remember. I'm vampire [fic red velvet] seulrene taeny jensoo

ตอนที่ 2 : HOW ARE YOU? EP.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

ณ.สนามบิน 
วันนี้ฉันกลับถึงเกาหลีแล้วไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีใครมารับรึปล่าว แต่ก็คงไม่มีหรอกก็ฉันไม่ได้บอกใครเลยหนิว่าจะกลับมา แปลกเนอะถ้าเป็นครอบครัวอื่นคงจะต้อนรับกันอย่างดีที่ลูกตัวเองกลับมาบ้าน แต่ถ้าครอบครัวฉันถ้าฉันกลับมาคงทะเลาะกันบ้านแตก ครอบครัวฉันรักฉันแค่ตอนที่ฉันอายุครบ5ขวบ วันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่เขาทำดีกับฉัน ไม่รู้ทำไม ฉันอาจจะสร้างปัญญาหาห้ครอบครัวมั้ย พวกเขาถึงได้ เกลียดฉัน...ตอนนี้ฉันเดินออกนอกสนามบินมา2ชั่วโมงแล้ว ไม่รู้เดินไปไหนเหมือนกัน สงสัยคงคิดอะไรเลื่อยเปื่อยมั้งถึงได้เดินมาตรงทะเล...โอ้ย อยู่ๆก็มีคนเดินมาชน สงสัยวันนี้คงดวงสวยจริงๆฉันนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ แล้วก็เดินเลื่อยไปประมาณ1นาที แล้วนั่งตรงริมหาด 

"คุณ ไม่ไร้ประโยชน์หรอก แล้ววันนี้ก็คงไม่ใช่วันดวงสวยของคุณแต่อาจจะเป็นวันที่ดีของคุณก็ได้"อยู่ๆมีคนเดินมานั่งข้างๆฉัน ใคร เขาคือใคร ฉันรู้ตัวตั้งแต่ได้ยินเสียงที่เขาเดิน ใจฉันสั่นตั้งแต่ที่เขาเดินมานั่งข้างฉัน...
"ที่นี่หนาวนะค่ะ เริ่มเย็นแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ แถวนี้ตกเย็นหนาวมากนะค่ะ"เขาพูดพร้อมกับมองออกไปที่ทะเลพรอมกับมองพระอาทิตย์ ที่กำลังตกดิน มีนกบินไปมา จากตอนพระอาทิตย์ตกเย็นพอมาดูอีกทีตอนนี้ก็มืดแล้ว แปลกดีเนอะนั่งมาตั้งหลายชั่วโมงไม่รู้สึกอะไรเลย แถมยังรู้สึกปลอดภัย รู้สึกคุ้นเคยกับคนข้างๆ แปลกจังทำไมใจเต้นมันไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวฉัน ทำไม?

"ดึกแล้วนะค่ะยังไม่กลับหรอค่ะ มานั่งตรงนี้เป็นเพื่อนฉันเนี่ย"ฉันถามคนที่มานั่งข้างๆฉัน แต่ก็แปลกทำไมฉันรู้สึกเป็นห่วงเขา

"ก็รอคุณกลับนั่นแหละค่ะ แถวนี้อันตรายนะค่ะ ฉันเป็นห่วงคุณนะ"เขาพูดพร้อมกับหันหน้ามามองหน้าฉัน รอยยิ้มนั้น เหมือนหมี แต่ก็คงเป็นหมีที่น่ารักที่สุดละมั้ยแต่..

"คุณรู้มั้ยตั้งแต่เกิดมา คุณเป็นคนแรกเลยนะที่เป็นห่วงฉัน ขนาดเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ ทั้งๆ.............ที่ยังไม่รู้จักกันเลย"คำสุดท้ายที่ฉันพูดไปความรู้สึกฉันเหมือนต่อต้านเลย 

"ค่ะ ฉันเป็นห่วงคุณ ถ้าเวลาไหนที่คุณไม่มีคนให้เป็นห่วง อย่าลืมนะค่ะว่าฉันเป็นห่วง....และคิดถึงพี่"ฉันคิดถึงพี่นะ ไอรีน

"ค่ะ ฉันคงต้องคิดถึงคุณเป็นคนแรก เพราะในชีวิตฉันไม่มีคนห่วงฉันแล้วหล่ะมั้งค่ะ"ต่อไปนี้คุณคงเป็นคนแรกที่ฉันคิดถึง

"ดีใจจังมีคนคิดถึงฉันด้วย คุณรู้ไหมวันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขในรอบหลายปีเลยนะ"มีคือเรื่องจริงนับตั้งแต่วันนั้นฉันไม่เคยมีความสุขเลย..

