนั้น

 

                                  ไม่มีความสุขแต่หายไปกับไอ้หน้าขาวนั่นตั้งเกือบปีเนี่ยนะ

 

                                                            หมับ!

 

            เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” ลู่ฮานกอดคริสแน่นแล้วพูดออกมา คริสอึ้งเล็กน้อยที่อยู่ๆถูกจู่โจมกอดอย่างไม่ทันตั้งตัวและคำพูดเชิงขอร้องจากลู่ฮาน

                “ฉันเสียใจจริงๆ ฉันอยากเป็นคนรักของคริสเหมือนเดิมนะ”

                “โดนไอ้หน้าขาวนั่นมันหลอกฟันมารึไง” ร่างเล็กชะงักเมื่อได้ยินประโยคของคริส ไอ้หน้าขาวที่คริสพูดถึงก็คือ โอเซฮุน มือที่สามของอดีตทั้งสองคน

                “...........”

                “รักงั้นหรอ? ฉันไม่โง่กลับไปเชื่อคนอย่างนายหรอก”

                “คริส....”

                “ปล่อยฉันไปเถอะ”

                “...........”

                “เพราะถึงยังไงคนที่ฉันคิดจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต..

                .

                .

                .

                ก็คือ..ปาร์ค ชานยอลคนเดียวเท่านั้น

 

               

 

                และแล้ววันสำคัญของคริสก็มาถึง งานปาร์ตี้ของคริสจัดภายในบ้านของพวกเขาเอง มีของตกแต่งหลากสีสันประดับเล็กน้อยพองามซึ่งชานยอลกับคริสเป็นคนช่วยกันตกแต่งเอง ส่วนแขกแน่นอนว่าก็มีแต่เพียงเพื่อนสนิทของคริสประมาณสิบคนอย่างที่ชานยอลเคยกำหนดไว้ แต่ก็มีแขกเลยมาหน่อยคนนึง..

 

                “จัดงานได้น่ารักจังเลยนะครับ..นี่ของขวัญนะ” ลู่ฮานยิ้มชื่นชมแล้วยื่นกล่องของขวัญขนาดจิ๋วมาให้คริสที่ยืนอยู่หน้างาน มีเพื่อนของคริสหลายคนที่ต่างโห่แซวกันบ้าง เพราะใครๆก็รู้ว่าอดีตคนนี้สำคัญกับคริสยังไง

 

            “ถ่านไฟเก่ามันจะขลุกขึ้นมาติดอีกรึเปล่าเนี่ย” จงแดเอ่ยแซวเพื่อนสนิท แต่ก็ถูกคนรักอย่างมินซอกดึงหูที่พูดอะไรไม่เข้ากาลเทศะ

                “โอ้ยยที่รัก..ผมเจ็บนะ”

                “สมน้ำหน้า อยากปากมากเองนัก”

 

                คริสหัวเราะกับคู่รักสองคนนี้ จะผ่านไปกี่ปีไอ้จงแดเพื่อนเขาก็ยังคงโดนเมียสยบเช่นเคย คริสหันไปมองหาคนรักของตัวเองรอบๆงาน ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กนั่นหายไปไหนตั้งนานแล้ว

 

               

            ในอีกด้านหนึ่ง ชานยอลก็เข้ามาในห้องครัวเพื่อมาเอาเค้กที่เขาทำไว้เซอร์ไพรส์คนรักของเขา แต่เมื่อเปิดตู้เย็นมาเขาก็ต้องโพลงตาออกมาด้วยความตกใจ

 

                                เค้กวันเกิดที่เขาทำเอาไว้..มันหายไปไหน

 

            ชานยอลพยายามหาทั่วห้องครัวเผื่อเขาจะตั้งลืมเอาไว้ที่ไหน แต่ก็ไม่พบเจอ เขาเลยตัดสินใจเดินออกมาหานอกห้องครัวบ้าง

 

                                                                พรึ่บบ!!!!!          

