ซาตานร้ายรัก(ตีพิมพ์กับ สนพ venus plus 2010)

ตอนที่ 3 : นายพรานมือฉมัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 ก.ค. 53

 ตอนที่ 2 นายพรานมือฉมัง

ไอยดาวิ่งถลาออกมาจากห้องสวีทสุดหรูของโรงแรม วิ่งตรงเข้าไปที่ลิฟต์กดชั้นที่ต้องการมือไม้สั่น รู้สึกว่าหน้าร้อนไปหมด พึ่งเคยสัมผัสมือชายอย่างนี้มาก่อนราวกับไฟที่ลามเลียกาย ร่างเธออ่อนระทวยแทบสิ้นเรี่ยวแรง ลิฟต์หยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง แต่ว่าไม่ใช่ชั้นที่เธอต้องการ ใบหน้าที่ดูตื่นกลัวนิดๆ นั้น ชายร่างสูงเดินเข้ามา ไอยดาจำได้ดีทีเดียวว่าชายคนนี้เป็นคนที่เดินออกจากห้องด้านบน

สวัสดีครับ

ชายผู้ก้าวเข้ามาใหม่กล่าวทักทายเธอทำเอาไอยดาสะดุ้งก่อนที่จะยิ้มแหย อย่างไม่เข้าใจ เมื่อลิฟต์ถึงชั้นที่ต้องกาสรก็รีบตั้งท่าก้าวออกแต่ว่ามือแกร่งกลับรั้งเธอเอาไว้ พร้อมกดลิฟต์เลื่อนขึ้นไปชั้นบนสุดของห้องสวีทอีกครั้ง

ต้องขอโทษนะครับมาดาม เสียงพูดอังกฤษเพื่อให้เธอเข้าใจ ก่อนที่จะดึงแกมบังคับเธออกมาจากลิฟต์ตรงกลับไปที่ห้องเดิมที่เธอพึ่งหนีออกมา ดวงตาคู่สวยนั้นตื่นกลัวเล็กน้อย

จะทำอะไรของคุณ

พยายามบิดมืออกจากอุ้งมือของเขาระหว่างที่ถูกบังคับให้เดินเข้าไปในห้อง เธอสวนกลับอีกคนเป็นภาษาไทย ไม่สนใจว่าเขาจะเข้าใจหรือเปล่า เธอฟังที่เขาพูดเข้าใจเพราะว่าอย่างน้อยเธอก็เคยเรียนมาบ้าง ต้อนที่มาที่นี่ก็ต้องฝึกเอาไว้เพื่อต้อนรับแขกที่มาพักกับทางโรงแรม

ลีโอ นายไม่ให้เกียรติมาดามเลยนะ ฉันแค่บอกว่าเชิญเขามาที่นี่เท่านั้น

ทราสฟอร์ทร้องบอกลูกน้องทั้งที่นอนหลับตานิ่งอยู่ที่เตียงกว้าง เขาโทรไปสั่งให้ลูกน้องดักพาเธอคนนี้มาที่นี่ ทั้งสั่งให้ตรวจประวัติเจ้าหล่อน ว่าเป็นพนักงานที่นี่จริงหรือเปล่า

ขอโทษครับ ลีโอกล่าวขอโทษเจ้านายก่อนที่จะปล่อยมือจากอีกคน ก้าวถอยห่างเล็กน้อย ก้มหน้าอย่างสงบอยู่ในที่ของเขา

บอกมาดามคนสวยด้วยว่า ช่วยทำความสะอาดห้องทีฉันไม่ชอบห้องรกๆ ขยับกายขึ้นพิงที่พนักเตียงกวาดสายตามองเธอไปทั้งตัว ยิ่งแววตาที่เธฮจ้องมองมาที่เขานั้นราวกับเปลวไฟที่จะเผาให้เขาให้แหลกเป็นจุลอยู่ตรงนั้น

