ซาตานร้ายรัก(ตีพิมพ์กับ สนพ venus plus 2010)

ตอนที่ 2 : เหยื่อตัวน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ก.ค. 53

 ตอนที่ 1เหยื่อตัวน้อย

 

หมายความว่ายังไงไม่ได้ คนอย่างทราส ต้องไม่มีคำว่าไม่ได้ ไปจัดการมาให้ฉัน เสียงที่กราดเกรี้ยวบ่งบอกความไม่พอใจอย่างหนัก ดังมาจากร่างสูงสมาร์ท ของทราสฟอร์ท แอนนาลาส ที่มีเพียงเสื้อคลุมสีขาวเท่านั้นคลุมกาย เขาหันมามองลูกน้องอย่างลีโอที่เข้ามารายงานเขาว่าไม่สามารถพาหญิงสาวแสนสวยที่เจ้านายพึงใจคนนั้นมาที่ห้องได้

เอ่อ เอ่อ เธอมีแขกออกไปด้วยครับ พอดี ตอนที่เรากำลังจะเข้าไปนั้นเธอก็วิ่งเข้าไปโอบกอดผู้ชายอีกคน แล้วขึ้นรถออกไปด้วยกัน

ดวงตาที่ขุ่นราวกับพายุนั้นจับจ้องมองลูกน้อง แค่เพียงผู้หญิงที่เขาถูกใจแค่คนเดียว ไม่อยากเชื่อว่าลูกน้องจะไม่สามารถจัดการให้เขาได้ แถมโดนคนอื่นตัดหน้าไปอีก

ทราสฟอร์ท แอนนาลาส ไม่อยากเชื่อว่าเสือผู้หญิงหมายเลขหนึ่งอย่างเขานั้นจะมาเกิดความต้องการ ผู้หญิงหากินสุดเซ็กซี่คนนั้น นานแล้วที่หัวใจไม่ได้เต้นโครมครามอย่างนี้ เพียงใบหน้าสวยที่เงยขึ้นจากการก้มหน้ามองอยู่แต่ที่ปลายเท้า ตอนนั้นเขาก็บอกตัวเองว่าเธอคนนี้ต้องเป็นของเล่นชิ้นต่อของเขาแน่ๆ

ทำไมเรื่องนี้ยังทำไม่ได้เธอเป็นใครที่ไหน ไปสืบมาให้ฉัน

ลูกน้องไม่รอช้าที่จะเร่งออกจากห้องเพราะว่ากลัวว่าเจ้าพ่อแห่งวงการแฟชั่นอย่างทราสฟอร์ท จะอารมณ์เสีย หนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสคนนี้มีนัยน์ตาชวนฝัน รอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ต่างทำเอาเหล่านางแบบแทบถวายกายถวายหัวให้เขา เจ้าของหนังสือยักษ์ใหญ่ชื่อ ทราส หนังสือทอปเท็นระดับโลก

เขาพึ่งเคยสัมผัสถึงผิดหวังครั้งแรกแค่ผู้หญิงธรรมดาที่เขานั้นอยากเอามาเป็นของเล่น มันก็ช่างยากนักอย่างนี้ ร่างสูงก้าวยาวๆ ไปกับพื้นพรมราคาแพงลิ่วของโรงแรมบนห้องสวีทชั้นบนสุด เขาต้องมาอยู่ที่เมืองไทยเพราะว่ากำลังหลบและหลีกหนีจากข่าวและเหล่านางแบบทั้งหลาย เพียงเพื่ออยากพักสงบเท่านั้น