 

            ไฟทุกดวงในบ้านดับลงอย่างมืดมิด ทำให้ชานยอลเดินไปไหนไม่ได้ แล้วสักพักก็มีแสงไฟจากเทียนสว่างเล็ดลอดออกมา ชานยอลเดินไปตามแสงนั้น แล้วก็เห็นร่างของลู่ฮานที่กำลังเดินถือเค้กเข้าไปให้คริส

 

                                                นั่นมันเค้กที่เราทำไว้นี่...พี่ลู่ฮานเอาไปได้ยังไง

 

            แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู.. ” เสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดของลู่ฮานทำเอาแขกในงานโห่ชื่นชมกันยกใหญ่ คริสเป่าเทียนบนเค้กที่อยู่ในมือของลู่ฮานแล้วก็ยิ้มออกมาให้

                “เค้กนี่ฉันทำเองนะ..สุขสันต์วันเกิดนะอู๋ อี้ ฟาน”

 

                ชานยอลอึ้งกับประโยคที่ลู่ฮานพูดกับคริส เขาต่างหากที่เป็นคนทำเค้กนั่นไม่ใช่พี่ลู่ฮานสักหน่อย ขอบตาของคนตัวเล็กร้อนผ่าวพร้อมน้ำใสๆที่คลอเบ้าเตรียมจะไหลออกมา รู้สึกปวดหนึบที่หน้าอกเมื่อเห็นรอยยิ้มที่คริสให้กับลู่ฮาน ก่อนที่เขาจะหันหลังวิ่งไปหลังบ้านทันที

 

                ลู่ฮานแสยะยิ้มออกมาอย่างชัยชนะเมื่อเห็นร่างของชานยอลวิ่งหนีออกไป ก็บอกแล้วไงว่าหัวเราะทีหลังมันดังกว่า ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้คริสอีกครั้ง

 

                “ขอบคุณนะสำหรับเค้ก”

                “ไม่น่าเชื่อจริงๆว่าคุณจะเป็นคนทำเค้กชิ้นนี้”

                “.........” ดูเหมือนคำพูดของคริสจะทำให้ลู่ฮานที่ยิ้มกว้างค่อยๆเจือนยิ้มลงทันตา

                “คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบช็อคโกแลตนี่”

                ”เอ่อ......คือ....”

 

                ลู่ฮานกระอึกกระอักกับคำตอบ นี่เขาลืมนึกไปได้ไงเนี่ยว่าคริสไม่ชอบกินช็อคโกแลตอย่างที่เคยบอกไว้แต่ก่อน แล้วไอ้เด็กบ้านี่มันจะเค้กช็อคโกแลตให้คริสทำไมล่ะเนี่ย

 

                “คงจะมีแต่ชานยอลแหละที่ชอบเค้กช็อคโกแลตแบบนี้

                “..........”

                “เมื่อไหร่คุณจะเลิกเห็นผมเป็นคนโง่สักที” เสียงเยือกเย็นจากคริสทำเอาลู่ฮานคนลุกซ่า เพื่อนในงานวันเกิดของคริสที่มองก็เริ่มลุ้นกับเหตุการณ์คู่นี้เช่นกัน

                “ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”

                “หึ! ไม่ได้ตั้งใจหรอ..พอสักทีเถอะ ผมไม่อยากฟังคำโกหกปลิ้นปล้อนจากคุณอีกแล้ว”

                “คริส แต่ฉัน....”

                “บอกให้พอไง!.. ออกไปซะ! จะไปหาไอ้หน้าขาวนั่นที่ไหนก็ไป แต่อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก!!

               

                คริสที่กลั้นอารมณ์เดือดตัวเองไม่ไหว ตวาดลั่นอย่างไม่เกรงกลัวว่าแขกในงานจะตกใจแค่ไหน คริสสบถออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะถือเค้กที่เพิ่งได้มาออกไปทันที ปล่อยให้ลู่ฮานที่คงตกใจมากที่สุดกับเสียงดังนั่นที่เขาไม่เคยได้ยินจากปากของคนตัวสูงคนนี้..

 

                                จบแล้วสินะ...ตอนนี้ฉันแพ้ไอ้เด็กปาร์ค ชานยอลนั่นอย่างสมบูรณ์แล้ว

 

 

 

                ชานยอลเดินมานั่งคนเดียวที่ชิงช้าไม้ที่ตั้งอยู่ในสวนหลังบ้าน น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย พยายามปัดมันออกเท่าไหร่ก็ไม่หยุดสักที จึงปล่อยให้มันไหลอาบแก้มอยู่อย่างนั้น ร่างบางมองท้องฟ้าที่ตอนนี้มีดาวนับพันส่องแสงเต็มไปหมด..

