(NCT) I LIKE KIM DOYOUNG! - JAEDO

ตอนที่ 3 : 03 - เมื่อผมได้เพื่อนใหม่ในรั้วมหาลัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 มิ.ย. 60




3



 

  

          ความฝันของผมพังไม่เป็นท่า

           

 

ผมอุตส่าห์คาดหวังว่าจะได้นอนกับพี่โดยองทุกวันทุกคืน แต่หลังจากคืนนั้นเช้าต่อมาพี่เขาก็หนีผมออกไปโดยทิ้งโน้ตแปะไว้ที่หน้าประตูห้องว่าต้องกลับไปทำธุระที่บ้าน อาทิตย์หน้าถึงจะกลับมาที่หอ ล่ะวันนั้นกูไม่น่าขี้เซาเลยจึงอดเห็นหน้าพี่เขาหลังจากตื่นนอน ก็อยากมีโมเม้นตื่นขึ้นมาแล้วเจอนางฟ้าคนแรกอ่ะ ทำไมพี่โดยองต้องหนีผมไปตั้งแต่เช้าด้วยเล่า  (_)

 

 

 

            คิดถึงพี่โดยองจังเลยครับ เมื่อไหร่จะกลับมาสักที  //กอดหมอนข้าง

 

 

 

            ผมต้องทนกอดหมอนนอนหนาวเพียงลำพังมาเจ็ดวันเจ็ดคืนแล้ว อยากกลับบ้านก็กลับไม่ได้เพราะม๊าไม่ให้กลับ ม๊าบอกว่าผมต้องฝึกอยู่คนเดียวให้เป็น ต้องรู้จักการอยู่ห่างไกลบ้านบ้าง ซึ่งเจ็ดวันที่ผ่านมากูไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากกินขี้แล้วก็นอน พอตอนนี้ได้มาส่องตัวเองเต็มกระจกแล้วก็ตกใจจนแทบกรีดร้อง

 

 

 

ทำไมสภาพกูถึงได้ทุเรศขนาดนี้ เหนียงก็ออก! หนวดก็ขึ้น! พุงก็โต!

 

 

กูจะไม่ยอมให้พี่โดยองต้องเห็นสภาพกายหยาบแสนอุบาทว์แบบนี้เด็ดขาด

           

 

           

ผมจึงรีบเข้าห้องน้ำไปโกนหนวดออกจนเกลี้ยง แล้วออกมาซิทอัพบนพื้นเพื่อเอาไขมันส่วนหน้าท้องออกไป ส่วนเหนียงนั่นเดี๋ยวก็คงยุบๆไปเอง ผมเป็นคนน้ำหนักขึ้นง่ายแต่ก็ลดลงง่ายเหมือนกัน วันนี้กูจะไม่แดกข้าวมื้อดึก กูจะลดความอ้วน จำวรั้ย!

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันที่ผมต้องมาทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นวันแรกพบคณะพลศึกษา รุ่นน้องจะมาหรือไม่มาก็ได้ตามคำบอกเล่าของรุ่นพี่ที่ประกาศในกรุ๊ปไลน์เอก ผมโดนลากเข้าไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วตอนไปมอบตัว ตอนแรกก็ขี้เกียจมาแต่ผมเห็นว่ามนุษย์เราเป็นสัตว์สังคมจึงต้องมีเพื่อนประดับไว้ในรั้วมหาลัยจึงได้ยอมมาเข้าร่วมงานนี้

 

 

ผมยังไม่ได้ทำความรู้จักใครสักคนในเอกอย่างเป็นทางการ จริงๆวันแรกที่โดนลากเข้ากรุ๊ปก็มีคนเปิดบทสนทนาทักทายกันหลายคนอยู่นะ วันนั้นไลน์เด้งประมาณยี่สิบข้อความต่อหนึ่งนาทีเหมือนพวกมึงกลัวจะไม่ได้คุยกันแล้วอ่ะ ผมเลยปิดแจ้งเตือนตัดรำคาญซะ

 

 

