ศึกสิเน่หา

ตอนที่ 5 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


บทที่ 5

 

ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์ที่อันนพรอคอยการมาเยือนของกายร์ แมคแบรน ในที่สุดวันนี้เขาก็มาเยือน เพื่อทวงถามสัญญาที่ผูกมัดเรื่องยุ่งเอาไว้ในหัวอกของอันนพ

ผมอยากจะยืนยันอีกทีว่าผมต้องการให้สัญญาที่คุณทำไว้กับผมดำเนินต่อไป ไม่ใช่ว่าคุณคิดจะจับใครโยนมาให้ผมก็ทำ โดยไม่สนใจความต้องการของผมเลย

ร่างหนาเอ่ยอย่างเดือดดาลมาจากเก้าอี้ของตนเองในห้องรับแขก อารมณ์กายร์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ตั้งแต่ที่ถูกผู้หญิงแปลกหน้ากระโจนขึ้นเตียงด้วย แม้เขาเตือนตัวเองว่าไม่พอใจ ไม่ชอบใจ ที่อันนพโยนหลานสาวนอกไส้ให้เขาแทนลูกสาวที่รัก แต่ร่างกายของเขาตลอดหลายอาทิตย์มานี้มันรังแต่จะโหยหาบทรักอ่อนหวานจากสาวใจกล้าอย่างสโรชาอยู่ร่ำไป

ความทรมานที่ตามหลอกหลอนยามเมื่อหลับตาอยู่บนห้องพักของโรงแรมสุดหรูนั่น มันฉุดดึงให้เขาต้องเดินทางมาที่นี่ เพื่อตัดปัญหาเสีย บางทีการที่เขาได้ตัวโรสไปซะเขาอาจจะไม่ต้องจดจำว่าเขานั้นได้ความสาวของสโรสาแบบไหนอย่างไร แถมคนที่ถูกเขาพรากพรหมจรรย์ ก็ทำเฉยเหมือนว่าตนเองไปสะดุดตอไม้แล้วเสียตัวเข้า

คนที่ผมต้องการให้ไปเป็นแม่ของลูกคือลูกสาวคุณเท่านั้น ลูกสาวของอดีตดาราสาวคนสวย ลูกสาวไฮโซร่ำรวยอย่างคุณ ไม่ใช่ลูกติดเมียใหม่เค้นเสียงไม่พอใจออกมาจนหมดสิ้น

เดี๋ยวก่อนๆ ครับ ทางผมยังไม่เคยได้เจรจาอะไรกับคุณเลยนะครับคุณกายร์ ผมยังไม่ได้บอกว่าตนเองจะผิดสัญญา

ไม่ได้เจรจาหรือ

กายร์ครางออกมาในลำคออย่างไม่เชื่อ ดวงตาสีฟ้าเข้มจ้องมองอันนพอย่างค้นคว้า ท่าทีของอันนพไม่ได้บอกเลยว่าโกหกอยู่ แล้วมันเกิดเรื่องบ้าอะไรกับเขากัน สโรชาทำบ้าอะไรลงไป โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่อง เขาล่ะคิดว่าทุกคนบีบบังคับให้เธอกระโจนขึ้นเตียงกับเขา แต่นี่ไม่มีสักคนรู้ว่าเขานะถูกหลานสาวของที่นี่ขย้ำมาทั้งตัวแล้ว

เขาเสียท่าเด็กสาวไม่ประสานั่นได้อย่างไรกัน ทั้งที่ไม่มีใครสักคนวางแผนให้เธอเลย แต่เธอกลับเข้าไปปล้นสะดมเอาเชื้อพันธุ์เขามาหน้าซื่อแถมเดินทื่อๆ จากมาไม่เสียดายตัวสักนิดเดียว สมองแม่นั่นทำจากอะไรกัน ทำไมถึงได้บื้อ บ้าแบบนี้

สาวใช้บอกว่าคุณส่งลูกน้องมาที่บ้าน ตอนนั้นไม่มีคนอยู่ ผมเข้าใจว่าคุณจะติดต่อกลับมาอีกวันหลัง

