(NCT) I LIKE KIM DOYOUNG! - JAEDO

ตอนที่ 2 : 02 - เมื่อผมได้อยู่กับพี่โดยองวันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 มิ.ย. 60




2

 

 




           

เปลือกตาของผมค่อยๆเปิดออกก่อนจะปรับโฟกัสภาพผนังสีขาวเบื้องหน้าให้ชัดเจน ได้กลิ่นแอมโมเนียฉุนๆติดจมูกเล็กน้อย ผมสัมผัสได้ว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงหกฟุตแสนนุ่มในห้องสี่เหลี่ยมอันกว้างแล้วใช้มือยืนตัวเองขึ้นจากเตียงเปลี่ยนเป็นท่านั่ง กวาดตามองไปรอบห้องก็เห็นเจ้าของร่างแสนบอบบางกำลังเดินมาทางผมพอดีพร้อมกับถ้วยใส่อะไรสักอย่างในมือของพี่เขา ตอนนี้คนตรงหน้าสวมชุดลำลองเสื้อยืดสีชมพูกับกางเกงยีนส์สีซีดขาสั้นเหนือเข่า มันเป็นแฟชั่นธรรมดาแต่กลับดูน่ารักเมื่ออยู่บนตัวพี่เขา

 

 

 

นี่ผมตายไปแล้วหรอถึงได้เห็นนางฟ้าอยู่ตรงนี้  (///▽///)

 

 

           

“อ้าวตื่นแล้วหรอ” คนน่ารักเอ่ยถาม เสียงพี่โดยองหวานเหมือนใบหน้าของเขาเลย

 

 

          “คครับ”

 

 

ถ้าเป็นคนอื่นผมก็คงด่ามันไปแล้วว่า ก็ตื่นแล้วน่ะสิคิดว่ากูละเมอลืมตาอยู่รึไง ถามอะไรโง่จัง แต่พอเป็นคนน่ารักอย่างพี่โดยองแล้วล่ะก็ สำหรับผมพี่เขาถูกเสมอ พี่เขาไม่ได้โง่ พี่เขาแค่เป็นห่วงผมมากๆเท่านั้นเอง

   

 

            “พี่ตกใจมากเลยนะที่จู่ๆก็เห็นนายวูบไปอย่างนั้น แถมยังมีเลือดกำเดาไหลด้วย แดดข้างนอกคงร้อนมากสินะแล้วยังต้องแบกของหนักๆมาอีก นายคงจะเหนื่อยน่าดู”

 

 

“อ่าคงงั้นมั้งครับ” ผมหัวเราะแห้ง แล้วร่างบางๆนั้นก็เคลื่อนตัวมานั่งบนเตียงข้างกายของผม

 

 


 

โอ้ต้นขาของพี่โดยองที่โผล่ออกมาจากกางเกงนี่มันขาวน่าสัมผัสจริงๆ  (◉◞◟◉ )

 

 

 

 

            ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วก็รู้สึกขายขี้หน้ามาก ตอนที่ผมเป็นลมอ่ะก็เพราะเห็นเลือดกำเดาไหลจากจมูกนี่แหละก็ผมกลัวเลือดอ่ะ ผิดรึไงที่ผู้ชายแมนๆอย่างผมจะกลัวอะไรแบบนี้ ผู้ชายบางคนกากกว่าผมอีก กลัวเงาะบ้างกลัวส้มบ้าง หนักกว่านี้ที่เคยเจอก็กลัวข้าวมันไก่เออ โลกนี้แม่งบันเทิงขึ้นเรื่อยๆอ่ะ คนอะไรกลัวข้าวมันไก่ มันอร่อยนะเว้ย 5555555555555+

 

           

            ก่อนที่เลือดกำเดาผมจะไหลออกมา สารภาพตามตรงเลยว่าสายตาของผมตอนนั้นมันกำลังโฟกัสไปที่เอ่อไม่อยากบอกเลยอ่ะ เดี๋ยวจะหาว่าผมเป็นคนหื่นกาม แบบว่าผมดันไปมองหัวนมของพี่เขาอ๊ะ!

