ศึกสิเน่หา

ตอนที่ 6 : บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 ก.พ. 62

บทที่ 6

 

อะไรนะ! ไม่จริงแน่ๆ หนูไม่มีทางเชื่อคุณพ่อเด็ดขาด มันเรื่องตลกแท้ๆ พ่อคงกำลังล้อหนูเล่นอยู่แน่เลยใช่ไหมคะ ใช่ไหม!”

เสียงกรีดร้องไม่พอใจ ทั้งคำพูดมากมายเหมือนคนที่ไม่ยอมรับความจริง ดังลั่นบ้านเมื่ออันนพเรียกลูกสาวที่รักเข้ามาฟังคำพูดเชิงปรึกษาที่ครอบครัวต้องตกไปเป็นหนี้ของกายร์ แมคแบรน

พ่อบ้าไปแล้วหรือไงคะ ทำไมต้องไปกู้หนี้ยืมสินเขามาด้วยล่ะคะ แถมตั้งมากมายแบบนั้น พ่อจะเอาจากที่ไหนไปให้เขาล่ะ

โรสเดินกลับไปกลับมาในห้องทำงาน ใบหน้าสวยนั้นแดงจัดไปด้วยความไม่พอใจที่รู้ว่าตอนนี้บ้านของตนไม่มีเงินแล้ว ซ้ำตัวเธอก็ไม่ได้ทำงานทำการอะไรนอกจากสวยไปวันๆ เท่านั้น

ใจเย็นก่อนสิลูก

ไม่ค่ะ ใครจะไปเย็นลง เมื่อรู้ว่าตนเองแทบจะกลายเป็นยาจกแบบนี้ มิน่าเล่าที่ยายชามาถามหนูว่าถ้าไปอยู่บ้านเล็กๆ จะไปไหม เพราะแบบนี้ใช่ไหมล่ะ พ่อจะให้หนูเอาหน้าไปไว้ที่ไหน คนอื่นเขาจะมองหนูยังไง คนแบบหนูนี่หรือคะต้องพ่วงตำแหน่งว่าจนไปเพราะการกระทำของพ่อกรีดร้องอย่างไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น

พี่โรสคะ ลุงเขาไม่ได้ตั้งใจ

ถ้าตั้งใจล่ะ มิต้องขายลูกกินกันเลยหรือไง

คำพูดของโรสทำเอาอันนพสะอึกไปนาน ความที่ท่านรักลูกสาวคนเดียวคนนี้มาก เลยไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยแก้ตัวอะไรออกไปสักคำเดียว ดวงหน้าของคนอาวุโสเศร้าตรมจนสโรชาทนนั่งเฉยอยู่ไม่ไหว

พี่โรสนั่งลงก่อนเถอะค่ะ ค่อยๆ ฟังลุงก่อนได้ไหมคะ

โอ้ย! พี่นั่งไม่ลงหรอกชา พี่ละอายใจ พี่จะมีหน้าไปกับแมททิวได้ยังไง ถ้าเขารู้ว่าพี่ไม่มีอะไรเลย เขาจะมิดูถูกพี่แย่หรือ รู้ไหมว่าตากายร์อะไรนั่นนะเขาทำธุรกิจกับแมททิวด้วย เรื่องหนี้สินมันแพร่กันเร็วจะตาย หรือว่าแกไปรู้เห็นกับพ่อเขาด้วยล่ะชา

ใบหน้าสวยแม้จะอยู่ในอารมณ์โกรธจัดก็ยังความดูดีทุกระเบียบนิ้วทีเดียวสะบัดมามองน้องสาวนอกไส้ ด้วยอาการเตรียมอาละวาดเต็มที่

ชาเขาไม่รู้หรอกลูก พ่อกู้มาเมื่อสี่ปีก่อน ตอนนั้นธุรกิจของเราไม่สู้ดีเท่าไหร่ พ่อเลยทำสัญญาเอาเงินจากกายร์มาห้าสิบล้าน

ห้าสิบล้าน!เสียงแผดร้องไม่พอใจดังลั่นห้อง โรสแทบเต้นผ่างเมื่อทราบว่าพ่อเธอทำอะไรโง่ๆ ให้เธอต้องอับอายสังคม คนสวย หรู มั่น อย่างเธอนี่หรือต้องมาเป็นหนี้สินคนอื่นแบบนี้

พ่อทำแบบนี้ได้ยังไงคะ พ่อบ้า หนูเกลียดพ่อที่สุดเลย

ร่างระหงหมุนกายวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว จนสโรชาผุดกายขึ้นแทบไม่ทัน หญิงสาวละล้าละลังไม่รู้จะตามโรสไปหรือว่าอยู่ดูแลลุงอันนพที่นี่ดี จนเมื่อท่านโบกมือบอกให้เธอตามโรสไปนั่นแหละ หญิงสาวถึงมีสติกลับมา

