ศึกสิเน่หา

ตอนที่ 2 : บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


บทที่ 2

 

คุณเป็นใคร!เสียงคำรามดุจสัตว์ป่าดังกราดเกรี้ยวออกมา ทั้งดวงตาสีฟ้าเข้มก็เบิกโตเมื่อจ้องมองผู้หญิงปริศนาที่เขาพึ่งผละห่างออกมาหยกๆ

มันคือเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย นี่แกกำลังพอใจกับผู้หญิงแปลกหน้ามิหนำซ้ำยังภูมิใจในความสาว ความสวย และรูปร่างของเธออีก ห่าสิ! ไม่มีทางเด็ดขาด ทั้งหมดนั่นเพราะเราคิดว่าเธอคือโรสไม่ใช่เพราะสรีระและลีลารักเงอะงะของเธอนั่นอย่างแน่นอนกายร์สบถด่าในอกของตนเองอย่างว้าวุ่น อดชำเลืองมองเอวบาง ทรวงอวบ ผิวขาวผ่องพรรณของเธออย่างไม่อาจละสายตาได้ ซึ่งทุกอย่างก็ยืนยันอย่างชัดแจ้งแล้วว่าเธอไม่ใช่โรส เมื่อคิดได้ดังนั้นอารมณ์รักและความอ่อนหวานที่เขาพึ่งได้รับ มันก็พังทลายลงอย่างสิ้นซาก บุหรี่ที่จุดอยู่ก็ถูกขยำยู่ลงในอุ้งมือใหญ่ดับไฟและควันที่พวยพุ่งลงอย่างชะงัด

เอ่อ…”

คนที่ถูกถามหน้าเสียจนกลายเป็นซีดเผือดขึ้นมาทันทีเมื่อเจออารมณ์ดุเดือดของกายร์จังใหญ่ หญิงสาวขยับกายที่อ่อนเปลี้ยขึ้นจากเตียงกว้างด้วยอิริยาบถที่ดูเชื่องช้า เพราะทุกแรงขยับไหวบนกายมันก็รังแต่ปลุกเร้าความเจ็บแปลบและร่องรอยซ่านเสียวในมุมอับขึ้นมา ตอกย้ำให้หญิงสาวรับรู้ว่าตนพึ่งมีประสบการณ์เซ็กส์ครั้งแรกมาหยกๆ จนตอนนี้ร่างก็ยังคงสั่นเท่าอย่างไม่อาจระงับได้ จำต้องเตือนตัวเองให้จดจำถึงสีหน้าท่าทางของลุงเมื่อเรียกเธอเข้าไปคุยที่ห้องทำงาน ท่านได้เอ่ยถึงปัญหาที่มาจาก กายร์ แมคแบรนคนนี้ ดังนั้นเธอจำต้องมีสติและอย่าได้หวาดหวั่นต่อเขาเด็ดขาด

คะคุณคุณจำดิฉันไม่ได้หรือคะเอ่ยเสียงเบาหวือเสียจนกายร์อยากจะกระชากคอหอยแม่สาวนี่ออกมาเสียจริง ถ้าเขารู้ว่าเธอเป็นใครจะถามหาสวรรค์วิมานอะไรกันเล่า โง่หรืออย่างไรกันนะถึงต้องมาร้องถามแบบนี้ แต่เมื่อคิดไปอีกที เธอก็คงไม่โง่เท่าไหร่หรอกเพราะสามารถเข้ามาหลอกเอาเชื้อพันธุ์จากมหาเศรษฐีแมคแบรนไปได้อย่างหน้าด้านๆ

