ศึกสิเน่หา

ตอนที่ 3 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


บทที่ 3

 

บนรถเก๋งคันหรูที่กำลังพาสโรชาตรงกลับบ้าน หญิงสาวก็ได้แต่นั่งคิดถึงเรื่องราวยุ่งๆ ที่พึ่งรับรู้เมื่อสี่วันก่อน เรื่องราวที่มีผลผลักดันเธอให้ต้องกระโจนขึ้นเตียงของกายร์ ในตอนนั้นลุงอันนพหรือพ่อเลี้ยงที่เธอเคารพรัก ท่านเรียกเธอเข้าไปพบในห้องทำงานด้วยสีหน้าท่าทางที่เต็มไปด้วยความกังวล ใบหน้าของท่านมีรอยย่นนิดๆ ดวงตาก็หม่นเศร้า ผมเผ้ากระเซิงเหมือนคนที่มีอะไรค้างคาในใจ หญิงสาวก้าวเดินเข้าไปทิ้งกายลงนั่งที่หน้าโต๊ะทำงานของลุงและเพ่งมองหน้าท่านอย่างสงสัยและใคร่เป็นห่วง

ลุงจะบ้าตายแล้วชา ทำไมไอ้นั่นมันต้องหวนกลับมาตอนนี้ด้วย มันทิ้งเงินให้เราแล้วก็หายไปเป็นปีๆ พอคิดจะกลับมาก็ย้อนกลับมาเสียเฉยๆ มันไม่ได้ติดต่อมาเลยตลอดหลายปีนี้ ลุงคิดว่ามันตายไปแล้วด้วยซ้ำ ไอ้บ้านรกนี่ก็กลับมาได้เวลาพอดีสิน่า

หญิงสาวนั่งสำรวมอยู่ที่เก้าอี้ของตน ไม่เข้าใจในอาการกระวนกระวายใจของลุงเลย เธอเห็นอันนพดึงลิ้นชักใต้โต๊ะทำงานออกหยิบเอกสารมายื่นส่งให้ดู พลางชี้นิ้วจิ้มลงไปบนกระดาษ เร่งเร้าให้อ่านมันแทนคำพูดที่จะอธิบายความกังวลทั้งหลายในอกท่าน

นี่ดูสิ นี่มันสัญญาที่ลุงเคยทำไว้เมื่อก่อน มันต้องการให้ส่งตัวยายโรสให้

พี่โรสหรือคะลุง เรื่องอะไรกันคะ

อาการวิตกจริตของลุงกับเรื่องที่เกี่ยวพันกับโรสทำให้สโรชาหยิบเอกสารตรงหน้าขึ้นมาอ่าน มันเป็นเอกสารตกลงซื้อขาย โรส พี่สาวคนสวยลูกสาวของลุงอันนพ กับ กายร์ แมคแบรน เป้าหมายของเขาเพียงเพื่อต้องการเธอหวังให้เธออุ้มท้องมีทายาทของตระกูลแมคแบรนให้เร็วๆ

ดวงตากลมที่มองจ้องอยู่ที่กระดาษตรงหน้าก่อนจะเบิกโตขึ้น เมื่อไล่อ่านรายละเอียดยิบย่อยในสัญญานั้น ร่างบางถึงกับชะงักนิ่งเมื่อทราบใจความสำคัญทั้งหลาย ดวงหน้าน้อยๆ เงยหน้าขึ้นมองลุงอันนพคนที่พยักหน้ารับท่าทีตกใจของเธอโดยที่เธอยังไม่ทันเอ่ยออกมาเลย

อย่ามองลุงอย่างนั้นเลยชา ตอนนั้นบ้านเราไม่มีเงิน ลุงเลยทำแบบนี้ แต่ไอ้บ้านั่นมันก็หายหัวไปเลย ลุงนึกว่าจะพูดกันเล่นๆ ลุงคิดว่าจะเอาเงินมาต่อทุนสักหน่อยแล้วเอาไปคืนให้ที่หลัง แต่ก็อย่างที่เราเห็นนี่แหละ ว่าเราขาดทุนหลายอย่างจนแทบหมดแล้ว ยิ่งแม่ของหนูจากลุงไป ลุงก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรอีก ไม่มีกำลังใจเลยให้ ตายเถอะชาลุงทำพลาดไปหมดแล้ว

อันนพรักแม่ของเธอที่จากไปมาก การจากไปของแม่เธอทำให้อันนพเก็บตัว เศร้าซึมจนตอนนี้ ความรักของอันนพต่อแม่ทำให้สโรชาเคารพในตัวผู้ชายคนนี้มาก