"ฉันก็เหมือนคุณมั้งคะ คุณคงเป็นคนแรกที่ฉันเกิดมาแล้วอยู่ด้วยแล้วมีความสุขขนาดนี้ เหมือนเราเคยรักกันเลยมั้งค่ะอยู่ด้วยกันแลวมีความสุขโดยไม่ต้องพูดเยอะ แค่อยู่ใกล้ๆก็พอ"ยิ่งฉันพูด เขายิ่งเหมือนจะร้องไห้ แต่มันก็เป็นอย่างที่ฉันพูดจริงๆ เหมือนเราเป็นคนรักกันเลย

"นั้นสิค่ะ เหมือนเรารักกันเลย...คุณเคยรักใครไหมค่ะ"

"ถ้าความเป็นจริงก็ไม่เคยรักใครค่ะ....เเต่ถ้าในหัวใจฉันมันคงมีอยู่แล้วมั้งค่ะ"ฉันเอามือจับที่อกข้างซ้ายพร้อมกับหันไปมองหน้าของข้างๆ"เหมือนในหัวใจฉัน มีคนกำลังรอฉันอยู่และฉันก็ตามหาเขาอยู่"

"แล้วคุณตามหาเขารึยังค่ะ"

"ยังเลยค่ะ ฉันพึ่งกลับมาที่นี่เอง"

"คุณคงไม่ต้องตามหาอีกแล้วหล่ะค่ะ ตอนนี้เขาอาจจะมานั่งข้างคุณก็ได้มั้ง"เขาพูดพร้อมกับลุกขึ้นกำลังจะเดินไป

"ถ้าเขามานั่งข้างฉันคงเป็นคุณมั้งค่ะ หรืออาจจะเป็นคุณก็ได้"ฉันพูทีเล่นทีจริง แต่ข้างในใจมันก็บอกว่าใช่ แต่ก็แปลกที่เขาแค่หันมามองแล้วยิ้มให้แล้วก็เดินจากไป แต่ยังดีที่เขาหันมาบอก "กลับบ้านดีๆนะคะ มืดแล้วฉันเป็นห่วงนะคะอย่าลืมคิดถึงฉันนะคะ ฉันจะคิดถึงคุณนะคะ วันนี้พระจันทร์สวยเหมือนคุณเลยนะคะ"ฉันพูดแล้วกำลังเดินต่อ แต่ เขาก็ตะโกนเรียกฉัน "ฉันจะคิดถึงคุณค่ะ ฉัน เบ จูฮยอนนะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"เขายังไม่ทันหันมามองฉันเลย พอฉันพูดจบเขาก็ยิ้ม แล้วเดินจากไป แทนที่เขาจะบอกชื่อกลับเดินไปเลยน่าจะบอกชื่อกันบ้าง แต่ตอนที่ฉันกำลังคิดอยู่ ข้างหลังฉัน... 

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉัน ซึลกิค่ะ" ความจริงฉันไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดหรอกแต่แค่มองหน้าก็พอจะเดาออกว่าอะไร ถึงจะห่างกันนานแค่ไหน ฉันก็ไม่เคยลืมหรอกทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันใส่ใจเขาทุกเรื่อง

"ฉัน ไอรีนค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ  ซึลกิ"


The Queen J
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #2 ecake (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:27
    เนื้อหาดีนะคะไรท์ แต่ช่วยปรับการใช้ นะคะ นะค่ะด้วยค่ะมันขัดๆรวมๆแล้วชอบฟิคที่อ่านเพลินๆแบบนี้ค่ะรอนะคะ
    #2
    0