(NCT) I LIKE KIM DOYOUNG! - JAEDO

ตอนที่ 1 : 01 - เมื่อผมได้เจอพี่โดยองครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 889
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 มิ.ย. 60

 



01


 


 

 

 

          เกิดมาสิบแปดปี ไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อนจริง ๆ

 

 

            ผมกำลังนั่งตัวเกร็งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ภายในห้องนอนของตัวเองตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนตอนนี้เป็นเวลาเกือบหกโมงเย็น วันนี้คือวันประกาศผลแอดมิชชัน เป็นวันชี้ชะตาว่านักเรียนกระจอก ๆ อย่าง จอง แจฮยอน จะได้ไปซุกหัวอยู่ที่ไหน หรืออาจจะไม่มีที่ให้ซุกเลยก็ได้ (แน่นอนว่าผมไม่ยอมให้เป็นประโยคหลังหรอก) แม่ง ตื่นเต้นจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน เลยมานั่งกดรีเฟรทหน้าเว็บแอดมิชชันประมาณล้านรอบได้ ลุ้นจนเยี่ยวเหนียวไปหมดแล้ว

 

 

 



            รีบประกาศสักทีเหอะ รอพ่อมาตัดริบบิ้นหรอ  (д)

 

 

           


            โคตรเข้าใจพี่มอหกตอนปีที่แล้วเลยว่ะ บางคนก็โพสท์ตัสลงเฟซบุ๊กบ่นกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะกลัวไม่มีที่เรียน ไอ้เราก็ด่าเขาไปเยอะว่าเว่อร์ไปป่ะ เมื่อตอนเที่ยงกูยังเห็นพี่มึงมากินก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยบ้านกูอยู่เลย พอมาเป็นตัวเองบ้างถึงได้รู้ว่าโมเม้นนี้มันเหี้ยแค่ไหน

 

 

 

            แต่ผมก็ยังกินข้าวได้อยู่นะ เพราะกูหิว

 

 

           

            ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูแฮชแท็ก #dek60 ในทวิตเตอร์ วันนี้มีคนทวิตกันคึกคักเป็นพิเศษเพราะคงตื่นเต้นกับการรอผลแอดเหมือนกับผม สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจในแฮชแท็กนี้มากที่สุดก็คือ การบนแจกเงินของพวกเด็กมีตังค์นี่แหละ 

 

 

 

โอ้ะ ทวิตนี้แจกเงิน1,000บาทถ้าติดอันดับหนึ่งด้วย //กดรีทวิตรัวๆ

 

 

 


 ไม่มีใครบนแจกทุเรียนทอดบ้างหรอวะ กูอยากกินมาก  

 

           

 

ตั้งแต่จบมอหกผมก็เข้าไปดูแฮชแท็กนี้ทุกวันจนเป็นชีวิตประจำวัน นอกจากรีทวิตเสี่ยงโชคเงินพันสองพันที่พวกมันบนกันเต็มไทม์ไลน์ บางทีก็ส่องดูว่ามีใครแอดที่เดียวกับผมบ้าง เพราะอยากรู้ว่ามีคู่แข่งเยอะรึเปล่า จริงๆคณะที่ผมเลือกมันก็ไม่ได้เป็นที่นิยมจนคะแนนสูงอย่างพวกคณะแพทย์ วิศวะ อะไรเทือกนี้หรอกแต่ก็นะ คะแนนกูห่วยมาก สี่อันดับที่ผมเลือกอยู่ในระดับเสี่ยงหมดเลย ผมก็เลยสวดมนต์ทุกคืนก่อนนอนเพื่อให้พระเจ้าโปรดเมตตามนุษย์อย่างผมที่อาจไม่ได้เป็นคนดีแต่หน้าตาดีมาก

 

 

 

นี่ไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่พวกผู้หญิงในห้องชอบมาบอกว่าผมอ่ะหน้าตาเหมือนไอดอลเกาหลีคนหนึ่งในวงเอ็นซีอะไรสักอย่าง ผมเคยไปเปิดหาดูในกูเกิ้ล ไม่เห็นจะเหมือนเลย ผมว่าผมหล่อกว่ามันเยอะ

 

 

 

ติ้ง!