ไอยดามองทราสฟอร์ทและมองลีโอก่อนที่จะหันไปสนใจอุปกรณ์ทำความสะอาดที่เธอเอามาทิ้งไว้ก่อนที่จะวิ่งหน้าตื่นออกไป

มาดามครับช่วยสั่งรูมเซอร์วิสให้ผมด้วยนะครับ อยากทานอาหารบนห้อง ขอชุดพิเศษที่คุณคิดว่าผมอยากจะทานวันนี้ ร้องบอกไอยดาสายตาก็กวาดมองเธออย่างพอใจ สำรวจร่างโปร่งบางของเธอที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดทำงานที่รึงรัดตัวเธอ

ลีโอเดินออกไปข้างนอกได้ไม่นานก็เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง พร้อมเอกสารมาให้คนที่นอนแผ่หราอยู่กลางเตียงลอบมองอีกคนที่กำลังทำความสะอาดอยู่เงียบๆ ทราสฟอร์ทไม่เคยที่จะให้ใครอยู่ในห้องเวลาที่เขาพักแต่ว่าสาวน้อยคนนี้กลับได้รับสิทธิพิเศษ

ไอยดา กวาดสายตาอ่านประวัติเธออย่างคร่าวๆ ก่อนที่จะเลิกคิ้วเข้มสูงขึ้น เธอเป็นพนักงานอย่างที่บอกเขาจริงๆ แต่ว่าภาพสาวชุดแดงเพลิงเมื่อหลายเดือนก่อนเขามั่นใจว่าเป็นเธอแน่นอน  อดคิดไปไกลไม่ได้อาชีพนี้เป็นอาชีพหลักแต่เธอหารำไพ่พิเศษด้วยการเป็นสาวกลางคืน โบกมือไล่ลูกน้องออกไปจากห้องเพื่อ

ไอซ์ เรียกเธอเบาๆ ก่อนที่ดวงตาวาบวับไม่พอใจจะหันมามองเขา แม้จะไม่พอใจเขาขนาดไหน แต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเขาได้เพราะว่าเธอยังต้องการทำงานอยู่ที่นี่ เพื่อหาเงินไปดูแลรักษาพี่ชาย

ว่ายังไงคะท่าน ต้องการอะไรหรือเปล่าคะ น้ำเสียงนบน้อมเก็บกดความไม่พอใจเอาไว้ ต่างจากสายตาที่จ้องมองเขา มันบ่งบอกชัดว่าไม่พอใจ

เลิกงานแล้วไปทำงานที่ไหนต่อ ฉันจองเวลาเธอทั้งหมดได้ไหม

ดวงตาที่ไม่พอใจอยู่แล้ววาววับขึ้นมาอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขานั้นตั้งใจจะให้เธอเป็นผู้หญิงหากินประเภทนั้นเหลือเกิน

ดิฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงหากินคะ เป็นแค่พนักงานของโรงแรมเท่านั้น ถ้าท่านไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอลงไปนะคะ ทำความสะอาดเสร็จแล้วคะ กล่าวอย่างสุภาพ ทั้งที่ไม่พอใจเลยสักนิดเดียวแต่ต้องข่มมันเอาไว้

เดี๋ยวก่อนไม่คิดที่จะทำเตียงเลยหรือ

ไอยดานั้นทำหน้าปั้นยาก ก็เขานอนอยู่เธอจึงไม่กล้าทำ คิดเอาไว้ว่าเมื่อเขาออกไปค่อยย้อนกลับมาจัดการอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่า มันจะไม่เป็นอย่างนั้น ทราสฟอร์ทลุกขึ้นจากเตียงกว้างเดินผ่านหน้าเธอที่เอาแต่ก้มหลบสายตาอย่างสุภาพ แต่ว่าเขาไม่ได้ ก้าวผ่านไปเฉยๆ กลับโอบกอดร่างของเธอเอาไปด้วย ร่างบอบบางหมุนเข้าไปในวงแขนของเขาอย่างพอดี