ตาของเขานั้นยังตราตรึงภาพความสวยเฉี่ยวของเธอคนที่ยืนอยู่ที่ด้านหน้าโรงแรม สายตาระดับเจ้าแห่งวงการแฟชั่นอย่างเขานั้นไม่เคยมองพลาดในความงามสักครั้ง ไม่อย่างนั้นเขาจะสร้างนางแบบชื่อดัง ทั้งแบร์นของตัวเองติดตลาดจนโด่งระดับโลกอย่างนี้ได้ยังไง แค่เพียงเสื้อธรรมดาที่เขานั้นออกแบบ มันก็อัพราคาขึ้นเป็นหลายเท่าขนาดที่ว่ามหาเศรษฐีก็ยอมทุ่มเงินซื้อมาใส่กัน ร่างกำยำทิ้งกายลงนั่งที่เก้าอี้เอนตวเพื่อผ่อนคลายความเครียดและความเมื่อล้าทั้งหมด ข่มตาหลับอย่างยากลำบากแปลกใจอยู่ครามครัน ว่าเขาทำไมต้องการเธอคนนั้นนักนะราวกับรักแรกพบ แต่ว่าเขาไม่มีทางเชื่อในความรัก มันเป็นเรื่องที่เชื่อไม่ได้เท่าเงินทองที่มันสามารถสำผัสและแตะต้องได้

 

รถคันเก่าปุโรทังวิ่งมาตามถนนด้วยความเร็วระดับปานกลาง คนขับ กำลังคุยโทรศัพท์กับน้องสาวที่รักที่พึ่งไปส่งที่มหาลัยมา

พี่อาร์ต ขับรถระวังนะคะ ก่อนที่จะวางสายไอยดาบอกคนเป็นพี่ไป เธอยิ้มหวานกับโทรศัพท์

ไม่ต้องมาห่วงพี่หรอกน่าเราเถอะ เสร็จกิจกรรมก็รีบกลับบ้านนะ สั่งคนเป็นน้องราวกับคนแก่ อาทิตย์หรือ อาร์ต อย่างที่น้องสาวเรียก มองรูปสติกเกอร์ที่แปะอยู่ที่หน้ารถยิ้มกับความน่ารักของรูปนั้น รูแน้องสาวเพียงคนเดียวของเขา เพียงแวบเดียวที่เหลือบสายตามองภาพนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะไม่สามารถหักพวงมาลัยหลบรถที่วิ่งแทรงมาจากอีกเลนด้วยความเร็วสูงได้ทัน รถสองคัน ประสานงากันอย่างแรงทำให้รถเก่าของอาทิตย์ลอยหมุนคว้างกลางอากาศ ก่อนที่จะถลันลงไปด้านข้างถนนพลิกไปไกลหลายตลบ

เอี๊ยด!!” เสียงห้ามห้อจากรถคันอื่นดังลั่นถนนเลยทีเดียว

ความเร็วจากรถที่สวนมาทำเอารถปุโรทังแสนเก่าของอาทิตย์พลิกไปหายตลบ โทรศัพท์ที่กำลังคุยกับน้องสาวร่วงหล่นลงไปจากมือ

พี่เป็นอะไรคะ พี่ พี่

เสียงห้ามล้อพร้อมทั้งเสียงร้องของพี่ชายที่ร้องอย่างตกใจก่อนที่จะเงียบไป ประกอบกับเสียงอีกหลายอย่างที่ดังลอดมาในโทรศัพท์ทำให้เธอคนที่กำลังจะขึ้นแสดงละครเวทีของมหาลัย น้ำตาพร่างพรูออกมาอย่างตกใจ ยิ่งไม่มีเสียงตอบออกมาจากคนเป็นพี่ เธอก็ยิ่งใจไม่ดี น้ำตารินไหลลงมาอย่างตกใจทีเดียว มือที่กุมโทรศัพท์อยู่สั่นเทา

พี่ พี่ ตอบไอที เสียงสะอื้นเข้ามาแทนที ใจนั้นแสนหวาดกลัว รู้ว่าเกิดเหตุร้ายกับพี่ชาย แต่ว่า เธออยากรู้ว่าพี่ชายเธอยังอยู่ไหม เป็นอะไรมากหรือเปล่า

ไอเกิดอะไรขึ้น

เพื่อนๆ ต่างเข้ามาถามเมื่อเห็นไอยดานั้นร้องตะโกนร่ำให้กับโทรศัพท์เรียกพี่ชายเสียงดังทีเดียว ไอยดาแหงนเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนทั้งน้ำตา

