[End] Stray Romance รักไม่จรจัด (binu)

ตอนที่ 23 : Chapter 23 : Excerpts from Cha Eunwoo's blog (End)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

Chapter 23 : Excerpts from Cha Eunwoo's blog
Alette

September

...และผมก็อยากจะจบโพสต์นี้ด้วยเรื่องราวของการพบเจอกันโดยบังเอิญนะครับ เมื่อคืนนี้เองครับ ระหว่างที่ผมกำลังเดินทางกลับบ้านจากที่ทำงาน ผมได้พบเพื่อนใหม่ เจ้าขนปุยนั่งอยู่บนเก้าอี้ริมทางเดินและดูจะแฮปปี้พอที่แบ่งต๊อกบกกีกินด้วยกันกับผม แถมเขาก็ยอมให้ผมอุ้มแล้วพาเขากลับบ้านด้วยครับสุดท้ายก็กลายเป็นว่าตอนนี้ผมก็ได้มีเพื่อนร่วมห้องคนใหม่แล้วนะครับ หวังว่ามันจะเป็นเด็กดีมากกว่าเวลาเอ็มเจฮยองมานอนกับผมนะ

รูปแรกของจุดเริ่มต้นมิตรภาพที่สวยงาม :
[image]

ผมเชื่อว่าคนเราจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากประสบการณ์ที่เราเคยพบเจอมานะครับ สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ในคืนนี้: บางครั้งคุณก็สามารถหาเพื่อนที่คุณไม่ได้คาดคิดได้จากทุกที่ แม้ว่าคุณจะไม่ได้มองหาพวกเขาเลยก็ตาม

>> คำพูดของคุณทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้อ่านเลยค่ะ! ขอบคุณที่เอามาแชร์ให้อ่านนะคะ
>> ว้าว เพื่อนใหม่ของคุณน่ารักมากก! คุณได้ตั้งชื่อมันหรือยังคะวันนี้เป็นคืนดวงจันทร์เต็มดวง ฉันว่าชื่อมูนน่าจะดีนะคะ
               ———————————————

วันนี้เป็นวันวันศารทวิษุวัต* และผมคิดว่าเป็นวันที่เหมาะแก่การเขียนบล็อคครับ ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูที่ผมชอบที่สุดเลยครับ ผมก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงเหมือนกัน มันเป็นวันที่เหมือนจะสัมผัสเวทมนตร์ได้น่ะครับ เป็นฤดูที่ใบไม้จะเปลี่ยนสีด้วย วิวทิวทัศน์รอบตัวเปลี่ยนไปทีละเล็กทีละน้อยจนกระทั่งถนนถูกพรมไปด้วยสีแดงและสีน้ำตาล

คนเราก็เปลี่ยนไปเช่นกันครับ พวกเราเริ่มสวมแจ็คเก็ตบางๆ ผ้าพันคอ รวมถึงหมวกไหมพรมเล็กๆ แล้วด้วย ทุกคนครับ อย่าลืมพกเสื้ออุ่นไว้กับตัวเองด้วยนะ โดยเฉพาะถ้าคุณต้องออกไปไหนมาไหนตอนกลางคืน! ตอนแรกเหมือนอากาศจะไม่หนาวแต่พอเข้ากลางคืนอากาศมันเปลี่ยนไปเร็วมากครับ และผมไม่ชอบเลยเวลาเห็นใครก็ตามเป็นหวัด

บรรยากาศข้างนอกสวยงามมากแต่ตอนนี้ผมสนุกกับการใช้เวลาอยู่บ้านครับ ผมชอบที่จะขลุกตัวอยู่ในบ้านเสมอ แต่ไม่นานมานี้อพาร์ตเมนต์ของผมมันทั้งสบายและอบอุ่นมากเลยครับ ผมเลยอยากจะใช้เวลาแค่นอนม้วนตัวอยู่บนโซฟา มุดตัวเองอยู่ในผ้าห่มและมีชาหนึ่งถ้วยวางอยู่ข้างๆ นั่งดูละครอะไรก็ได้ที่อยู่บนหน้าจอทีวี ห้องของผมเล็กนะครับแต่ผมคิดว่ามันเป็นที่ที่ผมชอบที่สุดในโลกเลย

>> อยู่บ้านมุดตัวในผ้าห่มนั่งบนโซฟา...ฟังดูโรแมนติกจังเลยนะค้า คุณควรหาใครซักคนมาแชร์ผ้าห่มกับคุณนะคะ อปป้า!
>>> อาสามั้ย? ฮ่าฮ่า
>>>> OMG ออนนี่ ไม่นะ หนูไม่ได้หมายถึงแบบนั้นนะคะ ><
               ———————————————


October


...ผมจะจบโพสต์นี้ด้วยทิปที่สำคัญนะครับ อย่าลืมจดใบรายการซื้อของแล้วพกไปกับคุณเวลาไปร้านขายของด้วยนะครับ มันจะช่วยคุณ และเพื่อนของคุณ จากปัญหามากมายเลยครับ เชื่อผมเถอะ ผมรู้ดี

>> รู้สึกเหมือนจะมีเรื่องราวเบื้องหลังเลยแฮะ...
>>> Admin: คุณคงไม่อยากจะรู้หรอก เรื่องดีๆ เรื่องเดียวที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์นี้คือผมได้รู้ว่าเป็นอันตรายถึงตายได้ถ้าปล่อยเอ็มเจฮยองให้อยู่กับกระทะครับ
               ———————————————

ที่ผ่านมาไม่นานนี้ผมพึ่งได้รู้ว่ามันง่ายแค่ไหนกับการคุ้นเคยกับการมีตัวตนของใครซักคน เป็นไปได้ยังไงที่เราจะรู้สึกการที่คนที่เคยอยู่รอบตัวอยู่ข้างๆ เราเสมอต้องอยู่ห่างกัน มันทำให้รู้สึกแปลกๆ มากกว่าอยู่ด้วยกัน มันแปลกมากเลยใช่มั้ยครับ? แต่ผมรู้แล้วครับว่ามันเกิดขึ้นได้จริงๆ ผมจะเรียกความรู้สึกไม่สบายใจกับการที่ต้องห่างกันแบบนี้ว่ายังไงดีนะ? กังวลหรอ? แค่คำนี้มันพอแล้วยังนะ?