แต่ว่าไม่ต้องทำก็ได้หรอกมั้ง เดี๋ยวเราก็ต้องใช้อยู่แล้ว

จะทำอะไร

คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นอย่างตื่นตกใจ มือทั้งสองข้างก็กันอกกว้างของเขาให้ห่างจากเธอ เงยหน้าขึ้นจ้องมองอีกคน แต่ว่ากลับเป็นว่าแหงนเงยขึ้นรับจุมพิตร้อนแรงจากเขาแทนได้เพียงดิ้นอึกอักอยู่ในวงแขนกำยำที่โอบรัดเธอแน่น

ริมฝีปากกระด้างที่กดลงมาสัมผัสความอ่อนนุ่มจากเรียวปากหวานดุจกลีบกุหลาบของเธอ มือแกร่งรัดร่างที่แข็งขืนและดิ้นทุรนทุรายประท้วงเขา ยิ่งเธอดิ้นเท่าไหร่ กลับกลายเป็นว่า ทำให้อีกคน สัมผัสความอวบอิ่มได้ทุกตารางนิ้ว มันยิ่งแนบชิดลึกล้ำ

เสียงครางประท้วงพร้อมทั้งมือเรียวที่ทั้งจิกและทุบลงที่อกแกร่งของเขา กลับไม่ทำให้เขาหยุดริมฝีปากแสนรุกรานนี้ได้เลย บดเคล้าแยกเรียวปากหวานเพื่อลิ้มลองโพลงปากฉ่ำ สองมือลูบไล้สำรวจไปทั่วร่าง ทั้งเอวคอ รูปร่างกลมกลึงของเธอ ก่อนที่จะถอนจุมพิตออกช้าๆ

ไอ้คนเลว ฉันไม่ได้มาขายตัวนะ ถ้าอยากได้ ก็เรียกโสเภณีโน้น ตะโกนใส่หน้าเขา น้ำตาคลอเบ้า เพราะไม่สามารถสู้แรงเขาได้ ดิ้นพาตัวเองให้หลุดพ้นจากพันธนาการนี้ แต่ก็เปล่าประโยชน์ มันรัดเธอแน่นจองจำเธอกับอกเขา

ร่างกายเธอสั่นระริกอยู่ชิดอกแกร่งนั้น ยกมือตวัด ตั้งใจฝากความเจ็บบนหน้าเขาแต่กลับโดนยึดเอาไว้พร้อมปากหนาที่กระแทกลงมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ช่างสำรวจอย่างเมื่อสักครู่อีกแล้ว มันเต็มไปด้วยความป่าเถื่อน ดุดัน ปากเรียวแลกแตกร้าวเพราะแรงบดขยี้จากเขา ร่างบางถูกแรงมาหาศาลของเขานั้นเบียดดันล้มลงที่เตียงกว้าง ทันทีที่หลังสัมผัสเตียง ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างอย่างตกใจ ดิ้นเร่าๆ ขัดขืนเขาทันที

อย่าทำอะไรฉันนะ ฉันจะฟ้องทางโรงแรม หยุดนะ เสียงนั้นสั่นหวาดกลัวกับสัมผัสอันแสนป่าเถื่อนจากเขา

ปากหนาเลื่อนจากเรียวปากอันบวมช้ำของเธอไปตามซอกคอหอมกรุ่น ซุกไซร้แรงๆ รวบมือเรียวเล็กด้วยแขนเพียงข้างเดียว หยุดการประท้วงของเธอ มืออีกข้างเริ่มสำรวจกายสาวผ่าวเสื้อผ้าที่ขวางกั้น แค่เพียงได้จูบเรียวปากหวานล้ำนั้นร่างกายของเขามันก็แสนซื่อสัตย์ต่อตัวเองนักรวดร้าวเพราะความต้องการเธอขึ้นมาทันที

ฝ่ามือแกร่งเริ่มรุกรานเข้าไปลูบไล้เนื้อนวลด้านในตัวเสื้อสัมผัสความอวบอุ่นอย่างที่ตั้งใจ ลูบเอวบางไล้เลยขึ้นมาเรื่อยจนอีกคนสะท้าน สั่น