ทำไงดี ทำไงดี พี่ชายของไอ พี่ชายของไอ เสียงสั่นเทา น้ำตารินไหลลงมาอาบสองแก้ม สะอึกสะอื้นออกปานจะขาดใจ เสียงนั้นที่เธอได้ยินมันบ่งบอกว่า เกิดอุบัติเหตุแน่ๆ

รถของพี่ไอ เกิดอุบัติเหตุ บอกเพื่อนทั้งที่สะอื้นค้างอย่างนั้น แต่ว่ายังไม่ได้เล่ารายระเอียดมากกว่านั้นคนที่คุมขั้นตอนบนเวทีก็เข้ามาบอกว่าจะถึงคิวของเธอต้องขึ้นไปเล่นบนเวทีแล้ว

ไอยดาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เช็ดน้ำตาที่รินไหลออกจากใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอ สั่งมันให้ไหลกลับเข้าไปข้างในอก ละครเวทีเรื่องชีวิตกลางคืน ที่เธอและเพื่อนๆ ในคณะร่วมหัวกันมาจนวันนี้ เธอไม่อยากเห็นมันพังลงเพียงเพราะเรื่องส่วนตัวของเธอ

สู้นะไอ

เพื่อนเข้ามาตบหลังปลอบใจ วันนี้ไอยดาต้องแสดงเป็นสาวกลางคืนที่หากินกับอาชีพโสเภณี เธอจึงจำต้องสวมชุดสุดเย้ายวนนี้มาจากบ้าน นับหนึ่งถึงสิบอยูในอกก่อนที่จะปรับสีหน้าเศร้าสร้อยและความไม่สบายใจทั้งหมดเอาไว้พร้อมก้าวขาออกไปหน้าเวทีเป็นโสเภณีผู้มากด้วยเสน่ห์แทน ใบหน้าที่ดูสวยเฉี่ยวเย้ายวนเข้ามาแทนที่ความม่นเศร้าเมื่อครู่ ตัวละครที่เธอแสดงนั้นเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน เธอคนนี้ที่ขายตัวเพียงเพื่อจะเอาเงินไปรักษาพี่ชายที่ป่วยใกล้ตาย คนที่ยอมขายศักดิ์ศรีทั้งหมดเพื่อแลกกับลมหายใจของพี่ชาย ไอยดาอินกับบทนั้นมากเธอสามารถตีบทแตก กับการเขาถึงตัวละครที่เธอแสดง ได้รับเสียงปรบมือชื่นชมจากหลายคนเป็นอย่างมาก

กว่าที่งานจะเสร็จไอยดาก็ได้รับโทรศัพท์อีกครั้งจากโรงพยาบาล เรื่องที่เธอหวาดกลัวมันเป็นเรื่องจริงอย่างที่คิด พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุอยู่ห้องไอซียู กว่าที่เธอจะมาถึงที่โรงพยาบาลก็ดึกเอามากๆ แล้ว ร่างระหงราวกับนางแบบนั้นเดินก้าวยาวๆ อย่างมั่นคงเข้ามา เรียกสาวตาหลายคู่ให้จ้องมองเธอไม่วางตาเลยทีเดียว

ญาติของคุณอาทิตย์ครับ

ไม่นานที่เธอนั่งอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างกระวนกระวายใจ หมอก็ออกมาสีหน้านั้นไม่สู้ดีเท่าไหร่ ไอยดาเข้าไปหาหมอทันที มือนั้นกำแน่นจนเล็บจิกเข้าในอุ้งมือ กลัวประโยคที่หมอจะพูดออกมาอีกหลังจากนี้ ใบหน้าสวยนั้นซีดไม่มีสีเลือดเลยก็ว่าได้

คุณอาทิตย์ปลอดภัยแล้วครับ ขาหักข้างหนึ่งแต่ว่าเราจัดการเข้าเฝือกให้แล้ว สมองซีกขวากระทบเข้ากับด้านข้างของตัวรถ ผลจากการเอ็กเรซ์ ไม่มีอะไรมาก แต่ว่าแปลกที่คนไข้ยังไม่ตื่นครบ