ก่อนที่กายร์จะได้เอ่ยอะไรออกมาเพราะกำลังจมอยู่กับความสงสัย ร่างอวบอิ่มก็ประคองถ้วยกาแฟเข้ามาเสิร์ฟในห้องรับแขก ใบหน้าเรียบเฉยของเธอมันขัดใจกายร์ยิ่งนัก ดวงตาเข้มจ้องมองเธอนิ่ง มองอย่างให้เธอสำนึกเสียว่าผิดที่แล่นมาเสนอตัวให้คนที่ไม่อยากได้เธอเช่นเขา

ดี! งั้นผมก็ขอยืนยันให้แน่ชัดตรงนี้กันเลย ว่าผมต้องการตัวลูกสาวคุณไปเป็นแม่ของลูก และต้องการตัวเร็วที่สุด ถ้าคุณมีอะไรจะทักท้วงก็รีบๆ พูดมาและเสนอมา ผมจะได้กลับไปพิจารณา

คำยืนยันหนักแน่นทำเอาสโรชาต้องบังคับมือที่ประคองถ้วยกาแฟลงวางที่โต๊ะต่อหน้าของกายร์ไว้ ไม่ให้ถ้วยกาแฟหกหล่น หญิงสาวรู้ดีว่าตนเองไม่สามารถไปแทนที่พี่สาวได้ อกสาวนั้นเจ็บแปลบๆ อยู่ข้างใน ไม่กล้าแม้แต่ที่จะเงยหน้าขึ้นมองคนหล่อเข้มที่นั่งตระหง่านอย่างสง่าบนเก้าอี้เลย

ขอเวลาผมคิดอีกสักหน่อยได้ไหม ผมยอมรับจริงๆ ว่าการมาของคุณทำให้ผมตั้งตัวไม่ทัน และอีกอย่าง ผมก็ยังไม่ได้บอกลูกสาวเลยเรื่องที่ผมตกลงกับคุณเอาไว้ ยายหนูแกเป็นคนที่มั่นใจในตนเองมาก ถ้าการที่ต้องไปเป็นภรรยาของคุณเพราะว่าติดหนี้ เธอคงไม่ชอบแน่ๆ

และผมก็ไม่ชอบแน่ๆ ถ้าคุณคิดจะจ่ายหนี้ เป็นสินค้าอย่างอื่นที่ผมไม่ต้องการ

กายร์ไม่รู้เลยว่าคนที่เอาแต่ก้มหน้านิ่งถอยห่างออกไปช้าๆ อย่างสโรชานั้นคิดอะไรอยู่ ให้ตายเถอะ! เธอเป็นของเขาแต่เธอไม่ยอมสบสายตาเขาเลย เธอจะรู้ตัวไหมว่าเธอเป็นสาวบริสุทธิ์เพียงคนเดียวที่เขาเคยได้ เขากอดเธออ่อนโยนมากขนาดไหนในคืนนั้น เขาใส่ใจทุกๆ การกระทำต่อเธอ เขาถนอมเธอปานเธอเป็นเพชรเลอค่า แต่ที่ไหนได้เธอมันแค่เศษแก้วที่บาดมือเขาจนเจ็บหนักเพียงเท่านั้น

 

สโรชาบอกตนเองว่าเธอสามารถยืนอยู่บนขาตนเองได้เมื่อก้าวออกจากห้องรับแขก ทันทีที่รู้ว่าเขามาที่บ้านจิตใจเธอหวั่นหวาดไปหมด ความบาปของเธอที่ก่อขึ้น หญิงสาวคิดว่ามันจะไม่เผยออกมา กายร์ไม่ได้บอกอะไรลุงของเธอ เขาแค่มายืนยันให้ลุงของเธอทราบเท่านั้น ว่าไม่มีอะไรที่เขาจะต้องการกว่าโรสอีกแล้ว เรื่องระหว่างเขากับกายร์ แมคแบรนก็คงเป็นเพียงเรื่องในมุมอับ ความผิดพลาดครั้งใหญ่ของลูกผู้หญิงอย่างเธอเท่านั้นเอง