ดูเหมือนว่าฤดูใบไม้ร่วงมีผลข้างเคียงทำให้ผมรู้สึกอ่อนไหวเป็นพิเศษสินะครับ ช่วงนี้ผมรู้สึกมีอารมณ์ที่อยากดูหนังเศร้าๆ เหมือนกันนะ

>> โอโมะ อย่าบอกนะว่าคุณไปปิ๊งใคร?
               ———————————————

วันนี้ผมได้รู้ว่ามันง่ายแค่ไหนที่จะแบ่งปันความสุข มันไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่ยิ่งใหญ่เลยครับ บางครั้งสิ่งเล็กก็มีความหมายมากๆ ได้หากว่ามันมาจากใจจริง มันอาจจะดูเหมือนไม่สำคัญสำหรับคนอื่น แต่ผมไม่คิดว่าผมจะลืมเลยว่าการได้คิดแบบนี้มันทำให้ผมมีความสุขมากแค่ไหน...

>> OMG คนที่อปป้าชอบทำอะไรให้ใช่มั้ยคะเนี่ย? น่ารักจังเลยค่ะ!
>>> Admin: พี่ไม่ได้ชอบใครนะ ฮ่าๆ ก็แค่เพื่อนซื้อเค้กให้ แค่นั้นเองครับ
>>>> ก็น่ารักอยู่ดีค่ะ
               ———————————————



November


...ผมอยากให้ความเห็นแก่ตัวไม่เป็นคุณสมบัติของมนุษย์จังเลยครับ มันคงสบายใจที่คิดว่าตัวผมเองไม่ได้โดดเดี่ยวที่จะมีความคิดที่เห็นแก่ตัวบ้าง คิดว่ามันเป็นปกติของการเป็นมนุษย์ แต่ผมคิดว่ามันไม่จริงครับ ผมรู้จักคนที่ทั้งใจดี คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเอง และผมพยายามอย่างหนักให้ตัวเองเป็นคนแบบนั้นให้ได้บ้างครับ ผมหวังว่าซักวันนึงผมจะเป็นได้แบบนั้น...

>> อย่าดูถูกตัวเองแบบนั้นสิ ไม่มีใครเพอร์เฟคหรอกนะ มันธรรมดาที่คนเราจะคิดแบบนั้นบ้าง
               ———————————————

ผมขอโทษที่ห่างหายไปนานนะครับ น่าเสียดายจัง ผมคิดว่าผมน่าไม่มีเวลามาเขียนซักพักเลยครับ ขอโทษทุกคนด้วยนะครับ แต่ผมยังไม่มีอารมณ์ที่จะเขียนอะไรช่วงนี้เลย

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกัน และขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์ด้วยนะครับ มันมีค่ากับผมมากเลย หวังว่าผมจะได้กลับมาเร็วๆ นี้นะครับ

>> อปป้า เกิดอะไรขึ้นคะ? ไม่สบายรึเปล่า? ถ้าไม่สบายอยู่ ขอให้หายไวๆ นะคะ ><
>> ไม่ต้องขอโทษเลยครับ! ใช้เวลาให้คุ้มเลยนะ พวกเราจะอดทนรอครับ ^^
>> คุณโอเครึเปล่า? มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นมั้ย?
>> ไม่ว่าตอนนี้คุณจะเจอกับอะไรอยู่ คุณจะผ่านมันไปได้ค่ะ! สู้ๆ!!
>> พวกเราจะคิดถึงคุณนะคะ ไม่ต้องกังวลนะคะ ตามสบายเลยค่ะ
>> ภาวนาให้คุณเอาชนะสิ่งใดก็ตามที่คุณกำลังเจออยู่นะ
>> หวังว่าคุณจะโอเคในเร็ววันนะครับ ผมรู้ว่าพวกเราไม่รู้จักกันแต่ผมเข้ามาอ่านโพสต์ของคุณและก็เป็นห่วงเหมือนกันนะ อย่าทำให้ทุกอย่างมันยากเกินไป พวกเราจะซัพพอร์ตคุณเสมอครับ
               ———————————————

ขอบคุณที่อดทนรอกันนะครับทุกคน! จากวันนี้เป็นต้นไป ผมจะกลับมาโพสต์เป็นปกติเหมือนเดิมแล้วครับ!

ผมอ่านทุกคอมเมนท์และทุกข้อความที่ขอให้ผมสบายดี ทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจจังเลยครับ ผมดีใจที่สามารถพูดได้เต็มปากว่าตอนนี้ผมกลับมาสบายดีมากๆ แล้วครับ ผมหวังว่าทุกคนสบายดีเหมือนกันนะครับ ทุกวันนี้อากาศข้างนอกหนาวมากเลย เพราะฉะนั้นอย่าลืมใส่ผ้าพันคอกับหมวกกันนะครับ อากาศเย็นตอนกลางคืนมันอันตรายมากๆ คุณต้องคอยดูแลตัวเองด้วยนะครับ...

>> ดีใจที่คุณกลับมาและสบายดีแล้วนะคะ ;;
>> ฉันดีใจมากเลยค่ะพอมันขึ้นว่าคุณโพสต์! ดีใจที่คุณโอเคแล้วนะคะ!
               ———————————————

... แม้กระทั่งวันแย่ๆ ก็ยังคงมีบทเรียนให้คุณได้เรียนรู้ บทเรียนของวันนี้: อย่าปล่อยให้คนที่ไม่มีประสบการณ์เข้าครัวของคุณเด็ดขาด! สองชั่วโมงสำหรับการทำความสะอาด แต่มันเกิดขึ้นหลังจากที่พวกเราสั่งของกินไปแล้วนะครับ...