มันดูเหมือนว่าจะกลายเป็นเรื่องดีแล้วแท้ๆ แต่มันก็ยังมีเรื่องร้ายตามมา ไอยดานั้นเก็บน้ำตาเอาไว้ข้างใน เธอต้องเข้มแข็ง ตอนนี้มีเธอคนเดียวที่เป็นผู้นำเธอมีเพียงพี่ชายเท่านั้น ทั้งครอบครัวเหลือกันแค่สองคน เมื่อพี่ชายเข้าโรงพยาบาลอย่างนี้หน้าที่ทุกอย่างก็ควรตกแก่เธอ อย่างแรกเลย เงินที่เธอจะต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพี่ชายพี่ชายเธอพึ่งเข้าทำงานยังไม่ถึงสองอาทิตย์เลย เรื่องความช่วยเหลือนั้นคงดูยากนัก

 

สี่เดือนต่อมา

ร่างระหงราวกับนางแบบของไอยดา ยืนสงบนิ่งอยู่หัวหน้าของเธอที่ต่างพากันเรียกว่า คุณหัวหน้าแม่บ้านแม้เวลาจะผ่านมาจวบจนตอนนี้ เธอก็ยังไม่อาจจะเชื่อว่าชีวิตตัวเองจะผกผันได้ขนาดนี้ เธอน่าจะได้มีอนาคตอยู่ที่มหาลัย เรียนคณะที่เธอรัก ได้แสดงละครเวทีที่เธอชอบ แต่ว่าตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อพี่ชายที่เป็นเสาหลักของครอบครัว ยังคงเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ที่โรงพยาบาล เธอจึงต้องหยุดทุกอย่างเอาไว้ ต้องมาทำงานที่โรงแรมแห่งนี้แทน

ไอยดา พี่รู้ว่าเรา ต้องไม่ชอบแน่ๆ

หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยกับเธออย่างสงบ กวาดสายตามองไปทั่วร่างกลมกลึง เธอพยายามที่จะหาพนักงานที่จะไปดูแลแขกที่ห้องสวีทสุดหรูแทน ณัฐดา พนักงานดีเด่นที่ดูแลแขกผู้เรื่องมากคนนี้มาตลอดเกิด ซึ่งเกิดป่วยอย่างกะทันหัน และเธอก็มองไม่เห็นว่าใครคนไหนที่พอจะไปดูแทนได้นอกจากไอยดา

ห้องสวีทพี่ยกให้เราดูแล

โถพี่ ครวญครางอย่างไม่ชอบใจเลย เธอพอรู้กิติศัพท์ของแขกท่านี้ดีว่าเรื่องมากและเจ้าระเบียบขนาดไหนหลายครั้งที่ ณัฐดา รุ่นพี่ที่ทำงานมาก่อนแอบมาเล่าให้เธอฟัง

พี่มองไม่เห็นใครที่พี่พอจะเชื่อใจได้ ถึงเราจะพึ่งเข้ามาทำงานที่นี่ก็จริงแต่พี่เชื่อใจเรานะ ไอยดา แขกรายนี้รวย และก็จ้องห้องสวีทของเราตลอดปีนี้ คิดดูเถอะว่าเขารวยขนาดไหน ถ้าเราทำให้เขาไม่พอใจเราทุกคนต้องไม่มีงานทำกันแน่ๆ ช่วยพี่ทีนะ ไอ

ไอยดาทำหน้าปั่นยากขึ้น เธอพอรู้ว่าเขาเอาใจยากและพอรู้ว่าเขานั้นเป็นเทพบุตรสุดหล่อของสาวๆ ที่นี่ ต่างเล่าลือกันว่า ใบหน้าเขานั้นมีเสน่ห์แสนเย้ายวนปานเทพอพอลโล เทพแห่งสรวงสวรรค์ ผู้ถูกขนานนามถึงความหล่อเหลา ดวงตาทรงเสน่ห์น่าลุ่มลงราวกับท้องทะเลลึก เธอยังไม่เคยได้เจอเขาคนนี้สักครั้งเดียว อยากรู้ว่าเขาจะเป็นอย่างคำเล่าลือหรือเปล่า