เธอจะเก็บเอาทุกสัมผัสที่เขาถนอมเธอในคืนนั้นไว้เป็นความทรงจำ กายสาวร้อนซ่านขึ้นมาเมื่อคิดถึงร่างหนาที่ทาบทับลงมา แทรกกายจนเป็นเนื้อเดียวกัน ทุกแรงถาโถม กลิ่นกายที่เคล้าคลุ้งหลอมรวมเป็นบทพิศวาสที่เร่าร้อน คลื่นร้อนแล่นวาบไปตลอดร่างเมื่อจำถึงบทสุดท้ายที่พากายเธอทะลึ่งสูงเกาะเกี่ยวความสุขสุดยอด

พวงแก้มสาวแดงซ่านเมื่อพยายามสลัดภาพร่างที่คร่อมทับเธอออกไปจากหัว แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะขับไล่ภาพเหล่านั้นออกไปได้เลย เพราะมันคอยแต่จะผุดขึ้นมาในยามค่ำคืน ร่างกายเธอร้อนแรง กระสับกระส่ายนอนไม่หลับ ยังรู้สึกโหยหาเขาอยู่เนืองๆ

น้ำตาใสๆ รินไหลออกมาเมื่อเตือนตัวเองอย่างหนักแน่นอีกหนว่าเธอควรลืมทุกๆ อย่างเสีย เรื่องราวระหว่างเขากับเธอไม่มีทางที่จะย้อนกลับมาอีกแล้ว มันจบลงเพียงเท่านั้น กายร์ไม่มีทางหวนมาร่ำร้องอ้อนวอนให้เธอร่วมรักด้วยอย่างเด็ดขาด คนอย่างกายร์จะไม่มีวันมาสนใจเธอ คนที่เขาต้องการมาตลอดนั่นคือโรส ทุกๆ สัมผัส ทุกๆ ความน่าปรารถนาในคืนนั้นเขาต้องการมอบมันให้พี่สาวของเธอ ไม่ใช่เธอ

หญิงสาวกลับเข้าไปที่ครัวอีกหนเพื่อจัดการลงมือเตรียมทำอาหาร เธอพึ่งเรียนจบเลยยังไม่ได้ทำงานที่ไหนจริงจัง ส่วนมากจะยุ่งอยู่กับงานที่บ้านมากกว่า การดูแลลุง พี่สาว และคอยทำอาหารก็วุ่นจนไม่มีเวลาว่างปลีกตัวออกไปข้างนอกเลย

ชาส่งแขกให้ลุงทีเถอะ

เสียงเรียกของลุงทำให้ญิงสาวกลับมาสนใจในสถานการณ์ตรงหน้าอีก จึงต้องกลับเข้าไปในห้องรับแขกอีกหนอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอลอบมองคนตัวหนาที่ยืนตระหง่านด้วยสีหน้านิ่งขรึมอย่างระแวงระวัง ก่อนจะเย็นวาบไปตลอดทั้งร่างเมื่อสบสายตาเข้มลึกที่ฉายชัดความไม่พอใจในตัวเธอออกมาจนหมดสิ้น

เชิญค่ะ

หญิงสาวผายมือเชิญให้เขาเดินออกไปด้านนอก ก่อนจะเดินไปส่งเขาที่หน้าบ้าน โดยไม่ยอมเอ่ยอะไรสักคำเดียว จนกายร์ หยุดนิ่งหันหน้ามาเผชิญกับเธอนั่นแหละ หญิงสาวถึงเงยหน้าขึ้นมองเขาเต็มตา อาการอึดอัดก็ประเดประดังเข้าหาราวกับน้ำหลาก

คุณมันขี้อิจฉา อยากได้แม้แต่ผู้ชายของพี่สาวตน

คุณ!

ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อมองจ้องตอบโต้เขาอย่างไม่เชื่อหู เธอไม่เคยทำแบบนั้นเลยสักครั้งสักหน

หรือไม่จริง! ไม่มีใครเสนอให้คุณแล่นไปทำหน้าที่อุ้มท้องลูกผม แต่คุณกลับเสนอหน้าไปเอง ไม่ละลายใจหรือไง ผมไม่ต้องการคุณ แม้หุ่นคุณมันจะอวบก็เถอะ เต้าจะใหญ่เบ้อเริ่ม เอวจะคอด แต่คุณไม่สวยอย่างพี่สาว ไม่ได้ถึงครึ่งเขาด้วยซ้ำ