>> คุณปล่อยให้เพื่อนของคุณทำอาหารอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย??
>>> Admin: ใช่ ใช่เลยครับ บินบอกว่าเขาจำสูตรเมนูอาหารได้หมดแล้ว ผมไม่คิดว่ามันเรียกว่าเป็นอาหารได้นะครับ ดูจากข้าวที่ไหม้แล้วก็น้ำซุปที่เดือดจนเละเรี่ยราดเต็มเตาไปหมด
>>>> นั่นชื่อเขาสินะ ฉันชอบเขานะ ฉันอินมากเลยกับพวกเรื่องจำเมนูอาหาร ฮ่าๆ
               ———————————————





December


...อย่าลืมแต่งตัวให้อุ่นๆ ก่อนออกไปข้างนอกนะครับ ในโซลหนาวน้อยกว่าเมืองข้างๆ แล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องไม่ใส่ใจสุขภาพตัวเองนะครับ บินยืนยันที่จะออกไปข้างนอกด้วยเสื้อโค้ทตัวเดียว ก็รู้สึกเคืองนิดหน่อยนะที่ต้องวิ่งไล่เอาผ้าพันคอใส่ให้เขา แต่ก็ช่วยไม่ได้นะครับเพราะสุดท้ายก็จบที่ผมจะต้องหยิบผ้าพันคอเผื่อให้เกือบทุกคนในแก๊งค์ของผมด้วยเหมือนกัน

ปีนี้ผมตัดสินใจที่จะใช้เวลาช่วงวันหยุดฤดูหนาวในโซลแทนที่จะกลับบ้านเหมือนปกติครับ ในที่สุดพ่อแม่ของผมก็ได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นซักที พวกเขาวางแผนไว้ว่าจะไปนานเลยล่ะครับ และผมก็คงต้องสนุกอยู่ในเมืองนี้กับเพื่อนที่สนิทที่สุดของผม...

>> ฉันกำลังจินตานาการภาพอึนอูอปป้าวิ่งไล่ตะโกนบินอปป้าแล้วโบกผ้าพันคอไปมา มันทำให้ฉันหยุดขำไม่ได้เลยค่ะ
>> แต่บินก็ไม่ได้ไม่สบายใช่มั้ยล่ะ? แล้วทำไมเขาต้องใส่ผ้าพันคอโง่ๆ นั่นด้วย มันรัดคอจะตายแล้ว
>> > Admin: ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายมาคอมเม้นท์บล็อกฉันด้วย คนหน้าไม่อาย แค่เพราะว่าตอนนี้นายไม่ได้ป่วยไม่ได้หมายความว่านายจะไม่เป็นในอนาคตนะบิน
>>>> ผมไม่รู้ครับว่าคุณพูดเรื่องอะไรอยู่ ผมก็แค่รีดเดอร์ธรรมดาๆ นี่แหละครับ
>>>>> Admin: หน้าไม่อาย
               ———————————————

...ด้วยอากาศที่หนาวมากขึ้นไปทุกที ผมหวังว่าเราจะนึกถึงใครที่ด้อยโอกาสมากกว่าเรานะครับ นักเรียนนักศึกษาส่วนใหญ่ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอม พวกเรามีเวลามากมายพอที่จะไปช่วยที่ศูนย์พักพิง ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้ไปทำงานอาสาสมัครที่นั้น ก็บริจาคแทนก็ได้นะครับ มีผู้คนมากมายที่ไม่มีโอกาสที่จะได้มีที่อยู่ และแน่นอนว่าช่วงหน้าหนาวเป็นช่วงที่ยากลำบากสำหรับพวกเขาเลยละครับ ช่วยกันคนละเล็กคนละน้อยนะครับ ศูนย์พักพิงสัตว์ก็ต้องการความช่วยเหลือเช่นกันครับ ยังมีพวกสัตว์จรจัดมากมายตามถนนในเมืองของเรา และศูนย์พักพิงส่วนใหญ่ก็ขาดแคลนพนักงานแล้วก็มีแรงสนับสนุนไม่พอด้วยครับ ผมและเพื่อนของผมได้ไปช่วยมาแล้ว รู้สึกดีมากเลยครับที่ทำให้มันแตกต่างไปกว่าเดิม...

>> OMG อปป้า พี่กับเพื่อนของพี่สุดยอดมากเลยค่ะ! เป็นแรงบันดาลใจที่ดีจริงๆ ><
>> ผมบริจาคตลอดเลยครับ แต่ตอนนี้ผมคิดว่าปีนี้ผมน่าจะไปทำงานอาสาสมัครบ้างซะแล้ว
>> อปป้าคะ ฉันพึ่งคิดได้ค่ะ เกิดอะไรขึ้นกับแมวของพี่ เจ้ามูน หรอคะ? พี่ไม่ได้พูดถึงเขามาซักพักแล้ว...
>>> Admin: อ้อ เขาก็สบายดีนะครับ เขาไม่ได้เป็นแมวจรจัดอีกแล้ว เขาไม่เป็นตั้งแต่ได้เจอกับผมครับ
               ———————————————

...ก็ใช้เวลาอยู่นานแต่สุดท้ายเราก็ตกแต่งต้นไม้ได้ทันเวลาครับผม ผมยกเครดิตให้กับเจ้าน้องเล็กสองคนของงานนี้ที่ทำทุกอย่างในขณะที่ 'คนแก่' นั่งเถียงกันเรื่องไร้สาระ ผมต้องยอมรับเลยครับว่าเจ้าสองคนนั้นทำออกมาได้ดีกว่าที่ผมเคยทำเสียอีก

[image]