อย่าทำอะไรฉันเลยอย่า ร้องไห้สะอื้นออกมาอย่างตกใจ เขาแกร่งและแข็งแรงเกินกว่าที่เธอจะต่อสู้ได้ เพียงแค่เขารุกรานเธอแค่นี้ร่างเธอก็แทบอ่อนระทวยอยู่แล้ว น้ำตารินไหลลงมาสะอึกสะอื้นร้องไห้อย่างหวาดกลัว ทำเอาคนที่กำลังหลงใหลความหอมหวาน แสนเร่าร้อนนั้นชะงักงัน ปล่อยร่างอีกคนออกห่าง เธอพลิกกายนอนโอบกอดตัวเองอย่างหวาดกลัว

อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันไม่ได้ขายตัว ฮือๆๆ

สีหน้าของทราสฟอร์ทนั้นเต็มไปด้วยแววกังขา มองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ ขยับกายออกห่างจากเธอ สายตาจับจ้องคนที่สะอื้นจนร่างสั่นไหว เขาเชื่อว่าเธอกำลังแสร้งทำว่าหวาดผวา ทำให้เขาต้องการเธอมากขึ้น

เงียบ สักที ฉันไม่ได้ทำอะไรแล้ว ต้องการเท่าไหร่ก็บอกฉันได้ อย่าเล่นตัวนักเลย

เขาคิดว่าเธอนั้นชอบจูบของเขาซะด้วยซ้ำ นึกว่าเธอต้องการสร้างท่าทีไร้เดียงสากับเขาเพื่อให้เขาพอใจ แต่สำหรับทราสฟอร์คนนี้ ความเร่าร้อนต่างหากที่เขาต้องการ

ฉันไม่ได้มาขายตัว เสียงนั้นขาดเป็นห้วงๆ ทั้งสะอื้นหลับตาปิดกั้นทุกอย่างรอบด้าน ร่างเธอยังสั่น เพราะความกลัวแน่นอนประการแรก และอีกอย่างที่เธอไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ความรู้สึกวาบวามตลอดร่างนี้ เฝ้าถามตัวเอง

เธอเคยขายตัว ทำไมจะขายกับฉันไม่ได้  หรือว่าคนอื่นให้เงินเธอเยอะกว่าฉัน เธอต้องการเท่าไหร่ เสียงนั้นบ่งบอกแล้วว่าเขาเริ่มที่จะไม่พอใจ คิดว่าเธอเล่นตัวมากเกินไปแล้ว แค่เพียงเธอยอมบอกตัวเงินมาเขาก็ทุ้มเต็มที เธฮคนนี้คงไม่รู้ว่าเขานั้นรวยขนาดไหน

ฉันบอกว่าไม่ได้ขายตัว หูแตกหรือไง พยุงกายลุกนั่งหันมาตะโกนใส่เขา มือนั้นดึงรั้งเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางมันยังสั่นระริกอยู่เลย

ดวงตาสวยที่ฉ่ำไปด้วยน้ำตา หันมาต่อว่าเขา แทบวิ่งลงจากเตียงให้ห่างเขามากที่สุดเท่าที่จะทำได้บังคับขาที่ดูเปลี้ยอ่อนให้ตรงไปที่ประตู

เธอต้องการเท่าไหร่ ร่างสูงก้าวปราดตรงไปหาเธอดันประตูปิดหนาลงกักอีกคนเอาไว้ในอ้อมอกแกร่งทันที ก้มลงมองเจ้าร่างเล็กที่หันกลับเข้ามาหาเขา แหงนเงยขึ้นจ้องมองดวงตาสั่นไหว ราวลูกสมันตัวน้อยที่แสนหวาดกลัวนายพรานมือฉมังอย่างเขา