กายร์ แมคแบรนคนที่เคย…”

ใช่ คนที่มาบ้านเราเมื่อก่อนนั่นแหละ ที่ว่าจะมาลงหุ้นกับลุง

คำพูดนั้นทำให้หญิงสาวชะงักงันด้วยอาการตกใจอยู่หลายนาที หัวใจเธอเต้นแรงอย่างไม่น่าเชื่อ จนคนเป็นลุงจับสังเกตท่าทีนั้นได้ แต่ท่านไม่ได้เอ่ยถามอะไร ถึงถามหญิงสาวก็ไม่แน่ใจว่าตนเองจะตอบว่าอย่างไรกันแน่ เธอจะตอบท่านได้อย่างไรล่ะ ว่ากายร์คนที่เธอแอบหลงปลื้มรอคอยเขา เมื่อเขากลับมา เขากลับลบล้างความรู้สึกดีๆ ในหัวใจเธอไปจนหมดสิ้น

ตอนนั้นยายหนูก็หลงใหลเขามาก ลุงเข้าใจว่าทั้งสองเขารักกันดี ก็เลยตกลงทำสัญญาเอาเงินมา แต่ว่ากายร์ แมคแบรนก็ไม่ได้มาขอตบแต่งกับยายหนู จนตอนนี้มันกลับโผล่หน้ามา ชาจะให้ลุงทำยังไงดี เงินมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ ถ้าเราจะจ่ายเขา เราคงต้องขายทุกอย่างทั้งหมด แม้แต่บ้านของแม่หนูที่เราอยู่กัน ก็ต้องขาย

ขายหรือคะลุง

สโรชาเอ่ยเสียงสั่นอย่างไม่เข้าใจ พยายามหยุดอาการตื่นตกใจของตนลงบ้าง และนั่งสำรวมอยู่กับที่ ลุงกับเธอจะสนิทกันมากกว่า เพราะว่ามักจะมานั่งปรึกษาหารือกันที่ในห้องทำงานนี่บ่อยๆ ต่างจากโรส ลูกสาวคนสวยของอันนพที่ไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้านเท่าไร

เฮ้อ! ลุงก็ไม่ยากทำอย่างนี้หรอกนะชา แต่ก็อย่างที่เห็นพี่สาวเราตอนนี้ เขากำลังมีความรัก ลุงไม่อยาก…”

เป็นที่รู้กันดีว่าทำไมลุงอันนพไม่กล้าบอกโรส ทั้งที่เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ดวงตาว้าวุ่นของลุงแลดูสับสนหนักขึ้นเท่านั้น เมื่อพยายามหาหนทางแก้ไขสิ่งผิดที่ตนก่อให้ลุลวงไปด้วยดี

ลุงคงไม่คิดขายสมบัติเก่าทั้งหมดรวมทั้งบ้านของแม่ชาจริงๆ หรอกนะคะ ชาไม่อยากให้บ้านของแม่ถูกขาย แม่รักที่นี่มาก

ความหนักใจปรากฏขึ้นมาอีกครั้งบนดวงหน้าว้าวุ่นของลุงอันนพ มือที่วุ่นวายอยู่กับลิ้นชักโต๊ะทำงาน เริ่มดึงเอาเหล้าในขวดเล็กที่ซุกซ่อนอยู่ออกมาเปิดฝายกขวดขึ้นกระดก ค่อยลดอาการมือไม้สั่นลงบ้าง ช่วงหลังมานี่สโรชาเห็นว่าลุงของเธอติดเหล้าอย่างหนักจนผิดสังเกตเลยทีเดียว เรื่องเครียดที่ท่านแบกรับอยู่คงเป็นเรื่องนี้แน่ๆ

ชา ลุงไม่อยากทำจริงๆ แต่ให้ลุงไปบอกพี่สาวเรา กับให้ลุงขายของหมดทั้งบ้านลุงทำเรื่องอย่างหลังดีกว่า

พี่โรสก็คงไม่ชอบอีกนั่นแหละค่ะ พี่โรสเขาชอบอะไรที่ฟู่ฟ่า

โรสเป็นคนสวยเธอเลยชอบอะไรที่มันสวยงาม มีราคา มีระดับ ผิดกับสโรชาลิบลับ สโรชาแม้จะดูเหมือนเด็กสาวไม่รู้จักโต แต่เธอกลับชอบพูดคุยอะไรที่แก่เกินตัว สนใจเรื่องที่ผู้ใหญ่สนใจ จึงคุยถูกคอกันกับอันนพ