สวยมากเลยใช่มั้ยครับ? อย่าดูถูกเด็กม.ปลายเลยเชียวนะครับ เวลาที่พวกเขาจริงจังขึ้นมา ก็เล่นทำงานซะเหมือนเครื่องจักรเลย และก็ขอโทษด้วยนะครับ ช่วยกรุณาเมินเท้าของจินฮยองนะครับ เขาไม่ยอมยกออก และผมก็ครอปรูปไม่ได้เพราะไม่งั้นจะทำให้ผลงานการจัดของขวัญของพวกเด็กๆ ถูกตัดออกไปเหมือนกัน

>> ว้าว ต้นไม้สวยมากเลยค่ะ! ฝากชมเพื่อนๆ ของคุณด้วยนะคะ! นี่คุณเปิดกล่องของขวัญหมดรึยังคะเนี่ย? มันเยอะมากๆ เลยอ่ะ 0.0
>>> Admin: เอาตามจริงแล้ว ผมควรบอกคุณว่ามันคือกล่องเปล่าน่ะครับ พวกเราใช้เวลาสองชั่วโมงในการห่อของขวัญเพราะร็อคกี้บอกว่าเขาอยากได้ต้นไม้วันคริสมาสต์ที่ออกมาสวยๆ ครับ
>>>> เขาพูดถูกเลยค่ะ ทุกอย่างมันสวยงามมากกก
>> อปป้า อพาร์ตเมนต์ของพี่ ป๊อปคอร์นเกลื่อนเลยอ่ะ
>>> Admin: เจ้าน้องเล็กมันอวดดีไปหน่อยพอพวกเราจะเล่นโยนป๊อปคอร์นให้เข้าปากเขาน่ะครับ แต่บินสามารถรับป๊อปคอร์นเข้าปากได้ถึงจะห่างอยู่เป็นไมล์เลยนะ แต่ไม่ต้องห่วงครับ ยังมีป๊อปคอร์นเหลืออยู่ ฮ่าๆ 
               ———————————————
 





January


สวัสดีปีใหม่นะครับรีดเดอร์ทุกคน! ขอให้ทุกคนเจอแต่สิ่งดีๆ ในปีใหม่นะครับ

ผมจะไม่ถามเรื่องเป้าหมายในปีนี้หรอกนะครับ ผมไม่เคยทำตามที่ตัวเองตั้งไว้ได้อยู่แล้ว และยิ่งไปกว่านั้นมันยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้ตัวเองมากขึ้นไปอีก ตัวผมในอดีตต้องเสียใจแน่ถ้าเห็นตัวผมเองในปัจจุบัน พวกเราก็ผิดหวังตัวเองอยู่บ้างเหมือนกันทุกคนแต่ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีที่จะตั้งขึ้นตอนเริ่มต้นปีใหม่เลยฮะ

แต่เรากลับไปมองย้อนในปีที่ผ่านมาดีกว่าครับ มานึกถึงสิ่งที่ทำให้เราภูมิใจในตัวเองในปีที่ผ่านมากัน บทเรียนที่เราได้เรียนรู้และคิดว่าเราโตขึ้นมากแค่ไหน และมองไปถึงสิ่งที่เราจะได้เรียนรู้ในปีนี้กันเถอะครับ

ปีที่แล้วเป็นปีที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในชีวิตผมเยอะที่สุดเลยครับ ผมได้เจอคนใหม่ๆ มีเพื่อนใหม่ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเลยคือการที่ผมได้เข้าใจตัวเองมากขึ้น ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญนะ เรารู้เรื่องมากมายเกี่ยวกับโลกใบนี้แต่ไม่ได้มีหมายความเลยหากเราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวเราเอง...

>> สวัสดีปีใหม่ค่ะ! ฉันดีใจจังเลยที่ได้เจอบล็อกของคุณ คุณพูดอะไรที่เป็นข้อคิดได้เสมอเลย
               ———————————————

และสุดท้าย ไม่มีอะไรที่สายเกินไปที่จะเรียนรู้หรอกนะครับ ในที่สุดผมก็ทำให้บินขี่จักรยานได้ซักที ผมก็แอบสงสัยนิดหน่อยนะว่าทำไมเขาขี่ได้เร็วขนาดนั้น ตอนนี้เขาเอาแต่วางแผนทริปขี่จักรยาน และผมคิดว่าผมกำลังตกอยู่ในอันตรายละครับ ขาของผมต้องเมื่อยมากแน่ๆ...

>> งื้อ อยากไปด้วยบ้างจัง! บอกบินอปป้าหน่อยนะคะว่าหนูว่างอยู่ ;)
>>> Admin: เขาอยากปั่นจากโซลไปแทกูแล้วปั่นกลับมาครับ...
>>>> ตอนนี้ฉันมีอะไรต้องไปทำแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ
               ———————————————





February


ผมมั่นใจเลยครับว่าทุกคนคงคิดถึงวันวาเลนไทน์ที่ใกล้จะมาถึง ผมว่าผมได้แชร์ต้นกำเนิดของวันนี้ไปแล้วปีที่แล้ว งั้นเดี๋ยวผมจะทวนให้ใหม่นะครับ แต่ผมจะพูดอีกครั้งนะครับว่าผมไม่คิดว่าวันนี้มันพิเศษกว่าวันอื่นเลย ทุกๆ วันก็เป็นวันของการมอบความรักได้ถ้าคุณได้พยายาม และเราก็กินช็อคโกแลตได้ทุกวันอยู่แล้วครับ คุณไม่จำเป็นต้องรอมันจากใครหรอกนะ

(บินอยากเสริมน่ะครับว่าช่วงนี้ราคาช็อคโกแลตถูกลง เพราะฉะนั้นช่วงนี้เหมาะแก่การซื้อช็อคโกแลตมาตุนไว้ที่บ้านมากเลยครับ แต่ผมก็อยากเสริมอีกเหมือนกันครับว่าสุดท้ายก็ไม่เหลือช็อคโกแลตให้ผมกินทีหลังอยู่ดี)