พี่อยากให้เราดูแลแขกท่านี้จนกว่า ณัฐดาจะหายป่วยนะไอยดา

เมื่อหัวหน้าของเธอพูดขนาดนี้ เธอหรือจะปฏิเสธได้ จำต้องก้มหน้ารับเท่านั้น เธอยังจำได้วันที่ต้องมาแจ้งที่โรงแรมที่พี่ชายทำงานว่าพี่ไม่สามารถมาทำงานที่นี่ได้เพราะว่าโดนรถชน แม้ว่าพี่จะพึ่งเข้าทำงานที่โรงแรมแห่งนี้ ที่นี่ก็ไม่ทิ้งพี่ซะทีเดียว เขายังออกค่ารักษาพยาบาลบางส่วนให้แล้วยังรับเธอเข้าทำงานที่นี่ด้วยเมื่อเธอขอร้อง

จำเอาไว้นะไอ เวลาที่เราขึ้นไปจัดห้อง ตรวจความสะอาด ต้องเป็นช่วงเวลาที่เจ้าของเขาไม่อยู่ แขกท่านนี้ท่านไม่อยากให้คนอยู่ที่ห้องด้วย

คะพี่

อ๊อ! นี่รายการที่ต้องทำ เมื่อเข้าไปทำความสะอาดห้องนะไอ พี่ฝากด้วยนะ

กระดาษที่จดรายละเอียดยาวเหยียดถูกยืดมาตรงหน้าเธอ เธอพอจะเข้าใจว่าคนที่รวยมักมีความเป็นส่วนตัวสูง เขาคงต้องการอยู่แบบว่าไม่ให้พนักงานคนไหนผ่านสายตาเวลาที่เขาอยู่ที่ห้อง เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าณัฐดาจะทำตามรายการที่เขาจดมาให้นี่

 

ทราสฟอร์ท นั่งอยู่ที่ระเบียงเมื่อลูกน้องของเขาอย่างลีโอเข้ามาพร้อมสาวสวยร่างสูงระหง แต่ชุดจัดจ้านอย่างสาวสวยยามราตรีนั้นที่ทำให้เจ้านายของเขาอารมณ์เสียเป็นเดือนๆ อย่างนี้

เจ้านายครับ

ทราสฟอร์ทเบนสายตาจากด้านนอก หันใบหน้าเคร่งเครียดนั้น กลับเข้ามาที่ห้องนอนของเขา กวาดสายตามองสาวสวยชุดสีแดงอย่างที่ลูกน้องพยายามหามาให้เขา ก่อนที่จะโบกมือไล่ออกไปทั้งคู่

พอแล้วลีโอ ออกไป วันนี้ฉันอยากอยู่ที่ห้องตามลำพัง นายอย่าพยายามพาใครมาที่ห้องอีกช่างมันเถอะ

ลีโอจำต้องก้มหน้ารับ ก่อนที่จะพาสาวสวยที่เขาพามาออกไปด้วย ทราสฟอร์ท ไม่อยากเชื่อว่าเขานั้นเบื่อเพียงเพราะว่าหาสาวสวยชุดแดงเพลิงคนนั้นไม่เจอ เขาติดใจขนาดที่ไม่สามารถลืมดวงหน้าที่มองผ่านเขาไปวันนั้นไม่ลง ดวงตาใสซื่อขัดกับชุดที่เธอสวมมา รูปร่างอรชร แต่ว่าเชิดระหงราวกับนางพญา ปากอวบอิ่ม ที่ถูกเคลือบทับด้วยลิปสีแดงสด มันทำให้เขาร้อนทุกครั้งที่คิดถึงเธอ เสือผู้หญิงหมายเลขหนึ่งอย่างเขา ต้องแทบแดดิ้นเพราะสาวนิรนามคนนั้น มันช่างดูไม่มีเหตุผลเลย และเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาต้องเป็นอย่างนี้