ผมยืนเด๋ออยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัยเพียงลำพัง ไอ้วินเพื่อนผมสอบได้ที่นี่เหมือนกันแต่มันอยู่คณะมนุษยศาสตร์ เห็นว่าวันนี้คณะมันก็มีแรกพบเหมือนกันแต่จัดคนละที่ พี่คณะผมนัดเจอที่โรงยิมของคณะซึ่งกูก็ไม่รู้มันอยู่ตรงไหนของโลกใบนี้ ผมหันซ้ายหันขวาแล้วก็เจอผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อเฟรชชี่เหมือนผมเดินผ่านมาพอดี แต่หน้าตามันดูไม่เป็นมิตรเลยอ่ะเหมือนคนอมขี้ไว้ อยากเปลี่ยนใจไปถามคนอื่นแต่แถวนี้ก็ไม่มีวี่แววว่าใครจะผ่านมาล่ะ

 

 

เอาวะ ลองเสี่ยงดูล่ะกัน ถ้ามันจะตีกูพร้อมวิ่งหนีอ่ะ

 

 

“อ..เอ่อ นายๆ มางานแรกพบป่ะ” ผมเดินเข้าไปสะกิดถามมัน ไอ้หน้าโหดหันมาจ้องหน้าผมแล้วนิ่งไปพักนึง

 

 

กูมาดีเด้อ  ไม่ได้มาชวนตีเด้อ  

 

 

“เออ”  

 

“รู้ไหมว่าไปทางไหน”

 

“เดี๋ยวกูพาไป” ผมจบมันก็เดินผ่านหน้าไป ผมก็เลยเดินตามมันไปต้อยๆเหมือนเด็กหลงทาง มึงจะไม่ล่อลวงพากูไปฆ่าหั่นศพใช่ไหม ข่าวอีเปรี้ยวยิ่งดังๆอยู่ด้วย

 

 

 

ไอ้หน้าโหดพาผมมาหน้าโรงยิมคณะอย่างปลอดภัยหายห่วง เห้อ โล่งอกไปที ผมทำท่าจะบอกขอบคุณแต่มันก็เดินหนีหายไปซะแล้ว ไว้ค่อยบอกทีหลังตอนเจอหน้ามันอีกครั้งล่ะกัน หน้าโหดแบบนี้คงหาตัวได้ไม่ยาก ผมมองรอบๆโรงยิมที่กำลังเสียงดังครึกครื้นทั้งรุ่นพี่และเฟรชชี่หน้าใหม่อีกมากมาย  ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชายนี่แหละ ผู้หญิงก็มีนะแต่เท่าที่เห็นแม่งก็เถื่อนๆถึกๆกันทั้งนั้น เมื่อกี้เห็นรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านตา กล้ามแขนนี่ใหญ่กว่าขากูอีก ใครได้เป็นผัวพี่เขาแล้วไปทำพี่เขาโมโหก็คงโดนจับทุ่มหลังหักสักวันอ่ะ

 

 

 

“อ้าวน้องคนนั้นอ่ะ! ลงทะเบียนรึยัง!” รุ่นพี่ผู้ชายตัวสูงๆ หูกางเหมือนกระด้งถือโทรโข่งเดินเข้ามาถามผม คือพี่มึงตะโกนทำไมวะ หูกูจะแตกโว้ย

 

“ยังครับ”

 

“เห็นโต๊ะยาวๆที่มีชะนีสี่ห้าคนนั่งอยู่ไหม มึงเดินไปตรงนั้นนะ แล้วบอกว่ามาลงทะเบียนเข้างาน” ผมพยักหน้าเออออตามรุ่นพี่ข้างๆแล้วเดินไปตรงที่พี่หูกระด้งเขาชี้เมื่อกี้

 

“เอกอะไรคะน้อง”  รุ่นพี่ผู้หญิงหน้าขาวทาลิปปากแดงเหมือนเลือดเอ่ยถาม ไม่มีใครช่วยพี่เขาเลือกรองพื้นหรอวะถึงได้คุมโทนสีเทามาเชียว ปวดใจเทรนด์แต่งหน้าของชะนีสมัยนี้ชิบหาย

 

“พละเอกคู่*ครับ”

 

“ไปหาพี่คนนั้นเลยน้อง” พี่หน้าเทาชี้ไปทางพี่ผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมสุด เออคนนี้ยังพอน่าเข้าหาหน่อย พี่เขาตัวเล็กๆขาวๆ หน้านี่ใสกริ๊งไม่น่ามาอยู่คณะที่มีแต่คนเถื่อนๆแบบนี้ได้

 

“ลงชื่อสองช่องนี้นะ มีโรคประจำตัวหรือแพ้อาหารอะไรไหม”

 

“ไม่มีครับ”

 

“น้องชื่ออะไรหรอ”