และเอ็มเจฮยองต้องฆ่าผมแน่ๆ ครับ ถ้าผมไม่พูดถึงเรื่องนี้ ที่ร้าน Sunshine จะมีอีเว้นต์พิเศษสำหรับวาเลนไทน์เหมือนกับปีที่แล้วครับ มีขนมหวานและเค้กมากมายที่พิเศษเฉพาะช่วงเวลานี้เท่านั้นครับ รวมไปถึงของอร่อยมากมายที่มีไว้ให้โดยเฉพาะสำหรับคู่รักเลยนะครับ พวกเรายังมีสินค้าพิเศษสำหรับคนที่มาคนเดียวด้วยจะได้ไม่รู้สึกแปลกที่เข้ามาโดยไม่มีแฟนนะครับ ในปีนี้อีเว้นต์พิเศษของร้านเราจะจัดร่วมกันกับร้าน Cotta ร้านที่อยู่ตรงข้ามกับร้าน Sunshine นั่นเอง หากคุณเข้ามาแล้วโชว์ใบเสร็จว่าคุณได้ไปกินอะไรก็ตามที่ร้าน Cotta มา คุณจะได้รับส่วนลดสำหรับสินค้าที่อยู่ในอีเว้นต์พิเศษด้วยครับ อย่าลืมมาแวะด้วยนะครับ! อีเว้นต์นี้จะเริ่มขึ้นตลอดสัปดาห์ของเทศกาลวาเลนไทน์เลยครับ...

>> ว้าว อีเว้นต์ของร้านคุณดูน่ารักจังเลยค่ะ ไว้จะแวะไปนะคะ ^^
>>> Admin: มานะครับ ถ้ามาแล้วบอกว่าตามมาจากผม ผมจะแถมแต้มบราวนี่จากเอ็มเจฮยองให้คุณครับ
               ———————————————
...หวังว่าวันที่ 14 กุมภาคงจะเป็นวันที่ดีสำหรับทุกคนรึเปล่าครับ? วันนั้นคาเฟ่ยุ่งมากเลย แต่ผมชอบนะ เหมือนอย่างที่ผมเคยบอก ผมไม่ค่อยสนใจกับเทศกาลช็อคแลตนี้สักเท่าไหร่ แต่ผมก็ไม่ปฏิเสธที่จะรับช็อคโกแลตหรอกนะครับ ปีนี้ผมได้มันซ่อนอยู่ในคัพเค้กครับ เป็นแค่ชิ้นเดียวที่อบมาดีจากทั้งหมดสี่ชิ้น ตอนนั้นผมตื่นเต้นน่าดูเลยครับ...

>> อปป้าต้องได้ช็อคโกแลตอยู่แล้ว! ดีใจนะคะที่วาเลนไทน์ของพี่ผ่านไปได้ด้วยดี! ฉันกับแฟนของฉันก็มีความสุขเหมือนกันค่ะ ^^
>> คัพเค้กโฮมเมดหรอคะ โรแมนติกและน่ารักมากๆ! ตอนนี้พี่มีแฟนแล้วหรอคะ?
>>> Admin: มีแฟนหรอครับ? ฮ่าฮ่า บินทำให้พี่น่ะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันอยู่ดีๆ ก็อยากลุกขึ้นมาทำขนมเฉยเลย
>>>> ก็ยังน่ารักมากๆๆๆ อยู่ดีอ่ะ! พี่กับบินอปป้าควรคบกับนะคะ
>>>>> Admin: ดีมั้ยนะ? ฮืมมม เดี๋ยวพี่ลองถามบินดูนะ ฮ่าฮ่า
>>>>>> ไม่นะ หนูแค่ล้อเล่น>< อย่าบอกว่าหนูบอกนะ!! อายจังเลยอ่ะ
>>>>>>> Admin: สายไปแล้วครับ พี่บอกบินแล้ว ตอนนี้ขำม้วนอยู่บนพื้นแล้วครับ
>>>>>>>> ไม่น้าาา ><
               ———————————————

... คุณคิดว่าคุณควรให้อะไรเป็นของขวัญกับเด็กผู้ชายที่ไม่ปกติที่สุดและมีนิสัยเป็นเอกลักษณ์ที่สุดที่คุณเคยเจอมา?
วันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนของผมครับ คนที่ผมใช้ชื่อแทนว่าร็อคกี้ พวกเราถูกเชิญให้ไปกินข้าวเย็นด้วยกันที่บ้านเขา สนุกมากๆ เลยครับ พวกเราในแก๊งค์ที่เหลืออยู่ห่างจากพ่อแม่มาก ก็เลยรู้สึกดีที่ได้เชิญให้เป็นส่วนหนึ่งของบ้านนี้ครับ
ร็อคกี้อ่ะนะ แน่นอนครับ เขาบอกว่าเขาไม่ได้อยากได้อะไร แต่แม่ของเขาโทรหาจินฮยองแล้วบอกว่าความจริงแล้วน่ะ ร็อคกี้ก็อยากได้ของขวัญมากๆ พวกเราก็เลยหาของขวัญที่เราคิดว่าเขาน่าจะชอบ แต่บินเอาชนะพวกเราด้วยกันหาซื้อปืนของเล่นที่ดูแล้วเหมือนจะผิดกฎหมายนะครับ มันอยู่ในซองที่เต็มไปด้วยตัวละครไซริลลิคและไม่มีตัวอักษรภาษาอังกฤษแม้แต่คำเดียว ผมไม่รู้เลยครับว่าเขาไปได้มาจากไหน ผมจำได้ว่าร็อคกี้ลองยิงดูหนึ่งครั้งทำให้ทั้งห้องระเบิดเต็มไปด้วยสีกับกลิตเตอร์ครับ แม่ของเขาก็อารมณ์เสียพอๆ กับเจ้าน้องเล็กที่ปากเต็มไปด้วยกลิตเตอร์สีชมพูครับ...