ไปเถอะชาตามพี่เราไป อธิบายให้เขาเข้าใจในตัวลุงทีเถอะ

แล้วลุงละคะ

ไม่ต้องห่วงลุง ห่วงพี่สาวเราดีกว่า

สโรชาไม่รอช้าเร่งฝีเท้าน้อยๆ ตามพี่สาวออกไป เธอรู้ดีว่าบทสรุปมันจะเป็นอย่างนี้ เพราะความสวยของโรสทำให้เธอถูกตามใจมาแต่เล็กๆ ไม่ว่าเธอจะโมโห ทำผิด แค่เพียงพูดอ่อนหวานทำท่าทีออเซาะทุกคนก็ทนโกรธเธอไม่ได้นาน แล้วครั้งนี้แม้เธอจะโมโหอาละวาด ลุงอันนพก็ไม่กล้าเอ่ยปากปรามลูกสาวคนสวยของตน

แต่ถึงอย่างนั้นสโรชาก็ไม่เคยอิจฉาพี่สาวเลยสักครั้ง เธอก็ชอบความสวยความน่ารักของพี่สาวตนเช่นกัน และที่สำคัญโรสเองก็รักเธอเหมือนเธอเป็นน้องสาวแท้ๆ แม่ของเธอที่จากไปก็ยังรักโรสเลย

พี่โรสคะ ฟังก่อนสิคะ

หญิงสาวตามพี่สาวเข้ามาในห้องนอนที่ตอนนี้เสียงร้องไห้ไม่พอใจดังกระซิกอย่างน่าเห็นใจ

พี่ต้องฟังอะไรอีกล่ะ หนี้มากมายแบบนั้น แถมบ้านเราก็ไม่มีเงิน จะขายสมบัติกินแล้วแบบนี้พี่จะอยู่ยังไง คนอื่นๆ อีกเขาจะมองพี่แบบไหน

พี่ก็ไม่ต้องไปสนใจคนอื่นสิคะ ลุงเขาเป็นห่วงพี่มากนะคะ ชาก็เป็นห่วง

พี่ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกชา จะทำเป็นไม่สนใจว่าคนอื่นมานั่งสมเพชเรานะพี่ทำไม่ได้ คนอย่างโรสต้องเป็นที่หนึ่งในเรื่องดีๆ ไม่ใช่ในเรื่องฉาวเป็นหนี้เป็นสินเขาแบบนี้ พี่อาย! พี่ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

โรสร้องห่มร้องไห้เหมือนว่าใจจะขาดเสียให้ได้ สโรชาก็ได้เพียงแค่ทรุดกายลงนั่งที่พื้น วางนาบสองมือน้อยๆ อยู่บนเตียงนุ่มๆ ของพี่สาว จนเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านนั่นแหละ

นั่นเสียงรถของคุณแมททิวหรือเปล่าคะพี่โรส

ใช่นะสิ วันนี้พี่มีนัดไปงานปาร์ตี้กับเขา แต่ในสภาพนี้ พี่ไม่มีหน้าไปกับเขาได้หรอกชา เราลงไปบอกเขาหน่อยว่าพี่ไม่ไป พี่อายเกินกว่าจะแบกหน้าสวยๆ ของพี่ไปให้คนอื่นเขานินทาเอา

แต่ถ้าคุณแมททิวเขาชอบพี่โรสจริงๆ เขาต้องยอมรับพี่โรสได้เสมอ ไม่ว่าพี่โรสจะอยู่ในฐานะแบบไหนนี่คะ พี่โรสลงไปพบเขาเถอะค่ะ

สโรชาหว่านล้อมพี่สาวคนสวยที่เอาแต่โศกเศร้าอาดูร ทำเอาคนที่สะอึกสะอื้นนั้นช้อนดวงตาช้ำๆ ขึ้นมองเสียไม่ได้

พี่ทำได้ พี่ไม่ใช่แกนะยายชา ออกไปเถอะ ปล่อยพี่เอาไว้ที่นี่ก่อน พี่อารมณ์ไม่ดีไม่อยากพูดคุยอะไรกับใครที่ไหนทั้งนั้น

เสียงตวาดแว้ดๆ ของพี่สาวทำเอาสโรชาต้องถอยร่นออกมาจากห้องนอน โรสเป็นคนยึดมั่นในศักดิ์ศรีของตนเองมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว หญิงสาวคิดว่าอีกนานกว่าที่พี่สาวจะยอมรับเรื่องราวหนี้สินอันนี้ได้ คงไม่สามารถยอมรับอะไรได้ในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน

 

สโรชาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เมื่อต้องเข้าไปต้อนรับแมททิวที่ห้องรับแขกแทนพี่สาว หญิงสาวต้องควบคุมสีหน้าอย่างหนักเพื่อไม่แสดงออกมาให้เขารู้ว่าตอนนี้ครอบครัวเธอกำลังมีปัญหาและสาหัสขนาดไหน

สวัสดีค่ะคุณแมททิว

ทันทีที่แมททิวก้าวเข้ามาในห้องรับแขก แมททิวก็ผุดกายขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อให้เกียรติสาวน้อยร่างอรชร น้องสาวของโรสสาวคนที่เขากำลังติดพัน แมททิวยอมรับว่าน้องสาวของโรสนั้นมีความสวยด้อยกว่าโรสหลายขุมทีเดียว แต่เมื่อเขาไปมาหาสู่บ้านนี้สักระยะ เขาก็มองเห็นแล้วว่า โรสนั้นมีเพียงความสวยเอาแต่ใจเท่านั้น ต่างจากน้องสาวยิ่งมองยิ่งสวย กิริยาเรียบร้อย เป็นคนที่มีรู้กาลเทศะ สนทนาพาทีดีเลิศ

ผมมารับพี่สาวคุณชาออกไปงานปาร์ตี้ข้างนอกนะครับ ต้องขอโทษที่มักชวนพี่สาวคุณออกไปเที่ยวดึกๆ ดื่นๆ เสมอ

แมททิวลูบท้ายทอยอย่างเก้อเขิน ไม่รู้ทำไมเวลาอยู่ต่อหน้าแม่สาวน้อยนางนี้เขารู้สึกเหมือนเขาเป็นคนไม่ดีที่นอกกรอบนอกระเบียบอยู่เสียเรื่อยๆ

ชาทราบแล้วค่ะ คือพี่โรสมีเหตุขัดข้องเล็กน้อยไม่สามารถออกไปข้างนอกกับคุณได้อย่างแน่นอนค่ะ พี่โรสเลยส่งชามาบอกคุณแมททิวให้ไปงานเลี้ยงได้เลย ไม่ต้องรอเธอ

อ้าวแย่เลยสิครับแบบนี้ งานนี้เขาต้องเข้าเป็นคู่เสียด้วย ผมจะทำยังไงดีล่ะครับคุณชา

แมททิวเรียนรู้จากการคบหากับโรสมาสักพัก ว่าไม่สมควรถามหรือเรียกร้องหาเหตุว่าทำไมโรสต้องผิดนัดเขาด้วย เพราะว่าตัวเขาทราบดีว่าโรสนั้นค่อนข้างเอาแต่ใจไม่สนใจคนอื่นมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่เพราะบุคลิกแบบนี้เขาเลยชอบเธอ

คุณชาพอจะว่างไหมล่ะครับ วันนี้ไม่ได้ตัวพี่สาวคุณออกไป ผมก็ขอตัวคุณชาไปขัตตาทัพให้หน่อยนะครับ วันนี้ผมบอกเลขาให้พักได้ แล้วนี่งานก็ใกล้จะเริ่มแล้ว ผมมีนัดพบปะกับหุ้นสวนคนใหม่ของผมเสียด้วยสิครับ

แมททิวขอร้องสโรชาเสียจนหญิงสาวตั้งตัวไม่ทัน ไม่คิดว่าเพื่อนชายของพี่สาวจะมาขอเธอออกงานแบบนี้

เอ่อคงไม่เหมาะมั้งคะ แล้วอีกอย่างวันนี้พี่โรสอาการไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ชาอยากอยู่ดูแลน่ะคะ

ไม่ได้หรอกครับ ยกข้ออ้างอะไรก็ไม่ได้แล้วล่ะครับ คุณชานั่นแหละต้องไปช่วยผม ไปเถอะครับผมจะไปส่งที่ร้านแต่งหน้า เดี๋ยวผมจัดการเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมให้ทุกอย่างเลยนะครับ ถือว่าขอร้อง นาทีนี้ผมไม่รู้จักผู้หญิงสวยๆ น่ารักที่ไหนจะเคียงข้างเข้างานเท่าคุณชาอีกแล้ว นะครับ อย่าขัดใจผมเลย

แมททิวฉวยข้อมือเรียวของสโรชาลากแขนของเธอออกจากห้องนั่งเล่นไปยังรถยนต์ของเขา โดยไม่รอให้สโรชาได้เอ่ยปากทัดทานแต่อย่างใด อย่างน้อยเขาก็เชื่อว่าตัวเขาเองนั้นสนิทกับสโรชาพอสมควรก็ได้พบปะพูดคุยกันเวลาที่มารับโรสที่บ้านนี่ตั้งหลายครั้งหลายหนและมั่นใจว่าโรสไม่ว่าอะไรแน่ๆ ถ้าเขาเอาน้องสาวออกงานแทน ก็งานนี้มันรีบเร่งเสียแบบนี้ โรสอยากมาผิดนัดเขาทำไมกัน