 

“แจฮยอนครับ”

 

“อ่ะ นี่ป้ายชื่อของน้อง แล้วไปนั่งกับเพื่อนตามสีป้ายที่ได้ตรงนู้นนะ” ผมรับป้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีชมพูซึ่งมีชื่อของผมที่พี่เขาเพิ่งเขียนให้เอามาแขวนไว้ที่คอ

 

 


สีชมพูมันอยู่ตรงไหนวะ

 

 

ผมกวาดตามองตามป้ายชื่อของคนอื่นที่มีทั้งสีฟ้า สีเขียว สีเหลือง สีม่วง โอ้ะ! นั่นไงสีชมพู แล้วผมก็พาตัวเองไปนั่งกับพวกเพื่อนคนอื่นๆ ตอนนี้ผมนั่งท้ายแถวข้างผู้ชายคนหนึ่งที่ตัวสูงกว่าผมประมาณสิบเซนติเมตร คนหรือเปรตเนี่ย มันหันมามองทางผมก่อนจะฉีกยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร

 

 

“หวัดดีกูชื่อจอห์นนี่ มึงชื่ออะไรหรอ”

 

“แจฮยอน” ผมตอบกลับมันไปสั้นๆ ชื่อของมันก็ฝรั่งเหมือนหนังหน้านั่นแหละ แต่พูดไทยโคตรชัด

 

“อยู่เอกคู่ป่ะ”

 

“เออ”

 

“ดีเลย มาเป็นเพื่อนกันเถอะ มึงคือเพื่อนเอกคู่คนแรกที่กูรู้จัก” มันพูดพร้อมเอาแขนมาพาดบนคอของผมแล้วดึงผมเข้าไปหามันเป็นการกอดคอกระชับความสัมพันธ์ บางทีมึงก็อัธยาศัยดีเกินไปอ่ะไอ้ฝรั่ง

 

“ไอ้สัด กูหายใจไม่ออก” ผมถดตัวออกจากแรงแขนของมันแล้วกลับมานั่งท่าเดิม

 

 

ระหว่างนั้นก็มีคนเดินมานั่งต่อท้ายแถวผมเรื่อยๆ ด้วยความอยากเห็นหน้าเพื่อนร่วมคณะก็เลยหันหลังไปมองดู ก่อนจะหลุดปากอุทานด้วยความตกใจเพราะไอ้คนข้างหลังที่เพิ่งมาใหม่คือไอ้หน้าโหดที่ผมเพิ่งเจอมันเมื่อตอนก่อนเข้างาน

 

“อ้าว”

 

 “หวัดดีกูชื่อจอห์นนี่ มึงชื่ออะไรหรอ” ผมหันขวับไปมองไอ้มนุษย์ฝรั่งด้านข้างที่เสนอทำตัวเป็นมิตรกับไอ้หน้าโหดขึ้นมาตัดหน้ากู นี่มึงไม่กลัวมันหน่อยหรอ หน้ามันนี่พร้อมบวกตลอดเวลาเลยนะ

 

“ยูตะ” ขนาดเสียงแม่งยังโหดอ่ะ

 

“อยู่เอกคู่ป่ะ”

 

“อืม” ชิบหาย เสือกอยู่เอกเดียวกันด้วย

 

“ดีเลย มาเป็นเพื่อนกันเถอะ มึงคือเพื่อนเอกคู่คนที่สองที่กูรู้จัก”

 

 

เดี๋ยวนะไอ้จอห์นนี่ เมื่อกี้มึงก็พูดแบบนี้กับกูเป๊ะ มึงเตรียมสคริปต์ก่อนมาป่ะ หรือไรท์เตอร์ให้มึงมีบทพูดแค่นี้ แต่เหนือกว่าสิ่งใดนั้นคือไอ้หน้าโหดมันกลับพยักหน้ายอมเป็นเพื่อนกับมันง่ายๆโดยไม่คิดอะไร บทจะเป็นมิตรมึงก็เป็นง่ายขนาดนี้เลยหรอวะ

 

 

“ตอนนี้เราสามคนเป็นเพื่อนกันแล้วนะ มีกู แจฮยอน แล้วก็มึงยูตะ” มนุษย์เฟรนด์ลี่หน้าฝรั่งพูดพร้อมฉีกยิ้มจนแก้มปริ ในขณะที่ผมกับไอ้หน้าโหดทำเพียงกลอกตาไปมาไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายเลยสักนิด

 

 

“สวัสดีครับน้องๆพละหน้าใหม่ทั้งหลาย!เสียงโทรโข่งจากด้านหน้าทำให้พวกผมสามคนหันไปมองกันพร้อมตา พี่หูกระด้งคนเดิมเพิ่มเติมคือมีป้ายชื่อแขวนคอเขียนว่า ชานยอล ปีสองกำลังเดินทักทายรุ่นน้องหลายชีวิตตรงหน้าอย่างรื่นเริ่ง กูละสงสารหูของคนข้างหน้าจริงๆ เสียงดังชิบหาย

 

“ขอต้อนรับน้องๆเข้าสู่กิจกรรมวันแรกพบคณะพลศึกษาอย่างเป็นทางการ ไหนขอเสียงเด็กพละหน่อยเร็วววว!

 

 

 

กริบ

 

 

 

สัด นี่พวกมึงจะไม่ให้ความร่วมมือพี่มันหน่อยหรอ 555555555555+

 

 

 

“อ่าน้องคงจะเขินกันสินะครับ ไม่ต้องเขินๆ ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว วันนี้เรามาสนุกอย่างเต็มที่กันเถอะ อ่าขอเชิญพี่เซฮุนปีสองมาพูดรายละเอียดเกี่ยวกับกิจกรรมวันนี้สักเล็กน้อยก่อนนะครับ” พี่ชานยอลพูดจบก็ส่งต่อโทรโข่งให้พี่ร่างผอมตัวสูงผิวขาวอีกคนหนึ่ง ตาพี่เขาดูลอยๆคล้ายจะติดต่อยานไปดาวอังคารได้ตลอดเวลา

 

“สำหรับกิจกรรมวันนี้น้องๆจะต้อง….

 

แล้วพี่เขาก็อธิบายตารางเวลาและกิจกรรมแต่ละฐานที่พวกปีหนึ่งต้องทำตลอดทั้งวันซึ่งกิจกรรมมีทั้งหมดหกฐานแบ่งออกเป็นช่วงเช้ากับช่วงบ่าย เข้าฐานตามสีประจำป้ายของตัวเองแล้ววนสลับกันไป หลังจากนั้นพวกรุ่นพี่ก็สอนโค้ดต่างๆที่ใช้ในช่วงกิจกรรมวันนี้เช่น โค้ดสวัสดี,ขอบคุณ โค้ดเตรียมความพร้อม ซึ่งเยอะมากจนคนสมองอันน้อยนิดอย่างผมจำไม่ได้สักอย่าง ต้องคอยถูๆไถๆตามเพื่อนคนอื่นไป

 

 

พวกผมโดนปล่อยให้เข้าฐานกิจกรรมตามคำแจกแจงของรุ่นพี่ ซึ่งแต่ละกลุ่มจะมีพี่เลี้ยงคอยเดินพาพวกเราไปทำกิจกรรม กลุ่มของผมได้พี่ผู้ชายชื่อ คยองซู พี่เขาดูตัวเล็กเหมือนเด็กประถมและเป็นก้อน ตอนแรกผมนึกว่าเขาจะอยู่ปีหนึ่งซะอีก

 

 

เป็นวงกลม เป็นวงกลม เป็นวงกลม    

 

 

เสียงรุ่นพี่ประจำฐานร้องเพลงขึ้นมาตอนที่พวกเรามาถึง เด็กปีหนึ่งประมาณยี่สิบกว่าชีวิตทำหน้างุนงงพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พี่คยองซูจึงบอกว่าให้พวกเราทุกคนจับมือแล้วกระจายตัวล้อมรอบกันเป็นวงกลม ผมถอยหลังออกมาโดยด้านข้างเป็นไอ้จอห์นนี่เพื่อนฝรั่งส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นผู้หญิงตัวสูงเกือบเท่าผม ร่างถึกหน่อยๆ  

 

“ปวดหัวๆ ปวดหัวจำชื่อไม่ได้ พี่ชื่ออะไร พี่ชื่ออะไร” พี่สันประมาณสี่ห้าคนร้องเต้นกันก่อนจะผายมือไปที่พี่ผู้หญิงคนหนึ่ง พี่เขาบอกชื่อพร้อมท่าเต้นเพลงแน่นอกด้วยความเมามันส์ คือพี่แม่งนมใหญ่มาก กูนึกว่าลูกนิมิตที่เขาใช้ฝังทองกันตอนงานวัดอ่ะ