สโรชาจุกเข้าไปถึงลิ้นปี่อ้าปากค้างหวอทีเดียว สองมือน้อยกำแน่นอยู่ข้างกาย ก่อนที่น้ำตาจะเอ่อออกมาอีกระลอก ได้เพียงแต่มองเขาผ่านม่านน้ำตาแห่งความเจ็บปวด เธอเอ่ยอะไรไม่ออกจริงๆ ได้แต่หมุนกายวิ่งกลับเข้าบ้าน

เจ้านายไม่พูดแรงไปหน่อยหรือครับ ถึงยังไงคุณชาเธอก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่จนดูไม่ได้

ใช่นะสิไม่ขี้ริ้วขี้เหร่ จนแกรับเขาไปนอนรอฉันที่เตียง ปิดไฟใส่บรรยากาศให้เสร็จสรรพ จำไว้ด้วยนะดีเร็คว่าคนที่มีสิทธิ์หาเมียให้ตัวฉันคือตัวฉันเอง ไม่ใช่แก

ดีเร็คก้มหน้าเปิดประตูรถให้เจ้านาย หยุดคำพูดของตนเองไว้เสีย

อย่ามาตัดสินเองว่าใครเหมาะไม่เหมาะกับฉัน

กายร์ไม่พอใจเลย ให้พระเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายช่วยเขาด้วยเถอะ อะไรในตัวยายเด็กบ้าระยำนั่นที่ปลุกความต้องการในตัวเขานักนะ ทันทีที่เจอร่างอวบๆ ทรวงอกอิ่มๆ ที่ดุนดันเสื้อธรรมดาของเธอนั่น ถึงทำให้ตัวตนของเขาร้อนจัดได้ขนาดนี้ มันกำลังเจ็บหนึบอยู่ข้างใน ดวงหน้าของเธอราบเรียบค่อนข้างจะออกไปแนวน่ารัก ไม่สวยพริ้งดึงดูดสายตาอย่างโรส แต่ว่าทำไมเขาหยุดสายตามองเธอไม่ได้เลย

สะโพกเธอเมื่ออยู่ในฝ่ามือเขามันพอเหมาะ อกเธอสวยอิ่มเมื่อเขากลืนกิน เขาชอบมากเลยล่ะ ตัวเธออวบๆ หยุ่นหยันไปทุกอณู ร่างกายของเขามันชอบเธอไปเสียหมด มีแต่หัวใจเท่านั้นที่ร้องต่อต้าน ต้องคอยทำให้เธอเจ็บแสบเข้าไว้ เธอจะได้ไม่เผยอขึ้นมาเทียบชั้นเขาอีก

 

เหล้าถูกรินลงที่แก้วของอันนพอีกครั้งและอีกครั้ง จนสโรชาทนไม่ไหวที่ต้องเอาแต่มองลุงของตนเมามาย ท่านกำลังตกอยู่ในอาการติดเหล้า เธอสังเกตว่าช่วงหลังๆ มานี่ท่านดื่มจัดจนแทบไม่เรียกหาอาการลงท้องเลยสักนิดเดียว

พอเถอะค่ะลุง อย่าดื่มอีกเลย

ไม่ดื่มได้ยังไงล่ะชา นี่เห็นไหมว่าในที่สุดเขาก็จะมาเอาตัวยายหนูไปแล้ว ลุงจะทำยังไงล่ะทีนี้ ยายหนูก็ไม่ยินยอม ซ้ำวันๆ เอาแต่ตะลอนออกไปเที่ยวไม่เว้นแต่ละวันแบบนี้ ท้ายที่สุดเราก็ต้องขายบ้านอยู่ดี

สโรชาจุกแน่นไปหมดแล้วตอนนี้ บ้านของแม่สิ่งเดียวที่พอให้เธอได้รำลึกถึงแม่บ้าง กำลังจะจากไปจริงๆ นะหรือ

ถ้าแบบนั้น ลุงขายมันไปก็ได้ค่ะ ถึงอย่างไรแม่ก็อยู่ในใจของชาอยู่แล้ว แต่…”