นัยน์ตาขยะแขยงกวาดมองเรือนร่างบาง ที่เด่นหรา เปล่าเปลือย ยิ่งเห็นชัดตรงที่เขาพึ่งระบายอารมณ์รักไปหยกๆ เลือดหนุ่มร้อนก็พลันเดือดดาลขึ้นเป็นเท่าตัว เกิดมาไม่เคยมีคนมาล้วงคองูเห่าอย่างเขาเลยสักครั้ง คราวนี้แม่สาวน้อยนี่คิดวางแผนมาล้วงลูกๆ เขาไปกับท้องราบเรียบขาวนวลของเจ้าหล่อน

ผมไม่เคยรู้จักคุณต่อให้ถามอีกกี่หนก็ไม่รู้จัก แล้วเมียผมอยู่ที่ไหน เมียที่ควรเข้าหอทำหน้าที่แม่พันธุ์ให้ผมในคืนนี้เธออยู่ที่ไหน! ส่วนตัวคุณน่ะนะ ช่วยไสๆ หัวออกไปจากห้องนี้ ก่อนที่ผมจะอดใจไม่ไหวฆ่าคุณทิ้งเสียก่อน

กายร์สะบัดตัวไปคว้าเสื้อคลุมมาสวมใส่ปกคลุมเรือนร่างอย่างหงุดหงิด เพียงเห็นร่างขาวๆ ใสๆ ก็แทบอดใจไม่ไหวอย่างที่ลั่นวาจาไปนั่นแหละ แต่ไม่มีเจตจำนงฆ่าเธอทิ้งหรอก ความประสงค์เดียวของเขาคือบุกปล้ำเธอซ้ำแล้วซ้ำอีกต่างหาก

ใบหน้าบึ้งๆ สะบัดมามองดวงหน้าซีดเผือดไร้ซึ่งสีเลือดของคนที่เอาแต่นิ่งเงียบไม่สะทกสะท้านในความผิดเลย พวงผมยาวสลวยบัดนี้ยุ่งเหยิงเพราะว่าผ่านศึกหนักมาจากเขา แต่กระนั้นเมื่อรวมกับพวงปากแดงระเรื่อนั่นมันกลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ถึงมีเสน่ห์ดึงดูดขนาดไหนกายร์ก็พูดได้เต็มปากเต็มคำเลย ว่าเธอเป็นผู้หญิงแปลกหน้าสำหรับเขา ก่อนคำรามออกมาอีกระลอก

เมียผมไปไหนแม่ตัวดี แล้วคุณมาทำบ้าอะไรที่นี่กล่าวจบก็ตรงเข้ามาหิ้วปีกคนตัวเล็กขึ้นจากเตียงอย่างไม่ปรานีปราศรัย ดวงตาเขาเรืองรองไปด้วยความโกรธสุดขั้วหัวใจ

คุณวางแผนมาเพื่อหวังตั้งท้องลูกของผม ต้องการแบล็กเมล์ผม ต้องการเงินใช่ไหม!

เขย่าร่างสาวแรงๆ จนหัวคลอน กระชากเสียงถามออกไปอย่างเดือดดาล เขาไม่เคยปล่อยกายและใจไปกับใครเพราะยังไม่อยากมีลูกโดยไม่วางแผน แต่กับสาวคนนี้เขาคิดว่าเธอคือเมียที่เขาซื้อมาด้วยเงิน คนที่เขาวาดฝันแล้วว่าลูกออกมาคงเหมาะสมที่สุด

คุณกายร์ค่ะ ดิฉันสโรชาน้องสาวพี่โรสไงคะเอ่ยแนะนำตัวเสียงเบา แต่เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะจดจำเธอได้สักนิดเดียว ไม่มีสักเศษเสี้ยวในสมองเขาที่จะจดจำเด็กสาวในอดีตคนนี้ได้เลย

ตอนนี้กายร์กำลังสงสัยอยู่ว่ามันเกิดห่าเหวอะไรกัน นึกว่าได้เข้าหอรอรักกับเมียที่เขาอยากได้เสียอีก แต่ที่ไหนได้เล่า นี่เขานอนกับใครที่ไหนกันเนี่ย แถมได้ความสาวมาแบบอิ่มหนำใจเสียอีกสิ