 

 

“น้องชื่ออะไร น้องชื่ออะไร”  อ้าวเชี่ย! พี่แม่งเดินมาถามที่ผมเฉยเลย ผมยืนเอ๋อไปประมาณสามวิก่อนจะตอบออกไป

 

“แจฮยอนครับ”

 

“น้องแจฮยอน น้องแจฮยอน ชอบทำท่า

 

 

ชิบหาย! ท่าอะไรดีวะ

 

 

“เอ่อ” ผมใช้เวลาอีกสามวิในการคิดท่า ก่อนจะตัดสินใจทำท่าปุอิ๊งๆออกไป แอบได้ยินเสียงชะนีกรีดร้องชอบใจกันทั้งรุ่นพี่และเพื่อนในกลุ่ม ไงล่ะมึงเจอพลังแบ๊วระดับแปดของกูเข้าไป  ʅ(´◔)ʃ

 

 

แล้วพวกพี่เขาก็หาเหยื่อรายต่อไป บางคนก็เต้นเป็นผีบ้าเหมือนเก็บกดมาจากบ้าน บางคนก็หงิมๆเขินอายทำแค่ชูสองนิ้วเล็กน้อย จนกระทั่งมีพี่คนหนึ่งชี้นิ้วไปที่ไอ้ยูตะ

 

 

เห้ย! พี่มึงแม่งหาเรื่องชะตาขาดกันแล้วว่ะ

 

 

“น้องชื่ออะไร น้องชื่ออะไร”

 

 

“เสือก” 

 

………

 

………

 

………

 

 

เอาเป็นว่าบรรยากาศตอนนั้นเงียบกริบลงทันที

 

 

 

 

 

กว่าจะจบกิจกรรมวันนี้ก็ปาไปเกือบห้าโมงเย็น ความจริงกิจกรรมฐานจบตั้งแต่บ่ายสามแต่พวกรุ่นพี่ให้ปีหนึ่งอยู่ต่อเพราะจะคัดเลือกหาเฟรชชี่หน้าตาดีไปแข่งดาวเดือนคณะ แน่นอนว่าคนหน้าตาดีอย่างผมต้องมีรุ่นพี่มาติดต่อสนใจแน่นอน แต่ผมปฏิเสธไปเนื่องจากผมไม่ชอบเอาความหล่อของตัวเองไปให้คนอื่นเชยชมกันเรี่ยราดเปล่าหรอกกูตอแหล กูเป็นพวกตื่นเวที ยิ่งเวลากูเขินมากๆจะชอบทำตัวเด๋อด้วย เดี๋ยวเสียชื่อเสียงคณะกันหมด

 

“มึงเห็นหน้าไอ้แทยงเอกเดี่ยว**ป่ะ” ไอ้จอห์นนี่เปิดบทสนทนาขึ้นมา ตอนนี้เราสองคนกำลังนั่งโซ้ยมาม่าอยู่ใต้ตึกคณะ ส่วนไอ้ยูตะหนีกลับบ้านตั้งแต่จบกิจกรรมฐานไม่มีการรอคัดดาวเดือนอะไรทั้งนั้น  คนอะไรแม่งโหดแถมโคตรอินดี้

 

“เห็น ทำไมวะ” แทยงคือคนที่หน้าเหมือนแมวไม่ได้กินปลาทู แต่ยอมรับว่ามันหล่อชิบหาย

 

“ก็มันอ่ะได้เป็นเดือนเอกคู่ นี่กูต้องมาแข่งกับคนหน้าแมวอย่างมันหรอวะ” อ่อ ลืมบอกไป หลังจากที่ผมปฏิเสธการเป็นเดือนเอก พี่เขาก็ไปสนใจไอ้จอห์นนี่แทนเพราะมันก็หน้าฝรั่งสูงยาวเข้าดีมีแววได้เหมือนกัน แน่นอนว่ามันรีบตอบตกลงทันที นี่กูมีเพื่อนเป็นเดือนเอกเลยนะเว้ย

 

“วันนั้นมึงก็สู้ๆล่ะกัน เดี๋ยวกูไปให้กำลังใจมึงแน่นอน”

 

“ดีมากเพื่อนรัก เตรียมตัวมีเพื่อนเป็นเดือนคณะได้เลยมึงอ่ะ” มันพูดจบก็ทำหน้ายิ้มร่าด้วยความมั่นใจ เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงหนึ่งวันก็กลายเป็นเพื่อนรักมันซะล่ะ กูควรดีใจใช่ไหม

 

 

 

“ไอ้แจ!!