ฉันไม่ได้ขายตัวไม่เข้าใจหรือไง

ทราสฟอร์ทเลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูดสักนิดเดียว เริ่มที่จะหมดความอดทนกับการต่อรองไม่มีที่สิ้นสุดนี้สักที

ดี ไม่พูดออกมาสักทีค่อยเรียกเอาทีหลังแล้วกัน ฉันไม่สนใจอะไรแล้ว

มือที่ดันอยู่ที่ประตูเลื่อนเลยมายกร่างอีกคนขึ้นพาดบ่า ก้าวยาวๆ ตรงกลับมาที่เตียงกว้างตามเดิมเหวี่ยงเธอแรงๆ ลงที่เตียง เขาไม่มีทางเชื่อเป็นอันขาด สาวสวยคนที่ยืนสวมชุดล่อตะเข้อย่างนั้นแถมมายืนอยู่ที่หน้าโรงแรมนี่อีกจะไม่เป็นโสเภณี เขาไม่เคยมองพลาดสักครั้ง

กรี๊ด!!” เมื่อถูกเหวี่ยงลงที่เตียงก็กรี๊ดร้องอย่างตกใจ ร่างกำยำตามเข้ามาทาบทับ พร้อมมือแกร่งที่ตามมาทึ้งชุดที่สวมออกจากกาย

ฉันไม่ขาย อุ๊บ…” เสียงนั้นขาดหายเมื่อเรียวปากหนากระแทกลงมาอีกครั้ง เสื้อเชิ้ตของเธอขาดวิ่นติดมือเขามาพร้อมทั้งบราที่รัดรึงอกอวบอิ่มเผยกายสวยเย้ายวนของเธอแก่อีกคน มือร้อนเข้าครอบครองความงามนั้นแทนเสื้อผ้าที่พ้นกาย เคล้าคลึงปลุกเพลิงปรารถนาให้ลุกโชน

ร่นกระโปรงที่เธอสวมใส่ขึ้นมากองที่เอวบาง มือรั้งซับในตัวน้อยออกจนพ้นกาย ปลายเท้าน้อยดิ้นเร่าสะบัดเขาให้พ้นออกจากกายแต่ร่างแกร่งก็ทาบทับเธอเป็นปราการแข็งแกร่งที่ทำให้เธอไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้ เธอสัมผัสได้ว่าภายใต้เสื้อคลุมที่เขาสวมนั้นไม่ได้สวมใส่อะไรเลยเมื่อมันเลื่อนพ้นกาย

เธอแทบกรีดร้องเมื่อร่างกายต้องมารองรับความป่าเถื่อนที่ขยับเข้ามารุกรานพร่าพลาญพรหมจรรย์ไปจากเธอ มันสาดซัดเข้าหาราวกับซาตานที่ไม่ปราณีหรือใยดีทั้งสิ้น เจ็บร้าวไปทั่วทุกอณู น้ำตาเอ่อไหลลงมาตามแก้มใส มือกำแน่นอยู่ที่อกแกร่งที่เสียดสีกับผิวกายปลุกเร้าแรงปรารถนา เฝ้าร้องไห้ไม่สามารถเรียกคืนสิ่งที่เธอสูญเสียไปได้ ร่างกายสะท้านรับ ความกระหายหิวนั้น จนอ่อนเปลี้ยหลับลึกไปทั้งน้ำตากับอกแกร่งของอีกคนเมื่อเขาพาเธอก้าวข้ามความป่าเถื่อนแสนกร้าวนั้นมาได้

ทราสฟอร์ทพลิกกายลงจากร่างที่แทบจะเรียกว่าสะบักสะบอมเพราะฝีมือของเขา ความบ้าดีเดือดที่อยากเอาชนะเธอ ทำให้เขาไม่ได้เอะใจเลยว่าร่างที่สั่นระริกในอ้อมแขนนั้น ไม่ได้เป็นการเสแสร้ง ดวงตาไหวระริกหวาดกลัวนั้น ไม่ได้ปั้นแต่งขึ้น เขาประคองใบหน้าชื้นเหงื่อของเธอเอาไว้ เช็ดน้ำตาเบาๆ ออกจากดวงหน้า ตลอดชีวิต เขาพึ่งเคยเจอสาวบริสุทธิ์นอกเหนือจากสาวๆ ที่เร่าร้อนอย่างที่เขาชอบ มันรู้สึกเต็มตื้ออยู่ในอกอย่างบอกไม่ถูก