 

 

 

โอ้ย! เขิน ผมไม่บอกหรอกว่าพี่เขาหัวนมสีชมพูด้วย

 

 

 

เนี่ยก็ไม่ได้คิดลึกอะไรเลย จริงจริ๊ง   (⊙◞◟⊙)

 

 

 

“ขอโทษนะที่ออกไปรับช้า อ่ะ พี่ทำข้าวต้มมาให้ถือเป็นการไถ่โทษล่ะกัน” ใบหน้าหวานๆนั่นยู่ลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกผิด ดวงตากลมหม่นหมองและริมฝีปากที่กำลังเบะคว่ำทำให้ผมรู้สึกเอ็นดูพี่เขา โธ่อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิครับ คนน่ารักทำอะไรก็ไม่ผิด ผมให้อภัยพี่อยู่แล้ว

           

 

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ก็ขอบคุณสำหรับข้าวต้มนะครับ” ผมเอ่ยขอบคุณอย่างสุภาพ คนเราต้องคีพลุคความดูดีมีสกุลต่อหน้าคนที่เรากำลังเล็งสนใจไว้ก่อน พี่เขาจะได้ประทับใจในตัวผมและตกหลุมรักผู้ชายที่แสนดีและหน้าตาดีอย่างผมในท้ายที่สุด

 

           

            “ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นก็ได้ เดี๋ยวเราก็คงได้อยู่ด้วยกันอีกยาว ทำตัวสบายๆเถอะ” พี่โดยองคงอยากอยู่กับผมนานๆใช่ไหมละถึงได้พูดแบบนี้ น่ารักอย่างงี้ให้อยู่ด้วยตลอดชีวิตผมก็ยอมอ่ะ

           

 

            “เดี๋ยวพี่ขอลงไปทำธุระข้างล่างแป๊ปนึง นายก็จัดข้าวของสำรวจห้องได้ตามสบายเลย"


            "อ่า..ครับพี่"

            

            "อ่อ นายชื่อแจฮยอนใช่ไหม ยินดีที่ได้รู้จักนะ พี่ชื่อ คิม โดยอง ไว้เราจะมาทำความรู้จักกันอีกทีนะ” พูดจบก็มีการส่งรอยยิ้มอันหยาดเยิ้มมาให้ด้วยก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้ผมเขินแทบบิดม้วนตัวเองเป็นเกลียวเหมือนขนมโปเต้ที่ชอบกิน

 

 

 

คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักสิ้นเปลืองสุดๆเลย พ่อแม่พี่เขาให้กินอะไรถึงได้โตมาน่ารักขนาดนี้  //กัดผ้าห่ม

 

 

 

            หลังจากพี่โดยองเดินออกไปจากห้องแล้วผมก็ถือโอกาสหยิบถ้วยข้าวต้มอุ่นๆ ซึ่งมีควันลอยฟุ้งพร้อมกลิ่นหอมน่ารับประทาน ผมมั่นใจว่ารสชาติต้องอร่อยแน่ๆ คนน่ารักมักจะมีฝีมือปลายจวักเป็นของคู่กันอยู่แล้ว คิดได้เช่นนั้นผมก็ใช้ช้อนประเดิมตักกินคำแรกเต็มคำทันที

 

 

           

 

            “แคร่กๆๆ!

 

 

 

               

 

          เชี่ย! นี่ข้าวต้มหรือนาเกลือจังหวัดสมุทรสาคร

 

 

 

แม่งโคตรเค็ม  ( #Д´)

 

 

 

 

ผมเกือบจะปาถ้วยทิ้งออกไปนอกหน้าต่างถ้าไม่ติดว่ามันเป็นฝีมือของพี่โดยอง ไม่เป็นไรหรอกครับคนเราก็มีผิดพลาดกันบ้าง พี่เขาอาจจะทำอย่างอื่นอร่อยก็ได้ ผมจะไม่ตัดสินคนเพียงแค่ข้าวต้มถ้วยนี้ถ้วยเดียวหรอกนะ และยิ่งเป็นพี่โดยองแล้ว ไม่ว่าพี่เขาจะทำอะไรก็ยังน่ารักในสายตาของผมเสมอ

 

 

 

เพราะฉะนั้นผมจะยอมกินข้าวต้มนาเกลือฝีมือของพี่โดยองจนหมดให้ได้!