 

 

“อ้าวมึง” ผมหันไปทักไอ้วินวินเพื่อนสนิทของผมที่เดินผ่านตึกคณะผมพอดี มันวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาผมแล้วพุ่งเข้ามากอดเหมือนไม่ได้เจอกูมาสิบปี

 

“กูคิดถึงมึงมั่กๆ เป็นไงบ้างแรกพบคณะมึงอ่ะ” มันถามแล้วเอาคางมาเกยตรงไหล่ของผมแล้วทำหน้าบ๊องแบ๊วเป็นตุ๊ดเด็ก ไอ้สัด กูขนลุกเด้อ

 

“ก็ดี พี่เฮฮาดี มึงอ่ะ”

 

“สนุกดี ได้เพื่อนตั้งเยอะแหน่ะ เนี่ย กูพามาด้วยนั่นไง ยืนอยู่ตรงนั้นอ่ะ” ไอ้วินบอกกับผมแล้วหันไปชี้เพื่อนในคณะของมันซึ่งกำลังยืนหันหลังพิงเสาอยู่หน้าตึกคณะ

 

 

 

เอ๊ะ! รู้สึกคุ้นๆร่างนั้นจัง เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ไหนจะผมสีม่วงนั่นด้วย

 

 

 

“โดยองๆ มานี่ก่อนเร็ว”

 

 

หื้มมโดยอง ?

 

 

 

ผมหันไปมองเพื่อนของไอ้วินอีกครั้งให้เต็มตาเพราะชื่อมันเหมือนคนที่ผมกำลังคิดถึง ร่างบางนั้นกำลังหันหน้ามาทางผมพอดี ตากลมๆแบบนั้น จมูกโด่งๆแบบนั้น ริมฝีปากเผยอๆแบบนั้น

 

 

 

ชัดเลย นี่มันพี่โดยองนิ!

 

 

 

พี่โดยองกำลังเดินมาทางผมด้วยสีหน้าตื่นๆ ผมเห็นพี่เขาส่งสายตาให้แล้วยกนิ้วชี้ขึ้นทำท่าจุ๊ตอนที่ผมกำลังจะเอ่ยปากทักทายพี่เขาพอดี ปากพี่เขาขยับคำว่า อย่าทักประมาณนั้นแหละ

 

 

พี่โดยองอยู่ปีสองไม่ใช่หรอ  แล้วทำไมเป็นเพื่อนกับไอ้วินได้อ่ะ  

 

 

“นี่โดยองเพื่อนกูเอง อยู่เอกไทยโดยองนี่เพื่อนเราชื่อ แจฮยอน คณะพละ ส่วนคนนั้นคือเพื่อนของแจฮยอน ชื่ออะไรนะ”

 

 “หวัดดีเราชื่อจอห์นนี่ พละเอกคู่” ไอ้มนุษย์ฝรั่งแนะนำตัวทันที ทำไมมึงต้องทำเสียงสองด้วยวะ แล้วนั่นมึงจ้องพี่โดยองของกูทำไม  นั่นว่าที่แม่ของลูกกูในอนาคตนะเว้ย  //หัวร้อนๆ

 

“อ่าหวัดดีแจฮยอน หวัดดีจอห์นนี่” พี่โดยองฉีกยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร ผมเห็นพี่เขาเหลือบมองผมเป็นระยะๆ แต่ทำไมต้องทำเหมือนเราไม่รู้จักกันด้วยวะ ไม่เข้าใจอ่ะ

 

“กูกลับก่อนนะมึง ม๊าโทรตามล่ะ ไว้เจอกันใหม่นะ ไปล่ะ” ไอ้วินบอกลาผมพร้อมหยิกแก้มผมทีนึงอย่างที่มันชอบทำกับผมตั้งแต่สมัยมัธยม ก่อนจะเดินออกไปแล้วลากพี่โดยองของผมไปด้วย พี่เขาหันกลับมาโบกมือสองสามทีแล้วก็เดินหายลับจากสายตาพร้อมกับไอ้วิน

 

 

“เพื่อนของเพื่อนมึงน่ารักวะ กูชอบ” จู่ๆ ไอ้จอห์นนี่พูดขึ้นพร้อมทำหน้าลอยๆเหมือนสาวน้อยช่างฝัน

 

“ไม่ได้! คนนี้ของกู”

 

“ห้ะ?