มันมีเรื่องที่กวนใจทั้งสองอยู่เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น คือเรื่องของโรส เพราะทั้งสองยังไม่ได้เอ่ยปากบอกเรื่องนี้กับโรสเลยนั่นสิ

ต้องบอกยายหนูใช่ไหมล่ะชา

ค่ะ ชาไม่กล้าบอกพี่โรส เลยได้เพียงแต่ถามอ้อมๆ เท่านั้น แต่ก็อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ว่าพี่โรสก็คงไม่มีทางยอม งานนี้ลุงคงต้องบอกพี่โรสเองนะคะชาไม่สามารถช่วยในจุดนี้ได้ แต่ชาขอร้องอย่าบอกเรื่องที่คุณกายร์อยากให้พี่โรสไปอุ้มท้องลูกของเขาก็พอ เพราะพี่โรสจะไม่มีทางยอมแน่ๆหญิงสาวเสนอแก่ลุง นัยน์ตานั้นดูเจ็บปวดจนปิดไม่มิด แต่อันนพคงไม่มีเวลาได้สนใจอะไรเท่าไหร่ เพราะฤทธิ์เหล้ามันดึงสติไปเสียเกือบครึ่ง

แล้วถ้าเกิดว่าเราไม่มีทางเลือกต้องให้พี่โรสไปกับคุณกายร์จริงๆ เราคงพอจะเจรจากับคุณกายร์ให้เขาเข้าหาพี่โรสอย่างคนปกติ จีบกัน เดทกัน ทดลองพูดคุยทำความรู้จักกันก่อน ถึงอย่างไรคุณกายร์เขาก็เป็นหนุ่มหล่อ พี่โรสก็เป็นสาวสวย ซ้ำทั้งสองยังไม่มีพันธะอะไร คงสปาร์คกันได้ไม่ยาก

แล้วที่หนูไปถามเขามานะเขาติดอะไรอยู่ถึงไม่ยอมตากายร์นี่นะชา

สโรชาหยิบขวดเหล้าลงในถังขยะเมื่อชวนอันนพคุยก่อนจะวางถาดใส่อาหารลงที่โต๊ะแทน อาการมือสั่นที่เธอเคยสังเกตเห็นนั่นคงเพราะท่านติดเหล้าอย่างแน่นอน แต่เธอจะบอกจะเตือนท่านอย่างไรดีล่ะ เธอไม่กล้าหรอก ได้แต่เฝ้าควบคุมดูแลไม่ให้ท่านดื่มหนักและลดปริมาณลงเรื่อยๆ และดูให้ท่านทานอาหารให้ครบทุกมื้อเพียงเท่านั้น

พี่โรสเขาว่าคุณกายร์ไม่เคยติดต่อกลับมา ไม่เคยพูดคุยกันมาก่อน แต่ท่าทางเท่าที่ชาดู พี่โรสก็คงพอจะมีเยื่อใยกับคุณกายร์เขาอยู่นะคะ

ใบหน้าน้อยๆ ก้มลงต่ำเมื่อเอ่ยเล่าเรื่องของโรสกับกายร์ มันจะเจ็บช้ำมากขนาดไหนที่ต้องคอยหาวิธีให้คนที่เธอรักได้ครองคู่กับพี่สาว มือน้อยๆ ที่คอยเก็บข้าวของรกรุงรังในห้องทำงานของลุงนั้นก็เร่งรีบหยิบจัดเกรงว่าลุงจะมองเห็นว่าเธอนะสั่นเทาขนาดไหนเมื่อต้องเอ่ยถึงกายร์และทำเหมือนว่าตนเองเห็นสมควรที่กายร์กับโรสจะได้เป็นคู่กัน

ถ้าคุณกายร์เขาลองมาจีบและตีสนิทเหมือนผู้ชายคนอื่น บางทีพี่โรสเขาอาจจะยอมก็ได้ค่ะ

ยังไงเสีย ลุงก็คงต้องบอกยายโรสก่อนว่าเราเป็นหนี้กายร์อยู่ ต้องขายบ้านหลังนี้และที่ทรัพย์สินอีกหลายๆ ที่เพื่อเอามาทดแทนหนี้สินของเขา