 

 

 

 เพื่อเป็นสักขีพยานว่าคนอย่างจอง แจฮยอนนี่แหละที่จะเป็นเนื้อคู่ของพี่โดยองตั้งแต่วันนี้ไปจนชั่วกัปชั่วกัลป์

 

 

 

 (///▽///)

 

 

 

 

 

 

แป๊ปนึงของพี่โดยองนั้นนานเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว พี่เขาออกไปตั้งแต่เที่ยงตรงจนตอนนี้ก็เกือบหกโมงเย็น ผมจัดเรียงข้าวของเอาเสื้อผ้าใส่ตู้ไว้เรียบร้อยจนเสร็จหมดแล้วตั้งแต่บ่ายสอง ก็เลยรู้สึกว่างๆไม่รู้จะทำอะไรดี นอกจากนอนเล่นโง่ๆอยู่บนเตียง จะเล่นเกมในโทรศัพท์ก็ดันลืมถามรหัสไวฟายจากเจ้าของห้อง โปรเน็ตดันมาหมดวันนี้เลยเล่นอะไรในโทรศัพท์ไม่ได้เลย ขนาดเข้าเฟซบุ๊กยังต้องรอหน้าเว็บประมาณสามนาที ช้าเหมือนหอยทากเป็นตะคริวอ่ะ

 

 

 

ผมสำรวจมองรอบห้องกว้างสไตล์โมเดิร์นที่ค่อนข้างจัดเป็นระเบียบ ห้องพี่เขาสะอาดมากแทบไม่มีเศษขยะตามพื้นเลยสักนิดแถมยังมีกลิ่นลาเวนเดอร์ที่หอมละมุนด้วย บ่งบอกได้ว่าเจ้าของห้องใส่ใจในการทำความสะอาดมากแค่ไหน เหมาะจะเป็นแม่บ้านให้กับผมในอนาคตจริงๆ (ชงเข้าตัวเองอีกแล้ว) ในห้องมีเตียงนอนแค่เตียงเดียวแต่ขนาดใหญ่พอที่จะนอนได้สองคนโดยไม่อึดอัด อย่างงี้ก็แสดงว่าผมต้องได้นอนข้างกายพี่โดยองทุกคืนเลยสินะ

 

 

 

เตียงนุ่มๆ แอร์เย็นฉ่ำ กับค่ำคืนที่มีเพียงสองเรา...

 

 

 

แค่คิดก็ฟินไปถึงดาวอังคารแล้ว   (⊙◞◟⊙)

 

 

 


 

ลั่ก!

 

 


 

ในขณะที่ผมกำลังนั่งเพ้ออยู่ในภวังค์ของตัวเอง เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นมาพร้อมปรากฏร่างคุ้นตาที่ผมเฝ้ารอมานาน มือทั้งสองข้างมีถุงใส่ของถือมาอย่างพะรุงพะรัง ผมจึงอาสาเป็นคนดีเดินเข้าไปหาพี่เขาแล้วช่วยถือของเข้ามาวางไว้ในห้อง พี่โดยองจะต้องประทับใจความเป็นสุภาพบุรุษของผมแน่ๆถึงได้ยิ้มออกมาจนเห็นฟันเกือบทุกซี่แบบนั้น

 

 

“ขอบใจนะแจฮยอน”

 

 

          “พี่ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยอ่ะ”  ผมถือโอกาสชวนคุยซะเลยจะได้สนิทและเป็นทองแผ่นเดียวกันไวๆ  นี่แน่ะ

 

 

            “ก็พวกของใช้ในห้องน้ำที่ใกล้จะหมดพอดี พี่ซื้อไก่ทอดมาฝากด้วยนะ คิดซะว่าเลี้ยงฉลองที่เราจะได้เป็นรูมเมทกัน” พี่โดยองบอกพร้อมชูถุงไก่ทอดบอนชอนให้เห็นเต็มตา ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะกินข้าวกลางห้องเพื่อจัดเตรียมใส่จาน

 

 

“ผมชอบกินไก่ทอดบอนชอนมากเลยครับ พี่โดยองนี่รู้ใจผมจริงๆ”….เหมาะจะเป็นคนรู้ใจของผมในอนาคตด้วยนะครับ ถ้าพูดประโยคนี้พี่เขาต้องเขินผมแน่เลย แต่ผมจะไม่พูดออกไปหรอกเดี๋ยวเหยื่อแตกตื่น       

 

 

 กลิ่นหอมๆจากไก่ทอดสีสันน่ารับประทานทำให้กระเพราะอาหารของผมเริ่มปั่นป่วน ข้าวต้มนาเกลือฝีมือคนอายุมากกว่าที่กินเมื่อตอนเที่ยงป่านนี้คงย่อยหายหมดไปแล้วถึงได้รู้สึกหิวขนาดนี้

 

 