>> Happy Birthday นะร็อคกี้ ^^ ปืนนั้นดูเจ๋งดีนะ...
>> แล้วบินอปป้าบอกพี่รึเปล่าคะว่าเขาไปใส่กับใครจากที่ไหน? แค่ถามเฉยๆ น่ะค่ะ
>>> Admin: เขาไม่บอกครับ นั่นแหละยิ่งทำให้พี่สงสัยยิ่งกว่าเดิมอีก
               ———————————————




March

...มีการปิดคาเฟ่เพื่อจัดงานเลี้ยงวันเกิดครับ หลังจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในอพาร์ตเมนต์ปีที่แล้ว เอ็มเจฮยองตัดสินใจที่จะรวมตัวกันเงียบๆ ที่นี่ในวันเกิดของเขาแทนครับ พวกเราหกคนได้กินทั้งเค้กและขนมที่เอ็มเจฮยองได้จัดเตรียมไว้อย่างดี ดีมากๆ เลยครับ บางครั้งก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้ฉลองเงียบๆ กับคนที่เรารักนะครับ

เอ็มเจฮยองดูมีความสุขกับวันเกิดของตัวเองมากเลยครับ พวกเราทุกคนร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้เอ็มเจฮยองด้วย จินฮยองก็อยู่ด้วยนะครับ ร้องนำแบบอายๆ เพราะเจ้าตัวเขาบอกไว้น่ะครับว่าตัวเองเสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หลังจากนั้นเอ็มเจฮยองด่าใหญ่เลยที่ร้องขึ้นมาโดยไม่สนใจลูกค้าในร้าน แต่ผมแน่ใจนะว่าผมเห็นพี่แกน้ำตาคลอด้วย...

>> งื้อ Happy Birthday นะคะ เอ็มเจอปป้า! ดีใจนะคะที่เขามีความสุขในวันเกิดของตัวเอง
>> ฉันอยู่ในคาเฟ่ตอนที่เขาร้องเพลงกันด้วยค่ะ...ฉันน้ำตาไหลด้วยนิดนึง...
>>> Admin: ใช่ ผมเห็นนูน่าด้วยครับ ขอบคุณที่ร้องเพลงร่วมกันกับเรานะครับ!
               ———————————————
ในเวลาใกล้ๆ กัน พวกเราจัดงานวันเกิดที่อพาร์ตเมนต์่ของเอ็มเจฮยองครับ เป็นแค่งานเล็กๆ มีพวกเราหกคนแล้วก็เพื่อนของจินฮยองอีกสี่ห้าคน เอ็มเจฮยองเป็นคนจัดการทั้งหมดเลยครับ เขาเลื่อนเฟอร์นิเจอร์ในห้องเพื่อที่จะได้มีที่ว่างแล้วก็เตรียมของกินมากกว่าปกติ ผมว่าพวกเราต้องได้กินของเหลือจากงานนี้เป็นอาทิตย์แน่เลยครับ

จินฮยองอาจจะหมายถึงอย่างที่เขาพูดจริงๆว่าเขาไม่ได้อยากได้ของขวัญ แต่พวกเราทุกคนก็ให้ของขวัญเขาทุกคนเลยครับ เขาต้องมีความสุขแน่นอนที่ได้รับครับ เขาตกใจมากเลยครับตอนได้ของขวัญของผม ถึงเขาจะยังไม่เปิดก็เถอะ ผมเห็นเขาเสียใจที่ดีใจไปนะครับ พอแกะห่อของขวัญแล้วเจอแค่ถุงเท้าหนึ่งคู่...

>> สุขสันต์วันเกิดนะคะจินอปป้า! แต่ไม่ใช่ว่าวันเกิดเอ็มเจอปป้าพึ่งผ่านไปหรอคะ?
>>> Admin: ใช่ครับ วันเกิดพวกเราทุกคนอยู่ใกล้ๆ กันน่ะครับ ฮ่าฮ่า
               ———————————————
ผมเกือบจะหูหนวกถาวรเลยครับวันนี้ อย่างที่ผมบอกไปเมื่อไม่กี่วันก่อน วันนี้เป็นวันเกิดของเจ้าเด็กน้อยครับ เขาแวะมาที่คาเฟ่เมื่อตอนกลางวัน แล้วก็ตกใจกับของขวัญที่วางไว้อยู่ในร้านครับ เจ้าของร้าน Cotta กับแฟนของเขาเอ็นดูเด็กคนนี้มาก เขาเลยเข้ามาให้ของขวัญด้วยครับ พอเจ้าเด็กมันได้ของขวัญก็กรี๊ดตื่นเต้นใหญ่เลย เสียงมันยังดังอยู่ในหูของผมอยู่เลยครับ

ปาร์ตี้จัดขึ้นที่อพาร์ตเมนต์ของเอ็มเจฮยองครับ ผมรู้สึกเหมือนไปนั่งเฉยๆ เลย ใครจะไปรู้ว่าเด็กม.ปลายจะกินได้เยอะขนาดนั้น? แม้แต่บินเองก็ต้องคอยดูว่ามีขนมพอรึเปล่า และนั่นแหละครับ เขายังบ่นจนถึงตอนนี้เลย...