 

 

 

เสียงโปรแกรมไลน์จากไอโฟนหกเอสสีชมพูหวานแหววของผมดังขึ้นจนผมแทบสะดุ้งหงายหลังตกเก้าอี้เพราะความตกใจเออ กูเว่อร์เอง จริงๆแล้วผมแค่เหลือบมองด้วยใบหน้าไร้อารมณ์แล้วหยิบขึ้นมาดูข้อความจากเพื่อนสนิท มันชื่อ วินวิน ชื่อกระแดะเหมือนตุ๊ดชิบหาย นิสัยแม่งก็ตุ๊ดๆเหมือนชื่อนั่นแหละ ผมเลยเรียกมันว่า ไอ้วิน เรียกวินวินแล้วรู้สึกขนลึกยังไงก็ไม่รู้ล่ะดูชื่อไลน์มันดิ โอ๊ย ตุ๊ดเชี่ยๆ

 

 

 

วินวินนี่ที่น่ารักๆอ่ะ

มึง กูมีที่เรียนแล้วโว้ย!

 

 

                                                                                    พี่เจย์คนหล่อ2017

อ้าวเห้ย ผลออกแล้วหรอวะ

 

 

 

ใจผมเต้นตึกตักรัวๆราวกับว่าจะทะลุออกมาจากร่างกายเมื่ออ่านข้อความของเพื่อนสนิท  โอ้ย! กูตื่นเต้นอ่ะ ไม่กล้ากดเข้าไปดูเลย ในหัวนี่คิดภาพตัวเองในมหาลัยไปแล้ว กูจะอยู่ได้ไหม? จะมีเพื่อนคบรึเปล่า? จะเจอรุ่นพี่ขี้ว้ากข่มกูจนตายเหมือนในข่าวไหม? มือของผมตอนนี้มันสั่นมาก กำลังจะกดรีเฟรทหน้าเว็บอีกครั้ง แต่ทว่า

 

 

 

 วินวินนี่ที่น่ารักๆอ่ะ

เปล่า ยังไม่ออก กูซ้อมไว้เฉยๆ

555555555+

 

 

 

โอ้ยอีเหี้ย! ถ้าไอ้วินอยู่ต่อหน้าผมตอนนี้สาบานได้เลยว่ามันต้องหงายหลังตุ้บด้วยแรงถีบยอดหน้าจนให้หายตุ๊ดไปเลย

 

 

 

เคืองอ่ะ เคืองมากด้วย (д)

 

 

 

พี่เจย์คนหล่อ2017

ไอ้สัดวิน

ไอ้เหี้ย

มึงแม่ง

หัวใจกูแทบวาย

 

 

 

วินวินนี่ที่น่ารักๆอ่ะ

ก็กูตื่นเต้นอ่ะ

กูกลัวไม่มีที่เรียน

เลยต้องซ้อมปลุกใจตัวเองไว้ก่อน

 

 

 

            ผมอ่านข้อความมันแต่ไม่ตอบกลับเพราะเคืองมันมาก เรื่องแบบนี้ผมถือครับ เราไม่ควรเอามาล้อเล่น ถ้าหัวใจกูวายตายขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ ป๊าม๊าผมจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไรถ้าขาดลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไป โลกจะต้องเกลียดมึงที่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติที่ดีอย่างผม

 


 

จะว่าผมเว่อร์ก็ได้นะ เพราะแม่งเว่อร์จริงๆ

 


 

แอดมิชชันทำให้คนเป็นบ้าฮ่ะ อย่าถือสาเลย

 

 

 

แล้วเมื่อไหร่ผลแอดจะออกสักทีโว้ย  หัวร้อนๆ (д)

 

 



 

 

รู้ตัวอีกภายในห้องก็มืดตึ้ดตื๋อแล้ว

 

 

 

ผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ สงสัยอาจจะเป็นเพราะเมื่อคืนผมไม่ได้นอนด้วย ถ้าใครมาเห็นสภาพหนังหน้าผมตอนนี้คงตกใจกรีดร้องเพราะนึกว่าเจอศพแน่ๆ ผมยุ่งเป็นรังนก ขอบตาคล้ำดำเหมือนเป็นญาติกับหมีแพนด้า ใบหน้าโทรมอิดโรยเหมือนคนขาดน้ำมาเป็นเดือนเป็นปี

 

 

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่ามีแจ้งเตือนไลน์จำนวน 999+ ซึ่งมาจากไลน์กรุ๊ปห้องมอปลายและจากไอ้วินอีกสิบกว่าข้อความ พวกมึงจะพิมพ์ส่งอะไรกันนักหนา ที่บ้านไม่มีคนให้คุยด้วยรึไง

 

 

 

เอ๊ะ หรือว่า….

 

 

 

ผลแอดออกแล้ว!

 

 

 

คิดได้เช่นนั้นก็เข้าไปอ่านไลน์ห้องก่อนเป็นอย่างแรก ก็เป็นไปตามที่คิด เพื่อนแต่ละคนกำลังโอ้อวดเรื่องที่เรียนกันยกใหญ่ ได้จุฬากันมั่ง ธรรมศาสตร์มั่ง บางคนก็ผิดหวังที่ไม่ได้ตามอันดับที่ต้องการ ยิ่งอ่านร่างกายผมก็ยิ่งสั่นเพราะกลัวจะเป็นเหมือนเพื่อนบางคนที่กำลังเฟลกันอยู่ พอไล่อ่านคร่าวๆเสร็จก็ไปเปิดไลน์ของไอ้วินวินนี่ที่น่ารักๆอ่ะดูบ้าง (อ่านชื่อไลน์มันแล้วขนลุกซู่เลยอ่ะ)

 

 

 

วินวินนี่ที่น่ารักๆอ่ะ

มึ๊งงงง

กูได้ที่เรียนจริงๆแล้วนะโว้ย

กรี๊ดดดด

แม่งเอ้ย

ดีใจชิบหาย

ม๊าบอกว่าจะปิดซอยเลี้ยงหมูกระทะเลยนะเว้ย

กรี๊ดดดด

 

 

 

และอีกมากมายที่มันหวีดใส่ด้วยความดีใจของมัน ผมรู้สึกยินดีกับเพื่อนจริงๆที่มันมีที่เรียนแล้ว ส่วนตัวผมนั้นมันคงถึงเวลาที่ต้องรู้ชะตากรรมของตัวเองแล้วแหละ แสงสว่างจากหน้าจอเจิดจ้าขึ้นมาตอนที่ผมเลื่อนเม้าส์สองสามที 




ระหว่างแสงคอมกับอนาคตของผม อันไหนจะสว่างกว่ากันลองทายดูสิ

 

 

 

ผมเปิดหน้าเว็บแอดมิชชันอีกครั้ง แล้วเลื่อนไปกดลิ้งข้อความที่เขียนว่า “ประกาศผลการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา (Admissions) ประจำปีการศึกษา 2560  แล้วกรอกเลขบัตรประชาชนกับเลขที่สมัครลงไปด้วยมืออันสั่นเทาและหัวใจที่เต้นรัวเป็นกลองวงดุริยางค์ ก่อนจะชะงักเมื่อต้องกดคำว่า ค้นหา




 

ฮือจะร้องไห้ กดดันจังวะ

 

 

 

พระเจ้าครับ บุญใดที่ผมเคยสั่งสมไว้โปรดช่วยบันดาลให้ผมมีที่เรียนด้วยเถิด

 

 

 

ถ้าผมมีที่เรียนผมจะยอมงดกินเนื้อวัวหนึ่งเดือนเลย!  (T-T)

 

 

 