ผมต้องบอกคุณอีกไหมว่าผมไม่รู้จักคุณ โรสไปไหน และถ้าคุณเป็นน้องสาวของโรสจริง ก็ต้องรู้จักผมสิ รู้ว่าผมต้องการใครที่นี่ซึ่งไม่ใช่คุณ และไม่มีทางใช่คุณ

ตอกย้ำออกมาอย่างคนเดือดดาล ทั้งหรี่ตาลงต่ำกวาดมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างหยามเหยียด

และอย่าบอกนะ ว่าคุณคิดจะเทียบชั้นโรสเขา หัดส่องกระจกดูสารรูปตัวเองเสียบ้างเถอะ ว่าคุณกับโรสมันต่างกันราวฟ้ากับเหวอย่าคิดเผยอตัวเลย

กายร์ออกแรงเหวี่ยงร่างบางจนถลาไถลไปจนชนพนักเตียง ก่อนจะหมุนกายก้าวยาวๆ ออกไปหาบอดี้การ์ดตัวดีที่เขาบอกให้ไปรับโรสมาที่นี่ที่โรงแรมนี้ แต่ทำไมเขาได้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ เขาไม่รู้จักเธอ เธอสวมรอยมาเป็นโรสที่นี่ทำห่าอะไร

ความเดือดดาลนั่นไม่ได้ทำให้สโรชาร้องไห้ออกมาเลยสักนิดเดียว แม้จะน้อยใจและเสียใจอยู่เต็มอก เธอได้เพียงเก็บซ่อนน้ำตาเอาไว้ข้างในได้อย่างดีเยี่ยม ไม่มีน้ำตาสักหยาดที่จะรินหลั่งออกมา แม้จะตกใจที่เขานั้นตวาดใส่เหมือนคนบ้าก็ตามเถอะ หญิงสาวเข้าใจสถานการณ์ดีว่ามันจะเป็นอย่างไรเมื่อกายร์รู้ว่าเขาจะไม่มีทางได้พี่โรสไปเป็นภรรยาอย่างที่ต้องการมาตลอด และใครก็ตามที่เจอหน้าพี่โรสคนสวยของเธอก็ไม่มีทางที่จะหันมาชอบสาวหน้าตาจืดชืดธรรมดาอย่างเธอได้อย่างแน่นอน

หญิงสาวขยับกายขึ้นจากเตียงคว้าเสื้อคลุมขึ้นมาสวมลวกๆ ประจวบเหมาะกับประตูห้องนอนถูกเปิดเข้ามา ดีเร็คบอดี้การ์ดคู่ใจคนที่ไปรับเธอมากจากบ้านก็เดินเข้ามา กายร์ตั้งใจเดินทางมารับว่าที่ภรรยาสาวสวยที่เขามาทาบทามเอาไว้และซื้อด้วยเงินจำนวนมากเมื่อหลายปีก่อนซึ่งในตอนนั้นเธออายุเพียง 22 เท่านั้นเอง แต่หลังจากที่เขาหายเงียบไปนาน เขาก็ย้อนกลับมาใหม่เพียงเพื่อจะมาบอกครอบครัวของเธอว่าเขาพร้อมรับแม่พันธุ์ไปทำพันธุ์แล้ว

ดีเร็คแกดูสิดูแม่นี่คือใครกันห๊ะ! แกไปรับมาจากไหนช่วยไปส่งคืนที่นั่นเดี่ยวนี้เลย ฉันต้องการภรรยาคนสวยของฉันเท่านั้น ไม่ใช่ยายบ้ากระเซอะกระเซิงที่ไหนก็ได้ เข้าใจไหม