ร่างหนากำยำที่อยู่ในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ทิ้งกายลงนอนที่เตียงกว้าง รองศีรษะด้วยท่อนแขนแกร่งสายตานั้นจับจ้องอยู่ที่เพดานห้อง ไม่ช้าดวงตาคู่เข้มก็เคลื่อนมาจับจ้องอยู่ที่แขกผู้ก้าวเข้ามาใหม่ในห้อง พนักงานของทางโรงแรม เขาขมวดคิ้วเธอคงไม่รู้เลยมั้งว่าเขาอยู่ที่ห้อง สาวอรชรที่อยู่ในชุดของทางโรงแรม เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูปกับกระโปรงสีดำกระชับกับเอวบาง สายตาไล่ลงมาตามเรียวขาคู่สวยที่โผล่อกมาจากเจ้ากระโปรงที่เธอสวมยอมรับเงียบๆ จากการที่กวาดสายตามองด้านหลังของเธอคนนี้ว่าเธอหุ่นดี ดีมากเลยทีเดียว ดีกว่านางแบบในสังกัดของเขาเป็นไหนๆ

ไอยดาไม่มีทางรู้เลยว่าเธอกำลังตกเป็นเป้าสายตาของเจ้าของห้อง ทันทีที่เธอเห็นชายร่างโตเดินออกไปจากห้องพร้อมทั้งสาวสวยชุดแดงเพลิงคนนั้นเธอก็รีบเข้ามาทำความสะอาดทันที กวาดสายตามองไปทั่วห้อง ไม่ได้หยุดอยู่ที่ไหนเป็นพิเศษ

นี่หรือห้องคนบ้าอำนาจคนนั้น บนด่าเจ้าของห้องก่อนที่จะเดินตรงไปที่ห้องน้ำเป็นอันดับแรกจัดการลงมือทำความสะอาดและเปลี่ยนผ้าเช็ดมือชุดใหม่ให้แทนชุดเก่า

หน้าตานายคนนั้นจะเป็นยังไงนะ ถึงได้เรื่องมาก คิดว่าตัวเองมีเงินแล้วจะสั่งใครก็ได้ อย่าให้ฉันรวยบ้างนะ

ทราสฟอร์ททันได้ยินเสียงบ่นด่าเบาๆ ของเธอ เขานั้นรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที ไม่อยากให้ใครเข้ามารบกวนเวลาอันพักสงบของเขา และที่สำคัญเธอคนนี้ยังมาบ่นว่าเขาอยู่ที่ห้องเขา โดยที่เจ้าตัวอย่างเขาก็อยู่ที่ห้องอีกต่างหาก

หุบปากของเธอ แล้วเก็บของออกจากห้องนี้ไปซะ ตวาดอย่างไม่พอใจเป็นภาษาไทย ภาษาเดียวกับที่เธอกำลังนินทาเขาอยู่ตอนนี้ กอดอกมองด้านหลังของอีกคนที่สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของเขาตวาดเอา ร่างนั้นหันกลับมามองเขาทันที เธอก้มหน้าลงเมื่อเห็นว่าเขาอยู่ไม่ห่างเท่าไหร่

ขอ ขอ ขอโทษคะละล่ำละลักบอกเขามือกำผ้าเช็ดมือที่เธอเรียงอยู่แน่นขึ้นก้มหน้าหลบสายตาเขา ไม่กล้าแม้แจะมองหน้าเขา ไอยดาแอบนึกไม่ได้ว่าเธอคงต้องหางานใหม่แล้วคราวนี้ เพราะว่าด่าเจ้าขอองห้องไปซะมากเลยแถมเขานั้นก็พูดภาษาเดียวกับเธออีกต่างหาก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาจะฟังสิ่งที่เธอบ่นไปเมื่อสักครู่หรือไม่

เมื่อร่างอรชรที่กำลังง่วนกับงานตรงหน้าหันมา ร่างของทราสฟอร์ทก็แข็งทือไปชั่วคราวราวกับโดนสะกดจากเธอคนนี้ ดวงตาดุของเขานั้นตื่นนิดๆ สายตากวาดมองไปทั่วใบหน้าที่ก้มต่ำนั้น ยิ้มที่มุมปาก อดที่จะเอื้อมมือไปช้อนใบหน้าสวยที่ก้มต่ำให้เงยขึ้น