ผมกดคลิกคำว่าค้นหา แล้วรีบปิดตาตัวเองด้วยมือทั้งสองข้าง ไม่กล้าดูอ่ะ กลัวไปหมดเลยตอนนี้ จู่ๆภาพความคิดด้านลบมันก็ผุดขึ้นถ้าหากว่าไม่ได้ที่เรียนขึ้นมา ต้องรอสอบใหม่อีกตั้งหนึ่งปี ป๊าม๊าก็คงเสียใจที่มีลูกไม่เอาไหนอย่างผม หรืออาจจะโดนมนุษย์ป้าข้างบ้านแขวะด้วยก็ได้ ซึ่งผมไม่ยอมแน่ถ้าต้องเห็นรอยยิ้มเหยียดๆแถมสายตาน่ารังเกียจของศัตรูทางการศึกษานัมเบอร์วัน!

 

 

 

สายตาของผมค่อยๆโผล่ลอดออกมาจากระหว่างร่องนิ้วทีละนิด แล้วกวาดมองอ่านข้อความที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

 

 


 

ตึกตัก ๆๆๆ

 

 

 


 

ยินดีด้วยคุณ จอง แจฮยอน ผ่านการคัดเลือก คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัย XXX’

 

 

 


“กรี๊ดดดดดดดดดดดด!

 

 




 


 

หลังจากวันนั้นที่ลุ้นผลสอบจนขี้แทบแตก ผมกรีดร้องเป็นตุ๊ดเหมือนไอ้วินไม่มีผิด ก่อนจะรีบลงบันไดมาหาม๊าที่กำลังยืนผัดข้าวอยู่ในครัว ม๊าตกใจจนเกือบทำกระทะข้าวผัดกิมจิร่วง ไม่รู้ว่าตกใจที่ผมเล่นโผล่มาหุนหันพลันแล่นหรือตกใจสภาพหนังหน้าเหมือนศพของลูกชาย ผมอวดม๊าเรื่องได้ที่เรียนด้วยความภาคภูมิใจ ถึงแม้จะไม่ใช่คณะนิติศาสตร์รัฐศาสตร์อันดับหนึ่งอันดับสองของผมอย่างที่ป๊ากับม๊าคาดหวังไว้ก็ตาม แต่ม๊าก็ปลอบใจผมว่าก็ดีกว่าไม่มีที่เรียนสักที่เลย

 

 

มหาวิทยาลัยที่ผมแอดติดนั้นอยู่แถบชานเมืองซึ่งไกลจากบ้านของผมพอสมควร นั่นจึงเป็นปัญหาที่ผมกำลังซีเรียสอยู่ในตอนนี้เพราะผมต้องหาหอพักและรูมเมท เรื่องหาหอมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่าไร แต่รูมเมทนี่สิที่ผมยังหาไม่ได้ ไอ้วินเพื่อนผมก็สอบติดที่เดียวกับผมแต่บ้านของมันอยู่ใกล้กับมหาลัยแล้ว แม่มันก็เลยไม่ให้อยู่หอพักเพราะเปลืองเงิน (จริงๆบ้านมันรวยมากแต่แม่ของมันค่อนข้างขี้งกมากเช่นกัน ตอนที่มันบอกว่าแม่จะปิดซอยเลี้ยงหมูกระทะน่ะ ผมแทบไม่เชื่อเลย) จริงๆผมก็อยากเช่าหออยู่คนเดียว แต่กำลังทรัพย์เงินเดือนของผมที่ม๊าวางแผนจะให้ผมใช้มันไม่พอจริงๆ ผมจึงต้องหารูมเมทมาหารค่าห้องไงล่ะ

 

  

ผมตามหาเมทมาสามสี่วันแล้วก็หาไม่ได้เสียที เด็กโรงเรียนผมส่วนใหญ่สอบติดมหาลัยในเมืองกันหมด ใช่สิ้กูไม่ฉลาดเหมือนพวกมึงนิ ก็เลยต้องมาลำบากแบบนี้ จะให้ประกาศตามหาในเน็ตพวกเว็บพันทิปหรือทวิตเตอร์ผมก็ไม่กล้า เราจะไว้ใจคนแปลกหน้าที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นเมทได้อย่างไง เกิดเป็นโจรหรือฆาตกรขึ้นมากูก็ซวยสิ