แล้วหนี้ที่เราเป็นอยู่นี่มีจำนวนเท่าไหร่หรือคะลุง

อันนพลูบหน้าตัวเองอีกหน ใบหน้าของท่านยิ่งมีรอยย่นมากขึ้นเท่านั้น

ตอนที่ลุงเอาเงินมา ลุงตั้งใจเอามาทำทุนกับบริษัทรถยนต์ แต่เศรษฐกิจมันไม่ดีจริงๆ ชา เงินกว่าห้าสิบล้านก็เลยลอยหายไปต่อหน้า

หญิงสาวตกใจแทบช็อกกับจำนวนเงินมากมายเหล่านั้น ลำพังขายที่ขายบ้าน ขายทรัพย์สินทั้งหมดเบ็ดเสร็จแล้วยังแทบจะไม่ครบเงินที่จะใช้หนี้เลย

ลุงไม่ได้ตั้งใจก่อหนี้มากมายแบบนี้จริงๆ นะชา ลุงคิดด้วยซ้ำว่าธุรกิจเราต้องเดินไปด้วยดี แต่ที่ไหนได้ล่ะ บริษัทที่มาร่วมหุ้นด้วยก็เกิดเจ๊งซะงั้น ลุงเลยต้องมาแบกรับภาระหนี้สินมากมายนี่

แบบนี้จะพอหรือคะลุงเงินตั้งมากขนาดนั้น

ไม่พอก็คงต้องพอ

สโรชารู้แล้วว่าความต้องการของกายร์ ต่อโรสพี่สาวของเธอนั้นมากมายขนาดไหน เขาถึงเป็นพ่อบุญทุ่มได้มากมายเสียขนาดนี้ เงินไม่ใช่น้อยๆ ที่เขายินยอมจ่ายราคาเพื่อรอให้พี่สาวของเธอไปเป็นภรรยาเป็นแม่ของลูก

ถ้าพี่เรากลับมา เราช่วยเชิญเขามาที่ห้องทำงานด้วยนะชา ยายหนูต้องรับรู้เรื่องราวทุกอย่าง ก่อนที่ลุงจะได้ตกลงอะไรกับกายร์เขาอย่างจริงจังกว่านี้ ท่าทีของเขาวันนี้ก็บอกแล้วว่าเขาไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ที่ลุงล่าช้า ไม่สนใจว่าเขาจะเดินทางมาหา แค่ลุงเพียงคิดว่าจะหาคนมาอุ้มท้องแทนเขายังรู้ตื้นลึกหนาบางเลย เขาช่างร้ายจริงๆ

สโรชาสะอึกอีกหน หายใจไม่ค่อยทั่วท้องเลย เมื่อลุงเอ่ยถึงสาเหตุการมาในวันนี้ของกายร์ เขาคงไม่พอใจอย่างแน่นอนที่เธอแล่นไปหาเขา มือเรียวสั่นจนแทบควบคุมไม่อยู่ หญิงสาวจำต้องรีบเก็บของรกๆ นั่นออกไปจากหน้า เวลาต่อจากนี้ หญิงสาวควรสังวรเอาไว้ว่าครอบครัวของเธอไม่สามารถไปต่อกรอะไรกับกายร์ แมคแบรนได้ นอกจากจะให้พี่โรสไปเป็นแม่ของลูก อย่างที่เขาปรารถนา

ในตอนนั้นสโรชาก็อดแตะลงที่หน้าท้องราบเรียบของตนเองไม่ได้ ถ้าเธอเกิดท้องล่ะ เขาจะทำอย่างไร เขาจะไยดี เขาจะยินยอมให้เธอทำหน้าที่แทนพี่โรสหรือไม่ หรือเขาจะไม่สนใจไยดีอย่างที่เขาประกาศใส่หน้าเธอตอนนั้น ความเหงาก่อเกิดในหัวใจของเหญิงสาวขึ้นมาในบัดดล เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนดีล่ะ เมื่อเขาต้องก้าวเข้ามาในชีวิตเธอในฐานะพี่เขย พี่เขยที่น้องเมียเคยกระโจนขึ้นเตียงเสนอตัวอย่างหน้าไม่อายมาแล้ว ซ้ำเขาก็บอกปัดอย่างไม่อนาทรเลยสักนิดเดียว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น