ชื่ออะไร

ไอ ไอยดาคะ

สายตาเข้มราวกับน้ำทะเลอย่างที่เพื่อนๆ เล่าให้เธอฟังกำลังกวาดมองไปทั่วหน้าของเธอ มันมีรอยยิ้มนิดๆ บนใบหน้าหล่อเหล่าราวเทพบุตรนั้น

ไอซ์ เขาทวนเบาๆ  สายตาอ้อยอิ่งอยู่ที่ริมฝีปากหวานที่สั่นระริกนิดๆ สะบัดหน้าออกจามือแกร่งอย่างไม่พอใจ

เธอมาทำอะไรที่นี่

ทราสฟอร์ทกอดอกนิ่งตามเดิม ดวงตาคู่นั้นเปลี่ยนเป็นขึ้งดุ แต่ที่จริงเขากำลังใช่ช่วงเวลาอันแสนสั้นนี้กวาดสายตาสำรวจไปทั่วร่างของเธอ เขามั่นใจว่าใช่สาวสวยชุดแดงเพลิงที่ทำเอาหัวใจเขาเต้นไม่เป็นส่ำคนนั้น แม้เธอจะไม่ได้แต่งหน้า ปล่อยหน้าอ่อนใสนั้นโล่งๆ สำหรับเขามันก็ดูน่ามองไปอีกแบบ อยากรู้ว่าสาวสวยที่มาขายบริการที่หน้าโรงแรมคนนั้นวันนี้ เธอจะมาอ่อยอะไรเขาที่นี่ 

มาทำงานคะ

งานอะไร

ขมวดคิ้วเมื่อเธอบอกว่ามาทำงาน สายตาไม่พอใจของไอยดาตวัดมองเขาอีกครั้ง มือก็เก็บข้าวของที่เอามา เธอไม่ชอบเลยที่เขาแอบกวาดสายตามองร่างกายของเธอ ไอยดาไม่ชอบเลย มันจะเป็นอย่างนี้ตลอดเวลาที่เธอได้ดูห้องที่เป็นแขกผู้ชาย

ก็ดูแลและทำความสะอาดห้องนี้ซิคะ ดิฉันต้องขอโทษด้วยนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะคุณด้วยดิฉันจะกลับมาใหม่

ตอนแรกนั้นเธอก็รู้สึกตื่นกลัวอยู่หรอกที่เขาเข้ามาประชิดตัวเธอเร็วขนาดนี้แต่ว่า เพียงสายตาที่จาบจ้วงไปทั่วร่างที่เขากำลังทำเอาอยู่ตอนนี้ มันทำให้เธอไม่พอใจเอาเลย

เดี๋ยว มาแล้วก็ทำซะ ฉันไม่รบกวนเธอหรอก

ผายมือบอกอีกคน ท่าทีนั้นแสนสบาย ทราสฟอร์ทอยากรู้ว่าเธอคนนี้จะมาเล่นไม้ไหน หรือว่าเป็นการขายตรงบริการถึงห้องแบบใหม่ต้องแกล้งปลอมตัวขึ้นมาทำความสะอาดที่ห้องนี้

ไม่ดีกว่าคะ ดิฉันจะกลับมาใหม่

ก้าวเดินออกจากห้องน้ำ ตรงไปที่ประตูห้องไม่รอฟังเสียงของเขาอีก แต่ว่าเพียงก้าวออกมาไม่ถึงสามก้าวมือแกร่งนั้นก็กระชับเข้าที่ไหล่ลากเธอไม่แรงเท่าไหร่ เธอก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาซะแล้ว

จะ จะทำอะไร

ดิ้นอย่างตกใจเมื่อมือแกร่งนั้นรัดร่างของเธอแน่น ดวงตาคู่นั้นตื่นกลัวเมื่อร่างแกร่งของเขานั้นแนบตลอดด้านหลังเบียดหลังเนียนของเธอ หันไปมองเขาอย่างไม่ชอบใจ ใบหน้าแสนยียวนของเขานั้นทำให้เธอยิ่งโกรธมากยิ่งขึ้น