กดจมูกโด่งลงกับแก้มของเธอเฝ้าคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง ชะโงกใบหน้าจ้องมองดวงหน้าอ่อนใสนั้น รู้สึกว่าความป่าเถื่อนในกายเฮือดหายไปเมื่อได้ระบายลงกับเธอคนนี้ ดวงตาของเขานั้นทอแสงแห่งความพอใจอยู่ลึกๆ ซุกใบหน้าลงที่ซอกคอของเธอตะกรองกอดอีกคนเอาไว้อย่างหวงแหน

 

ไอยดาหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ เธอพลิกกายเมื่อรู้สึกว่าถูกทาบทับจนร่างแทบขยับไปไหนไม่ได้ ใบหน้าของทราสฟอร์ทซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอ ขาข้างหนึ่งกายมาพาดทับเธอเอาไว้มือก็กระชับอยู่ที่เอวบาง เกลียดสัมผัสนี้จากเขาจนต้องผลักอกแกร่งแรงๆ เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากเขา น้ำตารินไหลลงมาอีกครั้ง

พอได้แล้วน่าหยุดร้องสักที ฉันจ่ายให้อยู่แล้ว

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้กระซิก ทราสฟอร์ทก็ลืมตาตื่นขึ้นมาทันที ไม่พอใจที่เธอเอาแต่เฝ้าร่ำร้องไห้อย่างนี้ มือกระชับอีกคนเข้ามาใกล้มายิ่งขึ้น เริ่มซุกไซร้ใบหน้าไปตามร่างขาวกระจ่างที่เขาเฝ้ารอให้เธอลืมตาตื่นมาอีกครั้ง เพราะความกระหายหิวที่มอดดับ มันลุกโพลงเพียงอยู่ใกล้เธอ

ฉันไม่อยากได้ผลักอีกคนแรงๆ แต่ว่าก็ไม่มีผลอะไร เธอยังคงถูกอีกคนทาบทับอยู่แถมฝ่ามือก็เริ่มรุกรานไปตามผิวกายของเธอ

เรียกเลยตามใจ แต่ฉันไม่รู้จะจ่ายยังไงนะ เธอเป็นสาวบริสุทธิ์คนแรกที่ฉันเคยซื้อ

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าเธอจะพูดอะไร เพราะว่าความสนใจของเขานั้นอยู่ที่กายสาวสวยสดที่มันช่างน่าหลงใหล

หยุด!! หยุดสักที ฉันไม่ได้ขายตัว ฉันทำงานที่นี่เท่านั้นปล่อยฉันสักที

ผลักเขาออกอีกครั้งแต่คราวนี้ ทราสฟอร์ทยอมปล่อยเธอง่ายๆ พลิกกายไปนอนแผ่กลางเตียงมองอีกคนที่เริ่มรนลานลุกขึ้นจากเตียงดึงกระโปรงที่ร่นอยู่ที่เอวลง มือควาญหาเสื้อที่ขาดวิ่นเพราะฝีมือเขามาสวมใส่ ไม่พยายามที่จะหันไปมองเขา

จะคิดยังไง เฝ้าถามเธอถึงค่าตัวที่เขาปรารถนาจะจ่ายนัก ทราสฟอร์ทขยับกายขึ้นพิงที่หัวเตียง สายตานั้นเหลือบมองดูคราบเลือดที่เลอะตรงที่นอนอย่างพอใจ มันเป็นหลักฐานว่าเธอเป็นของเขา  รู้สึกหวงอีกคนที่พยายามดึงเสื้อที่ขาดนั้นให้มาปิดร่างนัก