“มานั่งกินด้วยกันตรงนี้สิ” พี่โดยองกวักมือเรียกผมให้ไปนั่งเก้าอี้ข้างๆกายของเขา อยากอยู่ใกล้ผมล่ะสิ ผมจึงสนองความต้องการพี่เขาโดยการเข้าไปนั่งพร้อมแอบเขยิบเบียดชิดพี่เขาจนไหล่ของเราแตะกันนิดหน่อย

 

“สอบได้คณะอะไรหรอ”

 

“พลศึกษาครับ” ผมตอบพี่เขาแล้วหยิบเนื้อน่องมากินคำหนึ่งเต็มปากอย่างไม่เกรงใจอื้อหือ  อร่อยเหาะ

 

“ชอบเล่นกีฬาหรอถึงเลือกคณะนี้อ่ะ”

 

“ชอบครับ”โดยเฉพาะกีฬาบนเตียง  หึๆๆๆ

 

“พี่น่ะไม่ชอบเล่นกีฬาเลย เล่นไม่เป็นสักอย่าง”

 

“ไว้ให้ผมสอนไหมล่ะ”จะจัดให้ทั้งวันทั้งคืนไม่ต้องหลับนอนกันเลย  อุ้ย คิดอะไรก็ไม่รู้ ทะลึ่ง

 

“ก็ดีนะ เหมือนได้มีเทรนเนอร์ส่วนตัวเลย ฮ่าๆ” คนน่ารักหัวเราะนิดหน่อยแล้วกัดเนื้อน่องส่วนเดียวกับผมอย่างเอร็ดอร่อย ผมเป็นอะไรก็ได้ครับสำหรับพี่โดยอง แต่จริงๆอยากเป็นผัวพี่เขามากที่สุดเลยล่ะครับ นี่แน่ะ

 

“แล้วพี่เรียนคณะมนุษย์หรอ” ผมถามกลับบ้าง

 

“อือ เอกภาษาไทยน่ะ”

 

“อย่างนี้พี่ก็ต้องชอบอ่านหนังสือวรรณคดีไรงี้ใช่ไหม”

 

“ก็ไม่เชิงอ่ะ  แค่รู้สึกว่าเกรดภาษาไทยตอนมอปลายดีสุดก็เลยเลือกเรียน ทั้งๆที่พี่เรียนจบสายวิทย์คณิตซะด้วยซ้ำ งงตัวเองเหมือนกัน จู่ๆก็มาเรียนสายภาษาเฉยเลย ในขณะที่เพื่อนคนอื่นเรียนหมอเรียนวิดวะไรเงี้ยกันหมด”

 

“ผมก็คล้ายๆพี่นั่นแหละ ที่เลือกมาเรียนเพราะเกรดวิชาพละมันดีที่สุดเหมือนกัน แต่จริงๆป๊าเขาอยากให้ผมเรียนนิติศาสตร์หรือรัฐศาสตร์มากกว่า แต่คะแนนผมมันไม่ดีอ่ะเลยแอดไม่ติด ฮ่าๆ”

 

 

แล้วเราก็พูดคุยทำความรู้จักกันอีกมากมายเพื่อสร้างสัมพันธ์ต่อกัน พี่โดยองเป็นคนคุยเก่ง พูดเยอะ สีหน้าพี่เขาดูยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา เดี๋ยวจะโทรไปบอกม๊าว่าตอนนี้ผมเจออนาคตลูกสะใภ้ของแม่แล้วกูนี่เป็นเอามากจริงๆเลยเนอะ555555555+ 



อีกฝ่ายเล่าเรื่องมากมายตอนที่พี่เขาเป็นเฟรชชี่เข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยใหม่ๆ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องกิจกรรมที่ต้องทำในปีหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมพอเห็นภาพตัวเองในอนาคตได้บ้าง พี่โดยองบอกว่าเด็กพละปีหนึ่งต้องตัดผมทรงสกินเฮดด้วยทุกคน เป็นเอกลักษณ์ของคณะที่สืบทอดต่อๆกันมา  ทำไมต้องทรงสกินเฮดด้วยวะ บรรพบุรุษมึงเป็นพี่วิน ดีเซลหรอ

 


คุยไปคุยมาจนกระทั่งเราต่างหยิบน่องไก่ชิ้นสุดท้ายขึ้นมากิน ไม่รู้ว่าพี่โดยองงับไก่คำใหญ่ไปรึเปล่าซอสสีน้ำตาลจึงได้เลอะบนขอบปากเต็มไปหมด 