ฉันรู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม ฉันเคยเห็นเธอขายตัวอยู่ที่หน้าโรงแรงนี้

จมูกโด่งนั้นซุกไซร้ตามคอระหง มือแกร่งเริ่มฟอดเฟ้นไปตามร่างของเธอ ความนุ่มนิ่มมันช่างน่าปรารถนาอย่างที่เขาเฝ้ารอมาตลอดหลายเดือน ไม่อยากเชื่อว่าระหว่างที่เขาให้คนตามหาหล่อน แต่ว่าหล่อนกลับมาอยู่ที่ห้องนอนของเขาซะเอง

มาทำธุรกิจใช่ไหมเริ่มเลย จะขายอย่างไรแบบไหนเอาเลย ที่รัก เสียงนั้นสั่นพร่าอยู่ข้างหูใบเล็กสวยที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นหอม ปากของเขาแกล้งขบเม้มใบหูเรียวเล็กน่ารักนั้นทำเอาอีกคนดิ้นแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

พูดบ้าอะไรไอ้คนบ้า หยุดนะ! ฉันจะแจ้งทางโรงแรม ไอ้โรคจิต ร้องด่า ทั้งดิ้นสุดกำลังจนหลุดออกจากอ้อมแขนนั้นได้ ถอยห่างจากเขา ยืนหอบสะท้าน ระหว่างที่อีกคนนั้นยิ้มร่าอย่างพอใจกับท่าทีของเธอ

 ดวงตาวาวเอาเรื่องนั้นฉายแววไม่พอใจ พยายามระงับความโกรธเอาไว้ กำมือแน่น ทั้งที่อยากตบใบหน้าแสนหล่อมีเสน่ห์นั้นนักแต่ก็เตือนตัวเองว่าเขาเป็นแขกผู้มีเกียรติของทางโรงแรม ผู้ที่จองห้องสวีทนี้ตลอดปี ห้องสวีทที่มีราคาแพงจนคนธรรมดาอย่างเธอคงไม่มีปัญญาอยู่ได้

ฉันไม่ได้มาขายตัว ฉันชื่อไอยดาเป็นพนักงานของที่นี่ ถ้าคุณเช็คประวัติก็จะรู้ พยายามหาเหตุผลมาบอกเขาก่อนที่จะถลาไปที่ประตูห้องวิ่งออกไปไม่สนใจว่าเธอจะทิ้งเครื่องมือทุกอย่างเอาไว้ที่ห้องของเขา

ทราสฟอร์ทลูบใบหน้าได้แต่มองตามหลังอีกคน ยิ้มอย่างไม่มีเหตุผลเท่าไหร่ รู้แค่ว่าของเล่นที่เขาอยากได้อยู่ใกล้มือเขานี่เอง สำหรับทราสฟอร์ท การเล่นหมาหยอกไก่มันเป็นสิ่งที่เขาชอบนัก เขาชอบเป็นนักล่า และเนื้อสมันตัวน้อย ตัวนี้ ไม่มีทางพ้นมือเขาได้แน่ เอื้อมมือกดโทรศัพท์ไปหาลูกน้องเอ่ยบางอย่างสองสามประโยคก่อนที่จะวางสายแล้วเดินกลับไปทิ้งตัวลงบนที่นอนตามเดิม ใบหน้านั้นประดับไปด้วยรอยยิ้ม กลิ่นตัวหอมหวานและร่างนุ่มนิ่มของเธอมันทำให้เขาอารมณ์ดีได้ขนาดนี้จนเจ้าตัวนั้นยังไม่ยากเชื่อเลย

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #24 Kanbouw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 20:06
    หืม แบบนี้ต้องสั่งสอนซะหน่อยแล้วไอยดา
    #24
    0
  2. #11 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2553 / 13:25
    โห เล่นฝากรักซะแรง
    #11
    0
  3. #3 mini (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2553 / 02:41
    หนุกๆๆๆอัพอีกๆๆๆ
    #3
    0