                เซงิล ชุคาฮัมนีดา เซงิล ชุคาฮัมนีดา..” เสียงร้องเพลงจากใครบางคนทำให้ชานยอลละสายตาจากบนท้องฟ้ามามองคนมาใหม่ คริสถือเค้กที่ชานยอลทำเอาไว้แล้วมานั่งลงบนชิงช้าข้างชานยอล

 

                “เป็นบ้าอะไรมาร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้ตัวเอง” ชานยอลปาดน้ำตาแล้วมองคนตัวสูงข้างๆ

                “ก็นายไม่ยอมร้องเพลงวันเกิดให้พี่นี่”

                “พี่ลู่ฮานก็ร้องให้พี่ไปแล้วไม่ใช่หรอ” ชานยอลตอบงอนๆ จมูกแดงกับใบหน้าน่ารักนั่นทำเอาคริสอดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ทุกที

                “ก็อยากให้ปาร์ค ชานยอลร้องให้มากกว่า” คริสบอกแล้วส่งสายตาอ้อนวอนไปให้คนรัก

                 "................"

                 "นะๆ ชานยอล นายเป็นคนสำคัญคนเดียวเท่านั้นที่พี่ต้องการ"

                “ก็ได้ๆ จุดเทียนก่อนสิ” คริสยิ้มออกมากับท่าทางของชานยอล ก่อนจะหยิบไฟแช็กในกระเป๋ากางเกงมาจุดบนเทียนตามคำสั่งของคนตัวเล็ก

 

                                เซงิล ชุคาฮัมนีดา เซงิล ชุคาฮัมนีดา ซารางานึน คริส เซงิล ชุคาฮัมนีดา..”

 

                คริสอธิษฐานก่อนจะก้มลงเป่าเทียนจนดับหมด แล้วหันมายิ้มให้กับคนรักตรงหน้า ชานยอลสบตาของคริสที่มองมายังที่เขาเช่นกัน ก่อนจะแสร้งหันไปทางอื่นอย่างเขินๆ

 

                “พี่มีของขวัญจะให้นายด้วย”

                “ห้ะ วันนี้ไม่ใช่วันเกิดผมซะหน่อย จะให้ทำไมล่ะ?

                “เออน่าา..พี่อยากให้เรานี่”

                “ก็ได้ๆ ไหนล่ะของขวัญ”

                “หลับตาก่อนสิ”

                “มีงี้ด้วย..ก็ได้ๆ”

               

                ชานยอลหลับตาตามคำสั่งของคริส คนตัวเล็กรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ของขวัญจากคริส แล้วก็ต้องอึ้งเมื่อได้สัมผัสจากริมฝีปากของเขาเอง คริสเพียงกดจูบแนบบนริมฝีปากได้รูปของคนตัวเล็กแน่น ไม่มีการลุกล้ำแต่อย่างใดพร้อมย้ายมือมาสัมผัสตามโครงหน้าเรียวของอีกคน ชานยอลเองก็ย้ายมือไปจับที่แผงอกของร่างสูง ผลักดันออกเล็กน้อยเมื่อรู้สึกขาดอากาศหายใจ คริสผละออกมาให้อีกฝ่ายได้หายใจแล้วก็กดจูบลงไปอีกครั้ง อีกครั้ง และ อีกครั้ง....  

 

                “อื้ออ..พอแล้ว” ชานยอลผลักคนตัวสูงออกเมื่อเห็นว่าคริสจูบเขานานเกินไปแล้ว ใบหน้าแดงระเรื่อของชานยอล ทำเอาคริสแทบไม่ไหวอีกครั้ง อยากจับจูบไปทั่วบนใบหน้าของคนน่ารักนี้ชะมัด

                “ก็ได้ๆ..ไว้ต่อกันบนห้องดีกว่า”

                “พี่คริส!!.. 