>> สุขสันต์วันเกิดน้าเด็กน้อยจ๋าาา
>> อปป้า ทำไมเจ้าเด็กน้อยของพี่ถึงไม่มีชื่อเล่นเหมือนของคนอื่นคะ???
>>> Admin: ไม่ครับ เพราะเขาคือเด็กน้อย
               ———————————————
ทุกวันเกิดของผม ผมมักจะอ่อนไหวเป็นพิเศษครับ ทุกปีผมก็คอยเตือนตัวเองว่ามันก็แค่อีกวันนึงในชีวิตของเราเท่านั้น แต่ผมก็ทำไม่ได้อยู่ดีครับ  ความคิดที่ว่าผมได้ขึ้นอีกหนึ่งปี ได้ใช้ชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปี ทำให้ผมคิดอะไรได้ครับ

มันทำให้ผมคิดถึงอดีต คิดถึงทุกสิ่งที่ผมเคยได้ประสบพบมา แค่ปีที่ผ่านมาก็รู้สึกเหมือนได้ผ่านอะไรมากมายในชีวิตมากที่สุดแล้วครับ ผมได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นมาก มากยิ่งกว่านั้นผมได้ค้นพบส่วนหนึ่งของชีวิตที่ผมไม่เคยรู้เลยว่าผมได้เคยซ่อนมันไว้ ผมเปิดใจแล้วมันทำให้ผมมีความสุข ไม่ใช่แค่ตัวผม แต่มันส่งไปถึงทุกคนที่อยู่รอบๆ ผมเลยล่ะครับ ผมไม่เคยคิดเลยว่าผมมีพลังที่จะทำแบบนั้นได้ด้วย อาจจะไม่ใช่ขั้นที่ลึกซึ้งอะไร มันอัศจรรย์มากว่ามีอะไรอีกหลายอย่างที่ผมไม่เคยรู้

หลายคนที่ผมได้รู้จักเข้ามาเปลี่ยนชีวิตผมอย่างลึกซึ้ง เพื่อนของผมมีอิทธิพลต่อผม พ่อแม่ของผมทำให้ผมเป็นอย่างทุกวันนี้ และผมรู้สึกดีใจมากครับที่มีพวกเขาอยู่ในชีวิต วันเกิดของผมทำให้ผมคิดถึงการขอบคุณ ผมได้คิดถึงอดีต ทุกอย่างที่ผมได้รับ ทุกสิ่งที่ผมรู้สึกขอบคุณ

แต่มันก็ทำให้ผมคิดถึงอนาคตด้วยเช่นกัน ผมคิดว่าผมต้องทำยังไงถึงจะตอบแทนความรักได้บ้าง ผมคิดเสมอว่าผมจะต้องตอบแทนด้วยการมอบเศษเสี้ยวของตัวผมเองกลับไปซึ่งเป็นทางเดียวที่ผมคิดว่าผมจะทำได้จริงๆ จากนี้ไปผมจะแบ่งปันส่วนหนึ่งของชีวิตของผมไปครับ ปล่อยให้พวกเขาได้มีส่วนหนึ่งของตัวผม แล้วพวกเขาก็จะมอบส่วนหนึ่งของพวกเขาให้กับผมเช่นกัน พวกเราจะสร้างสิ่งที่ดีขึ้นไปด้วยกัน

พ่อแม่โทรมาหาผมเหมือนกับทุกๆ ปีครับ ผมดีใจมากเลย การได้ฟังเสียงพวกท่านที่สดใสเต็มไปด้วยความสุขทำให้ผมรู้สึกอะไรมากมาย ผมไม่คิดว่ามันจะมีคำไหนมาสามารถอธิบายความรู้สึกนี้ได้ ถ้ามันมีจริง ก็คงจะสูงส่งกว่าตัวผมเองอีกเลยแหละครับ

วันนี้ร็อคกี้เดินมาหาผมแล้วบอกรักผมครับ โดยไม่มีความอาย ไม่มีความลังเลใดๆ เลยทั้งสิ้น ผมเป็นเพื่อนของเขาและเขารักผม เขาดูจะตกใจนิดนึงที่ผมรู้สึกซาบซึ้งมากไปหน่อย เขาช่างเป็นคนที่พิเศษจริงๆ ครับ และผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม ยิ่งไปกว่านั้นผมไม่คิดว่ามันจะมีอิทธิพลกับผมขนาดนั้นพอเขาผมบอกว่าเขารักผมอย่างจริงใจ

เจ้าเด็กน้อยของกลุ่ม เด็กผู้ชายที่ผมรักมากราวกับเป็นน้องคลานตามกันมา วันนี้เขาบอกให้ผมดูแลตัวเองล่ะครับ สายตาของเขาจริงจัง เสียงของเขาช่างสงบ ผมจะต้องดูแลตัวเองให้ดีเพราะมันจะทำให้เขาเจ็บถ้าผมเจ็บ และผมรู้ครับถ้าผมไม่โอเคจริงๆ เขาก็พร้อมและยินดีที่จะดูแลผม เด็กคนนี้พยายามเสมอที่จะทำให้ผมเห็นว่าเขาสามารถปกป้องผมได้ครับ

เอ็มเจฮยองเป็นคนร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ผม เสียงของเขาเพราะมาก เรียกว่าพรสวรรค์เลยครับ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะครับ แต่พวกเราไม่เคยขอให้เขาร้องเพลงได้สำเร็จเลย เขาคิดเสมอว่าเสียงของเขาไม่ปกติ เขาเลยเก็บพรสวรรค์นี้ไว้โดยที่เขาไม่รู้เลยครับว่าเขาซ่อนมันไว้อยู่ แต่วันนี้เขาร้องเพลงให้กับผม ผมไม่ได้ขอเขาเลย เขารู้ว่าผมอยากฟัง ถึงแม้เขาจะยังไม่มั่นใจแต่เขาก็ร้องอยู่ดีครับ

ระหว่างที่ผมอยู่ในครัวคอยจัดการขนมอยู่ จินฮยองได้เข้ามาช่วยผม เขาไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าเขาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไล่ผมไปไหน เขาเลยทำแค่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วช่วยผม ผมชอบนะ เราไม่จำเป็นต้องพูดกัน แค่การมีตัวตนของเขาก็ทำให้ผมสบายใจได้แล้ว หลังจากนั้นเขาก็บอกว่าผมไม่ควรเครียดมากเกินไป ไม่ต้องให้สมองมันทำงานหนักหรอก เขาพูดติดตลกแต่ผมรู้ครับว่าเขาหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ

และบิน ดูเหมือนว่าผมจะมีความสุขเล็กน้อยที่ได้เห็นเขาอยู่ไม่สุขนะครับ ผมเห็นเขาเครียดขึ้นเรื่อยๆ พอยิ่งใกล้ถึงวันเกิดผม และผมยอมรับเขาว่าผมขำหนักมาก ผมไม่เคยเห็นเขาเครียดขนาดนี้มากก่อนเลย มันเหมือนกับว่าการทำให้ผมมีความสุขในวันเกิดเป็นหน้าที่ของเขาเลยครับ ผมมักจะประเมินเขาต่ำไปตั้งแต่ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก ผมคิดว่าเขาก็แค่เด็กน้อยคนนึงในร่างผู้ใหญ่ แต่เขาทำให้ผมประหลาดใจทุกวันครับ ผมคิดว่าตอนนี้ผมควรจะชินได้แล้ว แต่มันก็เหมือนว่าผมกำลังหลอกตัวเองอยู่

หลังจากที่ปาร์ตี้เล็กๆ จบลง บินสารภาพกับผมว่าเขาได้วางแผนงานนี้มาเป็นอาทิตย์ เขายังขอโทษผมอีกด้วยที่มันออกมาไม่ดีเท่าไหร่ แต่สำหรับผมแล้วมันดีมากๆ เลยครับ เพราะเขาพยายามหนักมากกับงานนี้เลยทำให้มันสมบูรณ์แบบ ในแก๊งค์ของผม ผมรู้จักเขาในระยะเวลาที่สั้นที่สุด แต่เขาก็ทำให้ผมมีความสุขได้ไม่แพ้ใครเลย เขาอาจจะรู้สึกผิดกับผม แต่ผมกลับไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากอยากขอบคุณ

และความรัก ความรักมากมาย จากพ่อแม่ เพื่อนๆ และจักรวาลนี้ ผมมีความสุขและวันนี้จะคอยย้ำเตือนหนักหนาให้ผมนึกถึงความรักที่ผมได้รับ

ตอนนี้ก็จะใกล้เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทุกวันนี้ก็รู้สึกอบอุ่นมากขึ้น แต่ในตอนกลางคืนก็ยังหนาวอยู่เหมือนเดิมนะครับ ผมว่าทุกคนจะดูแลตัวเองไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วยกันนะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมเช่นกันนะครับ

>> Happy Birthday ค่ะอปป้า!
>> สุขสันต์วันเกิดนะอึนอู ขอให้มีความสุขมากๆ ขึ้นไปอีกน้า
>> วดฟ อย่าบอกคนอื่นว่าผมบอกรักฮยองดิ
>>> Admin: นายสมัครแอคนี้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย?
>>>> ก็ซักพักแล้ว พวกเรามีทุกคนเลย พวกเราแค่ซุ่มอยู่
>>>>> Admin: โอเค พอ ออกมาให้หมดเลย
>>>>>> อู้วววว น่ากลัวจังเลยยย
>>>>>>> Admin: เอ็มเจฮยองมาแล้ว คนอื่นล่ะ?
>>>>>>>> ผมอยู่นี่ฮะฮยอง! ^^/
>>>>>>>>> จินจินกับฉันใช้แอคเดียวกันน่ะ
>>>>>>>>>> Admin: ก็แน่อยู่แล้วครับ บินอยู่ไหน? เขาเคยมาคอมเม้นท์แล้วนะ ฉันรู้ว่านายออนอยู่ตอนนี้ อย่าแม้แต่คิดจะซ่อนตัวจากฉันนะ
>>>>>>>>>>> [comment deleted]
>>>>>>>>>>>> Admin: นี่แหละมุนบิน ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
>>>>>>>>>>>>> นายพูดชื่อฉันเต็มได้ยังไง!!! โอ้โห มันไม่ควรไม่ใช่รึไง??
>>>>>>>>>>>>>> Admin: ฉันเตือนนายแล้วนะ
>>>>>>>>>>>>>>> อุ้ย บายทุกคน สนุกมากครับ
>>>>>>>>>>>>>>>> Admin: บิน





—————————————
ในที่สุด.....ก็ถึงตอนอวสานแล้วนะคะ ฮือ^^
ขอบคุณมากเลยนะคะที่เข้ามาอ่านกัน ขอบคุณทุกกำลังใจทุกคอมเม้นท์เลยนะคะ
Lastly, I want to say thank you to Alette again for letting me translate this beautiful fiction and so incredibly glad to spread your Binu fiction to Thai fans♥ 
 #StrayRomance #รักไม่จรจัดบีนู 






























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #45 Happy 24 hr (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 16:46
    มาเจอช้ามากเลย รู้สึกแบบตัวเองไปอยู่ไหนมากนะ555 ฟิคดีมากเลยค่ะ แปลดีมากด้วยอ่านได้ไหลลื่นเลยค่ะ คิดว่าตัวเองต้องกลับมาอ่านมากกว่าหนึ่งรอบแน่ๆ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอินที่สุดเรื่องนึงเลยล่ะค่ะ ภาพที่โผล่มาในหัวก็คืออาสโทรเลยเป๊ะๆ5555 ขอบคุณอีกที่นะคะ ดีใจมากเลยที่มาเจอฟิคเรื่องนี้เนี่ย จริงขอบคุณค่ะ😊🙏
    #45
    1
    • #45-1 Happy 24 hr(จากตอนที่ 23)
      10 ตุลาคม 2563 / 16:48
      *ไปอยู่ไหนมา
      **อีกที
      ***จริงๆนะคะ

      พิมพ์ผิดไรเยอะแยะก่อน...🤣
      #45-1
  2. #39 ColTe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 06:24
    เราไปอยู่ไหนมา ทำไมพึ่งมาเจออออ น่ารักมากๆ อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ ใจฟูสุดๆ
    #39
    0