 

 

 

อุตส่าห์ได้ที่เรียน นี่กูต้องมาเครียดเรื่องหาหออีกหรอเนี่ย! (д)

 

 

 

“แจฮยอน ไม่ต้องเครียดนะลูก” คุณแม่ที่รักของผมเดินเขามาปลอบด้วยการลูบหัวและทิ้งตัวนั่งบนโซฟาข้างๆผม

 

 

            “ผมหาเมทไม่ได้สักคนเลยอ่ะม๊า”

 

 

“ม๊าเพิ่งไปคุยกับป้ามินยองมา ป้าแกบอกว่าลูกชายของแกก็เรียนที่นั่นเหมือนกันล่ะกำลังหารูมเมทอยู่พอดีเพราะเมทเก่าของพี่เขาเพิ่งย้ายออกไป”

 

 

“จริงหรอครับม๊า!

 

 

“ใช่จ๊ะ พี่เขาแก่กว่าเราหนึ่งปี ชื่อ คิม โดยอง เห็นว่าเรียนคณะมนุษย์ด้วย ท่าทางคงเรียบร้อยอยู่นะ ม๊าว่าก็ไม่แย่นะถ้าลูกจะไปอยู่กับพี่เขา” คำพูดของม๊าเหมือนแสงสว่างจากฟากฟ้าที่ลงมาเฉิดฉายบนตัวของผม ผมพยักหน้าตอบตกลงทันทีเพราะไม่มีเวลามาระแวงหรือกังวลใดๆแล้ว

 

 

“ถ้างั้นเดี๋ยวม๊าโทรไปบอกป้าเขาเลยนะจ๊ะ แล้วอาทิตย์หน้าก็เตรียมตัวย้ายข้าวย้ายของได้เลย”

 

 

“ครับม๊า!

 

 

 




 

ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่หน้าห้องหมายเลข 201 ของอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งตามแผนที่ที่ม๊าให้มา ผมไม่ได้เตรียมของอะไรมามากนอกจากเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวเพราะป้ามินยองเพื่อนของม๊าบอกว่าที่หอพี่เขามีของใช้อื่นๆครบหมดแล้ว อพาร์ทเม้นท์ที่นี่ใหญ่พอสมควรและยังดูใหม่อีกด้วย เห็นว่าค่าเช่าตกเดือนละ 8000บาทเชียว แน่นอนว่าถ้าผมอยู่คนเดียวคงไม่มีปัญญาจ่ายแน่ๆ

 


ผมจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้ดูดี ว่ากันว่าเฟิร์สอิมเพรชชั่นเป็นสิ่งที่สำคัญมากในการอยู่ร่วมกับใครสักคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ในหัวของผมคิดว่าพี่โดยองอะไรนั่นคงจะต้องเรียบร้อย เจ้าระเบียบ ใส่แว่นเนิร์ดๆ เชยๆ มีสิวเขรอะนิดหน่อยเพราะเรียนหนักอะไรประมาณนี้ล่ะมั้งตามคำบอกเล่าของม๊า ผมยกมือขึ้นมาเคาะประตูสองสามที แต่ก็ไม่มีใครมาเปิดประตูให้ ผมจึงลองเคาะไปอีกครั้งเผื่อพี่เขาไม่ได้ยิน

 

 


รีบๆเปิดเถอะ กูหนักของที่แบกมาจะตายอยู่แล้ว  (д)

 

 


 

ก๊อกๆ

 

 


 

ก็ยังไม่พบวี่แววสิ่งมีชีวิตในห้อง ผมจึงเอาหูแนบกับประตูดูว่ามีใครอยู่รึเปล่า ได้ยินเสียงน้ำไหลที่คาดว่าคงมาจากฝักบัวในห้องน้ำที่กระทบกับพื้นเสียงดังจนมาถึงหน้าห้องได้

 

 


 

หรือพี่เขาจะลื่นล้มหัวฟาดพื้นอยู่ในห้องน้ำ!