"พี่โดยอง ปากเลอะอ่ะ"



"หื้ม ตรงไหนหรอ"




ผมชี้ไปที่ขอบปากด้านบน กำลังจะทำตัวเป็นพระเอกโดยการหยิบกระดาษทิชชู่เพื่อให้พี่เขาเช็ด แต่พี่เขากลับแลบลิ้นออกมาเลียส่วนที่เลอะอย่างช้าๆเหมือนภาพสโลว์โมชัน จนทำให้ผมเผลอมองอีกฝ่ายด้วยความหลงใหล

 

 

 

แม่เจ้า! มันโคตรยั่วยวนสำหรับคนใจบาปอย่างผม  (⊙◞◟⊙)

 

 

 

แล้วจู่ๆ พี่โดยองก็เพิ่มระดับสกิลความยั่วอีกครั้งโดยการหันหน้ามาทางผมก่อนจะยื่นเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของคนตรงข้าม ความใกล้ชิดโดยกะทันหันทำให้ผมชะงัก ริมฝีปากสีระเรื่อของพี่เขาเผยอออกจนเห็นฟันหน้าสองซี่อีกแล้ว มีใครเคยบอกรึเปล่าว่าพี่เขาเหมือนกระต่ายมากๆเวลาทำหน้าแบบนี้ ตากลมเป็นประกายกำลังจดจ้องใบหน้าของผมพร้อมขมวดคิ้วลงเล็กน้อยบนหน้าผมมีอะไรผิดปกติงั้นหรอ แล้วทำไมพี่ต้องยื่นเข้ามาใกล้ขนาดนี้ด้วย

 

 

“ปากนายก็เลอะนะแจฮยอน” 

 

 

ผมทำท่าจะใช้กระดาษทิชชู่ในมือที่กะจะให้พี่เขามาเช็ดออกทันทีที่คนหน้าหวานบอก แต่อีกฝ่ายกลับตอบสนองไวกว่าโดยการใช้นิ้วชี้เรียวยาวปาดซอสที่เลอะบนขอบปากของผมอย่างละเมียดละไม

 

 

 

แล้วเอานิ้วที่เลอะเข้าปากตัวเองก่อนจะดูดมันจนเกลี้ยง

 

 

 

 

เชี่ย!!!

 

 

 


ช็อตนี้กูตายหว่ะ…..

 

 

 

 

แล้วพี่โดยองก็ถอยผละห่างออกไปนั่งท่าเดิมในตอนแรก เก็บจานและเศษซากที่เหลือด้วยใบหน้ารื่นเริงและท่าทางไม่รู้อิโหน่อิเหน่เหมือนไม่รู้สึกอะไรกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่ ทิ้งให้ผมอึ้งและเหวอนิ่งเป็นหินที่ถูกสาป ยกเว้นสติซึ่งกำลังแตกกระจายแพร่เป็นเสี่ยงๆจนดึงเอากลับมาแทบไม่ทัน

 

 

 

พี่รู้ตัวบ้างไหมว่าทำอะไรลงไป!

 

 

 

พี่รู้ตัวบ้างไหมว่าพี่กำลังอ่อยผมอยู่!

 

 

 

“ไก่ทอดอร่อยดีเนอะ ว่าไหมแจฮยอน” (=^^=)

 

 

 

 


 

และแล้วช่วงเวลาที่ผมรอคอยมานานก็มาถึง ผมกำลังจะได้นอนกับพี่โดยองแล้วนะครับ อิจฉาอ่ะดิ๊ ไม่มีบุญได้นอนกับนางฟ้าอย่างกูอ่ะ อิอิ ผมนั่งรอพี่เขาเข้าห้องน้ำหลังจากที่ตัวเองอาบเสร็จแล้วมาประมาณสิบนาที ไม่นานนักก็ปรากฏร่างบางออกมาจากห้องน้ำในชุดพร้อมนอนเรียบร้อย อุตส่าห์เตรียมใจเอาไว้ว่าจะได้เห็นช็อตพี่โดยองมาในสภาพผ้าขนหนูพันรอบเอวผืนเดียวเหมือนเมื่อตอนเช้า

 

 

 

แต่ชุดนอนที่พี่เขาใส่อยู่ตอนนี้ก็เซ็กซี่ไม่เบาเด้อ

 

 

 