อานายก็ว่าที่ภรรยาของนาย แม่ของลูกนายนะสิครับ

ดิเร็กเก้อเขินขึ้นมาเสียตอนนั้น เมื่อเหลือบสายตามองร่างบอบบางที่ยืนนิ่งสงบอยู่ข้างเตียง ท่าทีของเธอตั้งมั่นไม่ได้คิดจะวิ่งหนีเลย แม้มีผู้ชายสองคนยืนอยู่ในห้องนอนนี้ด้วย

แหกตาแกดูสิ โรสไม่ใช่ผู้หญิงหน้าตาธรรมดา เหมือนเด็กที่พึ่งหนีออกมาจากโรงเรียนประจำ หนีจากแม่ชีสักร้อยคนที่คุมเข้มความประพฤติจนกลายเป็นคนเก็บกด ต้องกระโจนขึ้นเตียงคนอื่น

ขอโทษนะคะที่ต้องเอ่ยแทรกอย่างนี้ แต่ฉันไม่ได้เป็นเด็กนักเรียนประจำ ไม่ได้ถูกควบคุมความประพฤติจนเก็บกดอย่างที่คุณว่า ฉันชื่อสโรชา

หญิงสาวแนะนำตัวอีกครั้ง แม้ว่ากายร์จะไม่มีท่าทีว่าจะอยากรู้จักชื่อเธอเลยด้วยซ้ำ

ใครสน!

คนฉุนจัดตวาดใส่ทั้งมองจ้องความหยิ่งจองหองในร่างสาวคนที่ยืนนิ่งสบสายตาเขาอย่างไม่ลดละ เกิดมาก็พึ่งเคยเจอผู้หญิงหน้าหนาหน้าทน ไม่สะท้านแม้ว่าตนพึ่งจะกระโจนขึ้นเตียงชายแปลกหน้ามาหยกๆ ซ้ำยังมายืนกรานแกมบังคับให้เขารู้จักมักคุ้นด้วยแบบนี้อีก

แต่ชาคงต้องเรียนให้คุณกายร์ทราบ เพราะตอนนี้ชาได้ชื่อว่าเป็นเมียคุณแล้ว

เมีย! ให้ตายเถอะให้ตาย!

กายร์แผดวาจาสับสนกับข้อหาที่ถูกยัดเยียด ก่อนจะกระแทกประตูห้องนอนปิดดังลั่น ชนิดที่บอดี้การ์ดหวาดผวาแทน แต่เมื่อเหลือบสายตาไปมองผู้หญิงของเจ้านาย เธอก็ยังคงยืนนิ่งมั่นคงไม่มีอาการสะท้าน สองมือน้อยๆ กุมแน่นประสานอยู่ด้านหน้ารับมือกับสถานการณ์ได้ดีเหลือเกิน

ค่ะ ตามพฤตินัย

กายร์อยากหัวเราะงอหายต่อวาจาของแม่ผู้หญิงปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนนี้เสียจริง ที่เขาได้เธอนั่น เพราะคิดว่าได้หลับนอนกับนางฟ้าคนสวยนามว่าโรสกุหลาบสาวแสนงามนั่นต่างหาก ไม่ใช่เด็กสาวยังไม่เต็มสาว หน้าตาซีดเซียวเหมือนขี้โรคแบบนี้ แม้เมื่อครู่ที่กอดเธอเขาจะแสนอิ่มเอมและยอมรับเต็มอกว่าเธอนั้นถูกใจก็ตามเถอะ

ผมไม่เรียกคนแปลกหน้าว่าเมีย แต่ถ้าการเสียตัวของคุณให้ผมจะทดแทนด้วยเงินผมก็จะจ่ายให้

มันไม่ถูกต้องต่อหญิงสาวเอ่อบริสุทธิ์ตัวเล็กๆ คนนี้นะครับเจ้านาย

ดีเร็คหรี่สายตามองผ่านเตียงยับยุ่ง และเห็นหลักฐานชิ้นเอกเข้าโดยบังเอิญ ซึ่งการทำเป็นรู้ดีของเขาก็ทำให้แก้มสาวแดงซ่านขึ้นมาบนหน้านิ่งๆ ของเธอทันตา