 

 

 

คิดได้เช่นนั้นผมก็รีบทุบประตูรัวๆและกระแทกจะพังประตูเข้าไป ไอ้ประตูนี่ก็แข็งแรงซะจริงๆ ผมชนจนตัวแทบเขียวเป็นเดอะฮัคแล้ว แม่งไม่ขยับเขยื้อนเหมือนตอนพระเอกในหนังมันทำเลยสักนิด นี่กูกากเองหรือในหนังมันโอเว่อร์กันแน่วะ

 

 



 

พลั่ก!

 




 

“โอ๊ะ!


 


ผมกำลังทำท่าจะพุ่งชนประตูเจ้าปัญหาอีกครั้ง ก่อนจะชะงักเมื่อเจ้าของห้องเปิดโผล่ออกมาเสียก่อนพร้อมเสียงอุทานด้วยความตกใจ ถ้าพี่เขาเปิดช้าไปกว่านี้คงจะมีใครสักคนที่ต้องล้มลงไปกองกับพื้นแน่ๆ ผมไล่มองตั้งแต่ปลายเท้าที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำเต็มพื้น แล้วเงยหน้าขึ้นไปดูเจ้าของห้องให้เต็มตา

 

 


 

เชี่ย!

 

 

 

นี่มัน….

 

 



 

“ขอโทษนะ พอดีพี่กำลังอาบน้ำเลยไม่ได้ยินเสียงประตูน่ะ”

 

 

            คนตรงหน้าเอ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ผมกวาดสายตาสำรวจใบหน้าของพี่เขาชัดๆ ดวงตาของพี่เขาเป็นประกายกลมโต จมูกโด่งเชิดรั้น ริมฝีปากนั่นกำลังเผยอจนเห็นฟันหน้าโผล่สองซี่ พี่เขาโคตรเหมือนกระต่าย  ร่างบางๆนั่นกำลังอยู่ในสภาพที่เปลือยท่อนบนส่วนท่อนล่างก็มีผ้าขนหนูสีขาวพันรอบไว้ตั้งแต่ช่วงเอวจนถึงหัวเข่า หยดน้ำมากมายเกาะอยู่ตามเส้นผมสีม่วงหม่นๆและผิวหนังที่ขาวปานน้ำนมของพี่เขาเต็มไปหมด บ่งบอกว่าเจ้าของห้องเพิ่งอาบน้ำมาจริงๆ

 



           

            แม่งเอ้ย ขาวชิบหาย

 

 



            บอกได้คำเดียวว่า  โคตรเด็ด!  (◟⊙)

 


 


            ภาพในหัวก่อนหน้านี้ที่คิดว่าพี่เขาต้องดูเนิร์ดๆ เรียบร้อยๆ ถูกลบทิ้งไปจากสมองโดยปริยาย นี่มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆนะ พวกนางเอกในหนังเอวีที่เคยดูมาเป็นร้อยเรื่องแม่งก็สู้พี่คนนี้ไม่ได้เลยสักนิด

 



 

            เอ๊ะ อะไรเปียกๆแถวจมูกวะ


 

 


            ผมใช้นิ้วคลำดูด้วยความสงสัย มันเป็นของเหลวสีแดงสดๆประมาณสองสามหยด….

 

 




 

            เชี่ย!!!!!  เลือดกำเดาไหล!!!!

 



 


 

            หลังจากนั้นภาพตรงหน้าของผมก็กลายเป็นสีดำไปทั้งหมดเลย

 

 



           

 





เรื่องเก่ายังไม่ถึงไหน อีนี่มันเปิดเรื่องใหม่แล้ว
กะจะแต่งสลับกับเรืองสิบเซน เรื่องนี้มันคนละแนวกะเรื่องนั้นเลย
ขอโทษจริงๆนะคะ แต่แบบทนไม่ไหวกับโดยองผมม่วงเลยอ่ะ
มันเด็ดจริงๆ จึงเป็นที่มาของฟิคเรื่องนี้ 