ร่างผอมแสนบอบบางสวมเสื้อเชิ้ตสีกรมตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นที่โผล่ออกมาจากชายเสื้อเพียงไม่กี่เซน เผยให้เห็นเรียวขายาวๆและขาวเนียนน่าเจี๊ยะเป็นอย่างมาก ถ้าผมได้เห็นพี่เขาในชุดแบบนี้ทุกคืน เกรงว่าจะมีสักคืนที่ผมคงห้ามใจไม่ไหว พี่โดยองถือผ้าผืนเล็กเช็ดเส้นผมสีม่วงที่เปียกชื้นจากการสระผมไปหมาดๆ

 

 

“ให้ผมช่วยเช็ดไหมครับพี่” ทำใจกล้าเสนอหน้าเข้าไปช่วยพี่เขา ซึ่งคนร่างบางก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด

 

“อืม เอาสิ” เอานี่หมายถึงเอาอะไร พูดให้เคลียด้วยสิครับพี่โดยอง  (⊙◞◟⊙)

 

 

คนน่ารักเดินเข้ามานั่งบนเตียงข้างๆผมแล้วยื่นผ้าขนหนูให้ ผมหยิบรับมาอย่างรู้หน้าที่ก่อนจะบรรจงเช็ดผมให้พี่เขาด้วยความอ่อนโยน ให้ตายเหอะ ไม่รู้ว่าพี่เขาจะคิดเหมือนผมไหมว่าเราสองคนโคตรเหมือนคู่แต่งงานที่อยู่กินเข้าหอวันแรกเลยอ่ะ  ทั้งๆที่เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงหนึ่งวันแต่มานั่งทำอะไรให้แบบนี้ บอกได้คำเดียวว่า เขินเว้ย!

 


ในระหว่างที่กำลังเคลื่อนย้ายองศาร่างกายตัวเองพร้อมแอบสูดดมกลิ่นหอมของแชมพูที่โชยออกมาจากกลุ่มผมสีม่วง สายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นร่องอกของพี่เขา คือชุดนอนพี่โดยองมันตัวใหญ่และคอกว้างมากกว่าจนคว้านลึกไม่น้อย ตอนนี้ผมนั่งท่าในมุมสูงกว่าก็เห็นอะไรต่อมิอะไรเต็มตาเลย

 

 

 

เลือดกำเดามึงห้ามไหลนะเว้ย!

 

 

 

ดีนะพี่โดยองกำลังหลับตาจึงไม่เห็นสีหน้าหื่นๆของผม ท่าทางจะสบายน่าดูถึงได้หลับตาพริ้มเชียว พี่หลงใหลในสัมผัสของผมใช่ไหมล่ะถึงได้ทำหน้าทำตาเคลิบเคลิ้มขนาดนี้ ถ้าติดใจผมยอมเช็ดหัวให้พี่ฟรีตลอดชีวิตเลยก็ได้นะครับ นี่แน่ะ

 

 

“เสร็จแล้วครับ” ผมบอกแล้วลุกขึ้นทันที แบบว่ามันทนที่เห็นแผงอกขาวจั๊วะกับไหปลาร้าอันเซ็กซี่นั่นไม่ไหว รู้ไหมว่าผมต้องกลั้นใจแค่ไหนเพื่อไม่ให้ความหื่นกระหายของผมมันออกมาเพ่นพ่าน 

 

 

“ขอบใจนะ นอนกันเลยไหม”ไม่มีกิจกรรมอะไรทำก่อนนอนหรอพี่   (⊙◞◟⊙)

 

“ครับ นอนเลยก็ได้” วันนี้พี่เขาคงไม่พร้อม ไม่เป็นไรครับผมรอได้

 

 

ร่างบางจัดเตียงจัดหมอนให้เข้าที่เข้าทางเพื่อแบ่งฝั่งกันนอน ไม่ต้องจัดแจงอะไรมากหรอกมั้ง เดี๋ยวนอนๆกันอยู่ก็คงรวมเป็นร่างเดียวกันเองนั่นแหละ หึ้ย  คิดอะไรลามกอีกแล้วอ่ะ  บ้าจริง พี่โดยองทิ้งตัวนอนก่อนคนแรก เสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้นของพี่เขามันเลิกขึ้นตอนที่อีกฝ่ายยกขาอ่าห์พี่เขาอ่อยผมอีกแล้วใช่ไหม แต่ผมเห็นว่านี่เป็นวันแรก ผมจะไม่ทำอะไรพี่เขาทั้งนั้น ข่มใจไว้เด้อ ข่มใจไว้แล้วผมก็ทิ้งตัวลงนอนลงข้างกายเจ้าของร่างบอบบางแล้วรีบเอาผ้าห่มมาคุมโปงปิดบังความเขินอายที่ปรากฏบนใบหน้า