ร้อยล้านเป็นไง จะจ่ายฉันไหม ร้องบอกเขาทั้งที่มือก็ลูบเสื้อที่ขาดนั้นให้เข้าที่ เธอกำลังคิดว่าจะลงไปจากที่นี่ได้ยังไงโดยที่คนอื่นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ห้องนี้ เหลือบดูเวลาตอนนี้ปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว เธอเลิกงานแล้วด้วยซ้ำ แถมไม่ได้ไปเยี่ยมพี่ชายที่โรงพยาบาล ก้าวเดินอย่างเร่งรีบไปที่ประตู แต่กลับถูกช้อนอุ้มขึ้นจากพื้นทั้งตัว

ไปไหนตอนนี้คุยกันยังไม่จบเลย

จบแล้ว ปล่อยฉันนะ ตอนนี้ฉันเลิกงานแล้ว ฉันจะต้องกลับบ้าน

ทราสฟอร์ทพาอีกคนก้าวไปที่ตู้เสื้อผ้า วางร่างนั้นลง ดึงเจ้าเสื้อเชิ้ตขาดวิ่นนั้นออกจากกายคว้าเอาเสื้อของเขามาสวมให้เธอแทนพร้อมทั้งดึงเสื้อผ้าออกมาสวมบ้าง

ร้อยล้าน มันมากไปหรือเปล่าแค่ครั้งเดียว

ไอยดาไม่ตอบก้าวถอยห่างจากเขา ความเจ็บพากันประท้วงทุกย่างก้าวแต่เธอไม่ใส่ใจมันรู้แค่ว่าอยากไปจากที่นี่เร็วๆ เท่านั้น

เมื่ออีกคนไม่คิดที่จะคุยราคาที่เขาตั้งใจที่จะจ่ายจำต้องก้าวตามอีกคน

ฉันจะไปส่งเอง

ไม่ ฉันไปเอง อย่าได้เจอกันอีกเลย ครั้งนี้ ฉันจะไม่ฟ้องทางโรงแรมว่าคุณทำอะไรฉันบ้าง

เธอไม่กล้าฟ้องเพราะว่ากลัวว่ามันจะเสี่ยงกับงานที่เธอทำ และเงินที่เธอจะได้ไปเป็นค่ารักษาพยาบาลพี่ชายเพราะรู้ดีว่าชายคนนี้ คนที่พร่าพลายพรหมจรรย์ไปจากเธอคนนี้เป็นแขกที่สำคัญมากของทางโรงแรม มือแกร่งรั้งฝ่ามือเรียวเล็กมากุมเอาไว้ ลอบมองอีกคนที่ใบหน้าบึ้งตึง เขารู้ว่าเธอกลั้นน้ำตาเอาไว้ข้างใน เป็นเพราะเขาไม่ได้นุ่มนวลกับเธอมากเท่าไหร่ เธอคงเจ็บร้าวไปทั่วร่าง เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขาขาดสติ จนไม่ได้ออมแรง สาดซัดใส่เธออย่างบ้าคลั่ง อย่างน้อยตอนนี้ก็อยากเอาใจเธอบ้างก่อนที่จะตอบแทนด้วยรางวัลเป็นเงินก้อนโตจากเขา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #25 Kanbouw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 20:18
    ทามแบบนี้กับน้องเขาได้อย่างไรกันค่ะคุณพี่
    #25
    0
  2. #12 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2553 / 13:34
    เฮ้ย รุนแรงไปนะน้องเค้าออกจะน่ารัก พระเอกติดลบเลย
    #12
    0
  3. #7 มีชีวิตไม่มีจิตใจ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2553 / 23:25
    สนุกมากค่ะ



    ชอบเถื่อนดี
    #7
    0
  4. #6 มีชีวิตไม่มีจิตใจ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2553 / 23:25
    สนุกมากค่ะ



    ชอบเถื่อนดี
    #6
    0