 

“กูกลับหอล่ะ ไว้เจอกันใหม่ บาย” ผมบอกลามันแล้วเดินดุ่มๆออกมาทันที ปล่อยให้มันงงแบบนั้นแหละ เคืองเด้อ ทำไมพี่โดยองต้องน่ารักเรี่ยราดให้คนอื่นชอบด้วยวะ กูหวงอ่ะ หวงมากด้วย  (◣д◢)

 

 

 

ผมเดินออกมาจากประตูรั้วมหาลัยก็เห็นร่างคุ้นตาอยู่ไม่ไกลจากสายตาเท่าไรนัก ผมเดินเร็วๆเพื่อตามพี่เขาให้ทันจนระยะประชิด พี่โดยองหันหลังมามองผมด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่เห็นผมเล่นเดินเข้ามาโดยไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียงแบบนี้

 

“แจฮยอน!

 

“พี่กำลังไปไหนอ่ะ”

 

“กลับหอไง”

 

“งั้นผมกลับด้วย”

 

“อ่า ดีเลย” อีกฝ่ายพยักหน้าแล้วยกยิ้มหวานให้ เนี่ย พี่เขาชอบทำตัวน่ารักแบบนี้อ่ะ อย่างงี้ก็ต้องมีคนชอบพี่เขาเยอะแน่ๆเลย

 

 

เราสองคนก้าวเดินไปด้วยกันตามทางฟุตบาทก่อนจะเลี้ยวเข้าซอยเล็กๆแคบๆซอยหนึ่ง ซึ่งเป็นทางลัดไปหอของเรา ระยะทางระหว่างหอกับมหาลัยห่างกันแค่ไม่กี่เมตร เดินไปกลับห้านาทีก็ถึงแล้ว

 

 

“พี่ไปเป็นเพื่อนกับไอ้วินได้ไงอ่ะ” ผมถามสิ่งที่สงสัยตั้งแต่ตอนที่เราเจอกันก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที

 

“เอ่อ..แจฮยอนอย่าไปบอกน้องวินวินนะ 

 

……?

 

“คือพี่กำลังปลอมตัวเป็นพี่เนียนอ่ะ”

 

“หืม? พี่เนียน?

 

“ก็แบบแฝงตัวเป็นเด็กปีหนึ่งอ่ะ มาสอดแนมดูว่าน้องเป็นยังไงบ้าง”

 

 

อ่อ….แบบนี้นี่เอง

 

งั้นก็แสดงว่าที่พี่โดยองไม่ให้ผมทักตอนนั้นก็เพราะว่ากลัวโป๊ะสินะ

 

 

“พี่ขอโทษนะที่ตอนนั้นต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้จักนายอ่ะ” พี่เขาว่าแล้วยู่ปากลงราวกับว่ารู้สึกผิดกับเหตุการณ์ตอนนั้น

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับโอ้ะ!

 

 

จู่ๆ คนร่างบางก็หยุดเดินกะทันหันทำให้ผมชะงักตามพี่เขา ผมกำลังเอ่ยปากถามเหตุผลว่าเจ้าตัวหยุดเดินทำไม แล้วคำพูดนั้นก็โดนปล่อยเป็นอากาศเมื่อพี่เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมจนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย ก่อนที่จมูกโด่งรั้นกับริมฝีปากนิ่มๆโน้มลงมาประทับลงบนแก้มของผมและผละออกไปอย่างรวดเร็วจนผมไม่ทันตั้งตัว

 

 

 

ฟอด!

 

 

 

“ถือเป็นการไถ่โทษเรื่องเมื่อกี้นะแจฮยอน” (=^^=)

 

 

 

 

พี่โดยองหอมแก้มกู!

 

 

พี่โดยองหอมแก้มกู!

 

 

พี่โดยองหอมแก้มกู๊!

 

 

 

 

อหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห!!!!

 

 

ช็อตนี้กูตายอีกแล้วหว่ะ…..