 

 

“ฝันดีนะแจฮยอน” เสียงหวานๆเอ่ยบอกพร้อมเลื่อนมือไปปิดสวิตซ์ไฟบนหัวเตียง

 

“ฝันดีครับพี่โดยอง”        

 

 

 

 

กูได้นอนกับนางฟ้าแล้วโว้ย ฮี่! 

 

 

(///▽///)

 

 

 





แจฮยอนนี่ขี้มโนเนอะว่าม่ะ55555555555

พี่โดยองแค่ลองเชิงเฉยๆ นี่มันเพิ่งวันแรกเอง ./.





#ผมชอบพี่โดยอง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #73 tanchanx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:35
    เกือบแล้ว55555 มาตายเพราะผีนะแจยอน555555
    #73
    0
  2. #71 tanchanx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:12

    น้องต่ายขี้ยั่วววว

    #71
    0
  3. #66 ploy wty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 01:22
    น้องแจมโนเก่ง เพ้อมาก เก่งแต่ในใจ 555
    #66
    0
  4. #57 pum2purin_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:44
    ขำจนเหนื่อยอะ แจหะโคตรตลก 555555555555555 เพ้อเจ้อระดับสิบ ละโดยองก็คนใสซื่ออะ โอ้ยยย อ่อยเบอแรงมาก นี่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจคะคุ๊ณ
    #57
    0
  5. #54 sonsostaengi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 02:22
    เกลียดแจยอน โคตรขี้โม้ แบบโม้คนเดียวในใจ 55555555555555555555555555555555555
    #54
    0
  6. #21 KwonJiyong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 17:52
    คือตลกกล่องตวามคิดแจมากก 55555 นี่คือขำจนปวดท้องอ่ะ 555555
    #21
    1
    • #21-1 KwonJiyong(จากตอนที่ 2)
      15 มิถุนายน 2560 / 17:52
      *ความ*
      #21-1
  7. #20 เอ็มบึลแล๊ค_ฟ้า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 10:33
    แจฮยอนก็กล้าแหละ กล้าแต่ในความคิดเนี่ย 555555555 ตลกไอหมู หื่นกามนะแต่ไม่กล้า555555555555 ขำความคิดนังแต่ละอย่าง55555555
    #20
    0
  8. #18 faiyyfnp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 00:31
    อ่านแล้วขำออกเสียงเลยอะ ตลกนังแจ5555
    #18
    0
  9. #17 1711 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 00:02
    โดยองอ้อยมากหวั้ยยยยย-//-
    #17
    0
  10. #16 Papangg (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 22:04
    นี่ขนาดแค่วันแรก55555
    #16
    0
  11. #15 Bfi$hFuuBlue (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 21:15
    แจฮยอนนี่คิดไปไกลมากจ้า สักวันคงตบะแตกแน่ๆ
    #15
    0
  12. #14 Fang5151 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 21:13
    ชอบบบบบบอ่าาาาา????????
    #14
    0
  13. #13 plellypleng (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 21:12
    แจฮยอนนี่เคยคิดดีกับพี่เขาสักครั้งไหม55555
    #13
    0
  14. #12 minkk.02 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 19:29
    555555555555555555555ขำข้าวต้มนาเกลือ โอ้ยยยยแจฮยอนลูกจะหื่นอะไรเบอร์นี เก็บอาการไว้ลูก พี่โดยองก็ไม่เบานะคะ แค่วันแรกนะคะเนี่ยแล้ววันต่อๆไปจะขนาดไหนน ฮือออออชอบบบยยยยยยยย
    #12
    0
  15. #11 Jenjira Temchit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 18:03
    ว้ายยยย โดนพี่เขาอ่อยยย 55555
    #11
    0
  16. #10 토끼_리 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 17:57
    นังเเจฮยอนนนนนน หมั่นไส้้ 55555555555 จินตนาการเก่งเหลือเดินนะ ยอมใจ 55555555555
    พี่โดยอง เรารู้นะว่าพี่ไม่ใส พี่น่ะร้าย เรารู้ววสวววว 55555555555
    #10
    0