มาเอาใจช่วยนุ้งแจคนกากที่หลงพี่โดยองตั้งแต่แรกพบกันด้วยนะคะ


ขออนุญาตตั้ง แฮชแท็ก #ผมชอบพี่โดยอง


130617





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #74 Bfi$hFuuBlue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 02:31

    อ่อนจริงๆเล้ยแจฮยอน เห็นหน้าเขาละถึงกับสลบ

    #74
    0
  2. #65 ploy wty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 01:14
    แจฮยอนคนกากได้ถือกำเนิดแล้ว 5555
    #65
    0
  3. #56 pum2purin_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:26
    ทำไมขำ 555555555 เข้าใจอารมณ์ตอนแอดมิชชั่นอะ มันลุ้นแบบสุด ๆ จริง ๆ แต่พอมีที่เรียนมันก็เบาใจไปได้เยอะ / อห. เฟิสท์อิมเพรสชั่นของแจโด ... แจหะกำเดาไหล โถ่ พ่อคุณเอ้ย 5555555
    #56
    0
  4. #53 sonsostaengi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 02:17
    กรี๊ดดดดดดดกกกกกดดดดดดดดด ชอบ ชอบออพะไรที่แบบเป็นพี่โดยองคนฮอตกับน้องแจคนกาก กาก 555555555555555555 พี่โดยองโซแดมฮอตแงร
    #53
    0
  5. #26 Yeli (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:02
    เห้ยยยยย แจฮยอนนนใจเย็นน55555555
    #26
    0
  6. #19 bellbellb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 06:45
    แจว้อยยยยยยยย ใจเยนนะคะ รู้ว่าพี่เค้าแซ่บแต่หนูเก็บอาการนิสนึงง5555555555555
    #19
    0
  7. #9 jaebk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 02:34
    ทำไมตลกวินๆ55555555555โอ้ยขำมากกกกก แจฮยอนเลทอดกำเดาไหลเลยอะะะไม่ธรรมดานะเราน่ะ -....-
    #9
    0
  8. #8 Papangg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:52
    ขำตอนวินวินซ้อมดีใจว่าติดมหาลัยแล้ว55555 คุณโดเด็ดเว่อร์ แจถึงขั้นเลือดกำเดาไหลเป็นลมล้มพับไปเลย-.,-
    #8
    0
  9. #7 Saturday Morning (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:40
    โถ่พ่อหนุ่มน้อยแจฮยอน แค่นี้ก็ยวบซะแล้ว จะอยู่กับพี่โดยองไหวมั้ยแบบนี้ อีกหน่อยคงเลือดหมดตัวตายพอดี555555
    #7
    0
  10. #6 minkk.02 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:19
    ตายแร้ววววความประทับใจแรกของน้องแจ ก็เป็นลมเลยหรอลูกก
    #6
    0
  11. #5 Bfi$hFuuBlue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:15
    เอิ่ม แจฮยอนทำใจดีๆไว้นะคะ แค่เจอหน้ากันยังขนาดนี้ แล้วต่อไปต้องอยู่ด้วยกันสักวันแจฮยอนคงหัวใจวาย -_-
    #5
    0
  12. #4 กาตุ่ย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:08
    แจฮยอนดูกากจริงๆ เจอพี่เค้าครั้งแรกก็วูบเลยหรอ555555555555555 โอ้ยยยยยย
    #4
    0
  13. #3 charismapm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 11:17
    ลุ้นจนตัวเกร้งไปกับแจฮอยนด้วยเลย 555555555555555555555 และแหม่ เห็นพี่เขานิดเดียวเป็นลมเลยเหรอลูกเย็นไว้นะ 5555555555555555555555
    #3
    0
  14. #2 คนเลี้ยงตุ่ย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:32
    ตลกกกก55555555 เเจยอนนนน ฮือออ 
    #2
    0
  15. #1 토끼_리 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 23:59
    โอ้ยยยยยยอูเเจ 55555555555555555 มีความเลือดกำเดาไหล5555555555 ถึงกับวูบเลยหรอคะ ฮ่าๆ
    #1
    0