มันเป็นความผิดของแกนะดีเร็ค ที่พาผู้หญิงไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าเข้ามา ตอนที่ช่างหัวมันเถอะ

กายร์เอ่ยเสียงสะบัดในตอนท้าย พลางเสยพวงผมยุ่งของตนแรงๆ ความรู้สึกดีมากๆ มันพังทลายลงแทบเท้าทันที เมื่อไฟสว่างจ้าขึ้นและรับรู้ว่าสาวน้อยที่เขาโอบกอดอย่างอ่อนหวานอ่อนโยน เป็นเพียงผู้หญิงหน้าด้านๆ คนหนึ่งเท่านั้นที่มายืนกรานให้เขารับเป็นเมีย

คุณต้องการลูกไม่ใช่หรือคะ ฉันอาจจะท้องลูกของคุณก็ได้ ทำไมคุณไม่เลือกฉันแทนพี่โรสล่ะคะ และถึงแม้คุณจะไม่เลือกฉัน ไม่แน่ในท้องฉันก็อาจจะมีลูกของคุณแล้วก็ได้

คนหน้าแดงยังคงยื่นข้อเสนอที่ทำให้กายร์เอียนจนสุดทน เขาถูกข่มขู่และให้ตายเถอะเขาไม่ชอบมาตรการแบบนี้เลย แม่เด็กสาวนี่คิดว่าถือชัยเหนือเขาอยู่หรือไง ถึงคิดว่าเขาต้องเร่เข้าไปขอบอกขอบใจที่เธอมาอุ้มท้องให้ คนมีดีอย่างเขาต้องเลือกสรรทุกอย่างดีเสมอไม่เว้นแม้แต่แม่พันธุ์ ซึ่งต้องไม่ใช่เธอคนนี้แน่ๆ

แล้วไง ฉันต้องการเพียงลูก ลูกที่เกิดจากเผ่าพันธุ์ที่สมบูรณ์แบบทางด้านหน้าตา มันสมอง ฉันไม่ต้องการให้แม่ของลูกมีหน้าตาที่ด้อยเป็นสองรองจากใคร ซึ่งนั่นไม่ใช่เธอที่ทั้งจืดชืด ถ้าเธอบอกว่าเป็นน้องสาวของโรสละก็ เห็นที่ว่าแม่ของเธอคงมีชู้ละมั้งถึงไม่ได้เศษเสี้ยวความหน้าตาดีมาให้คนรองเลยสักนิด

อย่ามาดูถูกแม่ของฉันนะ

อารมณ์สาวที่สงบราบเรียบมาตลอดเริ่มปะทุขึ้นมาเสียบ้างแล้ว แต่สโรชาก็ควบคุมมันเอาไว้ได้อีกหน

อย่าบังอาจมาขึ้นเสียงใส่ฉันที่นี่นะแม่ตัวดี ดีเร็ค! เอายายนี่กลับไป

ดีเร็คยังใจเย็นอยู่ เขามีอาการเงอะงะเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรขยับเข้าไปเชิญผู้หญิงของเจ้านายออกไป หรือว่ารอให้ทั้งคู่ตกลงกันจบก่อน

อ่าเจ้านายจะไม่ตกลงกับสุภาพสตรีท่านนี้ก่อนหรือครับ อย่างที่เธอว่านั่นแหละ เธออาจจะอุ้มท้องลูกของเจ้านายแล้วก็ได้กล่อมเจ้านายเบาๆ อย่างสู่รู้

สุภาพสตรีหรือดีเร็ค อ้อฉันมันก็สมควรเป็นสุภาพบุรุษสินะ ถึงจะถูกใจพวกนาย

นัยน์ตาเข็มนั้นตวัดขึ้นมามองคนที่ยืนนิ่งสงบอยู่ที่ข้างเตียง ด้วยความเดือดดาล ดีเร็คทำไมต้องมาเห็นดีเห็นงามอะไรกับแม่สาวที่เขาพามา หรือว่าดีเร็ควางแผนอะไรเอาไว้ จึงอยากเกลี้ยกล่อมเขาให้ตกลงกับเธอดีๆ นัก