มันไม่มีทางเลือกเลยนะหนูชา พี่โรสของเรานะเขาชอบคุยกับเรามากกว่าลุงซะอีก เขารักน้องของเขา หนูลองคุยกับเขาได้ไหมล่ะ ตกลงกันแบบไหน ลุงก็จะยอมรับ ไอ้เรื่องบ้าๆ นี่เพราะลุงเองที่ผิด ถ้าหนูไม่อยากให้ขายบ้าน หรือว่าโรสเขาไม่อยากรับผิดชอบในสัญญานั่นลุงก็ไม่ว่า

เดี๋ยวชาจะลองคุยกับพี่โรสดูนะคะ

ใบหน้าสวยดูเศร้าลงเล็กน้อย โรสเป็นคนที่ไม่ค่อยอยากรับผิดชอบอะไรมาก เธอสนใจเพียงเรื่องสวยๆ งามๆ เรื่องการหาสามีรวย หรือว่าแฟนหนุ่มที่ฮอตฮิตติดระดับ แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาสักที บางทีอาจจะคุยตกลงกันได้ แต่ใจของสโรชาไม่อยากให้เรื่องมันตกลงกันได้เลยสิน่า เพราะนั่นเท่ากับว่าต่อจากนี้ โรสก็ต้องแต่งงานเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายของกายร์ แมคแบรน ผู้ชายที่เธอรัก

ขอบใจมากนะชา ลุงฝากด้วยนะ ลุงไม่อยากให้หนูโรสเกลียดขี้หน้าลุงเลย แค่ที่เขาไม่มีแม่มาแต่เล็กๆ นี่ลุงก็รู้สึกผิดมากแล้ว

อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ เดี๋ยวชาจะลองพูดกับพี่โรสเขาดู แล้วได้ความยังไงจะมาบอกลุงนะคะ ถ้า…”

หญิงสาวหลุบสายตาลงมองที่มือของตัวเองอย่างไม่มั่นใจที่จะเอ่ยออกมา รู้สึกเหมือนว่าลิ้นนั้นแข็งจนชาไปหมดเกินกว่าที่จะเอ่ยออกมาได้ แต่ก็ได้แต่กล้ำกลืนมันลงคอ

ถ้าพี่เขายังรักชอบ กายร์ แมคแบรนคนนั้นอยู่ บางบางทีเรื่องมันอาจจะง่ายขึ้น ไม่เป็นอย่างที่ลุงกังวลอยู่ก็ได้นะค่ะ

ลุงก็หวังอย่างนั้นแหละ ไม่งั้นก็คงต้องหาใครสักคนมาทำหน้าที่นี้แทน เพียงเท่านั้นแหละ ใครสักคนที่จะยอมไปเป็นแม่อุ้มบุญให้มหาเศรษฐีคนนั้นแทนยายหนูโรส เพราะถึงอย่างไรกายร์ แมคแบรน เขาก็ไม่บอกว่ารักยายหนู เขาต้องการเพียงผู้หญิงที่สามารถอุ้มท้องลูกให้เขาได้เท่านั้น แล้วคนที่ร้องหาแต่ความรักอย่างยายหนูนะ คงได้ค้านหัวชนฝาเลยล่ะ ถ้าต้องไปเป็นเมียกายร์ แมคแบนโดยที่เขาไม่รัก

สโรชานั่งสงบไม่รู้จะเสนออะไรดีกว่านั้น เธอไม่กล้าเอ่ย ยอมรับว่าตนเองตกใจแทบช็อกเมื่อรู้ว่ากายร์ แมคแบรน ต้องการพี่สาวของเธอ โรสเป็นที่ปรารถนาเสมอสำหรับทุกคน แม้เธอจะบอกตนเองว่าให้ยอมรับในความจริง ว่าอย่าไปเทียบชั้นกับพี่สาว แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ เมื่อรักแรกของเธอพังลงอย่างไม่เป็นท่าแบบนี้

ลุงรู้นะชา ว่าหนูนะชอบกายร์ แมคแบรน

เสียงทุ้มของลุงทำเอาใบหน้าน้อยแหงนเงยขึ้นมองท่านแทบจะทันที

ถ้าเขายินยอมเปลี่ยนตัวจากยายโรสมาเป็นหนูก็คงดี ลุงจะรีบยกหนูให้เขาเลย ลุงรู้ว่าหนูนะชอบเขา ทำไมลุงจะไม่รู้ล่ะ เวลาเขามาบ้านเราทีไร เราต้องเป็นคนเอาน้ำเข้ามาเสิร์ฟตลอด