 

 

(//////)

 

 





พี่โดยองมาน้อยแต่อ่อยไม่เบานะฮะ นี่แน่ะ

แต่งพาร์ทนี้แล้วโคตรคิดถึงสมัยตัวเองเป็นเฟรชชี่



มีใครสงสัยเรื่องคณะพละไหม เพราะปกติไม่ค่อยมีใครแต่งพระเอกอยู่คณะนี้เลย

*เอกคู่ - คือเอกที่เรียนทั้งวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา 

**เอกเดี่ยว - คือเอกที่เรียนเฉพาะวิชาพลศึกษา เน้นกีฬามากกว่าเอกคู่



#ผมชอบพี่โดยอง



160617


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #72 tanchanx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:25
    ยูตะค่ดโหด555555
    #72
    0
  2. #67 ploy wty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 01:30
    ยูตะมันโหดเว้ยยยย กริบทั้ค
    งคณะอะ พี่โดยองอ่อยมาก จับฟัด
    #67
    0
  3. #58 pum2purin_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:56
    ยูตะคือเหมือนร่างโคลนนิ่งของคยองซูอะ โอ้ย ขำไม่ไหวละ 555555555555555 คือเป็นฟิคที่ขำมาก แบบมีช็อตให้ขำเยอะมาก คลายเครียดสุด ถถถถถ
    #58
    0
  4. #43 Jenjira Temchit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:47
    โคตรอ่อยยย 5555 ยูตะโคตรโหดเลย 55555ซังนัมจา
    #43
    0
  5. #42 9621DY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:35
    เห็นพี่โดยองแบบนี้ท่าทางจะไม่ใสนะคะ 555545
    #42
    0
  6. #36 bbam__ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 17:13
    ยูตะ พ่อคนซังนัมจา55555555555 โดยองโคตรอ่อยอะ แจรุกใส่บ้างดิ55555555
    #36
    0
  7. #35 swimswamswum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 09:14
    พี่โดยองไม่ได้มาเล่นๆนะคะ อ่อยเบอร์แรงมาก55555555
    #35
    0
  8. #34 Bfi$hFuuBlue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:34
    โดย้องงงง ไถ่โทษแบบนี้ แจฮอยนได้กำไรเต็มๆ
    #34
    0
  9. #33 เอ็มบึลแล๊ค_ฟ้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 10:40
    ขำยูตะ55555555555 โอ้ย เพ่ เค้ากลัวกันทั้งคณะแล้วเด้อ หรือว่าเป็นพี่เนียนอะ5555555
    #33
    0
  10. #32 farfahh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 03:50
    ตลกยูตะสุด อินดี้อะไรเบอร์นั้นคะ 5555555555555555555555555
    #32
    0
  11. #31 Mindyaaaz05 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:59
    ฮื่ออออ น่ารักกก;-:
    #31
    0
  12. #30 minkk.02 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:25
    คนอะไรรรรรรแต้มบุญเยอะขนาดนี้ห้ะะะ??
    #30
    0
  13. #29 Saturday Morning (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 18:16
    พี่โดยองทำมาเปงงงงงง จะให้น้องหลงกับดักของเทอใช่มั้ยหาาาตอบบบบ มีเอ็กโซด้วยแจมด้วย ชอบบบบบบปลื้มมว้ากก

    #29
    0
  14. #28 คนเลี้ยงตุ่ย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:23
    โดยองงงงลูกเเมมมมมมมมม่ โอมายกู๊ดเนสสส ㅎ ㅎ 
    #28
    0
  15. #27 Yeli (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:20
    โอโห้ๆๆๆๆ โดยองงงงงงงง โอโห้
    #27
    0
  16. #25 เจ้าหญิงของทีวาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:55
    โดยอง...
    #25
    0
  17. #24 cyn'dy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:19
    พี่โดยองร้ายไม่เบานะคะ แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ทำมาเป็งงง หมั่นไส้ยัยพี่เนียนคนนี้จริงๆ แจฮยอนจะเป็นทาสรักพี่เขาเต็มตัวแล้ว 55555555555555 วงวารวินวิน รู้ความจริงเมื่อไหร่ก็จะแบบอ้าวเฮ้ย! 555555 เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจใหไรท์ค่ะ ติดตามเสมอนะคะ สู้ๆค่ะ
    #24
    0
  18. #23 KwonJiyong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:06
    พี่โดยองมีความอ่อยน้องมันหนักมากอ่ะ โฮ้ยยยย
    #23
    0
  19. #22 faiyyfnp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:56
    ช็อคแปป พี่โดยองต้องขนาดนี้เรยหรอ แค่นี้น้องแจก็ไปไหนไม่รอดแล้ว555555
    #22
    0