คุณกายร์เคยเป็นสุภาพบุรุษที่ดี เมื่อตอนที่ฉันเด็กกว่านี้มาก ตอนนั้นที่คุณไปที่บ้านหาพี่โรสกับคุณลุง คุณพูดจาสุภาพเป็นผู้ใหญ่ ยังเคยบอกว่าฉันเป็นเด็กเรียน ให้ตั้งใจมุมานะและอย่าได้ลืมความขยันตอนนั้น

สงสัยฉันลืมบอกไปมั้ง ว่าโตขึ้นอย่าริหาสามีด้วยวิธีนี้ ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ

ชายหนุ่มเอ่ยสวนจนคนฟังสะอึก หญิงสาวหลุบสายตาลงมองที่พื้น ราวกับอ่อนใจที่จะต่อรองกับเขาได้ แต่ถึงอย่าไงรสโรชาก็ต้องทำให้กายร์ยอมรับเธอเป็นแม่พันธุ์แทนพี่สาวให้ได้ ไม่อย่างนั้นลุงหรือพ่อเลี้ยงของเธอจะขายบ้านที่เป็นมรดกจากแม่เพื่อเอาเงินมาคืนกายร์ เพราะว่าโรสไม่สามารถมาเป็นแม่พันธุ์ให้เขาได้อย่างแน่นอน

ฉันไปก็ได้ค่ะ แต่คุณไม่ลองทบทวนเรื่องลูกดูอีกครั้งหรือคะ ไม่แน่ฉันอาจจะท้องแล้วก็ได้ ในตอนนั้นคุณจะทำอย่างไรกับเด็กคนนี้

ฉันไม่สน แม่ของลูกฉันต้องเป็นโรสเท่านั้น ผู้หญิงผิวขาว ผมดำขลับ ตัวสูงประเปรียว หุ่นระหง ร่าเริงงามสง่า ไม่ใช่ท่าทางเหมือนเด็กนักเรียนหนีออกจากโรงเรียนประจำมาแบบนี้

คำเยินยอเหล่านั้นมันฉีกทึ้งในอกสาว เขาจำเธอไม่ได้ เด็กน้อยที่หลงใหลได้ปลื้มเขามากมายเมื่อก่อน เด็กสาวที่เขาชมเชยว่าขยันอ่านหนังสือ แต่ตอนนี้ท่าทางเด็กเรียนของเธอกลับขัดใจเขาเสียแบบนี้ เธอคิดว่ากายร์จะดีใจชมเชยว่าเธอเก่งจังเลยที่เทิดทูนคำพูดเขามาจนตอนนี้ ถ้าเปรียบเธอกับพี่โรสลูกติดของพ่อเลี้ยงที่เธอเรียกท่านว่าลุง ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ เธอก็เป็นได้แค่พลอยเท่านั้นแหละ พลอยที่ไม่มีสิทธิ์เลื่อนขั้นไปเป็นเพชรส่องประกายเจิดจ้าล่อหลอกตาคนงั้นหรือ พลอยก็มีค่าน้อยด้อยค่าเมื่ออยู่เคียงข้างเพชรเสมอ

หญิงสาวกำมือแน่นขึ้นเหมือนว่าบังคับตนเองอย่าได้ไปริษยาในความงามของพี่สาวเลย ตอนนี้เธอทำได้เพียงแค่ปกป้องสิ่งที่แม่รักมากที่สุดเอาไว้ แม่เธอจากไปแล้ว สมบัติของเธอไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยนอกจากบ้านหลังนี้ที่พอให้คิดถึงแม่อยู่บ้างแต่ลุงก็จะเอามาขายเสียนี่