                “ฮ่าาาา..โอ๋ๆ ล้อเล่นนะที่รัก” คริสดึงชานยอลมาสวมกอดก่อนที่คนตัวเล็กจะโวยวายอะไรไปมากกว่านี้ แขนเรียวยกขึ้นกอดตอบคนตัวสูงเช่นกัน

 

                “เออนี่..เมื่อกี้อธิษฐานไปว่าอะไรหรอ?

                “จะให้พี่บอกจริงๆหรอ?

                “อื้ม..”

                “พี่อธิษฐานไปว่า..

                .

                .

                .

                ขอให้พี่กับชานยอลอยู่ด้วยกันตลอดไปอย่างมีความสุข ต่อให้มีอุปสรรคอะไรพี่ก็จะปกป้องรักษาชานยอลคนเดียวเท่านั้น

 

                “อ่อ มีอีกอย่างด้วย..พี่ขอให้เรามีลูกด้วยกัน เอาสักสิบคนไปเลยดีไหม?

 

                ไอ้พี่คริส..!!!!

 

 

-HAPPY  ENDING-



 

เจ๊าะแจ๊ะ กับ Bewtifulz

 

มาคั่นเรื่อง elegant beast ด้วยฟิคสั้นๆน่ารักๆกันก่อนล่ะกัน
ต้องขอโทษเมนลู่หลายๆคนด้วยที่นำฮีมาเล่นเป็นนางร้ายของเรื่อง

ช่วงนี้บิวกำลังดราม่ามากๆ เหตุจากผลสอบที่แสนรันทด

คือบิวช็อคมากจริงๆตอนรู้เกรดตัวเอง (ไม่ขอบอกว่าเท่าไหร่ แต่มันแย่มากๆล่ะกัน)

ตอนนี้หม่อมแม่ยังไม่รู้เกรดของบิวที กลัวมากเลยว่าถ้าแม่รู้แล้วบิวอาจจะ

โดนกระทืบแน่ T/\T บ่นแค่นี้แหละ..เดี๋ยวกลับไปปั่นฟิคเรื่องนี้ต่อดีกว่า

บ๊ายบายรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

395 ความคิดเห็น

  1. #391 LOvE ChuN-Lun 4EVER (@thanna) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 13:01
    เอ่อ พี่คริส ...  อิจแษอ่ะ มีคนน่ารักๆแบบน้องยอลอยู่ด้วย ลู่นี่ใจร้ายมากเลย
    #391
    0
  2. #381 O L Y V É (@neple) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 22:32
    พี่ลู่ร้ายกาจชะมัด เห็นหน้าใสๆแบบนี้ แต่ร้ายชะมัด

    ไม่ไหวๆๆ เลิกกันแล้วก็ต่างคนต่างอยู่สิ จะตามมาป่วนทำไม


     


    คริสยอลหวานมากกกกก พี่คริสเท่สุดไปไปเลย ♥  


     

    #381
    0
  3. #342 pokemonkun (@pokemonkun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 23:49
    โฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยสะใจก็ตรงพี่คริสนี่แหละ
    ตอกหน้าลู่หานซะหงายไปเลย:P พี่คริสเหนียวแน่นมากๆๆ
    ชานยอลน่ารักทำเค้กให้ด้วยอู้ฟิกะคริสยอลๆๆๆ>_<
    ชอบมากเลยค่ะๆๆ
    #342
    0
  4. #320 เบบี้บี yes sir (@babybee123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2555 / 09:29
    อร้ายยยย หวานซ้าอิเฮียคริสสสส
    #320
    0
  5. #285 CHANchan (゚ロ゚;) (@qrts) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 11:49
    ลู่มาขโมยเค้กทำไมล่ะลูกเอ้ย 55555555555555555555555555555
    มีลูกซักสิบคนเลยนะพี่คริสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #285
    0
  6. #272 gift-rigale (@gift-rigale) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 16:50
    ว้าว เราจะได้หลานสิบคนแล้ววววว
    ลู่ร้ายอ่ะ แต่พี่คริสร้ายกว่านะจ๊ะ
    #272
    0
  7. #262 NoonaNgoPree (@bliveinjaebom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 13:33
    เหยดดดดดดดดดดดดดดด  เฮียเด็ดมาก!!!  โถ่ห่าน ถ้าอิเน่รู้เข้านี่ไม่ได้นอนเลยนะ #เอ๊ะ
    #262
    0
  8. #230 krisyeol (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 19:08
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบอะ น่ารักกกกกกกกกกกกกกกอะ