ลุงอย่าพูดอย่างนี้สิคะ ทำเหมือนยัดเยียดหนูให้กายร์แทนพี่โรส ใครเขาก็ต้องชอบพี่โรสกันทั้งนั้นแหละค่ะ พี่เธอสวย ร่าเริงรู้จักพูดคุย มีชีวิตชีวาไม่เหมือนหนู

หญิงสาวจิกปลายนิ้วลงกับฝ่ามือเมื่อมองจ้องสายตาของคนสูงอายุอย่างอันนพ ท่านมองออกแม้เธอจะไม่แสดงอาการอะไรให้เห็นเลยก็ตาม

ยายโรสนั่นเขาสวย แต่ความสวยมันไม่ทนเหมือนความน่ารักความสุขุมอย่างหนูหรอกนะชา ความสวยมองนานๆ ไปก็จืด ยายโรสวันๆ เอาแต่วางตัวเป็นนางเอกหนังวางท่วงท่าเหมือนราชินี ผู้ชายเราลองอยู่ใกล้แบบนั้นก็คงเบื่อไม่มีรสชาติ ไม่เหมือนหนูนะชา หนูเป็นคนฉลาด เป็นคู่คิดที่ดีได้ หนูน่ารักอ่อนหวาน

ชมหนูก็เท่านั้นแหละค่ะ ไม่ทำอะไรให้เปลี่ยนแปลงไปได้หรอกค่ะลุง คนที่กายร์ แมคแบรนต้องการก็ยังเป็นพี่โรสอยู่ดี

อันนพถอนหายใจแรงๆ ท่านยกเหล้าขึ้นกระดกอีกหนก่อนจะปิดฝายัดมันลงที่ลิ้นชักตามเดิม มองดวงหน้าสวยหวานของสโรชาอย่างพิถีพิถันอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา ยิ้มตรงมุมปากกับปัญหาที่แก้ไม่ตกของตนเองและครอบครัว

ก็กายร์ แมคแบรนมันตาไม่มีแววนะสิที่ไม่เลือกหนู เฮ้อ! ถ้ามีคนมาเสนอตัวอุ้มท้องแทนยายโรสได้ก็คงดีสิ บ้านเราคงไม่วุ่นวาย ยังไงลุงก็ฝากความหวังเอาไว้กับหนูด้วยนะชา คุยกับพี่เขาให้หน่อยเถอะ

สโรชาไม่มีเวลาคุยกับโรสเลยเมื่อดีเร็คบอดี้การ์ดของกายร์มารับตัวพี่โรสที่บ้านเพื่อไปหากายร์ที่โรงแรม เขาต้องการพบตัวว่าที่ภรรยา หญิงสาวเลยจำต้องตัดสินใจมาหากายร์ ยิ่งรับรู้จากดีเร็คว่ากายร์ต้องการอะไรกับการมาเจอครั้งนี้หญิงสาวก็เลยยินยอมกระโจนขึ้นเตียงของเขาเสีย วาดหวังอย่างโง่เง่าว่าจะแก้ไขเรื่องราวของครอบครัวได้

แต่ที่ไหนได้กายร์ไม่ได้ต้องการเธอเลย เขาไม่สนใจเธอ เขาไม่สนใจด้วยว่าเธอจะเป็นภรรยาของเขาตามพฤตินัยแล้ว ภรรยาที่กล้าเผด็จศึกเขาก่อนที่จะได้แนะนำตัวเสียอีก เขาจะเกลียด จะโกรธ จะไม่พอใจก็สมควรแล้ว ความคิดว้าวุ่นของเธอยุติลงเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ทุกคนในบ้านไม่รู้ว่าเธอไปกับบอดี้การ์ดของกายร์มา ตัวโรสนั้นออกไปข้างนอกกับแฟนหนุ่มส่วนลุงก็ออกไปทำธุระข้างนอกในตนที่คนของกายร์มาที่บ้าน สโรชาสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะก้าวลงจากรถ ไม่ยอมเอ่ยอะไรกับดีเร็คสักคำเดียวทั้งที่บอดี้การ์ดของกายร์ตั้งท่าจะเอ่ยปลอบเธอหลายหนก็ตาม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น