แล้วเด็กคนนี้ละคะเธอถามอย่างงุนงง

มันยังไม่เกิดขึ้นตอนนี้หรอกน่า และเธอก็คงจะไม่ท้องได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นหรอก

แล้วถ้าเกิดท้องจริงๆ ล่ะคะ

กายร์หันมามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างจริงจังมากขึ้น ท่าทีเป็นเพียงเด็กสาวเท่านั้นไม่น่าจะเป็นคนที่มักใหญ่ใฝ่สูงเลย ถ้าเป็นน้องสาวของโรสจริง ทำไมต้องขันอาสามาแข่งขันกับพี่สาวของตนเอง ถ้าไม่ต้องการเอาชนะพี่ ต้องการมีอำนาจ ต้องการเงิน คิดหรือว่ามันจะง่ายขนาดนั้น

ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าหาสโรชา ซึ่งตอนนั้นดีเร็คก็รีบเข้ามาขวางทาง ผายมือเชิญให้หญิงสาวออกจากที่นี่ ด้วยเกรงว่าเจ้านายอารมณ์เดือดจะมาฆ่าใครตายต่อหน้าต่อตาเข้า เขาไม่ชอบให้เจ้านายทำร้ายผู้หญิงเสียด้วย

ฉันจะกลับก่อนนะคะ แต่อยากให้คุณคิดเรื่องลูกอีกครั้ง

ผมไม่สน และมั่นใจว่าไม่มีทางเกิดแน่นอน

ถ้าสมมุติว่ามีล่ะคะ คุณจะไม่ไยดีเลยหรือ

แค่ครั้งเดียว มารหัวขนคงไม่มาจุติหรอกน่า อย่าตีโพยตีพายจริงจังไปเลย ผมไม่รับผิดชอบอะไรแน่ๆ นอกจากเงินค่าตัวคุณเท่านั้น

เมื่อสิ้นคำพูดดูแคลนนั้นหญิงสาวก็ก้าวเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะตามดีเร็คออกไปด้านนอก เธอพึ่งเดินทางมาเพื่อเสียตัวทำให้กายร์ไขว้เขวหลงเลือกเธอเป็นแม่พันธุ์แทนพี่สาว แต่หลังจากเอาอิ่มหนำ เขาก็กลับเฉดหัวส่งอย่างไม่ไยดี เธอจะหวังอะไรได้เล่า ใครๆ รอบกายเธอต่างก็หลงรักโรสกันทั้งนั้น ใครที่ได้มองหน้าพี่สาวเธอแล้ว ต่างแทบจะไม่มีสายตาเหลือที่จะเผื่อแผ่มาที่เธอ แม้แต่คนที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมาสี่ปีเต็มอย่าง กายร์ แมคแบรน คนที่ไม่ว่ากี่ปีต่อกี่ปี สายตาของเขาก็มองข้ามเธอไป เหมือนว่าเธอนั้นเป็นเพียงอากาศธาตุเท่านั้น ทำอย่างไรเธอจะสามารถปีนบันไดหัวใจข้ามไปหาเขาได้ ทำอย่างไรเขาถึงจะมองเห็นเธอบ้างสักครั้ง

อกสาวมันช่างเจ็บแปลบและร้าวรอน แต่เธอไม่อาจร้องไห้ออกมาได้ ระหว่างเธอกับเขา ไม่สามารถรู้จักกันในสถานะปกติได้อีกแล้วตอนนี้ ในสายตาเขาเธอเป็นเพียงผู้หญิงหน้าหนาหน้าด้านคนหนึ่งเท่านั้นเอง ทั้งที่ตอนที่อยู่ในวงแขนของเขา เธอรู้สึกว่าตนเองเป็นที่หนึ่งในใจเขาแท้ๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #3 pretty-p (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:53

    น่าสงสารจังเด็กน้อยยยยย

    #3
    0