    >//////////////////////////////
    #230
    0
  9. #224 Th3storY (@storyyy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 18:13
    ลู่ร้ายอ่ะ
    มาขโมยเค้กยอล-3-
    #224
    0
  10. #222 คัง โยกัน (@nicky-1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 12:57
    คริสยอลรักกันดี แต่ลู่หนูไม่น่ามาเลย แต่สุดท้ายแล้ว คริสก็รักน้องยอล
    #222
    0
  11. #221 Choccola Flavor (@sabaydee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 10:56
    ลูลู่ใจร้ายยย ไปอยู่กับนังเน่เลยยยไป
    พี่คริสน่ารักจังเลยยย น้องยอลดูแลพี่เค้าดีๆนะค้าา ><><
    โอยยเขินๆ 
    #221
    0
  12. #220 {:SNW 'Lullaby candy:} (@caramel-kim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 07:52
    ลูลู่ที่น่ารักของเเม่ไปไหนนนนT{}T

    คริสเเกเเน่วเเน่มากปรบมืออออ!!!!!

    #220
    0
  13. #219 scd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 22:38
    ไรเตอร์สู้ๆ ผลสอบจะเป็นยังไง

    มันก็วัดเราไม่ได้หรอก มันแค่ส่วนหนึ่ง อย่าเศร้าน้าาา งิงิ



    อยากบอกว่าสะใจมากที่เสี่ยวลู่โดนพี่คริสตวาด

    ตวาดกลางงานเลย สมน้ำหน้า เหอะ

    คิดจะแกล้งน้องยอล คิดจะทำให้เค้าแตกกัน

    พี่คริสไม่โง่อีกต่อไปแล้วเหอะ พี่เค้าเจอคนที่ดีกว่าพี่แล้ว

    คนที่รักพี่คริสจริงๆ บังอาจนะเสี่ยวลู่หานมาทำลดาร้องไห้

    แต่พี่คริสนี่มั่นคงจริงจังอ่ะ สุดยอด ปรบมือออ !!!!
    #219
    0
  14. #218 lovelee789 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 22:11
    แอ๊ยยยยยยย >O
    หวานเว่อร์ค้าาาา...เสี่ยวลู่เป็นตัวร้าย ;_;

    พี่คริสมั่นคงในรักมาก *ผู้ชายในฝัน*

    น้องยอลโคตรดชคดีที่มีแฟนอย่างเฮียแถมเฮียโคตรแคร์ยอลอะ

    อิจฉาวุ้ย ลู่ชานร้ายพอๆกันเลย...
    #218
    0
  15. วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 22:06
    เสี่ยวลู่ร้ายมากเลย
    คริสยอลน่ารักมากเลย
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกชอบสุดๆ
    #217
    0
  16. #216 นัก_อ่าน_เงา_ (@thanakim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 21:48
    อร๊ายยยยยยยยย
    น้องยอลร้ายใช่เล่นเลยนะลูกกกก
    พี่ลู่ค่ะมาตอนนี้ไม่คิดว่ามันสายไปหน่อยหรอค่ะ??
    ตอนนี้น่ะสี่ห้องหัวใจขอพี่คริส
    เป็นของน้องยอลคนเดียวแล้วล่ะค่ะ
    พี่คริสโหดมากกกก ตอนที่พูดกับพี่ลุ่
    แต่ก็นะ ตัวเองเป้นคนทำเค้าเจ็บนี่เนอะ
    พี่คริสแหล่มที่สวดดดดดด
    รักกับน้องยอลไปนานๆนะค่ะ 
    #216
    0
  17. #215 finwithKY&HH (@5135912) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 21:18
    เสี่ยงลู่ของน้องทำไมเรื่องนี้เเอบร้ายล่ะลูก #โดนอิเน่ต่อย เเอบฮาที่ไรเตอร์พาดพิงอิเน่ว่าหน้าขาว(?) 5555555555 เเต่ฟินคริสยอลมากก อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #215
    0