แต่ชาไม่เคยออกงานนี่คะคุณแมททิว

ไปกับผมคุณชาไม่ต้องกลัวหรือกังวลอะไรทั้งนั้นนะครับ ผมขอสัญญาในฐานะว่าที่แฟนของพี่สาวคุณ ว่าผมจะดูแลคุณตลอดงานเลี้ยงนี้ เดี๋ยวยังไงเสียผมจะโทรบอกคุณโรสเองนะครับเรื่องคุณหนีออกจากบ้านคืนนี้

แมททิวเอ่ยทั้งขยิบตาให้อย่างเซ็กซี่ แม้จะบอกกันอย่างนั้นแต่ว่าสโรชาก็ไม่มั่นใจอยู่ดีนั่นแหละ แต่เธอก็จนด้วยปัญญาจะทัดทานเขาได้ เพราะถูกต้อนขึ้นมานั่งบนรถกับเขาเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวถูกพามาที่ร้านแต่งหน้าที่แมททิวรู้จัก ก่อนที่เขาจะทิ้งเธอเอาไว้ เร่งออกไปหาชุดให้ บรรดาช่างแต่งหน้าช่างทำผมก็ต่างกรูเข้ามาเนรมิตเธอให้สวยงดงามอย่างที่หญิงสาวไม่เคยคาดคิดมาก่อน ยิ่งบวกกับชุดสีขาวชั้นๆ อวดเรียวขาสวยกระจ่างของเธอด้วยแล้วยิ่งเน้นให้หญิงสาวอวบอิ่มไปทุกอณู นาทีนี้แมททิวต้องหันกลับมามองใหม่เสียแล้วว่าน้องสาวของโรสนั่นก็สวยหาตัวจับยากเช่นกัน เพราะว่าเธอนั้นช่างสวยสด อวบอิ่มดึงดูดสายตามากเลยบริเวณทรวงอวบใหญ่มโหฬารคู่งามนั่น

แน่ใจจริงๆ นะคะว่าคุณแมททิวจะให้ชาไปงานด้วย ชาไม่มั่นใจตนเองเลย

หญิงสาวรู้สึกเงอะงะอยู่ในชุดราตรีสั้นสีขาวตัวนี้ แม้ภาพในกระจกนั้นจะยืนยันกับเธอว่าตนเองนั้นสวยงดงามมากเท่าไหร่ก็ตามเถอะ

ผมไม่รู้เลยนะครับว่าผมมองผ่านเพชรงามเม็ดนี้ไปได้อย่างไร คุณสวยมากเลยครับคืนนี้รับรองว่าคงมีคนอย่างรู้แน่ๆ ว่าผมควงใครออกงานด้วย คุณทั้งสวย และอวบ…”

อวบอิ่มทุกอณูนะสิ แมททิวกลืนน้ำลายลงคอเมื่อจำต้องตัดใจ สโรชาน่ากินทั้งเนื้อทั้งตัวก็จริงแต่เขานะหลงรักความเอาแต่ใจของโรสไปเสียแล้ว และเขาเป็นพวกรักเดียวใจเดียว ยิ่งผู้หญิงร้ายๆ เขายิ่งชอบ เขาเลยชื่นชม สโรชาได้เพียงแค่ในฐานะว่าที่น้องแฟนเท่านั้นเอง

ชายหนุ่มพาสโรชาออกจากร้านแต่งตัวตรงเข้างานที่โรงแรมหรูหราที่ตั้งโดดเด่นข้างแม่น้ำเจ้าพระยา มีจุดขายตรงที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของที่นี่ ใจของสโรชาวาบไหวเมื่อรู้ว่าตนเองกำลังหวนมาที่โรงแรมนี้อีกแล้ว โรงแรมที่ความอัปยศระหว่างเธอกับกายร์ถูกสร้างขึ้น แต่หญิงสาวก็ขอภาวนาว่ามันคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิมอย่างแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 pretty-p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:16

    สงสัยจะกลับบ้านไม่ริดิ่ะค่ะ

    #5
    0
  2. #2 aranyaorchid (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:45
    นี่แหละเค้าถึงว่าไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง สวยขึ้นมาขนาดนี้อิพี่อย่ามาน้ำลานหกหยดติ๋งๆนะเว้ยเฮ้ย
    #2
    0
  3. #1 กวาง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:58

    สวยให้คนมองเยอะๆ อยากรู้จะหึงไม่หึง

    #1
    0